zdradzona, zawiedziona

U mnie dziś też bez rewelacji. Po prostu dzień minął bez żadnych łez, dołów i  tych innych, ale ciągle wracam myslami typu co teraz robi itp. męczy mnie to bardzo, bo bym nie chciała myśleć, ale to się dzieje i niestety nie mam na to wpływu. Wymiękam czasem, bo choć teoretycznie " nic na siłę, " tak wybrał", ............. i wiele innych mądrości, jednak nie mogę tak w pełni się ogarnąć, by zapomnieć- może inaczej- by ZOBOJĘTNIEĆ, bo nie zapomnę go nigdy.

zaraz zobaczę - uwielbiam kabarety

Kabaret polecam, uśmiałam się

My wszystkie takie jesteśmy, pocieszamy się nawzajem i dajemy sobie wzajemnie siłę. Nie jesteśmy egoistkami i jesteśmy empatyczne
Oj ja też nienawidzę rano wstawać, a w tym tygodniu najgorsza z możliwych zmian - 6:00 toż to dla mnie środek nocy!!!!

ARCOLA- normalnie jak czytam co piszesz i robisz- mam banana na maksa. Ty uważaj z tym wysysaniem soków( i nie tylko ) z wiśni, bo jak za mocno pociągniesz, to plomby Ci powypadają- he he he
Nie zablokują nas, bo my z żalu po rozstaniu to robimy  - he he he

JULKA -normalnie ręce mi opadają !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!. Ja- taka logiczna osoba - nie znajduję w tych wszystkich naszych historiach wielu wspólnych wydarzeń.................. oprócz ............ TEGO CHOLERNEGO SCHEMATU ROZSTAŃ .......aż klnąć mi się chce.Na końcu-.." oni nie wiedzą, bujają się w niedopowiedzeniach , tchórzą, każą się domyślać........itd - do cholery jasnej- co to za ludzie ??!! Mój też się bujał - ja musiałam się domyślać i podjąć decyzję.

WYTŁUMACZCIE MI, JAK IDIOCIE...czym się kierować ? SERCEM , czy ROZUMEM, by nie cierpieć??? być wyrafinowaną su..ą, czy miękką i wrażliwą? Normalnie jak czytam to wszystko, to chyba spokój będę miała będąc samotną, ale............ kto mi balkonik na starość poda jak będę niedołężna. A może zwyczajnie, bawić się facetami? Nie jest to w mojej naturze, ale czytając to wszystko miewam już aż tak skrajne myśli

Julka - mój też był 7 lat młodszy i po przejściach (po rozwodzie z 10 letnim synem ) wydawałoby się że taki facet po przejściach będzie szukał jako takiej stabilizacji. Skoczyło się tak jak u Ciebie to ja musiałam podjąć decyzję. Inaczej do tej pory bym się z nim bujała. No ale ja nie zmienię zdania i po prostu uważam, że faceci to tchórze. Boją się zdecydować, powiedzieć prawdy - tylko po jakiego ....uj tyle czasu to ciągną. Nie mamy po 17 lat w naszym wieku każdy stracony miesiąc na bezsensowny układ/związek jest naprawdę stracony. Może to zabrzmi brutalnie ale w moim przypadku kiedy lata lecą a ja ciągle mam nadzieję na rodzinę i dzieci - taki niezdecydowany facet jest najgorszą z możliwych opcji.

Julka bardzo dobrze cię rozumiem. Ja też zmarnowałam dwa lata. Mąż też nie wiedział co chce. Tzn on wiedział- chciał mnie na jego zasadach.
Długa droga przed tobą.  Pytanie podstawowe- jesteś pewna, że już masz dosyć?! Wiem jak to wygląda w takich toksycznych związkach. Trudno jest zerwać te więzi. Tak jak piszesz- razem źle, osobno też. Ale jak to życie razem wygląda to sama widzisz. Poczytaj sobie na temat toksycznych związków to ci się oczy otworzą. To nie jest miłość! To chore przywiązanie!

Kiedyś mieli honor - teraz już tego nie ma. Faceci mają czasami bardziej miękki tyłek niż kobiety i są bardziej rozpieszczeni. Chcieli by złapać kilka srok za ogon. Nie wiem z czego to się bierze - ile do diabła trzeba lasek przelecieć żeby jeden z drugim poczuł się gotowy na związek. Kur... chcieliby mieć wszystko nie dając prawie nic.

O CHOLERA- CHWAŁA BOGU, ŻE NIE JESTEŚ MOJĄ SĄSIADKĄ.P.S> wino tez robisz sama?

hehheh nie tylko piję. Ale wiecie ja to wypije jeden mały kieliszek w porywach do dwóch i to tyle. Generalnie sama to ja nie lubię zbytnio pić bo mi nie smakuje. Ale może to i faktycznie dobrze, że koło siebie nie mieszkamy bo aż się boje co by się działo :):):)!!!

Jakby nie było trzeba spokojnie bo jutro do pracy.

odpowiadając Wam............ no- hmmm sąsiadkami nie musimy być,( choć czemu NIE-- he he) ale uwierzcie !!!! bardzo żałuje, że tak jesteśmy rozproszone po POLSCE

ZAHIR- doszukuje się podstępu w Twoim zapytaniu - he he he

faktycznie - nie zauważyłam tego wykrzyknika. Wybacz- chyba pesel mi ciąży

Nie no fakt bez miotły ani rusz !!!!

A ja dzisiaj wymiękłam w pracy, to niby zatrucie z piątku to chyba będzie jelitówa. Już sama nie wiem, źle się czuję. Idę dzisiaj w końcu do lekarza bo ile można udawać twardziela, że nic mi nie jest. Także kolejny dzień - kocyk i tv, nie mam na nic siły...

Miłego dnia Wam życzę, mój chyba prześpię

Kurcze mi cola tylko z wódką wchodzi
A tak na poważnie, to tylko woda teraz, herbatka zielona albo mięta + delikatne jedzenie.

Kurcze to samo pomyślałam jak zobaczyłam wątek "Odszedł do innej, jak żyć?", nóż mi się w kieszeni otwiera jak widzę ile jest takich kobiet jak my. Ja dziękuję losowi za to, że nie miałam dziecka z tym baranem. Ale w szoku jestem, co to się dzieje z tymi "panami" - zero wartości, zero myślenia, nieodpowiedzialni, niedojrzali. Zawsze tak było? Jak porozglądam się po rodzinie, sąsiadach, znajomych to te starsze pokolenia są razem. Kilkadziesiąt wspólnych lat, dzieci, domy, o zdradach nie słyszałam. A teraz? Za każdym rogiem to samo - oszustwa, zdrady. Czy oni powariowali? Czy ich męskie ego mózg im wyprało?

No to prawda nie rozumiem co się dzieję z facetami. Mam taka koleżankę w pracy, która tez była z chłopakiem chyba z 5 czy 6 lat. Pobrali się a po 3 miesiącach on ją zostawił dla innej. Jak się zapytała po ..uj się z nią żenił to powiedział żeby nie było je przykro ( bo się przygotowywała do ślubu), drugą facet zostawił tuż PO ŚLUBIE!!! ( o zgrozo ) w tym samym dniu. Powiedźcie mi co o tym myśleć ? wyrachowanie, tchórzostwo - przecież to już nawet nie idzie dojść o co im chodzi.

oni chyba sami nie wiedzą o co im chodzi
ręce mi opadają ....

Mój eks podobnie - nie pierze (nawet pralki nie potrafi uruchomić), nie prasuje sobie rzeczy, nie zje jak obiadku nie ma bo mama nie ugotowała.
I zostaną tacy z mamusiami w domkach

Zazdroszczę, że już jesteś na tym etapie
Mi zaraz stuknie 2 mce i niestety boję się tego, że jakby zadzwonił to bym mu znowu uwierzyła. Nie jestem jeszcze na tyle silna aby wiedzieć, że  na pewno do niego nie wrócę.
Ale nie dzwoni, więc w sumie nie mam się nad czym zastanawiać, niech spada

no u mnie dopiero 4 tydzień leci - i czasami jak sms przychodzi to mam nadzieję, że to on - straszne że ciągle mam nadzieję!. Jedna myśl mnie tak trochę ratuje - lepszych od niego facetów można znaleźć. Lepszej od mnie, która była na każde skinienie, gotowała, sprzątała i jak on to nazwał "była jego dobrą duszą"  - raczej będzie mu ciężko. Mam nadzieję, że każdą kolejną pod tym względem będzie porównywał ze mną i żadna mi nie dorówna.

Z tymi smsami Ci przejdzie.
Też tak miałam, już nie boję się telefonu, jak zwał tak zwał

Ja też mam nadzieję, że kiedyś zrozumie jaki popełnił błąd, ale wtedy będzie już za późno. Chciałabym powiedzieć mu spi... i poczuć w jego głosie/zobaczyć w oczach to rozczarowanie. ten ból. Ale nie nastawiam się na to, bo wiem, że taka chwila może nigdy nie nadejść i nie chcę ja się wtedy poczuć rozczarowana.
IDĘ W JEDNYM KIERUNKU - sama bez niego, z nim już nigdy nie będę !!! (nadzieja a i owszem, że gdzieś tam jest głęboko, ale nie pozwalam jej się za bardzo wychylać).

Ale tak właśnie przyszło mi do głowy - jak to fajnie, że jesteśmy na tak różnych etapach. Tyle doświadczeń, przeżyć i możemy się tym dzielić

Arcola nie martw się, ja jeszcze parę miesięcy na pewno tu zostanę. Zresztą nie zamierzam w ogóle z forum rezygnować. Fajnie by było jakbyśmy miały kontakt nawet po "wyleczeniu".
A dodatkowo zawsze możemy wspierać nowe skrzywdzone duszyczki.

Witaj Julka.

No nie dziewczyny... Nie po to wpisowe było, zakup super nowoczesnej miotły żebym teraz rezygnowała.. .:)
Może nie na pełny etat, ale jestem cały czas z Wami. Także proszę o wliczanie mojego kieliszka w tracie polewania naleweczek.. .:P

Wiecie ja co prawda zachowuje się jak zakochana małolata ( ale tylko trochę ).... Inaczej, cieszę że jest ktoś obok. Ale dla mnie na pewno sprawy jest za wcześnie. Boję się wchodzić w nową relację. Uprzedzam go do bólu w każdej rozmowie, że nie jestem gotowa, że mogę nigdy nie być...
Po prostu nie ogarniam, że tak szybko się to dzieje... Moja siorka śmieje się i mówi - a Ty chcesz kilka lat za rączkę chodzić? Nie masz 15 lat.
No ale ja taki dinozaur ze swoimi poglądami... Przecież to jakby nie patrzeć obcy facet, dopiero co poznany... Ale uśmiech nie schodzi z mojej twarzy, nawet moje oczy odzyskały blask.... A on mówi, że poczeka, tak jak długo trzeba... To nie dzieje się naprawdę...

Melduję się po wizycie u lekarza - to na szczęście nie jelitówka, miałam zatrucie i się odwodniłam. Teraz dużo pić...niestety nie nalewki, winka i te inne wszystkie pyszności ......za 2 czy 3 dni stanę na nogi, póki co się chwieję...

Do środy mam wolne, pilot poszedł w ruch, książeczki koło łóżka czekają
Idź idź na siłownię, 3 tygodnie przerwy to zdecydowanie za długo!!!

a dziękuję, mam zamiar szybko stanąć na nogi, no bo ja ta niecierpliwa jestem
A co do płynu to czekam na informację na kiedy będzie, jeszcze nie wiem Oby jak najszybciej bo naleweczki mi się chce

Uff, muslalam troche adrobic, zeby zrozumiec co , kto i kiedy przechodzil. Ja na szczescie od paru dni mam te DOBRE dni, mam chec cos robic, nawet sie usmiecham, malo mysle -chodz wczoraj ciezko mi sie usypialo, piszac jak to bylo u mnie niestety wlaczylo sie wspominanie i myslenie. Wydaje mi sie, ze jestem juz na dobrej drodze do wyleczenia sie, niestety kilka razy to przechodzilam i chyba auczylam sie jak sobie z tym radziec.

Julka nie chcę Cię martwić ale albo załatwisz jakiś spirytus i zaczniesz robić nalewki albo nakupujesz winogron i zrobisz wino ewentualnie ukrecisz jakiś eliksir na kaca;-). Chyba , że masz talent do czegoś innego. A tak w ogóle udało mi się w końcu dojść na siłownię.  Czuje że  zaczynam pomału odżywać. Mam nadzieję że nie zrobię już kroku w tył.

witajcie Czarownice po całym dniu. Padam na mo....dę ze zmęczenia, ale co robię po przyjściu do domu....??? włączam kompa - no i wątek szefowej OLI... - Widzę, że rzuciło dziś się Wam na wyliczanie stażu w zdrowieniu po rozstaniu z Waszymi IDEALNYMI MENAMI. i wiecie co..?/ chciałam tak walnąć bez specjalnego zastanowienia się ile ja juz bez mojego IDEAŁA sobie radzę i...?? kurcze musiałam sie przez chwilę zastanowić. Chyba to dobry znak. Jak sobie przypomnę te szlochy i zarwane noce sprzed 6 miesięcy, to aż nie dowierzam, że jestem dziś w tym miejscu. To funkcjonowanie na tabletach, ta pustka w sercu i w głowie, chciałam umrzeć i nic nie czuć. Ta wegetacja przez cały dzień, aby tylko móc wrócić do domu i wylać ze łzami całą gorycz, która ciągle mi towarzyszyła, obojętnie co robiłam. Te myśli, że co najlepsze, się skończyło, ta złość na niego, los i wszystkich świętych. ech................... nie chcę już nigdy czegoś takiego czuć NIE CHCĘ !!!! NIE CHCE !!!!

ojjjjjjjjj pamiętam bardzo doskonale ten czas wpatrywania sie w telefon, tą chęć napisania, czy zadzwonienia do niego. Pomogło wykasowania wszelkich namiarów - to był bardzo dobry krok ( choc wtedy nie byłam tego pewna).