Wtem leci rękawiczka z krużganków pałacu,
Z rączek nadobnej Marty,
Pada między tygrysa i między lamparty
?Na środek placu.
?Marta z uśmiechem rzecze do Emroda
Kto mię tak kocha, jak po tysiąc razy
Czułemi przysiągł wyrazy,
?Niechaj mi teraz rękawiczkę poda.
?Emrod przeskoczył zapory,
?Idzie pomiędzy potwory,
?Śmiało rękawiczkę bierze,
?Dziwią się panie, dziwią się rycerze.
A on w zwycięskiej chwale
Wstępuje na krużganki,
Tam od radosnej witany kochanki,
?Rycerz jej w oczy rękawiczkę rzucił,
?Pani, twych dzięków nie trzeba mi wcale?
?To rzekł i poszedł, i więcej nie wrócił.