Mąż zdradzał mnie emocjonalnie...

Zgadzam się. Uznałam, że jestem tyle warta, że nie będę sobie nią zawracać głowy. Zachowam się tak, jak ona nie potrafiła. Z klasą i olewką. Mam ważniejsze sprawy na głowie. A On zawalczy - jeśli doceni klasę i poziom...

Dziękuję za opinię, którą już znam. Myślę, że więcej Twoich porad nie potrzebuję. Pozdrawiam i życzę udanego weekendu.

Tak Gagatka - istnieje tylko JEDEN SCHEMAT ZACHOWAŃ KOCHANEK !

Powiedzieć Ci jaki? Najpierw pisała smsiki... pocieszała biednego, skrzywdzonego przez żonę Misiaczka...
a potem radośnie udostępniła mu na pocieszenie swoje spragnione jego fiutka wdzięki.

Dokładnie jeden schemat
Nic więcej.
Chyba, że Ty znasz kochankę, która z tego schematu się wyłamała... nie wiem... była cnotliwa... albo wiem! nie rozłożyła nóżek a tylko possała żonatemu kolesiowi w biurowej toalecie... no cóż, wtedy faktycznie można mówić o "innym schemacie"... i tu byś może i miała jakąś tam rację... hmmm tego nie wzięłam pod uwagę...

A całą resztę, te dyrdymały pod tytułem: nie każda kochanka jest pusta, są też wartościowe, tylko, że popełniły błędzik, zostały uwiedzione (małe, bezbronne dziewczynki) - proszę Gagatka, daruj sobie...
bo tak czy inaczej... czy w prawo czy w lewo... czy była mega intelygentną kobitą w korporacyji czy też zakompleksionym maleństwem podającym kawkę - powtórzyła JEDEN SCHEMAT - rozłożyła nóżęta swe... przed facetem mającym zobowiązania - żonę, dzieci, rodzinę... zawsze TAK SAMO Gagatka

edit: w przypadku Kasi mąż się w porę obudził... i to zapisuje się na jego konto, ale nie laski, niestety, która - bidulka - nie mogła zrobić wszystkiego i do końca, tak jak plan zakładał

Gagatko. Ty wciąż oczekujesz zachowania z klasą od kobiety, która przytulał mąż Autorki.
Oczekiwanie od niej postawy zachowania się "z klasą" ma się czymś różnić od oczekiwanych, takich samych zachowań od jej, byłego ponoć kochanka? Bo z tego, co piszesz wynika, że to dwie różne sprawy?
Przecież równie dobrze, pracę może zmienić mąż Autorki. Tak ponoć otoczony koneksjami i "plecami", że w trymiga, załatwiłby kobiecie inną pracę, z dala od niego. Dla niego w takim razie, problem z nową pracą byłby jeszcze mniejszy.
Ale on tego nie chce.

Co w takim razie jest "nie fair, szkodliwe wręcz" - moje wpisy, czy okoliczności, których istnienia Autorka jest świadoma od czasu odkrycia romansu męża? Bo to zdanie zabrzmiało enigmatycznie, Gagatko.
Owszem, zostałem oszukany przy zawieraniu małżeństwa i zdradzony.
Pierwsze było strasznym doświadczeniem, przy którym to drugie, jednorazowy seks po alkoholu z kolegą z pracy, było pryszczem.
Zaufałem, między innymi dlatego, że przyznała się do źródeł zdrady. Nie kochała wychodząc za mnie. Pokochała w trakcie.
Nie ordynowałem jej zmiany pracy, bo i co by to dało, gdyby się zakochała w innym? Mało to jest możliwości kontynuowania romansu?
Od niej bowiem oczekiwałem lojalności, pewny jej miłości. Nie od tego gościa, o którym nie miałem pojęcia do czasu jej wyznania.
Zaufałem po wielu miesiącach walki z samym sobą. I nie żałuję, bo wiedziałem, że jest tego warta mimo tego, co mi zrobiła.
Choć nie byłem początkowo mężczyzną jej marzeń, to byłem jej bliski,.jak nikt dotąd. Z  innych przyczyn zresztą. Dlatego ślepy, nie widziałem wszystkiego.

Marajka, ale przecież nie chodzi o usuwanie potencjalnych kandydatek! Potrzebujesz stosować aż takie uproszczenia, żeby pokazać tu swoją mądrość i zabłysnąć??

Chodzi o konkretną dziwencję, która z niezrozumiałych powodów została w firmie prowadzonej przez męża -> a to stwarza dziwne wrażenie...
i każdy z piszących na tym form ma prawo Marajka wyrazić swoje zdanie w tym temacie.
A Ty tych ludzi atakujesz i obrażasz.
Nikomu nie musisz tak bardzo współczuć Marajka. Wystarczy, że powstrzymasz swoje niegrzeczne komentarze, np. na temat ich mężów, ich dojrzałości itd., bo Ci ludzi niczego więcej od Ciebie nie chcą (zostaw swoje współczucie dla siebie).
Wypowiedzieli swoje zdanie i tyle.
A Twoja agresywna ocena ich partnerów, dziwne odnoszenie się do ich "żadnego życia", nazywanie ich partnerów niewolnikami, niepełnoletnimi dziećmi, itd. jest zwyczajnie słabe i zwyczajnie obraźliwe.
Masz kompleksy Marajka i musisz się dowartościować ubliżając innym?

Właśnie o tym piszę od kilku postów, Marajko.
To nie kochanka ma się zachować fair, bo to nie w jej interesie, jak by tego nie nazywać.
Jesli mąż chce odbudowy relacji z żoną, powinien wiedzieć, co ma robić.
I wziąć za to odpowiedzialność, zamiast mamić małżonkę bajaniem o "przyjaźni" z osobą, której istnienie pokazało  mizerię jakości ich małżeństwa.

"Na świecie są rzeczy, o których nie śniło się nawet filozofom!" .
Dziękuję Wam wszystkim! Jestem po zajebistej kąpieli, przygotowanej bynajmniej nie przeze mnie. Po zajebistym relaksie. Po zajebistym słuchaniu swojego wnętrza! Po spontanicznych słowach płynących nie z moich ust. Co by nie było, to chwile są fajne. Będzie co wspominać. Żyjemy tylko raz!
Będzie dobrze, idę do przodu! To się dla mnie liczy! Fajnie, że jest tak wielu ludzi, każdy z nas inny, z inną opinią, innym doświadczeniem. Każdy z nas może się od siebie nawzajem uczyć. Co naśladować, a czego tym bardziej nie chcemy naśladować. Wyciągać z tych wszystkich opinii to co najcenniejsze. Uczyć się panować nad emocjami, nie dać się ponieść złości ( czasem bywa to trudne ), przetrawić pewne opinie. Zobaczyć co nas boli. Dziękuję Wam! Kolejny konstruktywny dzień za mną, ciekawa noc przede mną. Ciekawe dni i noce. Co ma być - to będzie! Idę do przodu! Czuję się o niebo dalej, niż miesiąc temu!

Zgadzam się. Kontrola, trzymanie na smyczy. To fałszywa wierność...

.....Odezwala sie ta zupelnie nieagresywna, dobierajaca starannie i przemyslanie pelne uznania slowa, zawsze uprzejma uzytkowniczka forum....

Uwazasz to za dojrzale stanowisko, usuwanie kogos z pola widzenia partnera, zeby tego nie kusilo? Uwazasz to za dojrzale, jesli ten partner naprawde taki jest?
Ja nie! To nie jest zadnym ublizaniem, to jest moje stanowisko.

Ja tez tylko wyrazam swoje zdanie. Nie zabronilam Ci miec innego.

Kochom Was! Ale tu się dzieje! Spadam!!! Buziaczki-kisiaczki. Misie-pysie! Ciao! Mam głupawkę!

Tak, Gagatka... niełatwe, niełatwe...
dlatego zamienił mnie na prostszy egzemplarz - podobny Tobie... ot, taki mały rozumek... za to umiejętność wykonania szerszego szpagatu... i w dodatku na zawołanie... no i oczywiście w dowolnym miejscu - np. w biurowej toalecie...
i posmyra pod biurkiem gdzie trzeba... i pogładzi misia zmęczonego obowiązkami...

a niech mu się tam wiedzie; skoro odnalazł swoje szczęście, to czemu miałabym mu stawać na drodze?
[choć dziwię się, że w tym nieszczęściu wytrzymał biedaczek ponad 20 lat...
a teraz jęczy o spotkanie i żebyśmy zaczęli rozmawiać od nowa...
bo co, z "łatwą we współżyciu" (w przeciwieństwie do mnie oczywiście) pogadać to się nie da? jawna dyskryminacja! powinien chociaż spróbować! ]

Gagatka, wybieramy to, co ma dla nas największą wartość - czasem "łatwizna" i pustota przyciąga najbardziej, niekoniecznie na długo, ale potrafi omamić... i co poradzić?

edit: i nie Gagatko, ja nie ubliżam nikomu... mam swoje zdanie na temat tych pań, do których, jak rozumiem Ty też się zaliczasz, stąd Twoje wpisy...
i zdania nie zmienię... i mało mnie obchodzi, czy są wartościowe, czy puste, bo są przede wszystkim dziwkami - na własną prośbę i życzenie, to ich wybór i tyle... szkoda tylko, że są jeszcze dzieci... potem DDRR... ale co to te panie obchodzi, prawda? wystarczy, że one są takie "wartościowe"...
co nie znaczy, że ubliżam innym, krytykuję czyjegoś męża, nazywając go np. niedorosłym dzieckiem, tak jak robi to Marajka...
czujesz różnicę? czy nie bardzo?

Marajka
spotkałaś kobietę, która musiała spotykać kochankę męża latami? wpadając do pracy, w trakcie spotkań oficjalnych lub mniej itd.?
Ja spotkałam i nie chciałabym nigdy w takiej sytuacji się znaleźć i nikomu jej nie życzę.
Dlatego dopytywałam czy oni w ogóle ten temat omówili czy zamietli pod dywan.
Oczywiście, jeśli mąż zasady ma, a tak go przedstawia autorka, to może spojrzy z boku na postępowanie tej dziewczyny i otrzeźwieje. Wtedy może faktycznie mu zobojętnieje.
Do tej pory nie zawiódł zaufania i oby to był jedyny raz.
Oby faktycznie miał zasady.

Ja wiem, że jedynie twoje posty tutaj są słuszne. Myślę, że nie bez znaczenia jest fakt że sama osobą zdradzającą byłaś, podobnie jak Gagatka. Stąd Wasze luźne podejście do tematu kochanki.
Ja nie życzę autorce tego co obserwowałam obok siebie. Tylko tyle.

Od mojego postu, Autorka już wiele wyjaśniła, więc trzymam kciuki by wszystko ułożyło się tak jak sobie życzy.

Edziak, wyobraz sobie, ze spotkalam taka osobe - jestem nia sama.
No powiedzmy, byla to prawie kochanka, w wiekszym stopniu, niz ta u Kasi.
Sporadycznie spotykam ja do dzis, a to juz wiele lat uplynelo. Maz tez ja spotyka, zawodowo.

Ani ja ani maz nie mamy z tym zadnego problemu, takze i ta kobieta nie. Nie zywie do niej zadnej urazy, ba, dziwnym trafem nigdy nie zywilam.
Jesli jakas mialam, to na poczatku do meza, ale w sumie tez nie az taka wielka. Bardziej bylo to strachem, ktory byl kompensowany checia robienia wyrzutow, jak to zazwyczaj w takich przypadkach bywa.

Oczywiscie, ze moje (czy Gagatki) podejscie do kochanek jest luzniejsze, bo znamy tez i inna strone.
Stad wiemy, ze kochanki sa dokladnie takimi samymi kobietami jak wszystkie inne, ani lepszymi ani gorszymi.

A ja mam do tego wlasnie ten bonus, ze znam obie strony z tego mojego bujnego zycia
Dzieki temu widze takie sytuacje z duzo wiekszym dystansem i spokojem ducha, niz ci wszyscy teoretyzujacy, ktorzy zyja w ciaglym strachu, ze mogloby im sie to przydarzyc i musza dlatego stosowac moralne bicze na wszelki wypadek, jako srodek zapobiegawczy.
A ja nie musze, bo sie juz az tak bardzo nie boje, poniewaz WIEM, ze kazda z takich sytuacji jestem w stanie przezyc i nawet wyniesc z niej dla siebie korzysci.

No tak.
Ale Ty zdaje się zdradziłaś wcześniej, tzn. pierwsza, nie wiem czy akurat tego męża czy poprzednich. Więc Twoje podejście do zdrady męża musiało być relatywnie inne. Twoja zdrada musiała mieć wpływ na postrzeganie zdrady męża. Na pewno nie podchodziłaś do tego tak jak podchodzi osoba niezdradzająca.

To również tłumaczy Twoje podejście do kochanek i ich odbioru w czasie spotkań w późniejszym czasie. Więc Twój przykład samej siebie nie specjalnie równa się sytuacji przeze mnie przytoczonej.
Ty akurat widocznie jesteś silną osobą, ale nie każda kobieta może sobie poradzić z sytuacją częstych spotkań z kochanką męża.

I zupełnie nie rozumiem Twojej przewagi nad osobami niezdradzającymi czy jak to ujmujesz teoretyzujacymi," ktorzy zyja w ciaglym strachu, ze mogloby im sie to przydarzyć i musza dlatego stosować moralne bicze na wszelki wypadek, jako srodek zapobiegawczy".
Chcesz powiedzieć, że żebym mogła się rozwijać i osiągnąć spokój ducha i większy dystans muszę zdradzić i być zdradzoną?

Nie wszyscy mają taką potrzebę doznań tylko w celu samorozwoju. Myślę, że są inne drogi pracy nad sobą. I tak, ja sama stosuję moralne zasady, by z szacunku do drugiej osoby, nie robić jej takiego świństwa jaką jest zdrada.  Dla Ciebie może to być samobiczowanie.
Na to, co mnie czeka z drugiej strony wpływu nie mam, ale mam nadzieje i wierzę w człowieka którego wybrałam. I nie, nie traktuję go jak niewolnika.

Wykasowałam osobiste przykłady, bo powiało tu nietolerancją.
Niektóre tu piszą, że sprawdzanie męża czy żony to takie niedojrzale?
A co by było dzisiaj gdyby Kasi w ten niedojrzały sposób nie udało się wtedy sprawdzić komórki męża?
Niedojrzałe to dla mnie jest chodzenie z telefonem nawet do WC.
U mnie nasze telefony są ogólnie dostępne,  nawet dla naszego dziecka,  nigdzie żadnych haseł i jakoś nikt nie czuje się niewolnikiem.
No i niedojrzałe jest obrażanie innych, co miało tu miejsce.
A lęki?  Każdy ma swoje demony, które też zmieniają się pod wpływem różnych wydarzeń.
Obecnie jestem bardzo szczęśliwa i Moje Kochanie też.
Nie znam też żadnych "niewolników ".
Wszyscy wiemy też, że zdarza się chorobliwa zazdrość i że takie związki najczęściej się rozpadają.
A ja to nawet lubię jak mężuś jest o mnie odrobinkę zazdrosny,  bo to znaczy że mu   zależy.
Dla mnie to takie zdroworozsądkowe jest wiedzieć co się wokół mniej dzieje, żeby potem nie było że wszyscy wiedzą oprócz głównego zainteresowanego.
Nadal trzymam za Kasię kciuki, żeby jej się udało.

Marajka..
Nie wydaje mi się, żeby mój którykolwiek wpis był na poziomie "opluwania".

Moje poglądy na kontakty z potencjalną w moim wypadku kochanką wynikają właśnie wyłącznie z walki o mój własny komfort, moje uczucia.
Bynajmniej nie jest to forma walki o faceta, o zachowanie go przy sobie bo jeśli będzie chciał i tak odejdzie.
Dlaczego sama siebie mam skazywać na jakikolwiek dyskomfort, by co i komu udowodnić?! Jej czyli kochance, że daję radę znosić ją obok siebie..? Że mam klasę? Oczywiście że dam radę ale po co miałabym siebie dobrowolnie sama męczyć? W końcu cały czas powtarzamy tu by walczyć o siebie, dbać o siebie.

Dlatego ja i inne osoby zwracały od początku uwagę autorce na ten problem, kochanki. Ona sobie z tym radzi ale może być przecież różnie. Tak jak opisałam w moim otoczeniu. Zresztą ta myśl z tyłu głowy autorce cały czas towarzyszy, i będzie towarzyszyć co jest chyba normalne skoro zależy jej na mężu. Zresztą wróciłam do tematu po jej emocjonalnym wpisie, do którego ma jak najbardziej prawo. Mąż Autorki stara się i ok, oby tak dalej. Excop także zwraca na to uwagę, że to mąż powinien o komfort Kasi w tej sytuacji zadbać. Pytałam później czy oni sobie to dobrze przedyskutowali. Nie przeczytałaś moich wypowiedzi dokładnie. Ja nie mówiłam o usuwaniu wszystkich potencjalnych zagrożeń, tylko o jednej konkretnej dziewczynie bardzo realnej, będącej obok. Usuwanie jej nie musi oznaczać od razu wywalenia jej na bruk, można to jakoś inaczej rozwiązać. To może być naprawdę trudne wytrzymać ze świadomością, że mąż pracuje 10-12 godzin z kimś komu wyznawał miłość, a co gdy na przykład praca wiąże się z delegacjami kilkudniowymi? Żona nie ma prawa do niepokoju bo nie będzie miała klasy? Bo mąż będzie jej niewolnikiem? Powtarzam nie każdy ma tyle siły by to udźwignąć a już tym bardziej osoba która sama nigdy nie zdradziła.

I dlaczego prezentowanie moich czy podobnych poglądów jest wywyższaniem się? 
Ja dodaje inny punkt widzenia. Taki, że są kobiety zdradzone które zaznaczam same nie zdradziły i udźwignięcie sytuacji może być ciężkie. Ty przekroczyłaś pewne granice i rzeczywiście patrzysz z innej strony co nie znaczy że jest to jedyna słuszna droga. Z uwagi na doświadczenia życiowe zapewne się nie zgodzimy ale nie daje Ci to prawa do traktowania mnie i osób o podobnych poglądach z góry, ironicznie.

Nie chcę już dalej polemizować, ale mam wrażenie że osoby które zdradziły muszą sobie jakoś to rekompensować względem osób które tego nie zrobiły i nie twierdzę tego na podstawie tylko naszej wymiany zdań ale ogólnie jest taka tendencja na forum.
A już wywalanie kobitce, mam na myśli Zoriję że to zrozumiałe że mąż ja zostawił.. cóż świadczy tylko o piszącym.

Na tym skończę tę dyskusję bo Autorka drogę obrała i życzę jej sił by się udało.

I tak trzymaj. Strasznie się dziś uśmiałam, jak tu czytam rozkręconą dyskusję i rady, aby kochankę z pracy wyrzucić. To tak jakby liczyć na to, że jak się ją usunie, to problem zniknie, wszystko wróci do normy, albo, że to takie zadośćuczynienie dla zdradzonego, bo przecież rachunki muszą być wyrównane. A to przecież nie kochanka jest problemem. Poza tym, jak ktoś już pisał, mąż autorki nie postąpi tak, że ją zwolni, bo jaką świnią trzeba być, żeby najpierw kręcić lody, a potem zrzucić na nią winę i ją wyrzucić. Po prostu, po ludzku się tak nie robi, on bierze odpowiedzialność za to co uczynił. Jak powiedział, że koniec, to koniec. A całe te historie o wabieniu i kuszeniu przez kochanki tych jakże bezmyślnych mężczyzn, są rzeczywiście podszyte niezwykłym lękiem i strachem opowiadających - to, że mąż Kasi zwrócił się do niej, skierował swe myśli i emocje na nią, było JEGO WYBOREM. Nikt go do tego nie zmusił ani nie zaczarował . Po prostu, skusił się na te lody, ale to nie lody są problemem, że są. One zawsze będą. Nie róbmy też z ludzi idiotów, albo nie udawajmy, że świat jest taki czarno biały, a wybory są zawsze oczywiste, nikt się nie myli i nie popełnia błędów. Pozdrawiam!

Ja też kończę już tu dyskusję, bo trochę weszłyśmy z butami na wątek Kasi.
Przynajmniej ja...
No cóż, dzięki takim wątkom coraz lepiej czuję i rozumiem SWOJĄ sytuację i to, co wydarzyło się w moim życiu, poznaję ten drugi punkt widzenia, dociera do mnie kim jest/był mój "przeciwnik" i dlaczego to wszystko tak się skończyło (przeraża mnie to, jak również moja naiwność dotycząca innych ludzi, wiara w to, że wszyscy mamy jednak jakieś zasady, że mamy cechy człowiecze, że jesteśmy w sumie podobni - nic bardziej błędnego, szokuje mnie to) - więc z tego punktu widzenia wykorzystuję wątek Kasi... dłużej nie będę
pozdrawiam Kasię i też życzę powodzenia

Kasiu, zabrzmiało to trochę groźnie... mam nadzieję, że nie są to początki popadania w drugą skrajność Wypieranie faktów, też nie jest dobrą metodą radzenia sobie z problemami...

Co do niektórych "mało wybrednych" wypowiedzi pojawiających się w Twoim wątku... nieśmiało proponuję, abyś zanim którąś z nich bardziej się zdenerwujesz, poświęciła  trochę czasu  na lekturę osobistych wątków tych osób. Wtedy sama będziesz mogła ocenić, czy ich opiniami rzeczywiście  warto się przejmować. Dysonans między tym do jakich postaw niektóre osoby nawołują, a jakie prezentują we własnym życiu, bywa znaczny...

Wiesz, to nie chodzi o wypieranie. To był taki skrót myślowy... Może powinnam napisać, że dochodzę do wniosku, że ona nie była tak ważna dla Niego, jak MI się wydawało... I to nie jest moje szaleństwo. To wniosek po kolejnej rozmowie z moim mężem Dla Niego jest to temat zakończony i zamknięty. Sam wypowiada się, że tak naprawdę w tym wszystkim nie chodziło właściwie o nią... Że się pogubił, że to nie była miłość, tylko zauroczenie. Że pomylił uczucia, a teraz zmądrzał... I, że nie muszę się bać, bo On już mnie nie skrzywdzi... Utwierdzam się w fakcie, że naszym największym problemem jest kryzys i oddalenie, a ona niestety była tylko pionkiem w tej grze... Pojawiła się akurat w tym miejscu i w tym czasie, kiedy splot wszystkich wydarzeń, przeżyć, emocji, kumulacji problemów, załamań - sprzyjał takiemu wydarzeniu... Była kimś kto dawał namiastkę tego, czego między nami zabrakło. I za czym On tęsknił... Więc chodziło tu bardziej  o sytuację, a nie o to, że ona jest taka niesamowita i wyjątkowa...
Potrzebuję jeszcze czasu na poukładanie tego sobie.

Tak, już nawet tej jednej osoby nie sprawdzałam. Przeszła mi taka myśl, że w sumie to szkoda czasu na sprawdzanie... Odpuszczam. To co sobą tu zaprezentowała, wystarczyło! Już się nie denerwuję, wyskoczyła moja emocjonalna osobowość.  Skorpiony tak mają...

Obudziłam się w nocy i miałam burzę w mózgu. Dzięki Wam Pozwoliłam myślom płynąć. Czułam strach, czułam troszkę złości. Wszystko się samo toczyło. Potem nadszedł spokój. Przecież te moje strachy wynikają teraz głównie z mojego wnętrza. On nie robi nic takiego, co mogłoby wzbudzić moje podejrzenia. Stara się. Troszczy... Aż w końcu przyszła taka myśl. Że wiele razem przetrwaliśmy. I przypomniały mi się Jego wieczorne słowa... Kiedy spokojnie mówiłam, że nie wiem jak to z nami będzie. Że to będzie smutne wydarzenie, jeżeli nie podołamy... A On odparł: "nawet jeśli zdecydujemy się rozstać, to i tak do siebie wrócimy...". Bo zawsze nas do siebie ciągnęło. Bywało naprawdę trudno, ciężko... I proszę nie wplątujcie w ten tekst, że zdecydujemy się rozstać bo On odejdzie do niej. Tu teraz chodzi o nas, nasze relacje, nasz związek. O Mnie i o Niego...

Przychodzi moment, kiedy nie martwię się, że On odejdzie do tamtej. Wciąż bywa, że czuję żal i złość, że mnie okłamywał i angażował się w coś innego, że pozwolił innej czuć, że jest na tyle ważna, że ryzykuje małżeństwem... I boję się tego naszego pierniczonego kryzysu, który zaczął się już dawno temu. Tego, że tak bardzo się od siebie oddaliliśmy, zmieniliśmy. Zastanawiam się, czy da się to jeszcze uratować...
Smallangel, Marajka - miałyście takie dylematy na tym etapie ( prawie 4 miesiąc... ). Nie wiem, czy to normalne wahania nastrojów, chwilowy dół, zmęczenie, czy dochodzę do wniosku, że i tak było już za kiepsko, a tym tylko wbił ostatniego gwoździa do trumny...
Mój milczek bywa trudny w komunikacji...
Tu widzę pewne projekcje... Moja mam była mało rozmowna w stosunku do mnie, praktycznie odzywała się w tematach mało głębokich. Często była zamknięta, odsunięta. Z miną nie za bardzo zadowoloną. I chyba jak On nie mówi, to ja automatycznie sobie Go z nią kojarzę... Negatywnie. A równie dobrze może i rozmyśla chłopok o czymś pozytywnym...

Kurcze, z niańczeniem się nie zgodzę. Bo na czym polega moje niańczenie? Na odbudowywaniu bliskości? Bo tego zabrakło i jak dalej będzie brakować, to nici. Chociaż nie gwarantuje nam to sukcesu...  Może mam klapki na oczach,uczę się słuchania innych. Jak możesz to proszę sprecyzuj na czym moje niańczenie polega. Mój mąż nie jest typem Macho... Nigdy nim nie był. Nie zawiódł mnie przez kilkanaście lat trwania naszego związku. Tak, teraz zachował się mało empatycznie, egoistycznie, chamsko, samolubnie... Sam powiedział, że myślał tylko o sobie. No I??? I te 4 miesiące mają zaważyć o tym jakim jest człowiekiem? Myślę, że sposób w jaki sobie z tym poradzi ze swojej strony, jak się zachowuje i zachowa - pokaże jakim człowiekiem jest obecnie. Czy czegoś Go to nauczyło... Przez poprzednie 12 lat naszego związku był empatyczny. Zawsze mnie we wszystkim uwzględniał. Dziecko i ja byliśmy w Jego życiu najważniejsi... I to cały czas mam na uwadze. Obecnie stara się bardzo. Biorąc pod uwagę Jego typ osobowości, to ponadprzeciętnie... Gdzie nawracanie na monogamię? q-cze. O niczym takim nie piszę... Piszę o budowaniu więzi. Nigdy nie był typem faceta, który lata za spódniczkami. To, że jej nie usunął oznacza, że nie ma wrażliwości na mnie? A 1000 innych czynów. Znowu kręcimy się w jednym miejscu, które mnie już nie interesuje... Nigdy nie prosiłam Go o pozbycie się jej. Razem omówiliśmy temat, że jest to dla mnie trudne, jednak uważam, że nie powinien jej wywalać.  To naprawdę jest najmniejszy problem w tym wszystkim. Już o tym wspominałam. Inaczej oceniam Jego postępowanie. Zabrakło Jemu empatii, nie chcę, żeby jeszcze zabrakło Jemu klasy... Kiedy ja przestanę być istotna w Jego życiu, też ma mnie tak potraktować? Zdmuchnąć, usunąć?
Nie boję się pisać tu o swoich uczuciach, zagubieniu, własnych błędach, potknięciach. Jestem człowiekiem. Może mój przykład pomoże komuś innemu. Pokaże, że może jednak da się odbudować tą bliskość po takich błędach i kryzysach? Mimo, że jest to bardzo trudne... Po drodze będę popełniać wtopy. Będę robić, pisać coś, co nie wszystkim się podoba. Bo nigdy wcześniej przez coś takiego nie przechodziłam. To naprawdę nie jest łatwe. Działanie na żywym organizmie... A niańczyć nie chcę, więc jak coś to wskaż jak to wygląda z Twojego punktu widzenia, bo uważam, że niańczenie w tym przypadku jest niewskazane. I właśnie z takim wiszeniem nad partnerem nie mam zamiaru mieć nic wspólnego. Absolutnie nie chcę, aby w naszym związku było niańczenie.. PARTNERSTWO. To jest podstawa związku. Może uda nam się je odbudować... A jeśli się nie uda, ja będę już innym człowiekiem...

Obecnie targają mną emocje. Przyszedł moment na rozliczenie się z kryzysem. Z moimi błędami, Jego błędami, które zaczęły się przed zdradą... I tu jest pies pogrzebany. To jest trudne... To jest problem, z którym musimy się zmierzyć...

pannapanna ma założone tematy - zachęcam do zobaczenia czego dotyczą... No comment...

Mnie też nie odpowiada takie słownictwo ( "dziw.a" itp.). To już przegięcie. Wiem, że w każdym z nas drzemią silne emocje. Starajmy się po prostu trzymać poziom i nie generalizować...

A kto powiedział Ci, że nie widział w tym żadnego problemu i jak się z tym czuł??? Rozmawiałaś z Nim? Znowu pojawiają się komentarze, w których opisywane są uczucia drugiej osoby, jako oczywiste....
Nie chcę wracać do tematu zmiany pracy i wyrzucania jej. To już opisywałam. Zgadzam się z innym podejściem do tych kwestii. Niezmiennie. Bez racjonalizowania, czy z racjonalizowaniem. Po prostu tak czuję. Każdy z nas ma prawo do innej opinii.
Dziękuję za Twoją.

Brzydko... Mało głębokie, płytkie i chamskie niestety...
Dziewczyna ma odwagę przyznawać się do swoich błędów... Opisywać swoje doświadczenie, dzielić się nim i pomagać tym samym innym...
Brzydko...

... Mamy prawo do swojego zdania. Pozdrawiam i wszystkiego dobrego życzę. Oby jak najmniej niemiłych, życiowych doświadczeń!

Cóż, wracam na tor, znowu wybita, znowu pogubiona. Zmykam i mykam. Walka trwa!

A może specjalnie dla ciebie Marajko, zmienię jeszcze swoją decyzję
Będę przeciwwagą dla przeintelektualizowanych, wyjałowionych emocjonalnie wywodów rodem z poradników pseudo-psychologicznych

Kasiu,
Ty nie porad szukasz na tym forum, gdyż odrzucasz "niewłaściwe" rady, ale poparcia dla swoich tez.
I proszę spójrz wstecz, przed chwilą sama ostro rzucałaś niewybrednymi określeniami, z pewnością nie mniej wartościującymi po tym, jak napisałam zdanie, które tobie nie w smak.
Przeganiasz stąd wszystkich, którzy tobie nie potakują, a to publiczne forum. Ja mam prawo tutaj dzielić się swoją opinią, która może nie tobie, ale innym szukającym porady, pomoże ujrzeć swoją sytuację w szerszej perspektywie.
Rozważ więc zaprzestanie przeganiania stąd użytkowników forum.

Zmierzch nie zauwazylam zeby Kasia przeganiala uzytkownikow z forum. Prosi jedynie by Jej watek pozostal Jej watkiem a nie polem do personalnych rozgrywek miedzy niektorymi osobami.
Kasiu ...a ja Ci zycze bys sluchala Tego co podpowiada Ci intuicja. Mowi sie w prawdzie ze uczestniczac w czyms bezposrednio ciezko o obiektywna ocene sytuacji ale obserwujac Twoje wpisy odnosze wrazenie  ze Ty bardzo trzezwo i racjonalnie ja oceniasz  i nie zyjesz wcale w jakiejs iluzji. Ty jedyna wiesz o czym i jak rozmawialas z mezem i jak obecnie wygladaja wasze relacje. Nie daj sobie wmowic  ze powinnas sie zle czuc z tym ze ta dziewczyna pracuje wciaz z mezem i miec do niego pretensje ze sam sie nie domyslil ze powinien ja zwolnic. Komfortowe to zapewne nie jest ale jesli masz swiadomosc wlasnych bledow i tego ze ona pojawila sie tylko w odpowiednim miejscu i czasie gdy w Twoim malzenstwie nie bylo dobrze to wiesz tez i to ze byla tylko przypadkowym uczestnikiem tego emocjonalnego trojkata a nie powodem jego powstania. Jesli odbudujesz swoj zwiazek z mezem to zadna kobieta mu nie zagrozi a jesli tylko z grubsza potraktujecie z mezem ten bolesny temat to problem braku komunikacji pozostanie i potencjalnym zagrozeniem bedzie kazda nawet starsza i mniej atrakcyjna a przeciez nie wyludnisz okolicy z kobiet by tego uniknac.

lifrinat
Z całym szacunkiem, ale gdzie napisałam, że mam szerszą perspektywę?
Piszę z innej perspektywy, nie kochanki, nie zdradzonej, ale kogoś, kto był w szczęśliwym związku i umiał sobie poradzić z kryzysem bez nielojalności i uciekania się do oszustw, które później musiałby racjonalizować.
Z powodu tej swojej dość wąskiej perspektywy, z chęcią czytam inne wypowiedzi

Co nie zmienia faktu, że dostrzegam, jak wyjaławia się tutaj bardziej złoźone kwestie.

Gagatko
daj spokój, jakie "ona lata po wątkach" ? Uspokój się troszkę. Wchodzę na wątki, które mnie interesują, czytam je i czasem coś napiszę. Nic nie poradzę, że to nie jest to, co Tobie się podoba.
Za Tobą? Oj, to już grube nadużycie

Jeśli określenie "dziwka" i "fiut" (obu używam, przyznaję szczerze i uczciwie ) tak Ciebie i inne osoby razi - zamienię je, dobrze?
Będę używać "pani lekkich obyczajów" i "penis". Czy to będzie ok i nie będzie już razić Waszego poczucia estetyki?
Tylko widzisz... to są tylko słowa... można użyć takich lub innych...
a tak naprawdę Ty nie zgadzasz się z treścią tego co ja piszę, a nie masz innych argumentów by moje stwierdzenia obalić. A nie zgadzasz się - gdyż wówczas musiałabyś stracić dobre mniemanie o sobie. Przykro mi, że to Ci robię... Nie mniej, pomimo, że naprawdę jest mi przykro, nie mam zamiaru Cię oszczędzać z prostego powodu - gdyż płacisz tylko i wyłącznie za swoje własne wybory... próbujesz zagłaskać i usprawiedliwić swoje własne postępowanie, na które się zdecydowałaś i którego byłaś świadoma...
Więc proszę, nie wymagaj teraz od innych, żeby to rozumieli, aprobowali, zgadzali się, lub choćby siedzieli cicho... Bo inni chcą pisać i wolno im. Nawet wtedy, gdy to co piszą boli Ciebie i dotyka.

Zmierzch
Niestety, ja też zauważyłam już wczoraj, że Kasia otacza się osobami, które jej potakują.
I zauważyłam, że są to kochanki lub dziewczyny, które zdradziły swoich mężów.
Dlaczego?
Bo tłumaczą / usprawiedliwiają / wymyślają niestworzone historie wybielające te czyny / uzasadniają je / szukają "wartościowości" / piszą o prawie do "błędów"...
Wszystko ok. Ja to rozumiem. One tego potrzebują, by psychicznie się podbudować.
A Kasia? Też tego potrzebuje - żeby usprawiedliwić swojego męża.
Sam wątek stał się więc wątkiem dla kochanek, które tu sobie radośnie od jakiegoś czasu wszystko tłumaczą i doradzają... Taki azyl dla zdradzaczek / panien lekkich obyczajów (już się uczę! hehehe, i nikt mi nie zarzuci chamstwa)
Ja tu wczoraj niestety wtargnęłam (i Edziak) i zakłóciłam tą sielankę.
To, że kochanki się obruszyły i zaatakowały (m.in. dlatego dowiedziałam się, że mój mąż miał rację) - to rozumiem doskonale i wcale się temu nie dziwię.
To że Kasia tak zareagowała - to zrozumieć mi trudno.

ps. jestem szczęśliwa bardziej niż kiedykolwiek

Super Zorija, że jesteś z sobą poukładana i czujesz się szczęśliwa
To znamienne, że kobiety, które zadbały o siebie zamiast na edukacji (niańczeniu) partnera dużo szybciej dochodzą do równowagii. Może właśnie dzięki temu, że koncentrują się na sobie, nie na NIM, nie na ODBUDOWIE ZWIĄZKU bez ciągłej potrzeby RACJONALIZOWANIA.
Chociaż będąc szczerą muszę dodać, ze są jeszcze w tobie żywe emocje, które ty przynajmniej starasz się kanalizować, aby odbudować siebie.

Oprócz mnie, ciebie, edziaka, próbowano przegonić stąd jeszcze kilka osób, chociażby pannapanna, czy też Excopa. Fakt, że to było ugrzecznione przeganianie