nie radze sobie z choroba

Coś  nie działa

Co chcesz mi powiedzieć

nie dałam rady napilam się pocielam za to ze jrzywdze swą rodzinkę  za to ze ranie wszystkich nie  tu pisać  Nie powinnam przepraszam

Na dłuższą metę tak się żyć nie da. Zdajesz sobie sprawę, że nie licząc terapii u Twojej pani psycholog, czeka Cię klasyczny odwyk? Alkohol pogłębia tylko Twoje niedobre stany, a co jak co bez gorzały da się żyć. I to życie jest o wiele lepsze.
Twój mąż też pije?

Więc na co czekasz? Sam nie piję od 9 lat, znam alkoholizm od podszewki. Jeśli nie dajesz rady sama skończyć z tym badziewiem, musisz iść na odwyk i to najlepiej zamknięty. Kobiety szybciej i mocniej się uzależniają. Z piciem Twoje szanse na wyjście z borderline są znikome. Wiem jaką ulgę Ci przynosi picie, tylko po paru Twoje jazdy są wielokroć silniejsze. Do trumny stąd niedaleko. Tu nie ma co myśleć, tylko iść.

To tylko potwierdzenie, że borderline jest dość groźnym zaburzeniem, destrukcyjnym nie tylko dla osoby chorej, ale też dotyka całą rodzinę. Na tę chwilę najbardziej cierpią dzieci, nie rozumiejąc co tak naprawdę się dzieje, same popadają w to samo zaburzenie. Mąż-no cóż, facet o ile nie ma sam problemów z alkoholem, jest całkiem nieźle współuzależniony od żony i jej zachowań. Manipulacja? Zdrowy człowiek tak to wszystko odbiera i dobrze jest prosto z mostu i głośno mówić .Schemat jest taki sam, zwrócenie uwagi na siebie. Mało ludzi wie o tym, ale 1% naszego społeczeństwa to borderzy, to całkiem sporo. Trzy czwarte z nich to kobiety, z jakiegoś dziwnego powodu są chronione społecznie, bo ciężkie życie, bo mąż alkoholik. .. A są w takim samym stopniu winne przemocy w swoich domach jak inni. I ta ochrona wcale nie pomaga.
Dziewczyno, ciagniesz w dół siebie i innych wokół siebie. Na dobrą sprawę wymówki typu opieka nad dziećmi, praca nie są wiele warte. Rodzina bez problemu poradzi sobie gdy będziesz na normalnym leczeniu, wybij sobie z głowy jakieś wszywki czy inne dziwaczne pomysły. Myślisz, że Twoja rodzina bliższa czy dalsza nie widzi co się dzieje? Nic bardziej mylnego, są bardziej uwikłani w Twoje jazdy jak to tu przedstawiasz. Wszyscy będą bezradni wobec Ciebie i Twoich zachowań, tylko Ty jesteś w stanie ruszyć tyłek i zrobić coś ze swoim życiem. Zwróciłaś uwagę na siebie i swoją chorobę. Bardzo dobrze, ta historia niejednej osobie pozwoli przejrzeć na oczy zanim da się w relacje z kimś podobnie zaburzonym. To że w ten sposób mówię o borderline nie znaczy, że Ci nie współczuję. Wręcz przeciwnie, jednak obok zrozumienia dostajesz konkretne rady i informacje. Nie ma możliwości, aby w nieskończoność kogoś ciągnąć z doła i słyszeć wiecznie to samo. To jest mimo twojej choroby Twój wybór, nikogo innego.

26 lat taka młoda osoba i pije, dlaczego ? Szkoda życia ...darmowe moje pisanie

Ok boli mnie wszystko ze nie miałam normalnego  domu ze mnie biuro ze dotykano.... Nie radzę sobie z tym ze mój ojciec żył 40 km ode mnie i nawet do mnie nie przyjechał. .. Boże jak to mnie męczy jaki nam żal
.
Teraz siedzę u niego na podwórku a jego tam nie ma bo nie żyje. ... odnalazła mnie jego siostra moja ciotka jest kochana ciepła mocno mnie przytulia Ale jest strasznie zakapleksioba nieoczytaba patologiczna .. znam ja 2 tygodnie a już jestem przwiązana fo niej Ale boli mnie jej sytuacja materialna to jak jej ciężko i dzieciom... poznałam również siostrę która pokazała mi zdjęcia ojca ... płakałam jak głupia  oba bo miała a ja nie taki żal najbardziej w tedy kiedy opowiadają o nim że mówił o mnie zawsze wydawało mi się ze nic o mnie nie mówi ale się myliłam zawsze  wspominał P mnie....

Może nie dziś, ale powiem Ci kto siedzi w Tobie. Dzisiaj tyle, że brak Ci tej miłości z dzieciństwa. Twoi rodzice kochali Cię na swój sposób, tak jak umieli najlepiej. Nie radzili sobie ze swoim życiem, sami pewnie nie byli tak kochani w swoich domach jak tego pragnęli. Uczucia ma każdy z nas, nieliczni są ludzie bez uczuć. Czasem wydaje się, że ktoś nie chce kochać, a on po prostu nie jest tej miłości nauczony. No bo skąd. Mówienie o takich ludziach, że są źli jest nieprawdą. Złe są ich czyny, słowa które wypowiadają. Kochasz i nienawidzisz swoją mamę. Za wiele przykrych rzeczy. A jednak ona w swym nieszczęściu Cię kocha. Nieporadnie, często oschle ale kocha. To tak samo nieszczęśliwa osoba jak i Ty. Dokładnie tak samo. Czujesz jak bardzo Ci czułości, miłości, opieki, chcesz być chroniona przed całym złem. Jak myślisz, czy Twoja mama jest inna od Ciebie? Czego jej brak? Za czym tęskni? Kochasz ją i pragniesz by przy Tobie była. I tak naprawdę nienawidzisz, że nie umiała dać swojej opieki. Ją kochasz, nienawidzisz jej słabości, bezczynności, braku uczuć dla Ciebie.

Mylenie borderline z samą podatnością na nałogi jest trochę nie tak, nałóg, często niejeden, to sprawa wtórna, podobnie z depresja. To nie jest depresja, występują na przemian stany depresyjne i podescytowania. W depresji jest całkowity brak dobrych, a tym bardziej cudownych dni. Border czuje albo totalne dno, albo jest jak w niebie, nic po środku. Borderem rządzą jego uczucia, i tylko jego. Nie ma refleksji co czuje inny, dlatego tak częste jest wmawianie bliskim jacy są cudowni, by za chwilę ich dosłownie zgnoić. Mówiąc im jak krzywdzą np dzieci ,otrzymamy efekt jakim jest katem, egoistą itd, nie jak te dzieci są wystraszone, pogubione. Pełne skupienie na sobie. Za to gdy kochają to pełnią siebie, do utraty tchu.

Twoja mama jest wytworem wychowanym przez pokolenie wojny, biedy powojennej. Co wiesz o jej dzieciństwie tak naprawdę? Pewnie tyle co od babci. Babcia dbała o Ciebie, ale swą miłością nie umiała zastąpić miłości twej mamy. Mama wcześnie Cię urodziła, prawda? Chciała takiego życia, od samego początku w pieluchach? Prędzej uciekła ze swego domu, jak i Ty uciekałaś. Nie znasz jeszcze tej przyczyny, historia lubi się powtarzać i nie jest wykluczone takie samo przeżycie jak Twoje- molestowanie lub wykorzystanie. Wiesz to na pewno? Jej zachowanie o tym mówi, ona sama wypiera to z pamięci jak umie. To nieszczęśliwy człowiek, Ty nie chcesz tego dostrzec. Widzisz tylko swe nieszczęście, nie widzisz drugiego człowieka. Nie musisz akceptować jej zachowania, jak Cię nadal wykorzystuje , ale za jej egoizmem i niezdolnością do okazywania uczuć leży ta sama przyczyna jak za Twoim zachowaniem.
Twoje zachowanie, działania nie są warte pochwały, a jednak widzę w Tobie prawdziwego, nieszczęśliwego człowieka. Nie walczę z Tobą, nie wykluczam Ciebie. Mówię wprost jak coś robisz nie tak, nazywam po imieniu krzywdę jaką wyrzadzasz bliskim ( identycznie jak Twoja mama) , i żal mi Ciebie również, bo zasługujesz na pomoc i uwagę jak każdy. Nie ma różnicy w robieniu krzywdy innym, nie ma też różnicy w ludzkim nieszczęściu. Jeszcze tego nie widzisz, ale pomyśl dlaczego usprawiedliwiasz swoje nieszczęście, swoje picie, cięcie się, objadanie. Każdy może się usprawiedliwiać. Dlaczego Twoje wymówki i oczekiwania są inne, ważniejsze niż te Twojej matki.
Umiesz płakać za swoim ojcem, choć też Cię skrzywdził, pozwolił Cię skrzywdzić, był nieobecny, nie zadbał o Ciebie, nie uratował Cię przed krzywdą, a mógł i powinien. Płaczesz za człowiekiem, nie za tym za tym co zrobił, czego nie.

ja nie pałacze za ojcem tylko przez to co napisalaes ze mnie zostawil ze byl tak blisko a nie przyjechal a gdyby mnie odwiiedzzil gdybym miala z nim tylko kontakt moze to by wystarczylo aby zmienilo sie moje dziecinstwo mam straszny zal tylko opowiadal ze ma corke czemu nie przyjechal do mniie czemu nie nawiazal kontaktu.... wiem ze czasu sie nie cofnie ze on juz nie zyje ale dopiero teraz zaczelo mnie to bolec zaczelam tak myslec zakazdym razem daje sama sobie odpowiedz ze tak musialo byc... nic nie dzieje sie bez przyczyny

wiem co to jest patologia i wiem ze tam u tej ciotki w domu tak jest gdy jej rodzice to alkoholicy rodzenstwo tez bicie sie przemoc kłótnie brak kasy brud zabieranie dzieciom jedzenia grzejnik bo matka pijaczka najwazniejsza tzn moja babka ktorej dziekinbogu nie poznalam tak mi opowiadala ta ciotka ze takie miala dziecinstwo ojciec sie napij to potrafil nasikac na nia ona przed 18 uciekla z domu ma 3 dzieci kazd z innym jest po szkole podstawowej jest malo ogarnieta ale uczuciowa ma w sobie te cieplo ze mniie do niej ciagnie a ma 31 lat

Więc masz swoją wartość i znasz ją! Nie jest tak źle. Są przy Tobie dobrzy ludzie i Cię wspierają. Są mądrzy, bo mimo jak zdarza Ci się ich zawieść, robią swoje i niepoddają się, jakby mieli siłę za Ciebie. Ciesz się ich towarzystwem i że są obok Ciebie.
Trochę Cię podpuszczam, próbuję Cię poznać, w taki sposób mogę choć częściowo z Tobą rozmawiać i może w niewielkim stopniu Ci pomóc. Ale wszystko zależy przede wszystkim od Ciebie.

Czasem trzeba, pomyśl o odwyku, porozmawiaj z psycholog o tym. Alkohol Cię teraz najbardziej dusi i blokuje. I nie myśl o odwyku tak czarno, do przejścia i odwyk i dzieci i dom.

Traktuj to jako cel i szansę, nie zawsze można zrobić wszystko i na zaraz. Zresztą masz swoją psycholog, jeśli babka wytrzymała z tobą rok, to jest dobra w w swoim zawodzie i podejrzewam, że pracując w przychodni NFZ ma dar i powołanie do pomocy ludziom takim jak ty.

dziekuje Bogu ze mi tyle dał bo wiem ze mam duzo zdrowie sile rodzine kochajace dzieci i maz tylko strasznie ciezko mi jest gdy mam te hustawki bardzo szybko sie one zmieniaja to bardzo mnie wylancza jak i moich bliskich bardzo duzo ludzi sie mnie boi przez moje takie zachowanie ale wcale ja sie nie dziwie sama nie wiem jak bym sie zachowala majac stycznosc z taka osoba choc szczerze mowiac to mam taka znajoma co mnie tlamsi chce miec mnie tylko dla siebie i jest to meczace bo jest o wszystko i wszystkich zazdrosna to moja nowa sasiadka ktora poprosilam by dala mi wiecej przestrzeni to zaczela mi plakac .... Gdyby nie te moje zmienne stany to bylo by duzo latwiej w jeden dzien mam taka euforje taka jestem szczesliwa wszystkich kocham a po takim dniu jetsem strasznie zmeczona nie mam sil dopada mnie zmeczenie a gdy dopada zmeczenie to i jest dol.... To jest tak naprawde meczace i dolujace a ja chce byc normalna szalona tak jak zawsze wesola dusza towarzystwa bez fanaberi

Trzeba się wziąć za siebie i zmotywować do działania. Znaleźć jakąś inna pasje, która będzie pochłaniać twój czas. To jest właśnie w tych czasach bardzo ważne i musisz o tym pamiętać!

ja chce walczyc chce byc normalna nie chce stracic rodziny nie chce by dzieci na mnie tak patrzaly co ja odwalam chce zeby mialy normalna kochajaca mame rodzine nie chce by pozniej cierpiualy tK JAK JA

Nie dałam rady

dzis czuje sie jak ostatnie ścierwo które nie powinno istnieć za bardzo ranie

co ty mozesz o mnie wiedziec to ze sie tu zale to nie znaczy ze w domu tez po to wlasnie tu pisze zeby sie wyzalic narcyz he dobre mi to chyba nie wiesz co to za slowo jak moke byc zakochana w sobie skoro nie nawidze sie za to jaka jestem kurwa ale mnie pojechalas nie znasz mnie co ty mozesz wiedziec zajefajnie jest oceniac ty twierdzisz ze zaniedbuje moje dzieci glupia jestes... co ty mozesz wiedziec to ze wnocy piosze nie znaczy ze je zaniedbuje

Po co tu piszesz co cię obchodzi czy wyjdę czy nie nie wiesz hak jest więc nie udxuelaj się swoją krytykę zostaw dla siebie to gdzie marudze to moja sprawa i mimo Narodzenia dużo o siagnelam ale Ty mnie n7e znasz więc Nara

Masz rację nie muszę tu pisać i zniżać się do Twojego poziomu. Mozesz sie zapić na śmierć jedna mniej ....niewazne co osiągnęłaś tylko co prezentujesz soba. Chyba nic kompletne zero

Z tego co wiem i o czym jestem przekonany, przy współistniejącym borderline i alkoholizmie ważniejsze jest leczenie alkoholizmu. Skuteczniejsze jest pójście na odwyk zamknięty. Przy aktywnym piciu żaden lek który bierzesz nie będzie działał dobrze, mało tego większość wchodzi w interakcję z alkoholem i efekt jest przeciwny. Sama zresztą wiesz jak było przed monarem i po.
Bez powodu też na detox nie trafiłaś i sama tam nie pojechałaś. Byłaś zmuszona- mąż podjął tą decyzję, albo mogłaś coś stracić. Teraz też jest taki moment. Pytanie czy rzeczywiście chcesz coś stracić, bo to tylko pozory, że nikt nic nie wie. Wiedzą wszyscy obok Ciebie. O to się nie bój.

To nie depresja.

witam wydaje mi sie ze mojej psycholog nic nie moge zarzucić.. Mój dół był ostatnio powiększony z tego względu że dużo u mnie sie rzeczy zmieniło a na dodatek popadłam w ciąg alkoholowy na terapi nie byłam miesiąc bo moja terapeutka wyjechała ale po niedzieli wraca wiec napewno do niej sie zgłosze. Od niedzieli nie pije wogóle alkoholu mam postanowienie że jeśli sama nie dam rady to pojade się zaszyć jest ciężko nie jest mi łatwo wytrzymać zwłaszcza w te upalne dni ale musze cos z sobą zrobić tak byc nie może. Zaczynam znowu wychodzić na prostą jeszcze potrzebuje troche czasu na wyciszenie sie ale myślę że dam radę

Pewnie tak... tu trzeba mieć silną wolę i chęć skończenia  Z tym

dobija mnie ta choroba dzis czuje sie beznadziejnie pusta samotna dzis mam ochote napic sie pociac i zniknac a jeszcze w czoraj bylo tak dobrze dzis 180 stopni zmiana jakie to meczace

Masz rację to mój okrzyk rozpaczy pomóżcie  mu nie radzę sobie po raz kokejny