mąż mnie zdradził, złożył pozew o separację

Chce spędzic z nim te swięta nawet ze względu na dzieci. Niech jeszcze mają  ostatnią już zapewne namiastke normalnej rodziny.
Wiem że muszę dojrzeć do wszystkiego sama, ale niewiem ile to czasu bedzie trwalo. Chcialaby aby wszystko sie ułożyło jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, ale niestety to są tylko marzenia. Trzeba dżwigać swój krzyż taki jaki jest nam dany. Zastanawiam się tylko dlaczego niektórzy ludzie całe życie przechodzą gładko bez problemów, a inne mają cały czas pod górę i gdy juz się im wydaje że jest ok to pojawia się nowa góra jeszcze wyższa i bardzie stroma.

Jesli chcesz coś dopisać to użyj opcji "edytuj" - Agatka

Przecież oni nie są już "gówniarzami" którym trzeba mówić co jest dobre  a co złe. Pamiętam jak mąż potępiał kolegę ktory zdradził swoją żonę z jej koleżanką, a teraz co nie widzi swoich błędów? To prawda " zauważysz drzazgę w oku brata, ale belki w swoim nie widzisz"-  idealnie to odzwierciedlają.

Witam dziewczyny !!!
Jestem za utrzymaniem związku ale .....jest zawsze to ale nie można się tak poniżać dziewczyny kochane wiem to z autopsji .Im bardziej będziecie się starały tym bardziej oni nasi mężowie będą stawali że Oni mają racje ,żaden argument do Nich nie trafi tym bardziej że są zauroczeni Swymi partnerkami.

To co Was -Ciebie oszukana1 i grala5 najbardziej wkurza to rozgoryczenie jakie odczuwacie po latach małżeństwa które razem spędziliście .

Jesteście na takim etapie emocjonalnym że możecie już racjonalnie myśleć .Grala 5 skoro złożył pozew o separacje to jeszcze nie rozwód -wywalcz by spłacał kredyt bo ty nie masz z czego nie miej wstydu z tego powodu niech zrozumie że ta sytuacja też Cię zmieniła i tak łatwo nie odpuścisz jest bezrobocie wiec jak masz sie utrzymywać tym bardziej że on nie pozwalał Ci pracować bo zajmowałaś się domem i dziećmi a to w świetle prawa taka sama praca jak jego .Powiedz że wniesiesz o odszkodowanie za zmarnowane 25lat.Niech się troszkę podenerwuje i wie że nie jesteś idiotką która czeka na skinienie jego palca .

Dziewczyny nawet po 25 latach można stanąć na nogach i zacząć wszystko od nowa naprawdę Ty Gralu5 masz wsparcie w synach bądź dla nich ostoją ,moja Ciotka wytrwała tak ze swoim mężem do czasu aż synowie znajdą pracę i się usamodzielnią teraz jest u jednego z Nich i sobie spokojnie mieszka ma przyjaciela z którym chodzi na kawę i sobie rozmawiają a jej ex ma depresje bo panienka puściła go z torbami i biedaczek teraz widzi dopiero swoja żonę ,a le żona teraz go nie chce ,jest panią sytuacji zadbana i zadowolona z siebie i wnuków .

Oszukana wykorzystaj  fakt że przyjdzie na święta nie płacz uporaj się z tymi emocjami -Ja wiem że to trudne mówisz rozumowi nie płacz a łzy same lecą ,Ale jak uświadomisz sobie że rozgoryczenie i frustracja taką sytuacją biorą góre nad Twoim rozumem to wyjdziesz na prostą -
Nie uzyskasz odpowiedzi na dręczące Cię pytania -bo nie ma jednoznacznej odpowiedzi On będzie szukał negatywów w Tobie bo jemu jest tak łatwiej zagłuszyć swoje sumienie a raczej wyrzuty Sumienia .

Najlepszą obroną jest atak -więc jak On ciągle Ci mówi że to Twoja wina Ty szukasz u Siebie powodu a jaka jest Twoja Wina że Kochasz za bardzo że źle spojrzałaś że coś tam jeszcze  -powód zawsze się znajdzie by do czegoś sie doczepić i zwalić winę na wszystko najlepiej na drugą osobę a u Siebie nie widzieć nic złego .....
Musicie zmienić swoje postępowanie za wszelką cene bo łzy awantury nic nie zmienią stajemy się wtedy takie odrażające i niedzisiejsze .A przy jego boku stoją wyrozumiałe kruche cwane istoty.
---------------
Pozdrawiam Tamara

Tamara 985- dziękuje bardzo za te słowa, ja  jak na razie pracuję, ale zarobki są niewielkie, muszę wziąść pożyczkę na adwokata. Jest mi ciężko. On się nie martwi moja sytuacja finansową , mam utrzymać dom i pomóc synowi który studiuje i synowi który jest bezrobotny. A rozwód to kwestia czasu. Przynajmniej tak mówił. Chce separacji, żeby ułatwić sobie rozwód. Ufałam mu bardzo, zgodziłam się na ten kredyt , nie przewidziałam takiej sytuacji. Czy można dostać odszkodowanie  za zmarnowane 25 lat? Czy te cwane istoty nie mają żadnej wyobraźni- ze nasza krzywda i krzywda dzieci jest tak wielka?

Tamara985 pytasz jak przebiegła kolacja. Chyba "w miarę dobrze". Tak jak planowałam temat rozwodu nie byl wogóle poruszany. Można powiedziec ,że pierwszy raz kolację wigilijną jadlam w takiej ciszy i skupieniu. Oczywiście na samym poczatku przy modlitwie zakręciły mi się łzy w oczach ale staralam się wytrzymać nie dać nic po sobie poznać.
Ciężko jest mi się odnaleźć w tej sytuacji, tym bardziej że ja nadal kocham męża i chciałabym aby on się opamietał.

Teraz siedzę w domu sama z dziećmi on gdzieś poszedł- nie chcę wiedzieć gdzie, wróci pewnie nad ranem.
Mam nadzieję że mąż bedzie utrzymywał kontakt z dziećmi chociaż już nawet tego nie jestem pewna. Dla mnie to wszystko jest jakimś obłędem. To wszystko to jakiś koszmarny koszmar. Dlaczego to nam się przytrafiło????? Co złego jeszcze w życiu mnie spotka, czym sobie na to wszystko zasłużyłam?????

koma 5 Netbabeczka - masz rację co do tych księży, ale jak człowiek ma takie przeżycia to szuka pomocy wszędzie. Teraz to wiem, że emocje wzięły górę. Proszę  dzieci  o  pomoc w moim problemie. Na dzień dzisiejszy to mam wezwanie do sądu( pozew o separację- on złożył). Do tej pory nie mogę się pozbierać. Potrzebne jest mi wsparcie. Jakoś nawet psycholog nie pomógł  mi w tym wszystkim. Jak     z tym żyć? Mam dorosłych synów, ale  mocno to przeżyli.

Najgorsza jest ta niepewność jutra, nieprzespane noce, nerwica. Nieciekawa sytuacja pod każdym względem. Jak mam sobie pomóc?

A jakie to ma znaczenie, że masz własne mieszkanie???To jest Wasze wspólne i koniec! Masz do niego prawo i nie daj sie wykołować. Chcesz zostawić swoją część drugiej żonie męża???
Chcesz wyprowadzić się ze wspólnego mieszkania, zanim weźmiecie rozwód????
NIE RÓB TEGO!

Nie chcesz kłótni, a przecież i tak już jesteś w tej fazie. Ulegasz mu, a to źle! Liczysz na to, że on zrozumie, jaka jestes wspaniała i jak go kochasz i wtedy z Toba zostanie??? Obudź się, Dziewczyno.

A jakie to ma znaczenie, że jestes inna?? Myślę, że mąż szuka na ciebie haka, aby znaleźć się w lepszej sytuacji w sądzie.

Wiesz co...Piszesz, że chciałabyś, aby mąż wrócił...Ja czegoś takiego nie mogę zrozumieć. U mnie taki facet już by nie istniał. Boję się, że jesteś zbyt naiwna, a on to wykorzysta i w sadzie, i w podziale majątku.
Zacznij walczyć - nie o niego, bo to sprawa stracona, ale o swoją godność. Nie płaszcz się, nie płacz, nie proś go, nie czekaj - zostajesz sama z dziećmi i musisz mieć siłę na dalsze zycie bez niego. Nie ulegaj jego pomysłom, bo widzę, że on Tobą kieruje.

Przede wszystkim odmów wyprowadzki do czasu podziału majątku!!!
Zażądaj pieniędzy na dzieci.

Wiem dziewczyny- jestem naiwna , głupia i wogóle......... Ala ja nie potrafię inaczej. Chcialabym aby było jak dawniej. Dwójka uśmiechnietych dzieciaków, ja i mój mąż.
Ja nawet nie jestem w stanie po tym co mi robi złego słowa na niego powiedzieć do znajomych, a często słyszę pytanie od osób które wiedzą o mojej sytuacji dlaczego go bronię.
Chciałabym się jakoś uodpornić na te jego slowa , na wzbudzanie we mnie poczuciu winy, ale jak? Jak długo jeszcze to wszystko się ma ciągnąć?

Oszukana 1- wejdż na stronę - forum. prawników. pl. , tam możesz uzyskać darmową poradę prawną. Może to ci coś pomoże.

Tamara 985- Dziękuje Ci za wsparcie. Bardzo tego potrzebuję . Jest to dla mnie bardzo trudne. Mam jeszcze złudzenia, chyba niepotrzebnie. Ciągle nie mogę się z tym pogodzić, jest to ogromny żal. Byłam pewna, że nasze małżeństwo normalnie funkcjonuje. Jeszcze w tym momencie byłabym w stanie mu wszystko wybaczyć.

Witajcie Dziewczyny ,aż sie we mnie zagotowało / całkowicie podpisuję się pod mądrymi radami Komy
nigdzie się nie wyprowadzaj to Wasze wspólne mieszkanie !!!! / a co nie masz komu dać tylko obcym babom i jej dzieciom ??????

Nie ruszaj się z tamtąd ona pewno na to czeka jesteś górą !!!! / i co z tego ,że masz inne mieszkanie możesz je wynająć i mieć - dochód dla siebie a na dzieci zarządaj alimentów ciekawe czy bez mieszkania i z zobąwiązaniem też go będzie chciała ?????
pozdrawiam , trzymam kciuki  Julia / wiem jak boli jestem w sereracji sama z 3ka dzieci !!!!/

Julia 24- powiedz mi jak długo jesteś w separacji, jak sobie dajesz rady z tym wszystkim, bo mnie to czeka  wkrótce, podpowiedz mi coś.
Tamaro 985- powiedz mi po jakim czasie twój mąż się opamiętał ?

Witam !!!!
Oszukana 1wiesz dlaczego święty Józef jest Patronem na nasze czasy,bo nie wystraszył się MIŁOŚCI ,gdy ta miłość do Marii postawiła go w sytuacji najpierw bardzo nie wygodnej,a potem zaprosiła do całkowitego daru z Siebie i poślubienia Marii i zostania Ojcem jej dziecka ,Bóg dał mu przywilej .

Świat zwłaszcza dzisiaj ,najbardziej nie radzi sobie właśnie z Miłością ,choć najbardziej tej miłości potrzebuje .

Oszukana 1 nie trzeba być wielkim obserwatorem,by zauważyć jak dorośli i poważni ludzie gdy w rozmowie pojawia się temat wierności i czystości serca się gubią i gmatwają w swoich wypowiedziach często mają pokiereszowane wyobrażenie o miłości tak jak Twój mąż .

Święty Józef kochał Marię taka jaka była ,całą i bez podziału w jej niepojętym dla Józefa wybraństwie .
Stał się tego wybraństwa radosnym stróżem i współuczestnikiem .
Jakiej inteligencji serca wymagała taka miłość .

A Jaką inteligencję posiada Twój mąż .

Piszę tak nie bez powodu bo chciałabyś złoty środek na rozwiązanie tego wszystkiego ,a tego środka nie ma -on jest w Twojej głowie ,to TY musisz pookładać Sobie wszystko jak puzzle ,I nie myśl ze to łatwe bo nie jest takie łatwe uczucia to nie przycisk włącz -wyłącz na to potrzeba czasu.

Dziewczyny radza Ci dobrze ale to Ty stoisz przed podjęciem decyzji jak czytam Twoje posty widzę Siebie z przed 8lat -wystraszoną ,uległa kobietę która dla dobra rodziny zniesie najgorsze poniżenia by tylko był spokój a prawda jest taka że życie jest brutalne i jak nie wywalczysz swego miejsca na ziemi i nie zabezpieczysz swego bytu to każdy będzie Cię miał za ofiarę losu -Twój mąż Cię nie uszanuje jak będziesz uległa ,dla dobra dziecka chciała spokoju i zejdziesz mu z drogi -jeszcze mu podziękuj i przeproś że żyjesz.

Jestem za utrzymaniem związku i Ja zmęczona kłótniami i awanturami chorobą rodziców śmiercią mamy i nidociągnięciami powiedziałam Mu idź zobacz jak to jest ale powrotu już nie będzie i wiesz co daj mi adres do niej to podziękuje jej i postawie dobrą wódkę że Cię sprzątnęła z mojego życia .Ja sobie poradzę nie jesteś mi do Niczego potrzebny ale krzywdzisz dzieci one potrzebują Ojca i kiedyś Ci za to się odpłacą za zmarnowane dzieciństwo bo będą obwiniać Ciebie,i wyszłam a raczej wyjechałam do Ojca bo mama już wtedy nie żyła.

Przestałam dzwonić i pytać kiedy wróci czy pomoże mi w remoncie wtedy kuchni zrobiłam wszystko sama i miałam go w 4 literach .To on z czasem zaczął pytać co robię czy mi nie pomóc i rozmawiać z dziećmi.

Oszukana nie masz Mi czego zazdrościć -bo rodzina to dom w którym zamieszkuje małżeństwo ze swoimi dziećmi.Jako młodzi ludzie dążymy by w dorosłym życiu mieć własną ,kochającą się rodzinę ,dzieciom zapewnić odpowiednie warunki mieszkalne,a samemu znaleźć odpowiednia pracę .

Jedna wiele sytuacji ,zdarzeń utrudnia nam osiągnięcie wymarzonego celu .I widzisz tym sposobem borykam sie ze wszystkim sama bo utrzymuje rodzinę dla dzieci Ja nie mogę szczerze porozmawiać z mężem bo zaraz stoi matka i wszystko słucha czy czasem nie robię krzywdy jej synkowi ,wtrąca się do wszystkiego -potrafi przy gościach powiedzieć do Mnie ona jest guła i nic nie umie -i nie pomyśli że z Tą gułą ożenił sie jej syn i wszyscy zaczynają sie z niego śmiać ale jak ta guła staneła na nogi to zaczęła wymyślac że zdradzam męża i nastawia go przeciw Mnie -więc sama widzisz co to za życie -pewnie Cieszę się bo dzieci sie cieszą że mają ojca ale czy Ja mam męża ? On zaczyna dopiero teraz rozumieć rzeczy jaka potrafi być jego matka że dziewczyny traktują męża jak osobe nie godną zaufania .Zaczął dopiero teraz sie zastanawiać że życie przecieka mu przez palce i dzieci sie od Niego oddalają .To taka słodka zemsta z Mojej strony za przepłakane noce Chciałabym czuc sie szanowana przez  Niego i jego rodziców ,Nie zostawiłam domu bo zbyt dużo zainwestowałam i miałabym opuścić cos co stworzyłam sama Nie nie wyprowadzę sie choć mam gdzie mam dla kogo ten dom zostawić i wiele razy zastanawiałam sie czy jest Mi potrzebny ale doszłam do wniosku że jest Mi jednak potrzebny bo ocierając sie o zdradę nie potrafiła bym zdradzić i zbyt kocham Moje dzieci by zafundować im taki szok.
-------------------------
Pozdrawiam Tamara

Witam !!!
Wcale nie jestem silną kobietą to życie dało Mi tak w kość że zaczęłam myśleć o sobie i dzieciach a potem mąż i jego rodzina .I to życie zmusiło mnie do podjęcia takich kroków -czasem myślę że kobieta nie powinna ufać swemu mężczyźnie bezgranicznie i zawsze powinna dążyć by mieć zabezpieczone stare lata bo nigdy nic nie wiadomo czy takiemu coś nie odbije .I zostawi nas z niczym .Dlatego jeśli chce rozwodu to staraj sie z orzeczeniem o winie wtedy będzie płacił alimenty również na Ciebie zabezpiecz Sobie Swój byt i dzieci a jak się opamięta to zawsze możesz go przyjąć jeśli tylko będziesz tego chciała .Przecież są dzieci więc okazji tez będzie dużo .

Znam rodzinę gdzie mąż odszedł do kochanki wziął rozwód nawet mieli dziecko z Sobą i po kilku latach został z Niczym bo znudził sie kochance i poszła do drugiego.Tacy ludzie maja wypaczone pojęcie miłości i żyją daną chwilą nie przejmują się konsekwencjami byle im było dobrze ,często maja zaburzenia emocjonalne .Takich przykładów jest mnóstwo aż strach pomyśleć co sie dzieje z dzisiejszym poczuciem wartości rodziny .Wolno amerykanka -ja to określam Moda na Miłość tak jak Moda na Sukces tam spali już chyba wszyscy ze wszystkimi .

Pamiętaj nie jesteś pierwszą ani ostatnią kobietą którą to dotknęło -pierwsze to walcz o Swoje miejsce na ziemi i nie ułatwiaj mu zadania w końcu jest Ci coś winien .

Skoro jesteś wierząca to módl się i proś boga o mądrość by Twoja osoba to wszystko ogarnęła i zaczęła stąpać twardo po ziemi ,Ksiądz to człowiek taki jak My niczym sie od Nas nie różni posiada Tylko większą wiedzę o piśmie świętym niż My .Przecież nie chodzimy do kościoła dla księdza tylko dla Pana Boga.

Nie bój się co pomyślą o Tobie w pracy przecież nikogo nie zabiłaś nie zdradziłaś i nie okradłaś wię czego Ty sie masz wstydzić że masz męża dupka i Cię zostawił a niech idzie w cholerę wcale nie jest powiedziane że to jego szczęście będzie trwało wiecznie .Może boisz się bardziej współczucia znajomych i tego wzroku jakim będą na Ciebie patrzyli -trudno   przeżyjesz ludzie przeżyli Oświęcim I TY też dasz radę .

---------------------
Tamara

Grala   witaj ,pytaj o wszystko co potrzebujesz, wiem jak to wszystko boli i jak mogę Ci w czymś pomóc będę - bardzo szczęśliwa - lubię pomagać
Ja jestem w seperacji od 4 lat !!!! zleciało... nie życzyła bym tego co przeżyłam nikomu !!!
Bo ja miałam sądy wszeljakiego "kalibru" : sprawa karna / exmąż - znęcał sie nad dziecmi i mną /
sprawa w sądzie rodzinnym / seperacja, rozdzielczość majątkowa, alimenty... na dzieci /
oprócz tego ja złożyłam o ograniczenie mu praw rodzicielskich - a z urzędu odebrali mu całkiem nad wszystkimi dziecmi.
Do tego wszystkiego byłam 4mce po porodzie/c.c/ jak się zaczeły sądy i do dziś nie potrafię się otrząsnąć.

Wszystko zależy , od Twego mężą i jego rodziny nastawienia!!!! ja przeżyłam horror bo rodzina exmęża niszczyła mnie z każdej strony/ dlatego złożyłam seperacje, bo rozwód to by była niekończońca się sprawa przez lata !!!!!/
mo mąż siedzi od kilku lat, jego rodzina brała adwokatów, robiąc z niego "ofiarę" a ze mnie osobę ,której nie chce się robić i dlatego wsadziłam go do "pudła" ... przeżyłam więcej niż można sobie wyobrazić....
Teraz teściowa bunuje córki przeciwko mnie, wczoraj wzieła je do więzienia i po drodze , wmawiała,że powinny mnie namówić,ze to nie po katolicku nie wybaczać !!!! a po katolicku dzieci i żone lać !!!!????
i mieć kochanki, dzieciom i żonie nie dawać na życie !!! a na ku**y wydawać i swoje zachcianki, matke i swoją
rodzinę.... nie mieści mi się w głowie skąd na takie - posunięcia wziełam siły ???

Większość Kobiet ,które siedzą w domu - mąż, pan i władca przynosi kasę - to trzeba go szanować i słuchać
Mój miał takie mniemanie,że nic nie zrobię 3 córki i mały synek to ze strachu przed odebraniem mi dzieci, przez kogokolwiek nic nie zrobię-
Bóg dał mi jednak siły aby skończyć ten toksyczny związek z sadysta, erotomanem i podłym egoistą i cała jego rodziną , która jak bumerang wkracza wciąż w nasze życie !!!

Wiem,że to trudne ale nie możecie sie bać.... oni na to czekają !!! podli mężowie i ich matki !!!! Które widzą tylko swoich synalków , a nie widzą jak oni krzywdza swoje rodziny !!!!
Ocknijcie się Dziewczyny z letargu oni nas niszczą gorzej od rdzy, moli, czy raka !!!!!

Życze Wam sił do "zrobienia" porządków w małżeństwach, związkach które prowadzą do nerwic, depresji i niszczą wszystko co było w nas dobre...
Gala i Oszukana Otwórzcie oczy ,ratujcie się i Wasze dzieci . pozdrawiam Julia

Julia 24- Przeżyłaś horror, podziwiam cię , że tak dajesz sobie radę, masz małe dzieci.Ja nie wiem o jakiej rozdzielczości on mówi skoro mamy duży dług na budowę domu, Minęło 2 lata , jak mieszkamy w nowym domu. Tylko być i żyć i cieszyć się sobą. Moglibyśmy już mieć wnuki. Mój mąż nie był złym człowiekiem, dopóki nie zaczął romansu ( praca w innym mieście). Ale niema dla niego żadnego usprawiedliwienia. Nie spodziewałam się tego w zupełności. Rodzina męża na początku mnie wspierała, teraz jakby unikają rozmów i wizyt, pomimo tego , że ich zapraszam do naszego domu. Nie było przemocy żadnej- tym bardziej byłam zaskoczona. Nie wiem jak w tym sądzie to wyjdzie. Wiem że mam walczyć o swoje , tylko nie wiem jak. Ciągle się łudzę i walczę o nasze małżeństwo, ale czy to ma sens, on idzie w zaparte( złożył pozew o separację). Nie wiem jeszcze jakich argumentów mam użyć, żeby do niego dotrzeć. Wiem, ze mnie okłamywał dłuższy czas, przeżywam to mocno i ciągle tęsknię.  Powinniśmy teraz myśleć o naszych dzieciach i ich urządzić jakoś. Ale teraz to mój mąż się zakochał mocno. Jestem psychicznie rozdarta.

Zuczek 70- oni nie chcą wiedzieć jak to boli. Liczy się tylko  ich życie i ich szczęście. Nie mają żadnego sentymentu w tym momencie do tych przeżytych lat wspólnych i do żon, dzieci. To jest taki ból jakby ci ktoś wydarł dyszę. Ci nasi panowie teraz tylko walczą  o siebie, żeby im było dobrze i nic innego się nie liczy. Ja dużo i długo rozmawiałam z mężem  o tych sprawach naszych. Ale to było jak grochem o ścianę. Widział tylko we mnie winę. Nie były to jakieś poważne argumenty . W każdym małżeństwie są jakieś sprzeczki, to jest nieuniknione. Nie było powodów w naszym małżeństwie,  żeby tak postąpić. Ale zawsze winnym jest,, zdradzacz",  a jak mu było źle,  to jesteśmy dorosłymi ludźmi  i zawsze można było porozmawiać, jeżeli czuł, że coś się dzieje nie tak . Ale oni się muszą wybielić za wszelką cenę. Może twojemu mężowi pomoże rozmowa, każdy ma inny charakter. Ale po ogłoszeniu żonie tak wspaniałej                       ,, wiadomości''- schemat wydarzeń i postępowań z ich strony jest zawsze ten sam.

Dziękuję Ci Grala5, ja nie mogę się pozbierac,nawet głodna nie jestem a od dwóch dni nic nie jedłam.I słysze teraz jak uderza sztuccami o talerz,to na wymioty mi sie zbiera.On tu jest ,wyobrażasz sobie jakie to uczucie?Nawet nie ma w sobie tyle godności zeby się  spakowac i wyjśc,no bo niby dokąd.Nasi krewni mieszkają w innej miejscowości.Moi rodzice już nie żyją więc nawet nie mam się komu wyżalic,choc nie miałabym pewnie odwagi im tego powiedziec.Nie mogłam już z tym bólem wytrzymac i dlatego szukałam strony na której mogłam to z siebie wyrzucic.Troche mi ulżyło,bo się zwierzyłam,ale ból pozostał.I to niedowierzanie,cały czas mam nadzieje,że to tylko sen,ja się za chwile obudze a on znów przytuli mnie do siebie,poczuje jego zapach i będzie mi tak dobrze.Ale już się obudziłam i to cierpienie powróciło.Mojemu mężow nie pomoże rozmowa,nie chce ze mną rozmawiac,a ja jestem jak ten ptak w klatce.Kiedy idę ulicą nie moge patrzec na pary,które patrzą sobie w oczy,uśmiechają się,obejmują,przytulają.I ludzie patrzą na mnie tak dziwnie jakby o wszystkim wiedzieli,a przecież wiem,że nie mają pojęcia co się ze mną dzieje.

Dziewczyny wiem jak boli...gdy zaufamy mężczyznie , powierzymy mu siebie, dziecko/dzieci/ a on to wszystko przekreśli,zniszczy : zdradza, oszukuje, okrada własną rodzinę, nabierze długów
Każde małżeństwo ma inaczej , sa takie co trzeba ratować i walczyć, ale są też takie ,że się nie da
/... jak moje !!!!!!!!!!!/ moja teściowa, ostatnio zrobiła "pranie" mózgu moim córkom ,ze tata sie nawrócił,ze żałuje chce naprawić winy,żeby mi powiedziały,ze katolik powinien -wybaczać ... imłode były sie o to modlic. Fakt jestem wierząca i tylko Bóg wie co i ile zniosłam przez te ostatnie 9 lat... ale to nie powód ,ze zapomne , pozwole mu wrócic i zaufam. Za wiele zła wyrządził.Miara sie przebrała !!! nie mam nikogo bo nie chce . A jego rodzina i on myślą,ze ma otwartą drogę !!!
Dlaczego - faceci sa tacy podli i czy potrafią wogóle kochać,jeśli nas zdradzaja i odchodza po tylu latach ????

Dziewczyny życzę Wam aby nowy rok rozwiązał wszystkie Wasze problemy i jeśli naprawdę da się te "rozbite " dzbany posklejać to jeżeli umiecie przebaczyć  i zufac ,jeżeli Wam trudno ,źle i dla dzieci chcecie być razem to dajcie draniom szanse ale niech wiedzą ,ze Was to boli i to Wy wyciągacie ręke... dla dobra Was wszystkich ,jednak nie pozwolicie sie juz oszukiwać , zdadzać i ranić.
Niech w obecności Dzieci, kogoś z rodziny a nawet ks. na kolędzie Wam obiecaja poprawe....
Wtedy moze warto ratować - wspólne dobre dni ...
Życze Wam z całego serca aby w Waszym wypadku było co "sklejać"

I uwierzcie Wiara czyni cuda ...módlcie sie do św.Józefa - patron małżeństw
ew. do św.Tadeusz Judy /patron spraw trudnych / św. Ryta / patronka spraw trudnych /
Dobrej nocy Julia

Gosiu podpisuję się pod Twoim postem
a to cytuje "bo facet KOcha kobietę,gdy jej pożada a kobieta pożądakiedy kocha " to bardzo trafne !!!!
Wiem jak się tu czujemy jak zużyty kapeć- ale Dziewczyny głowa do góry wiem jak boli !!! wiem,że macie wspomnienia pięknych chwil w sercu w myślach... ale za żadną cenę nie wiolno Wam dawać się krzywdzić !!!!
Wylejcie tu wszystko co Wam "spać nie daje " ale walczcie o dobro Waszych dzieci i Wasze ...ratujcie rodzinę
...jeżeli Wasi mężowie nie odczują - jak to boli to nie zrozumieja/ postarajcie się o gg i poszukajcie kogos kto będzie choć na niby z Wami romansował- dobrze będzie jak dzieci doniosą o tym tacie - zobaczycie to działa !!!
Idzcie do fryzjera zadbajcie o siebie i głowa do góry jeśli Was kocha / macie dzieci -to Wy a nie jakas lafirynda jesteście górą !!!/
Powodzenia , pozdrawiam Was serdecznie Julia

Wczoraj wieczorem zadałam mu ponowne pytanie-czy mnie jeszcze kocha czy już nie.Ale on odpowiedziałmi tylko "że chyba sama już wiem",a ja nie chce sie domyślac ,chcę to usłuszec z jego ust.Jacy oni są obłudni,fałszywi,zimni.I tchurzliwi,nie potrafią spojrzec w oczy i powiedziec tych trzech słów.

Grala da sobie radę...czas zagoi u niej rany. Natomiast bardzo boję się o oszukaną.

Zdominował Cię tak, że wzięłaś na siebie winę jego zdrady! To niesłychane!
Ty wcale nie chcesz z nim walczyć, ulegniesz mu, wyprowadzisz się do swojego mieszkania, dasz im "wolną chatę". To jest chore! Przepraszasz, że żyjesz...

My Ci tu piszemy, co masz zrobić, a Ty wcale tego chyba nie czytasz?

Oszukana1 Czytając Twoje wypowiedzi jest mi naprawdę Ciebie żal, bo wiem jaki ból sprawia rozstanie. Mam 47 lat i ok. 13 lat temu rozeszłam się z mężem, byliśmy razem 12 lat, mieliśmy dwójkę dzieci (zaraz napiszę dlaczego mieliśmy) ? córkę (w chwili rozstania miała 10 lat) i syna (4lata). Na początku kompletnie nie docierało do mnie jak on może to robić, dlaczego? Czym zasłużyłam sobie na taki los?. Po kilku miesiącach dałam sobie spokój ? pomyślałam nie warto, dlaczego mam go bronić, on robi mi krzywdę, a ja nadal go kocham, czyż nie jest to paradoks ??? Powiedziałam sobie NIE!!! Koniec już moich poniżeń i upokorzeń. Będę walczyła o lepsze życie, ale niestety już nie z nim. Wtedy spotykał się z inną kobietą, niby na stopie koleżeńskiej, ale częste odwiedziny, kolacja we dwoje, wyjścia do kina, dawały jasno do zrozumienia, że zostawia mnie dla niej. Och, jakie ja miałam wtedy nerwy?..  Chciałam jechać do niej walczyć o SWOJE!!! Ale bałam się, że skrzywdzę mojego męża? Później, gdy pogodziłam się z tym i  podjęłam decyzję o rozstaniu, dałam sobie spokój ? po co strzępić sobie nerwy?!?! Co okazało się? On nie był z nią ? ot zwykła przyjaźń, jeszcze przed naszym rozwodem ona wyszła za mąż za innego, a z moim (byłym) mężem i tak od czasu do czasu spotykała się (czasami wspólnie ? wszyscy znali się ze szkoły podstawowej). By poprawić sobie byt, zaczęłam walczyć o majątek, po ojcu odziedziczył kolekcje zegarków i piór i to była jego największa pasja, dodatkowo miał w miarę dobrą pracę, dobrze zarabiał, co powodowało, że nasze życie stało na wysokim poziomie. Ładny domek z ogródkiem ? marzenie wielu gospodyń, byłam z niego bardzo dumna, uwielbiałam spędzać wieczory na tarasie popijając swoje ulubione wino, wspaniały ogród, który na wiosnę zazieleniał się, latem dawał schronienie w upalne dni, a jesienią drzewa przybierały złociste kolory. Kochał ten dom, co rusz coś poprawiał i udoskonalał, dopracowując każdy szczegół do perfekcji. Chciałam zniszczyć mu życie tak jak on to zrobił mi!!! Najpierw sprzedaliśmy Dom kupując dwa małe mieszkanka (większe dla mnie ze względu na dzieci) później zabrałam się za jego pasję, ?zniszczyłam? (rozprzedając) jego pamiątki rodzinne ? komodę po babci, album ze zdjęciami, dokumentami i pamiątkami jego dziadka, który służył pod dowództwem J. Piłsudskiego i wiele innych rzeczy. Byłam szczęśliwa, widząc łzy w jego oczach. Rozeszliśmy się? Dzieci dorastały, na początku widywały się z ojcem często, później coraz rzadziej, aż w końcu kontakt prawie urwał się. Tomasz załamał się, z ?chłopaka z sąsiedztwa? zrobił się oschłym, zamkniętym w sobie człowiekiem. Zatracił kontakt z rzeczywistością, jego radość z życia zgasła. Stracił sens życia, zaniedbał się, dzieci zaczęły się go nawet wstydzić, unikać, nie zapraszały do szkoły na występy. Mając teraz 51 lat, wygląda jakby miał 65. Kilka lat temu spotkał się z córką, przypadkiem, na ulicy, były jakieś święta, zaprosił ją do domu. Siedzieli długo rozmawiali. Natalka po powrocie do domu powiedziała mi z łzami w oczach ?Nienawidzę cie!!!?, ?czy wiesz, że on na szafce nocnej ma Wasze zdjęcie ślubne, a koło niego są nasze?!?!? ?Nienawidzę Cię, zniszczyłaś go!!!?? Trzy lata temu wyprowadziła się z domu, od tamtego czasu widziałam ją tylko raz? Niedawno zobaczyłam syna oglądającego zdjęcia z czasów, kiedy byłam mężatką, jego narodziny, dzieciństwo, uśmiechniętego ojca bawiącego się z dziećmi na plaży, jak uczył go jeździć na rowerze, czy te, które uwieczniły jego 3 latka. Spoglądnął się na mnie i zapytał cichym drżącym głosem ?Czy to prawda co Nati mówiła??. Nie potrafiłam odpowiedzieć mu na to pytanie?

Wygrałam w walce z nim, zniszczyłam mu życie, ale przegrałam swoje. Córka odeszła ode mnie, syn niedługo też będzie pełnoletni, nie wiem jak potoczy się jego życie.

chyba  nie pielęgnowaliśmy naszej miłości, przestał mnie kochać. Nie ożenił się ponownie, a ja nie potrafie spoglądnąć mu w oczy i zapytać sie dlaczego...

koma5, zuczek70 ja czytam wszystkie posty, gdyż napewno mi to w pewien sposob pomaga, ale niewiem jak ja mam zebrac tą siłę do walki. Mąż cały czas mówi abysmy się rozstali jak przyjaciele, ja też bym tego pragneła jezeli faktycznie to juz między nami koniec.
jola47- nie chcę i chyba nie potrafie zniszczyc mężowi życia. Wiem jednak od znajomych że ta kobieta mówi że chca sobie razem ułozyć życie. W dalszym jego życiu niewiem czy bedzie dość miejsca i czasu dla dzieci, a chciałabym aby mimo wszystko miały tatę takiego który je kocha.

Chciałbym aby to wszystko było złym snem, chciałabym mieć dość siły . Co mi się z tego uda? To pierwsze na pewno nie a o  pozostałe , bedę się starać.

Spłaci, spłaci...Nie wiesz, ci piszesz!

Oszukana...a rób sobie, jak Cię nakręcił!

Należy tylko się dziwić, że jesteś tak naiwna. Żal mi Cię...

koma5- uwierz mi zdołowana już jestem, wiem że chcesz mi pomóc w jakis sposób i ja to bardzo doceniam ,staram się wykorzystywac w jakis sposób wasze rady i  małymi kroczkami iśc do przodu po calkiem nowej dla mnie drodze. Zrobiło mi sie troche tak dziwnie po tym Twoim ostatnim poście

koma5- z listem juz przerabialam, skonczyło sie na tym że powiedzial iż tak jak ja chce to nie będzie i list schowal albo wyrzucił ( tego juz niewiem)
I uwierz mi koma5 ja naprawdę chcę zmienic swoje postepowanie, ale nie da sie tego tak od razu zrobić. ta walka jest bardzo trudna, długa i ciężka, ale ma nadzieję że sobie poradzę i ją wygram. Niestety na to wszystko składa się aż kilkanaście lat mojego małżenstwa i uległość przez te lata mężowi. Uległość która mi nie przeszkadzała bo mąż i dzieci zawsze byli (dzieci napewno dalej są) na pierwszym miejscu w moim życiu i zawsze byłam się w jakiś sposób poswięcić dla nich dla ich szczęścia.

Oszukana 1 - Ty nic nie mów, tylko działaj , a z mieszkania ciebie i dzieci na siłę nie wyrzuci. Siedź , nawet się nie ruszaj. Nie było jeszcze żadnej rozprawy. Jeżeli będzie udowodniona jego wina, to na ciebie też będzie płacił alimenty. On tylko cie zastrasza.A znajomy prawnik, też mu więcej nie powie, prawo , jest prawem. Idź na razie po poradę do prawnika. To co ci obiecuje twój mąż, jest palcem na wodzie pisane. Wyprowadzając się stworzysz mu komfortową sytuację. Ta jego,, dama" niech mu da swoje mieszkanie. Niech się trochę podenerwuje. Ty tu jesteś górą. On doskonale wie co może stracić, stąd jego takie  postępowanie. A przyszłość dzieci,  to on stopniowo niszczy. Zrób to dla dzieci i idź do prawnika, jeżeli jest tam u was jakieś biuro  poselskie to tam też jest prawnik , który udziela  porad za darmo, np biuro poselskie PIS-u., lub inne. Widzę , że schemat postępowania mężów jest ten sam. On chce dogodzić jej . A o was to tak nie bardzo dba.  Jak pojawią się trudności, przeszkody , to może jemu i tej ,, damie" odechce się sielanki.

Oszukana1 - Koma5 ma racje posłuchaj Jej , Dziwewczyno -Twój  mąż ?????????? nigdy Cię nie spłaci !!!! Wiem to z doświadczenia !!!! ale jak chcesz tego ,to idz i nie rycz !!!!