Moj chłopak wyjechał smutek i pustka

czekoladka a ile wy wyliście razem zanim on wyjechał? i ile jescze pobyliście razem już na odległosć?widzisz twój były też nie ma pewnosci czy chce być czy niechce,on nawet nie mówi że niecche z tobą być tylko że nie może ciekawe dlaczego nie może pytałaś?wiec jak on przyjezdza do polski to sie spotykacie a jak jest tam to ma kogos czy tez jest sam?:) zgodze sie z toba ze planuje sie sobie kazdy dzien juz bez tej osoby ale mysle ze jesli sie kocha to czlowiek nie moze sie tak calkowiecie odzwyczaic tak jak twoj byly niby nie moze z toba byc ale trzymuje kontakt i jej zazdrosny o kazdego nowego chlopaka

niuuunia wiem ze mu zalezy... widze to. Martwie sie tylko zebysmy dali rade. Jak sie nie widzimy to duzo rozmawiamy. caly czas na skype i przez telefon. To nie sa 2, 3 smsy w ciagu dnia. Rozmawiamy caaaaly czas. Z tego co czytalam z wypowiedzi innych dziewczyn to moj to chyba jakis ideal! jesli ja akurat nie mam czasu bo musze cos zrobic i nie moge byc na skype to on bardzo sie smuci i prosi zebym jak najszybciej to zalatwila. Nawet zmiane czasu okielznalismy. Ja siedze po nocach a on wstaje o 5 rano.... jakos dajemy rade. Najgorsze jest to rozczarowanie, bo juz mialo byc dobrze. Nie spodziewalismy sie ze nie bede mogla przyjechac w czerwcu i zostac... do bani ;(

no i widzisz dlatego ja nie moge zrozmieć facetów,a czy ty widzisz jeszcze szanse dla was?

boże ja już nie wiem co ja mam robic:(

niuuuunia.... twoj chlopak chyba nie traktuje cie dokonca powaznie skoro przez pol roku sie nie widzieliscie... przeciez w karzdym kraju przysluguje urlop, chociaz dwa tyg... porozmawiaj z nim. powiedz mu co czujesz. Powiedz ze jesli chce byc z toba to co jakis czas musi wrucic FIZYCZNIE do twojego zycia, gdyz narazie czujesz sie jak rezerwa. On musi to wiedziec... to facet sam sie nie domysli... zreszta zapytaj tez czy jemu tak dobrze.... on nie ma potrzeby przytulenia sie? czy ta wasza droga do kads prowadzi? gdzie jest koniec tej tesknoty i cierpien? czy on chce dac wam szanse? Jesli nie wruci to nie poznacie sie tak naprawde... czasami warto zaryzykowac i postawic cos na glowie... zeby nie przegapic czegos waznego. Skoro potrafisz kochac tak dlugo nie widzac go, nie czujac - to moze to jest cos waznego w twoim zyciu? cos o co warto zawalczyc... on chce walczyc? chce sprobowac? musisz znac jego zdanie na ten temat... bo narazie to on zachowuje sie jak dziecko - z tego co przeczytalam

wiem że jemu też jest ciężko,że cierpi że za mną tęnskni ale co mi po tym,dla mnie on jest centrum świata,kocham go jak nigdy nikogo,czasem ta moja miłość aż mnie przeraża bo dla niego zrobiłabym naprawde wszystko:( z tego co wiem to on nie ma szans na urlop w najbliższym czasie,może pod koniec marca mu sie uda wziąść urlop więc wtedy przyleci,on cały czas mówi że jesteśmy razem że mnie kocha ale ja poprostu czuje że opadłam z wszystkich sił,jeszcze ostatnio jak miałam sesje na studiach to spiełam tyłek i jakoś on tym mniej myślałam,ale teraz już po sesji dużo wolnego czasu i cały czas  mam go w głowie,wczoraj cały dzień się nie odzywałam to wieczorem sam do mnie napisał z pracy jak tam i nawet żartował^^ a najgorsze jst to że zdaje sobie z sprawe że to jest kwestia jednego przytulenia się do siebie i wszystko było by dobrze::(

no prosiłam i powiedział że zrobi wszystko żeby przyjechać i wtedy pogadamy,ja mogłabym wyjechać do Angli dla mnie nie jest to problem,świetnie znam język i mogłabym chodzić tam na studia,ale ja muszę wiedzieć że on tego chce:( bo inaczej to nie ma sensu

Ja też mam znowu doła mój ex przyjechał na weekend bo studia napisał do mnie gadka się kleiła aż w końcu koło 19 napisał czy może wpaść bo skończył już wykłady zgodziłam się bo miał kilka rzeczy dla mnie (prosiłam go żebym mi przywiózł kilka rzeczy z Niemiec) przyjechał i od razu powiedział że nie może być długo bo dzisiaj ma jakieś zaliczenia i chce się jeszcze pouczyć oczywiście zrozumiałam jakoś kolo 21 pojechał ode mnie pisaliśmy jeszcze trochę i po 23 napisał mi esa że idzie spać więc ja się tez położyłam dzisiaj wstaje patrzę es od jego brata o godzinie 3:30 czy on jest u mnie bo w domu go nie ma napisałam do swojego ex czemu mnie okłamał zadzwonił i zaczął się tłumaczyć że kolega mu napisał że jadą na dysk że mają miejsce i żeby z nimi jechał a ten durnowaty palant się zgodził...czuję się tak oszukana bo dla mnie gadka że studia że zaliczenia jeszcze tak udawał że nie chcę jechać że chciałby dłużej zostać a pojechał sobie z kumplami powiedziałam mu jeszcze jedno kłamstwo i on znika z mojego życia.

niuuunia... jesli jestes pewna jego uczuc to poczekaj do tego marca... to nie dlugo, a potem ustalcie razem czy chcecie sprobowac... niech ci pomoze na poczatek... tylko pamietaj nie pal za soba mostow.. poukladaj tak zeby w razie czego moc znowu normalnie zyc! to bardzo wazne.... bo faceci mowia jedno a robia drugie... zrob tak zebys zawsze mogla wrucic... nie uzalezniaj sie od niego, tylko popros o pomoc na poczatek. Trzymam kciuki! tym bardziej ze znasz jezyk!

hej, u mnie wszystko ok jest mi dobrze, jestem szczęśliwa i chce, zeby tak było zawsze. i życze tego Wam wszystkim

Niuniu, czyżbyś podjęła już ostateczną decyzję? To nie przyjedzie w marcu do Ciebie, do Polski? Daj znać, jak się trzymasz...

u mnie odwrotnie: mój były miał być jeszcze miesiąc we Francji, a w poniedziałek już wrócił do Polski. Oczywiście chce przyjechać do mojego miasta. a ja nie odmówię sobie tej przyjemności uświadomienia mu, że między nami już nic nie będzie...

juz jest marzec. moja rada jest taka zebys jeszcze niczego nie konczyla tak definitywnie. poprostu postaw warunki. niech przyjedzie. porozmawiaj z nim. odleglosc duzo niszczy... nie chcesz przeciez zmarnowac tych dni ktorych tyle wyczekalas... szczera rozmowa w cztery oczy moze wiele zmienic... trzymam kciuki!

dziewczyny z tego co zaobserwowałam to większość związków na odległość się rozpada głównie przez mężczyzn... ja już to doświadczyłam i wiem że już nigdy nie zdecyduje się na taki związek życzę wszystkim powodzenia ale moim zdaniem skoro facet na odległość nie daję rady i potem sam nie wie czego chcę w ten sposób niszczy nie tyle że związek ale też psychikę takiej dziewczyny. mój były mi ją zniszczył - teraz przez niego nie umiem zacząć życia na nowo... i to doświadczenie mnie nauczyło że jeżeli ktoś " odwala" nie ma co się trzymać takiego faceta kurczowo. radzę wam dziewczyny : jeśli czyjecie się nieszczęśliwe, facet was zaniedbuje i nie widać żadnej poprawy to skończcie ten związek ...jesteście zakochane - nie potraficie, żyjecie nadzieją ale predzej czy później on to zakończy.... i będzie wtedy gorzej...a za jakiś czas będziecie żałować że tyle miesięcy czekaliście na niego....ale tak jak pisze teraz większość z was tego nie rozumie....jednak z czasem przyznacie mi racje...

Mój Skarb wczoraj wyjechał Nie potrafię sobie miejsca znaleźć, chodzę rozdrażniona.

Niuniu poczekaj jeszcze troszke, moze przyleci.

hej.
3mam sie nie mam innego wyjscia. eh... wkurza mnie to wszystko i jeszcze sie rozchorowalam

Witajcie dziewczyny
Być może niedługo i ja będę w podobnej sytuacji. Szczerze nie bardzo sobie to wyobrażam. Mamy po 21 lat, a jesteśmy ze sobą prawie 3 lata. Jest to związek przepełniony wzlotami i upadkami, kilka razy od siebie odchodziliśmy, ale zawsze po jakimś czasie wracaliśmy. W chwili obecnej widujemy się tylko w weekendy jak wracam do domu ze studiów. Ostatnio dostał ofertę pracy dużo lepszą niż ma w tej chwili, z tym że w trójmieście, a jesteśmy ze śląska. Nie wiem nawet jak często byśmy się widywali... Cieszę się, że ma możliwość rozwoju, tylko przeraża mnie ta odległość. Dodatkowym problemem jest moja zazdrość o niego i snucie podejrzeń czy aby na pewno mówi mi prawdę. Co radzicie w takiej sytuacji? Bo mogę go chyba tylko wspierać, a w przyszłym roku się do niego przeprowadzić (jeśli wszystko będzie w porządku).

i ja niestety muszę do Was dziewczyny dołączyć...moja sytuacja jest troszkę inna niż Wasza ponieważ mój L. jest kierowcą ciężarówki...
więc widujemy się bardzo różnie...np w styczniu widzieliśmy się tylko 6 dni...dzisiaj właśnie za 20min odpływa...więc nie wiem kiedy się zobaczymy...
ale jak czytam te Wasze posty to myślę, że moja sytuacja nie jest taka zła...bo widujemy się co tydzień co dwa na 2-3dni...
ale dobija mnie brak takiego codziennego kontaktu z nim, czasami czuje się taka samotna w tym wszystkim, a z kontaktem jest różnie niby rozmawiamy, ale to takie rozmowy o niczym...czasami brakuje takiego czułego dobrego słowa
Ale mój L. zawsze powtarza mi, że będzie dobrze....wiem, że go kocham, że wiele JA muszę w sobie zmienić żeby Nam to ułatwić, ale wierzę że kiedys nie bedzie jeździł i będzie ze mną codziennie

pozdrowienia dla wszystkich samotnych kobiet czekających na swoich mężczyzn

Witam Was
Ja też przechodzę przez związek na odległość...
Najgorsze jest to że trwa krótko ale za to jestem z kimś kogo znam szmat czasu.
Jest to w prawdzie moja dawna szczeniacka miłość, ale wiem ze warta tego nieszczęsnego tęsknienia. Kiedyś byliśmy w sobie bardzo zakochani, teraz wiem że kochamy się jeszcze bardziej. Rozstaliśmy się przez jakieś głupoty (jak to 16-17 latkowie zazwyczaj) Od tamtej pory nie mieliśmy ze sobą kontaktu aż do grudnia. Przez ten cały czas zdarzało się że myślałam o nim, wspominałam chociaż nie wiedziałam dlaczego. Zrozumiałam dopiero kiedy go zobaczyłam... Ja go nigdy kochać nie przestałam. Takie coś zdarza się naprawdę raz w życiu o ile wogóle to kogoś spotyka, a ja mam to jeszcze z wzajemnością Z początku bałam się tego związku bo prawie zakończyłam poprzedni (byłam z chłopakiem 3 lata, mieszkaliśmy już razem ale ten związek się wypalił, nie dało się już z tym nic zrobić więc postanowiłam go zakończyć po ponad rocznej próbie ratowania go, miałam świadomość poza tym ze to nie było to czego chcę) i wtedy właśnie spotkałam moją dawną miłość. On miał tak samo jak ja i wierzył w to że jeszcze kiedyś się spotkamy. Wszystko jest rewelacyjnie, tylko jego praca... Pracuje w Holandii. Przyjeżdża do Polski co 2 m-cę na 2 tyg więc w zasadzie nie jest źle ale te rozstania są okropne. Dziś rano właśnie wyjechał... Wiedziałam w co się pakuję i jestem gotowa czekać tyle ile będzie trzeba. Wiem że on byłby w stanie zrezygnować z tego wszystkiego i wrócić tu nawet jutro gdybym go o to poprosiła ale nie chcę mu tego robić, bo ma swoje plany i marzenia. Poza tym za krótko to trwa by stawiać przed nim takie wybory. Skoro nasze uczucie przetrwało tyle czasu to w obecnej sytuacji tez damy sobie radę. Życzę każdej z was wytrwałości, wiary w miłość i  kupę zaufania bo bez tego się nie uda tego przetrwać

ja troszkę w podobnej sytuacji bo mój L. jest kierowcą tira, to jego pasja, hobby wielkie zamiłowanie
mimo, że często go nie ma różnie się widujemy czasami tylko 5-8dni w miesiącu, ale nie chce mu tego zabronić bo wiem, że kocha to co robi
czasami jest nam ciężko bo wiadomo mały kontakt (praca za granicą) nie zawsze da się pogadać o wszystkim na bieżąco
ale kochamy się i wiem że damy radę to przetrwać
wiem tylko, że nie chciałabym żeby robił to całe życie

hej
kurcze tesknie za nim strasznie i każdej nocy płaczę -nie potrafię sobie z tym poradzić, jeszcze nie było, żebym tak długo po Jego wyjezdzie nie dawała sobie rady. zwykle było to 4 dni do tygodnia i jakos sie ogarniałam i żyłam dalej, a teraz to juz praktycznie 3 tygodnie.
wczoraj przesłał mi 3 romantyczne piosenki z dedykacją dla mnie piszemy codziennie. ale dzis jakos dziwnie nam sie rozmawiło... pytałam o co chodzi, ale powiedział, że wszystko jest ok. i jak rozmawialismy o uczuciach to napisał cos co mnie zdziwiło:"narazie jest wszystko ok, jesli się cos zmieni napewno się o tym dowiesz" nie wiem, jak to rozumiec. czy to poprostu taki dobór słów? czy ja juz sobie wmawiam cos?

nie radzę sobie - Dziewczyny pomóżcie, proszę. poradźcie coś, wesprzyjcie mnie jakos. co o tym wszystkim myslicie?

pozdrawiam :*

CrazyLady tak miłośc wymaga poświęceń i zaufania - kolosalnego.

trzeba chyba powiedzecieć że większość mężczyzn , wyjeżdża za granicę tylko po to by zapewnić dobry byt dla swoich kobietek. ale żadne pieniądze nie zastąpią mężczyzny u boku... więc czy lepiej klepać biedę i mieć go przy sobie ? czy lepiej pocierpieć trochę, poczekać na niego i sprawić by żyło nam się lepiej? napewno zdania są podzielone...
Znam koleżankę , która była z chłopakiem 5 lat. On wyjechał za granicę do Niemiec i zarabiał wielokroć więcej aniżeli tu w Polsce. a wszystko robił dla niej. Ona błagała go by nie wyjeżdżał , bo chciała go mieć przy sobie... On jednak postawił na swoim. Co prawda jeździła tam do Niego , ale .... zbyt długo czekała.. coś się w niej wypaliło. Gdy jej chłopak przyjeżdżał do Polski , ona czuła jakby to był obcy dla niej facet... Przyzwyczaiła się do życia samej... zerwała z nim... On rzucił wszystko i wrócił do Polski . chciał naprawić związek ale już nie było ratunku , bo coś się w niej wypaliło... Mam nadziejeę że u Was kobietki miłość so swoich mężczyzn się nie  wypali..
Kiedyś Wasi faceci napewno wrócą ... a jak nie wrócą to zawsze Wy możecie pojechać do nich...
ja sama żyję w rozłące ale żyję nadzieją ,że przyjdzie taki czas , że będą miała swojego mężczyznę codziennie dla siebie i przy sobie. też wieczorami płaczę...
co poradzić na łzy? jakbym go nie poznała nie płakałabym...
Zyję w poczuciu że na świecie jest ktoś kto mnie kocha  całym sercem. Poprostu trzeba czekać. A od mojego chłopaka oczekuję trochę zainteresowania i by poprostu był... pisał , dzwonił. oczywiście to nie zastapi jego obecności ale w zwiazku na odległość telefony , internet to podstawa...

Ja też powiedziałam do mojego L. skoro już się nie widzimy to chociaż pisz, ja dzwonie zawsze wieczorem.
Ja ostatnio przeżyłam wewnętrzną przemianę i nie czepiam się nie kłócę, bo jak już jest to trzeba ten czas lepiej wykorzystywać
teraz jak wraca to czuje takie motylki w brzuchu normalnie jak małe dziecko czekające na jakiś prezent, nagrodę.

Każdy z nas nie ważne kobieta mężczyzna poświęca się dla dobra drugiego tylko czasami inaczej niż byśmy tego chcieli
ale miłość wymaga kompromisów.
ALe jak ma się być razem to i tak będzie nie ważne ile kilometrów dzieli.
Trzeba się tylko pomodlić o siłę.

to wielkie szczęście i sztuka utrzymać znajomość-miłość -zwiazek na odległość!ja nadal wierze że to jest do przebrnięcia, do zrobienia,pomimo że mnie się niestety nie udało.

Aneczka18 podziwiam Cię za wytrwałość, bo ja szczerze mówiąc nie wyobrażam sobie żeby mojego mężczyzny nie widzieć tyle czasu...No ale przecież związek to nie tylko słodkie chwile, więc życzę powodzenia;) bo ja już odliczam dni do jego powrotu;P No mam nadzieję,że przetrwamy to bez problemu aczkolwiek wczoraj dość ostro się pokłóciliśmy...Cóż, zobaczymy jak to będzie, bo czasami nie wiem co mam o tym wszystkim myśleć jak on jednego dnia mówi,że wraca początkiem maja innego,że końcem bo mu się tam podoba...ale trzeba myśleć pozytywnie;)

To znowu ja   ja i mój chłopak spróbowaliśmy jeszcze raz i jesteśmy ze sobą, przeprosił powiedział że kocha i że mu zależy,ale ja tego nie czuję,on traktuję mnie jakoś tak inaczej,rozmawiamy ze sobą na skype tylko w weekendy bo w tyg on pracuję i poźno wraca,wtedy ja już śpie,ogólnie w tyg się do mnie prawie wcale nie odzywa,tłumaczy to tym że jest tak zmęczony że już nie siada do kompa,nie wiem ale wydaje mi się że on się mną bawi,jak rozmawiamy to on niby mnie zapewnia o miłości i wogóle ale ja czuje że to nie jest ta sama osoba,i wogóle sobie z tym nie radzę całymi dniami płacze,chodze taka przybita,mama na mnie krzyczy że powinnam sie wziąść w garść że to już tyle czasu mineło,ale ja wciąż tensknie i kocham go mimo tego jak on mnie traktuje,czasem wydaje mi się że jest tylko jedno rozwiązanie..

Niuuunia skoro czujesz, ze on sie Toba bawi i Ty nie czujesz juz tego do niego co było wczesniej to skoncz to. wiem, ze to sie tak prosto mówi... ale zobaczysz, ze po pewnym czasie poczujesz ulge i spojrzysz na to wszystko z boku. w zwazku nie mozna sie meczyc! wiem, co mówie... w zwiazku szczesliwe maja byc obie strony,, a nie jedna.
przemysl sobie wszystko. pozdrawiam

zmartwiłaś mnie czarna pantero,ale rozstaliscie się w zgodzie?

Czarna pantero jestem w szoku.

dokladnie cie rozumiem pantera,tyle zachodu i zostalysmy z niczym,a tak czekałyśmy i się starałyśmy,to boli najbardziej:(

witajcie ponownie (znowu nie wiem, gdzie pisać)

myślałam, że jestem już ponad to, ale ja chyba nadal go... a było już dobrze, wróciło znowu... dlaczego... to już 9 miesięcy...

ach.. 5 miesięcy oszukiwania samej siebie, że jestem już ponad tym. W dodatku po weekendzie wyjeżdża do Holandii na czas bliżej nieokreślony.

ja chcę z powrotem mój odzyskany spokój. Gdzie on się podział? a było już tak dobrze... :(:(