Moj chłopak wyjechał smutek i pustka

Jutro już będe wiedziała na 100% ale do jutra trzymajcie za mnie kiciuki;)

A u mnie zaczynają się nieporozumienia. Już sama nie wiem kiedy moj przyjedzie i czy na święta w ogole będzie. Dziewczyny co mam zrobić?

tyle że on tam jest z całą rodziną. Nie wiem co mam o tym myśleć chyba faktycznie poczekam.

Strrrraszny weekend! Gdybym nie była w szkole to byłby jeszcze straszniejszy już nie wiem w co mam ręce włożyć.. Jestem na urlopie to już w ogóle masakra.. Od kwietnia będzie jeszcze gorzej, bo już wiem, że umowy mi nie przedłużą, a o pracę tak ciężko

Od rana wysprzątałam cały dom, a teraz nie wiem co.. Mam siedzieć i gapić się w telefon pół dnia, aż w końcu przez 3 sek. przeczytam "M dzwoni", po czym resztę dnia będę się jarała, że puścił mi strzałkę..? M. na święta na pewno nie wróci, najprędzej to w czerwcu.. Udało mi się z Nim raz porozmawiać przez skype, ale na tym koniec. Teraz się przenosił do innego miasteczka, to pewnie przez to nie miał czasu.

Ja już nie wiem, czy on faktycznie nie może, czy nie chce ze mną rozmawiać... Przecież gdyby mu zależało to by stanął na głowie i znalazł jakieś rozwiązanie...

Dziewczyny ja wymiękam

Banibula, nie wiem czy Cię to pocieszy, ale mój M. oprócz dwóch kolegów ma tak ze sobą jakieś ciotki, dziadków i wiem, że jego rodzina na święta zjeżdża a on nie.

To widzę jak się sypie to wszędzie..
Mój mówił, że już nie będzie jechał i co? Mówi, że po świętach wraca.. ;/ Chce żebym jechała z nim bo to niby robota tylko na 2 tygodnie jest, ale ja mam właśnie potem weekend w szkole i nie wiem czy go odpuszczać po to, żeby jechać.. Jak bym nie pojechała to wyjdzie na to, że on przyjedzie tylko na święta więc będziemy się widzieć jakieś 4 dni.. i ja znowu tu zostanę sama a on pojedzie.
Też wymiękam.

Jakoś musimy dać radę, w końcu jesteśmy silne.. Słoneczko świeci, jakoś to będzie..

Kurcze sama nie wiem, jakoś zawsze byłam, opuszczałam pojedyncze wykłady, ale tak żeby całkiem nie jechać? Ćwiczenia, wykłady.. trochę się boję

Joasia_ana wyjechał tydzień temu, pojechał z kolegami samochodem.

Jakoś wytrzymam, żeby mi chociaż te cholerne strzałki puszczał. Nie oczekuję rozmowy z nim dzień w dzień. W końcu pojechał do pracy, a nie siedzieć godzinami na necie. Chcę tylko wiedzieć, że między nami się nic nie zmieniło, że jest cały i zdrowy.

Myszka ja też tak mam. Pojedyncze wykłady - a co tam - ale cały dzień to mi ciężko w szkole nie być. Przed wyjazdem Mojego M. odpuściłam sobie cały weekend, bo chciałam spędzić z Nim jak najwięcej czasu, oraz jak najbardziej mu pomóc.
Decyzję i tak musisz podjąć sama. Ja mogę powiedzieć tylko tyle - podejmij taką decyzję, aby później nie dręczyły Cię wyrzuty sumienia

Myszka ja jak mój był w Polsce to se odpuszczałam całe dnie (niedziele) i u jednej babki nie było mnie ani razu na ćwiczeniach;) no łatwo nie było ale zdałam;) zależy na którym jesteś roku jak 1 lub 2 to jeden zjazd możesz sobie spokojnie odpuścić;) apropo studiów moja promotorka odrzuciła mi metodologie;( jestem w czarnej d... ale co tam zdążę w 12 dni napisać metodologie, poprawić teoretykę, przeprowadźić badania, napisać streszczenie książki, odrobić godziny w żłobku. nie wiem czy jest to możliwe ale dam radę;)

Solka jak pojechał tydzień temu to nie ma za co przyjechać tak szybko, musisz być dzielna i czekać na pewno niedługo zadzwoni

Kochane,

A ja chyba jakieś masakryczne przesilenie wiosenne mam bo do niczego nie mogę się zmobilizować,wszystko mnie męczy,nawet nie mam chęci na przyjemności.
Przez to wszystko trudniej mi wytrwać bez M i tęsknię bardziej niż zwykle.
Słońce świeci a mi się wszystko takie szare wydaje.
Niech to przesilenie minie bo to mnie tak męczy,że ech.

Musiałam się wygadać:-*

Każda musi się wygadać, na szczęście jest to forum i mamy jakieś w miarę dobre relacje ze sobą

W każdym razie innego wyjścia jak wytrzymać- nie mamy.
A ja dalej siedzę, kalkuluję i myślę.. mam "syndrom dziewicy" chciałabym a boję się

Myślę podobnie Im wystarcza to, że wiedzą, że jesteśmy, że kochamy, że czekamy i że wszystko jest u nas w porządku. A my niestety przeżywamy to gorzej. Faceci są dziwni

Ale oni chyba wiedzą jakie jesteśmy prawda? Więc czasem można by się otworzyć i powiedzieć, że nas im brakuje, że tęsknią i też już by chcieli być z nami. To oczywiście nie! Buraki

No zaskoczyć to mnie mój też czasem potrafi takimi wyznaniami. Aczkolwiek zazwyczaj przez sms.. nie wiem, wstydzi się powiedzieć czy coś on taki już jest, wiem, że mnie kocha i w ogóle ale mógłby się czasem przełamać i powiedzieć to jak dzwoni W każdym razie jest wiele czynów, które świadczą o uczuciu i chyba muszę się tym zadowolić

A ja dalej nie wiem co z wyjazdem... chyba jednak nie odpuszczę sobie szkoły. Czasem jestem zła na siebie, że boję się najdurniejszych rzeczy ;/ eh.. może da się zrobić tak, że będę u niego na tydzień, a on na tydzień zostanie sam i potem wróci

Właśnie dlatego powiem Ci, że każdy czas ma swój urok początki są zajebiste, ale potem jest coraz fajniej

Pożyjemy, zobaczymy ale jak się naprawdę kocha to to widać i czuć a jak jeszcze "twardy" facet jednak zmięknie i to powie to jest coś pięknego uwielbiam ten moment

Myszko droga! Nie rezygnuj z tych dwóch tygodni. ja co prawda nie jestem studentką ale jeśli dziewczyny studentki mówią Ci, że przez jedną nieobecność nic się nie stanie to nie marnuj 2 tygodniowego szczęścia;) Będe ci to tłumaczyła aż pojedziesz bo cholernie Ci zazdroszcze i jeśli masz taką możliwość to jedź!!! Notatki sobie pokserujesz i będziesz miała z głowy a przez jedną nieobecność na wykładzie i ćwiczeniach sesji nie oblejesz Dasz rade!!

No tak, faceci nie są wylewni i też mam wrażenie, że mój w głębi serca tęskni ale potrafi się do tego przyzwyczaić i przystosować do sytuacji. Natomiast my kobiety możemy sobie z tęsknoty włosy wyrywać, bo kobiety są bardzo uczuciowe

Shivia ja również odczuwam przesilenie i też dla mnie otoczenie jest jakieś bez smaku pomimo pieknej pogody. Jestem marudna, płaczliwa i wszystko wydaje mi się bez sensu. Ale co my możemy zrobić? Chyba kubek gorącej czekolady może polepszyć nam humor

sOLka pisz jak tylko będziesz miała zły humor, jest tu nas tyle że z każdym problemem 'w kupie' sobie poradzimy ;D Wystarczy się przyzwyczaic do sytuacji i troche ponarzekać, poarudzić i odrazu człowiekowi lżej ;D Czasem też dobrze jest się wypłakać w poduche

Ja tak samo się zgłoszę po świetach A macie już jakieś pomysły na wakacje? jakaś podróż w planach?

Może powiecie, że jestem jakaś nienormalna, ale serio jednak nie odpuszczę szkoły.. takie wewnętrzne głosy mam :D że muszę iść bo jak nie to będzie źle i potem nie dam rady głupia jestem, ale co poradzę

Co do zarażania optymizmem.. humor mam dobry, ale jakoś dzisiaj mam taką ogromną ochotę dać mu takiego zajebistego buziaka, że zaczynam myśleć, że 2 tygodnie to jeszcze dużo czasu..

RoBaCeK też tak mam. Nie lubię jak on mi kupuje coś drogiego, funduje itd. I nie umiem sobie z tym poradzić bo również głupio się czuję, przecież ja nie jestem na jego utrzymaniu. A dla niego to nie jest problem, on mówi, że wymyślam i zawsze jak chodzi o kasę to i tak wychodzi na jego

No i tak to z nim jest raz powiedziałam, że nie chce żeby zawsze za mnie płacił i żebyśmy poszli na kolacje, ale płacimy po połowie. Oczywiście stwierdził, że zobaczymy jak będzie jak już będziemy na miejscu. I co się okazało, że jak chciałam iść zapłacić to on do mnie, że rachunek już jest dawno zapłacony. Cwaniak

No ja też mam takie dziwne myślenie właśnie. Nigdy się nie przejmowałam szkołą i olewałam ją a mimo to zawsze dobrze mi szło. Niestety na studiach okropnie się zmieniłam. Przejmuję się egzaminami, nieobecnościami, czasem mnie to denerwuje strasznie

No zastanawiam się czy w ogóle jest taka możliwość, żebym jechała tylko na tydzień. Bo potem ktoś by musiał w Londynie robić sobie wolne, albo iść później do pracy, żeby mnie odwieść na lotnisko, a tydzień później jego.. za dużo zamieszania jak dla mnie, które tak na dobrą sprawę będzie przeze mnie ale puszczać go znowu samego.. nie chcę, tym bardziej, że miał już beze mnie nie jechać..

Niech to przesilenie minie!
Jak minie to może będziemy superradosnymi kobietkami;D

Dokładnie ja już też bym chciała mojego! W końcu go dotknąć i się przytulić bo nie pamiętam już jak to jest..

Shiva ja teeeżżż Już mnie rozrywa od środka tak tęsknie Chyba my jesteśmy na tym forum najwiekszymi marudami ;D

Mój wraca w wielką sobotę wieczorem więc mam niecałe 2

Rozumiem Cię. Mój też miał być wcześniej i było rozczarowanie no ale cóż, nie zmienię tego.
Poza tym na początku mój też się ze mną droczył, często zmieniał termin powrotu, w żartach mówił, że na święta nie zjeżdża, ale jak mu raz powiedziałam do słuchawki "jak Ci tam tak dobrze to siedź sobie i nie wracaj wcale" po czym rozpłakałam się i rozłączyłam to po pół godzinie zadzwonił jak się uspokoiłam i powiedziałam mu, że ma więcej nie gadać takich durnot bo zwyczajnie mnie to wkurza. I teraz jest ok.
Damy radę, tyle czekałyśmy to i to wytrzymamy

Dziewczyny,
Ja się wczoraj podłamałam. Mój sobie rękę złamał, oprócz tego ostatnio ma kłopoty finansowe przez co nasze spotkania też bywają utrudnione nawet jak nadaża się okazja.
No i taki zdołowany i wkurzony był na tą sytuację. W takich momentach ,jak ma kłopoty zawsze się odsuwa.
I ja sobie wkręcam najgorsze wizje.

Niech mnie ktoś przytuli!

Tulę mocno!
Nawet takie marudy jak my dadzą radę.

A co do droczenia i kłótni to rozumiem w zupełności. I wiem o co Tobie chodzi...Jednak faceci...oni jakby zanik empatii w takich kwestiach mają ech.

A co do bycia miłą...Ja mam tak samo...Myślę sobie ile On ma stresów itp. i jakoś nie potrafię zrobić awantury.
Ale może to błąd?
Już sama nie wiem.

myszka92 to masz coś jak ja;) pamiętasz jak mnie ostatnio pocieszałaś mój miał zjechać na miesiąc a zjeżdża na tydzień i zabiera się tam z powrotem i może znowu na 3 miesiące on gada że będzie zjeżdżał jak tylko będzie 3 dni wolnego...ta jasne już w to wieże. uparł się że autem nie jedzie a busy jeżdżą różnie i pewnie znowu go nie zobaczę 3 miesiące... dlatego zastanawiałam się nad zerwaniem właśnie. zabronić nie możesz, wiem co czujesz a jedynie możesz mu powiedzieć że ci się to nie podoba. oj 2 tygodnie zlecą szybko nawet się nie obejrzysz;)
Shiwa no to nie ciekawie łapka w gipsie i brak kasy u twojego. a przyjedzie na święta czy nie? dowiedziałaś się?
Mój dzisiaj do mnie zadzwoni, ale miał wczoraj ale zadzwonił do domu i już późno było jak skończył gadać i dzisiaj będę ja;) jestem na niego zła ale już nie gadam mu przez telefon jak przyjedzie w wielki piątek do mnie to wtedy z nim pogadam i w ogóle. Czasem myślę po co mi taki związek i tak  go nie ma i nie będzie przymnie ale ja go kocham jak na razie ale nie wiem co będzie za 3 miesiące dlatego wkurza mnie jego gadanie ,,jak to prawdziwa miłość to przetrwamy,, on jest tego pewny ja nie i co raz częściej myślę że tu nie chodzi o miłość tylko po jakimś czasie jak będę miała tu swoje życia i jego w nim nie będzie bo ciągle go nie ma

Rozumiem was każdą z osobna wiem co czujecie bo przechodziłam przez to samo. Ja z moim chłopakiem, jestem dwa lata i od tych dwóch lat on ciągle wyjeżdża. Nie na długo najwięcej to miesiąc ale wiem co to za uczucie jest i też wiem co to życie on tam ja tu. Rozstawaliśmy się przez wyjazdy chyba z 20 razy i dzięki temu wiemy, że jednak bez siebie nie potrafimy Ale dałam rade to wytrzymać i teraz została mi matura egzamin w czerwcu i moge już być z nim na zawsze. Pieprze studia, i inne rzeczy które musiały by mnie trzymać w Polsce. Wole postawić wszystko na jedną karte i spróbować swojego szczęscia z nim tam. Wierze w to że nam sie uda a jeśli nie, bynajmniej nie będe załowała tego że nie spróbowałam

Wiem, niektóre z was nie odważyły by sie na taki krok np myszko zostawiła byś studia po to żeby z nim zamieszkać tam? Joasia?

Shiva dzięki za wsparcie wiem ze ty jesteś w całkiem innej sytuacji jak my, Twój chłopak wyjeżdza na misje ja bym w zyciu nie pozwoliła na to żeby mój  chłopak narazał sie na takie niebezpieczeństwo ale to jest sprawa indywidualna i nie mi to rozpatrywać. Nie mniej jednak jesteś na tym forum jedyną z nas ktora ma naprawde 'przesrane' i strasznie podziwiam Cie za to że jesteś silna psychicznie i fizycznie żeby to wytrzymać. Ale zastanów się nad tym jeszcze czy chcesz żeby twój chłopak wyjechał na misje, czy jest coś co mogło by zatrzymać go w Polsce. Z tego co wiem jest to nieprzymuszone żeby jechać tam i w wojsku pytają się kto chce. stokroć razy wolała bym żeby mój chłopak był tam gdzie jest teraz niz na wojnie.

Kocham go bardzo i dlatego wiem, że muszę wytrzymać, może nie tyle muszę co chce.. chociaż nie, muszę
Co do wyjazdu, owszem planowałam nie iść teraz na studia i jechać z nim tam, ale rodzice stwierdzili, że mam iść teraz. W sumie z jednej strony racja bo nie wiem czy jakbym po kilku latach tu wróciła to czy chciałoby mi się zaczynać znowu uczyć.. A wiadomo, że zagranica się kiedyś skończy. Tak więc do licencjatu ja muszę być w Polsce a potem planujemy wyjechać, ale co do tego czasu się będzie działo to nie wiem. Chciałabym, żeby już faktycznie mnie nie zostawiał i jakoś damy radę te dwa lata w Polsce.. ale jak widać gadanie gadaniem, a robi i tak inaczej..
Powoli złość na niego mi przechodzi przekształca się z jednej strony w smutek, że przyjedzie i zaraz się zabierze znowu a z drugiej w strach, że kiedyś znowu mi wyjedzie z tekstem, że mnie zostawia w Polsce i jedzie do pracy.

Ja nie umiem się cieszyć, załamałam się i tyle Wam kochane powiem..

ja też nie umiem się cieszyć. Jeszcze tydzień. Im bliżej tym dłużej.  Wnerwia mnie ciągłe przekładanie daty przyjazdu. Już nie umiem wytrzymać, w czasie dnia jest ok ale jak przychodzi wieczór męczy mnie wszystko. Kurde czemu ja tak marudze? ;D Nie umie się jakoś wziąć w garść ;D

tylko nam Ja marudze sobie pod nosem i nie wszystko przelewam na klawiature ;D Wole wam oszczędzić