zdradzona, zawiedziona

Arcola to normalne. Daj sobie na luz, ja mam tak samo. Nasze doświadczenia i przeszłość powodują, że się boimy. A to znak, że nadal nie jesteśmy pewne siebie i poczucie własnej wartości także kuleje.Walcz z tym bo to strasznie męczące tak czekać, martwić się, analizować. A poza tym faceci tak mają, że nie potrzebują tylu smsów dziennie co my kobietki, nie odpisują od razu albo nie odzywają się od razu bo coś robią. Nie fiksuj się bo zwariujesz Głowa do góry, sama napisałaś, że jest w porządku, więc tego się trzymaj

do kolejnej zimy dojrzeją nam te trunki podobno im starsze tym lepsze
Oby Ci dobrze służył samochodzik !!!!
Rozumiem, że powrotu nie rozważasz? Znudzą mu się w końcu te amory...

oj- życie-życie ! któż z nas dziś wie, jak się ono potoczy..?... myślę czasem nad tym i dochodzę do wniosku, że poczucie "WŁASNEGO SZCZĘŚCIA" ( wartościowanie siebie, umiejętność cieszenia się i czerpania przyjemności z codzienności ,jakkolwiek ona dzis wygląda ) to jest to ,co w razie WYPADKU spowoduje, że szybciej i mniej boleśniej staje sie na nogi................ .

cześc ARNOLDKI  właśnie wróciłam z tzw randki - normalnie- "żyć - nie umierać" - sama nie wiem, a właściwie wiem- BOJĘ SIĘ - sama tęcza !!! - a to nie normalne. To wszystko co się dzieje jest za piekne, a jednak zycie nie takie piękne jest ( włączył sie u mnie pesymizm). W przyszłym tygodniu wyjeżdżamy na 5 dni- i powiedziałam mu dziś, że to jest nasz PRZED - test i niech nie udaje, bo ja i tak będę robić  notatki , więc po co się łudzić ?! Jego odpowiedź mnie powaliła zwyczajnie..........tzn... gdyby było cos nie tak , to chce o tym porozmawiać, bo przecież musimy sie poznać..................no ..??? i nie miałam argumentów................

Witacie Arnoldki. właśnie wróciłam z weekendu od Piotra. U mnie to samo, brak zaufania, wychodzi na to, że nieważne czy siedzi się w starym (w starym pewnie gorzej bo to ta sama osoba, która to zaufanie zburzyła) czy nowym, bo nowemu też ciężko zaufać, boimy się, że każdy kolejny skrzywdzi. U mnie niby sielanka, nie mam nic do zarzucenia, ale cały czas jestem mega czujna, zrobiłam się nieznośna, o wszystko pytam, wszystko chcę wiedzieć - kiedy, z kim, o której itd... zapracował sobie na to. Teraz on przyjeżdża za tydzień. No i zbliża się moment prawdy. Jeszcze 3 tygodnie.

No i przed nami kolejny tydzień, powrót do rzeczywistości, praca, obowiązki. Ja chyba za dużo sobie tych wszystkich dodatków wzięłam, bo nie wyrabiam powoli. Jestem mega zmęczona. Ale już niedługo, dam radę

Miłego tygodnia i jak najwięcej słońca !!!!

witaj Betsy, wczoraj coś we mnie pękło po napisaniu mojego postu. Tracę siły, kłębi mi się w głowie mnóstwo myśli, mnóstwo wątpliwości. Rozważam mimo wszystko zakończenie. Muszę sobie to poukładać w głowie....

Chciałam jeszcze coś dodać. Jak kilkanaście stron temu walczyłaś o siebie jak lwica, widziałam takie światełko w tunelu, dokładnie takie samo, jakie dostrzegłam u siebie w pewnym momencie.. a później było tak smutniej i smutniej, jakby na Ciebie sama ta nadzieja gasła.
A ja jakoś widzę w Tobie ( po tym, co piszesz i co śledzę w Twojej historii) , że jesteś otwarta, ciekawa świata, dobra, z zasadami, wartościowa i wrażliwa. A stajesz się teraz osobą zgorzkniałą, bez radości, ot tak.. żeby było jakoś. Wszystko to wiem, rozumiem i to przeszłam.
Szukaj teraz siebie jak najlepiej i jak najwięcej, tak wiele dobrego możesz w życiu doświadczyć, zawalcz o siebie. O Was już walczyłaś.
I wiem, jak bardzo Ty to wszystko wiesz.. i jak bardzo się boisz i nie wiesz czy potrafisz żyć od nowa, tak samo jak ja, i jak wiele innych kobiet tutaj.
Uwierz mi, POTRAFISZ, daj sobie szansę na nowy początek Oliwia.
Bardzo mocno trzymam za Ciebie kciuki i kibicuję .

Oli masz orzech do zgryzienia i na pewno nie pójdzie to gładko i łatwo. Patrząc po sobie - ja bardzo się cieszę, że się uwolniłam (psychicznie) od poprzedniego związku i nigdy  przenigdy do tamtego człowieka wrócić bym nie chciała bo wiem, że by się nie zmienił.
Twoje życie w Twoich rękach - ale boję się, że  mimo wszystkich swoich chęci znowu zaczniesz przechodzić przez to wszystko jeszcze raz. Masz jeszcze trochę czasu - zastanów się i działaj.

To właśnie powiedziałam mojemu mężowi - że w momencie, kiedy zadał się z tą trzecią, to doraźnie mnie poniżył i upokorzył , ale też sprawił, że na długo, długo będę bała zaufać komukolwiek.

Właśnie Oli - daj znać. Ja planów nie mam będę leżeć i odpoczywać i mój Miś do mnie przyjeżdża. Dzisiaj spotkała mnie niemiła niespodzianka. Widziałam mojego byłego, którego od sierpnia nie widziałam.
No jeszcze nie jest dobrze - zrobiło mi się nieprzyjemnie i się bałam że do mnie podejdzie, ale wygląda na to że się boji - hehehe dobrze. Niech się boji !!!

Hej dziewczyny - jak po majówce ? Pisze bo chce żebyście ustawiły mnie do pionu. Znowu mi się włączył syndrom matki polki i znowu zaczynam popełniać te wszystkie błedy co poprzednio ( jestem nadopiekuńcza, staram się za nas dwoje ) i mam odczucie że on za chwilę mną się znudzi bo nie będe stanowiła dla niego żadnego wyzwania. Staram się bardzo bo nie chce stracić tego związku bo mój Ktoś jest na prawdę dobry, ale przy takiej mojej postawie pewnie za chwilę odczuje że wcale go nie potrzebuje. Staram się mniej odzywać i czekam aż on się odezwie. Kurna jestem zła bo nie umiem jakoś grać niedostępnej, a moje 7 miesięcy na terapii chyba mało mi pomogło. Już sama nie bardzo wiem co mam robić. Jeszcze niedawno chciał jechać ze mną na weekend jakoś w czerwcu, teraz cisza na ten temat albo nawet słysze ze chyba będzie pracował ( min w dwa weekendy). Jak sie pytam kiedy mogę do niego przyjechać ale bo czy w końcu wyjedziemy na ten weekend to mówi spokojnie pojedziemy. Może już jestem przewrażliwiona, sama nie wiem - ale nie chce po raz kolejny dac się oszukać.

Śmieszne jest to, że jak jesteś za dobra, za bardzo się starasz i nie ma fochów to tez faceta możesz stracić - ehhh życie.

poza tym dylematem u mnie dobrze , słońce świeci - do pracy niestety trzeba chodzić - no ale z tym nie da sie nic zrobić.

witajcie Arnoldki
Arcola, na ile zdążyłam NIECO Cię poznać, odnoszę wrażenie, że masz jednak problem z wartościowaniem siebie. "Jestem za dobra.."? ,daj spokój !. Przecież to Twój atut !!, a nie problem. Rzecz w czymś innym, czy Ty się podświadomie ciut nie narzucasz w obawie przed ewentualna porażką (tfuu ftuu - wypluć to). Nie wiem, jak to u was jest, ale czasem "poproszenie" o spotkanie, to przecież nic złego............ no chyba, że z tym przeginasz ( wiesz- równowaga w przyrodzie wskazana).jeśli chciał jechać, a teraz nie będzie chciał, to z pewnością nie w Tobie problem - tak myślę. Będąc na Twoim miejscu - nie ograniczałabym się w potrzebach i w werbalizowaniu tych potrzeb. Skoro tak czujesz, to to mów, jednak nie głaszcz na siłę ( bo i kotka można zagłaskać na śmierć).
Ja jestem jednak chyba trochę inna, chyba nieco bardziej świadomie stąpam po ziemi . Nie zamierzam ograniczać się( i tego nie robię) w mówieniu o moich potrzebach ( chcę sie przytullć - robię to), chcę coś tam - mówię o tym, nie zastanawiając się czy to dobrze wpłynie na tzw mój wizerunek , czy tez nie.
MOJA DEWIZA - nie grać kogoś innego - niż się jest w rzeczywistości, bo na tym długo w szczęściu i zadowoleniu się nie pociągnie.

A co u mnie po wyjeździe z Ktosiem? wróciliśmy wczoraj wieczorem. Było super !. Mówiąc tak nie mam na myśli tzw atrakcji wymiernych, bo wiedziałam, że tak będzie ( wiadomo - na początku są ochy.)
Bałam się tego wyjazdy w kontekście bycia z sobą 24h, bo to inaczej niz spotkanie w restauracji na 2-3 godz co 2-3 dni. Jakies klimaty sie wytworzyły, że normalnie miałam wrażenie, że to nie 1 wyjazd tylko 21. Nie czułam sie w ogóle spięta, luzik !!! Dni mijały - nawet nie wiem jak.
Tak więc jestem bardzo pozytywnie zaskoczona, o czym dziś mu powiedziałam dziękując  za spędzony czas ( bez szczegółów tu - hihihi). Chyba Ktoś też zadowolony, bo przeprosił, że dziś nie możemy ( musi ogarnąć sprawy firmowe), ale jutro poprosił o spotkanie.  Już w drodze powrotnej wymyślił wspólny wyjazd w sierpniu do Chorwacji. Ucieszyłam się ( i to okazałam ), ale wyznaczyłam przybliżony termin ( i jesli będzie mu zależało, to wpisze się w niego. Tak podsumowując- FAJNY GOŚĆ ( powiedziałam mu o tym )

Tak więc Arcola - nie ograniczaj się - mów i rób tak jak czujesz - GRĘ POZORÓW włóż między książki. jak się coś rozwali - trudno. Jak to będzie to, na co czekasz w życiu- to Twoja dobroć będzie doceniona

No właśnie ostatnio zastanawialam się co nimi kieruje, że się odzywają np. po roku ( jak mój) albo jeszcze później?!

Dokładnie.
Nawiasem mówiąc historia bardzo interesująca. Pierwszy raz o czymś takim słyszę, gotowy scenariusz na film.

Hello! Jest tu kto!?:)
Piękny dzionek się zapowiada. Jakie plany? Jak samopoczucie?
Ja sobie dorabiam pisząc pracę, więc dziś dzień z kompem. Po drodze jeszcze pranie, sprzątanie... Sobota zaplanowana.
Jak któraś planuje grilla, to niech zje za mnie kiełbaskę;)..browar już sama wypiję!

puk-puk...... NO I SEZON GRILLOWY ROZPOCZĘTY... - było jedzonko no i piwko ( bo czymś przecież trzeba popijać -hihi). Zahir - cały browar chcesz przywłaszczyć ? chyba nie masz serca.  Wczoraj spotkanie z Ktosiem na łonie natury, a potem BIG !!!! deser lodowy ( dziś na wagę nie wejdę - o nie !!nie chce sobie psuć humoru ). Ktoś- wkręcony na maksa - widze jak na mnie patrzy, no a ja..?? kurcze mięknę przy nim powoli. Nawet  zaczął delikatnie wchodzić na tzw powazne tematy. Przystopowałam go ciuut, mówiąc pół żartem/ pół serio, że jeszcze nie zna mnie jak sie wkurzę- ale poważnie mówiąc jestem zdania, że jest to Ktoś z kim warto coś budować. Jednak żeby coś budować, trzeba zadbać o silne fundamenty  związku ( a tu pospiech nie wskazany). Uważam i tego się trzymam !!, że tworzenie czegoś na gruzach lub wątplowościach - daje kiepskie podwaliny czemuś, co ma z założenia wytrzymac nie tylko słońce, ale i burze.
Tak więc odpowiadając Zahir na Twoje ostatnie pytanie - samopoczucie..? jest GUT. Czas do pracy się zbierać, by pieniążki na chlebek zarobić. Trzymajcie się Czarownice - pozdrawiam życząc Wam i sobie samych dobrych wyborów

Halo kobietki ! czy wam też tak się nie chce jak mi ? Oli - jak tam u Ciebie - zbliża się chyba najważniejsza chwila. Daj znać jak to wszystko wyszło.

Dziewczyny żyjecie? !. Jakie plany na długi weekend? Ja jadę na wieczór panieński na dwa dni. Ojj będzie się działo. Poza tym dostałam w końcu potwierdzenie co do swojego ciężko wypracowanego awansu ☺.
Fajnie by było gdybyśmy chociaż raz na tydzień pisały co u nas - przeżyłam z wami prawie 9 miesiecy i jakoś tak dziwnie jak nikt już nic w wątku nie pisze.
P.s. właśnie wykańcza swoja wiśniowa nalewkę.

Żyje  . Moja siostra ma raka . Jestem załamana
.

Arcola w początkowej fazie jak najbardziej rokowania są pozytywne ale w tym przypadku jest bardzo zaawansowany.  Oczywiście wszyscy ja wspieramy!
Tak czy siak to stwierdzam, że życie jest do dupy. .....co z tego, że szukasz pozytywów jak realia sa jakie są.  To jest takie wmawianie sobie, że jest fajnie a i tak będzie co ma być. ..
Kolejna lekcja pokory...

Witajcie Arnoldki,

Zaglądam na forum ze 2x w tygodniu, pamiętam cały czas i nie zamierzam Was/Nas opuszczać. U mnie bez zmian, jest zawieszenie, ale już się nie martwię, nie gdybam, nie analizuję. Jestem spokojna. Czekam cały czas, wiecie na co.

Zahir, zgadzam się z Arcolą - rak to nie wyrok. Ale rozumiem ten strach bo to trudna choroba, ale da się z nią wygrać. Trzymam za Ciebie i Twoją siostrę mocno kciuki !!!!!!Musi być dobrze !!!!

Oli myślimy pozytywnie. Nie mamy wyjścia!
Tylko ta cała sytuacja wprawiła mnie w olbrzymi, podły nastrój. Nawet nie wiem jak go określić ....

Z tego mojego nowego Misia to chyba nic nie będzie. Starał się na początku a teraz to on nie ma czasu. Jak mu powiedziałam że czuję się jak balast który zabiera mu czas, którego nie ma. To powiedział że to absolutnie nie tak. I że on ma zobowiązania. Niby rozumiem ale jaki jest sens utrzymywania znajomości kiedy się widzisz z kimś raz na miesiąc? . Przecież nawet nie masz opcji poznać tej osoby. Jakieś to wszystko beznadziejne. Dlaczego zawsze ja trafiam na takie przypadki?

Arcola a może starał się bo "zdobywał", a teraz jak już poczuł się pewnie to odpuścił? Faceci podobno tak mają, my potrzebujemy ciągłych zapewnień, spotkań, kontaktu, bliskości....a oni myślą zupełnie inaczej. Trudne to wszystko, tematy związków, z jednej strony powinnaś jasno mówić czego chcesz, oczekujesz, a on powinien słuchać i Ci to dawać, z drugiej strony ciągłe mówienie, narzekanie, wymaganie - odpycha ich, bo nie chcą słuchać wiecznego zrzędzenia. I w tym momencie zaczynam się zastanawiać czy tak powinien wyglądać związek? Pewnie nie, ale to chyba jest do wypracowania, bo jeśli ludziom na sobie zależy to słuchają i próbują spełnić oczekiwania tej drugiej osoby. Ja już sama momentami baranieję i nie wiem co i jak.

Zahir co do przeprowadzki to czekam, powiedziałam że nie będę katować, naciskać i ma mi sam powiedzieć jak złoży wypowiedzenie. To już kwestia dosłownie dni. Nie wiem dalej na czym stoję, bo dopóki nie zobaczę go z walizkami u siebie pod drzwiami to nie uwierzę.
Miewam nadal paranoje, że mnie okłamuje, że z kimś flirtuje itd - czy to już zawsze zostanie? Zdarzyło mi się kilka razy go sprawdzić, ale nic złego nie znalazłam, więc wychodzi na to że mówi prawdę. Ale podobnie jak u Arcoli, mój chyba spoczął na laurach i przestał się tak bardzo starać, a ja już w panice, że pewnie coś złego się dzieje. Odpycham te mysli, żeby się nie zadręczać ale różnie z tym bywa. ODBUDOWA ZAUFANIA TO STRASZNIE CIĘŻKA PRZEPRAWA Jest już czerwiec na szczęście, niewiele czasu zostało abym przekonała się czy było warto czekać pół roku.

a u mnie też dupa, dowiedziałam się, że wypowiedzenie mój Piotr składa na koniec czerwca i od razu wybiera urlop, generalnie wszystko okaże się za tydzień - co, gdzie kiedy, bo najprawdopodobniej będzie miał 2 mecze więcej-baraże. I zaczynam się zastanawiać czy to już przesuwanie terminu i gra na zwłokę? Obiecałam sobie, że czekam do końca czerwca (tak jak to było ustalone na początku roku) i jeśli nie złoży wypowiedzenia i zaraz po tym nie stanie w moich drzwiach z torbami to ja się wycofuję. Nie mam już siły czekać, szkoda mi mojego zdrowia psychicznego, szkoda mi mojego czasu i nie chcę już żyć w związku na odległość. Chcę stabilizacji i poczucia bezpieczeństwa, a w tym momencie tego nie mam.
Zahir ja też już nie potrafię znajdować plusów, bo cały czas żyję w zawieszeniu i cały czas czekam, nie potrafię czerpać radości z dnia codziennego....

Arnoldki..................... a u mnie...??? jest tak dobrze, że aż się boję..................... po prostu nie wierzę w to, co się dzieje.  Chyba już przestałam planować, żyję dniem dzisiejszym ( zaczynam się tego uczyć powoli).Dziś- jest mega dobrze, ale jutra nie znam.......

Olimpia, nigdy nie będziesz szczęśliwa ani spokojna, mając za jedyny swój cel oczekiwania to, kiedy wprowadzi się do Ciebie " Twój Piotr".
Najważniejsza sprawa w życiu ?
A gdzie Ty w tym wszystkim? Gdzie Ty jako osoba, kobieta, spełniony człowiek?
Jedyne szczęście dadzą Ci jego skarpety w koszu na pranie?

....... nie zastanawiam się "nad jutrem", bo wiem jakie ono będzie. Nie wiem zwyczajnie, czy będzie ono w pojedynkę, czy w duecie. Jednak nie jest to coś, czym dziś specjalnie się martwię. Jestem DZIŚ zdania, że Ktoś zasługuje ( jako cżłowiek ) na moją uwagę nie dlatego ,że JEST tylko za to JAKI jest. Jak okaże się, że z różnych przyczyn nie będzie nam po drodze, to się zwyczajnie rozstaniemy i koniec. Nie zamierzam uzależniać mojego szczęścia tylko i wyłącznie od drugiej osoby ( bo tak nie jest).  Cieszę się dniem dzisiejszym  i na tym się skupiam.

A Ty OLI - nie fiksuj. Podjęłaś wyzwanie/ ryzyko i na razie nie nakręcaj się, nie ponaglaj, niech gościu wykaże inicjatywę, że chce , że mu zależy. Dziś - zdaj się na bieg wydarzeń i tyle ( bo w sumie nic innego Ci nie pozostało). Mimo mojego zdania na ten temat ( które zresztą już znasz) - kibicuję WAM

Masz rację Liza, mam czasami takie dni, że się strasznie fiksuję. Co ma być to będzie

Arcola wrzuć na Luz. Nie ten to następny ;-)
Ja Kobietki zaopatrzona w chipsy i piwko  i zaczynam dluuuugi relaks o nazwie EURO! :-P
Jestem kibic pełną  parą i takie mistrzostwa to dla mnie lekarstwo na wszelkie zło !

Witajcie Arnoldki
no i następny kibic euro zawitał, też lubię, też oglądam, też kibicuję ale bez chipsów - mi nie idą w czyczki tylko w tyłek
hmm weekend, mój zapowiada się nieciekawie - kończę pierwszy rok nauki angielskiego i mam w poniedziałek zaliczenie z całego roku, więc czeka mnie nauka...nice
a poza tym - bez zmian. Czyli nadal świruję, im bliżej terminu tym większy stres, ale cieszę się bo w końcu niedługo przekonam się na czym stoję, wóz albo przewóz. Potrzebuję tego, chcę spokoju i chce wiedzieć w jakim kierunku mam podążać, mam nadzieję że już niebawem nastąpi kres mej wegetacji

Miłego weekendu !!!

Oczywiście , że mamy ;-)
Ściągnij sobie Livestream tv lub Filmon tv.
Ja na swój tablet sciagnelam ze sklepu play.
Tam masz wszystkie  kanały . Ja oglądam na itv albo bbc one.