mąż mnie zdradził, złożył pozew o separację

Staram się utrzymac grunt pod nogami,ale on roztapia się jak wosk,Koma-dzięki.Najbardziej boli,gdy wchodze na forum i czytam posty dziewczyn,które twardo stąpały po ziemi i nagle pojawiają sie u nich te doły.To tak jakby i mnie uginały się kolana,bardzo to przeżywam,płacze razem z nimi.Liwia-wczoraj nie płakałaś sama.Przez dwie godziny wieczorem i tyle samo w nocy,płakałam,wyłam,nie mogłam się uspokoic.I ta ogromna tęsknota za rodzicami,których już nie ma a najbardziej za ojcem.Kilka dni temu też za nim płakałam i przyśnił mi się ,ale nic do mnie nie mówił,nie musiał wystarczyło,że był obok mnie,chociaż we śnie.
Liwia,twój mąż był i pewnie nadal jest dla ciebie ideałem-tak jak i mój dla mnie.I dlatego tak trudno jest nam się otrząsnąc z całego tego zamieszania i bagna jakie zafundowali nam nasi ężowie.Trzymaj się dziewczyno,bo warto życ,chocby i chwilą szczęścia jaką daje ci Twój nowy znajomy!

Czujesz niedosyt, nieustanny brak szczęścia, szukasz nie wiadomo kogo i czego, nie ufasz już nikomu i tracisz nadzieję na udany związek, poznanie kogoś fascynującego, kogoś kto zmieni Twoje życie, przewróci je totalnie do góry nogami, oderwie od rzeczywistości? Wysłucha, przegada całą noc? Będzie się namiętnie kochał, delektował się Tobą, każdą cząstką? Doradzi w problemach życiowych i pomoże Ci wyprostować z pozoru popaprane sprawy? Czujesz się oszukana i niedoceniona? Nie pozwól żeby Twoje życie popadło w rutynę...masz je tylko jedno. Odezwij się...spotkania sponsorowane

Ja bym proponował jednak zakończyć to rozczulanie się nad sobą. Panowie sobie poszli - ich wybór. A Wy bierzcie sie w garść i do życia. Żadne powroty. I koniec piep....enia o kryzysie wieku średniego. Odnoszę wrażenie, że Wy ich jeszcze usprawiedliwiacie. Co to za brednie?!!!!! Proza życia prędziutko zabije zauroczenie Waszych mężusiów młodszymi panienkami. I...........nie zachowajcie się jak kretynki przyjmując ich z powrotem pod swoje skrzydła. Wszystko ma swoją cenę. Szczerze mówiąć zazdroszczę pajacom takich kobiet jak Wy. Wiele bym dał, żeby kiedykolwiek i ktokolwiek kochał mnie miłością bezgraniczną . Ja rozumiem, że kiedy coś się totalnie wysypuje, kiedy nie ma żadnego szacunku w związku, kiedy padają słowa: "sp....", "wyp..." itd. i któraś ze stron wtedy odchodzi. Ale jeżeli Pan idzie za głosem swojego przyrodzenia to niech sp...... Na zawsze .
Głowy do góry Dziewczęta.

Beznamietnosc-Życze Ci tego samego co Oszukana.Ale wiesz jeżeli odeszli do kobiet,które są dojrzałe ,także wiekowo i twardo stąpaja po ziemi,to będą o nich walczyły,bo latka im lecą i trudniej znaleśc partnera na dobre i złe.Napewno będe śledziła twoje posty są takie-życiowe,pozdrawiam.

Beznamietnosc-  cieszę się , że odezwał się mężczyzna. Nie chcę już nawet żeby mąż wracał, bo to było by bez sensu. Takiego bezmózgowca jak  mój mąż,  to już nie można nawet nazwać człowiekiem. Powoli uczę się innego życia. Do doskonałości jeszcze dużo brakuje, ale się staram. Jeszcze płaczę ale już coraz rzadziej. Mój pan niestety poszedł za głosem przyrodzenia. Pozdrowienia dla wszystkich.

Chamska???Masz PRAWO, zwyczajne prawo. Chamski to jest on, bo Tobą manipuluje, aby wziąć wszystko, czego sie w małżeństwie dorobiliście. Wziąć dla siebie i kochanki.

Wciąż mnie zadziwiasz...Może tej jego nowej kobiecie oddaj swoja biżuterię?? Na pewno będzie jej lepiej...Co masz miec wyrzuty sumienia?

Chcesz!! Własnie chcesz! Żeby zobaczył, jaka Ty szlachetna, jaka wielkoduszna...

Chyba nie z powodu swojej wielkoduszności??? Chyba nie miał zamiaru o nie walczyc? Myślisz, że ta jego nowa laska chciałaby tego???

Będziesz musiała tę walkę podjąc, bo "zostawił Ci dzieci", które musisz wychować, utrzymac, wykształcic.

Dinka-to jest chore! Ale spotkałam się z tym na jednej ze stron internetowych, że faceci namawiają kobiety to fotografowania się w miejscach intymnych , w bieliźnie itd.  Rozmawiałaś o tym z nim? Czy on zdaje sobie sprawę z tego co robi??

Witam,

dinka - masz potencjalnego (albo realnego już) męża, co Cię zdradza. Seks sie chłopu z Tobą znudził i szuka dodatkowych wrażeń. Przepraszam za szczerość. Jak masz jakikolwiek wpływ na Niego, to reaguj, chociaż z tego co piszesz......

Tak sobie myślę skąd się bierze ta niewiara we własne "ja", która jest tutaj tak szeroko opisywana. Facet, który ma ciagoty do zaliczania panienek, bedzie je miał zawsze. Nawet jak żona byłaby w postaci Cindy Crawford. Dla odmiany i dreszczyka emocji skusi sie na zupelnie odmienny typ urody, nie wylaczajac pustostanow umysłowych. Dla spróbowania, dla zabawy.
Dziwie się Wam, że zanizacie swoje poczucie wartosci z tytulu tego, ze mezus sobie poszedł do kogoś innego. Gwarantuję Wam szanowne Panie, ze jestescie równie atrakcyjne dla innych facetów. Zresztą, same sie przekonacie.
Z reguły staram się nie oceniac, nie wiem jakie motywy kierowały Waszymi dotychczasowymi partnerami. Ale czasem tak bywa, że dokonuje się złego wyboru swojej drugiej połówki. Pojawia się ktoś inny, kto nam uświadamia, że nasze bieżące życie nie należy delikatnie mówiąc do udanych. Miłość . Inna sprawa na ile to jest rzeczywiste uczucie. Wszakże po czasie przyjdzie proza życia, zauroczenie minie, seks stanie się rutyną......nowej Pani skarpetki na stole zaczną przeszkadzać, a może nawet to Wasz były mężuś będzie pranie robił hehehehehehehe. Nie chce wnikać w ten rodzaj "miłości", że facet rzuca wszystko dla przygody. Zresztą to przecież nie dotyczy tylko mężczyzn.
Nie miałem do czynienia ze związkami patologicznymi. Rękoczyny etc. Wiem natomiast, że o wiele gorsza jest "przemoc psychiczna". Sukcesywne wykańczanie partnera, sprowadzanie go do poziomu zero. I wierzcie mi Panie, że nie dotyczy to facetów głównie.
Ale do czego zmierzam. Potrafię zrozumieć, że ktoś zostawia wszystko, bo jest molestowany w związku. Nie potrafię zrozumieć, że ktoś zmierza za śladem zgrabnej dupy. Ale co powinno łączyć takie różne motywy postępowania. Forma i klasa. Nie rozumiem jak można nie przejmować się losem dzieciaków, unikać płacenia alimentów itd., itd. Wiem również, że sprytna nowa Pani potrafi zakręcić chłopa, że ten gotów stwierdzić, że dotychczasowy związek to najgorsze co mu się trafiło w życiu trafiło. Totalny brak szacunku do kogoś z kim się spędziło tyle lat życia jest chyba niewskazany. Nie wyszło? Trudno. Tak bywa. Tylko zachowajmy się jak ludzie. W miarę normani

Spróbuję chociaż w małym stopniu udzielić odpowiedzi. Chociaż nie ukrywam, że pytanie jest trudne. Dla mnie jest trudne. Więc będę "mówił" za siebie. Może da się to utożsamić z resztą rodzaju męskiego . Zacznę od tego, że dla mnie (subiektywne odczucie) nie ma znaczenia ani wiek, ani również wygląd kobiety, która mogłaby mnie zauroczyć (czytaj: zostawić dla niej wszystko). Nie jestem typem, który poleciałby za zgrabnym tyłkiem, pożądaniem, piękną wizualiczacją. Jeśli ktoś tak robi tzn., że albo chce zaliczyć panienkę, albo jest to romans oparty na seksie, albo.....ktoś jest głupi. Szczerze mówiąc śmieszą mnie Wasze obawy i zaniżanie własnej wartości  i.....z reguły teksty w rodzaju "młoda", "zgrabna" itd. i na to pewnie poleciał. Ja nie potrzebuję sobie niczego udowadniać, uważam, że nie jest to czynnik ani miernik męskości i nie muszę się w taki sposób dowartościowywać. Ale oczywiście zerkam na ulicy na zgrabne laski . Ot tak, spojrzenie na coś ładnego. Stwierdzenie faktu. I tyle.
Ale sytuacja jest innego rodzaju, panowie (dobrzy ojcowie, przykładni mężowie). Pozwól żuczku, że pominę kwestię, że facet poleciał za głosem penisa......nie sądzę, aby to był przełomowy czynnik zostawienia rodziny. Ale podobno są i tacy.
Żuczku - nie, to nie mogło się stać w ciągu miesiąca. Zauroczenie zauroczeniem, ale rodziny nie zostawia się z dnia na dzień. Coś musiało posypać sie już dawno. Być może tego nie zauważyłaś. Wiesz, przeczytałem naprawdę sporo postów na tym forum i jestem......przerażony. Nie wspomnę o tym, że co niektóre Panie mają dwóch lub trzech kandydatów na partnera, kochają wszystkich, bo się uzupełniają i nie wiedzą co zrobić. Wybacz, ale potraktuję to jako infantylizm w czystej postaci. Zadałem sobie trud "przejścia" przez posty nastolatek i.....zostawię to bez komentarza. Mają czas widocznie jeszcze na poważniejsze problemy . Rozumiem wszakże jednak, że na pewnym etapie rozwoju 5 stopni przechylenia jednego sutka piersi lewej odbiega od prawej i stanowi życiowy problem. Co mnie uderzyło najbardziej? Ano to, że przykładne żony, twierdzące, że kochają swoich mężów miały lub rozważały posiadanie kochanka. Nawet nie posiadanie, ale zmianę swojego życia. Argumenty? Proszę uprzejmie. Mniej więcej takie: zauroczenie, troska, wyrozumiałość, docenienie kobiecości itp. Czyli generalnie potwierdzenie, że kobieta jest kobietą. Poza tym wg. mnie dużą rolę niesie ze sobą czynnik czegoś nowego, jak również tak przez Was lubionego określenia "motylków w brzuchu". Extra. Czytam takie rzeczy i nie wiem czy mam sie śmiać czy płakać. Bo jeżeli ktoś zostawia swoje życie dla kogoś innego na podstawie takich powodów, zarzekając się przy tym, że mąż jest całkiem w porządku to ja wysiadam . Ta krótkowzroczność mnie poraża. Ale jest coś co mnie bardziej uderzyło. Właściwie wywołało niesmak, oburzenie, sam nie wiem jak to nazwać. Spora część osób piszących teksty kieruje się emocjami i uczuciami. Zaraz padnie zarzut, że jestem typowym facetem i oczywiście nie znam czegoś takiego jak uczucia. To zaskoczę Panie??znam. Właściwie nie czepiam się tyle o uczucia jakimi się kierujecie, ale o dylematy i przemyślenia, którymi się dzielicie. ?Daj sobie trochę czasu, zobaczysz za którym będziesz bardziej tęsknić??..błagam. Litości!!!!  A jak po miesiącu zatęskni bardziej za innym. Zmieniamy, tak? Chciałem tylko powiedzieć, że należałoby wiedzieć czego się chce .
Spróbujmy odwrócić sytuację. Co, jeżeli facet tak się zachowuje? Niezrównoważony emocjonalnie . Raczej oceni bilans zysków i strat i podejmie decyzje. Wcale nie na chłodno. Czemu odchodzą? Dla takich samych powodów dla jakich robicie to Wy, Szanowne Panie. Tylko nie jest to tak ładnie ubrane w słowa jak na tym forum. Chłop to też człowiek. Też czuje. Też potrzebuje uczucia, dowartościowania. Wysyła sygnały, które uchodzą Waszej uwadze. Tylko z reguły o tym nie mówi. Nie lubimy Waszej histerii: ?Już mnie nie kochasz?, ?Nie pociągam cię, tak?. I tak dalej i tak dalej i tak dalej. Dlaczegóż to, jeżeli facet odchodzi to z reguły padają zarzuty, że to sk??, nieodpowiedzialny gnój?..etc. Jeżeli to Pani opuszcza rodzinne gniazdko, to???..zapewne miała powody, lał ją, nie doceniał, nie zajmował się dziećmi. Działa to mniej więcej tak, że jak kobieta się puszcza to jest qrwą, a jak facet to ma powodzenie. Tylko w pierwszym przypadku jest na odwrót. Nie znam powodów jakimi kierowali się Wasi partnerzy. Czasem przychodzi refleksja nad własnym życiem, że coś jest nie tak, że to nie to. Wiem?.po iluś tam latach?..takie rozważania. Chyba taka jest natura człowieka. Jedni ulegną pokusie zmiany życia z nadzieją, że będą szczęśliwi, inni tego nie spróbują bo albo są szczęśliwi, albo świadomi, że to wyścig na krótkim dystansie i po czasie z reguły wraca się do stanu wyjściowego z?.inną partnerką. Zauważcie tylko, że zmiany następują dopiero w momencie pojawienia się tej drugiej (drugiego). Rzadko kiedy decyzje podejmuje się wcześniej. Życie się toczy, jest w miarę wygodnie. I nagle ups. Staram się to zrozumieć. I nie potrafię tego sensownie uargumentować. Poza uczuciami. Mówię tu o sytuacji, kiedy małżeństwo funkcjonuje poprawnie. Jest ok., tylko brakuje tego dreszczyka emocji. Co innego jak związek jest posrany?..darcie, ciągłe pretensje, zastraszanie, wieczne wytykanie sobie wszystkiego, stres przed powrotem do domu?..syf jednym słowem. W takim przypadku obiema rękoma się podpisuję za rozwiązaniem takiego małżeństwa.
Zresztą zawsze trudniej jest być tą pierwszą (tym pierwszym). Spowszednienie jest nieuniknione. Powodzenia. Pozdrawiam

Beznamietnosc-teraz już wiem,że wysyłacie sygnały,których my nie zawsze potrafimy odczytac.Ale wiesz zapewne,że mężczyźni też nie odbierają naszych sygnałów i tu kółko się zamyka.Ja też nie rozumiem kobiet,które żyjąc w szczęśliwym związku szukają tego dreszczyku emocji,przeraża mnie to,jak tak można?Uważam tak jak Oszukana,że jeżeli w związku pojawiają się problemy to należy głośno o nich mówic.I dlatego ja,gdy zauważyłam,że u mnie zaczyna się dziac coś niedobrego postanowiłam rozmawiac,ale usłyszałam tylko jedno,"że to nie jest miejsce i czas na rozmowe"Więc pytam kiedy jest na to czas?Wtedy kiedy wyprowadzą się z domu,bo mają wszystkiego dośc?Trzeba rozmawiac i trzeba umiec przyznac się do swoich wad,a nie uważac się za pępek świata,bo to takie egoistyczne i narcystyczne.Jedyne czego teraz pragne to żeby ktoś przytulił mnie tak mocno i powiedział mi ,że będą lepsze dni a ja tak bardzo chciałabym w to uwieżyc,pozdrawiam.

zuczek70- muszą przyjśc w koncu te lepsze dni, bo nic nie miałoby sensu. Wierzmy w to z całej siły.

Vera napisałaś :"Bo nikt nie jest niczyja własnoscią , a bedąc w stałycch związkach tak sie zachowujemy, jakbyśmy wszystko mieli dane na zawsze.  Zmiany sa wpisane w nasze życie".
Oczywiście nikt nie jest niczyją wlasnością, ale tez nie porzuca sie tej drugiej osoby jak zepsutej, czy juz niepotrzebnej zabawki!! Zmiany sa wpisane w zycie, ale to nie mogą być zmiany, które niszcza w pewien sposób innych, zmiany przez które cierpia najbliźsi. Nie możemy myslec tylko o sobie, o swoim ego. Zwiazanie się na stałe z druga osoba niestety do czegos zobowiązuje, a jak ktoś tego nie rozumie niech po prostu nie zakłada rodziny, nie buduje związku.
Pozdrawiam

Vera,nasi rodzice inaczej traktowali swoje związki.Składali sobie obietnice na dobre i złe przed ołtarzem i trwali w tym postanowieniu.Teraz dla naszych mążów ta przysięga nie ma znaczenia,więc po co się wiążą skoro nie zamierzają jej przestrzegac.Skoro są wierzącymi to powinni przestrzegac zasad dekalogu.Nie ma już dla nich świętości.Może uważają,że sami są świętymi,którzy mają prawo decydowac za swoje żony.Czujemy się upodlone ,bo nie tego sie po nich spodziewałyśmy.

On założył pozew... a od lat Cię zdradzał?

Kochanie, stuknij się w głowę. Puszczaj go wolno - i to szybko ALE W SKARPETKACH (czego on się nie spodziewa przecież). Jak to się robi może wyczytać np. na moim własnym blogu pt. "Porady na zdrady" na stronie blox czy na onecie.

Z takim facetem nie warto marnować życia.

zuczek70 trzymam kciuki i mam nadzieję że będzie dobrze. najgorsze są sądy, powroty do przeszłości, walka o dobro dzieci i walka o zapewnienie im jako takiej przyszłości. Człowiek myśli że juz to wszystko za nami a tu okazuje się że powraca jak bumerang tylko że ze zdwojoną siłą.
Powodzenia

Może ktos wie jak przezyc te pierwsze swięta bez męża, aby nie rozmyslać caly czas?

Hej grala5 ja przeżyłam to samo co ty  i wiem jak sie możesz czuć my jesteśmy troche z mniejszym stażem bo 6 lat po slubie i mamy 1 dziecko ale jest mały ma dopiero 3 latka o pierwszym romansie męża dowiedziałam sie po pół roku dopiero i do tego była to kochanka z tej samej miejscowośc. Pracuje w słózbach mundurowych wiec kłamał ciągle ze go wzywaja gdy sie dowiedziałam odeszłam od niego do rodziców z małym też było mi ciezko bo dopiero kupiliśmy mieszkanie a ja nie pracowałam tylko siedxziałam z synem a on mąż nas utrzymywał. nie mogłam odnaleśc sie w ciągu miesiąca schudłam 25 kg miałam wrzody na rzoładku i anemie. ale rozstał sie z nia i chciał zebym wróciła do niego wiec to zrobiłam bo bardzo go kocham . Wyobraś sobie ze po tygodniu zoriętowałam sie że ma 2 kochanke o 8 lat młodsza była naprawde super laska. Znowu odeszłam założyłam rozprawę  o rozwód i też jak ty czekała tylko czy wróci i kiedy to sie skończy. Wydzwaniała prosiłam go żeby wrócił i robiłam z siebie idiotke ale to nic nie dało wręcz przeciwnie pogarszało to wszystko. Ale wiesz co pomogło jak wziełam sie za siebie chodziłam wystrojona, olewałam go nie pisałam do niego nie prosiłam o nic to zmięk i zaczoł sie mną interesować. Ale wiedziałam jaki jest mój mąz i za jakis czas i tak będzie chciał wróvcić do mnie ia tak  bo wątpie że ktoś mógłby być lepszy odemnie. i tak sie stało jak przyszło wezwanie na rozprawe mój mąz zmięk zostawił ja i wrócił do nas. Teraz jesteśmy razem przeprowadziłam sie spoqwrotem do domu i mieszkam juz miesią jak na razie jest ok. Ale jest mi cieżko bo w nic mu nie wierze i mam swoje ciche dni, staram sie nie myslec o tym a napewno nie wypominać mu bo przez to napewno nie odbudujemy naszego związku. Dlatego radze ci wziąśc sie za siebie zadbać a najważniejsze nie narzucaj mu sie i zobaczysz że przyjdze jak pies do ciebie na kolanach.

Oj Grala, jakbyś wyjęła mi ust to co chciałabym/mogłabym powiedzieć o moim jeszcze mężu.

zuczek70- czy jesteśmy w stanie zmienić ich durny upór, a co zrobić z ich psychiką spaczoną?

Liwia- wg mnie to oni mają już mózg przestawiony totalnie- alkoholizm, podwójne życie , poniżanie członków rodziny, kłamią bezczelnie i jeszcze w to bardzo wierzą. Oni podobno tak są szkoleni- ,, jak cię złapią za rękę to powiedz, że to nie twoja..."

Kobiety! Powiedzenie "po za nim świata nie widzę" jest jak najbardziej trafne co do Was. Niestety albo jak najbardziej "stety" ale  na tych "modelach" świat się nie kończy.
Kobiety, z którymi z w tej chwili Wasi mężowie (lub byli mężowie)są - nie zdają sobie sprawy z tego (brak wyobraźni), że jeżeli taki facet po kilkunastu latach małżeństwa odchodzi bez skrupułów do innej - to samo może ją spotkać. Po prostu tak się dzieje w 90% takich przypadków. To jest najlepszą nauczką. Bo przecież taka kobieta, nie zrozumie tej drugiej zranionej matki i żony. Powinna przynajmniej wyobrazić sobie taką sytuację lub postawić się w skórze tej drugiej...
Macie racje, niektóre z Was poświęciły całe życie mężowi, a tu takie świństwo. Więc najwyższy czas "umrzeć" i zacząć żyć na nowo! "Umrzeć" - mam namyśli pogrzebać jego z dotychczasowym stażem związku i wspomnień. Zacznijcie nienawidzić i mścijcie się ale w inny sposób. Niech docierają do niego informacje, że masz się dobrze, że jesteś elegancka, że nie był aż taki za jakiego go miałaś aby płakać nad utratą jego latami. Najwyższy czas zacząć żyć. Macie bardzo niskie poczucie wartości, czas to zmienić. Pewnie wyobrażacie sobie, że on tak wspaniale sobie żyje z tą drugą i jest szczęśliwy - otóż to tylko złudzenie. Może "dziś" dla niego jest wspaniałe, jutro zamieni się w codzienność i już nie będzie tak jak sobie to wyobrażał - dlatego zacznie pluć sobie w brodę...
Mam nadzieję, że weźmiecie się w garść. Życzę Wam dużo, dużo wytrwałości.

Rozumiem Żuczek-już mam "jaśniejszy" umysł jeśli chodzi o mundurowych:)

Brawo Oszukana! Trzymam kciuki za Ciebie i życzę nam wszystkim, aby udało się choć trochę być na takim "etapie" rozstania jak Ty.

zuczek70 pamietam jak mój mąż na początku naszego małżeństwa potępiał ludzi, którzy rozwalali czyjeś małżeństwo lub zostawili swoją żonę. Pytał jak tak można postąpić. I co? Postapił tak jak oni. Jest to człowiek bez jakiegokolwiek sumienia. Czasami jest ciężko, bardzo ciężko, ale cóż jesteśmy silnymi kobietami skoro już tyle przetrwałyśmy bez nich. A oni niech noszą ten ciężar rozbicia rodzin do końca w swoim sercu.
Mam nadzieję że i wy powolutku idziecie do przodu. Malymi kroczkami, ale do przodu.

Oszukana,mój mąż też potępiał swoich znajomych,którzy niszczyli swoje małżeństwo.Twierdził,że można pogadac ,jakoś dojśc do porozumienia,pytał jak można zostawiac dzieci i jechac w siną dal.A teraz robi to samo i w jeszcze brutalniejszy i okropniejszy sposób.Nasi znajomi,dokładnie trzy małżeństwa z którymi mieliśmy najlepszy kontakt też nie są idealnymi parami.Dwa małżeństwa na przełomie paru lat rozstały się.Może to go nakręciło i postanowił zrobic to samo co oni.Teraz można sobie gdybac i tak nic nie wymyśle,a prawdy i tak nie usłysze,bo trudno przyznac się do swoich błędów.Przecież oni są idealni,nic złego nie robią,po prostu oswobodzili się z węzów okropnych żon i rozpoczynają nowe podboje.To ich nakręca,ale mam nadzieje,że za jakiś czas popadną w rutyne i może wtedy zadadzą sobie pytanie "czy warto było?"Oni mają już swoje stare nawyki,przyzwyczajenia,może im się powiedzie,a jeżeli -nie,to nawet się do tego nie przyznają.Myślisz,że oni mają wyrzuty sumienia?Oni nie mają w tej chwili sumienia.
Myślę,że małymi kroczkami idziemy do przodu,choc nadal noce nie przespane,przepłakane.I nadal to samo pytanie "dlaczego".Pozdrawiam was cieplutko,bo wiosna nie żałuje nam chłodu tak jak i nasi panowie.

Oszukana-jak mi ta wiara jest potrzebna.......dziś jest strasznie, w tym tygodniu mam rozwód, oddałam dziś mężowi obrączkę, a on podobno zaczął się z tego śmiać! Nie wiem za kogo ja wyszłam, to nie jest ten sam człowiek, jakiś diabeł chyba......chce mi sie dziś wyć i nie mam sił, na nic już ich nie mam......tak ciężko mi jest się pozbierać i żyć z myślą, że mnie zostawił, że mnie lekceważy, "poniewiera", że napisał bzdury w pozwie rozwodowym, choć zrobiłam wszystko dla tego człowieka i takie mam podziękowanie......

Diabelski-owszem kobiety również zdradzają-nazwijmy je w takim razie frajerkami! Tylko tu wypowiadają się kobiety zdradzone przez swoich mężczyzn, czyt. mężów. Nie mogą pogodzić się z zaistniałym faktem. I moim zdaniem nie uogólniają tylko piszą o własnych "ex"  mężach, a nie o płci męskiej jako całości!

Liwia- nawet pewnie jeszcze nie wiesz ile wiary i sily masz w sobie. Przekonujemy się o tym codziennie, gdy wydaje nam się że jednak juz nie wytrzymujemy, ze to wszystko zaczyna nas przerastać. Ale tak nie jest, każdy zadany cios z ich strony dodaje nam siły- choć nam sie tak nie wydaje. Widzę to po sobie. Nie dam juz soba poniewierać. Zasługuję na normalne życie. Ktoś chciał żeby ono wyglądało tak jak wyglada, ktoś zadecydował o tym za mnie, nie pytając mnie o zgodę. Teraz powolutku idę do przodu, coraz bardziej i wyraźniej poznaję osobe z którą przeżyłam kilkanaście lat i stwierdzam że to całkiem inny człowiek. Człowiek którego dotąd nie znałam i takiego jak jest teraz lepiej nie znać.
Uwierz w swoja siłę. Nieraz pewnie bedziemy jeszcze płakały do poduszki, ale niestety to nieuniknione bo kochałysmy całym sercem.
A oni tym poniewieraniem, lekceważeniem nas chca się wybielić i pokazać otoczeniu że to my jesteśmy te zle. Mądrzy ludzie tak nie robią. Więc głowa do góry pokaż mu że jesteś silna, że juz nie dasz sobą poniewierać, że bez niego tez będziesz potrafiła żyć, że nie jest pępkiem swiata bez którego juz nic nie istnieje.
Trzymam za Ciebie kciuki aby rozwód odbył się po twojej mysli. Napisz jak juz bedzie po rozprawie.
P.S. Ja obraczkę przerobiłam na pierścionek.

Diabelski- zdradzaja i faceci i kobiety. Ani jedni ani drudzy nie zasługują moim zdaniem na szacunek, bo jak się kogoś kocha to tylko szczerze i naprawdę i wtedy nie mysli sie o zdradzie.

Liwia ja też trzymam kciuki.Moja rozprawa we wtorek,strasznie mu się do niej spieszyło.Po dwóch miesiącach od wyprowadzki złożył pozew o rozwód i nadal mam wierzyc w to ,że robi to dla siebie?To po co ten pośpiech?Też bardzo się boje,a jeszcze muszę tam jechac 130km.Liwia napisz co udało ci się wywalczyc dla córki,bo mnie czeka to samo.Powodzenia.

Sprawa się nie skończyła, sąd wysłuchał co miał wysłuchać i kolejna rozprawa w czerwcu. Powiedziałam rzecz jasna co moim zdaniem doprowadziło do rozkładu małżeństwa, więc mąż był zaskoczony, że powiedziałam o jego niedojrzałości do roli ojca i męża, licznych zainteresowaniach, nocnych powrotach itp. On uważał, że mamy zwyczajnie inne podejście do życia i dlatego niby nasz związek się rozpadł.
Najdziwniejsze jest to, że na drugi dzień z nim rozmawiałam przez telef. i po wymianie zdań zapytał czy chce tego rozwodu czy nie? Odpowiedziałam, że NIE. a on -mogłaś to powiedzieć na sprawie to orzekli by separację i może byśmy się zeszli!!! Nic z tego nie rozumiem! Czy on jest normalny??

Przyznam szczerze - dobre to było ;-) takie łobuzerskie ale niestety i prawdziwe.

Oszukana, szybko poszło Ci przerobienie obrączki, jeszcze rozwodu nie ma a Ty już pierścionek z obrączki zrobiłaś. Trochę mnie to zdegustowało. Zresztą tak czytam, czytam..
niby taki cham, prostak, pijak z Twego męża, tak Ci ubliża i takie tam, a Ty go tak kochasz.. a tu obrączka już pierścionkiem, jakieś to takie wyrachowane.

Liwia, walnij tego chłopa ze 2 razy po łbie, to może zmądrzeje.

Mnie nie zdradzono, ale ze mną zdradzono.. ot kryzys wieku średniego.

no przecież wiem co piszę...

Nie, o "dziwo" nie gryzie mnie sumienie. Kryzys wieku średniego.. ja nikogo nie tłumacze, ot rzucone w przestrzeń. Co wy takie przewrażliwione? Zeschizowane na własnym punkcie, świat nie kręci się tylko wkoło Was. Życie z nikim się nie cacka.

Co mnie obchodzi tamta? Nie potrafiła utrzymać gościa przy sobie. Tzn, że coś między nimi było nie tak. Mnie nic do tego. Było minęło sajonara.

Przestańcie się nad sobą użalać, bo te wasze wypowiedzi takie są. Ciągłe jajczenie, jak Ci faceci mieli z Wami wytrzymać  jak wy takie jęczące o wszystko. Faceci nie lubią zrzędliwych bab. Mój facet ciągle to powtarza.. zrzędzenie i jęczenie ODSTRASZA.

Zgadzam się i z Żuczkiem i z Oszukaną!
Melbern- teraz można sobie jednak wyobrazić, że są takie kobiety jak Ty-bez wartości, bez szacunku do innych a tym samym do samej siebie!

A to, że my tu sobie narzekamy to nie świadczy , że przy własnych facetach takie byłyśmy. Uważaj Melbern, żebyś Ty kiedyś nie wpadła w sidła wielkiego uczucia i na koniec nie cierpiała tak jak tutaj niektóre kobiety przez właśnie takie osoby jak Ty.