zdradzona, zawiedziona

Oddał rzeczy - zostawił list. Miałam nie czytać w pracy bo wiedziałam, że się poryczę ale ciekawość zwyciężyła. No i się poryczałam.

Pisze że przez niego tez nie przeszło to obojętnie i że jak wziął moją bluzę do ręki to się rozkleił. Wie że wylałam morze łez, ale wie że nie może mnie więcej ranić bo jakby trwało to dłużej to by by bolało mocniej. Dziękuje mi za to że byłam i jestem i że dałam mu to co najważniejsze czyli cząstkę siebie. No i najważniejsze że nie chce mnie o nic prosić ani ZA NIC PRZEPRASZAĆ chociaż wie, że powinien.

Wiem, że powinienem ale nie zrobię tego. No i niech mi to ktoś wytlumaczy, jak to się dzieje? Albo co oni mają pod tą kopułą?
Powinno wojsko wrócić obowiązkowe to może by się co nieco tacy panowie nauczyli!

ZAHIR......." niech mi ktoś to wytłumaczy, jak to się dzieje.."? -  tego się nie analizuje, bo to wykracza poza wszelkie ramy przyzwoitości, a co dopiero logiki...... jednak po co oni to w ogóle mówią, ubllżają sami sobie - masakra!

W kwestii - SPADKÓW NASTROJU, KTÓRE DOŚWIADCZAMY - jeśli wracamy myślami, do przeszłości - jest naturalnym ,że robi nam się smutno, popłakujemy, złościmy się  etc. Jednak kilka wpisów wcześniej obiecałam Olimpii wymyślić teorię  na temat spadków nastoju, które nagle nas dopadają, choć w danym momencie nie myślimy o tym co się zadziało - i cholercia- nic sama nie wymyśliłam, Jednak, aby wyjść z twarzą z obietnicy danej Olimpii - trochę poczytałam i ... . Otóż - w naszym mózgu ( i innych) podczas długo trwałego stresu zaczynają zachodzić jakieś reakcje chemiczne, które właśnie są odpowiedzialne za ( niby nie uzasadnione) chwilowe spadki nastroju.

Mam nadzieje OLIMPIA, że zadanie domowe mi zaliczyłaś !! - he he he

Ja się oczywiście piszę

Oprócz 24.10 - to generalnie mam wszystkie weekendy wolne

Jak na lato:) ale ja narazie odpadam. Siła wyższa ( finanse, dziecko, dyskopatia) :-(

nie pamiętam skąd jest Olimpia . Ja oprócz 10.10 każdy weekend

brzmi bardzo kusząco 'KIELECKI ZJAZD CZAROWNIC" - he he he. Kurcze- ja do Kielc mam 400 km

Olimpia z Podlasia.

Zahir jak coś pomożemy Ci się zorganizować.   Życie nie rozpieszcza ale trzeba je sobie umilać.
Kielecki zlot CZAROWNIC musi być przecież w komplecie.

Liza ja mam coś koło 200. Ale muszę dokładnie obadać.

Arcola elegancko.

Prześpijcie się z tematem. Obgadamy konkretny termin, noclegi.
Śmigam spać dziewczyny, bo padnięta dziś jestem. Dobrej nocy.

ZADANIE ZALICZONE
I taka teza mi pasuje, bo wiem, że wszystko ze mną w porządku

Co tam u was dzisiaj słychać? Ja po wczorajszym czarnym dniu jakoś się ogarnęłam.  Pomogło to że dzisiaj zamiast pracy mam wyjazd integracyjny - nie mam czasu myśleć.  Mam nadzieję że u was też dzień minął dobrze.  Pozdrawiam was moje Arnoldowe ;-). Niedługo weekend trzeba wymyślić jakieś aktywności.

I ja się melduję. dzień szybko zleciał, intensywnie w pracy cały dzień, właśnie wróciłam z siłowni. Jestem padnięta ale humorek jest ok.
Dzisiaj w nocy mija 6 tydzień od rozstania i jestem zaskoczona jak dobrze sobie radzę. Staram się w ogóle o nim nie myśleć, jak pojawiają się wspomnienia o tym co zrobił albo czy jest z nią to myślę sobie "a w dupie to mam". Zaczęłam naprawdę skupiać się tylko na sobie i myśleć o sobie. Przed nami weekend, zobaczymy jak to będzie
Myśli wracają późnym wieczorem jak kładę się spać, zdarza się że sobie popłaczę delikatnie ale to już nie szloch. Kurcze jest lepiej Zero kontaktu, zero sprawdzania, zero rozmów z jego rodziną, zero przeglądania jego profilu na fb - TO POMAGA !!!

i ja się uśmiechnęłam
A NIE MÓWIŁAŚ?

nie ma dziś Was Arnoldowe- znaczy ,że jesteście zajęte
Ja mimo zajętego dnia - płacze - tak ciut wieczorem- bo cóż zycie jest warte - nawet te zaj...te, jak nie ma komu opowiedziec o codzienności................. nie o atrakcjach, ale o tym czymś...zwykłym......... po prostu podzielić się emocjami- wydarzeniami  dnia - cholera chyba mnie bierze........................

nie wiem , nie wiem - kolana na maksa - nie wiem dlaczego?

Ja już też jestem. Liza masz po prostu gorszy wieczór, zobacz, że cały dzień było ok, wzięło Cię tylko na końcówkę dnia. Poddaj się temu, popłacz, powyklinaj, cokolwiek, jutro będzie lepiej.

Dlaczego? Ja cały tydzień od pn jakoś przetrwałam, przyszedł piątek, wieczór i też jest gorzej. Przed nami weekend, to chyba dlatego. Podświadomie wiemy, że przez kolejne 2 dni nie będzie tylu obowiązków. Pracy, zajęć po pracy itp. Niestety jeszcze na tym etapie weekendy mamy kiepskie.
Włączyło się myślenie.

A i jeszcze jedno - NIE JESTEŚ SAMA !!!! My Arnoldowe jesteśmy z TOBĄ

padłam chyba nie na kolana- jest teraz znacznie gorzej............. nie ogarniam się. Wiem, ze jutro bedzie lepiej. DAWNO ,CZEGOŚ TAKIEGO NIE CZUŁAM

co znaczy zaradność, samodzielność, pewność siebie, fizyczność w wyglądzie ( cokolwiek to znaczy), brak problemów finansowych, co znaczą komplementy znajomych ( różnych płci) , że jestem silna, nieugięta, twarda i zaradna i nie wiem co jeszcze wymienić w tych kwestiach wymiernych, chyba jestem pozorantką, chyba jestem sztuczna ( mimo woli) nie chce taka być!!!!!!!!!! = kurna chyba ten płomyczek  sie ujawnił- chce  byc słaba .......... sory- to chwila słabości, a może ja jestem słaba?

Akurat na to nie pozwolimy !!! I tak jak napisałaś to tylko chwila. Niedługo minie. Trzymaj się dzielnie.

ja chyba chcę być słaba..!! nie chce udowadniać sobie i światu!!!, że muszę sobie radzić zawsze i z wszystkim .

właśnie kilka miesięcy  się w tej kwestii wyluzowałam i .................? w efekcie   trafiłam na to forum jako ta nieszczęśliwa/ zdradzona, więc dziś mając dylematy JAKIM LEPIEJ BYC , BY NIE CIERPIEĆ?! .. choć dziś cierpię , wiem, że trzeba się poddać chwili, choćby po to by doznać choć chwil szczęścia- takich niezapomnianych- dzis  jest mi źle, ale i tak , tych chwil nie żałuję-BYŁO SUPER- SZKODA,..............ŻE BYŁO

Hehe do  rana piłam..... wódka to zło!!!! Poza tym była super muza i ciężko było zejść z parkietu.  Kurcze musimy koniecznie się spotkać i pomyśleć jak możemy inaczej się wspierać szczególnie jak mamy gorsze dni.

Olimpia- komletnie NIC !!trudny dzień w pracy, po pracy- dom , pod wieczór prysznic i ................... zaczęło się.......MASAKRA jakaś..chyba te reakcje chemiczne w mózgu, ale aż tak ........... oczy mam jak angora!!!

Miło nam zapraszamy częściej.

ps. Iskra mam nadzieję, że ta inspiracja pomoże, naprawdę polecam. Ćwiczenia pomagają nie tylko ciału ale i duszy

Minęło kilka miesięcy, podobno "żałoba" trwa rok. Dziś jesteśmy nieszczęśliwe, cierpimy. Ale żyjemy i jakoś sobie radzimy. Te gorsze dni/wieczory będą się jeszcze pojawiały. Bo tęsknimy - wydaje mi się, że może już nie za samymi eksami, ale za bliskością, poczuciem, że ktoś jest obok i nas wspiera. Czujemy się samotne, bo jeszcze z tą samotnością nie nauczyłyśmy się żyć i do końca się z nią nie pogodziłyśmy. Ale wierzę, że to wszystko przez co teraz przechodzimy ma jakiś cel. Staniemy się silniejsze, mądrzejsze, poznamy i pokochamy bardziej siebie. A wtedy? Szczęście samo do nas zapuka BĘDZIEMY SZCZĘŚLIWE !!!! NIE MA INNEJ OPCJI !!! I NIE PODDAMY SIĘ, po tych gorszych chwilach podniesiemy się i tak za każdym razem kiedy nastąpią, aż w końcu dojdziemy do momentu, w którym całkowicie uporamy się z przeszłością i zaczniemy żyć bez tego całego cierpienia i bólu.

Jakim lepiej być by nie cierpieć? - myślę, że musimy być sobą, bo przecież jesteśmy fajnymi, pięknymi i mądrymi kobitkami Tylko trafiłyśmy na złych "panów". A to, że dzisiaj przez nich cierpimy pomoże nam w przyszłości omijać takich szerokim łukiem - BĘDZIEMY ICH MIOTŁĄ ODGANIAĆ A won !!

Olimpia dziękuję wysiłek fizyczny daje fajne samopoczucie, na mnie dobrze działa basen, tylko czasem ten leń tak mnie ogarnia, ale pracuje nad tym.
Liza tak jak napisała Olimpia najlepiej być po prostu sobą, co nie znaczy , że nad czymś nie da się popracować;)
Milego weekendu dziewczyny

to prawda, nie miałam na myśli wrażliwości (nie mylić z nadwrażliwością) , bo ona jest w nas najpiękniejsza i jest tym czymś czym mężczyzna (nie chłopiec) się zachwyci
I tu jak piszesz przez to, że została ta uczuciowość oszukana i skrzywdzona często zamykamy się, czego warto mieć świadomość i nad tym pracować, albo inaczej przepracować stratę i ból , by nie zabierać tych uczuć ze sobą w dalszą podróż życia.

Ja też z mojej historii wyciągam dużo dla samej siebie, fakt zostałam oszukana, ale wiem też , że sama mocno się oszukiwałam, pędziłam za tym co niedostępne, a świadomość tego dlaczego tak się stało jest moim nazwijmy tematem do rozwoju.

Liza czy Twój partner, który Cię zdradził był od Ciebie słabszy , mam na myśli słabszy psychicznie? Gdy napisałaś o tym, że dość masz bycia tą silną, dobrze radząca sobie, przypomniało mi się, gdy kiedyś ktoś mi powiedział, że facet, gdy czuje się nazwijmy gorszym od kobiety szuka akceptacji i potwierdzenia "męskości" na zewnątrz.
Nie ma nic złego w byciu silną i zaradną kobietą, niestety gdy wypiera się swoje "słabości" czyli potrzebę opieki i wsparcia , możemy otaczać się ludźmi,  wiązać się tez z takimi partnerami , którzy tę potrzebę mają aż nadto rozbudowaną - często są to osoby, które nie maja empatii, są egocentryczne, albo dają tylko po to by coś dostać w zamian. Myślę,  że ważne jest by wybierać partnerów o podobnym do nas potencjale, na zasadzie silna kobieta/ silny facet.

Hej dziewczyny. To cię Liza wzięło:-(
Ja też miałam kiepskie dni ostatnio. Nie wiem czemu ale znów powróciło mi pytanie jak on mógł nas zostawić? Ja chyba nigdy nie zrozumiem ludzi, którzy nad dobro rodziny przekładają inne wartości. 
Też wczoraj pobalowalam. Dziś kac i zle samopoczucie.
Do tego dochodzą problemy z córką. Odkąd zostalysmy same pojawił się w niej strach jak zostaje sama. Cały czas mnie pilnuje albo dziadków, jak z nimi jest. Boi się, że ją gdzieś zostawie. Dziś przywiózł nas kuzyn- ja wysiadlam z auta a ona wpadła w panikę, że ją zostawie. Do tego jest bardzo wrazliwa. Ciężkie to wszystko...

Witaj Zahir.
Nie zastanawiaj się nad tym Kochana. Ich nie da się zrozumieć, to "panowie" pozbawieni jakichkolwiek zasad, egoiści, niedojrzali i nieodpowiedzialni. Kierują nimi ekscytacja, adrenalina, ich męskie ego. Pamiętaj - to my jesteśmy wartościowe (ja pracuję nad odzyskaniem swojej wartości, ale codziennie sobie powtarzam, że właśnie taka jestem).
Kac kacem, ale mam nadzieję, że dobrze się bawiłaś

Martwią mnie problemy Twojej córki. Kiedyś nigdy bym nie pomyślała o tym, ale odkąd sama zaczęłam korzystać z porad psychologa to wiem, że warto. Może wybierz się najpierw sama do niego, powiedz o problemie córki a on powinien Cię nakierować jak z nią postępować. Albo może doradzi Ci terapię dla niej. Najgorsze, że może to odbić się na jej przyszłości.

Będąc u psycholog dowiedziałam się, że dziecko i tak to przeżyje, mimo braku silnych więzi z tatą.
Ja jej mowie zawsze co i jak. Ale wydaje mi się, że do niej to nie dociera w pełni. Na rysunkach jest nadal rodzina w komplecie plus brat, o którym marzy.  Pytań nie zadaje raczej. Raz zapytała czemu ona ciągle jeździ do taty, czy on nie mógłby do niej przyjechać?
Jak wspomniałam dwa miesiące temu była akcja, że on chciał wrócić. Wtedy zamacil jej w głowie niepotrzebnie.
Nie raz jak została z babcia bo ja późno wracałam to były pytania: czy mama na pewno wróci?
Ale pomijając ten lek, że ja ją zostawie to jest ok!
A propo mnie to ja chyba zawsze mam zryty humor po spotkaniach z kuzynem. Oni z synem w wieku mojej córki plus dziewczynka roczna. On dobry tata. Zazdrość po prostu no i żal, że ja tak chujowo trafiłam.
Gdyby nie kac to bym się napila, hi hi

ze mną to jest tak ( trochę symbolicznie) - jak wkładam moje 1o cm szpile ( he he - uwielbiam je) -  czyli gdy działam zawodowo, życiowo - jestem odbierana jako osoba, która się niczego nie boi, twardziel, zaradna, wymagająca etc ( choc tylko ja wiem co jest we mnie). Nawet mój eksik się mnie przestraszył na pierwszym spotkaniu. Myślał, że jest " za mały dla mnie". Poznaliśmy się bliżej i całkowicie zmienił o mnie zdanie. W tzw czterech ścianach jestem zupełnie inna ( bardzo cenił obie JA ). Jestem podobno ciepłą partnerką, opiekuńczą , rodzinną itd.  Ja już wiem ,że ukształtowało mnie życie np straciłam ojca gdy miałam 11 lat ( zmarł) . Jako 11 letnie dziecko ( i lata kolejne)prowadziłam dom, bo mama miała biznes i nie było jej często w domu, Ale wiesz co? , te czasy nauczyły mnie postawy radzenia sobie. Choć w tamtych czasach byłam obciążona ( młoda dziewczynka- obowiązki domowe plus szkoła artystyczna- czyli baaardzo dużo zajęć szkolnych), ale wspominam je bardzo dobrze !! Mimo wszystko - czułam się kochana przez mamę i pewnie wiedziałam, że muszę jej pomóc. Potem kolejne problemy życiowe zmuszały mnie do bycia twardą. Tak więc JA - mocna, życiowa i JA - wrażliwa, to ciągle JA -bez pozoranctwa. Taka po prostu jestem. Jednak robiąc rachunek  życiowy - niestety przez większość musiałam się wykazywać siłą- nie mogłam sobie pozwalać na  bycie słabą . Wiem, że to dobre cechy, bo zawsze sobie w życiu poradzę, ale czasem marzę by być ta głupią blondynką, która nie umie nic, niż to , aby wymalować sobie rzęsy

7.