Moj chłopak wyjechał smutek i pustka

może chciałabym

wiesz, ja nie jestem z nim długo. niecały miesiąc byliśmy razem jak pojechał teraz. wcześniej też jeździł, jeszcze zanim się poznaliśmy. ile razy? nie wiem, ale sporo. i na tym się nie skończy. to wiem... niestety

ja tu mam zaczęte studia, nie chcę ich rzucać, zwłaszcza, że nie wiem jak nam się ułoży.
studiować chciałam i chcę to skończyć.
powiedział mi, że jak pojedzie po Wielkanocy i wróci to postara się na dłużej niż kilka tygodni. żebyśmy zdążyli się sobą nacieszyć. i w ogóle lepiej poznać...

mi też jakoś leci byłam na małych zakupach, a zaraz się biorę za naukę na weekend... mam kilka kolokwiów, egzaminów... masakra po prostu, ale może mi wyjdzie z głowy Mój Kochany a raczej to, że go nie ma

...taaa... tylko 11... ;/

Przede wszystkim nie wolno Ci się nastawiać, że będzie ciężko. Wiesz po co tam jedzie, wiesz gdzie będzie pracował, wiesz, że dzięki temu będzie Wam o wiele lepiej. Wiesz również, że się kochacie i wystarczy w zupełności zaufać.
Jeżeli masz wokół siebie życzliwych ludzi, którzy Ci zawsze pomogą to o nic nie musisz się martwić. Zapewne będziesz tak zajęta przy nowym dziecku i babciami i ciociami, że nie będziesz o tym myśleć i bardzo dobrze. Jeżeli będziesz czuła, że siedzisz sama, bardzo tęsknisz i wymyślasz to poproś przyjaciółki, żeby były Twoim kołem ratunkowym - jeden telefon i już są, zajmują Ci czas. Bo to właśnie o czas i zajęcia chodzi, żeby mieć co robić.
To będzie Wasza prawdziwa próba sił i miłości, którą wierze, że przetrwacie Głowa do góry! Jest internet, jest skype, jeszcze będziesz miała go dość

Tylko pamiętaj! Jedna podstawowa zasada - NIE WOLNO MU JĘCZEĆ, nie wolno mieć pretensji, jeżeli zjeżdża na urlop do domu to nie fochamy się, nie kręcimy nosem, nie mamy pretensji, że wyjeżdża. Trzeba być zawsze uśmiechniętym i pachnącym i dawać mu wsparcie wtedy ani przez chwilę nie pomyśli, żeby zmienić partnerkę

Witam Was i cieszę się przez łzy, że nie jestem sama...
Mój narzeczony wyjechał do Niemiec tydzień temu i nie wiadomo kiedy wróci. Zostałam w obcym mieście SAMA  z dziemi. Na dzień dobry się pochorowaliśmy na zapalenie oskrzeli, zaczęło sypac śniegiem, a ja z wózkiem i dwójką chorych dzieci muszę sama wszystko załatwiac-to mi daje mniej czasu na myślenie. Starszy syn ciągle pyta o tatę, a ja udaję z uśmiechem, że już niedługo. Mówił, że ma wyjechac na niedługo, jednak coraz mniej precyzuje datę powrotu. Przy dzieciach staram się nie wymiękac, jednak wieczorem zamiast tulic się do mojego Ukochanego siedzę i wyję lub szukam sobie zajęc na siłę...
Uffff... Trochę się wygadałam... :]
Słomiane wdowy nie mają lekko...

monikamacius nie jesteś sama wszystkie mamy tu podobny problem ,ale wspieramy sie fajnie ze do Nas dołaczyłas

Kochana, witaj w naszym gronie.. przede wszystkim życzymy jak najkrótszego czekania!
Piszesz, że wyjechał nie na długo..tzn za ile?
Mój też wyjechał tydzień temu do Niemiec... może razem eh.

Przede wszystkim nie możesz się załamywać ze względu na dzieci. Masz dla kogo wstawać rano. Poza tym przy dzieciach jest dużo roboty, więc z nadmiarem wolnego czasu nie powinnaś mieć problemu.
Pamiętaj, że nie jesteś sama! Masz tu nas . Często ktoś tu zagląda, więc zawsze znajdziesz wsparcie. Także pisz, relacjonuj, chwal się, płacz i tęsknij razem z nami .

A skoro jesteś w NOWYM MIEŚCIE, obcym to może warto je trochę zwiedzić? Pooglądać, rozeznać się w nowym otoczeniu. Może odkryjesz jakieś fajne miejsca?

Twój narzeczony jest w nieco mniej komfortowej sytuacji.. tęskni za Tobą i dziećmi, które to Ty masz przy sobie!

PS. Zauważyłyście, że łatwej nam pocieszać kogoś innego, kto jest w podobnej sytuacji niż siebie same?

10 dni to bardzo mało... no ale skoro mówisz, że chce dłużej zostać. Przypomina mi to sytuacje mojego, też dopiero co wyjechał i okazało się, że prawdopodobnie szybko wróci, bo robota niezbyt wypaliła. Ale niby będzie miał drugą i zostanie....

Wydaje mi się, że najważniejsze to ustalić termin powrotu. Wtedy o wiele lepiej czeka się na partnera. A nie siedzieć i nie wiedzieć kiedy wróci... Dlatego porozmawiaj z nim, powiedz żeby się zorientował co i jak, rozeznał i dał Ci znać ile tam zostanie. Bo czekanie w takiej niepewności jest najgorsze.

Znasz datę powrotu - masz cel - wytrwać do tego czasu . Zupełnie inaczej się czeka.. można śmiało odliczać dni. Czemu nie wie kiedy wróci? Czy jest to niezależne od niego?
Mój robi na budowie na razie, a z ta praca równie bywa... ale przynajmniej innych dziewczyn nie ma .

Kuruj synków i zbierz ich na zwiedzanie miasta . Moja przyjaciółka ma małego synka i pytałam czy nie pożyczyłaby mi go do świąt, aby mi czas szybciej minął . Takie maluchy idealnie zapełniają czas i wysysają resztki sił. Także baw się z nimi dużo, abyś wieczorami padała ze zmęczenia i nie miała czasu zadręczać się myślami.. Bo te wieczory są najgorsze

Niestety mój ma dokładnie tę samą robotę i co gorsza ciągle dochodzą mu jakieś zlecenia, które ma robic za chwilę jednak oznajmia, że nie będzie tego obił, po czym mówi, że pięniądze by się przydały... Gorzej niż kobitka:) próbowałam go nakłonic do określenia choc mniej więcej daty powrotu, jednak ciągle tylko mówi, że nie wie... Cóż, chyba tafiłam na takiego kochanego niezdecydowanego facecika

Twój gdzie wyjechał? Mój do Morbach, gdzieś przy Wittlich czy jakoś tak...

Ta miejscowość, to Lohr. Aczkolwiek już tylko przez kilka dni, bo ta praca na budowie ponoć się kończy ku mojemu niezadowoleniu.. Przynajmniej nie było tam innych dziewczyn, pracował od rana do wieczora i nie miał czasu na szwędanie się po barach .

Wydaje mi się, że w Twoim wypadku z 10 dni nie zrobi się nagle kilka miesięcy... co najwyżej miesiąc . A to da się przeżyć. Z nami się uda . Może jeśli nie potrafi podać konkretnej daty, to niech poda jakiś przedział czasowy? Albo ustalcie, że nie dłużej niż.... np. 2 miesiące.

Twoi synkowie pewnie już śpią. Proponuje ciepłą kąpiel z pianą, a później położyć się spać. Jest już późno, a przecież chcemy już następny dzień! Ja dla zabicia czasu zajęłam się przygotowywaniami niespodzianki dla ukochanego. Wiem, że mam dużo czasu, ale myślenie i planowanie pochłania mnie całkowicie.. Może też pomyśl nad jakąś niespodzianką, którą mogłabyś mu przez ten czas przygotowywać?

Tymczasem, ja spadam spać. Chcę już szybko następny dzień!

o tym nie pomyślałam... ale chyba nie jadą pracować na budowie czy w lesie

poza tym facet po takiej pracy NIE MOŻE mieć siły na podrywanie innej bo ja na to nie pozwalam

Tak sobie poczytałam, poczytałam I jedne z pierwszych postów i te odpowiedzi na tego mojego jednego, jęczącego... Kurcze! Jaką Wy macie rację, to masakra I nawet, jeśli raz macie kryzys, zaraz potraficie spojrzeć na to z dystansem...mam nadzieję, ze i mnie uratuje taka spora doza autoironii W każdym razie, od wczoraj (od kiedy sobie poczytałam forumową lekturkę) zauważyłam, ze łatwo przychodzi mi opowiadanie z humorem, jak to będzie i nawet mój P stwierdził, że zarażam go tym innym myśleniem. Faktycznie, wcześniej z tego robiłam tragedię, teraz widzę pozytywne strony takiej rozłąki. Popłaczę sobie, jak wyjedzie Najwyżej będę smarkać Wam w rękaw tutaj ^^

Znając mnie i mój charakter, to bym się załamała... Podziwiam Cię:)

czekoladka7 drań i tyle

jak Wam mija kolejny dzień? jak humorki? raczej w porządku czy dziś troszkę dołek?

ja jak narazie mam uśmiech na twarzy, jeszcze po wczorajszych cudownych słowach

ja się już do tego przyzwyczaiłam zwłaszcza, jeśli doładuje konto i dzwoni, czy ja dzwonię do Niego to zaraz cała kasa pójdzie i nie ma z czego się odezwać ja piszę do Niego w ciągu dnia smsy co u mnie, co robię, że tęsknie, kocham i czekam. wiem, że on mi nie może odpisać, bo nie ma za co
jakoś to akceptuję i czekam aż będą mieć tam w końcu neta a wtedy skype co wieczór

O2 jest dobre, ale znam tylko to angielskie. Najbardziej opłacalny jest internet.

Chciałabym nawiązać do wcześniejszej Twojej wypowiedzi o tym, że Twój syn pyta kiedy wróci tata. Nie powinnaś okłamywać go, że już niedługo. Powinnaś usiąść z nim i porozmawiać, że tata wyjechał do pracy, że zarabia dla Was pieniądze, że niestety ale wróci za kilka miesięcy i Tobie też jest smutno, ale Tata Was bardzo kocha i wróci na pewno. Nie ma po co "wciskać kitów" dziecku, bo to tylko działa na Twoją niekorzyść.

No właśnie. Przecież Twój mąż nie zrobił nic złego, nie jest zbiegłym przestępcą, ani nie poszedł do więzienia w związku z tym takie ukrywanie jest zupełnie pozbawione sensu, bo po co...? Niby chcesz oszczędzić dziecku trosk, ale jemu jest dużo ciężej gdy nie wie co się dzieje. Gdy wszystko zostanie mu dobrze wyjaśnione, uspokoi się i przestanie pytać o tate.

Agatkuś-ale masz super... aż Ci zazdroszczę

Hej dziewczyny jestem tu nowa,założyłam te konto bo chciałabym waszej porady co robić,

Moja sytuacja wygląda tak : Mój chłopak wyjechał rok temu do Anglii do pracy,bardzo bałam się tego wyjazdu no ale niestety zmusiła go do tego sytuacja rodzinna że musiał wyjechał żeby zarabiać,ja zostałam tu ze względu na studia które zaczynałam,dodam że jest między nami 9 lat różnicy,ogólnie jesteśmy ze sobą 4 lata. Na szczęście on jechał tam do swojego wujka i u niego mieszkał,Na początku było okej,pracował i jakoś ten czas leciał,miałam do niego jechać na wakacje ale z powodów zdrowotnych niestety ten wyjazd nie był możliwy. On z powodów swojej zjebanej pracy też niestety nie przyjechał przez ten rok czasu,skomplikowała mu się tam sytuacja mieszkaniowa również,musiał się wyprowadzić i zamieszkał z kolegą,w wakacje ja doszłam do wniosku że to chyba nie ma sensu już taki związek na odległość,2 tyg się nie odzywaliśmy do siebie,zero kontaktu no ale uczucie było silniejsze,przegadaliśmy cała noc na skype,były łzy,zapewnienia no i tak się stało że zeszliśmy się,cały czas mamy kontakt ze soba,jak tylko to możliwe rozmawiamy na skype.Chodzi o to że on nie jest w stanie na razie przyjechać do Polski mówi że najwcześniej będzie to możliwe na Wielkanoc Dziewczyny ja nie wiem co ja mam robić,czy czekać nadal czy odpuścić i próbować sobie przetłumaczyć,kocham go i bardzo chciałabym być z nim,ale czy takie czekanie ma sens,przez ten rok nie widzenia go w moich uczuciach nic się nie zmieniło,jest tak jak przed wyjazdem,mimo powodzenia u chłopaków ja nie wyobrażam sobie bycia z kimś innym niż on,co wy zrobiły byście na moim miejscu?

Na poczatek pełen podziw! Tyle czekałaś... skąd miałaś na to silę?!

Po pierwsze musisz sobie odpowiedzieć czy ten związek jest dla Ciebie ważny i czy to jest TEN jedyny.

Po drugie.. musisz od niego wyciągnąć kiedy może wrócić na stałe! Bardzo się dla niego poświęcasz, jeśli będziesz dalej czekać, a on nie wróci to popatrz ile lat masz w plecy..

Teraz są ferie, więc nie możesz do niego pojechać na te 2 tygodnie?
Nie możemy Ci doradzić żebyś go olała! Bo możesz zrobić na odwrót, poczekać jeszcze trochę i potem być z nim szczęśliwa do końca życia .

Czy jego sytuacja rodzinna już się poprawiła?
Przyszedł mi też do głowy, że Ty możesz przenieść się tam do niego. Jeśli studiujesz zaocznie możesz dolatywać na zajęcia. Taki układ jest, jak najbardziej możliwy (znam takowy przypadek!)

Naprawdę ciężka sytuacja. Ja ostatnio dużo myślałam o swoim związku i ile jestem dla niego w stanie zrobić i uzgodniliśmy razem, że on tu wraca z 3 miesiące. Pożyjemy w naszych realiach i jeśli okaże się, że naprawdę jest ciężko, brak pieniędzy a mój biznes okaże się klapą, to obiecałam mu, że wtedy spakujemy się i wyjedziemy. Więc on też może wrócić, znaleźć pracę tutaj, poczekać aż Ty skończysz studia i jeśli będzie Wam źle pod względem finansowym to możecie wtedy już wyjechać razem.. Może też on i Ty po studiach znajdziecie fajną pracę?
Poważny związek to przede wszystkim umiejętność kompromisów.. i powinny to potrafić obydwie strony!

A tymczasem uśmiechnij się, do Wielkanocy ok. 80 dni... Pamiętaj, że najlepsza będzie poważna rozmowa z partnerem. Porozmawiajcie co do siebie czujecie i czy warto czekać, czy myślicie o sobie poważnie. Po 4 latach to już można myślec nawet o ślubie

W Polsce może i praca jest, jednak płaca jest nieadekwatna do wykonanej pracy i to główny powód, dlaczego Polscy fachowcy wyjeżdżają za granicę-po prostu pieniążki... Ale nasi posłowie, senatorowie, premier czy nawet prezydent nie mają pojęcia co robią z naszym krajem, rodzinami i tym samym psychiką... ojej-zagoniłam się za daleko...
Mówią, że kobiety są niecierpliwe, a na przykładzie Zdesperowanej1, można pokazac ile kobieta w imię miłości potrafi wytrzymac

Zdesperowana1 przez ROK nie mógł przyjechać do Polski nawet na tydzień?! Mój mógł już po ok 4 miesiacach... Coś mi się wydaje, że nie masz na co czekać.

Zdesperowana1 jestem pod wrażeniem dobrze robisz, że nie ulegasz presji otoczenia
chociaż tak się zastanawiam czy i ja gdyby była taka potrzeba nie czekałabym pewnie tak

jednak w ciągu tego czasu on nie mógł się pojawić w Polsce? dziwne...

Ale miłości też nie ma gdy obie strony godzą się żyć ze sobą w rozłące przez parę lat....
Nie musisz go szantażować, a postawić warunek!

W poważnych związkach trzeba liczyć się ze zdaniem drugiej osoby. Ty się starasz zrozumieć jego i w pewnym sensie to akceptujesz (co pokazałaś czekając rok). Ale czy on rozumie Ciebie i stara się robić coś, abyście byli bliżej?
Kochana.. oni też tam mają święta! Czyli jakieś wolne miał na pewno.. nie uwierzę, że pracuje 365 dni w roku.

Nie zostawiaj go jeśli to jest naprawdę miłość, ale nie zgadzaj się na kolejny rok bez widzenia się.. Znajdzcie jakiś kompromis! Aby jednej i drugiej połowie pasowało.

Jak tam dziś wasze humory i samopoczucie? Ja nie pospałam, od rana jestem w pracy. Ale to był piękny poranek, bo obudził mnie sms od mojego .

Dziewczyny, macie rację

nervusowa humor? jak narazie w porządku, ale mam już dosyć. cały dzień coś robię na tą uczelnię... już mi to bokiem wyłazi, ale przynajmniej nie myślę, jak mi źle i smutno.... a jeśli się taki moment zdarza to wraca do tamtego smsa

ja ogólnie mam taki notesik na 'miłe wspomnienia' z Nim przepisuje tam, smsy, rozmowy z gg takie najpiękniejsze słowa, dyskusje, ale i takie śmieszne, żeby było do czego wracać

Ja wlaśnie nie chcę z moim gadac przez telefon, bo nie dość ze duzo kasy zjada, to ma taki głos, ze mi się plakać chce . Uwielbiam z nim rozmawiać, sluchac go tylko po to, aby słyszeć. Więc gdybym go usłyszała tylko w słuchawce zapewne bym sie poryczala . Zostaja nam smsy. Wydaje mi się, że w smsie za 30gr jest mi w stanie napisać więcej niż powie przez minutę za Tą samą cenę

Niestety skype nie wchodzi w gre.. nie gadamy przez internet, dlatego mi się tak dłuży

Dzień zleciał mi szybko, ale wieczorem złapalam doła.. powinnam się cieszyć, bo napisal,obiecał, że wróci na święta i już zostanie. No ale boję się, że rodzice mu na to nie pozwolą.... wiem głupie, że dorosły facet, a slucha się rodzicow, ale to skomplikowana historia . Niestety tesciowie za bardzo zapedzili sienw planowaniu naszej przyszlosci.. Moze i chca dobrze...ale czasem wychodzi odwrotnie, eh.

A jak z waszymi tesciami? Jak humorek? Ja jutro mam wolne, z nikim sie nie umowilam..mam zamiar ogarnac troszke mieszkanko. Troche mnie przeraza ten wolny dzien, bo od jego wyjazdu nie spedzalam dnia sama...

Dziewczyny, ja zawsze płaczę jak go teraz słyszę...
ale jednak ciesze się też jak małe dziecko

monikamacius to ja też jak dzwonię do niego to tylko jemu kasę bierze, mamy w plusie. on jak do mnie dzwonie to z niemieckiego numeru kolegi do mnie na stacjonarny, i jest taniej.
najgorsze jest to, że mi jutro maja konto blokować...a smsy z neta do niego ie dochodzą... a ja tez nie bardzo mam za co teraz doładować sobie konto ;/

a teście? poznałam w Nowy Rok teściową. nie znam jej. raz ją widziałam i to też jakoś niezbyt długo. jego tato mieszka w innej miejscowości. nie wiem dokładnie czy oni są po rozwodzie czy separacja. troszkę mi głupio tak wypytywać było na początku. i jego jeszcze nie znam. w przyszłości poznam ...chyba :D

a ja jutro jadę już do Rzeszowa, jak mam zjazd na uczelni to śpię u siostry i jutro jadę tam już z rodzicami. oni do wnuków do przedszkola na dzień babci i dziadka a ja z nimi żeby nie wydawać kasy na bilet niepotrzebnie
humor mój? ogólnie jest ok telefon był niespodziewany i bardzo mnie ucieszył ale i zmartwił... jeszcze tyle czekania...

Mam problem, który mnie bardzo martwi. Póki co mam chłopaka przy sobie, ale nie wiem ile to jeszcze potrwa;(chce mi się płakać, bo mając kiedyś blisko pracę był częściej ze mną, a teraz może być tak, że znajdzie ją daleko. Jak ja sobie poradzę;( szuka jej ciągle, a ja nie chce być egoistką, która myśli tylko o sobie, wiem jak ludzie potrzebują zarabiać na własne życie, ale boję się samotności. Na początku znajomości byliśmy daleko od siebie ,ale teraz jak się przywiązałam to bardzo boję się rozłąki. Nie mam przyjaciol zeby isc odreagować, boję sie o siebie, boje sie tesknoty, to mnie niszczy. Tylko bliskosć ta może mnie rozweselać, a jesli nie mam nkogo innego? kolezanki mam, ale nie spotykam się z nimi tak towarzysko tylko na uczelni;(

czekoladka, masz rację, ale ja tez mam taki przypadek, że przyjaciele jakoś się przestali liczyć jak byłam jeszcze z moim aktualnym ex. teraz tego żałuję, bo mam mojego Ł., a przez byłego A. straciłam kontakt ze znajomymi...
mam jedną prawdziwą przyjaciółkę, ale mnie i z nią dzieli ok. 40km... ona pracuje, w weekendy obie mamy szkołę i ciężko nam się spotkać. jednak ja jestem dobrej myśli, wiem, że jak juz Mój wróci to bd najszczęśliwszą osobą na Ziemi

aluśka nie załamuj sie, zawsze masz jeszcze nas

No ja nie rozumiem, jak można dla chłopaka zrezygnować z przyjaciół, znajomych.

Ja swojego kocham nad życie, jest dla mnie najważniejszy, ale kurde... nie dajmy się zwariować!
Przecież facet nie siedzi z nami 24/h na dobę! Nieraz gdy on pracował, a ja miałam wolne to wychodziłam do znajomych, nieraz on chodził ze mną...albo on szedł ze swoimi kolegami, a ja ze swoimi koleżankami!
Przecież oni też nas denerwują i trzeba mieć się komu wygadać .
Tak właśnie się dzieje, gdy jako małolaty się zakochujemy.. odrzucamy wszystkim i chcemy każdy swój wolny czas spędzać z mężczyzną. Później zaczyna się dorosłe życie, praca, nie widzimy się już tak często.... Ja ryczę, bo tęsknię.. ale jakoś daję radę, bo mam najwspanialszą przyjaciółkę na świecie i żaden facet nigdy tego nie zmienił i nie zmieni!

Aluśka, jak dla mnie powinnaś odświeżyć stare kontakty! Wyjść gdzieś do baru na piwo, wpaść do kogoś na kawkę, zaprosić kogoś... Zobaczysz, że czas zacznie płynąć szybciej. A gdy wróci Twój ukochany, to nie zapominaj o znajomych! Czasem gdy on zostanie dłużej w pracy, to Ty odwiedź znajomą. Albo dajcie sobie nieraz wieczór wolny od siebie i niech każdy pójdzie ze swoimi. My akurat najczęściej chodzimy razem, bo mamy mnóstwo wspólnych znajomych, ale na imprezie to już jakbyśmy byli osobno Ja plotkuję z koleżankami, a on z kolegami gada o jakiś pierdołach..

Poza tym czy on Cię nigdy nie wkurzył? Nie masz nieraz ochoty chwycić za telefon i zadzwonić do najbliższej koleżanki, aby jej o tym powiedzieć?

A teraz wyobraź sobie, że bierzecie ślub.... kogo ze znajomych zapraszasz? Znalazłby się w ogóle ktoś?

Kochane, ja dziś robiłam porządki, sprzątałam.. i znalazłam w szafie jego koszulkę, którą miał na sobie przed wyjazdem! A na niej nadal czuć jego zapach i zrobiło mi się tak jakoś smutno..

Powinnam się cieszyć, bo wraca za 3 miesiące (teraz już 2,5) a początkowo była mowa o 6..
Ale jak tak patrze na jego ciuchy i czuje ten zapach, to mam wrażenie, że jeszcze cała wieczność

Odliczam dni do 1 kwietnia (bo później do świąt już chwilka, może być w każdej chwili) i zostało 71 dni... .
Jak dziś wasze humorki? Mój chyba bardziej zatęsknił i przysłał mi kilka przemiłych smsków . Jestem w szoku, że on jest w stanie wykrzesać z siebie takie coś

RoBaCku, jeszcze kolokwia? Ja już na egzaminy powtarzam. Natlok kolokwiów był w grudniu i ledwie przeżyłam
Dasz radę, zobacz, ile już przetrwałaś w życiu ^^

Hah, widze- te same sposoby survivoru bez faceta- koszulka, jakiś drobiazg...

Agatkuś - dokładnie, tak jak piszesz!
Za czasów szkoly, daaawno daaaawno temu zostawił mnie chłopak i tez zostalam sama bez przyjaciól. Wrociłam do "byłej" przyjaciolki jak zbity pies eh

Jak spędza się czas tylko z facetem, to po pewnym czasie można mieć siebie już dość . Mój się cieszył, gdy wychodziłam z koleżankami na piwo, bo mógł w spokoju pograć sobie, bez mojego gadania . Wiec czasem trzeba od Ciebie odpocząć, nawet godzinkę!

W ogóle dziś pomyślałam, ze ten jego wyjazd trochę nam pomógł.. bowiem, jak wróci nie będę juz taka niedobra i krzycząca

Czy Wy też macie wrażenie, ze teraz najgorsze przed nami? - WEEKEND Dłuzy się strasznie.. nie sadziłam, że kiedykolwiek to powiem, ale ja chce już poniedziałek!

Robacku, powodzenia na kołach.. proponuję sporządzić pomoce naukowe