Daniel..

Ale nawet gdybym nie miała - to i tak jest wszystko GRA, oparta na emocjach. Ja doskonale zdaję sobie sprawę, że on chce je we mnie wzbudzać. Ba, sam przyznał, że "chce żebym się w nim zakochała" i czy o tym wiem, haha Proste i jasne, że wiem.

Więc jeśli kiedykolwiek na jakiś moment w tę konwencję wejdę to jak miliony innych kobiet (tyle, że one nie są tego świadome tak jak ja) będę chciała przeżyć "swoją bajkę" i dramaty (emocje), i to wszystko.
Ludzie lubią dopisywać do emocji wielkie historie.
Ja jestem na to zbyt cyniczna i świadoma.

Pisałam, że u mnie emocje to coś 'umownego'. Nie umiem się w nich tak 'spalić' - w sensie: w tych damsko-męskich. Co innego wkur..ć się czy wejść w konflikt , ale to też trwa ile? Max do wygrania konfliktu czy tam wyjaśnienia sytuacji.

Nie chodzi o 'maski', ja po prostu nie wiem jak to jest jak się traci kontrolę pod wpływem emocji, bo jej praktycznie nigdy nie tracę. Po prostu nie widzę sensu się w to 'wczuwać', nudzi mnie to, kiedy potrafię domyślić się zakończenia i jego alternatyw.
Raczej czasem 'dostrajam się' do tego co powinno być z zewnątrz widoczne przez faceta, żeby mu było milej, ale to wszystko..

Jak kogoś 'kocham' (choć to trudne do odczucia, prędzej potrafię to opisać) to różnica taka, że jestem mniej 'szorstka' dla takiej osoby i staram się być bardziej dyplomatyczna, ale to nie problem wtedy.
Ale ja kocham głównie bliskich..to inny rodzaj love

Błogość, bliskość.. pewnie, ale to chwilowe doznania Przynajmniej u mnie.

Nie. O ślubie też nie marzę

Tak, piękna liczba.. aż zastanawiałam się czy cokolwiek kiedykolwiek napisać co by nie zepsuć tej mistycznej chwili

Aktualizacja: Koniec "bajki". Chyba 'za bardzo' mi zaufał, a raczej - przecenił moją otwartość i odsłonił się w sposób, który dla mnie oznacza dyskwalifikację. Bez wchodzenia w szczegóły - zrozumiałam, że facet (tak jak podejrzewałam) jest już tak zepsuty i cyniczny, że ufność w cokolwiek mówi byłaby czystą naiwnością, mówiąc delikatnie.

Jeszcze dziś pewnie czuje się "wygrany", bo tym  czym mówił zapewne chciał wzbudzić moją zazdrość, zaimponować i zabłysnąć, ale jutro powoli zacznie odczuwać poluźnienie kontaktu..

Postanowione.

Cb, w kwestii nierównowagi zaangażowania, ja jestem zdania, że ona może zaistnieć w 2 przyp. (zakładając oczywiście, że początkowo to zakochanie po 2 stronach było, nie mówię o Werterach, których celem życia jest zakochanie jednostronne i love w wyobraźni ):

1. gdy nie pozostawia się 2 osobie przestrzeni żeby mogła do nas 'podejść'/dojść ze swoim zaangażowaniem, ze swoimi staraniami, mało albo prawie nic nie wymagamy tylko biegamy za nią, albo nadto ułatwiamy pewne kwestie często kosztem siebie, swojego samopoczucia, tzw. "zgniłe kompromisy".

2. (tu rozwinięcie pkt 1) gdy druga strona widzi, że co by nie zrobiła my i tak będziemy: "Kochanie, tylko nie odchodź .."

Takie sytuacje aż się proszą o asymetrię w zaangażowaniu i 'wkładzie', bo na równowagę sami nie dajemy miejsca.

Inną sprawą jest chyba lekko zaniżone poczucie wartości. Napisałaś, że "może na nic lepszego w życiu niż nieodzwajemniona miłość nie zasłużyłam". Nie żartuj sobie

PS. Za późno, przeczytałam Mam usunąć też?

Ja też miałam wczoraj dzień podsumowań, albo Dzień Sądu Ostatecznego

Dziś czuję to samo co wczoraj, po tym poznaje, że decyzja była słuszna.

Niestety duża kasa i łatwy seks nadal są rdzeniem osobowości tego człowieka. Akceptuję rzeczywistość jaka jest, dlatego zamiast umoralnień po prostu skręcę w inną alejkę

Zaskoczył mnie trochę negatywnie, że jednak jest jak inni. Miałam o nim lepsze zdanie. Na początku naprawdę nasze rozmowy były dość hm..głębokie (?) i dotyczyły różnych tematów, pomimo dużej chemii.
Potem, to się chyba zaczęło od moich wyjść, z których nie robiłam tajemnicy, zaczął dziwnie się zachowywać, ale przymknęłam na to oko.

Ale wczoraj chyba 'pękł' i pomimo, że rozmawialiśmy dalej, zaczął opowiadać dziwne historie ze swojego życia, o tym jakie to ma teraz w pracy powodzenie i że w każdej chwili mógłby.. itp. Ogólnie poczułam jakby chciał wzbudzić moją reakcję, może nawet zazdrość. Powiedziałam mu, że nie musi tego robić, bo wierzę, że jest atrakcyjny bez "dowodów" na to.
Generalnie słabo, bardzo słabo.

Na szczęście mam co robić w tygodniu

Normalnie?

Ze zrozumieniem. W końcu nie jesteśmy parą, ani on nie mieszka tutaj (przynajmniej narazie). Przecież nie zatrzymam swojego życia do tego czasu.
Poza tym ja nie kupuję jego wyznań, bo wiem jakie ma podejście do kobiet ogólnie. Nie jestem naiwna żeby sądzić, że jestem 'wyjątkiem'.
Inaczej: ja jestem wyjątkowa, ale jego podejście nie zmieniło się na pewno z dnia na dzień, bo nie wykonał żadnej pracy w tym kierunku, a słowa niewiele dla mnie znaczą.

Jeśli naprawdę tego chce to będzie musiał się znacznie bardziej postarać i być w tym konsekwentny.

Redzia, jasne. Choć w jego przyp. myślę, że to nie tyle przemyślana strategia była co spontaniczna niekontrolowana (a stara i znajoma ) reakcja samca nieprzywykłego do tego, że jego czar i haczyk nie działa tak jak zwykle i ja nie jestem już 'ugotowana na twardo' pod jego wpływem

To zazwyczaj było tak, że ja sama nie poruszałam tego tematu. To on pytał gdzie byłam i co robiłam. Więc odpowiadałam zgodnie z prawdą, że 'wyszłam', a on drązył, czasem masochistycznie dość..a może faktycznie to lubi, nie wiem.

Tak czy inaczej, w szczegóły wielkie i tak nie wchodziłam, bo po prostu nigdy tego nie robię. Natomiast on ni z gruchy ni z pietruchy wyskoczył z 2-ma opowiastkami w odpowiedzi na moje, jakby "z rąsi" i nie pytany, dlatego tak nienaturalnie to wyszło moim zdaniem.

Przy czym w jednej opowiastce podkreślał najpierw, że nie jest zainteresowany awansami tej kobiety, no bo przecież "co ze mną" a potem temat rozwinął i niby on nie korzysta z takich okazji w pracy, bo to prowadzi do kłopotów, a na końcu stanęło niby na tym, że ta kobitka nie jest aż tak fajna..no, przynajmniej nie tak jak jakaś poprzedniczka i tu..jeb -jej zdjęcia. Zdębiałam Bo po co to?

Tak to w dużym skrócie wyglądało.
Oczywiście nie zareagowałam na to jakoś emocjonalnie, raczej niesmak poczułam i zobaczyłam znów tego małego zagubionego chłopca..

Wiesz, tak naprawdę ja na tym etapie nie umiem stwierdzić na ile on jest zaangażowany, a na ile to tylko słowa i gesty służące "omamieniu" mnie.
Jestem na to bardzo czuła i wolę już się pomylić w drugą stronę niż założyć coś z góry, co może okazać się grą nastawiona na zaliczenie wyzwania, jakim dla części facetów na pewno jestem, sądząc po zachowaniu i tym co mówią.

A wcale mi o to nie chodzi. To raczej reakcja obronna gdy ktoś próbuje mnie 'schwytać'.

Ale jedno widzę - straciły na tym nasze rozmowy i wydaje się mniej otwarty niż był na początku.. Pewnie mam w tym swój udział, ale to on będzie musiał pierwszy wyłożyć karty na stół, to warunek nienegocjowalny akurat

Może się jeszcze odezwie, może uznał, żeś walnęła focha, albo że on popełnił gafę i mu głupio. Jak mogę zapytać, jakie słowa nie zmieniły się w czyny?

A to takie deklaracje na początku znajomości to odpada, jak ktoś zaczyna z grubej rury, faktycznie w gruby nawias. No to Brawo Ty, bo co można odpowiedzieć na tekst poniżej.

Jak tam Elle na froncie?

Kwestia na ile jego zalety przeważają nad wadami, Twoim zdaniem.

On jest świadomy, że zachowuje się schematycznie i że Ty o tym wiesz i nie zamierzasz w to grać?

No może chce od Ciebie bezwarunkowej akceptacji. Jak dziecko.

To jest ogromnie cenna umiejętność, której bardzo Ci zazdroszczę Masz po prostu taki charakter, czy to da się w sobie "wypracować"?

Manzanita,

Jestem tu z Wami szczera, na ile się da bez kontaktu osobistego i opowiadając o intymnych jakby nie było sprawach.. więc odpowiem: Jestem kobietą (choć często nadal myślę o sobie jako dziewczyna) 'po przejściach', tzn. nie miałam ciepłego, akceptującego domu. To wyrobiło we mnie pewne nawyki, których części się pozbyłam, ale nieufność i nie otwieranie się przed ludźmi do końca zostało. Nie wiem czy kiedykolwiek uda mi się to przeskoczyć, nie wiem jaki to musiałby być mężczyzna i czy pomimo "wdzięczności" go nie zranię..

Znowu urwałam kontakt. Pomimo, że była inicjatywa i kolejna - coś mnie przyhamowało. Nie wiem czy to reakcja na ostatnie wydarzenia, czy ostatnie wydarzenia stały się pretekstem do tego co podświadomie i tak chciałam zrobić.
Nie jestem dumna z takiego "załatwienia sprawy", ale wiem że skoro mam trudności z dawaniem siebie w 'normalnym związku', co dopiero w relacji, gdzie odpieprza się takie akcje praktycznie od początku. Nie chodzi tyle o zaufanie, bo nic nie było ukrywane czy zrobione po to by dowalić (tak sądzę pomimo wszystko), bardziej chyba niedopasowanie poczułam i niewystarczający jak dla mnie poziom komunikacji. Czułam już wcześniej, że coś się 'sypie' , kontakt mniej intensywny, rzadszy.. a potem te 'rewelacje' i zdziwienie moją reakcją

Nawet nie umiem powiedzieć co ja czuje i czy cokolwiek czuję. Jestem taka pusta w środku.. Nie umiem chyba nikomu kto tego nie czuje wytłumaczyć jakie to "uczucie".

Chyba starły się po raz kolejny 2 osobowości typu: "My way or highway" i stąd impas i brak pomysłu na dogadanie.

Cb,

Ja lubię w ludziach właśnie najbardziej te słabości i małe wady (czasem dziwactwa ), są wtedy dla mnie bardziej autentyczni i "ludzcy". Za to go polubiłam m.in.
Chciałabym wiedzieć jak się trzyma i co u niego, ale wykasowałam kontakt.. deja vu?

Wykasowałam, bo z nas nic nie będzie - nie podoba mi się to co zrobił, a raczej sam fakt, że chciał o tym opowiadać - jakby było się czym chwalić.
Zrozumiałam, że ten facet ma większe problemy ze sobą niż chciałam przyznać, a ja nie chcę nikogo wychowywać ani terapeutyzować.

Jak poznać czy się podobasz, ale w znaczeniu ogólnym czy podczas randki/spotkania z konkretnym facetem?

Cb, wiesz co.. Na tak inicjalnych etapach znajomości to liczą się głównie detale: sposób patrzenia, słuchania, zaangażowanie w rozmowę lub odwrotnie - nie patrzy, nie rozmawia, nie szuka kontaktu zbytnio a mimo to podskórnie widać, że się podobamy tylko gość boi się odrzucenia itd.
Ja myślę, że potrafię to wyczuć, z tymże mnie panowie z opcji 2, czyli: domyśl się czy Cię lubię nie interesują, bo zwyczajnie, nie lubię ciągnąć za sobą faceta - wolę żeby to on sam z siebie dodawał coś do relacji.

Najlepszym sposobem wg mnie by nauczyć się rozpoznawać pozawerbalne sygnały jest umawianie się z większą ilością facetów. Nie mówię o seksie zaraz. Tak o, dla funu i czystej przyjemności przebywania w męskim towarzystwie

No widzisz, bo mnie się wydaje, że on dość jasno dawał do zrozumienia, że mu się podobam, ale jakby to powiedział wprost, a ja bym się nie zachowała z klasą, tylko np. odrzuciła to w mało elegancki sposób, to potem byłby kwas na kolejnych spotkaniach, które się jeszcze będą odbywać. Także biorę poprawkę na to, że ew. mógł mieć takie przemyślenia. Nie wiem, czy słusznie. Ale kto to może wiedzieć

Także opcji jest kilka, może ma kogoś. Raczej nie biorę pod uwagę opcji, że mu się nie spodobałam. Tylko kwestia na ile. Może nie na tyle, żeby zaryzykować w danej sytuacji.

Na pewno on jest typem, który lubi być chwalony. Niestety byłam zmuszona pochwalić i jednocześnie porozmawiać o budzących wątpliwości kwestiach. Jeśli on ma takie podejście, że jak się kobieta nie rozpływa nad wszystkim w zachwytach to znaczy, że już jest na "nie", to ciężko w takiej sytuacji coś normalnie rozegrać. No to jednak tworzy napięcie, jak mam cały czas patrzeć w niego jak w obrazek i się zachwycać. Jakby to była randka to ok, mogę tak bajerować, szczególnie że ma czym zaimponować, ale nie w realnej sytuacji zawodowej.

Właśnie nie chce mi się umawiać z większą ilością facetów Wiosna idzie, to może mi się bardziej zachce i zobaczę, ale to byliby z internetu (miałam kilka fajnych miejsc na poznawanie nowych kolegów, ale no z żadnym nie było "chemii". z jednym tylko zajętym. no to wiadomo, że to była chemia nie do skonsumowania także rezygnuję z tych miejsc tymczasem).

Także może podałabyś kilka przykładów niewerbalnych zachowań facetów, którymi pokazują swoje zainteresowanie oraz (co może w sumie ważniejsze) jak jednoznacznie, ale jednocześnie subtelnie zakomunikować facetowi zainteresowanie i dać zielone światło, ale w sytuacji nierandkowej? Obawiam się, że u mnie to wychodzi bardzo subtelnie i niejednoznacznie.

Kochana, to trudno tak na przykładach 'na sucho' Wiesz o co chodzi.. spojrzenie, sposób w jaki on patrzy na Ciebie, czy uśmiecha się na Twój widok albo lekko czerwieni, albo dąży do dotyku pod byle pretekstem, itp.
JA często poznaje po tym jak praktycznie nie znam faceta, ale podejrzewam, że mu się spodobałam to zadaję tzw. 'pytanie testowe' tzn. powiązane z tym co w danej chwili robi, takie wiesz..niewinne i on ma wtedy szansę nawiązać kontakt , a jednocześnie nie skupiam się tyle na odpowiedzi co obserwacji znaków niewerbalnych.
I gdy gość cały się rozpromienia w momencie gdy zwrócę się do niego z pytaniem i po imieniu i gada, gada..to już wiem co to oznacza

A gdyby gość był np. mało rozmowny i jakiś taki naburmuszony to średnio bym to jako oznakę zainteresowania wzięła, no ewentualnie gość zakompleksiony i nie wie jak się zachować żebym czasami nie pomyślała, że mu się podobam, ale to słabe jest i nawet bym nie dociekała w tym drugim przyp.

Także tego typu niuanse

Dla niektórych ludzi taki flirt to chyba styl bycia, po prostu tak lubią i o niczym to nie musi świadczyć, gorzej jak druga strona się na to złapie
Co do tych sygnałów, to myślę, że ciężko to tak opisać, ale u mnie to zwykle jest właśnie lekko tajemniczy uśmiech od ucha do ucha, połączony z patrzeniem sobie w oczy w milczeniu przez kilka sekund, taki przerywnik rozmowy, to jest dosyć wymowne i na bank obie strony czują, że coś wisi w powietrzu.
Zauważyłam też, że mężczyźni jak widzą kobietę, która im się podoba to podnoszą brwi do góry, jakby ich coś mocno dziwiło.
Dotyk, niby dyskretne oglądanie kobiety od góry do dołu i przybliżanie się to wiadomo

Może on wie, że jeszcze będziecie mieli kontakt i dlatego póki co nie śpieszy mu się?

o tak to podnoszenie brwi do góry, taki wyraz zdziwienia za każdym razem jak na mnie "w przelocie" patrzy tez było
Tak, ale na moje (wydawało mi się) wymowne spojrzenie, odpowiedział stanowczo "widzimy się za x MIESIĘCY". Jaki zainteresowany facet by chciał tak przedłużać
Może on nie wygląda na człowieka, który flirtuje dla sportu, ale z drugiej strony jest też coś takiego u mężczyzn (pewnie i u kobiet... chociaż ja to wole od razu zbywać facetów jak nie jestem zainteresowana, żeby się "nie kleili"), że lubią sobie tak podnieść samoocenę, na zasadzie "ładna i młodsza babka reaguje na moje zaloty znaczy się, że zajebisty jestem ".

Za kilka m-cy?   No to niezły jest..

Domyślam się, że mówimy cały czas o panu, od którego się nasze pogawędki zaczęły -troszkę starszym?

To u mnie z "moim" starszym odwrotnie. Zawsze jak rozmawiam via tel. z nim by zasięgnąć informacji w pewnej kwestii i mogę to spokojnie zrobić przez tel. właśnie to on twierdzi, że mogłabym przyjechać i porozmawialibyśmy o tym na miejscu albo ironicznie sugeruje, że daleko nie mam, a on woli rozmawiać osobiście itp. Tyle, żę ja wiem kiedy rozmowa wymaga bezpośredniego kontaktu a kiedy nie i też nie zawsze mam ochotę jechać tylko po to żeby dowiedzieć się tego samego, tyle że w 4 oczy.

Ps. Ten Twój cb to jest żonaty/zajęty prawda?
Może podkręca Cię fakt, że nie jest wolny hmm? I czujesz się dzięki temu podświadomie bezpieczna, bo on 'nic nie chce', a jednocześnie dreszczyk emocji jest?

Nie, facet- pierdoła nawet jak mu się ktoś spodoba to spędzi kolejne miesiące i lata rozkminiając każdy przecinek w smsie, czy chrząknięcie w rozmowie. Taki odpowiednik zakompleksionej szarej myszki. Ewentualnie będzie trwał w 'zawieszeniu' po tym jak relacja dawno osiadła na typowo koleżeńskiej, ale do niego realia słabo docierają z uwagi na znikome doświadczenie z kobietami i dalej będzie rozkminiał czy to już koniec czy nie, co źle zrobił, że ktoś nie jest zainteresowany itp.
Ogólnie nieogarnięcie męsko-damskie level hard.

O nie nie nie Nie ma mowy, żebym się odzywała. Jakby on chciał to by śmiało mógł, także no.

ehh czyli wszyscy fajni zajęci?

Edit:
W sumie to nawet by to ogólnie jego zachowanie właśnie mogło wskazywać na taką sytuację: o ładna dziewczyna, fajnie fajnie, ojej ale ja mam żonę/partnerkę, ok będę taki dzielny i prawy i będę ją trzymać na dystans, ale coś tam sobie dotknę dla przyjemności albo się podjaram, że jej się podobam.

hehe no nie wiem, mnie tacy wyru nie interesują. właśnie prawi mnie pociągają. ; ) jak chodzi o moje fantazje w tej sytuacji to by mi się podobało, że on np. by tak potrafi się kilka miesięcy powstrzymywać, żeby potem powiedzieć "droga pani, zapałałem do pani nagłym uczuciem od pierwszego wejrzenia, ale sytuacja zawodowa nie pozwałała mi pójśc krok dalej. teraz okoliczności są bardziej sprzyjające, czy zechciałaby pani umówić się ze mną na herbatkę ziołową, parzoną do 3 minut, bo powyżej to już używka?" no ok, wiem że to są fantazje, ale to kafejka więc sobie pozwalam na głupoty.

A jak łowy? Podziwiam Cię, że Ci się chce łowić.

Ja już się zniechęciłam Ale to przyznaję tylko tutaj, bo na oficjalnym wątku matrymonialnym nie wypada. Zresztą się tak zawsze po kilku dniach zniechęcam. Coś mi się zdaje, że jakbym była gotowa, to bym w realu kogoś poznała już dawno, bo się sporo wśród różnych grup ludzi kręcę.
Także taka stara prawda, że nadal się nie "otwarłam" .

A jak myślisz w ogóle co z tymi młodymi? Bo oni tak, na 100% chcą na seks jedynie, ale tak ładnie ściemniają mimo młodego wieku niektórzy. Tzn. jakby to prawda była co tam opowiadają, to i tak bym się nie mogła przełamać, żeby tak z młodym, mimo że te 26 lat to już może być człowiek z głową na karku bardziej niż ja.