brak zainteresowania faceta, przemoc, ignorancja

Autorko koniecznie zachowaj te smsy które od niego otrzymujesz. Jeśli będzie Cię gnębił i nie pozwoli Ci normalnie żyć to weź telefon i idź na policję. Piszesz,że sobie nie poradzisz.. a teraz jak sobie radzisz? Bo z opisu wynika że mieszkasz osobno, sama? z rodzicami?Więc jakiś tam dach nad głową masz jakby nie było. Samej choć będzie ciężko będzie lepiej niż z nim.

tak nie daje mi zyc. nie ma minuty w ktorej by do mnie nie dzwonil i w ktorej bym nie dostala sms... to nie typ ktory odpuszcza po paru dniach

nie wroce do niego tylko i wylacznie ze wzgledu na dobro naszego dziecka. nie pozwole zeby mu on cos zrobil... nigdy ze soba nie mieszkalismy chociaz bywalo tak ze potrafilam byc u niego czesciej niz u siebie w mieszkaniu

pracuje ale on ma swoja firme wiec wiadomo jak to wyglada. chce to pracuje nie chce mu sie to pracuja za niego inni

ma firme razem z kolegom w ktorej zarejestrowany jest jako pracownik zeby nie musial oplacac wszystkich skladek...

Słuchaj .... nie chcę być niemiła ... ale coś mi tu zaczyna brakować konsekwencji .... czy jakby to powiedzieć ... coś czuć ....
Ma swoją firmę - ale najniższą krajową ...
Nie bije Cię i nigdy nie bił - tylko szturchał i przekomarzał się ....
Przekomarzał się - ale już jedną ciążę straciłaś przez to .... przecież on musiał Cię skatować ....
Teraz ponownie jesteś w ciąży w 4 tygodniu - chociaż po tak krótkim czasie od zapłodnienia naprawdę bardzo trudno jest stwierdzić wiek ciąży ....
W ciągu dwóch dni przeszłaś pełnię szczęścia, głaskanie po brzuchu, bukiet róż, żyli długo i szczęśliwie, aż do kolejnego ciosu w brzuch, rozstania i stalkingu sms-ami i telefonami co minutę.

Powiem krótko.
Mam nadzieję, że nie robisz sobie jaj z ludzi którzy tu tak bardzo zaangażowali się emocjonalnie we wsparcie dla Ciebie ...
Bo to wszystko co piszesz z każdą chwilą wydaje się być coraz mniej realne ...

uzywam slowa szturchal albo przekomarzal pobiewaz slowo bicie brzmi zbyt drastycznie. nie przylozyl mi z piesci tak jakby zrobil to bijac sie z kims... moze najwidoczniej jestem zbyt delikatna.. mam zbyt wiele problemow zeby jeszcze teraz tutaj kazdemu tlumaczyc wszystko dlaczego to tak wyglada.

odeszlam od niego, co jeszcze moge zrobic w tej sytuacji?

ledwo co mija 1 dzien odkad z nim nie jestem a juz nie mam sily. czuje ze jestem na dnie! ten facet wprowadzi mnie w nerwice. boje sie o dziecko i ze jemu szkodze swoim stanem

czyli mowicie to samo co on, e to wsszystko moja wina

A gdzie przepraszam coś takiego wyczytałaś, czy z jakiej wypowiedzi to wydedukowałaś ?

dokladnie z tej wypowiedzi to wywnioskowalam. sama pozwolilam na takie traktowanie wiec jestem sama sobie winna ze mam jak mam.

Czuje ze jestem na dnie i predko nie wyjde z tego bagna. Co chwile do mnie pisze, prosi o powrot, mowi ze kocha jednoczesnie nagrywajac mi sie na poczte ze zrobi badania dna dziecku a jak sie okaze ze to jego to zrobi wszystko zeby pozbawic mnie praw rodzicielskich ...

Nic dziwnego.
Niczego nie robisz, żadnych zmian, żadnych decyzji - a sytuacja jaką współtworzyłaś jest mocno toksyczna.
Nie ma powodów do tego, żeby czuć się lepiej ... gdyby tak było - bardzo bym się dziwiła.

Rozmawialam z nim, powiedzialam ze nie wrocimy do siebie, ale nie zabronie mu kontaktu z dzieckiem, bedzie widywal je kiedy bedzie tylko chcial i tylko w mojej obecnosci. Dopoki jestem z nim w ciazy bedzie placil mi za lekarzy, na zycie itp a jak dojdzie do rozwiazania to alimenty na dziecko. Powiedzialam ze jezeli nie przestanie mi grozic, nachodzic i przesladowac to zglosze sprawe na policje i bede starac sie o zakaz zblizania sie do mnie. Dogadalismy sie jako tako. On bedzie mi pomagal, ale nie wrocimy juz do siebie

napisalam ze czuje sie zle w momencie kiedy zrobila mi nalot jego matka...

Siedzialam w domu, uslyszalam dzwonek do drzwi. podeszlam i je otworzylam. W drzwiach stal on... troche mnie zatkalo, bo nie tak sie umawialismy. Spojrzal na mnie z zalem w oczach i zapytal czy moze wejsc, wpuscilam go. usiadl na przeciwko mnie i powiedzial ze mnie kocha, ze kocha nas. moje uczucie do niego nie wygaslo, dalej go bardzo mocno kocham ale nie moge pozwolic na krzywdzenie nas. Mowiac nas mam na mysli mnie i dziecko. Serducho walilo mi jak szalone. Bardzo tesknilam za tym wszystkim, ale z obojetnoscia powiedzialam mu ze i tak nic z tego nie bedzie. Wtedy wlasnie kucnal przedemna i przytulil z calej sily mowiac ze nie odda nas nikomu, ze on umiera bez nas, ze chce zebym byla jego zona i matka dzieci... spojrzalam sie na niego i zapytalam czego tak na prawde on chce.. Ja moge miec zmienne nastroje bo ciaza ale zeby on? od wielkiem milosci po nienawisc i grozby i na odwrot. podoba mi sie ze tak zabiega ale zastanawiam sie czy na pewno jest to czlowiek zrownowazony psychicznie

Kiedys powiedzialam mu o leczeniu to zaczal sie smiac i obrocil to w slaby zart ale wtedy nie musial o nikogo walczyc bo z nim bylam. Boje sie mu troche napomknac mu o tym ponownie. Nie wiem jak zareaguje

Gdyby jego intencje były szczere - to sam zapisałby się na terapię.

Tak,temu dziecku jest wrecz niezbedny ojciec-przemocowiec.To,ze Tobie podoba sie zycie z przemocowcem,nie oznacza,ze masz do tego jeszcze wciagac niewinne,bezbronne dziecko!Nie zaslaniaj sie dobrem dziecka!To jest najgorszy mozliwy argument kobiet zyjacych w przemocy!

Odnioslam sie wylacznie do tej wypwiedzi.A to ,co teraz napisalas-jesli jest tak faktycznie-bardzo pochwalam.

Poważnie niepokoi mnie jedno ...
Jego postawę rozumiem - jest przemocowcem, ma poważne deficyty emocjonalne - i zwyczajnie chce utrzymać przy sobie swoją ofiarę, na której w każdym momencie może fizycznie, słownie, psychicznie - odreagować swoje frustrację i rozładować agresję.
Ale zastanawiający jest fakt, że on mówi o terapii, jako o warunku odzyskania  Ciebie autorko.
Rozumiesz ? Takie to z jego strony - no dobrze, niech ci będzie, pójdę na terapię, żebyś ode mnie nie odeszła.
Myślę, że podejmowanie terapii z takimi intencjami jest skazane na porażkę.
Bo terapię podejmuje się dla siebie, albo z powodu własnych deficytów, problemów. Człowiek to robi z głębokim przekonaniem, że potrzebuje naprawić siebie, uporać się z jakimiś konkretnymi problemami. Po to, żeby być lepszą osobą.

Naprawdę nie przemawia do mnie fakt, że on zgadza się dla świętego spokoju na podjęcie terapii.
Żebyś mu więcej nie truła, no to on to zrobi.
Ale coś mi mówi, że przy pierwszej nadarzającej się okazji (sprzeczce, kłótni) on natychmiast wykorzysta to jako argument przeciwko Tobie Angell. W sensie - poszedłem na terapię, a tobie się dalej coś nie podoba, czepiasz się itp.

Brakuje mi też u Ciebie stabilizacji emocjonalnej i na Twoim miejscu na to położyłabym największy nacisk ... Równowaga będzie Ci bardzo potrzebna i powinnaś postawić teraz przede wszystkim na siebie.
Ten wątek ma kilka tygodni, a Ty już zdążyłaś się w tym czasie chyba z 3 razy rozstać z nim i wrócić do niego.
Myślę, że taka huśtawka jest bardzo szkodliwa dla Ciebie i dla dziecka.

Generalnie w jego przypadku pomysł terapii można wykorzystać ... przecież nie jej podjęcie jest warunkiem do powrotu do związku. Możesz mu spokojnie powiedzieć że możecie wrócić do rozmowy za pół roku, kiedy będziesz mogła ocenić, czy jego terapia przynosi jakieś pozytywne - oczekiwane przez Ciebie - efekty ...

Angell mam nadzieje, ze ta nagla zmiana w Tobie jest prawdziwa. Bo może Tobie/Wam wyjsc tylko na dobre. Ale z doświadczenia wiem, że sa chwile słabości. ..z tego co pamiętam to, nie masz rodziny ktora by Cię wspierała. A masz jakis bliskich przyjaciół? Czy standardowo swoje życie i relacje ograniczylas do kontaktu z nim?

Wszystko podporzadkowalam jemu, rodziny nie mam, znajomych juz tez nie. Zrezygnowalam ze wszystkiego dla niego

Mam czesto te chwile slabosci, mam ochote pisac mu sms ze bardzo go kocham i tesknie, zeby wrocil a potem patrze na brzuch i mowie sobie "Angelika ogarnij sie" wtedy staram sie zajac czyms rece, byle nie myslec. Strasznie serce boli

Nie ma co musisz odzyskać przyjaciół i myśleć tylko o SOBIE mówię ci to jako facet. On to taki dodatek który w każdej chwili możesz porzucić.

??? po tym masz wątpliwości ?

uciekaj !!! Zacznij się szanować bo on już nigdy nie będzie Ciebie szanował

Witaj Angeliko. Nie reaguj na jego próby kontaktu (wiem wiem nie jest to latwe) ale jesli juz tyle czasu dałaś radę. To teraz będzie z górki. Lato zawsze napawa optymizmem;) a jak samopoczucie w ciąży? Jak ja znosisz?

Angelika..nie mów. ..wróciłaś do niego:(?
Jakoś przetrwasz te "uroki"ciąży..tylko prosze...uważaj na siebie

Jestes pewna, ze uczęszcza na tą terapie? Pamiętaj, że masz prawo go sprawdzić.
  Bo dla mnie szczerze to...bardzo szybko znalazł ,uczęszcza i się poprawia.taka expressowa ta resocjalizacja.W razie czego. .reaguj na jego złe zachowanie.
Co do samopoczucie. ..nie jestem Tobie w stanie nic poradzić. Nie mam dzieci-nie zdecydowalam się. Pewnie  hormony przetrwasz ...ja nieraz takie fazy mam bez ciąży;)