Moj chłopak wyjechał smutek i pustka

Czekoladko mój mąż wraca w przyszły weekend albo w poniedziałek. jeszcze nie wie dokładnie. Córeczka jest chora od 2 tygodni i nie chodzi do przedszkola, w pracy ciągle jestem dłużej i tylko praca i dom. ale mam nadzieje że ten tydzien bedzie dla mnie do południa bym mogła sie przyszykowac na przyjazd męza.

nie wiem czy powinnam to pisać bo może  niektóre z was zmnienią o omnie zdanie ale chyba muszę sie wygadać. mam problem. po urodzeniu córeczki przy wzroście 161 ważyłam 69kg czułam się jak mały misiu. mój mąż wysoki blondyn szczupły wiec i ja chciałam wrócić do swojej normy. w styczniu pojechałam do dietetyczki po dietę, dostałan na początku marca. zaczełąm stosować i efekty były piorunujące, pierwsze 3 tyg 5kg mniej potem w mc 2kg  potem znowu(nie przestrzegałam przez te 2 mc dokłądnie bo trochę spoczęlam na laurach )a potem już tak delikatnie.i w maju zaczełam robić coś złego. zaczelam podjadac i czułam sie okropnie. no i zaczeło sie prowokowanie wymiotów. masakra. wiedziałam że robię złe ale i tak to robiłam dalej. czasem nawet 3 razy dziennie. nikt o tym nie wie. ąz pewnego dnia mąż mnie przyłapał. miałam niezła awanturę.błagałam by nikomu nie mówił bo jaki to wstyd, nie jestem silna.obiecałam że nie będę tego robić. ciągle mnie pilnował ale przecież chdzę do pracy i twedy raz dziennie chodziłam do toalety.potem byliśmy 2tygodnie nad morzem i nie mogłam wymiotować i czułam się okropnie. ale chyba przez 3-4 tygodni nie wymiotowałam. potem mąż wyjechał i trochę schudłam bo nie jadłam, ale w połowie września znowy zaczełam to robić. teraz jestem spokojniejsza bo go nie ma ale jak wróci to znowu bede sie bała. nie wiem co ja wyprawiam. zapisałam się na siłownie i było ok ale teraz gdy córeczka chora to nie mam czasu na nic, i znowu jest żle. i gdy tylko coś jest kalorycznego to myślę o toalecie. ale chće być szczupła. w pewmnym momencie ważyłam 56kg i było super. ale teraz nie mogę sie pilnować wieczorem. poprostu zajadam smutek. mam w tej głowie żle poukładane. pracuję w sklepie fimowym z ciuchami i wtedy nic mi nie pasowało a teraz co mam założone to klientki od razu to chcą i z jednej strony mam też presję psychiczną z ich strony by nie przytyć, bo utratę wagi mojej widziały od razu ale jak przytyję to będą gadać że się nie pilnuję.i zresztą wszystkie ciuchy za duże wydałam. nie mam silnej woli wieczorami, przez cały dzien nie jem za dużo a wieczorem nadrabiam. teraz powinnam chodzic na poludnie wiec z rana córeczka do przedszkola i na siłownie. mam tydzien wiec mysle że dam rade zgubić trochę, może mam już obsesję na tym punkcie.

Cześć dziewczynki

Niteczka jak ja się cieszę teraz to już powinno być z górki życze powodzenia z całego serca że w końcu i u Ciebie się układa

Maja a jak tam u Ciebie sprawy się mają ;>

Madziorek podpisuję się pod postem Mai tak nie wolno!!!!!! masz kochającego męża który zaakceptował Cię taką jaką jesteś. Robisz tylko krzywdę sobie jeszcze nie jest za późno żeby się wziąść w garść i skończyć z tym!

A u mnie bez zmian powoli przygotowania do soboty mój ex jest w Polsce ale tylko wczoraj na chwile się odezwał i do dzisiaj cisza i dobrze mi z tym

Nauka hahaha jakby mi się chciało tak jak mi się nie chce to by było fajnie ale nie no uczę się ogólnie masakra to mam z niemca babka nas ciśnie tak że szok co lekcje kartkówki albo jakieś teksty na oceny piszemy . Sprawy uczuciowe no tu to nie chcę zapeszać ale moja znajomość z Kamilem się fajnie rozwija zobaczymy czy coś z tego wyjdzie

kurcze takie miałam plany na ten tydzień i nici. mała ma zapalenie oskrzeli i jest w domu.i nigdzie nie mogę wyjsc. hmmmmm i jak ty sie nie wkurzyć!!!!!chciałam iść do kosmetyczki i na siłownie na ćwiczenia i plany diabli wzieli.

Hej kobitki

Kurcze Madziorek nie dziwie się że się zdenerwowałaś najgorzej jak mam plany a potem się coś posypie ale córeczka niczemu nie jest winna a siłownia tak jak Maja powiedziała nie zając nie ucieknie

A ja już mam kieckę dorwałam inna taką granatową w jasne pasy teraz tylko buty dopasować w czwartek paznokcie jade robić i w sobotę pobaluję

Maja obiecuje że potupie w ogóle z mojej klasy dziewczyny znają tego Kamila bo 2 mieszkają z nim na jednej wiosce i jak sie dowiedziały że z nim ide to one w szoku że to taki fajny synek i że jak coś z tego będzie to mam się go trzymać itp i że połowa wioski się w nim kochała hahahah A mój ex się dowiedział że z nim ide i też szok że jak to kolega idzie z moją była na impreze rodzinną

Nooooo, pogratulować... 2 miesięcy nie mogłaś wytrzymać? Ale oczywiście nie mnie Cię oceniać.

Co zrobić? Jeśli powiesz mu prawdę (na którą zasługuje!!!) to licz się z tym, że najprawdopodobniej będzie to koniec.
Trzeba było pomyśleć o konsekwencjach.
A z pozytywów tej sytuacji: gdybyś go kochała, nawet nie spojrzałabyś "inaczej" na innego. Kropka.

Tak, piszę to ja, która jeszcze parę miesięcy temu wybaczyłaby zdrady swojego ex (btw, on nie może znieść tego, że jestem szczęśliwa z innym, od lipca mnie męczy telefonami (nie odbieram), smsami (nie odpisuję), mailami (jw)). Ale zmieniłam się I jestem silniejsza, bogatsza o doświadczenia i świadoma błędów, których nie popełnię.

Ale to Twoje życie. Wybacz, ale nie usłyszysz ode mnie słowa pocieszenia, bo zdrada za bardzo boli, doświadczyłam to boleśnie na własnej skórze.

Caraxia wybacz ale popieram Nitkę wiem co to znaczy i on powinien znać prawdę a Ty gdybyś naprawdę kochała i tęskniła nawet byś na innego nie spojrzała jak mój ex wyjechał nie umiełam na żadnego innego chłopaka spojrzeć a co dopiero zdradzać nawet jak się rozstaliśmy to do roku nie umiałam inaczej na chłopaków patrzeć a DLACZEGO bo KOCHAŁAM.

Bo jak się kogoś kocha wierność nie jest żadnym wyczynem.

Niteczka opowiadaj jak u Ciebie

Maja oj jak ja Cię rozumiem ale nie odzywaj się pierwsza ja też byłam taka głupia a mój ex zawsze czekał aż się odezwę wiem że to od środka zżera żeby napisać ale nie daj się to on ma teraz wyciągnąć rękę i zobaczysz że długo nie wytrzyma. Jak będziesz czuła potrzebę żeby do niego napisać pisz tutaj :*

Hej dziewczynki. Caly dzisiejszy dzien cisza, kompletnie nic zero odzewu. Czuje sie olana to nie sprawiedliwe.... probuje bys twarda, nie pisalam... ale gdy przychodzi taka pozna pora to jestem rozdarta ( zawsze dzwonil o tej porze po skonczonej pracy) i mam ochote napisac ale sie powstrzymuje. Przeraza mnie mysl ze on nie odezwie sie juz wcale... bo pomysli ze skoro ja sie nie odzywam to mam go gdzies. Wspominalam w jednym poscie jak to ja sie nie odzywalam i napisalam pierwsza pozno w nocy dlaczego sie nie odzywa ... no bo ja sie nie odzywam to znaczy ze nie potrzebuje z nim kontaktu.. i wydaje mi sie ze tak samo podchodzi do tego teraz. To smieszne ale rowniez to moge powiedziec o nim. Chyba on tez nie potrzebuje kontaktu ze mna... jakie to poplatane i glupie, takie robienie sobie na wzajem przykrosci i bolu... Jesli sie nie odezwie jak ja sie pozbieram??? jak ja przez to przejde??? Boze dziewczynki drogie popadam w obled i to przez faceta! To o co sie posprzeczalismy nie bylo tego wogole warte byly gorsze klotnie a jakos tak nie bylo... nie wiem sama co mam myslec.

Trzymajcie sie i trzymajcie za mnie kciuki. Ja je za was wszystkie zaciskam aby wszystko szlo po waszej mysli.

Niteczko to wspaniale ze tak sie fajnie poskladalo. Ciesze sie z tego powodu. Teraz macie do siebie blizej i zawsze to jestes spokojniejsza. Baaaaardzo sie ciesze

Masz racje czekoladko. Za bardzo panikuje. U Ciebie tez mialy miejsce takie okropienstwa? jejku jakie to meczace... Jestem przygotowana na wszystko... ale mysle ze nie bylby takim draniem i tak poprostu by sie nie przestal odzywac mam nadzieje ze chociaz zadzwoni powiedziec ta najciezsza prawde ze to koniec bo ma mnie dosc itp. mam nadzieje ze ma jaja a nie zachowa sie jak nastolatek tylko tak jak na jego wiek przystalo (36). dziekuje za slowa otuchy i za to ze moge tutaj na kogos liczyc

Dzis obudzilam sie wczesnie i nie moglam zasnac zaczyna mi to spedzac sen z powiek) juz czuje ze zaczyna dziac cos niedobrego.

Majka, to w żadnym wypadku nie jest Twoja wina!!! I nie daj sobie tego wmówić. Masz prawo do samorealizacji, do kursów, doszkalania, do własnych (nie jego!!!) pieniędzy, do spełnienia się w pracy. To Twoje życie, a czasy, kiedy kobieta siedziała w domu, a zarabiał wyłącznie mężczyzna, należą do zamierzchłej przeszłości. A co by się stało, gdyby jego zabrakło? Są rożne okoliczności i przepraszam, że o tym wspominam, ale nie musi to być rozstanie. Życie jest kruche. I co wtedy? Nie jesteś jego żoną, więc nie dostaniesz nic. Pomyśl o swojej przyszłości. A jeśli Twój chłopak naprawdę Cię kocha i chce dla Ciebie jak najlepiej to powinien Cię wspierać w realizacji Twoich planów, a nie Cię od nich odwlekać. I nie czuj się winna, bo naprawdę nie ma żadnych podstaw do tego.
A co do tego, że Twoja praca uniemożliwiałaby Twoje przyjazdy do niego. A dlaczego on nie może przyjeżdżać do Ciebie? Albo dlaczego np. Ty nie znajdziesz sobie pracy tam, gdzie jest on? (btw, w jakim kraju on jest?)

pozdrawiam i nie daj się, dziewczyno!!!!!!!! :*

a nie możesz zabrać dzieci ze sobą? Albo inaczej: za ile Twój chłopak ma zamiar wracać do PL? Ma w ogóle zamiar wracać?

nie wie, czy wróci? A chce Cię ściągnąć do siebie z dziećmi? Czy cały czas żyć na odległość? Co to za życie? Na dłuższą metę tak się nie da

Czesc dziewczynki

Maja ja się podpisuje pod postem Nitki nikt nie ma prawa Ci zabronic znalezc prace samorealizowac sie itp nie nie nie!!! I Twoj chlopak powinien to przyjac do wiadomosci. Daj sobie jeszcze na z trzymanie 1-2 dni jak się nie odezwie wtedy napisz ale nie z wyrutami tylko ze co u niego ze sie martwisz itp.

Kurcze jestem zla bylam dzisiaj na tych paznokciach no i myslalam ze kolezanka mi to ladniej zrobi no ale coz teraz juz nic nie zrobie ;/

majus droga nie daj sobą rządzić. ja od kiedy poszłam do pracy (córeczka miała 1,5 roku)było mi bardzo cięzko ją zostawić ale czuje sie zupelnie inna. jestem zupełnie inna. tez sie troche sprzeczamy o prace(bo mam troche nie normmowane godziny i nic sobie nie moge zaplanowac)ale dajemy rade.trzymaj się.masz prawo miec przedewszystkim swoje zdanie a on powinien to uszanowac. a jesli cos w życiu wyskoczy i co nie bedziesz miec nic. pamietaj że masz też dzieci i musisz im tez zapewnic byt.trzymaj sie i nie wyciagaj ciągle pierwsza reki na zgodę, niech on poczuje że nie zawsze moze stawiać na swoim. trzymam kciuki

Witajcie Dziewczyny:) rzadko bywam bo nie za bardzo mam dostęp do neta bo częściej przebywam u teściowej na wsi. U mnie wszystko dobrze synek na szczęście zdrowy, mąż wraca za dwa tygodnie mój synek i ja nie możemy się już doczekać. Dziewczyny wszystko będzie dobrze głowy do góry,wiem że łatwo mi to pisać(mówić),bo jak na razie w moim związku jest dobrze,ale nie wiem co mnie będzie czekać za miesiąc,dwa czy za rok. W każdym związku są wzloty i upadki. Ja na dzień dzisiejszy mam dość życia na odległość ale takie jest życie,ja mam przy sobie dziecko a mąż jest sam więc nie zazdroszczę mu tego,tego co czuję. Najważniejsze że się kochamy nawet na odległość.

Czekoladko, Niteczko, Madziorku i cala reszto .... zasluguje na pozadne lanie, dlaczego? Poniewz odezwalam sie pierwsza.i zrobilam to w dniu kiedy pisalam tu po raz ostatni... Powiedzial mi wtedy ze tez mial tego dnia zadzwonic i dodal: myslalas ze dam Ci sie tak latwo przepedzic? Nie chce wiecej takich sytuacji. Ogolnie to ze mna kiepsko. A to wszystko za sprawa tego ze nie ma go przy nas. Jak dlugo jeszcze bo juz nie mam sily....

A tak wogole co u Was? Nic sie nie odzywacie... pociezcie mnie chociaz tym ze Wy sie trzymacie (jak mi sie fajnie zrymowalo) pozdrawiam wszystkie teskniace.

Hej:) Jestem tu nowa, ale łączy nas to samo: tęsknota. Mój narzeczony znow wyjechał tym razem na 2,5 miesiąca a ja bardzo tęsknie. To nie pierwsza nasza rozłąka, ale mam nadzieję, że ostatnia, bo ja chyba juz dłużej nie wytrzymam.

bardzo fajnie czekoladko ze sie dobrze bawiłąs. my też sie szykujemy na impreze andrzejkowa 26 listopada ale z moim ojcem jest znowu troche gorzej i nie wiem jak to bedzie dalej.pozdrawiam

Dziękuję majka11:) Właśnie liczę na to wsparcie, bo jest naprawdę cieżko szczegółnie w weekendy, które zazwyczaj spędzaliśmy razem. Ehh ta rozłąka jest okropna, ale wiem, że warto czekać.

Niteczko24! Kocha Cie i z tad te cale zagrania. Pewnie boi sie ze Cie straci. Przyjechalas, masz prace ... a on nie moze byc blisko.... Faceci ... czasami tak sie zachowuja ze mozna sie usmiac

Nitko przykro mi, twój facet powinien cięteraz bardziej wspierac niż w Polsce, jesteś w innym miejscu i powinien się cieszyc że ktoś ci pomaga i docenić to że sie starsz być jeszcze bliżej niego. powinien stawać na rzęsach by ci pomóc. pewnie jest ci bardzo ciężko. trzymaj się. mam nadzieję że szybko sie miedzy wami ułoży. musisz dać mu trochę czasu dla niego to też coś innego że jesteś już tam. trzymam kciuki.

hejka, wczoraj mój chłopak był u mnie, pogodziliśmy się, ale musiało wyjść na jego (nie ma przyjaźni damsko-męskiej, zwłaszcza z ładną dziewczyną żaden facet się nie kumpluje bezinteresownie). Ech, ciężko będzie przez tą jego zazdrość... Chyba muszę się przenieść do innego wątku:P

spotkamy się pewnie w weekend, może w sobotę. Chciałabym być bliżej niego, ale doceniam chociaż te spotkanka 1-2 razy w tygodniu. Bardzo mi na nim zależy i chciałabym, żeby nam się udało.

btw, znacie jakiś SKUTECZNY sposób na to, żeby odczepił się raz na zawsze mój ex?

Banibulko, a na ile wyjechał twój chłopak? Będzie dobrze, tylko nie myśl bez przerwy o tym, że nie ma go przy Tobie

no ale bez przesady, ja nie mam zamiaru odizolować się od innych ludzi, żeby mu pokazać, że jestem tylko jego. Co to ma być? Związek czy więzienie? Albo ubezwłasnowolnienie? A on co, może wszystko? Nie podoba mi się to. A najgorsze jest to, że z nim się nie da porozmawiać!!! On ma rację i koniec kropka. Ja naprawdę nie mam pojęcia, co zrobić. Kiedyś nie był taki

Chce z nim być, bo go strasznie kocham i wiem, że będzie warto. Tylko nie wiem, jak mam mu uświadomić to, że nie szukam innego i że nie chcę go zostawić dla żadnego faceta. Dla mnie mój skarb jest idealny, byle tylko dał mi więcej swobody. Może rzeczywiście potrzebuje trochę czasu, żeby się przekonać, że ja nie chcę innego. Trochę to dla mnie niepojęte, bo mój chłopak to takie ciacho że... Nie oddam go innej dziewczynie, jest mój

jestem zazdrosna w granicach normalności, czyli jak w każdym związku nutka nie zaszkodzi. Ale chyba zaczyna do niego docierać, że zachowując się w ten sposób, traci mnie. I to on się musi postarać, żeby było dobrze. Ja chcę dla nas jak najlepiej

no to niteczko daj temu czas, a powinno sie wszystko samo ustabilizowac oczywiscie nie zapomnij o mowieniu ze bardzo mocno go kochasz

Witajcie dziewczyny. Mój mąż wraca za tydzień już nie możemy się doczekać niestety tylko na 7 dni . Jak dlamnie ważne że możemy co pól tora miesiąca się widzieć. Wiecie co chciałabym mieć drugie dziecko,mój mąż mi mówi że nie zabardzo teraz bo on i tak musi wyjeżdżać za granice do pracy a ja wtedy musiałabym dać sobie rade sama z dwójka dzieci,moj synek ma 3 latka. Może powinnam jeszcze poczekać doradźcie mi. Pozdrawiam

poczekaj, widać, że ojciec też chciałby się trochę w swoją rolę wczuć, a tak pewnie obawia się, że mu odchowasz dzieci i cała frajda zniknie. Ja bym poczekała.

Dziekuje wam za rady,chyba macie racje. Jestem jeszcze mloda poczekam jeszcze troche.

Witam
Czytałam wszystkie wasze posty bo mam taki sam problem jak wy.
Jestem w związku 10 miesięcy. Jestem bardzo szczęśliwa ale..widzimy się  co dwa albo trzy tygodnie. On kończy studia ja dopiero zacznę w przyszłym roku. Teraz odległość wynosi 200km. Wcześniej tak nie miałam nie czułam tej tęsknoty jak teraz..kiedy wiem że przyjedzie jestem szczęśliwa ale gdzieś tam w środku ta myśl że mam go tylko na chwilę tylko staram się ten czas jak najlepiej wykorzystać. Kiedy przychodzi dzień że musi wracać jestem zrozpaczona nie potrafię się cieszyć tym że był że mogliśmy się spotkać tylko płaczę staram się nie robić tego przy nim chociaż i tak widzi po mnie że jestem smutna i wtedy tak mocno przytul a moje serce tak bije że mam wrażenie że wpadnie..pojechał dziś rano zobaczymy się może za 2 tygodnie co nie jest do końca pewne...dla mnie to wieczność staram sobie jakoś organizować czas odliczam dni ale nie przestaje myśleć tym bardziej że wokół mam inne problemy i ta tęsknota powoduje że to mnie przerasta..było tak że się nie widzieliśmy 3 tygodnie i nie czułam się taka zdołowana jak teraz...bardzo go kocham i mi na nim zależy..mam w tym roku maturę wiem że po niej pójdę do tego samego miasta co on mieszka na studia i będziemy mogli się sobą nacieszyć ale to dopiero za pół roku bo matura minie i będzie inaczej...widzę że on chce żebym bardzo dobrze ją zdała ja też...i przez to on mówi będziemy się widzieć co 2 czy 3 tyggodnie będziesz mieć więcej czasu na nauke do matury ...ale ja zamiast sie skupić na nauce ciągle myślę;(