Moj chłopak wyjechał smutek i pustka

Cześć dziewczyny:)

Czy mogę do Was dołączyć?
Mój związek jest dość specyficzny ponieważ odkąd jestem z moim M. to jest to związek praktycznie na odległość. Mój facet jest żołnierzem, odkąd się poznaliśmy on wyjeżdża na szkolenia/poligony itp.
Teraz jest na szkoleniu przygotowującym do wyjazdu na misję do Afganistanu.
Widujemy się róznie...Czasem 1 na miesiąc innym razem przez okres np 2-3 tygodni prawie codziennie.

Trudne to wszystko dla mnie ponieważ jestem osobą,która bardzo się przywiązuje do ludzi,których kocha i ciężko radzi sobie z tęsknotą. Dodatkowo mój M. ma odpowiedzialną pracę i nawet na szkoleniu jest narażony na niebezpieczeństwo. Nie chcę nawet myśleć co będę przeżywać jak wyjedzie do Afganistanu...ponieważ On z racji swojego stopnia nie będzie siedział w bazie tylko jeździł na patrole itp.

Tyle słowem wstępu.
Mam nadzieję,że mnie przygarniecie!

Pozdrowienia Shiv:-)

Nienawidzę Go za to, że nie mamy kontaktu!

Joasia_ana słuchaj myszki ona dobrze pisze. Na pewno zrobisz na Nim oszałamiające wrażenie!

Witaj Shiva
Twoja historia niczym pierwsze sceny z "Dear John"

A tak na serio. Musisz być niesamowicie silną osobą skoro dajesz sobie radę w takiej sytuacji. Ja też bardzo przywiązuję się do ludzi, dlatego podziwiam Cię jeszcze bardziej, że jeszcze nerwy Cię nie zżarły.
A, że tak zapytam długo już jesteście razem?

Tak Myszko, masz rację jestem zła, kocham go, ale w takich sytuacjach go nienawidzę. Na dodatek on jest osobą, która ulega wpływom zwłaszcza "ukochanych kolegów"... Są tam razem, ja jestem sama tutaj, zbliża się weekend a ja zamiast odpoczywać/uczyć się, będę dostawała na głowę!

Serce nie sługa haha;-)
Nie ukrywam ,że jest mi często bardzo ciężko,smutno itp.
Jednak wspólne chwile,czy nawet rozmowy/smsy są nagrodą za mękę:)
Teraz muszę cierpliwie czekać do świąt wielkanocnych. Jest szansa,że się zobaczymy. Oby!Bo to stoi pod znakiem zapytania gdyż nie wiadomo czy M nie będzie miał służby.

Liczę niecierpliwie:)
Wczoraj długo rozmwialiśmy i jakoś mi się smutno zrobiło...
Tzn. rozmowa była szalenie miła i w ogóle...ale ja już tak tęsknię. Brakuje mi Jego uśmiechu,dotyku,wszystkiego.
No i czasem w chwilach stresu wyobrażam sobie różne głupoty np. że mu się odwidzi związek ze mną, albo inne głupoty.
Mam zbyt "nakrętkową" wyobraźnię.

Myślę,że najwazniejsze to nie dawać się ponieść "nekrętkowej wyobraźni".
Mnie jeszcze nigdy się nie spełnił żaden mój czarny scenariusz...A tyle ich miałam,tyle płakałam przez własne chore myśli.

Kochana musimy pracować nad sobą. Bo nawet jeśli nie okazujemy naszym facetom zazdrości,czy niepewności to jednak same się męczymy z tymi myślami.

Myszko...
Nie zadręczaj ani jego ani siebie...
Problem zazdrości najczęściej wynika z nas samych. I uwierz zmiana partnera tego nie zmieni. Będzie inny facet ale to samozadręczanie,czy też zadręczanie faceta zostanie(tyle,że innego tym razem).

Ja mojego nie zadręczam. Zadręczam siebie chorymi wizjami.
Trzeba nad tym pracować bo się wykończymy!

Zazdrość to jedno z najgorszych uczuć towarzyszących takiej rozłące. Ja cały czas powtarzam sobie, że wszystko w porządku, on pewnie teraz śpi, albo.. Właśnie powinno pojawić się tu coś pozytywnego, ale jednak...

Dziewczyny ja non stop zadręczam się jakimiś chorymi wizjami w stylu, co i z kim może robić teraz M. Jednak widzę, że nie jest tak jak obiecywał przed wyjazdem. Ostatni nie odzywał się cały dzień, w ogóle zachowuje się jakby odzywał się do mnie z jakiejś wymuszonej łaski. Od rana zastanawiam się czy napisać do Niego o moich wątpliwościach i o tym jak według mnie się zachowuje...

Nic już z tego nie rozumiem. Jestem w totalnej rozsypce

Solka Kochanie;-)

Ani mi się waż wypisywać do niego!
Tzn. Owszem jestem zwolenniczką szczerej rozmowy,wyrażania swoich uczuć itp.Ale nie wtedy gdy są wynikiem domysłów czy nakrętek. Takie smsy nie pomagają a tylko szkodzą.

Odnośnie jego odzywania się to weź poprawkę na to,że to jest Twoja interpretacja jego zachowania.
Przecież on Ci nigdy nie powiedział ,że odzywa się "z łaski".
Myślę,że chłop jest po prostu zmęczony. Poza tym faceci na prawdę w większości przypadków potrzebują mnie kontaktu takiego werbalnego. To my kobiety nawiązujemy i podtrzymujemy relacje poprzez rozmowy.
Solka jesteś zarówno w sercu jak i w głowie swojego faceta!

Nie psuj głupimi smsami.

widzę że się dziś rozpisałyście;) ja sprzątam na święta i sobie przypomniałam że obiecałam 2 tygodnie temu przyjaciółce że pójdę z nią na bro więc znowu z moim nie pogadam długo dzisiaj;( super;( Solka a odzywa się codziennie np wieczorem na pisze czy coś? ja z moim cały dzień się nie odzywam to normalne jak pracuje np od 6-20 jak mój (oprócz niedziel to nasz dzień;)) a dzwonił do ciebie od wyjazdu?

Ja na szczęście póki co się nie załamuję cieszę się, że zobaczę go już za 2 tygodnie chociaż miałam za tydzień. Mam dobry humor, jest okej
A ty jak tam?

Ale szczerze Ci powiem, że moja przyjaciółka też siedzi ze swoim kiedy tylko może.. aż do zrzygania i tak sobie myślę, że jednak jej teraz nie zazdroszczę bo po takiej długiej rozłące z M. będzie tak jakbyśmy znowu zaczęli ze sobą chodzić takie odświeżenie wszystkiego. Będzie cudownie   I idzie maj czas zakochanych Damy radę ;*

Ja nie wiem skąd się ta zazdrość bierze... Powiem Wam szczerze, że ja w ogóle nie jestem o mojego zazdrosna jeżeli chodzi o odległość. Szczerze mówiąc ufam mu bardzo i wydaje mi się, że on ma więcej wątpliwości co do mnie niż ja do niego Jak jesteśmy piekielnie zazdrosne o faceta i myślimy, że za tą granicą on bzyka na prawo i lewo to chyba nie mamy do niego zaufania. A jak nie ma zaufania to chyba nie jest to dobry związek, nie?
Aaaalbo macie strasznie niską samoocenę

Mój w chwili obecnej nie jest za granicą a na poligon (ale to tak na marginesie).

Odnośnie samooceny to trafiłaś w sedno. Przynajmniej w moim przypadku.
Wiem,że tutaj problem leży we mnie ponieważ w poprzednich związkach też się zadręczałam,że facet z dnia na dzień się odkocha,coś mu się "odwidzi" itp. Nigdy tak nie było...
Suma sumarum to ja odchodziłam ponieważ przestawałam kochać.

Staram się nad sobą pracować i cieszę się,że jest to forum. Bo np. dziś nie mam z moim w ogóle kontaktu i ja już się stresuje. Mimo ,że obiektywnie wiem,że mój chłop ma ostry zapieprz itp.
Wczoraj gadaliśmy godzinę,smsy też były. I zamiast myśleć,że jest dobrze to ja już nie patrzę na to jaki kontakt był tylko stresuje się,że dziś kontaktu nie ma wcale.

Aghrrrr!!! MAM SIEBIE DOŚĆ!!!

Przydala by sie kazdej z nas ;D na te rozłąki

witajcie
ja jako tako zazdrosna nie jestem na samym początku zapytałam go czy maja tam jakieś kobiety w pobliżu. powiedział, że nie, wierzę i się nie martwię
do tego ufam mu bardzo i jestem przekonana, że nie wywinie mi żadnego numeru

a kontakt...? u mnie wciąż słabiutko. ostatnio rozmawialiśmy w poniedziałek i nie wiem kiedy znów się uda... liczę, że może dziś, ale nie mam pojęcia

ale, ale będzie dobrze

Moim zdaniem niska samoocena kształtuje się w człowieku od najmłodszych lat. Idąc przez ulice jako nastolatka widząc kobiete którą jest wprost w naszych oczach idealna kształtuje sie ideał który chcielibyśmy osiągnąć. Według mnie najważniejsze jest wnętrze ale z tego względu że faceci są wzrokowcami (chyba każda z nas o tym wie) mamy wątpliwości czy jesli na ich drodze pojawi sie inna kobieta ktora wedlug nas jest ideałem wykształtowanym w nas przez lata, to czy on na nią uwage zwróci. Ten strach spycha nas o poziom niżej w naszej samoocenie gdyz mamy tą swiadomośc ze są lepsze od nas piękniejsze. Ot moje przemyslenia ;D

Dodając jeszcze stąd właśnie bierze sie zazdrośc. Bo to facet ma nas pod pantoflem a nie my jego Znam przypadki gdzie kobiety dominują w związku, niby mowi sie ze osoba dominująca kocha  mniej niz osoba pod pantoflem. Najlepsze są kompromisy i to one przewazają w moim związku. Wiecie co dzieweczyny powiem wam jeszcze? Że przez pewnien czas robilam eksperyment na sobie który polegał na częsci pierwszej: bycie zrzędliwa osobą tzw ofiara losu tak aby wzbudzić w chłopaku poczucie winy za to co robi (wiem wredna jestem:D) vbez kompromisów wszystko p[o mojemu i tak jak ja chce. efekty były takie że chłopak częsciowio sie zgadzał na wszystko ale pozniej zaczeło go to irytowac i zaczął sie buntowac skad rodziły sie kłótnie. Druga częśc to bycie miłą stosowanie kompromsów przede wszystkim brak marudzenia zazdrości i wiecej luzu. Po tym poznałam ze tylko w taki sposob chłopak docenia swoja dziewczyne jest mu w takim zwiazku dobrze i za nic w świecie nie chciał by ją zmienic. Przez to wlaśnie pokazywal w większej mierze swoją miłość. Więc drogie dziewczyny jednak trzeba się czasem opanowac zeby chłopak doceniał i kochał bez żadnego ale

No tak chyba każda z nas była kiedys porównywana do innych członków rodziny (ten osiagnął to, tamta pracuje tam). Nie jest to wina rodzicow bo rodzice w ten sposób probowali wymusic na nas ambicje, a my odbierałyśmy to jako poniżenie.

U mnie akurat było wywyższanie po ambicjach mojego brata, kuzynek i zawsze czułam sie gorsza od nich. Nigdy rodzice nie powedzieli mi ze jeste brzydka czy piekna. U mnie samoocena znizała sie właśnie po tym co wyżej napisałam:)

Ja tam nie mam nie wiadomo jak niskiej samooceny ale też nie czuje sie najpiekniejsza i najlepszą laską na swiecie. Dzieki mojemu chłopakowi moja samoocena wzrosła poprzez komplemmenty ktore od niego dostaje. Wierze w to że dla niego jestem idealna i nie przeszkadza mu kilka kg więcej tu i ówdzie Chłopak może sie zauroczyc inną ale na pewno nie zakochać z dnia na dzień

Dokładnie- jeśli same w siebie nie uwierzymy to dalej nie damy rady. Czyli widzę, że nie tylko ja mam takie problemy i że nie tylko ja staram się zmienić. Mam nadzieję, że w końcu mi się uda! I tego się trzymam. Pokładam w tym wszelką nadzieję

A jak tam dzisiaj się trzymacie? Ja byłam na zakupach i lecę sprzątać pogoda jest świetna więc i humor dobry no i równiutko za 2 tygodnie już go zobaczę! Oby to szybko zleciało

A ja się ostatnio dowiedziałam, że nie jestem dla mojego lubego ideałem i wiecie co? Cudownie mi z tym Bo to oznacza, że przyjmuje mnie z całym dobrodziejstwem inwentarza i nie muszę się absolutnie przejmować, że powinnam coś w sobie zmieniać

Nie, nie martwimy się na zapas Znaczy ja się nie martwię. Szkoda czasu i zdrowia na bezproduktywne i pozbawione sensu dywagacje. Je teraz jadę do mojego, cieszę się z tego i na pewno będą to super 2 tygodnie. Potem wrócę do domu, do rzeczywistości, do zajęć moich i tyle. Mi naprawdę szkoda czasu i zdrowia na rozmyślanie o moim lubym, na łzy tęsknoty i doły wiosenne. Życie jest zbyt krótkie żeby sobie głowę zajmować takimi pierdołami

Posprzątałam dom, ogarnęłam już altankę żeby znowu była do użytku i jakaś zmęczona jestem W końcu czuć wiosnę! I żeby teraz dni tak miło leciały.. aż humor lepszy

Ja robiłam świąteczne porządki. Dzień mi strasznie zleciał w między czasie parę razy dzwonił Ł:D już nie mogę doczekać się świąt i znów  będziemy razem )

Shiva mój wraca w niedziele palmową. znaczy się wtedy się zobaczymy, bo ja mam szkołę

a dziś sprzątała, gotowała, zajmowałam się bratankiem
i dzwonił Mój
tak mi przysłodził, że aż mi głupio

a nastrój idealny
jutro wybieram się z rodzinką pooglądać najmłodszego członka rodziny

mi się też wydaje, że w urodziny zostanę sama. mam na wakacjach a z moich obliczeń wynika, że oz zjedzie gdzieś na przełomie czerwca i lipca a ja mam urodziny końcem lipca... więc dupa.
ale nie ostatnie urodziny, więc się jakoś nie martwię. przynajmneij narazie

Słodka jeszcze się pogodzicie.

mam nadzieję

to ja też mam malutką stópkę :d
35-36, max 37
zależy jakie buty

takie życie. ale znowu jak się jakieś buty spodobają, to mało kto weźmie taki mały numer i zostaje dla nas

Walka w grupie jest fajniejsza:):)

Bardzo się cieszę,że masz pewność zobaczenia swojego za te 2 tygodnie!!!

Ja też mam podobne myśli czasem. Teraz jak taka piękna pogoda to bym chciała z moim sobie pospacerować,pozwiedzać...pokochać się;D

Odnośnie przyjazdów mojego M to ja staram się nie martwić chociaż czasem jest trudno.
On przez ostani rok ciągle jest na szkoleniach, czasem jest tak,że nie widzimy się miesiąc,jest pewne ,że będzie mógł przyjaechać i nagle się okazuje,że jednak nie.
Albo np. zdarza się ,że jedzie do mnie 10h widzimy się hmm20 min i On musi wracać.

Boję się panicznie jak to będzie jak pojedzie do Afganistanu... Z tęsknotą dam radę. Raczej chodzi mi o stres,że coś mu się stanie...Bo niestety ale On będzie na patrolele latał,jeździł, ech...Ale na razie koniec z czarnymi wizjami!!!

Och to fanatastycznie!!! Czyli wszystko pięknie się układa!!!

Ja myślę,że odrobina zazdrości i niepewności u chłopa to dobra rzecz!!!
A już niedługo się spotkacie więc też będzie wszystko pięknie!

Jeszcze się wszystko może odkręcić...
Myślę,że mały dystans,brak nacisków i się ułoży!

Ja też mam dziś dzień wolny...Możemy pomarudzić razem!

Ajajajaj!

Muszę to gdzieś napisać:
1.Tęsknię dziś za moim tak bardzo,bardzo,bardzo,że aż nie mogę.
2.Martwię się,że możemy nie zobaczyć się na święta:( Tzn.szanse są 50%/50%

Och! No to fantastycznie!! Jeszcze tylko dwa dni rozłąki:)