Moj chłopak wyjechał smutek i pustka

Właśnie, też jestem ciekawa jak tam?

A u Was dziewczyny co słychać? Wszystko ok? Cud, miód i orzeszki? Jak po świętach?

Cześć dziewczynki to znowu ja od pewnego czasu nurtuje mnie jedna kwestia i liczę na Wasza pomoc Ostatnio mój chłopak oświadczył mi,że jedzie pod koniec maja na 2 tygodnie do Turcji co prawda proponował mi wyjazd ale ja w tym czasie nie mogę bo mam kurs i nie robiłam mu żadnych wyrzutów przecież niech jedzie nie będzie przeze mnie w domu siedział jestem w miarę spokojna bo jadą jego rodzice jego rodzina co prawda koledzy też ale jakoś nie przejmuję się tym że jedzie no może troszkę tym,jak to będzie z kontaktem ale powiedział mi także,że na początku lipca chce z swoimi kolegami jechać do Mielna bo tam jego kolega ma kemping i tu się zaczynają moje obawy a mówiąc więcej jestem trochę przerażona z ich 5 (najlepsi przyjaciele pod słońce wszędzie razem wszystkie imprezy itp)tylko mój ma dziewczynę reszta wolni strzelce. I już słyszałam co to się będzie działo że to będzie tygodniowe nietrzeźwienie a słyszałam z jego opowieści jak to bywało na wcześniejszych takich wyjazdach przychodziły jakieś panienki do nich itp choć on twierdzi że nigdy żadną nie był zainteresowany bo były to typowe panie do towarzystwa tzn tak się zachowywały ale mam trochę obawy czy mi nie wywinie żadnego numeru.Powiedział mi także że jak wróci wyjedziemy gdzieś na weekend nad jezioro tylko coś czuję że to będzie wyjazd też z jego kolegami. Znam ich nic do niech nie mam oni do mnie też z tego co wiem bo nie zabrałam im na dobre przyjaciela widują się przynajmniej raz w tygodniu na męskim wypadzie na piwo ale będąc w ich towarzystwie nigdy nie wiem o czym z nimi rozmawiać oni mają swoje tematy znają się kupę lat i zazwyczaj siedzę cicho a chciałabym tez mieć chłopaka tylko dla siebie aby na weekend tym bardziej,że w połowie lipca zamierza wyjechać na 2 miesiące do Holandii do pracy.  Owszem mówi,że mnie kocha jestem jego pierwszą dziewczyną jaką ma,że jestem wspaniała. Nie wyobrażam sobie abym mu mogła cokolwiek zabronić bo uważam,że odebrałby to jako brak zaufania. Myślę,że jakby miał mnie zdradzić to nie musiałby wcale nigdzie wyjeżdżać. Czuje się dla niego ważna.Zresztą sam mówi,że nie wyobraża sobie sytuacji kiedy on mi coś zabrania albo ja mu bo albo się jest ze sobą i się sobie ufa albo to nie ma sensu bo ani on moją własnością nie jest ani ja jego i że nie mam powodów aby być zazdrosna i czegoś się obawiać. Nie wiem może wyolbrzymiam to ale chciałabym poznać Wasze zdanie smile

Też mi się tak wydaję ale ta nutka zazdrości i niepewności jest chociaż nie okazałam mu że nie podoba mi się ten pomysł w ogóle ale raczej nic więcej nie mogę zrobić nie chcę go zrazić do siebie chcę żeby wiedział że ufam mu. Myślę,że ten tydzień szybko minie i w czasie tego pobytu stęskni się za mną

witam Was jak czytam te wszystkie posty, to tak jak bym widziala dawnych Nas. My tez kiedys tworzylismy zwiazek na odleglosc, przez ok 1.5r, widywalismy sie rzadko,na tydz,bylo ciezko,pamietam te rozstania,pustke w sercu i oczy pelne lez,ale wiedzialam,ze musze to wytrwac. Przyprowadzil sie do mojego miasta a po 8mies wyjechalam do Angli, po czym bylo wiadomo,ze On do mnie dojedzie, dzien pozegnania - straszny, i chociaz wiedzialam, ze za gora 3tyg do mnie przyjedzie, to bylo to najgorsze pozegnanie ze wszystkich. Przez te 8mies jak mielismy sie codzien,mimo klotni tak zzylismy sie ze soba, wtedy po raz 1y zobaczylam w jego oczach lzy! Bylo mi tak smutno. Teraz jestesmy razem w anglii. Zycze wszystkim, ktore maja swoich ukochanych daleko, zeby Wam udalo sie tak jak mi !

hej Nie odzywałam się bo cały dzień nie miałam dostępu do kompa no i... godziłam się z moim Można powiedzieć że powoli, niepewnym krokiem doszliśmy do sedna sprawy i rozwiązaliśmy nasz problem. Tak zresztą mi się wydaje Wiadomo, część mojej psychiki jest zryta i też nie ufam mu tak jak wcześniej ale mam nadzieje że jakoś pójdzie z górki. Są wzloty i upadki. Wyjaśniłam mu to co mnie zabolało on mi wyjaśnił dlaczego zachował się tak a nie inaczej. Oboje się zrozumieliśmy i można powiedzieć że te wydarzenia dały nam +10 doświadczenia w kryzysowych sytuacjach. mamy jeszcze kilka dni dla siebie więc trzeba się cieszyć bo później znów trzeba będzie czekać. Z jednej strony czuje że mogłam naszą rozmowę inaczej rozegrać ale najważniejsze jest to że się wszystko ułożyło. No i dostał kare, musiał tyrać dzisiaj u mnie w domu fizycznie ;D

czekoladka jeśli mu ufasz to puść go, tylko szkoda że zostanie wam mało czasu jeśli on wyjeżdża w połowie lipca. Myślę że czas przed jego wyjazdem powinniście poświecić dla siebie. Ja ogólnie nie toleruje tą wadę u chłopaków którą jest zbyt duże przywiązanie do kolegów nie wiem, faceci myślą inaczej, w swoim stadzie potrafią być nawet supermenami ;D

Dziękuje dziewczyny że się interesujecie co u mnie I dziękuje za wszystkie wasze rady które bardzo dogłębnie przemyślałam teraz zupełnie innymi kategoriami zaczynam myśleć:)

Witajcie dziewczyny niektóre z Was maja swoich mężczyzn a nie które czekaja tak jak ja do przyjazdu mojego męża zostało 18 dni mam nadzieje że to szybko mi zleci....
Banibula to fajnie że jakoś doszliście do porozumienia.

Good point!
Jedno ,krótkie zdanie a jakie prawdziwe.

Banibula,

Zdaję sobie sprawę,że pewnie niemiło Ci się to wszystko czyta. Mam nadzieję,że naszych słów nie odbierzesz jako ataku.

Osobiście życzę Ci jak najlepiej.

Joasiu

Z matką ciężko wygrać i niestety tutaj trzeba się wykazać anielską cierpliwością.
Twojemu facetowi też jest pewnie ciężko gdy ona tak nad nim wisi i "robi presję psychiczną".
Na razie nie zamartwiaj się,że on nie przyjedzie.
Powiedział,że będzie to będzie!
Uszka do góry:)

Z całą pewnością to ona jest nie normalna Matka która wisi na synu,wydzwania do niego 10 razy dziennie,szantażuję że płaczę przez niego,ma napewno coś z psychika,może wynikać to z przesadnej zazdrości o syna albo poprostu nie akceptuje ona tego że jesteście razem,myślę jednak że dla twojego chlopaka jej zdanie w tej kwestii nie ma znaczenia większego A jaki jest jej stosunek do ciebie? No i dlaczego to ty nie możesz pojechać do niego? i wtedy mamusia by go miała pod ręką

Matka to matka i przez to Twoj chłopak jest pod dużą presją.
Jego mama rzeczywiscie zachowuje się skandalicznie. Niestety z racji jej "roli" to na owe zachowanie nie masz i nie będziesz mieć wpływu.
Ona zpewne w swojej głowie widzi sprawę mniej więcej tak:
mój syn pracuje za granicą,mało kiedy go widzę,tęsknię,jest mi potrzebny. Zamiast być ze mną spędza czas z jakąś dziewczyną,z która jest ledwie 8 miesięcy w tym kilka na odległość.
Pewnie jeszcze niejedną dziewcznę będzie miał.

Nie usprawiedliwiam jej tylko po prostu pokazuję prosty tok myślenia. To,że kobieta nie umie komunikować swoich potrzeb inaczej niż wrzaskiem, szantażem itp świadczy o jej niedojrzałości emocjonalnej.

Moja rada na tę sytuację to mimo wszystko starać sie jak najwięcej czasu spędzać z jego matką.
Wiem,że brzmi to strasznie ale to sprytne posunięcie. Kobieta lepiej Cię pozna,zobaczy,że nie zabierasz jej synka i ogólnie ROZUMIESZ JĄ.

Gdyby to była jakaś nic nie znacząca kobieta w życiu Twojego faceta to bym radziła uciekać od tej toksycznej baby.

Jednak prawda jest taka,że jest małe prawdopodobieństwo aby on odciął się od matki dla Ciebie.
Dlatego tutaj Ty musisz się wykazać sprytem,cierpliwością i OGROMNYMI POKŁADAMI dobrej woli.

Dziękuje dziewczyny za odpowiedzi powiedziałam mu wczoraj o swoich obawach i powiedział,że oczywiście że żadnego numeru mi nie wykręci i nawet nie mam się czego obawiać bo on nie szuka nikogo innego i nie zwraca uwagi na innych i w 4 literach ma zdanie kolegów na temat tego czy powinien kogoś wyrywać na ich wypadzie bo jest wierny mi i nie zamierza mnie zranić bo za bardzo mu zależy na tej znajomości

No fakt nie miło się to czytało i nie miło się to słuchało od chłopaka ale on zrozumiał swoje błędy przeprosił mnie za wszystko poprostu potrzebował troche luzu stąd jego wzburzenie. Wiadomo zabolały mnie jego słowa ale też ja go zrozumiałam i nie wiem czy w jego sytuacji nie zareagowała bym tak samo Znam siebie więc wiem że potrafie być nie do wytrzymania (zawsze musze wszystko wiedziec, wykłócam się, zawsze musi być po mojemu). Nie bronię go teraz ani troche bo wiem że oboje zawiniliśmy ja przegiełam z zachowaniem on ze słowami, kiedy jest wkurzony wszystko mowi co mu slina przyniesie. teraz ja tez będe go wyzywała kiedy będzie źle (odpukać).Wcześniej pisałam ogólnikami bo nie wiedziałam jeszcze jak to wszystko się dalej potoczy,. Teraz jest dobrze, wyjaśnił mi wszystko o co dokładnie mu chodziło (on strasznie nie lubi płaczu i marudzenia). Wiem że te chwile zostana w pamieci przez jakiś czas jednak cieżko było by mi się rozstać z nim, wiem że cierpiała bym i to okropnie. Zdaje sobie sprawę że może się taka sytacja powtórzyć lecz teraz wiem jak ją moge rozegrać. Widocznie potrzebuje większej dawki żeby przejżeć na oczy mam nadzieje że wiecej niczego takiego nie zrobi (za co przeprosił) i że będe właśnie tak jak jest teraz. Nie krytykujcie mnie, wiem co robie myślałam nad tym naprawde długo i doszam do wniosku że narazie nie chce tego kończyć. Jak już mowilam on teraz pracuje na zaufanie. Usprawiedliwia go jedynie fakt że chciał pobyć z kolegami na co ja nie bardzo chcialam sie zgodzić.

I ja jakoś mam mieszane uczucia co do tej sytuacji.
Ale wiadomo Banibula to jest Twoje życie. Tylko nie pisz,ze go nie usprawiedliwiasz bo cały Twój post to jedno usprawiedliwianie.

Podjęłaś taką decyzję ,nie nam tutaj oceniać.

Nie wiem co więcej w tej kwestii napisać. W kązdym razie życzę dużo szczęścia.

Hey. Bardzo cieszę się , że trafiłam na to forum, bo już nie wiem , co mam ze sobą zrobić .. Miesiąc temu związałam się z pewnym chłopakiem . Widywaliśmy się codziennie, spędzaliśmy ze sobą mnóstwo czasu . Jednak on musiał w ubiegły czwartek wyjechać za granicę do pracy .. Codziennie dzwonił i pisał,mówił, że mam na niego czekać, że tęskni i kocha, ale od dwóch ostatnich dni dziwnie się zachowuje.. Jest jakiś oschły .. Mój problem polega na tym, że boję się, że ta rozłąka zbyt szybko nas dopadła. I te 3 tyg, które spędziliśmy ze sobą, nie starczą, ale wytrzymac bez siebie do czerwca .. Macie może jakieś propozycje, żeby sprawić, abyśmy nie zaczęli się od siebie oddalać ? wiem, że prawdziwe uczucie przetrwa wszystko, ale wiecie jaka jest smutna proza życia .... A ja na prawdę czuję, że jeszcze nikt nie  był dla mnie tak ważny jak on ...

żyję

ja z moim zanim wyjechał też byłam około 3 tygodni. daliśmy radę więc i Ty nie kreuj sobie czarnych scenariuszy, myśl pozytywnie, a wszystko się jakoś ułoży

mój jutro jedzie. najgorsze jest to, że nie wiem czy się zobaczymy... ostatnio widzieliśmy się we wtorek... a wczoraj mu auto padło... i nie ma czym do mnie przyjechać... a nie wie czy uda mu się od kogoś pożyczyć żeby się dziś pokazać... mówił mi ostatnio, że dla niego piątek 13tego jest zawsze pechowy... świetnie...!
liczę jednak na to, że będzie miał od kogo pożyczyć auto żeby się pokazać i pożegnać. jutro nie liczę na spotkanie, bo wiadomo, sobota. sprzątanie i do tego moja siostra ma przyjechać z rodzinką i nie wiem jak to wszystko wyjdzie. mam nadzieję, że dziś JAKIMŚ CUDEM uda się zobaczyć i pożegnać...
i znów sama do lipca...

przeczytałam wasze ostatnie posty i powiem nie którym dziewczyną które są w tym przypadku żę chłoapk jak przyjechał to daje sygnały negatywne samą mnie to zastanawia czemu chłopak po tak dużej rozłące nie potrafi wskoczyc z radośći na dziewczyne, uściskać ja mocno  i co pierwsze przyjechac do niej nawet z walizkami to coś piekneo. a tu czytam takie smutne rzeczy przykro mi sie robi jak czytam to wszystko :(ale każdy chłoapk jest całkiem inny każdy inaczej przezywa rozłąke itp

Banibula wiem jak to sie jet czuc jak chlopak tak potraktuje cie bo to cholernie boli i nie dawaj sie rób mu po takim czyms rachunek i zeby ci juz tak nigdy nie mówił!!!!!

hmm powiem Ci tak że ja na przez pewien czas to byly poczatki  tez mialam tak trudno z  z chłopakiem oddzywki jak z kosmosu itp ale ja za kazdym razem robiłam mu po tym awanture ze nie jestem jego kolezanka zeby sie do mnie tak oddzywał... i mu tak kładładm do głowy ze az łży miał w oczach i sam mnie prosił zebym go nie zostawiała a miałam takie myśli codziennie zeby zakonczyc ten zwiazek. ciżżko bylo podjąć jaką kolwiek decyzje bo mi cholernie na nim zależało.. ale codziennie mówiłam sobie bedzie lepiej wiem ze jest dobrym chlopakiem i ze go zmienie i dojde do swojego celu bo wiem ze przedemna nie mial nigdy takiej dziewczyny na powaznie tylko jakieś chwilowe zauroczenia i tak doszłam do wniosku ze on za bardzo sie nie umie zachowac wobec dziewczyny bo jej na prawde tak nigdy nie miał. owszem bylo cholernie ciężko , czasem juz nie wytrzymywałam i sama go wy przezywałam bo nerwy puszczały.
on sie zaczoł zmieniac zaczeło mu coraz bardziej zalezec zaczoł sie do mnie inaczej zwracac pozniej mi mówił ze wie ze popełniał straszne błedy i ze mnie bardzo kocha. ja juz widziałam moja drogę coraz bardziej do celu. teraz jestem z nim juz prawie 4 lata i jestem tak szcześliwa ze nawet nie umiem tego wyrazić bo to jest piękne oczywiscie tez mi wyjezdrza za granice ale juz 3 rozłąke dajemy rade przetrwac. i po prostu jest pięknie . jest lepiej czasem jak by był tu te piekne smsy te rozmowy widze ze sie stara ostatnio mi powiedział ze kocham cie moja przyszła żono ucieszyłam sie tak bardzo ze mi łzy z oczu poleciały
więc dziewczyny które maja podobna sytuacje do mojej to dajcie chłopakowi troche czasu jest ciezko ale wiecie ze chłopacy są troche do tyłu od nas i zanim oni dojrzeją to minie a pozniej kto wie moze i bedziecie tak szczęśliwe zycze wam tego wszytskim kochane!!!!!

ale pamietajcie nie dajcie sie pomiatac wiecznosć bo chwilowy okres to jest na chwile a nie na całe zycie

Mój nie przyjechał bo się źle czuje, załapał grype czy coś. nie wiem nawet czy jutro przyjedzie się pożegnać. nie dość że przyjechał na tydzień to większość czasu spędził w domu. u mnie w sumie trochę był z 3 dni no i parę noc. ale dobija mnie że po przyjeździe do mnie przyjechał po 2 dniach było cudownie kwiaty i cudowne pocałunki. było super jak był, a ostatnią noc którą mógł być ze mną spędzę sama, nie wiedząc czy się pożegnamy. dla mnie to chyba za wiele, znowu mam czekać? na co kolejne 3 miesiące na te 3 dni które łaskawie ze mną spędzi w przerwach między polem i mamusią? myślę że nie mam na to już siły wiem że nie jego wina że zachorował ale mnie zawiódł i tego nie da się cofnąć. chyba nie chcę go już widzieć i nie chce żeby dzwonił. sądzę że z nim zerwę ale muszę to przemyśleć najpierw.

Justyna daj mu jeszcze trochę czasu,niech się zaaklimatyzuję tam na miejscu i wtedy zobaczysz,wiadomo że miło jest czytać miłe smsy ale chlopacy nie lubią cały czas wysyłać tzw miłosnych smsów,on ci powiedział raz że tęskni i że mu zależy i on uważa że ty to wiesz,nie bierz jego zachowania tak do siebie bo zwariujesz i zniszczysz to co jest między wami podejrzeniami,fakt jesteście bardzo krótko ze sobą ale na tym forum są przypadki takich krótkich związków które trwają do dziś więc daj sobie trochę luzu.

Co do Ciebie Joasiu to współczuję ci,faktycznie też było by mi przykro że przyjechał na tydzień i spędził ze mną tylko 3 dni,i że dopiero po 2 dniach do ciebie przyjechał to trochę nie poważne z jego strony,teraz nawet nie wiesz czy przyjedzie się pożegnać bo się źle poczuł,a bardzo jest chory?? bo jeśli tylko trochę to uważam że powinien przyjechać,z drugiej strony myślę że duży wpływ na jego zachowanie ma jego matka,myślę że ona na nim presje wymusza,i wcale się nie zdiwiłabym gdyby on ściemnił z tą chorobą,bo matka na nim wymusiła szantażem żeby ten ostatni dzień z nią spędził

Właśnie był się pożegnać;( znowu zostałam sama na 2-3 miesiące;( bardzo go kocham nie wiem czemu w nas wczoraj zwątpiłam. opowiedział mi co robi jego matka. aktualnie się do niego nie odzywa bo przyjechał się do mnie pożegnać, ona jest nie normalna opowiadał mi jakie jazdy mu robi tego nie da się wytrzymać, ciągle krzyczy na niego i wykorzystuje że kiedyś była chora i mówi mu że jak do mnie pojedzie to ona dostanie zawału i że już jej słabo. ona jest chora nie wiemy jak sobie z nią poradzić. robić mu jazde bo chce się pożegnać z dziewczyną? jak był u mnie 2 godziny to dzwoniła 26 razy nie wiemy jak sobie z nią poradzić

Ja byłam u niego 3 razy bo mieszkamy 40 kl od siebie i jak byłam to była miła i chciała ze mną pogadać i w ogóle, raz spaliśmy u niego razem. mój mi to wytłumaczył że ona taka jest, że nie chodzi o mnie tylko o to że w ogóle ma dziewczynę i że z nią nie spędza czasu a ze mną. powiedział mi że miał chwile że chciał zemną zerwać bo on na mnie nie zasługuje. że zasługuje na kogoś lepszego niż on i wtedy po raz pierwszy zobaczyłam jak z jego oczu polało się tyle łez. On mnie kocha tak jak ja jego. Nie wiemy jak to będzie z jego matką plan jest taki że jak teraz przyjedzie koło czerwca-lipca to się zaręczamy i razem jej o tym powiemy. chcemy być razem od dawno rozmawiamy o zaręczynach i w końcu  to się stanie i może wtedy i ona zrozumie że nie może mu zabronić jeździć do narzeczonej. co innego do dziewczyny ale do narzeczonej to może zmieni ton. to co on mi mówił to jest straszne co ona robi tak mi go żal że musi mieć pieprzniętą matkę. i w sumie wybiera ja albo ona za każdym razem więc też ma ciężko.
dzięki że mnie rozumiecie i mogę się tu wygadać bo czasem nie wiem co robić przerasta mnie to wszytko.
jutro o 6 jedzie do Niemiec ale to tak jakby już pojechał bo go nie ma i mi ciężko. ostatnio jakoś chyba gorzej było teraz wiem że damy rade bo może nie pojechał na 3 miesiące ale na 2. pisze do mnie chociasz jest na chrzcinach i obiecał że będzie jak dotychczas co 2-3 dzień telefon.
mówcie co chcecie ale my zmagamy się z 3 miesięcznymi rozłąkami i powrotami na parę dni z czego i tak jego matka nam zajebiście psuje ten czas i zabiera do maksimum. jak to przetrwamy jego wyjazdy i jego matkę to już nic nas nie złamie

A ty nie mogłaś się pojechać do niego pożegnać ?

Robacek współczuje nie ciekawie. a ja tu narzekam bo mój nie spędził ostatniej nocy ze mną, a ty nawet się nie pożegnałaś. a kiedy do ciebie zadzwoni? mój już jest w Niemczech, pisał z rana parę smsów;) ale na miejscu będzie koło 17 albo później. no to dziewczyny znowu same jesteśmy;(

Marni właśnie nie miałam jak. auto by mi na pewno pożyczyli, gdybym tylko je sobie zatankowała... w domu kilka samochodów jest i jakbym poprosiła to by mi ktoś dał na chwilę. ale nie pracuję, nie mam kasy żeby jechać na stację paliw i zatankować... gdyby tylko miała jakieś oszczędności, to nie zawahałabym się ich wykorzystać... no ale nie mam i musiałam siedzieć w domu i musiały mi wystarczyć niezbyt długie rozmowy przez telefon, bo wiadomo, że musiał jeszcze ostatnie rzeczy pozałatwiać więc nie miał tyle czasu dla mnie ile by chciał mieć...

Asia mój wyjechał wczoraj koło północy... pewnie już będzie na miejscu. narazie milczy. ale do tego przywykłam nie wiem kiedy zadzwoni. poza tym ja nigdy nie wiedziałam zawsze miałam przyjemną niespodziankę kto wie, czy uda mu się dziś doładować niemiecki numer, albo czy ma na tyle kasy na polskim numerze... obiecał że od czasu do czasu wyśle mi sms'a śmiałam się, że z okazji niedzieli

za to wczoraj jak wyjeżdżali dostałam bardzo fajnego sms'a, aż się wzruszyłam...
wiem, że gdyby nie musiał to by nie pojechał... w kółko mi powtarzał, że sto razy bardziej wolałby zostać tutaj, żeby mieć mnie na miejscu, albo przynajmneij bliżej...
już mi go okropnie brakuje... ale wiem, że dam radę, no, MY WSZYSTKIE DAMY RADĘ. wytrzymałyśmy tym razem, to wytrzymamy i teraz, poza tym mamy siebie i będziemy się wzajemnie wspierać. ja już się przekonałam, że wiele możecie
i z góry dziękuję za wsparcie :*

Shiva jakbym go p[oprosił to na pewno sam by mi dał, a nie pożyczył. ale mi jest tak głupio brać od Niego pieniądze...
poza tym byłam z nim wtedy w banku i jeszcze nie dostał całego przelewu z Niemiec, więc sam musiał troszkę przyoszczędzić...
więc tym bardziej źle by mi było go o cokolwiek poprosić...
już taka jestem, że okropnie się źle czuję jak ktoś mi coś daje, a ja nie mogę się odwdzięczyć, bo mnie nie stać....
na rodziców też specjalnie nie liczę, bo sami mają nieciekawą sytuację finansową...
dlatego liczę tylko i wyłącznie na siebie- bezrobotną studentkę, która musi sama opłacać szkołę... w ogóle dziwię się sobie, że jakoś zawsze coś mi się uda na czesne zebrać

nie zamierzam
cały czas czujnie poszukuję pracy...
i mam nadzieję, że w końcu mój trud zostanie doceniony

Marni zgadzam się z tym co napisałaś. tylko że ja np nie boje się samotności. jak zrywałam z facetem to chciałam zawsze odetchnąć  i nikogo nie mieć przez jakiś czas a nie wychodziło bo w przeciągu 2 tygodni zawsze ktoś się sam znajdywał nie wiem czemu.
Robacek ja też jestem bezrobotną studentką tylko u mnie nie ma w domu problemów z kasą ale nie chce brać od rodziców. teraz np chce kupić nowy telefon mam oszczędności ale część niestety muszę wsiąść od rodziców bo sama tyle nie uzbieram. może coś wymyśle. w środę urząd pracy zmusił mnie na iście na rozmowę kwalifikacyjną. a ja chce pracować ale po obronie a nie teraz bo muszę skończyć prace do czerwca a został mi ostatni rozdział do napisania w tym przeprowadzenie badań, wiec praca i pisanie no nie dam rady raczej.
Schiva no my wiemy że jego matka jest troszkę nie normalna ale nie umiemy sobie z nią poradzić. On chce aby było ok a tu ja mu gadam i ona i nie wie jak zrobić żeby było ok. Może jak teraz przyjedzie i się zaręczymy to ona troszeczkę odpuści, łudzę się o to. na razie pojechał do Niemiec więc ona mu tak nie gada bo dzwoni do niej raz na tydzień lub dwa. ja nie czaje jej rozumowania jak jest w Niemczech to ok ale jak spędza ze mną czas  w Polsce a nie z nią, szczególnie noce, to ona takie cyrki robi i jeszcze gada mu o tym że jak pojedzie do mnie to ona umrze i to będzie jego wina. Baba nie rozumie że jakby chciał z nią spędzać czas to by z nią był, widocznie woli ze mną a do niej to nie dociera. czasem mam ochotę tam jechać i jej wygarnąć parę rzeczy

szczerze, nie mam pojęcia jak ja bym się zachowała. foch by był na pewno i to z mega przytupem, ale z moich aktualnych obserwacji, Mój nie jest typem człowieka, który wyzywa, to jest tak spokojny człowiek, że aż strach nawet o swojej byłej, o której mi opowiadał, ani razu nie powiedział złego słowa. mówił, że widzi jej błędy, ale NIGDY nie nazwał jej żadnym obraźliwym słowem... prędzej ja to robiłam, jak mi powiedział kilka sytuacji z ich związku... bo naprawdę zachowywała się karygodnie nieraz
najgorsze o od Niego usłyszałam to było "Jolka", bo zawsze mówi "Kotek", albo przynajmneij "Jola"
także ja się tego nie obawiam...
zobaczymy z czasem, ale jestem dobrej myśli

jak Wasze samopoczucia? dobrze/ źle?
u mnie średnio...

u mnie średnie samopoczucie. mój mi napisał że 3 ludzi przed nimi do wysadzenia i oni więc niedługo będzie na miejscu. mam doła znowu czekać i to tak długo;( a jak wróci to znowu koszmar z jego matką wiec dziś pozytywnie nie myślę. chyba idę spać. pogoda straszna więc co mi pozostało

a mój milczy... znowu się zaczyna
no cóż, dam radę

na pocieszenie pomalowałam sobie paznokcie. wczoraj miałam takie dziwne brązowe, a dziś już truskawki

u mnie też pogoda nie napawa optymizmem, ale powiem, że nie mam z tego powodu dołka ani nic... może jestem jakaś dziwna?

Witajcie dziewczyny u każdej z Was coś się dzieje u mnie niestety ciagle to samo...żyje tylko dzięki synkowi i myśla że za dwa tygodnie będzie już z nami mąż. Pogoda paskudna tylko psuje samopoczucie już bym chciała cieplo i słoneczko aby świeciło odrazu humorki by się poprawiły...

Kwiatuszku to bardzo fajnie że twój mąż za 2 tygodnie wróci moj też jakoś tak wraca.

Robaczku chyba już jesteś przyzwyczajona do ograniczonego kontaktu z Twoim? Jak sobie teraz z tym radzisz?

chyba przyzwyczajona już jestem. ale jak był w kraju i akurat nie był u mnie to często rozmawialiśmy przez telefon... długo... więc już mi tego brakuje... powiedział, że zadzwoni jak najwcześniej da radę, więc czekam

Asia trzymam kciuki, żeby zadzwonił ja też teraz będę co wieczór oczekiwać na Jego telefon... wiem, że na pewno codziennie nie zadzwoni, ale co kilka dni a ja już będę szczęśliwa