Moj chłopak wyjechał smutek i pustka

dokładnie zdobądź te nr i zadzwoń muszą Ci cokolwiek powiedzieć ... a jak to nie podziała to naprawdę nie wiem co można zrobić ... w najgorszej sytuacji nawet jak on nie chce z Tobą być to jest prze Kutas że nawet nie umie Ci tego powiedzieć ... przepraszam za to stwierdzenie no ale tal nie można robić ... zachowuje się jak dzieciak jak zero kontaktu z jego strony ;/ to jest straszne ;/

ja z moim misiaczkiem spędzam cudownie czas .... z każdym przyjazdem jest dla mnie bardziej kochany bardziej cudowny ... ale jak pomyślę że za tydzień znowu wyjeżdża to aż mi sie płakać chce

Niuuuniaa, a jeżeli on się o TYM dowie? wolisz podszywać się pod jego kolegę, jakieś podchody robić,niż zadzwonić do rodziny swojego faceta i poprostu powiedzieć, że się martwisz i chciałabyś wiedzieć czy wszystko w porządku... ?

wygłupisz się bo się martwisz?

pisałam mu smsa że jeśli to koniec żeby mi napisał i nie dostałam żadnej odpowiedzi więc ja już sama nie wiem,czuje się mega skołowana:(

Niuuuniaa napisz mu wiadomosc na nk lub na facebooku, ze jest Ci źle i wogóle całą litanie i, żeby się okreslił, bo masz dosyc zamartwiania się, jest Ci przykro. napisz, ze nie dajesz sobie rady z tym itd. jesli na to nie odpisze, to wybacz, ale frajer z niego.

nie na bank się nie zorientował

po prostu ..... dzwonisz .....
ktoś - słucham ?
ty - dzień dobry z tej strony (podasz swoje imie)
i mówisz ... czy mogła byś rozmawiać z (imie chłopaka) bo nie możesz się do niego dodzwonić a martwisz się czemu się nie odzywa
ktoś - jak Ci powie ze go nie ma albo że coś tam ... to poproś żeby oddzwonił jak będzie w domu
a jak Ci go da do telefonu to porozmawiacie ....

życzę oby sie to wszystko wyjaśniło i głowa do góry

jak z tym nr ? zdobyłaś go ? dzwoniłaś ??

podchodzi bardzo egoitycznie zamiast poprostu przeprosic to woli sie nieodzywac dla mnie to dziecinne z jego strony nie patrzy ze TY sie denerwujesz

Przykre jest to ale on woli robic uniki niz ,,posprzatac,,to co ,,nabalaganił,,nie potrafi stanac na wysokosci zadania.Masz racje on musi zmądrzec ciekawe jak dlugo to potrwa.

on jest jakiś niepoważny! Niuuniaa czekaj, aż zmądrzeje, czekaj, bo innej rady nie ma.

ehhh... rozmawiałam dziś z moim Skarbem na Skype i jeszcze co najmniej miesiąc go nie będzie. a po za tym, jak wróci będzie zaledwie tydzień i wyjeżdża do innego kraju (o czym mówił mi już wcześniej), ale dopiero po tej rozmowie zdałam sobie sprawę, że tak na prawdę on ciągle będzie gdzieś, a nie obok... ja już nie mam siły, tęsknie brakuje mi go...  nie wiem, czy ja dam radę tak żyć... nie wiem czy jest sens...tzn. jest! bo Kocham go, zależy mi na nim, ale ja już nie mam siły...
siedzę i płaczę...
nie wiem, co robić...
nie mam siły ...
;(

niby mogę... ale mam studia, chciałabym je dokończyć, bo jak wezmę dziekanke to znając zycie już nie wróce na nie...

takie zycie jest popieprzone! ja chce do Niego! chociaż na minute!

Dziewczyny, co mam robić? chyba sobie z tym nie radze już

eh... życie ... codziennie stawia nas przed  trudnymi wyborami i wymaga odpowiednich decyzji. Tylko pytanie: które to są te odpowiednie...?

czy musi tak ciągle wyjeżdżać? musi, bo ma podpisane zobowiązania.
czy nie może pracować w PL? móc może... ale za jakie pieniądze... tu nie ma perspektyw na lepsze życie:(

ile masz jeszcze te studia ?? na pewno nie rób tej głupoty ... studia ważna rzecz ... odpukać jak się wam drogi rozejdą to ani jego ani studiów skończ studia i po studiach może wyjedz z nim ... a teraz dasz rade

ja jutro jade z misiem na wycieszke tak jedno dniowa .... a we wtorek już jedzie spowrotem za granice na 3 miesiące i nie wiem jak wytrzymam ten czas bez niego a dowiedziałam się coś super super ale nie chce się chwalić bo jeszcze zapesze i nic z tego nie będzie okaże się za 3 miesiące

a co do polski to młodzi ludzie nie mają szans się tu wybić ... nic totalne zero ;/;/

hehe .... ale pewnie to tylko takie gadanie ale mam nadzieje 

a 1,5 roku to nie tak bardzo długo .... dasz rade ... jeśli wam obojgu zależy i się kochacie to wszystko się ułoży i dacie rady , studia przynajmniej będą zrobione wiem ze tęsknota bardzo boli ale warto się nacierpieć żeby potem było cudownie

nie długo ... koło 6 miesięcy ... ale znamy się rok i 6 miesiecy hehe w ogóle u nas to tak dziwnie się wszystko zaczeło ....

postaram się jak najkrócej ;d
więc tak ... miałam chłopaka z którym byłam szczęśliwa i myślałam że go kocham lecz po 2 latach wszystko się zaczeło psuć .... co chwile kłótnie , awantury , wszystko co najgorsze i rozstaliśmy się na jakiś czas ... ale do siebie wróciliśmy ... i było jeszcze gorzej niż wcześniej ... po kolejnym roku ze mną zerwał ... to był najgorszy okres mojego życia (wtedy tak myślałam ) ... i na nk poznałam obecnego partnera ... ale wtedy tylko gadaliśmy na gg , skypie , przez tel ... strasznie mi się spodobał z wyglądu z charakteru i ogólnie ale był jeden problem ja w polsce a on za granicą ... gadaliśmy często i tak pomału zaczełam czuć jakieś motylki w brzuchu ale ta odległość mnie przerażała i nie wyobrażałam sobie żebyśmy kiedyś byli razem i go olałam , postanowiłam że jak zapomnę o nim to tak będzie lepiej i tak zrobiłam i wróciłam do mojego byłego z którym dalej mi się nie układało mimo tego że się starał ... i los tak chciał że przypadkiem jadąc do szkoły spotkałam się z obecnym chłopakiem ( przyjechał do polski na chwile) i tak się umówiliśmy na kawe ... i wtedy to ja byłam w 7 niebie i tak się pare razy spotkaliśmy po koleżeńsku ... (bo ja byłam z tym moim byłym) i obecny pojechał za granice i co miałam zrobić nic postanowiłam zapomnieć ... hehehe potem znowu był w polsce to się tam umówiliśmy na pizze też po koleżeńsku i znowu pojechał za granice (oczywiście on cały czas mówił że nie chce mi głowy zawracać bo nie chce mi związku rozwalić ) kolejny raz jak był w polsce a ja byłam na skraju załamania nerwowego przez mojego byłego to się spotkałam z obecnym ... poszliśmy do kina na kolacje ... i po tym wieczorze się zaczeło .... spotkaliśmy się kolejny raz kolejny i zaprosił mnie do Siebie he he he no i ... ( można się domyślić co się stało ) i po paru dniach zerwałam z byłym z którym byłam 4,5 roku gdzie przez ponad 2 lata płakałam i cierpiałam przez niego ...to była najlepsza decyzja mojego życia ....

dzięki temu przejrzałam na oczy i dowiedziałam się żę to nie była miłość tylko przyzwyczajenie i strach przed samotnością dlatego tyle czasu się męczyłam z byłym ...

mam nadzieje że zrozumiałaś co napisałam bo jak to czytam to chyba troche trzeba to rozkminić ale inaczej się nie da napisać hehehe

teraz wiem co to znaczy kogoś kochać i być kochaną :)

; O, niuuuniaa, żartujesz, że tak napisał... ładnie. ;|

A ODNOSNIE NIUUNII  TO FACET TWOJ NIE CHCE PRZYJECHAC ,MOWIQAC TOBIE TAKIE BZDURY,,,,TYLKO DLATEGO ZE LADNIE MUSIAŁ TAM NABROIC I MECZY GO SUMIENIE,,,
NA BANKA MA KOGOS NOWEGO,,

dziwnie się  czuję bo zdałam sobie sprawe jakim jest egoistą,nie odzywał się 2,5 tyg mógł już się wcale nie odezwać, i to by było równoznaczne z rozstaniem,a tu on się upił i pisze i co liczy na to że ja napisze no co ty jesteś mnie wart i zasługujesz na mnie,:( zabolał mnie jego egoizm,a co do innej dziewczyny to wiem że to nie wchodzi w grę,tego jestem pewna

powiem ci że może masz i rację odnośnie niego nie jestem już niczego pewna ,tylko wiesz nie odzywał się 2,5 tyg wiec mógł sobie odpuścic już i byłby koniec,a tak to on oczekuję że ja go będe zapewniać o miłośći?o niee ja teraz się nie odezwe na bank

tylko wiecie wkurza mnie że on chce we mnie wzbudzić poczucie winy,gdyby naprawdę chciał żeby to był koniec to by się nie odezwał już a tak to on na mnie chce zwalić decyzję jaki to on jst szlachetny

odpusz mu, że nie zasługuje i niech sobie robi co chce. Skoro nie dorósł do związku...   najlepsze lekarstwo na strate  to zabawa i zastępstwo

NIuniaaa, aż nie wiem co Ci napisać, ja nie potrafiłam tak czekać, taki mam charatker, że lubie wiedzieć niektóre rzeczy już teraz. a później żałować. (niektóre przeczekuje a później jest jeszcze gorzej ;] )  - dziewczyno życzę Ci wytrwałości i żeby ta historia miała mimo wszystko pozytywne zakończenie, jakiekolwiek by ono nie było.

mój facet miał cieżkie dzieciństwo i on ma bardzo dziwny charakter,jest zamknięty w sobie i wogóle,i teraz ta sytuacja to nie chodzi o to że on mnie zdradził nawet jednorazowo bo gdyby zdradził to odrazu napisałby że to koniec bo to zrobił tego jestem pewna,on ma świadomość tego co odje******* i jemu jest głupio i tego smsa on nie napisął dla mnie tylko dla siebie,ja już sie do niego nie odzwąłam wiec on na siłe żeby mi przypomnieć że jest i pisząć to co napisął chciał ode mnie uslyszec zapewnienie że i tak będe czekała i że go kocham ale ja mu tego zapewnienia niee dam niech się troche pomeczy,pozatym w tych smsach było dużo tak zwanych literówek więc sądze że był podpity:(

Dbajmy o wysoki poziom forum i dlatego proszę o nie używanie wulgaryzmów. Moderatorka Agatka

Nie zdradził tylko wszytsko było ok a na weekend był w Polsce i nawet dzien wczesniej gadalam z nim i bylo dobrze to nastepnego dnia mi powiedzial ze musi to zakonczyc bo nie chce mnie ranic tym ze go nie ma przy mnie ze mnie kocha ale nie chce byc dla mnie ciezarem i chocaz prosilam blagalam na glowie stawalam zeby jednak nie rozstawalismy sie on byl nieublagalny chce ze mna utrzymywac kontakt mowi ze nadal cos do mnie czuje ale jeg bolalo to ze widzial mnie 2 razy w miesiacu

Dopóki jest tam nie ma szans powiedział A Niuuunia ja tu czekałam na niego ponad 2 miesiące żeby sie dowiedzieć ze to koniec bo on tak dalej nie umie minely 3 miesiace jak razem nie jestesmy a ja nadal zalaman chodze

a u mnie narazie cisza i z mojej i z jego strony nie wiem co mam zrobić,jaką podjąć decyzje?

Witam Was dziewczyny, nigdy dotąd nie udzielałam się na żadnym forum, więc nie jestem pewna, czy na pewno wiem jak to się robi...no ale zawsze musi być ten pierwszy raz. Prześledziłam z uwagą cały wątek o rozłąkach z ukochanym. Podziwiam Was za wytrwałość i siłę. Mój narzeczony wyjeżdża jutro do Niemiec na 3-miesięczny staż. Jesteśmy ze sobą już długo, spędzaliśmy razem praktycznie każdą wolną chwilę, a myśl o tym, że pierwsza jego 1,5-dniowa wizyta w Polsce będzie dopiero za miesiąc przeraża mnie. Nie wiem czy ze mną jest coś nie tak, ale mój smutek z tego powodu, miesza się ze złością, że on tak po prostu sobie jedzie i zostawia mnie tutaj...wiem, że to absurdalne, ale być może wynika to z tego, że kilka razy zmieniał zdanie odnosnie teg wyjazdu i przez spory okres czasu żyłam w przekonaniu, że on nigdzie nie będzie jechał. W przypadkowej rozmowie wyszło, że jednak jedzie, bo jak się okazało, wstępna decyzja podjęta latem, była już wiążąca i bez odwrotu. Smutno mi, smutno, że jedzie, ale też dlatego, że nie potrafię w te ostatnie dni zachowywać się jak zwykle, nie potrafię go tak samo przytulać, trzymać za rękę, zupełnie jakbym chciała oswoić się z myślą, że jego już przy mnie nie będzie tak jak zawsze. Boję się, że przez mój dystans i zachwanie coś się między nami popsuje przez tą rozłąkę. Czuję się okropnie z tą myślą i mam do siebie wielki żal. Mam nadzieję, że będę mogła zaglądać tutaj i czasem coś od siebie napisać.