zdradzona, zawiedziona

witajcie moje wspaniałe Arnoldowe. Wróciłam właśnie od koleżanki i mam takiego doła. Postawiła mnie między młotem a kowadłem. Później coś więcej napiszę, bo póki co nie potrafię zebrać myśli. Cholercia wszystko mi wróciło....

Oli nie poddawaj się! Jesteśmy tu dla Ciebie. Będzie dobrze to tylko chwila słabości.

No to ciężki orzech do zgryzienia. Nawet jak będziesz chciała coś doradzić to będziesz to mimowolnie robić przez pryzmat własnych doświadczeń oraz doświadczeń ludzi z tego forum. Może porostu odeslij ją tu a Ty zajmij się sobą.  Czasami w życiu trzeba być egoistą. Tym bardziej że Twoja rana jeszcze się nie zagoiła. No ja chyba nic mądrego więcej nie doradzę.

Rozumiem Olimpia.  Nie znam szczegółów tej znajomości ale jak w rachubę wchodzi rodzina to jestem bezwzględna. Nie będę tu psioczyc na twoją kolezanke ale wybacz ten facet ma dziecko! Jak można rozbić czyjąś rodzinę! Tylu wolnych facetów na świecie a dziewczyny pakuja się w żonatych/ dzieciatych. Rozumiem jak jest dwoje- można to przełknąć no bo różnie się układa ale dziecko. Przecież ten mały człowiek będzie miał pod górkę całe życie. Drugą sprawa- takie kobietki nie wiedzą do końca w co się pakuja. Miłość miłością ale jak w to wejdzie i zobaczy jak wygląda życie z facetem, który ma dziecko to szansę marne! ( widzę po znajomych) No chyba, że on świata też poza nią nie widzi.
Nie rozumiem co kieruje takimi kobietami?! Masakra.
Sorry Olimpia ale ci nie doradze. Wspolczuje bo sama masz problemy a teraz jeszcze jesteś w to wciągnięta.
Ps. Myślę, że jak ją odeslesz na forum to jej przemowia do rozsądku. Lekko nie będzie miała.

Ona też ma rodzinę! Nie doczytalam...O cholera, to już grubsza sprawa!
Olimpia! ty rób szybko te nalewki!;-)
Ale zagmatwane to życie....dzieci żal!

Masz rację!. Dziś się przyjęła zasada- nie pasujesz mi to się rozwodzimy. A po co się męczyć?
Moi rodzice są starej daty/ takie dziadeczki moje:-) i jak mi nieraz opowiadają o niektórych starych małżeństwach to włos się jeży. Ale wtedy nie było mowy o rozwodach. Ludzie różne rzeczy przechodzili ale są razem do śmierci. Można by tu dyskutować, bo wiadomo- zdrady, bicia itp. Różnie to było. Ale dziś to jest tragedia. Jakieś zauroczenie drugą osobą- rozwód, jakieś cechy charakteru wychodzą drugiej osoby- rozwód itd. Kiedyś przysięga małżeńska miała wartość! A dziś mało małżeństw jest bo po co taką odpowiedzialność brac? aczkolwiek dziś jak pisze, nawet sakrament jest nic nie wart.

kurde a najgorsze jest, że jak opowiadała o tym zauroczeniu, o tym wszystkim to ja od razu widziałam mojego eks ze swoją kochanicą. Próbowałam zrozumieć postępowanie tamtej i jej ewentualne rozterki na przykładzie właśnie tej mojej koleżanki. Zaczęłam się zastanawiać znowu czy odejdzie od męża, czy będzie z tym moim ex padalcem. Znowu myślę

Masz rację, muszę mieć do tego dystans !!!
A książeczkę mam, zaczęłam czytać

No i produkcja rozpoczęta
ja tylko czekam na mój srebrny płyn, kurcze nawet nie wiem kiedy go dostanę Ale jak tylko to całą parą zaczynam

OLI ... zawiodłaś mnie ,wiesz nie jedno w tej kwestii ( z autopsji i historii wyczytanych na forum). A Ty..?? koleżanka i nie wiesz co zrobić , by jej pomóc ? Jako koleżanka oczekiwałabym bys mnie PORZĄDNIE KOPNĘŁA W DUPSKO. ( Zahir ma racje).Jak nie masz odwagi cywilnej, to faktycznie ODEŚLIJ JĄ  TUTAJ- niech dziewczę trochę poczyta, a jaką decyzję podejmie..?? -JEJ ZYCIE.
W żadnym wypadku nie możesz się cofać w tył , masz jedynie pozwolenie na chwile słabości - I NIC WIĘCEJ !!

P.S. - Arnoldowe !! - dziś zainwestowałam w litr spirytusu ( tylko ?? - kupiłam w sklepie ,więc chyba tydzień nie będę jadła - he he) i teraz z niego bym najchętniej  wszystkie opcje świata nalewek chciała zrobić - he he. Co chwila jak Was czytam ,to różne smaki mnie inspirują...........dziś miętówka........... normalnie jestem rozdarta - he he he

A więc tak....jakby ktoś pytał czy są grzyby? To nie ma! Właśnie wrocilem z lasu i nie widziałam nawet trujących ale ( he he) znalazłam orzechy laskowe. No chcąc nie chcąc muszę zrobić orzechówke. I na tym zakoncze produkcję bo już alkoholu mi brakuje.
Liza wiedziałam, że ty Olimpię ustawisz.

ZAhir - nie znalazłaś grzybów ???, bo do złego lasy poszłaś. Te jadalne - na rynku się kupuje
( ile na szewcu zaoszczędzisz -he he), a trujące?? - idź tam, gdzie gamonie się spotykają na piwku  hmmmmmmmmmmmmmmm właśnie przypomniała mi się reakcja na takowych gamoni PODKARPACKIEJ - HE HE HE. świetna kobitka !!!

Super! Że mi do tej pory do głowy to nie przyszło.  Mięta z cytryną też może być fajna.

bo na grzyby do lasu to się rano chodzi;-) później to już tylko na ryneczek. Jak nic teraz musisz na deszcz poczekać a jak tylko spadnie budzik na 6 rano, jajko na twardo albo schabowego w kanapkę(jak za starych czasów) i do lasu zbierać ;-)

Liza, dobrze wiem o tym, ze powinnam to zrobic. Zrobie mam nadzieje niedlugo kontaktow zadnych nie mamy, mimo ze mieszkamy w tym samym miescie (na szczesie dosc duzym) nigdy sie nie minelismy nigdzie i to mnie cieszy. Nie chce go widziec. Robie male postepy i nie chce tego zniweczyc

Nie lamie sie, chyba od poczatku mialam to zakodowane w glowie, ze to nie ma sensu. A teraz juz od jakiegos czasu nawet nie licze ze sie odezwie i nie kusi mnie zeby sie odezwac. Mam na czym sie skupic

wpis  z 18 maja 2015 ( to nie to o czym wstępnie myślałam, ale i tak się uśśśśśśśśśśśśśmiałam

Niestety wiem walcze z tym, dopiero 2 miesiace a i tak jestem z siebie dumna, ze staje juz na nogi i mysle o sobie.

oooo orzechówkę i ja będę robiła TYLKO GDZIE MÓJ SZPIRYT??

podobno czekoladowo-miętowa jest pyszna. Tylko robi się ją z kakao

SORY........... 18 lipca 2015 - podkarpacka

normalnie jakbym czytała swoje myśli, gdy wracałam kilka dni temu z parkingu po męczącym dniu - he he - pisałam wam o tym ( numer z wykałaczką) - normalnie nie dzierżę tego type zaczepek , jak podkarpacka- he he

Ty chyba też palisz jak dobrze pamiętam? Rzucimy fajki, będzie kasa na szpiryt
ot nowa motywacja

no dobra dobra, będę sama walczyła z nałogiem

hahha rozgryzłaś mnie - jestem leniem
a dziękuję już lepiej Pofaszerowałam się jakimiś elektrolitami i postawiły mnie trochę na nogi. Ale musiałam sobie siłownię odpuścić
A tak poważnie, potrzebowałam tych kilku dni wolnego dla lekkiej regeneracji - moje młodo/stare ciało jest trochę zmęczone
Stres ciągnący się od roku dał o sobie znać.

a poza tym zbieram siły na nowe wyzwania - od przyszłego tygodnia zaczynam angielski (2x w tygodniu + 2x siłownia + terapeutka -> mam 5 wieczorów z głowy)

Dokładnie
Muszę jak najwięcej robić żeby nie myśleć, nie mieć na to czasu. A poza tym te zajęcia podbudują mnie - rozwinę się doszkalając język a i ciałko przydałoby się bardziej ujędrnić

OLI -.... myślę, że myśli będą nam wszystkim jeszcze dłuuuuuuuuugo towarzyszyć. Jednak emocjonalność będzie spadać - tego jestem pewna, bo DZIŚ......... choć nie ma dnia, abym nie myślała, jednak emocji jest w nich coraz mniej.Zapytaj mnie czy kocham - TAK

Będą będą, jeszcze pewnie długie tygodnie i miesiące. Aczkolwiek nie wiem jak mi się to udaje, ale coraz częściej kontroluję swoje myśli. Wypieram je i mam takie dni, że prawie wcale o nim nie myślę. Wtedy nie ma też emocji. Ale czekam na dzień, w którym będzie to zupełnie naturalne. Nie będę się do niczego zmuszać, będę na niego obojętna i PRZESTANĘ GO KOCHAĆ !!!! Kochać pewnie będziemy jeszcze długoooooo - to uczucie chyba najtrudniej wyrzucić....

no własnie nie mam pojęcia. Może właśnie z wiekiem, doświadczeniem to bardziej boli? Strach przed samotnością, że już nie zdążymy w tym wieku poznać kogoś wartościowego? Może z każdym kolejnym związkiem angażujemy się bardziej wynosząc jakieś doświadczenia z poprzedniego?
U mnie na pewno wpływ miały poważne plany - obrazy, które razem kształtowaliśmy (rodzina, dom, dzieci). W poprzednim związku też coś tam przebąkiwało, ale nie aż tak.

Mój ex był moim najlepszym przyjacielem, moją miłością, kochankiem - był tak naprawdę wszystkim czego potrzebowałam. Zostawiając mnie zabrał mi to wszystko, a nawet więcej.... oprócz siebie zabrał moją godność, poczucie własnej wartości...

Cholercia sama nie wiem. Ale dałaś mi do myślenia.

mi bardziej chodziło o nasze doświadczenie w naszym postępowaniu w związku. Ale możesz mieć rację, że to po prostu loteria. Albo trafimy dobrze albo źle. Ale w moim przypadku strach też ma tu znaczenie. Strach przed samotnością.

Dzisiaj już nic mądrego nie wymyślę. Mój mózg sie buntuje. Uciekam spać. Dobranoc i spokojnej  nocy

Kochane Czarownice.

Przyjdzie dzień kiedy pewne emocje, a raczej ich brak będą zupełnie naturalne. Obojętność przychodzi zazwyczaj małymi kroczkami, często dla nas za wolno. Chciałybyśmy to przyśpieszyć. Tylko dziewczyny jak przychodzi taki pozytywny kop od życia to mamy ochotę zwolnić...
No i zrozum tu kobiety....

Czy będziemy kochać długo, czy będziemy kochać zawsze? Nie wiem. Ja chyba trochę tak. W końcu to była miłość mojego życia - inaczej, wtedy sądziłam że to jest miłość mojego życia... Pamiętam dobre chwile, mamy wspaniałego syna.... Nie chce pamiętać złych.... Bo i po co? Coś się skończyło, ale to nie znaczy że kiedyś nie było najpiękniejsze i najbardziej prawdziwe na świecie. Zawsze jakaś malutka część mojego serca będzie należała do niego. Ale to już nie boli. Jest wspomnieniem...

Dziewczyny przecież każdy wiek jest najlepszy. Zawsze jest czas na miłość. Strach przed samotnością paraliżuje. To prawda. Ale przecież można go oswoić. To, że nie jesteśmy w związku nie oznacza, że jesteśmy samotne.
Ja mam za sobą jeden związek. I wiecie - jest mi cholernie trudno. Z jednej strony nie myślałam, że On tak szybko dotrze do mnie, do mnie tej głęboko ukrytej... Przecież nawet byłemu się to nie udało, a znał mnie "całe życie"... Nie potrafię tego ogarnąć. Nie wiem jak mu się to udało. I to między innymi powoduje strach, że mogę znowu zostać zraniona...
Nie ma już we mnie tej "naiwnej" pewności, że to na całe życie. Bo już WIEM, że nie ma na - całe życie.
Z jednej strony jest radość, a z drugiej strach...

Olimpia najważniejsze słowo - BYŁ... Już nie jest, to przeszłość. BYŁ wszystkim czego potrzebowałaś kiedyś.
Ej... zabrał tylko swój parszywy tyłek... Tak jak zachowali się nasi byli nie postępują przyjaciele, nie mówiąc już o osobach które kochają...
Oni tylko zachwiali poczuciem naszej wartości, to jest chwilowe. My mamy je w sobie i nie jest ono zależne od żadnego faceta.

A wracając do historii Twojej koleżanki - no ręce opadają... Typowa klasyka. Mąż mnie nie rozumie, kolega z pracy... Ja rozumie motyle w brzuchu ( kurcze szkoda, że nie można ich wpuszczać na zawołanie... ), ale przecież to nie jest życie. Za chwilę będzie płacz, lament... Czemu nie możemy uczyć się na cudzych błędach?
Chce wejść w tą relacje? Proszę bardzo - niech idzie zaraz do męża. Niech powie, że nie czuje się kochana, że ktoś się pojawił... Nie zrobi tego.... Bo tak teraz jest najłatwiej.... Przecież ma PRAWO do szczęścia, a że kosztem innych i własnego dziecka.... Nie mogę, po prostu nie mogę.... Czemu ludzie traktują się na zasadzie wręcz RZECZY - dziś mi się podoba, jutro wyrzucę i kupię nową... A co... wolno mi.....

I po raz kolejny uświadamiam sobie, że ja do tych czasów nie pasuje... Wiecie mogłam swoje małżeństwo przecież odpuścić już trzy lata, mogłam położyć na nim lachę... po co było się męczyć? Z perspektywy czasu wiem przecież, że i tak nie udało się tego uratować. Ale wiecie co - następnym razem postąpiłabym tak samo. Walczyłabym, może jeszcze bardziej bym się starała. Człowiek obok to do cholery nie jest RZECZ....

P.S. Dziewczyny wybieram się w ten weekend do spa. Szkoda, że nie umie robić naleweczek bo przydałaby się bardzo.

Za kilka miesięcy na pewno to nastąpi. Ale niestety idzie to bardzo powoli. Maju jesteś, myślę, że dla nasz wszystkich tu zgromadzonych , idealnym przykładem na to, że damy radę. Że się wyleczymy, że przestaniemy cierpieć, że będziemy obojętne. Dodaje mi to siły, bo wiem że to możliwe, że to nie tylko takie gadanie.

To prawda, że czas na miłość jest zawsze. Ja najbardziej boję się tylko tego, że nie będę miała dzieci - mnie ten strach paraliżuje. Że nie zdążę...
Ten strach przed nowym, o którym piszesz może z czasem minie? To dopiero początek nowej drogi i pewne te dwie skrajności "radość i strach" są zupełnie normalne na tym etapie, po takich doświadczeniach.

Zgadzam się z tym - dopiero po tym jak się zachował pokazał swoją prawdziwą twarz. Osoba, która kocha i szanuje tak nie postępuje. Ale musiało minąć wiele czasu, zanim to do mnie dotarło. Łudziłam się, że jest miłość, ale gów... prawda - ON KOCHA TYLKO SIEBIE !!! A ja nie chcę być z kimś takim.

Ehh ta moja koleżanka...mam nadzieję, że powalczy o swoje małżeństwo i zachowa się tak jak powinna. Ale jej historia dobiła mnie, po raz kolejny straciłam wiarę w ludzi, w instytucję małżeństwa. Ja też nie pasuję do tych czasów, mam wpojone te prawdziwe i najważniejsze wartości - nie potrafię i nie chcę nikogo oszukiwać. Ale ludzie widocznie traktują się przedmiotowo, w ogóle nie liczą się dla nich uczucia innych osób. Nie walczą o swoje związki, poddają się tym głupim motylkom i nie myślą o konsekwencjach. Zobaczymy co z tego wyjdzie.

PS. Udanego wypadu do SPA