zdradzona, zawiedziona

Witam moje Arnoldki. Co u was słychać, u mnie leje..... ale tylko na dworze. Ehhh powiem wam że związek na odległość to kicha. Oli jak mogłaś tak długo wytrzymać ? Póki co jeszcze czekam cierpliwie, a on coś tam ciągle planuje, żeby znaleźć tu pracę i sie do mnie przeprowadzić - ale zobaczymy co z tego wyjdzie. Wiemy jakie są realia.

Oli - jak samopoczucie !? mam nadzieję, że forma z dnia na dzień jest zwyżkowa i jest coraz lepiej.
Ja czekam na urlop - jeszcze niecałe dwa tygodnie i odpoczynek !!!

hejjjj Arnoldki
ja, jakoś nigdy nie byłam za związkami na odległość. Moim, skromnym zdaniem- to bardzo ogranicza w budowaniu relacji i realizowaniu swoich potrzeb ( z obu stron oczywiście). Tak więc w myśl tego, nigdy świadomie nie wchodziłam w takie związki i szczerze mówiąc podziwiam tych, którzy się na to decydują, bo to trudne, co nie znaczy niemożliwe ( znam przypadki wśród znajomych).
Ja -dziś jadę do Chorwacji ( kolejny wyjazd podczas tego lata - alllle na bogato hahahah) - wracam 23 sierpnia. Jadę pierwszy raz z nowym KTOSIEM ( nie licząc tych krótkich weekendowych wypadów). Ciekawa jestem jak ogarniemy temat bycia razem 24h przez ileś tam dni. To jednak inaczej niż spotkania kilkugodzinne.
Pozdrawiam Was baaaaaaaaaaaardzo serdecznie wszystkie Czarownice  i do .......... klikania za jakiś czas.

Liza trochę spóźnione, ale udanego urlopu z Ktosiem !!!!
Związki na odległość są trudne, wieczne czekanie na spotkanie, tęsknota, brak tej osoby w momentach kiedy potrzebne jest wsparcie itd itd.... Z perspektywy czasu wiem, że zbyt długo odkladaliśmy decyzję z przeprowadzką, no ale czasu nie cofnę, to już tylko nauczka na przyszłość. Aczkolwiek 2 raz bym się chyba nie zdecydowała na związek na odległość.

ps. Piotr próbuje ponownie swoich sił, ale nie ugięłam się!

Witajcie ARNOLDKI po przerwie/powrocie
OLI- ufam,że odrobiłaś zadanie domowe z lekcji pt "Piotr" i NIE POZWOLISZ, by więcej wodził Cię za nos.
Jak radzisz sobie? ( serce kontra rozum)

Co u Was Dziewczęta?

Witajcie Czarownice.
No, to i na mnie przyszedł czas na zdanie relacji -tak w telegraficznym skrócie
Relacja z KTOSIEM się rozwija. Rozwija, to chyba dobre słowo, bo ten pierwszy szał motyli powolutku mija( to już 7 miesiąc leci ) i jesteśmy na etapie czerpania przyjemności z faktu przebywania razem. Oczywiście mieszkamy osobno ( i gdyby co..jeszcze baaardzo dłuuuugo tak pozostanie, bo nie spieszy mi się do tego), ale w sumie i tak wydaje mi się,że dużo czasu spędzamy razem, bo 2 popołudnia/wieczory w tygodniu i całe weekendy. Spotykamy się z jego i moimi znajomymi, poznaliśmy najbliższe rodziny...itp.Aktualnie jest bardzo dobrze. Czasem mam wrażenie, że sprawianie mi przyjemności czytaj mój uśmiech ( nie mam na myśli tych wymiernych/ materialnych) sprawia mu wiele zadowolenia. Jest człowiekiem mega uczynnym, wrażliwym, empatycznym ( i to nie tylko w odniesieniu do mnie, ale tez innych osób. Więc chyba trafiłam na "dobry egzemplarz":). Musi się jednak trochę wyzbyć zazdrości ( były 2 małe akcyjki przez minione miesiące). Przegadaliśmy temat wielokrotnie,postawiłam sprawę jasno, no i zobaczymy, czy wyciągnie wnioski. Jest gościem myślącym, więc ufam, że moje argumenty do niego trafiły

A tak poza pytaniem OLI..... mam jakieś nieodparte wrażenie, że nasz ( OLI)wątek powoli umiera. To nie to co kiedyś. Szkoda ..... nie wydaje Wam się podobnie..?
Pozdrawiam

Hej dziewczyny!
U mnie trochę się dzieję. Źle, dobrze. Ogólnie na plus.
W wolnej chwili napiszę coś więcej....
Powiem tylko, że cuda się zdarzają . Trzeba w nie wierzyć!

Arcola, cierpliwości :-)
Otóż kobietki. Nie wiem jak u Was z kwestią wiary ale cuda istnieją. No ale do sedna. Pamiętacie wątek  siostry. Nie będę  się tu rozpisywać , bo nie da się pewnych spraw opisać. Jest już po operacji, nie ma guza, przerzuty się cofnely. Zadziałała chemia czy wino Matki Boskiej Gildowskiej, tego nie wiem ale wiem, że nie warto tracić nadziei , nawet jak lekarze mówią , że jest późno , że jest źle . Teraz trzymajcie kciuki o pełen powrót do zdrowia, bo jeszcze etap leczenia nie skończony .

aż dostałam SIARKI, jak to przeczytałam-  juhhhhhhu. Jak mówią "nadzieja czyni cuda", no i " nadzieja umiera ostatnia" więc zawsze trzeba ją mieć. Bardzo się cieszę z tej wiadomości.:)

Hej! Ja zaglądam;-)
U mnie ok. Zaczął się rok szkolny więc trochę słabo z czasem. Rano do szkoły, potem do pracy, potem lekcje ....jeju.
Z Panem mężem ostatnio mamy spięcia bo dopiero sie szkoła zaczęła a już problemy z lekcjami. A to czytanki nie weźmie, a to do zeszytu nie zajrzą.... oczywiście nadal prosi o spotkanie, co by porozmawiać ale moje stanowisko w tej sprawie jest oczywiste ;-)
Arcola, kolejny wygodniś ci się trafił . Po co coś zmieniać, jak jemu tak dobrze...
Oli, Liza co tam?!

Witajcie Arnoldki,

to prawda, że coraz rzadziej zaglądamy, ale zaglądamy Chyba łatwiej jest wylewać żale i smutki niż radości. Chyba tak jesteśmy skonstruowani, że szukamy rady, pocieszenia wtedy kiedy jest nam źle. A jak zaczyna się układać to żyjemy z dnia na dzień, czas szybciej leci i faktycznie nie mamy chyba potrzeby codziennie przelewać tego na forum.
Jak znajdę ciut więcej czasu  na dniach to napiszę coś więcej - co u mnie.

Mam dokładnie tak samo Zahir, wiele z moich marzeń się spełnilo - tabliczka działa , no ale też nie czuję się szczęśliwa....
Przeszłość we mnie głęboko siedzi i próbuję sobie z nią poradzić, dlatego nie czytam już forum (poza naszym wątkiem), próbuję myśleć optymistycznie, ale chyba już nie potrafię ?!?!?!
ehhh jesień przyszła, a z nią deprecha chyba

Liza wydaję mi się że może to być związane trochę z podejściem "spróbuję co mi szkodzi może się uda" o ile oczywiście nie wiedział że masz już kogoś. Czasami to charakter człowieka - mi poprostu byłoby głupio, a on widocznie myślał tylko i wyłącznie o sobie. Egoista i tyle.

To egoizm, strach przed samotnością - lepiej spróbować wrócić do czegoś znanego niż być samemu. Ale też się nadziwić nie mogę - jaki ludzie mają tupet. W głowie mi się to nie mieści.....A poza tym wydaje mi się, że on w ogóle nie myślał, a jeśli już to tak jak piszą Dziewczyny tylko o sobie. Liza nie zastanawiaj się, odpuść sobie. To już przeszłość, Ty masz już ją za sobą, myśl tylko o tym co przed Tobą !!!! Udowodnił, że nie był Ciebie wart, a Ty tym bardziej powinnaś się upewnić, że to co się stało wyszło tylko na dobre
miłego i spokojnego wieczoru Czarownice

Liza ciekawe czy zrozumie twoje słowa? Bo ja pisałam już naście razy, że nie chce z nim być a to nie dociera nadal ( teraz to już nic nie piszę bo jak kamieniem o mur).
Za to moja mała znowu jest bardzo nerwowa.  Ta cała sprawa bardziej  ja dotknęła  niż myślałam. Ja powiedzmy, że wyszlam emocjonalnie na prostą  a w niej nadal siedzą te emocje. Nadal nie radzi sobie z problemami.  Ma niskie poczucie wartości . Źle znosi porażki . W szkole różnie z koncentracją  a jak czegoś nie wie to zaraz łzy w oczach. Zarzucam dużo w tej kwestii  sobie, bo to ja na nią  przenosiłam złość , bo to na moje łzy patrzyła . Podlamana trochę tym jestem.

Oli - jak z tym Twoim byłym? odzywa się czy nie ? . Mam tylko nadzieję, że z Twojej strony to już sprawa skończona i nie ma powrotu ? Jeśli mowa o byłych - to mój na szczęście się nie odzywa, a jak raz widziałam go w pracy to jak tylko mnie zauważył to uciekł To się nazywa odwaga!
Ach no i mam 3 nalewki:wiśnię, porzeczkę i robię teraz pigwę -na zimę w sam raz będzie. A jak u was produkcja - jest już coś gotowe ?

Hej dziewczęta,
a ja nalewek w tym roku nie robię, brak weny a poza tym zostały mi jeszcze z poprzedniego
Odzywa się czasami...

No i wracam do swojego rytmu, kilka miesięcy leniuchowania w wakacje zrobiły swoje, ciężko mi sie zmotywować Zaczęłam kolejny rok angielskiego, wróciłam na siłownię więc znowu mam czas po pracy zapełniony. Ale dzięki temu szybko leci
a jak u Was?

Hej dziewczyny ja również przestałam czytać inne wątki. Są one dobre dla osób które są w pierwszym etapie swojej osobistej tragedii. Ten wątek, w tej obecnej postaci działa na mniej kojąco
Zahir brawo dla Ciebie, że zwracasz uwagę na stan córki. Niestabilna samoocena, to realny problem dla niej w tej sytuacji i wyzwanie dla Ciebie. Dobrze, że zauważyłaś to już teraz.
Również chciałabym coś zrobić ze swoimi życiem. Macie jakieś swoje cele na przyszły rok?

Hej Arnoldki
Pisze po przerwie, choć zaglądam tu co jakiś czas. Jakoś ( jak zauważyłyśmy wcześniej) wątek wyhamował z jakiś tam powodów.Jak domyślam się , każda z nas " ciągnie" codzienność do przodu na swój sposób, zgodnie z aktualnym stanem ducha, zgodnie z rzeczywistością, w jakiej aktualnie się znalazłyśmy.
Czytając pytanie Ryyty w kwestii planów ...hmmmm -tak pomyślałam/ zastanowiłam się i właściwie nic konkretnego nie planuję. Oszem- mam jakąs wizję na nadchodzący rok( w przeciwnym razie nie byłabym sobą), ale czy to planami można nazwać??? no może kwesta nazewnictwa?
Dziś wiodę fajne życie ( wlaściwie jestem spełniona) i tego sobie życzę na przyszłość. Przeszłość już całkowicie jest poza mną - stała się faktem.Dziś czuję się na powrót osobą stabilną ( czego bazo mi brakowało w czasach tych ZŁYCH ). Jest mi dobrze, nie mam parcia na nic konkretnego, wiem czego chce w życiu dla siebie, co jest uważam bardzo ważne, by dziś było mi dobrze( na wszelki wypadek jakby jeszcze przyszłość chciała mi podnieść adrenalinę).Aktualnie, jak wiecie mam tzw nowego KTOSIA ( jesteśmy razem 8 miesięcy), jest dobrze, bo spełniamy obopólnie swoje oczekiwania wobec partnera, którego chcielibyśmy mieć obok siebie. Mamy swoje zycie i mamy czas wspólnie spędzany, który daje nam dużo zadowolenia. Stopniowo poszerzamy zakres godzin wspólnie spędzanych. W piątek zaraz po pracy do poniedziałku przed pracą spędzamy razem 24h na dobę, a w tygodniu widujemy się na kila godzin dziennie. Środa - jest wyłącznie dla każdego z osobna. Tak sobie to wymyśliliśmy i tak nam to odpowiada.
Arnoldki - cieszmy się z codzienności, nie ma tak nigdy, żeby było całkiem źle. To kwestia naszej głowy. Pamiętam czas, gdy byłam sama po rozstaniu, gdy po kilku miesiącach WALKI ze swoją głową, poczułam sie szczęśliwa sama ze sobą. Z perspektywy czasu......, to jest super uczucie.
Trzymajcie się. Pozdrawiam Was wszystkie

Heja, dzięki za odzew! Zahir i Liza brzmi to jakby pozytywnie Myślałam że będzie to coś negatywnego, a tu jestem miło zaskoczona Zahir koniecznie jedź w góry to jest właśnie ten moment, czas spędzony z córką pewnie bezcenny będzie a co do zwrotu żona to nie zbyt miłe, jeżeli już nie jesteście małżeństwem, jakby się nie liczył z tym kim rzeczywiście jesteś.
Liza brzmi to mega spoko, chyba o to w życiu chodzi aby byś zadowolonym z chwili obecnej. To moje pytanie takie typowe, ale byłam ciekawa. To może czas zamieszkać ze sobą Bo jak się spotykacie w sumie tak często to kiedy czas na prywatność zupełnie dla siebie.
Ja jestem w delegacji do grudnia, mój chłopak również ale w innym kraju, mam swoją przestrzeń i czuję się osobą stabilną również. Dużo zawdzięczam pani psycholog z którą współpracowałam w pewnym momencie w życiu. Spotkania online na skype. Obecnie jeżeli chodzi o moje plany, to właśnie zapisałam się ponownie do niej i będziemy pracować nad poczuciem własnej wartości, która dla mnie jest czymś mega ważnym związku i zanim jej nie uzyskam wolę nie podejmować żadnej "życiowej" decyzji.
Jakoś tak zasmuciło mnie co napisała Arcola. U mnie chłopak sam cały czas proponował żebyśmy razem zamieszkali. Czyli chciałabyś wyjechać i jego zostawić? Mam nadzieję, że chociaż dużo rozmawiacie i piszecie. Bo jak ktoś nie ma zupełnie czasu tylko co dwa tygodnie to jest to dziwne.
Ciekawe co tam Olimpia porabia
Pozdrawiam serdecznie!

Witajcie
coraz rzadziej zaglądam na forum, ale to tylko dlatego że rozdrapuje mi ono stare rany. Co u mnie? Nic nowego, trochę jeszcze się w przeszłości, nie uporałam się z nią. Ale nie jest źle. Robię swoje, walczę, pracuję, uczę się itd.... Żyję z dnia na dzień. Staram uczyć się optymizmu bo gdzieś go zagubiłam...
ale widzę, że u Was jest kwitnąco i to cieszy !!!!
pozdrawiam

u mnie podobnie Zahir, nie potrafię myśleć optymistycznie, jest mi źle tak jak jest...

U mnie szaleństw pełno. Szaleje z bólu, szaleję z nerwów.....wrrrrr, łeeeee....
Znowu złapała mnie ta cholerna rwa. Skończyłam serię zastrzyków, od dziś mocne prochy. A prywatna wizyta u neurolog 1 grudnia. Jak nie umrę do tego czasu to będzie zajebiście. Tydzień  wolnego mija jutro. Więcej nie dam rady ciągnąć bo już szefowa ( prywatnie najlepsza koleżanka...,heh...) zapowiedziała że mam być. Oczywiście do tego dochodzi troska męża, który teraz pisze pięć razy na dzień. Jezuuuu. Dlaczego nigdy nie moze być dobrze? Zawsze jak jest w miarę ok to coś się przypierniczy....:-(

To taki zarabisty ból od pleców przez pośladek, tył nogi aż do pięty. Na szczęście szybko zareagowalam i jest w miarę ok. Jakos na prochach dniowkę ciągnę.Najgorsza jest jazda samochodem no i noc. To cholerstwo nie daje spać bo noga i kręgosłup bolą po calym dniu:-(

Ta rwa rzeczywiście nie przyjemna... Dobrze, że się przynajmniej zbliża się wizyta u lekarza, ale i tak to pewnie potrwa.
Olimpio od czego ta gorączka? ja kiedyś miałam to okazało się że od nerek hehe
a zima też fajna i nadchodzące święta to jakaś pozytywna myśl.

Hej dziewczyny! U mnie bez zmian. Wczoraj zmieniono mi leki no i jak nie minie do świąt to rezonans i dalsze leczenie. Ogólnie z tomografu wynik niezbyt korzystny ale tomograf robiłam w ubiegłym roku. Wówczas lekarz z NFZ poprostu go olal. Kazał ćwiczyć i tyle. Ogólnie mam nic nie robić bo mogę sobie zaszkodzić. Narazie leki no i czekamy...
Co do męża. Pisze, dzwoni ( zbytecznie odpisuję, nie odbieram). Podobno szuka gdzie pracuję bo chce porozmawiać. Heh, no ciekawe co ma do powiedzenia?;-) ...nie omieszkam Was poinformować jak się zjawi.

No no no Liza chyba trafiłaś na prawdziwy wyczekany skarb, zwracam honor aleeee to też Twoja własna zmiana, tyle pozytywnego myślenia ma pewnie duży wpływ na związek. Piszesz wypracowałam sobie zadowolenie z bycia samą, gratuluję było warto i miło, że się dzielisz tutaj z nami takim pozytywnym myśleniem

Zahir napisz co tam z Twoimi problemami zdrowotnymi, lepiej?

Ja spisałam dzisiaj list emocjonalny na 5 stron, podobno to świetny sposób na pozbycie się ran emocjonalnych. Walczę!!!

Zdrowych, wesołych i spokojnych Świąt!

Drogie Arnoldki, minęło już kilka miesięcy... Dajcie znać co u was słychać. Zahir - jak siostra ( zdrowa, wszystko dobrze ), były dał sobie już spokój ?, Liza - jak Twój partner wszystko dobrze się układa? Rytta - co u Ciebie ?

Oli - odezwij się! napisz co słychać, jak życie się układa. Czy już wszystko dobrze ? Myślę czasami o was i zerkam na forum z nadzieją, że któraś coś napisze.
U mnie dobrze, bardzo dobrze. Co prawda znajomość na odległość jak już pisałam nie jest łatwa ale Miś ciągle szuka pracy i mamy nadzieję, że w przeciągu 2 - 3 miesięcy ją znajdzie i się wprowadzi do mnie.
Patrząc z teraz z perspektywy kilku pierwszych moich wpisów nigdy w życiu nie podejrzewała, że tak wszytko się potoczy. Byłam raczej sceptyczna, że kiedykolwiek uda mi się jakoś poskładać wszystko w jedną całość i znaleźć wartościowego mężczyznę.
Pozdrawiam was i ściskam - odezwijcie się!

Witajcie ARNOLDKI
Miło czytać, że brniecie do przodu z uśmiechami na twarzy. Ciekawe co u Oli.
Zahir - niesamowite, że Twój eksik nie odpuszcza.
U mnie wszystko w najlepszym porządku. Jestem nadal z nowym ktosiem -wyobraźcie sobie, że minął w lutym już rok ( aż trudno uwierzyć, jak ten czas leci). Nadal mieszkamy oddzielnie i to na moje życzenie. Nie wiem, ale jakoś mi się nie spieszy. Pewnie kiedyś do tego dojdzie ( jak nic się złego się  nie wydarzy), ale to ewentualnie w przyszłości.
I uwaga - JA główny leń Rzeczypospolitej, od miesiąca chodzę na siłownie i co więcej - nie zamierzam przestać. I tu, po przeczytaniu oczekuje wielllkich braw
Jakiś czas temu postanowiłam wrócić do początku wątku OLI i wiecie co..? po przeczytaniu lektury, bardzo, tak naprawdę szczerze się wzruszyłam. To wsparcie i wstrząsy jakie sobie wzajemnie fundowałyśmy wywarły na mnie (z perspektywy czasu) wielkie wrażenie. To było super
Trzymajcie się kobietki.