Błagam o radę: czy to ma sens?

Czy ja mogę Ci się jakoś odwdzięczyć?? łezka mi się zakręciła, bo wrażliwa ze mnie istota Potrzebowałam tego.
Sama nie wiedziałam co myśleć, czuć. Zawsze lubiłam pomagać innym, ale teraz mnie dopadło
Może dlatego, że ja jestem w pierwszym poważnym związku. Nigdy wczesniej nie poznałam odpowiedniej osoby. Na studiach poznałam tak mi się wydawało idealnego faceta ale niestety nic z tego nie wyszło, jakoś się czaił Niewiadomo o co mu chodziło, rzadko się odzywał , ale nieważne, uważam że jak chłopakowi zależy to jest w stanie sporo zrobić.
W trasę nie pojadę raczej , bo jak zwykle on nawet nie wie dokąd jedzie , więc nie zaplanujemy, bo ja mam ograniczony czas urlopu i nie mogę.A tak szczerze to nie mam ochoty z nim jechać bo jestem strasznie zdołowana. On to czuje, bo rzadziej się odzywa. Kiefy byłam uskrzydlona dzwonił i po 3 razy dziennie a dziś np milczał. tak gadam z nim na siłe ale smutno mi i boję się o przyszłość tego związku. zle na mnie działają te przerwy , te 2 tygodnie jak go nie widzę oddala mnie od niego. Co mu zresztą powiedziałam - trudno, stawiam na szczerość, inacze j nie ma sensu.
Czas staramy się spędzać na spacerkach, a to na zakupy, na pizzę, ja teraz chcę iść na koncert pod koniec lipca.
Ostatnio się ze znajomymi spotkaliśmy, teraz chcę nad wodę w weekend pojechać i na dicho. ale cóż planujemy a tu i tak niewiadomo jak będzie Ostatnio mnie zaskoczył bo zrezygnował z planu wyjazdu do Norwegii , byłby tylko raz w miesiącu w polsce, bo powiedział, że nie będę na niego czekać 2 lata . Hmm to chyba dobrze o nim świadczy, zalezy mu mam nadzieję i jakoś się dogadamy. Finanse jakoś bardzo ważne nie są , jak dwoje ludzi pracuje to OK, ale martwi mnie i wkurza że się natyra a matka woła od niego (
I nawet jak się ożeni to musi jej dawać i znów nic z tym nie zrobię bo niby co ?jak mi nie pasi to odejść ale czy to jest powód? eh mam doła niestety jakoś mnie to przytłacza.

Jedno wiem, gdy jest taki dzień, że on się nie odezwie _ smutno mi jakoś i pamiętam taki moment jak się szykowałam do zerwania z nim z powodu pracy , jego nieobecności to bardzo wtedy ryczałam, bo nie chciałam od Niego odejść.Całą noc przepłakałam.

Dzwonił wczoraj jednak. Dużo rozmawiamy i jest zdania że o miłość zqawsze trzeba walczyć , kompromisy itd więc jeśli mówi prawdę to OK, ale może faktycznie potrzeba czasu aby dojrzał.

Zawsze jest wybór czy podążać drogą miłości i ufać że wszystko będzie dobrze czy drogą lęku, zamartwiać się i marnować swoje życie Jeśli się kochacie to wszystko się uda, chłopak dojrzeje itd, ale jak będzie Cię ciągle widział zdołowaną itd to będzie się czuł jak Ty w obecności swojej mamy ;/ nie za dobrze . Troszkę mu się nie dziwię , On również potrzebuje wsparcia.Nie myśl już tak jakbyś miała wychodzić za Niego itd, spokojnie rozmawiaj, może się ułoży czego Ci z całego serca życzę. ja wiem, co znaczy takie oczekiwanie na chłopaka, związki na odległość, ale uważam że lepsze to niż samotność , różnie jest w zyciu i może warto na początku mieć ciężko ale w niedalekiej przyszłości będzie lepiej :0 i będzie to szczere , piękne uczucie .Ja tez wałkuję nieraz ten temat, przepłakałam niejedną noc, ale wstaję i idę do przodu, bo mi życie ucieknie na zmartwieniach i i tak nic one nie dadzą . Nie sztuką dołowac siebie i innych.A ważne że chłopak chce coś robić, działa, myśli, ale to tez musi potrwać nawet do roku zanim znajdzie lepszą ofertę, czy to tak dużo? nie i nikt nie mówi że on nie zechce za 2-3 lata ślubu, ale skąd on ma to już dziś wiedzieć:)trzymaj się, spójrz świeci słońce , niech i w Twoim sercu zagości słonko. Razem podejmiecie decyzję w swoim czasie i dacie radę :)Mamą się postaraj tak nie przejmować, być może żaden by jej się nie spodobał. Ona już swoje życie przeżyła.Bądz sobą.

Bernardetto87
tak samo jak Ty byłam w związku z kierowcą Tira, który po 2 latach normalnego związku przerodził się w toksyczny ale nie o tym mowa.
Z tego co przeczytałam nasuwa mi się pare mysli, rad dla Ciebie.
1. Przestań ciągle słuchac się tak mamy, przestań mówic mama uwaza, że on nie dla mnie, że to nie ma sensu. Dziewczyno z tego co piszesz masz 28 lat i mama dawno powinna zrozumieć, że sama wybierasz co dla Ciebie dobre, sama ponosisz porażki, zwycięstwa itd a nie ona i powinna przestać układac Ci życie sama bo sama się tym nakręcasz i tak piszesz bo my z mama uważamy, że to nie ma sensu. Jeszcze tak temu chłopakowi powiedz to juz w ogóle go stracisz. Zacznij sama decydować a nie słuchać się mamy.
2. Życie z kierowca tira jest cięzkie ale cięzkie dla Ciebie jak i dla niego. Skoro chce żebyś pojechała z nim to ja bym nawet się sekundy nie zastanawiała tylko jechała. A wiesz dlaczego? żeby być z nim, żeby przez tydzień czasu byc z nim na okragło wygadać się za wszytskie czasy. razem spać, jeść, nawet jechać głupią autostradą ale żeby być razem. Skoro wiesz jaki ma zawód i masz wolne chcesz wspolnych wakacji to pojedz z nim- wiadomo to nie będą wakacje marzeń pod palmami z basenem i drinkami ale teraz odpowiedz sobie na pytanie chcesz wakacji z nim czy super wakacji w super miejscu? tu się liczą priorytety
3. Bardzo ciezko bedzie Ci go namówić na zmianę pracy. Przerabiałam to nie raz a tym co trzyma kierowców przy tym to są zarobki. Pewnie ciale mówisz ze sobie nie radzisz, że masz dość itd tez to robiłam i pewnie osiągniesz to samo co ja czyli nic. On się przyzwyczai do gadania takiego pomyśli wytrzymała tyle to i dalej wytrzyma i dalej bedzie jeżdził. Niestety taka jest prawda.
4. Jesli naprawde go kochasz jesli naprawde chcesz być z nim, mieć dzieci itd to mu to powiedz ale powiedz mu to jeśli naprawde tego chcesz. Jesli masz pisac tak jak wczesniej ze sama się zastanawiasz itd to nie mów mu tego bo go nie kochasz jednak jesli to prawdziwe uczucie to powiedz mu to prosto w oczy i może wtedy i on coś przewartościuje w swoim życiu.
5. Akceptacja. Jeśli Twoj chłopak jeżdził tirem zanim go poznałaś to wiedziałaś w co sie pakujesz byłaś swiadoma tego więc teraz nie dziw się, że go nie ma, że jeżdzi itd.'
Mam nadzieję że pomogłam jesli chcesz to pisz spróbuje dalej pomóc o tym jak jest z kierowcą, jak jest czekać mogłabym ksiązke napisac

Dzięki za cenne rady, to dla mnie tak wiele znaczy. Zwłaszcza, że sama to przezyłaś. masz rację. A napisz proszę czy TY ufałaś kierowcy? wierzyłaś  i byłaś spokojna, ze On jest Ci wierny ? czy związałabyś się z Tirowcą który będzie zawsze utrzymywał rodziców? dla mnie kasa nie jest najwazniejsza, radzę sobie, ale wiem że np po ślubie byłby to problem. A w trasę raczej nie pojadę bo on niedawno zmienił firmę i niewiadomo czy w tej nowej może kogoś zabrać, niewiadomo na ile jedzie, nie mogę na dwa tygodnie, jak zwykle nic niewiadomo, a ja na dodatek się rozchorowałam. Wiem,że pod koniec lipca mnie prosił o wolne, więc spędzimy razem długi weekend bo On ma wizytę u lekarza. Zgodziłam się oczywiście, wezmę wolne. Zauważyłam że pamięta o rocznicy naszego poznania, zabrał mnie w miejsce gdzie się poznaliśmy tego dnia, pamięta o rocznicy związku, twierdzi że kocha, a najgorsze że ja przestalam być pewna uczucia dla niego, nie wiem czy go bardzo nie zaboli jak mu powiem o tym że takie wyjazdy właśnie szkodzą mi, więz słabnie.

A czy możesz napisać czy powodem rozstania była właśnie praca?czy to się przyczyniło?
wiem, że teraz sporo ludzi tak żyje na odległość, no cóż może to kwestia pogodzenia się z tym, nastawienia.

Dzięki wielkie. Bo to tak działa i u mnie raczej, że jak mi zależy ,staram się, myślę to mam wrażenie, że on się oddala, a jak ja odpuszczam, waham się to on jakoś bardziej zabiega. Uważa że powinniśmy walczyć, że on dużo zainwestował w zrobienie prawka i kiedyś zmieni pracę jak np będzie miał rodzinę albo będzie jezdził ale w kraju by być częściej.
Nie ma wyjścia, muszę mu powiedzieć w delikatny sposób o moich lękach, bo mi ulży.Tylko nie przez tel. bo to doprowadzi do kłótni.
Wiem, ze dużo zależy ode mnie, mojego nastawienia i od jego starań.Nie chcę Go stracić bo to dobry chłopak, fazę motyli mam za sobą , teraz czas na realne spojrzenie. Jeśli chodzi o mnie to w głębi serca chcę żeby się ułożyło. jest dla mnie ważny i szczerze ? szkoda by mi go było zostawić, zawsze się cieszę gdy dzwoni. Kiedyś pisał że jestem najlepszym co go spotkało w życiu. Szkoda mi go, że tyle wycierpiał w dzieciństwie, teraz lekko nie ma. Nie krzywdzi mnie, stara się jak może, chce mnie zabrać tu i tam, lecz czasu brak póki co. Dlatego strasznie bym cierpiała gdybym musiała odejść.Wierzę Mu, że by mnie nie zdradził. Bardzo przeżył poprzednie swoje rozstania, co świadczy o jego zaangażowaniu i wrażliwości ale jest twardy i poszedł dalej, szybko zaczął się spotykać ze mną. penwie gdybym go zostawiła może by i cierpiał może nie ale znalazłby szybko nową miłość. Gorzej jak ja bym sobie z tym poradziła wszystkim.

m-kasjaniuk a jak często się widywaliście? czy to było co dwa czy co trzy tygodnie? Jesteś pewna, że nie mogłabyś być z taką osobą na odległość?a co, gdybyś się w każdy weekend spotykała z chłopakiem?i też by jezdził?
ja nie wiem, wszyscy dookoła mówią mi , że nie daliby rady tak żyć, większość wyobraża sobie małżeństwo czy związek tak woparciu o tą bliskość, o tą codzienność. Nie martw się Berni, ja też jestem na etapie poznawania siebie czy to mi pasuje itd.
Ale już miałam kryzys z tego powodu i sprzeczki. Ale tak jak pisze koleżanka - facet też chciałby być w każdy weekend, naprawdę, co mi to za przyjemność siedzieć w budzie. Trzeba dać mu czas, zmieni to, bo sam będzie miał dość.A na poważniejsze kroki przyjdzie czas, spokojnie . Mam podobny staż związku i podchodzę do tego spokojnie, poza tym nie spieszy mi się.

nie wiem czy jest sens żebym w tym wątku opowiadała swoją historię no ale co moge powiedzieć to też na początku mi to nie przeszkadzało że jeździ. Jeździ to ok kilka dni i wróci ja przez te kilka dni zajełam się soba studiami itd jednak kiedy zaczeły się kłotnie zaczeło mnie to też drażnić. wyjeżdzał pokłocony a ja myslałam co dalej na końcu naszej znajomości to czasami myslałam że byłoby lepiej gdyby nie wracał bo się znowu pokłocimy. od roku jeżdzi w trasy po całej europie czyli nie ma go miesiąc. Zarabia na własną ciezarówke i jak twierdzi "muszę to wytrzymać bo nie mam wyjścia". Wtedy stał się orogancki potrafił mnie skląc pokłocić się i wiele innych rzeczy tak jak pisałam to był już doksyczny zwiazek a czy było mi cięzko? jest nadal bo go kocham i nie umiem zapomnieć.
Bernardetto porozmawiaj ze swoim chłopakiem i nie kłoćcie się ale jesli uznasz, że masz dość, że Cie to przerasta to nie tkwij w tym tak jak ja bo zniszczysz sama siebie.

Może jeszcze przyjedzie do Ciebie, przemyśli, bo zda sobie sprawę, ze Cię kocha. Raz na miesiąc to kiepsko się widywać.

No właśnie susane, to są nierealne plany. Chcę z nim trochę o tym pogadać, podpytać jak to widzi jeśli z kimś tam się ożeni , ale to w weekend jak przyjedzie więc po weekendzie dam znać co odpowiedział

On zarabia 4000 bo jest początkujący, to nie jest dużo jak na taką pracę. Jakoś ufam mu, że nie zdradzi, zapytałam dziewczynę z ciekawości. na szczęście mam do niego zaufanie, a sms-y piszemy rzadko, on woli dzwonić, bo nie ma czasu. Jest dla mnie czuły , ale ja nie potrafię ostatnio wykrzesać nawet słowa kochanie czy skarbie taka jestem zła ze takie ma głupie chore plany nierealne. ale cóż mogę zrobić? porozmawiać , powiedzieć jak to widzę i zcekać

A ja myślę w ten sposób, nie wiem co o tym sądzicie Kobietki Drogie ?
Chłopak jest jeszcze młody, Ty również, żadne z Was nie pcha się do ołtarza i spoko. Znacie się też nie 2-3 lata , lecz rok i byliście do tej pory szczęśliwi, jak to w związku bywały i trudniejsze chwile , ALE  pracujecie nad tym by było lepiej :
On - szuka pracy by być częściej - to dobry znak, że Mu zależy i ja bym się cieszyła
Poza tym wyrwał się z biedy i marzy, chciałby tyle osiągnąć, natomiast czas pokaże , że to ciężkie do zrealizowania. Chyba, ze ma jakiś spadek , o którym Ci nic nie powiedział
TY - na Twoim miejscu podpytałabym delikatnie jak wyobraza sobie przyszłość , kiedy i czy chce się żenić czy dopiero gdy cały dom postawi perfekt? co jeśli jego żona nie zechce mieszkać tam gdzie on, dajmy na to on woli zacisze pod cmentarzem:D a Jego przyszła żona nie chce o tym słuchać? jakie widzi  wyjście? pomęcz go zaznacz że to z ciekawości i że chcesz , masz prawo wiedzieć, bo o tych celach mówi tyle a o rodzinie mało
no i raczej przestań się niepokoić, On wyczuje że strzelasz focha, boisz się. Postaraj się z nim nie kłócić , rozumiem że przez tel czasem nerwy też puszczą, ale to nie sprawi że zechce Cię poślubić wcześnie uważaj, ale też badaj teren, obserwuj. Zobaczysz Was za rok o tej porze Rok to sporo Może On poczuje coś będzie miał extra nowy plan, może dojrzeje do poważniejszego kroku, skąd wiesz? powiedz mu że cenisz jego marzenia i nie chcesz mu skrzydeł podcinać ale jak chce to zrobić będąc na zerze no jak?? nie obrazisz go, po prostu spokojnie porozmawiaj bądz miła, wyciągaj informacje Nie da się wszystkiego zaplanować, Ty też dokładnie nie jesteś pewnie wielu spraw określić ;)Dodaj sobie cierpliwości, rozmawiaj dużo, bądz miła , no taka jak na początku a zobaczysz , przyglądaj się jak Cię traktuje, czy mówi tylko o sobie czypadnie słowo wy, nie dziw się - ja po roku znajomości raczej bym się na ślub nie szykowała trzeba gościa poznać a nawiasem mówiąc tez powoli dobijam 30. i nie chcę mieć dziecka , a skoro nie chcę dziecka to wiadomo, że i do ślubu się nie pali to poważna decyzja chcę żeby była na całe życie . Wyluzuj z Tym ślubem, po prostu się poznajcie,
I nie zakazuj mu marzeń, to jego życie, ale zawsze możesz powiedzieć że się martwisz itd usprawiedliwisz się. sama wiesz jak się czujesz w towarzychu mamy, która wciąż Cię dołuje , nie rób tego chłopakowi buzka

On jest młody, więc może coś mu się w głowie zmieni.Dojrzeje.Podpytam Go i masz rację susane ktoś musi pójść na kompromis i tą osobą muszę być ja. Jeśli będzie dla mnie dobry, starał się , niech daje mamie, trudno , ja mu tego nie zabronię NIGDY , mogę jedynie zaakceptować. Trudno,będę czekać , jeśli będzie ok i 10 lat i już.Tak to widzę. Nie zmuszę go do ślubu, to dziewczyna musi czekać aż chłopak dojrzeje i już.Myślę, że to najrozsądniejsze wyjście.

Wiecie co dziewczyny.. ja nawet jestem w stanie zrozumieć chłopaka, bo swoją drogą jest ambitny. Chce się ustatkować, budować swój dom, bratu pomóc i rodzinie, do tego zadowolić swoją Dziewczynę. Tylko wiecie co? Tak się nie da, jeśli nie jest się milionerem. Ma miękkie serce i rodzinę, która to wykorzystuje. Oby tylko Bernadetta miała cierpliwość na niego czekać, bo on się zorientuje, że coś będzie kosztem czegoś, tylko oby nie za późno. Nie da się zadowolić siebie, kobiety, rodziców i rodzeństwo. A gdzie w tym wszystkim jest on sam? Czasami trzeba być egoistą i zadbać o siebie samego. B.poznawajcie się lepiej, postaraj się żebyście jednak razem zamieszkali albo chociaż blisko siebie i postaraj się poznać jego rodzinę, zobaczyć o co tam chodzi. Mam nadzieję, że wszystko się ułoży po Waszej myśli

Kochane kobietki, a gdyby wasza córa, siostra, kuzynka zwróciła sie z tym problemem do was to tak z boku oceniając co byście o takim związku z takim chłopakiem myślały? Czy uważałybyście że to jest bez szans na przyszłość? jakieś toxic? szczerze??
Być z kimś kto wyzywa , nie szanuje to masakra , ale co jeśli chłopak zamierza całe życie wspomagać rodzinę ktra jest dla niego najważniejsza? czy to ma szansę się udac? nie wspomnę o marzeniach bardzo nierealnych jak budowy?
ale gdyby zaczął stawiać chatę rodzince to co, nakłaniałybyście do zerwania taką swoją córeczkę? siostrę?czy radziły by to ceniła i akceptowała?

Dzięki, tego potrzebowałam Nie będę już marudzić Samodzielna staram się być, mam swoją pasję, a z mamą idzie mi coraz lepiej , przekonuje się powoli do chłopaka. Też mam dobre serce jak On i chcę dobrze żyć i z NIm i z rodzinką. Muszę się pochwalić, że dziś zaskoczył mnie pozytywnie , zadzwonił i poprosił bym mu jutro kupiła coś na rzucenie fajek
Mam nadzieję, że mu się uda. Marudziłam mu że martwie się, że mi to przeszkadza i przy mnie chociaż niech nie pali no i onpróbował na naszą rocznicę, nie udało mu się, więc sięgnie po wspomagacze. Miło mi się zrobiło .
Kiedy słyszę jego głos, ogólnie dziś upewniłam się, że mimo wszystko jest bardzo ważny dla mnie i ja Go kocham
Może i jestem niedojrzała do wielu spraw, ale też miałam bardzo dużo stresów ostatnio , za dużo spraw naraz :)a ja wolę spokojniejsze życie. Kochane jesteście kobietki i faceci, którzy zabraliście głos. Dziękuję każdej/każdemu z Was bez wyjątku, a niektórzy tak się wczuli, ze dzięki nim uroniłam łezkę i umocniła się moja wiara w ludzi. JESTEŚCIE CUDOWNI :*

Zgadzam się. Wcześniej miałam wrażenie, że autorka przesadza, ale jak przeczytałam to co potem napisała to bardziej rozumiem i już tak się nie dziwię jej. Nie chodzi o desperację jej raczej, że ślub już, no ale mało która kobieta godziłaby się na bycie taką na samym końcu i że ślub to może w wieku 40 lat. No niestety z takim podejściem to on mało o niej myśli, nie na tym powinien polegać związek. Pomaganie rodzicom jest dobre, ale równocześnie, jeśli ktoś przesadza to też nie jest ok. Mało kogo stać postawić dom, a co dopiero stawiać dom rodzicom, a potem na samym końcu sobie. Kocha się i chce się być razem, to normalne, a nie dopiero, że może za 10 lat. Poza tym, gdy facet mówi, że może sobie w takim razie poszukać kogoś innego, to też nie jest to podejście kochającego faceta, który raczej zrobiłby właśnie wiele, by być ze swoją kobietą. Nie mówię, że ma robić wszystko, ale to nie są wielkie wymagania, by być razem, by dążyć do tego. No bo gdyby choćby dążył, to by było ok, ale skoro on mówi, że może za 10 lat, to nic dziwnego, że autorka jest niezadowolona. A nie rozmawia z nim o tym pierwszy raz raczej.

Macie też rację, nie jest z nim długo, więc nie to, że powinna już zerwać, może poczekać, ale też bez przesadzania w drugą stronę.

Kochana, spokojnie, dobrze piszesz i myślisz Naprawdę będzie OK, jesli to prawdziwa miłość to uwierz wszystko się poukłada, nie warto się bać. Widzisz już palenie chce rzucić Krok po kroku i będzie OK.Tylko na spokojnie Go podejdz jak kociczka heheehe
Próbuj :)z chłopem trzeba jak z dzieckiem trochę. ja nie wierzę, że będzie jak glaz i co jak kocha to będzie czekał tyle lat?? eee nie sądzę, a narazie głupio wypalać, też jestem tego zdania temat mi bliski, a na biedę nie patrz, sama mam chłopaka pochodzącego z biednej rodziny, sam ciężko pracuje by się dorobić i ciężko mu idzie, ale jestem pełna nadziei. Ważne żeby w głowie ubogo nie było, a będzie git . Nie wierzę, ze rozsądny chłopak, który jest w związku z miłości będzie zwlekał ze ślubem Nie musi robić biby na 200 osób, może to być coś skromnego ale zawsze wzmacnia więz, sprawia że coś się rozwija, zmienia fazy .

Nie mam ochoty jechać , nie znam języka, tu mam OK pracę, przez rok jestem w stanie sobie zawsze coś odłożyć, ale mam nadzieję że znajdziemy inne wyjście, jutro będziemy rozmawiać.Muszę mu powiedzieć, że też nie podoba mi się  pomysł z budową.

Ja myślę ze mama ma rację.albo Ty albo praca.skoro i tak nie ma z tego kokosów to co mu zależy?

Jak kręci nosem...? Ma od razu wszystko rzucać i z nim jechać? Tam gdzie nie zna języka, nie ma znajomych?

Facet ma za duże parcie na jak najszybsze dorobienie się. Dlaczego nie może najpierw kupić sobie małego mieszkania i spokojnie odkładać na większe "już normalnie żyjąc"? Tak to by każdy na kilka lat wyjeżdżał, wracał i dopiero zakładał rodzinę. A dzieje się tak, że albo ludzie jadą tam i i tak wszystko wydają na życie albo tak im się spodoba zarabianie takich pieniędzy, że już nie wracają. Znam takich co pojechali zarobić na dom. Postawili ogromny dom i sprzedają, bo do kraju nie wracają.

No tak. Kto chce w 3 lata zarobić na dwa domy? Autorka chce wiedzieć, że za kilka lat facet będzie gotowy na stabilizację i nie będzie miał nierealnych ambicji.

Bernadetta na wakacje z nim nie chcesz jechać, zmienić miejsca zamieszkania też nie chcesz zmienić, ale już dom żeby Ci wybudował to jak najbardziej. Facet chce wyjechać do Norwegii żebyście RAZEM się dorobili - także źle. Wiesz co? Zamieszkaj z mamą - będziesz najszczęśliwsza po co Ci facet, jak Ty nie dojrzała jesteś. Nie masz nic do stracenia, nie prowadzisz oszałamiającego życia, chcesz zmienić pracę i SIĘ DOROBIĆ a nie chcesz w tym celu zarobić porządnych pieniędzy., utwierdziło mnie to w tym, że szukasz po prostu bogatego gościa , żeby pójść po najmniejszej linii oporu. I zaraz usłyszę, że przecież Ty masz to swoje życie - mamę i nie rzucisz wszystkiego dla niego.. tylko widzisz , jest coś za coś. Czasem trzeba zaryzykować i postawić na jedną kartę. Zwłaszcza jeśli chodzi o uczucia. Taki wyjazd to szansa na Wasze odcięcie pępowin.

Bernadetta jeśli nie odetniesz pępowiny i nie zmienisz swojego nastawienia to ja widzę to tak, że on będzie harował od świtu do nocy, Ty od 8 - 16 i będziesz siedziała razem z mamą i narzekała na niego jaki to on jest nieudacznik i jak mało zarabia. Obiecał złote góry a "nic nie macie". I mama doda klasyczne: "mówiłam Ci żebyś za niego nie wychodziła". Plus pewnie nie utrzymywałabyś kontaktu z jego rodziną.. To jest mniej optymistyczny scenariusz, który jeszcze możesz zmienić.

Nie chcę za granicę jechać . Mam pracę, która jest OK, fajne lokum w dużym mieście.Martwi mnie, że on jak powiedział MUSI mieć dom, bo tak został wychowany ;/pytałam co jeśli dziewczyna zechce w mieście mieszkać, a on że jakiś kompromis, trochę pomieszkają w mieście a trochę w domu, ale to bez sensu wg mnie;/ i znów nierealne, jak tak można żyć na dwa domy. Martwi mnie jego upór, on qMusi i koniec, musi mieć własny dom, no i najlepiej jakbymz  nim wyjechała. Jakiś taki władczy się wydaje momentami, choć niby tyle gada o tych kompromisach. Kochać go na pewno pokochałam bo z nikim nie byłam tak szczęśliwa, ale mama niszczy mnie psychicznie zamiast podbudować, ale już staram się nic z jej gadania sobie nie robić.

Za granica guzik daje? Jeśli jedziesz np. na kilka miesięcy - rok i masz jasny cel, czyli żyjesz najniższym kosztem, a jak najwięcej odkładasz - to to dużo daje. Ja tak zrobiłam z moim narzeczonym i dzięki temu w wieku 25 lat mieliśmy kilkadziesiąt tysięcy na to żeby zrobić sobie samemu wesele, a po weselu biorąc kredyt na jakieś 20 tysięcy (czyli prawie nic) postawimy sobie własny dom. I my jeżdziliśmy tylko na okres 1,5 miesiąca co wakacje w czasie studiów przez 4 lata (czyli łącznie pól roku) plus te pieniądze wydawaliśmy na własne potrzeby cały rok i będąc tam za granicą też trochę wydawaliśmy wiadomo. A mimo to odłożyliśmy kupę kasy. Więc jeśli dobrze się to zaplanuje to da się odłożyć pieniądze. Twój facet do tej pory nic nie odkładał, bo nie myślał o przyszłości - teraz zaczyna to robić więc ja bym się cieszyła. Poza tym to nie jest tak jak Ty może myślisz, że pojeżdzisz rok i odłożysz 300 tysięcy, a za kolejne pół roku już dom gotowy. Ludzie latami budują domy, wykańczają je, wspólnymi siłami jak tylko mogą. Jak mi się uda postawić już te własne cztery ściany to choćbym miała na materacu spać w gołych ścianach - będę najszczęśliwsza bo będziemy razem. I to jest ta różnica, którą dziewczyny chcą Ci przekazać Berni  - to myślenie "MY, pomimo wszystko ale razem".

Wiesz rozumiem ,że na stałe nie chcesz wyjeżdzać - ja też nie chciałam. Jest ryzyko, że jak wyjedziesz to wrócisz i znowu będziesz musiała szukać pracy itd. ale trzeba się zastanowić - mam możliwość być razem i odłożyć piniądze w rok czy dwa, po czym mieć swoje 4 kąty - czy nadal mieszkam sama, zarabiam tysiąc parę i ciułam kilkanaście lat na mieszkanie? jeśli macie tak różne poglądy i wizję przyszłości to jak Wy zamierzacie to pogodzić?

Skarbie , Berni  jak czytam Twoje myśli to mam ochotę powiedzieć STOP , dziewczyno, jesteś póki co szczęśliwa z Nim, pogadaj z Nim w miarę otwarcie, ale żyj tu i teraz . Samo się poukłada. Opowiedz Mu co myślisz o tym wyjezdzie i koniecznie daj znać. Jeśli się kochacie to nie ma opcji, dogadacie się :* Nie stresuj się Kochana , a mamy słowa jednym uchem wpuszczaj a drugim wypuść, sama tak robię , bo moja jakaś nadopiekuńcza i też muszę sobie radzić . Skup się na byciu z Nim, a może za rok będziesz gotowa na wyjazd, sami zobaczycie, a może wcale nie musisz i super się wszystko ułoży, ale zaprzątanie sobie tym teraz głowy jest pozbawione sensu. Chwytaj dzień. Chłopak ma dobre podejście, myśli o przyszłości, chce się żenić, więc ciesz sie bo jak Cię będzie widział taką zdołowaną non stoper to Mu się żenić odechce Ale On Cię musi bardzo kochać skoro tak Cię wspiera i w ogóle, oboje nie macie lekko, więc zasługujecie na szczęście i tak będzie Miłego weekendu z ukochanym :* i powodzenia z pracą. Napisz do nas :*

Słuchajcie moi Drodzy : jestem szczęśliwa, wczoraj miałam szczerą rozmowę z chłopakiem. Najogólniej mówiąc. Myślał zawsze, że chce mieć rodzinę i dzieci, ale uważał, że ma czas i nie wierzył że spotka właściwą osobę aż pojawiłam się ja i zaczął o tym myśleć bo mamy już swoje lata , On ma świadomość jak życie umyka, a po 2 rzekomo ze mną czuję się jak z nikim dotąd. Czujemy się przy sobie swobodnie i myślę że pasujemy do siebie, wczoraj nam to nawet w teście wyszło. Z mamą jest tak, że wspomaga ale tylko daje na jedzenie, proszek i pomaga dopóki może, potem jak będzie miał rodzinę to już koniec, mamie musi starczyć . Ma plan że chce robić przewóz ładunków niebezpiecznych, pojezdzi z pół roku Po POlsce (od września) i rusza na Norwegię, tam chce się dorobić i mieć dom, powiedział że dogadamy się co do miejsca , nie musi być koniecznie tam gdzie chce,a zalezy mu żebyśmy razem jechali, ja mogę na mieszkanie zarobić i będzie kompromis trochę w domku pomieszkać , trochę w blokach , ale on czuje że jestem tą jedyną, co pokaże czas,ja z kolei czuję że on jest tym jedynym, popłakałam się wczoraj. Kocham Go i chcę żeby było dobrze. Poza tym gadaliśmy na temat chorób i powiedział że gdyby się okazało że jestem chora w życiu by mnie nie zostawił.I przykro by mu było gdybym chciała odejść .Wierzę, że będzie dobrze.Z mamą też lepiej.Powiedziałam Jej , że wczoraj planowaliśmy trochę naszą przyszłość .

Dzięki susane Kochana jesteś :* Jasne, że będę dawala znać. Bardzo doceniam pomoc życzliwych ludzi na tym forum. Tak, narazie sobie obserwuję, jeśli znajdę super pracę to nie rzucę dla wyjazdu bo się okaże że nie ma do czego wracać, ale wszystko rozsądnie, na spokojnie zrobimy, chłopak nigdy nie zrobi nic wbrew mnie, nie zmusza mnie i ja siebie tez nie. Ważne, że już wiem na czym stoję, jest jakiś ogólny plan :*

Byłam w domu u chłopaka Miałam możliwość się z nim przejechać w krótką trasę TIRem i wieczorem poszliśmy do niego, bo ma bazę blisko domu. Załamałam się warunkami jego pracy, nie wiem czy dałabym radę psychicznie i fizycznie wyjechać z nim na chośby tydzień, ale druga sprawa jego dom, rodzina. Jestem załamana i w szoku. Mam mentlik i po prostu ryczę bez przerwy. Mieszka w głębokiej wsi. Ma mały, drewniany domek, malutka sień, małą kuchnię bez zlewu, myją łapy w michach no i pokój, łazienki nie ma. Brzydziłam się tam wszystkiego, chociaż jego mama postawiła przede mną cztery małe ciasteczka i pytała czy coś mi zrobić , podziękowałam. Napiłam się herbaty. Ojciec i jego starszy brat palą jeden za drugim, na stole piwo ciągle. siostra z piwskiem w ręku ogląda mecz, a tata zaniedbany, zniszczony , nic ale to nic nie chce robić, nawet wyjechać po niego nie chciał, a on go tłumaczy tym że ma ponad 60.lat i słaby wzrok, więc brat musi wyjeżdżać. Wiem, że możecie mi zarzucić, że jestem jakaś niewartościowa, ale to nie tak - ja się załamałam, jego dom to nie dość , że ubóstwo to jeszcze trunki i faje królują. Jak ta matka wytrzymała? co ja mam robić? czy mam z nim o tym proozmawiać? nie chcę go ranić. Boję się co to będzie , jak sobie poradzimy. Mama na dodatek krzyczy na mnie, że jak się z taką rodziną związę i za niego wyjdę jak to mówi za takich śmieci którzy nic nie mają i musi się chłopak dorabiać bo nie ma niiiiiiiiiic to mam zakaz wstępu do domu. To przykre , mam dość. Najgorsze że rodzina mi się  nie spodobała miałam wrażenie, że jestem w afryce

Ty się wiążesz z nim, a nie jego matką czy ojcem. Rodziców się nie wybiera - są jacy są i trzeba to zaakceptować. Będziesz musiała się z nimi widywać na pewno. Ale Ty szukasz ustawionego bogacza, więc rzeczywiście się zastanów.