zdradzona, zawiedziona

Witajcie kobietki!
Dziś za oknem tragedia! Szaro buro i ponuro. Mimowolnie włączył mi się kiepski nastrój:(

Dziewczyny ratujcie.
Ex się odezwał po 2,5 miesiąca...z tekstem, że odsyła mi moje rzeczy...typu szampon do włosów itd... Pytał czy u mnie wszystko ok i co słychać.
Ja się pytam po co?  Zaburzył mój spokój na który długo i ciężko pracuję.
Co myślicie?

Co mam rozumieć przez "bada teren"?
uważam, że szampon i stare buty to nie są rzeczy, którymi można się przejmować...a skoro już chciał mógł wysłać nie informując mnie o tym. Przesyłka doszła by czy tak czy siak .

Nieeeee Arcola ! w to mnie nie wkręcicie Potem wszystkie wylądujemy na spotkaniach AA . Zajmę się szydełkowaniem . Nie chce do niego wracać....tylko wkurza mnie, że znowu się dołuje i zadręczam.
A było już całkiem dobrze....

do lutego muszę się przemęczyć z tym numerem... nic o nas nie gadamy ...to bez sensu.....
Po tym jak usłyszałam od znajomych, że byłam przyczyną jego niepowodzeń, nie mam pytań. On jest teraz na fali. Brak mnie = jedno, wielkie pasmo sukcesów

Etap pt " To wszystko Twoja wina " mam za sobą
Nie dam sobie wmówić głupot

Mogłam napisać, żeby dorzucił do paczki kg mandarynek i ze dwa bochenki chleba

......" czas zająć sie własnym życiem. - zacznij robić nalewki.." !!!! -  błuachacha- normalnie ARCOLA rozwalasz mnie tymi swoimi wstawkami

dla 5 minut śmiechu polecam filmik https://www.youtube.com/watch?v=b1K-NpZMFTE
popłakałam się

I kabanosy... 1 kg

Mnie po prostu wkurza to, że przypomniał o sobie w momencie w którym miałam już stabilniejszy tok myślenia.  Byłam na najlepszej drodze do zaakceptowania sytuacji.
Nagle boom....cholercia jak Oni to robią, że zawsze wpasują się w odpowiedni moment ;/?

Cfani są

Chce wyplenić tego chwasta z mojej głowy... nie płakałam już miesiąc...to był dla mnie mały, prywatny sukces....do wczoraj!

Zawsze się wrąbiesz w jakiś mały regres.
Gratuluję postępów i trzymam kciuki!!

taaaa zwłaszcza, że co 3 minuty zerkam na telefon...a tego już też nie robiłam.
Łachuuudra!

Umiem:P . Najpierw dzwonek miałam włączony. Wkurzało mnie, że nic....więc wyłączyłam i zerkałam co 3minuty, licząc na niespodziankę...Tak się jednak nie stało...wyłączyłam więc telefon całkowicie...włączę za godzinę i nic tam nie będzie. Jestem psychiczna ;/

Nic tam nie będzie...

Tylko wiadomość ode mnie...

Nie jesteś psychiczna, ok?

Potrzebujesz trzech miesięcy.

Chcesz pogadać?

tzn?

Zamiast myśleć o tym co będzie za miesiąc, skup się na tym co teraz. Arcola Ci dobrze radzi, zajmij się czymś, rób coś aby nie myśleć. Z każdym dniem będzie łatwiej aż w końcu znowu odzyskasz spokój. Mi to zajęło 2 dni, ale pracowałam nad tym ciężko i się nad sobą nie użalałam, tłumaczyłam sobie, że już się nie odezwie i że ja tego nie chcę. A jeśli odezwie się za miesiąc czy 2 to będę/będziesz jeszcze silniejsza. Nie wystarczy tej krzywdy którą już nam sprawili? WYSTARCZY !!!! Dlatego bierz się w garść i nie czekaj, nie sprawdzaj telefonu bo tam i tak nic nie będzie.

Nie Ty jedna, ja też niestety kocham mojego eks, ale to nie oznacza, że dam sobą manipulować, pomiatać.... Oni mieli swoje 5 minut, zawiedli? Więc do widzenia. My sobie z tym uczuciem poradzimy, ono kiedyś zblednie i w końcu wygaśnie. Ale musimy sobie w tym pomóc, bo czekając na cud, cofając się, wspominając i użalając nad sobą, same robimy sobie krzywdę. Ja już nie chcę czuć się zawiedziona, zdradzona !!! Dlatego robię wszystko aby wygrzebać się z tego bagna jak najszybciej. I Ty też powinnaś zacząć robić coś dla siebie. BO TY JESTEŚ NAJWAŻNIEJSZA !!!

Nie nie nie my wszystkie jesteśmy z tych co to Panów na piedestał wynosiły więc pora teraz na nas:) pamiętajcie byle kogo nie bierzemy. A narazie dowartosciujemy siebie, spełniały swoje marzenia ( małe i duże) i najważniejsze- kochamy siebie!!! No chyba że mamy jeszcze jakieś małe skarbki obok to udzielamy im troszkę tej miłości:)

Arcola co do Twojego postu ...opisze to pozniej...w sensie jak jest ze mna.
Chciałam tylko się pochwalić, że dostałam paczke z szamponami itp...a w niej bonus... Stanik ..z tym, ze nie moj! I co wy na to?
Przybede wieczorem

Tak mamy. U mnie to smutek, ogólna melancholia o....dobrze podpowiedzialas.... drink na poprawę nastroju i ogarniam chatę.

Arcola ja chyba tak nie mam. Nie zastanawiam się nad tym, moim głównym celem już nie jest poznanie kogoś, nie jest nowy związek. Obrałam sobie za cel zmianę siebie i swojego życia. Robię teraz rzeczy, które zawsze gdzieś tam odkładałam na później, mam czas wypełniony na full i po prostu o tym nie myślę. Żyję tym co mam i chyba na razie jest mi dobrze - nie zapeszając. Poznaję nowych ludzi - na angielskim, na siłowni, odezwali się starzy znajomi, więc póki co nie narzekam na samotność, brak towarzystwa, kontaktów. Powolutku zaczyna się wszystko układać i widzę, że daję radę sama i już nie jest mi z tym tak źle.
Oczywiście mam momenty (wieczorami jak kładę się spać), że kogoś mi brakuje, że bym się do kogoś przytuliła. Ale wiem, że to niemożliwe tu i teraz. Jest za wcześnie Więc odganiam te myśli, nie skupiam się na nich, nie rozważam, nie planuję, nie analizuję. Zaczynam być egoistyczna, myślę tylko o sobie, o tym czego mi trzeba, na co mam ochotę. Zmiana nastawienia dużo mi pomogła.

OLI- Ty planujesz słodkie lenistwo - co jakiś czas wskazane - jestem ZA. Ja muszę się czymś w domu zająć, bo od wczoraj trochę nastrój mi się pogorszył . Nawet dla zmotywowania obejrzałam wczoraj w całości "Sekret". Dziś postanowiłam zrobić mały armagedon w szafach, który zaowocuje wolnym miejscem na nowe to i owo. Młoda znowu na weekend wyjechała na zawody, więc jestem sama w domu - kurcze muszę się ruszać/ czymś zająć, żeby się nie dać niepotrzebnym myślom ( dziś jestem grząskim gruntem, podatnym na coś ( myślenie) co mi nie jest potrzebne - zdecydowanie

Olimpio234 tylko nie przesadzaj z tym sprzątaniem .Ja kiedyś też próbowałam zgłuszyć wszystko sprzątaniem.Teraz jak sobie wspomnę to mam niezły ubaw z siebie.Przez tydzień wpadłam w taki amok ,że jeździłam na szmacie od rana do wieczora,fugi ze szczoteczką do zębów ,pastowanie ,okna ,polerowanie mebli ,wszystko musiało być tak jak chciałam.Po tygodniu,padłam na przysłowiowy pysk i powiedziałam sama do siebie CO TY KOBIETO WYPRAWIASZ,STRZEL SOBIE BARANA I ZASTANÓW SIĘ ILE CI TO POMOGŁO !!!!
POPATRZYŁAM ,ZASTANOWIŁAM SIĘ I DOSZŁAM DO TEGO ,ŻE ZAMĘCZYŁAM TEŻ SWOIM ZACHOWANIEM DZIECIAKI.
NA SAMO PRZYWITANIE NIE BYŁO CZEŚĆ CO SŁYCHAĆ ! TYLKO ŚCIĄGAJ BURT POWIEŚ TĄ KURTKĘ ,SPRZĄTNIJ TO I TO.
OJ BYŁAM OKROPNA ,ALE TO NA SZCZĘŚCIE MINĘŁO !

2- gi dzień gorszego nastroju - czuję się czasem zmęczona walką o SIEBIE- najczęściej jestem pewna do czego dążę ,ale mam chwile słabości i wtedy mam dylematy, czy faktycznie idę do przodu ( idę - to wiem ,ale czy wystarczająco) , czy sie tylko oszukuję. Kurna po 8 miesiącach leczenia i mam rozsterkę - czy moja SIŁA- jest faktycznie moją siłą, czy sie tylko oszukuję....?!
Czasem wyję do księżyca,a czasem czuję ,że jestem zadowolona z codzienności .Jednak myśl ,że mogę za chwilę ten czas poczucia stabilności/ siły utracić jest silniejsza w tym momencie.
JEST WE MNIE TYLE DYSTANSU DO WSZYSTKIEGO !!!JUŻ TAK NA PRAWDĘ NIE WIEM W 100% CO CZUJĘ
Wiem ,że trzeba przebrnąć przez etapy po tym co mnie spotkało.
Tylko czy będę kiedyś jeszcze tą kobietą ,która potrafiła bezgranicznie ufać.
Mówią ,że na głupie myśli najlepsza jest praca.
Zajmuję więc głowę i ręce ,ale jednak przychodzi co jakiś czas chwila ,w której czuję się bezsilna,zamęczona i wtedy chciałabym zasnąć i więcej  się nie obudzić.
Całe szczęście szybko to mija ,bo wmawiam sobie ,że nie będę żadną ofiarą losu.
Wiem ,że potrzebuję czasu...kurna- ale ile jeszcze..??/ myslałam, że mnie te rozterki i dylematy juz nIe dotyczą - miewam je mega  rzadko , ale jednak  one sie nadal pojawiają

Unormuje się wszystko Arnoldowe. Mimo, że jakoś sobie radzimy to wydaje mi się, że gdzieś ten strach przed samotnością też nas zmusza do takich nastrojów. Ja coraz rzadziej miewam takie stany, ale jednak są. Miałam nadzieję, że mam to za sobą i mimo pozytywnego nastawienia wracają. Ale są dużo słabsze. dzisiaj włączyła mi się jakaś tęsknota za eksikiem? po prostu za kimś? Nie wiem sama.... Ale wiem, że to kiedyś minie... Bedzie nam to obojętne, ale to dopiero za jakiś czas. U nas Arcola jest zdecydowanie za wcześnie, to dopiero 3-4 miesiące. U Lizy minęło 8 i nadal ma gorsze dni. Także długa droga przed nami, ale do przejścia. Nie ma chyba reguły ile to będzie trwało, każda z nas jest inna, aczkolwiek mamy dużo podobieństw i myslę że od nas samych w dużej mierze zależy ile to będzie trwało. Mi chyba też troszkę pomogła myśl, że eksik na swój sposób też cierpi, dodało mi to siły, mam satysfakcję - coś na co liczyłam kilka miesięcy temu i wiem, że to ja jestem teraz górą.
Generalnie mam dużo czynników, które pomagają mi wyjść z tego stanu - terapeutka, ogromne wsparcie rodziny, sporo zajęć, którym poświęcam czas, fajna praca i ludzie w niej, rozmowy z delikwentami z neta - to wszystko odciąga moje myśli od przeszłości, od eksika. Dzięki tym czynnikom widzę, że nie jestem samotna, że daję radę sama....
Dodatkowo wzięło mnie ostatnio na gotowanie  -wymyślam nowe potrawy, szukam inspiracji w necie. Po prostu robię rzeczy, na które mam aktualnie ochotę. Staram się za wszelką cenę wyłączać myślenie, nie wracać do przeszłości....
Ja też czuję się zmęczona, nie tylko fizycznie, ale i  psychicznie. Ale wiem, że ten stan w którym jestem czemuś służy. Zrozumiałam, że chyba tak musiało się stać, żebym w końcu wzięła się za siebie, żebym zmieniła w sobie to co było destrukcyjne. Przez ostatnie 4 me odkąd rozstałam się z eksikiem zmieniłam w swoim życiu bardzo wiele, dostałam kopniaka od niego, od życia...po to aby działać.

Hej Czarownice!
Widział ktoś śnieg? Bo my z córą wypatrujemy:) Mikołaja też i choinki.... Jaram się niesamowicie tym czasem przedswiatecznym:-D ...i jakoś nie martwi mnie fakt, że to będą pierwsze święta bez niego

u mnie dopiero pod koniec przyszłego tygodnia zapowiadają śnieg z deszczem, ale też go wypatruję... Marzy mi się dużo śniegu, duży mróz i dużo słońca - uwielbiam taką pogodę i spacery w takim klimacie a co do mikołaja....ehhhh....same wydatki - 3 chrześniaków

zazdroszczę !!!!!! ja też już chcę śnieg !!!!
u mnie mroźno, ale szaro ale mimo wszystko samopoczucie może być poniedziałek zaliczony, także zaraz weekend

Liza wymieniaj szybciej oponki, bo widocznie zima z południa idzie ku północy....

zaraz śmigam na angielski, miłego wieczorku Dziewczęta

HEJ ARNOLDKI
No to u mnie zima zbiera pierwsze plony w postaci czyszczenia mi portfela. Padł mi akumulator - tak więc trochę zamieszania - musiałam kable zorganizować, człowieka ze sprawnym akumulatorem do rozruchu mojej furki no i zakup akumulatora. Zorganizowałam się bardzo sprawnie ( kurcze jednak mam życzliwych i chętnych do pomocy  ludzi wokół mnie) i nawet zaliczyłam dziś kawkę z Panem X.  Autko śmiga, czas przy kawce miło spędzony ( choc mężem moim nie będzie -hi hi ) i nastrój ok. czyli dzień na plus zaliczony.
Widzę, że na dobre trzeba sie ogarnąć z tymi zimowymi kołami do mojej laluni -hi hi hi