Moj chłopak wyjechał smutek i pustka

moj tata jezdzi juz 16 lat za granice do pracy i jakoś z mamą zadnych problemów w związku nie mieli z tego względu

ale się narobiło...
miałam pewną scysje z moim M. wyszło najaw cos, czego on mi nie powiedział... niby nic, ale chodzi mi głównie o to, ze nie był ze mna do konca szczery...:( zawiodłam sie na nim. nie wiem co mam myslec o całej tej sytuacji.
wybaczcie, ale nie bede sie wdawała w szczegóły tego wydarzenie.
źle mi z tym co sie stało, on przeprasza, pisze przerózne rzeczy teraz do mnie, ale juz chyba nie bedzie tak jak było do tej pory - z mojej strony.
chyba zabardzo mu pokazałam, ze mi zalezy, ze moze sobie da duzo pozwolic, ale koniec z tym!

faceci...

Ja kiedys nie wspomnialam mojemu chlopakowi o pewnej rzeczy - z przeszlosci - bo sadzilam, ze nie ma celu tego mowic, skoro moze go zranic i juz sie przedawnilo (dokladnie to chodzilo o ''flirtowanie'' z pewnym kolesiem, jeszcze zanim zaczelismy byc ze soba - a on myslal,ze miedzy mna a nim nigdy nic nie bylo). Kiedy sie dowiedzial (stare rozmowy na gg) to stracil do mnie kawal zaufania, byl bardzo zawiedziony, pewnie nie wiadomo co sobie wyobrazil.. A ja absolutnie nie chcialam niczego przed nim zatajac, tylko myslalam ze mowienie o tym byloby przykre, niepotrzebne i nie ma juz znaczenia dla zwiazku.
Inka, twoj chlopak niekoniecznie musial miec zle intencje.

Hej dziewczyny,
Przeczytała Wasze posty, praktycznie od poczatku.
Zdecydowałam się napisać bo mam podobny problem do Waszego.
W piątek tj. 28.01 lecę do Irlandii w celach zarobkowych.
Zostawiam tutaj w Polsce człowieka, którego strasznie kocham.
Bylismy ze soba 4 lata, z czego ponad 3 mieszkalismy razem.
2 miesiace temu niestety nasz związek się rozpadł, ale mamy cały czas ze soba kontakt.
On uczestniczy w moim zyciu, pomaga mi, widujemy sie dośc często.
Nigdy nie było tak żebyśmy nie widzieli się dłużej jak 2 tygodnie.
Czuję choć jeszcze nie wyjechałam ogromna pustkę i żal.
Wiem, ze muszę wyjechac bo nie mam innego wyjścia - muszę odłożyć pieniądze i może spróbowac o nim zapomnieć bo sama nie wiem co z tego wszystkiego będzie.
On co kilka dni mówi co innego - raz słysze od niego, że mnie kocha i że jak upłynie trochę czasu to do siebie wrócimy, potem mówi, że to już definitywny koniec.
Spotykamy się, spędzamy miło czas - kino, rozmowy, namiętny seks..
Najgorsze jest to, że kiedy się z nim kocham czuję, że nie jestem mu obojętna, stara się tak jak za czasów gdy bylismy razem.
Mamy się zobaczyc jutro, w sumie to już dzisiaj czyli w czwarek.
Planujemy spędzić po południe razem przed moim wyjazdem.
Nie wiem jak to wszystko będzie.
Czuję się tak bardzo żle.
Jeszcze nie wyjechałam a juz okropnie tęsknie
Zastanawiam się jak ja sobie poradze w tej sytuacji.
Jest mi tak bardzo ciężko
Niektóre z Was maja juz to za sobą, napiszcie mi proszę jak sobie w tej sytuacji poradzić?
Co zrobić by nie zwariować?

Pozdrawiam Was ciepło!

Związki na odległośc są trudne.Trudno utrzymać bliskośc,gdy dwie osoby dzieli kilkaset kilometrów.Częste telefonowanie pisanie esów nie zastąpi,wspólnego spędzania czasu oraz czułości..Zastanowić się trzeba czy taka forma związku po prostu odpowiada i czy to wystarczy.Co zyskujesz,co tracisz?Być może taki zwiazek będzie bardziej męczył(z powodu tęsknoty),niż sprawiał radość.Nie ma prostej odpowiedzi,decyzję każdy musi podjąć sam.

Witaj Smutna24 jak zapewne czytałaś moje posty mój chłopak zostawił mnie po 2 miesiącach i też utrzymywaliśmy kontakt było fajnie przyjeżdzał wpadał do mnie był seks przytulanie pocałunki teraz mineło 5 miesiecy jak pracuje tam i co usłyszałam że on już nic nie czuje bo mnie nie widzi ja to zrozumiałam w końcu było ciężko...zaczął mnie teraz traktować jak zwykła koleżanke...a też przed wyjazdem obiecywał że nigdy mnie nie zostawi bo naprawde mnie kocha niestety to wszytsko pękło jak bańka mydlana...ale oczywiście u Ciebie nie musi być tak jak u mnie..trzymam kciuki i pozdrawiam

I właśnie od mnie zbija z tropu bo jak mowi że nic nie czuje dla mnie to jest jednoznaczne z zakonczeniem znajomosci a jemu chyba nadal na tym zalezy tzn powiedzial mi badzmy przyjaciolmi ale mi to nie wystarcza ograniczylam juz kontakt do minimum nie prosze juz o nic do on ma teraz ciekawsze rzeczy...poprosilam 3 razy czy nie pojechalby ze mna na zabawy jako partner i 3 razy odmowil a w tym czasie na studniowki poszedl...odpuscilam skoro on nie okazuje mi juz szacunku to dlaczego ja mam to robic ;/

dziewczyny pomóżcie.
tak bardzo tęsknie... nie daje sobie rady, z reszta nie tylko ja - on też. rozmawialiśmy, że bardzo nam na sobie zależy, że chcemy być razem, tylko ja już poprostu nie daje rady teraz do tej tęsknoty doszła sesja, przeziębienie, ból zęba i jeszcze miesiączka i ja już poprostu nie moge. potrzebuj wsparcia. on wczoraj spił się z chłopakami, żeby odreagować troche - rozumiem go... ale widzę jak to wszystko się psuje... pomimo tego, że tego nie chcemy niszczyć.

TAK BARDZO GO KOCHAM!

paulina20 nie to,ze on jest jedyną podporą w moim zycium ale jest dla mnie bardzo wazny i naprawde juz nie mam siły...:( mał złe dni, jakiegos doła - liczyłam bardziej na pomoc niz na krytykę. każdy ma prawo do gorszych dni.

staram się.  wczoraj jakiegos doła załapałam totalnego. dzis juz lepiej

Byłam w podobnej sytuacji. . . Zawsze musisz sobie mówic " wytrzymam " i z tym nastawieniem funkcjonowac codziennie. Wiem jakie to trudne , gdy chcesz pocałowac i przytulic chłopaka,ale niestety w życiu bywa różnie i ze wszystkim trzeba sobie jakoś radzic. Polecam czeste telefony do siebie nawet sms a powinno byc lepiej z czasem się do tego przyzwyczaisz

Pysiowa ja mysle, że do takiej sytuacji nigdy się nie mozna przyzwyczaic

Niuuuniaa on traktuje Cie jak dziewczyne? ha!  teraz, a w czesniej co było? olał Cie - liczyło się tylko to co on mysli, czuje... a teraz traktuje Cie jak dziewczyna, jakby nigdy nic? szok.

Dziewczyny! mój M. właśnie jedzie do Polski!   jupiiii!

Niuuuniaa ja myslę, że powinniscie sie spotkac i pogadac w cztery oczy... dopiero wtedy cokolwiek wyjasnicie.

no pytałam go o to i powiedział że nie dostał wolnego z pracy i nie mógł przylecieć i niepowiedział mi o tym bo niechciał mi psuć świąt^^ a potem nie odzywał się bo był pewny że to koniec że ja nie bd chciała go znać:(

no właśnie i dlatego sie mega pogubiłam w tym wszystkim,ja go bardzo kocha i dużo bym zrobiła dla niego,ale mam takie wrażenie teraz że on chce troche mi pograc na emocjach bo mówi że on jest zły,ma zły charakter,że jest nic nie wart itp,jak on tak mówi to pęka mi serce,tłumaczy że ja jestem za dobra dla niego,że jestem wspaniałym człowiekiem,że on nie chce żadnej innej kobiety,no i powiem wam że ja już mam mętlik w głowie kompletny,w week pisaliśmy bardzo dużo,w pon tylko rano bo potem poszedł do pracy,wczoraj cały dzień nic tylko wieczorem napisał ale ja już spałam,on za późno wraca z pracy żebym ja tego doczekała,tym bardziej że jak u nas jest 24 to u niego dopiero 23 i on dopiero o tej godzinie wraca z pracy:( mam nadzieje że w week pogadamy dłużej,wiem że mnie kocha i martwi się o mnie,osttanio miałam taki drobny wypadek to terac codziennnie się dopytuje jak tam sie czuję,heh dziewne to życie jest:(

no on twierdzi że jesteśmy ze sobą że jemu na mnie zależy i że mnie kocha

Misiowaaa gratulacje!

Napisałaś coś bardzo ważnego - trzeba sobie ufać. Zaufanie to podstawa, fundament, bez tego nic nie zbudujemy.

Ja się cieszę moim Skarbem póki mogę - bo prawdopodobnie już w tą niedzielę wyjedzie. Spędzamy ze sobą mnóstwo  czasu. Wiecie, jak się zmienił - na lepsze?? Normalnie jestem w szoku. Zawsze był czuły, delikatny wobec mnie, ale teraz jest jeszcze lepiej - pokazuje mi jak bardzo mu zależy. Wreszcie poświęca więcej czasy mi, a nie kolegom  - sam z siebie, ja go nie prosiłam o to kolejny raz. proponuje wyjazdy, wyjścia. Dba o mnie na każdym kroku. :)
Nie wiem, czy to zasługa odległości, że jak go nie było to sobie może coś przemyslał, czy poprostu wreszcie zrozumiał, że naprawdę mi na nim zależy, a może  w pewnym stopniu to też zasługa mojego działania, postępowania po przeczytaniu książki "dlaczego mężczyźni kochają zołzy"? :D (naprawdę polecam książkę - wykorzystałam niektóre podpowiedzi w niej zawarte)      heh nie wiem,co na to wpłynęło, ale cieszę się, że jest dobrze :) czuje, że żyje!

Całuje Dziewczyny! :*  3majcie się i piszcie, co tam u Was? u Waszych Mężczyzn? jak tam sesja?

hej to znowu ja:( dziewczyny ja już nie wiem co mam robić,on wysyła mi tak sprzeczne sygnały że mam wrażenie że zaraz oszaleje chwilami odnasze wrażenie że on się bawi mną,że kpi sobie ze mnie^^ już naprawde nie mam pomysłu na to co mam z tym wszytskim zrobić,jak się zachowawać czy olać to poprostu i starać się zapomnieć wkońcu i tak go nie ma w Polsce i z tego co mówi nie może narazie zjechać, czy walczyć mimo wszytsko? ehh sama już nie wiem ale czuję że to mnie wykańcza za każdym razem jak ja już sobie wszytsko poukładam w główce i wytłumacze sobie że lepiej będzie to skończyć to on napisze coś takiego że wszytsko odżywa od nowa,powiem wam że nawet jak z nim gadam to on wydaje mi się taki bardzo obcy nie wiem czy wiecie co mam na myśli,myśle że ten mój mariusz,którego kochałam  już umarł a ten z którym pisze to ktoś zupełnie inny...

Cześć Niteczko :*

A ostatnio się zastanawiałam jak tam Tobie się ułożyło Dawno się nie odzywałam już w tym wątku bo jakby nie patrzeć nie należe już do tych dziewczyn a szkoda no ale takie życie...no fakt dzisiaj walentynki ale podchodzę do tego że to nie moje święto a ja nadal utrzymuje kontakt z byłym i jak na razie jest nawet ok nie jesteśmy razem ale czasami się widujemy i nawet hmmm nie wiem jak to nazwać ale się stara odzywa się sam dzwoni na skype czasami także zobaczymy co z tego wyjdzie jak na razie wiadomo żadnych nadziei sobie nie robię

A mnie własnie dzisiaj spotkało to samo... mój wyjechał do Niemiec własnie dzisiaj w nocy... normalnie masakra... ściska w gardle, łzy cisną się do oczu... nie mam z kim pogadac wiec piszę do Was...;( tak mi go brakuje... mieszkamy od ponad roku razem... nie wyobrażam sobie jak dzisiaj pościele łózko i będę musiała sie sama do niego połozyc... zawsze robilismy to razme, przytulanki, całuski itd. ;( załamałam się, jak rozmawiam z Nim przez tel to aż mnie zatyka ale nie chcę dac po sobie poznac że aż tak to przezywam... nie wiedziałam że będzie aż tak ciężko...chyba że z czasem to mija...???

Śrubko

Na pewno na początku każdemu jest ciężko. Nie ma złotej rady, jak to przetrwać, jak się przyzwyczaić do nieobecności ukochanego. Staraj się maksymalnie zagospodarować swój wolny czas, żeby nie mieć czasu na niepotrzebną tęsknotę i rozmyślanie o powrocie. Na długo wyjechał Twój chłopak?

Panterko

Cieszę się, że już lepiej. Dla mnie walentynki nie różniły się niczym od innych dni- może trochę bardziej mdliło od tych wszystkich serduszek i misiaczków dookoła.
Dzwonił do mnie w nocy (o 3.50 ), pewnie skończył pracę i chciał złożyć życzenia. tak się wkurzyłam, że odrzuciłam połączenie...

jak dobrze, że to już środa

buziaki dla wszystkich :*

biedactwo... rozumiem, że są czasem takie dni.

ja mam kryzys, ale przez pracę. czuję, że się tu nie rozwijam, że stoję w miejscu. Ale nie mam na razie odwagi szukać czegoś nowego. Mam nadzieję, że mi minie ten kryzys, bo wcześniej uwielbiałam to, co robię a teraz, zamiast wykonywać obowiązki, siedzę na forum, a zadania odkładam "na później". i czekam, aż wskazówki zegara wskażą magiczną 15. może zaczyna się już u mnie wiosenne przesilenie?

jeśli chodzi o kwiecień to ja chcę, żeby jak najdłużej nie nadchodził. Bo w kwietniu wraca on, a ja pragnę jeszcze trochę spokoju.

ja juz z wanny wyszłam .... teraz to mnie czeka wielkie sprzatanie bo mam taki syf w mieszkaniu ze to jest szok .. przewracam sie na porozwalanych ciuchach ;/ hehehe nigdy takiego syfu nie miałam ale teraz przez ta chorobe to siły sprzatac nie miałam bo cały czas spałam i pracowałam ...;/

nitka gdzie pracujesz ?
może to przejsciowe i jutro juz z pracą bedzie wszystko dobrze mam nadzieje

Panterko, pracuję w takiej organizacji okołobiznesowej wspierającej przedsiębiorców z mojego regionu, coś na wzór izb handlowych w Niemczech (tyle że w DE izby są dotowane z państwa, a my niestety sami musimy się zatroszczyć o środki na nasze funkcjonowanie). Praca nie jest zła, kiedy coś się dzieje (np. kiedy organizujemy jakieś szkolenia, konferencje, spotkania biznesowe lub w nich uczestniczymy). Niestety, od stycznia jest taki zastój, że mam dosyć. Wiem, wielu zazdrości mi takiej pracy, bo się nie przemęczam, nic nie muszę robić "na wczoraj" (mówię o sytuacji teraźniejszej, dawniej bywało i tak, że nie wiedziałam, czy łapać najpierw za telefon, czy wysyłać maile, czy brać się za tłumaczenia), że mogę sobie wcześniej pójść do domu albo później przyjść, a nawet urwać się na przysłowiową chwilkę w czasie godzin pracy (oczywiście szef o wszystkim wie- jest niesamowicie wyrozumiałym człowiekiem i chyba tylko on mnie trzyma w tej pracy).

ech, mam nadzieję, że ten podły nastrój mi minie

najgorsze, że łapię się na tym, że zaczynam myśleć o moim byłym, a NIE MOGĘ!!!!! zabraniam sobie!!! (nakrzycz ktoś na mnie, please)

miłego sprzątania, Panterko

nitka ja nakrzycze i to tak pożadnie ;/ ale ty na mnie tez ;/ bo tez mysle o byłym ...a nie chce tego robic ;/;/ ale  co do byłych to mamy inną sytuacje hehehe

a co do pracy to ciekawa praca , życzę oby było tak jak wczesniej z praca i głowa do góry

Nitka normalnie nienawidzę swojego byłego za to jakim był perfidnym dupkiem w walentynki śmiał mi wysłać jakieś tandetne życzenia i kwiatka na naszej klasie na profilu normalnie darowałby sobie a co najlepsze to samo wysłał też swojej byłej i kilku innym dziewczyną.

A i teraz małe opr w strone Niteczki
Nie myśl o byłym!!! ile przez tego drania płakałaś a on aby raz płakał albo pomyślał co czujesz??? NIE! wolał się za innymi oglądać!!!

Mojego byłego też to bardzo boli że pisze sobie z pewnym chłopakiem bo jak sie okazalo w Niemczech mieszkaja niedaleko siebie i znaja sie z widzenia i tak wyszlo ze i jednego i drugie znam i teraz coagle ex wypytuje o niego czy z nim pisze o czym z nim pisze a niech widzi ze nie on jedyny

właśnie a propo tej zdrady emocjonalnej- to jej chyba właśnie nie było. już pisałam, że on sobie tą Rosjankę zmyślił, a to, że we wrześniu spotykał się z jakąś inną, to nie zdrada, bo już wtedy nie byliśmy ze sobą.

moje kółeczko od przeprowadzki leży nierozłożone. Jakoś nie mogę go rozpakować ale poprawię się, bo faktycznie dawno już nie kręciłam i troszkę mi tego brakuje możemy zacząć kręcić "razem", jeśli masz ochotę
ale za to duuuuuużo chodzę, co odbija się na ciuszkach. W związku z przeprowadzką do pracy mam dalej, ale niedużo. Więc teraz chodzę minimum godzinkę dziennie i zauważyłam, że jak jem późno obiad (ok. 17.00) to nie chce mi się już jeść kolacji.

ale zboczyłam z tematu, zaraz mi się oberwie od moderatorek ;p

Jak tam czytam posty od dziewczyn to z jednej strony się cieszę że już nie jestem tą "czekającą" ale doskonale rozumiem co przeżywacie pół roku temu sama byłam w związku na odległość ale niestety mój związek nie przetrwał takiej próby...ale dziewczyną czekającym życze wytrwałości i co najważniejsze musicie mieć mega zaufanie i rozmawiać,rozmawiać i jeszcze raz rozmawiać.

śrubko, miesiąc zleci szybciutko, zobaczysz. Zamiast myśleć, ile dni jeszcze zostało, skup się na tym, że każdy kolejny dzień zbliża Cię do powrotu ukochanego. Będzie dobrze. Niekoniecznie trzeba pracować, by się czymś zająć. Rób to, co lubisz (ćwicz, biegaj, spaceruj, pływaj, czytaj, oglądaj filmy, szydełkuj, zapisz się na jakiś kurs, pomaluj paznokcie, idź na zakupy...). Każdego dna rób coś dla siebie, co pochłonie Twoją uwagę i doda pozytywnej energii

impreza była. udana śmieszni są ci faceci - im bardziej ich odpychasz, tym bardziej ich kręcisz. a ja tylko chciałam się pobawić z koleżankami

Ankusia, a dlaczego Twój chłopak ma Cię nie ściągnąć do siebie? co to za kraj?

pozdrawiam :*

hehe tak juz jest z facetami ich bardziej kreca niedostepne ;aski niz wiecie ktore hehehehe

Srubka głowa do góry ... każda z nas wie co przezywasz i kazda Ci zagwaranduje ze z dnia na dzien bedzie lepiej ... czasami sa gorsze dni tak jak ja np wczoraj miałam ale ogolnie to jest ok ... idzie się przyzwyczaic do tego uczucia .... zawsze najgorsze dni są odrazu po wyjezdzie tej drugiej osoby ... ty już nie płacz tylko zajmij się czym kolwiek

ja własnie sie obudziłam i zaraz znowu do pracy ... ja to czasu nie mam na jedzenie nawet ;/

Ankusiu, sytuacja rzeczywiście nie do pozazdroszczenia ;/ chciałam właśnie zaproponować ślub (cywilny, bez wesela, na to przyszedłby czas później, żeby właśnie nie psuć tej magii). Ale napisałaś, że on nie ma obywatelstwa... kurczę... Chyba jedyne wyjście to czekanie. Ty możesz pojechać do USA w maju 2012, ale przecież Twój chłopak mógłby Cię odwiedzić w Polsce, chociaż te kilka razy. A co wam radzi prawnik?