Daniel..

Ty już nie cuduj,co?

Ciągle tylko zmieniasz na nowszy model,nieładnie.

Jeszcze ktoś powie,że puszczalska jesteś,albo co? 
Przecież ludzie nie rozumieją,co to prawdziwa,jedyna miłość...ech...

Haha,  MAM !!

Moja nowa-stara Love: https://www.youtube.com/watch?v=mvYQbc6RGa0   

Kurde, nadal jest cudowny.. gość był kilkukrotnym mistrzem światawe freestylu na desce snowboardowej, a teraz jest muzykiem <3 

Ma cudną osobowość i głos.. zresztą popatrzcie sam/-i (?)

Wiesz dlaczego?

Bo jest nieprzeciętnie bystrym, kulturalnym i pełnym uroku facetem. Nie jest pewnie "klasycznie" przystojny, ale ma świetny styl (zoba jak on się nosi! )
Dal mnie jest hot as hell <yes>

serio serio

Precelek..hihi, może być! Pasuje nawet.

Zobaczcie jak sie pięknie zlożyło: był brunet, blondasek, a teraz rudy  <3
Tak jak powinno być!

Łysi też byli. All kinds of nutz

Mam pojemne serduszko

Nananaaa na nana na na!....

Jak długo można słuchać piosenki, która się nie podoba? :S
Plus jest taki, że teraz potrafię sobie wyobrazić jakby śpiewał będąc nawalonym ;D

Właśnie wyczytałam, że Pan Pączek  jest wegetarianinem

To straszne! Nie mam szans...

Ja rozumiem romans, sprawa w sądzie... ale taki cios w plecy?!

Tak się nie rooobi,  no...

Och, to nie chodzi o to, że by mi się za mięsem tęskniło, tylko że bym się przy nim taka upadła i bez zasad czuła

(Na dodatek pochodzi z bardzo konserwatywnej rodziny /o czym wiedziałam wczesniej/ i nie tyka papierosów /co u piosenkarza jest dość zrozumiale/ oraz alkoholu /czego zupełnie nie rozumiem /

Tak całe życie bez lampki czerwonego wina? Zimnego piwka na plaży?  Czy nawet lampki szampana w NR?

Piosenkarz to mi się kojarzy sex, drugs & r'n'r a nie asceta z zasadami ;P (Może  w takim razie to dobrze, że chociaż jedną  kontrowersyjną sprawę  ma na koncie... zakochać się w jakimś świętym to już totalna paranoja

Pan że zdjęcia powyżej. .. tak pacze, pacze i im dłużej pacze tym bardziej mam ochotę paczyć dalej... mam pierwszy zbieżny punkt z Elle

Iceni, myślę, że uległby pokusie, jakbyś go spróbowała przekonać

Elle, no koniecznie serial obejrzę. A to że on charyzmatyczny i niezdziadziały to ja wierzę, widać na zdjęciach jak nic.

Tyle że on ma w sobie coś z narcyza. Nie sądzisz?

Pamiętacie jak mówiłam, że chciałabym poznać faceta w typie Jessiego??
To chyba sobie go przyciągnęłam - wiek, wzrost i wygląd (prawie ) się zgadza. Z tą różnicą, że to nie Jessi
Obadam temat - trzymajcie kciukaski

Ostro pracujesz Elle

Też czymam.

No cóż,  jak się nie ma co się lubi... ;D

Ja nie szukam wersji live, poki co postanowiłam sobie, po raz kolejny, my love ... narysować 
Jak się nie ma co się lubi... ;D:P

Zazdroszczę, ale i trzymam kciuki, żebyś się nie wypaliła.

Elle...

Norma,to kwestia zmienna,przecież wisz

A poza tym,nic Cię nie ogranicza.Bierz się za niego,dopóki zdobywasz,to najwyżej większa adrenalina Cię dopadnie a nie wypalenie.

Ja na jego miejscu,miałabym się na baczności

Dawaj tu info na bieżąco.

No i świat się kończy!
Pan Pączek najprawdopodobniej ma się zamiar chajtnąć!

Life is brutal... ((

Idę się zalać!  Co prawda mam tylko bezkofeinową kawę,  ale i tak będę pić na umór i szlochać!

Mam mu życzyć,  żeby się nie udało? ...

Kurde,  te ich dziwaczne zwyczaje jeszcze 2 miesiące temu twierdził,  że "w jego zyciu nie ma zadnej kobiety", a teraz jakas impreza "przedożenkowa" organizowana w tajemnicy

Nawet nie wiadomo z kim

No ale jakby nie było,  napić się trzeba!

Dzięki ci, dobra kobieto. Od razu lepiej jak się wie, że się ma wsparcie duchowe

Może go puści w trąbę  ta jego love, złamie mu serce i dzięki temu Pączuś będzie śpiewał jeszcze ładniej, smutnej i bardziej romantycznie?

To teraz bardzo a propos piosenka:

"Jeżeli wiedziałabym, że zakochanie przynosi tyle bólu
obwieszczałabym wszystkim
żeby się nie zakochiwali... "

((( <chlip,chlip, szloch,szloch>

No chociaż ty jedna płyń na fali!

Może teraz się zakocham w jakimś Japończyku?  Albo bo ja wiem?... Maorysie!

No ale póki co to mam jeszcze parę miesięcy zanim Pączuś z własnej woli stanie się tylko zwykłą drożdżówką to trzeba to jakoś wykorzystać

Oj.
Jak temat seksu wyszedl od niego to raczej do tego glownie zmierza. To internetowe byly czy spotkania w realu?

To daj mu jeszcze szanse. Chyba ze faktycznie juz o niczym innym nie chcial pozniej rozmawiac

Ok tam popierzona od razu mnie bardzo pociagaja autorytarni i nie znosze ich jednoczesnie   na co dzien to jest nie do zniesienia i trudno z takim budowac relacje partnerska. Ale jednoczesnie jakby mam ochote sie z takim scierac i mu odpuszczac raz na jakis czas ku obopolnemu zadowoleniu takze nie wiem czy ty masz cos podobnego ale i tutaj jest sprzecznosc.

Czyli generalnie uwazasz ze chcial Cie czym predzej zaciagnac do lozka?

Hehe moze moze konieczna dlugoletnia terapia

Tez nie lubie i instrumentalnego.traktowania. ani jak ktos mnie tak traktuje ani jak innych.  Nigdy z takim.w zwiazku nie bylam.

Ty faktycznie cos tu co chwile innego piszesz. Moze masz kilka osobowosci?:p

Widzisz Elle, bierz przykład ze mnie - ja tam jestem wierna do bólu  - dziś tylko rany liżę po wczorajszym ciosie, ale na razie doszłam do wniosku, że mogę być zakochana dalej.
Na dodatek nieszczesliwie - a to takie romantyyyyyczne!...

Na dodatek Pan Pączek wypuścił nową piosenkę (z powodu czego zostalam obudzona o 5 rano :S ) bardzo w moim-jego ulubionym klimacie, więc znów mam obsesję

Bardzo mi się spodobał. Dziś był u fryzjera zrobić włosy - fryzura, o której wspominałam, że mi się u facetów podoba (dość wykręcona ) Chodzi o to, że mnie chyba kręci relacja dopóki nie jestem pewna, że ktoś się 'wkręcił' Wiem, że brzmi to beznadziejnie i niedojrzale i sama często o tym piszę.
Tak jakby najciekawszy (w sensie emocji) był dla mnie etap zdobywania. A potem nie wiem jak się z tego wykręcić, a jak nie umiałam to..byłam z takimi ludźmi potem w relacji (krótszej lub trochę dłuższej) i spitalałam.. a raz jak stwierdziłam, że KONIEC tego gówna i "przetrzymam to", to ten ktoś sobie poszedł, choć to ja zerwałam w sumie. Nie żałuję, ale i tak było mi przykro.

Psycholog nie wchodzi w grę, to by była długoletnie terapia pewnie, nie mam tyle czasu..i cierpliwości
A nie chcę nikogo wykończyć, więc jak widzę zaangażowanie, poziom którego nie mogę na dany moment odwzajemnić to się wycofuję.
Niby można powiedzieć żeby ktoś "sholował" na trochę, ale i tak wiadomo, że po takim wyznaniu ta druga osoba czuje się urażona i już nie  jest tak samo.. poza tym to przykre i nie wiadomo jak się zachować żeby nie było dziwnej atmosfery wtedy.

Ze mnie to już nic nie będzie.

Ps. A taki wesoły temat był..

Hmmm czyli nigdy nie bylo u Ciebie tak ze chcialas kontynuowac dluzsza relacje?
Borderem raczej nie jestes. Brzmisz jakbys mocno trzymala emocje na wodzy a oni raczej maja huśtawki i mocno przezywaja. Rania ale sami ze soba tez  nie maja lekko.

Trafiłaś w sedno. Potrafię trzymać emocje na wodzy. Często mam wrażenie, że obserwuję ludzi jakby "z góry", ich emocje, wiem co zaraz zrobią, jak zareagują i na co. To instynktowne po części. Nie wiem jak to ująć.. Trochę tak jakby "reżyserowała film", najpierw sobie wszystko wyobrażam, a potem to się dzieje - klatka po klatce niemal. Rozkojarzam się tylko i tracę wątek gdy już kogoś "złapię", tak jak chciałam. Bo ja podświadomie chyba nie szukam happy endu..

Nie, nigdy nie chciałam kontynuować. Kontynuowałam z ich inicjatywy, a potem jakbym oczekiwała za to..wdzięczności? Tak jakbym chciała powiedzieć: "Nie widzisz jak bardzo się dla Ciebie staram?"

Właśnie pan nr 1 wydzwania i już jestem lekko zniechęcona, bo nie tak się umawialiśmy

A wracając

Może inaczej, bo to nie kwestia "bycia wystarczająco dobrym", tylko nikt mnie nie porwał na tyle. Tak bym to ujęła bardziej. Czasami na siłę chciałam 'dać się porwać', ale jedyne co to zbudowało w tym jednym przypadku to moje przywiązanie do tej osoby i poczucie zobowiązania i ograniczenia, bo ja narzuciłam sobie w tej znajomości lojalność. Skończyło się tak, że prawie czułam obrzydzenie do tej osoby i  odmawiałam seksu i bliskości, w końcu mnie zdradził. Dowiedziałam się po czasie. Nie winie go w tych okolicznościach, ale i tak byłam wściekła. Urażona duma, tak właśnie

To innego rodzaju emocje - coś a la prawnik czy adwokat, którzy dyskutują nad rozwiązaniem jakiegoś problemu i udzielają im się emocje. Ale to wszystko ulotne emocje bardzo. I potrzebne, bo często czynią dyskusję ciekawszą , choć bywa że "brudniejszą"

Część osób mi bliskich mnie o to podejrzewało, ale znowu - tak jak mówisz, nic nie jest pewne ani jednoznaczne do końca. Nie zachowuję się schematycznie.

To bardziej z pozycji ego.. Zazwyczaj chcę żeby było jak sobie umyślę i jeśli ktoś zaczyna "stawiać na swoim" to zaczynałam się irytować. Wtedy ego stawiało się w roli ofiary jak nie wypadało się już złościć

Rozczarowanie, że nie ja tamto zakończyłam - w takim sensie gotowości na to, bo oficjalnie tylko. Nieoficjalnie ta osoba już była tak wykończona, że chciała odejść, nie buntowała się jak zazwyczaj.

Wcześniej było tak, że to on mnie przekonywał żeby dalej "walczyć", a ja byłam zniechęcona. Potem na krótko role się odwróciły.
Nie tęsknię za nim ani nie kochałam go, ale ego długo to "trawiło".

A czy to nie jest trochę tak, Elle, że ty chciałabyś  związku nie jako takiego, samego w sobie, tylko takiego, jak chciałabyś, żeby związek wyglądał?

_____

W ogóle to strasznie poważne się zrobiłyście ;P

Zmieniając trochę klimat - ja się dzisiaj znów trochę jak dziwolag poczułam rozmawiałam w pracy z takim znajomym (pan po 60, dość oryginalny) jest jedną z niewielu osób,  które wie, że rysuję - i tak nam zeszła dziś przypadkiem rozmowa na ten temat i pokazałem mu zdjęcie jednego z moich rysunków. (Oczywiście Pana Pączka, przy czym ten znajomy nie ma pojęcia kto to jest) no i komentarz jaki usłyszałam to "No ok, rysunek fajny, tylko po co rysuje sz takich brzydkich facetów? "

Tiaa ... wszystkim w koło  jakoś wygląd Pączka nie przypada do gustu, tylko ja się w niego gapię  jak w obrazek - i weź tu się człowieku czuj normalnym!

_____

W każdym razie ja wam zazdroszczę  opanowania. Ja się zakochuję zbyt żywiołowo - nie mogę wtedy jeść, nie mogę spać, nie mogę przy nim oddychać, nie mogę skupić się na niczym innym. Muszę mieć wtedy takiego faceta teraz, już, zaraz - albo wcale. Oczekiwanie na "spontaniczny rozwój wypadkow" jest chyba dla mnie najgorszą torturą

Cb, znów trafiłaś. Jest dokładnie tak jak napisałaś - inni się wkręcają, a ja spokojnie to obserwuję. Wynikiem jest oczywiście brak większych emocji, o ile "emocją" można nazwać 'droczenie się', flirt i rozmowę. OD zawsze byłam jakby 'z boku', bardziej siedziałam w swojej głowie i mój świat wydawał mi się bardziej fascynujący niż jakieś werterowskie porywy itp.
Na pewno nie jest to normalne, pewnie nawet nie do końca mi służy, bo być może wiele mnie przez to omija, kilka osób nieumyślnie skrzywdziłam.
Jednak wolę o tym myśleć tak jak napisałaś, że nie spotkałam jeszcze mojej Miłości, a tylko jej namiastki

Najpierw trzeba być ze mną blisko (tak jak moi znajomi, ci sami od lat, choć b. niewielu) , zdobyć moje zaufanie, a wtedy ja jestem bardziej 'dostępna', choć emocje nawet w przyjacielskich relacjach - poza empatią, to dla mnie trudna rzecz.
Czasem czuje lekką irytację, czasem furię (to akurat b. rzadko już ), ale to są raczej płytkie stany jak mówiłam i mijają z biegiem dnia.

Mam zbyt dużą potrzebę kontroli chyba.

Kontrola to na pewno. Ale, generalnie w relacjach ze znajomymi, czy nawet przyjaciółmi dobrze ją chyba zachować. Przynajmniej mnie dość łatwo też przychodzi. Nie chcę przez to powiedzieć, że ludzie nie dają mi pozytywnych lub negatywnych doznań. Jak najbardziej dużo radości ze spędzania wspólnie czasu, rozmów, a czasem też irytacja , jak ktoś obgaduje za plecami to rozgoryczenie. Tylko to tak łatwo przejść do porządku dziennego nad tym.
Może te większe emocje są charakterystyczne dla miłości? Czyli powinny być odczuwalne w relacjach z rodzicami lub z rodzeństwem, jeśli jest się z nimi blisko. Ja przy bracie np. nie mam dużych emocji, bo on się zawsze ode mnie dystansował. Także mamy takie dobre relacje przyjacielskie, czyli ostatecznie moim zdaniem, tak jak powinno być. Ale przy rodzicach miewałam silne emocje (oboje toksyczni). Także też nie za bardzo wiem, jak mają wyglądać silne pozytywne emocje Tylko przy miłości do faceta takie miałam, ale czy to jest "prawidłowe"? Tego nie wiem. Czasem w sumie miewam teraz pozytywne, szczególnie z ojcem, bo ja swoje z nim już przerobiłam co miałam przerobić, a on też się zmienił na lepsze. Ale nie wiem, czy to jest to, co się "powinno" odczuwać.

A Ty masz lub miałaś silne emocje w relacji z rodzicami? Może to jest klucz do odnalezienia źródła ewentualnej blokady.

Ta rozmowa to trochę jakby ślepy głuchego prowadził albo kto wie czy czasem nie ślepy ślepego ; )