Kobieta moich marzen, zerwala po prawie 5 latach.

Nie chce was oszukiwac, wiem ze nigdy sie tego nie wyzbede i jak zabraknie jarania to bede plakal jak dziecko... Ale chyba wole sie upalic i miec wszystko w dupie, niz myslec, plakac i miec te dziwne uczucie w brzuchu...
Mysle ze przy pierwszej lepszej okazij i tak zapale, raczej sila wyzsza.
Wiem ze nie mozemy sie poddawac, ale nie wiedzialem ze strace to co jest najwazniejsze, ta kobiete dla ktorej chcialo sie zyc, a teraz co, gdyby mamy nie bylo, to juz dawno i mnie by nie bylo...

Kocham ta kobiete ktora mialem ja, zmienila sie strasznie teraz... Nie wiem dlaczego ludzie potrafia sie tak szybko zmienic, ja cale zycie jestem tym samym czlowiekiem... Zycze jej tylko dobrego, ma miec jak najlepiej w zyciu nic zlego jej nie zycze.

Dziekuje, ja Ci rowniez zycze!

Niestety tak jest... Denerwowalo mnie zawsze jak gadala na swoja przyjaciolke a potem z nia sie spotykala, nie tolerowalem czegos takiego... Dlatego mialem tez swoje zdanie o jej kolezance, niestety ja bylem wtedy najgorszy.

Rozumie Cie... Niestety ale nic nie mozemy zrobic, dac "czas czasowi"...
No te chodzenie to jest masakrycznie, dreptanie w kolko, i tylko mysli co by tu zrobic...
Jednak warto tylko mame kochac i nikogo wiecej, bo potem wychodzi szydlo z worka...
Oby bylo to lepsze jutro.
Ty tez masz byc silna! Mysle ze cale zycie nie mozna miec pier**lonego pecha...

Wiesz powiem Ci ze z ta kolezanka sie znaja ponad 10 lat, od malego... Byla to zawsze taka przyjazn dziwna, ze strony mojej bylej byly na nia zle opowiadania, albo smieszne historie... Nie wiem dlaczego jej odpowiada taka przyjazn, moze imprezy? Wyszalec sie za mlodu...
Jakos mi nigdy nie odpowiadalo ze sie z nia przyjazni, zawsze wtedy wiedzialem ze jest wieksze ryzyko do wyszalenia sie... Na poczatku zwiazku bylo zadawanie sie z nia krok na krok... Wkoncu byl z jej strony drobny blad... Opowiadanie jej- sluchaj X ide z mama do lekarza, nie moge teraz wyjsc za jakies 2 godziny bede.
- Okej nie ma problemu, idz z mama.

Po chwili kumpel przychodzi... Sluchaj widzialem Twoja (X) z jej przyjaciolka i jakimis kumplami...

Wtedy mnie pierwszy raz oklamala... Byla sprzeczka, ale jak to ja... Kochanie po co My sie klocimy, przeciez sie kochamy, nie ma po co...

Jakos potem sie z nia tylko "Czesc'Czesc", od ponad pol roku, nie pamietam dokladnie znow zaczela z nia wychodzic. Myslalem ze jej przyjaciolka sie zmienila, ze niech ida na tego papierosa wieczornego, pogadaja sobie, posmieja sie. Niestety zaczely sie imprezy w takim klubie, ze niechcialem poprostu zeby moja kobieta tam chodzila... Same nacpane mordy, syf za syfem, widac tylko ze chca krzywdy narobic... KLUB WYGRAL!
Okej dobrze masz 18 lat, nie moge byc Twoimi rodzicami, tylko prosze napisz mi co godzine czy wszystko wporzadku... -Dobrze bede pisala, buziak.
Tak czlowiek siedzi do 4 w nocy wlosy rwie z glowy i czeka, dzwoni, pisze i nic... Przychodzi usmiana, ledwo co na nogach. Pytam ciezko bylo odebrac telefon, napisac chociaz sms'a... - Odpowiedz, glosna muzyka, nie slyszalam.
Wtedy zaczynala sie sprzeczka, ale i tak zawsze ja potulny, " Nie potrafilem spojrzec na nia i sie nie usmiechnac do niej, nie przeproscic( mimo ze nie zawinilem), musialem utulic sie zawsze i choc raz pocalowac".
Potem juz szlo tylko co weekend w sobote od 21 do 4-5  rano. Wiem ze nic nie robila zlego na tej imprezie, chodzila przywaznie tez z moja Mamą, nawet nie mialem zazdrosci, moze kilka razy sie zdarzyla, ale wiedzialem ze nie moge byc zazdrosny, bo kiedys za bardzo bylem.
Ale zawsze bolalo mnie jak do niej mowilem, chodz moze u mnie zostaniesz na noc, albo pojedziemy gdzies rolkami,rowerem...
Odpowiedz- A co my bedziemy robic?... Nie chce mi sie jezdzic. Bolalo mnie to, ale tez sobie mowilem, ze faktycznie pewnie ja zanudze, wiec pozwalalem isc na imprezy.
Pod koniec juz nie mialem sil, dobilo mnie zdrowie do konca, dobila mnie szkola(ktora niestety olalem), dobila mnie rodzina sytuacja. Myslalem ze inaczej to bedzie, ale bylo "X" dlaczego Ty nie chodzisz do szkoly, sciemniasz co chwile. Nie klam co chwile ze cos Cie boli... Dobijalo mnie to wszystko, chcialem dac rade, zglosilem sie do szpitala, poszedlem na praktyki ale 2 tyg przepracowalem i powiedzialem ze nie dam rady...
Teraz chcialbym wszystko naprawic, postarac sie dla niej, chciec zawalczyc z problemami a nie miec je w dupie, ale jest zbyt za pozno

Obecnie rowniez jej najwspanialsza kolezanka nia kieruje, ale co poradzic. Chcialbym zeby spojrzala na oczy ze to nie jest przyjaciolka dla niej, ale nie mozna tak robic, czlowiek musi sam zrozumiec...

Kiedy nadejdzie te slonce, mozliwe ze bedzie koniec swiata.... Ja probuje sobie wbic do glowy mysl, ze kocham ja tylko ze inaczej, niech pozostanie w moim sercu, moja dawna dziewczyna ktora byla dla mnie najwazniejsza, ktora byla ze mna mimo wszystko, jak siostra i taka chce ja w moich myslach.

Leci i nastepny, niestety przypalony, ale w umiarze...

JESTES SILNA I TAK! Kobiety sa zawsze silne... Dasz rade ze wszystkim zobaczysz, wkoncu bedzie dobrze.
Ja rowniez Ci tego zycze. Kolorowych.

takijeden123 ma rację. Ewidentnie ona miała już inne piorytety takie jak impreza albo dobra zabawa a zapomniała w tym wszystkim o Tobie. Ja też uwielbiałam leżeć z moim facetem w domu i oglądaliśmy filmy, mogliśmy nawet nic nie robić ważne, że razem a o istnieniu imprez zapomniałam chyba, że z nim to co innego.
Jednak jak byłam w jej wieku to zachowywałam się podobnie, chodziłam po klubach z koleżankami, jezdziłam na szalone wakacje a mój chłopak z tamtych czasów siedział w nocy i się martwił tak samo jak Ty. Nie jestem z tego dumna ale wiem, że do pewnych rzeczy trzeba po prostu dorosnąć. Teraz mam zupełnie inne podejście i nie popełniałam tamtych błędów. Ona też się zmieni. Czasami rozmawiam z tamtym chłopakiem i sami uważamy, z perspektywy 3 lat (lub więcje), że to był nasz pierwszy poważny, długi związek dlatego była w nim masa nieodpowiednich zachowań.

Głowka do góry i miłego dnia a nią postaraj się nie martwić.

Niestety ale nie moge nic zabronic... Ja myslalem ze mozna juz po kilku latach usiasc jak stare malzenstwo i sie ponudzic... Przeciez nigdy nie ma tego samego co na poczatku.
Niestety nie wiem sam juz co robic... Wiem ze winna lezy po mojej stronie... Ide sie upalic.

Milego dnia!

Masz racje, ale juz mi wszystko jedno...

Enii, a co takiego ci powiedział? Ja mam to samo, wstaje rano i już mam dość tego dnia, najchętniej przespał bym to wszystko i obudził się już po wszystkim, wesoły, cieszący się z życia, a teraz myśle cały czas o niej, co zrobić żeby to naprawić, długo tak nie pociągnę ;(

Chcieć a móc to dwie różne rzeczy niestety, chce jej pokazać że mi na niej bardzo zależy, nie robie tego wbrew jej woli, bo czasem rozmawiamy ze sobą,chociaż rzadko, mam nadzieję,że uda mi się kiedyś pogadać z nią na żywo, bo przecież jak nic już do mnie nie czuje to zasługuję na to,żeby powiedziała mi to wprost. Myślę,że nawet świadomość tego że juz mnie nie kocha nie pomoże mi o niej zapomnieć przez bardzo długi czas, ale nie poddam się tak łatwo

Też bardzo chcę cofnąć czas. Znowu weekend przede mną i to długi.. nie wiem jak dam rade.. już się źle czuję na samą myśl. Chciałabym zasnąć i obudzić się za pół roku bez żadnych uczuć.. znowu się dołuję mam już tego dość

PsxU nie zadręczaj się już.. tak mnie podtrzymywałeś na duchu a teraz co się z Tobą dzieje?
Nie umiem nam pomóc... już nie wiem co mam robić żeby nie myśleć...

Postaraj sie spedzic ten czas jak najlepiej! Zebys przyszla do domu i padla ze zmeczenia...
Rowniez tak bym chcial, ale takich czarow nie ma w zyciu.

Enii nie wiem co sie dzieje, moze dlatego ze mam ja co chwile przed oczami... Jaka byla fajna kobieta. Moze to tylko zle dni, nie wiem juz sam.
Mysli nigdy nie zabijesz, choc bys robila najprzyjemniesza rzecz na swiecie... Mozna je jedynie przyzwyczaic do tego co robisz.

Rozumiem to, wychodzę z domu widzę go na ulicy. Słucham muzyki myślę od razu, że to by mu się spodobało albo, że lubi tę piosenkę. Idę na zakupy od razu widzę co by na pewno kupił albo co lubi jeść. Też mam dzisiaj jakiś gorszy dzień nie mam już do siebie samej sił.

A Ty trzymaj się jakoś... wiem, że to trudne jednak już tak daleko zaszedłeś, że podziwiam Cię.
Co do tekstu bardzo mi się spodobał. Chciałabym wysłać mu ten cytat ale nie chcę już z siebie robić desperatki błagającej o miłość.

Ty przynajmniej dostałbyś jakaś odpowiedź ja nawet nie dostane żadnego dziękuję... jakby w ogóle nie było to do niego.
Ja nie umiem słuchać muzyki w takim stanie, jeszcze gorzej mnie dołuje i denerwuje... ale się boję tego długiego weekendu. Nie chcę myśleć co mnie czeka.
Staram się z tym pogodzić i wiem, że go już nie ma ale z tęsknota nie umiem sobie poradzić... jeszcze nie teraz.

Dziękuję bardzo i również miłego wieczoru.

Po cholerę piszecie do ex?

Damy rade nawet w najgorszy dzien!
Wiem ze mozna oszalec, nie mam pojecia kiedy sie to wszystko skonczy, mozliwe ze gdzies ten czas jest zapisany dla nas, ale kiedy to nie wie nikt...

Dziekuje bardzo. No nie wiem co sie ze mna stalo, niestety ale nieraz sa chwile slabosci, ktore potrafia wladac czlowiekiem. Chcialbym byc silny w sprawie rozstania, tak jak w innych problemach, nie myslec o tym...

Bardzo dobrze ze nie widzisz jego nowych postow, bo jeszcze bardziej kuje w sercu... Pewnie numer i tak znasz na pamiec wiec to nic nie zmieni, ale staraj sie poprostu myslec ze to na prawde nic nie da, nawet jak bys napisala najslodsza wiadomosc...

Milego, powodzenia!

5 lat najlepszych w moim zyciu , zmian na lepsze, a teraz powrocilem do stanu w jakim bylem...
Ja nigdy nie bylem w zwiazku, z nia mialem wszystko co pierwsze i najlepsze...
Tez czuje ze juz sie nie zakocham, czulem ze to moja pierwsza i ostatnia kobieta i tak nadal jest... Juz nie wierze w milosc nawet.

Dokladnie pozyjemy zobaczymy...
Milego!

Czasami myślę, że spotykamy jakieś osoby żeby się zmienić lub zmienić ich życie a jak to się stanie odchodzą. Zmieniłam mojego łobuza w mężczyznę godnego zaufania... i co? wypełniłam swoją rolę i odszedł? Bez sensu!
Może Ty też miałeś się zmienić dzięki niej dlatego nie wracaj do stanu w jakim byłeś. Wiem, że żyć się nie chce ale nie zaprzepaść tego nad czym pracowałeś z nią czyli nad sobą.

Mam nadzieję, że przetrwałeś piątek. Dla mnie był straszy! Cały dzień dołek dobrze, że już noc się zbliża może chociaż będę spała.
Bądź dzielny jak zawsze!

Enii na prawde nie wiem, ale na prawde wolalbym wtedy cpac i pic niz mialby ktos mnie zmieniac na jakis czas a potem odchodzic... A ja robie teraz to samo o kilka lat starszy ze zlamanym sercem.
No szkoda ze odszedl, nie wiem dlaczego tak sie dzieje...

Jakos mi to wszystko nie robi, zyje bo zyje, nie martwie sie jutrem, czy krzywda mi sie stanie czy nie... Mam juz w to wszystko wbite.

Piatek myslalem ze dobrze spedze, niestety bylo slabo...
Najpierw pojechalem do znajomych na piwko, niby fajnie... Ale jak patrzalem na te wszystkie pary, ktore sie tula do siebie i w ogole to byla masakra.
Potem pojechalem do znajomego co ma malego synka. Zajmowal sie nim, karmil i takie tam, potem usypial, bylo to tak piekne ze az lezka sie w oku zakrecila...

Musimy dac rade! Kolorowych snow.

Nie mam pojecia, trzeba walczyc z samym soba.
No mam nadzieje ze dzisiejszy dzien bedzie lepszy, choc narazie zapowiada sie marnie...

Nic nie mow, sam wiem ze nie wolno mi, ale i tak swoje zrobie.

Dzieki, wzajemnie.

Kolorowo nie jest, przesadzilem z alkoholem i paleniem, to teraz zdycham za trzech... Ale zyje.
Ja rowniez zycze zebys o tym wszystkim juz nie myslala, wiem jak to strasznie dobija czlowieka.
Zgubilem, zmadrzeje, odzyskam... Kiedy nie wiem, ale wyjde kiedys na prosta, mam nadzieje!

Musimy dac rade!

Zapije smutki, przepale mysli... No niestety takie jest zycie.

Pogadaj z kims, pojdz lub zapros kolezanke, posmiej sie, musisz choc na chwile zabic te mysli...
Wiem jak teraz leze z marnym samopoczuciem, mysle to idzie sie wykonczyc, ale nie mam nawet sil na nic...
Trzeba bedzie sie zmobilizowac, zalozyc usmiech na twarz i jakos isc przez te zycie.
Nie ma co sie martwic, nie wiadomo kiedy to wszystko sie skonczy, czy w ogole sie skonczy... Trzeba sie przyzwyczaic, mam nadzieje ze sie uda. Przyzwyczailem sie na jedno oko patrzec, to i sie naucze z smutkiem zyc. Czas, czas, czas!
Mozliwe ze mamy, musimy swoje przecierpiec, moze tak mialo wszystko byc, moze los nas uczy teraz patrzec na ludzi z gory, nie ufac nikomu oprocz sobie... Mozliwe ze bedziemy sie smiali z sytuacji, a tez moze jeszcze nie zakonczylismy tematu z nimi, a mozliwe ze bedziemy cierpiec do konca zycia... Czas pokaze.

Może najwyższy czas pójść na terapię jeśli jest coraz gorzej? Może Twoja podświadomość nie chce o Nim zapomnieć ? Widać tutaj Twoją ogromną sentymentalność oraz to, że stworzyłaś Sobie na Jego punkcie obsesję.
Jak myślisz jesteś w stanie na nowo znaleźć osobę, którą być może jeszcze bardziej pokochasz? Ktoś zainteresuje się Tobą?

Nie jestem w stanie sobie nikogo znaleźć ani nie uważam, że pokocham kogoś tak mocno jak jego.
O terapii myślę już coraz bardziej ale chcę dać sobie jeszcze więcej czasu bo sprawa jednak jest nadal świeża.
Sama nie wiem co się ze mną dzieję, nigdy taka nie byłam.
Wiem, że jeśli nic się nie ruszy do przodu przez jakiś czas jeszcze to poproszę o pomoc terapeutę.

No właśnie masz obsesję na Jego punkcie . Możesz nawet "kochać za bardzo" - jest na forum taki wątek, może poczytasz i zobaczysz czy takie zachowanie pasuje do Twojego. Musisz pogodzić się, że w życiu są sytuacje które na początku wydają się nam najgorszym co nas mogło spotkać w życiu, ale z biegiem lat okaże się "darem od losu". Jeśli tak Ciebie potraktował to oznacza, że nie kocha. A co byś zrobiła gdyby zamiast odejść postanowił wykorzystać to przeciwko Tobie?
Daj Sobie granicę do kiedy chcesz Sama spróbować z tym walczyć, później spróbuj poszukać pomocy.
Może zamiast koncentrować się tylko na plusach związku, zacznij szukać jego minusów? Szczególnie Jego stosunku do Ciebie.

Czytałam wątek o kobietach, które kochają za bardzo ponieważ sama się nad tym zastanawiałam czy nie jestem jedną z nich. Nie znalazłam tam nic co mnie definiuje ale nie wykluczam tego bo po prostu może sama siebie nie umiem obiektywnie ocenić. Wyznaczyłam sobie już czas do kiedy chcę sama z tym walczyć, jeśli po tym czasie nic się nie zmieni zgłoszę się po pomoc.
Co do związku staram się znajdować jakieś minusy jednak cały czas widzę więcej plusów bo naprawdę mieliśmy bardzo udaną relacje, nawet mogę powiedzieć, że z perspektywy innych związków w jakich byłam ten był bardzo dobry.
Jego stosunek do mnie wręcz idealny... też sobie mówiłam, że może ja tak idealizuje go ale to był naprawdę czuły i kochający mężczyzna.
Bardzo ciężko mi znaleźć minusy... wiadomo są ale nie takie żeby mnie do niego zniechęciły, znacznie więcej jest tych plusów.

No nic na razie staram się jakoś z tym walczyć są momenty lepsze są gorsze, jakoś żyć trzeba.

Dziękuję za cenne rady na pewno się przydadzą!

Prosze bardzo. Nigdy nie mow nigdy, oj tam dostac od kobiety, da sie przezyc...

Nie ma sensu, wtedy bardziej sie nakrecasz... Gdybym ja mial liczyc, to umarlbym z tesknoty... U mnie tez katastrofalne sa te miesiace bez niej, ale wazne ze ona jest szczesliwa(mam nadzieje)...

Silny nie jestem, jak bym byl silny to nawet lzy bym nie puscil... Nie plakalem nigdy, mimo ze mialem ciezke sytuacje, ale dawalem rade... A tu dopiero widze jaki jestem slaby, ale wiedzialem ze nie wytrzymam rozstania z nia...

Rowniez milego i spokojnego wieczoru!

Płacz to nie oznaka słabości tylko wielkich uczuć i wielkiego serca. Czasami wydaje nam się, że jesteśmy strasznie słabi bo jedna osoba może nas tak mocno zranić ale dzięki temu tez udowadniamy, że jesteśmy silni bo bierzemy to na klatę.
Nie ważne, że przechodzimy piekło, ważne, że przez nie przejdziemy a tak na pewno będzie!

Staram się nie liczyć dni ale samoczynnie mi to wychodzi...za jakiś czas pewnie przestanę.

Trzymaj się i pamiętaj, że przeszedłeś już kawał drogi!
Śpij spokojnie!

Chyba nie ma nic gorszego niż obojętność kochanej przez nas osoby, przez całe moje życie nigdy nie czułem takiego bólu jak teraz, była moją pierwszą miłością i miała być tą ostatnią, minie bardzo wiele czasu zanim o niej zapomne, o ile wgl zapomne, ale zablokowalem ja bo nie chce widzieć jak bardzo ma mnie gdzieś, jak sobie układa życie od nowa z kimś innym. Jeśli się rozstaliśmy to może tak musiało być, może gdzieś tam czeka na mnie ta jedyna z którą spędzę życie i będę jeszcze szczęśliwszy i już nie będę popełniał głupich błędów.

Najważniejsze, abyś nie przejmowała się porażkami . Nie zawsze efekty jakiś działań będą wymierne, ale najważniejsze aby wówczas szukać innych sposobów. Podobnie jest przy odchudzaniu (oczywiście NAWET nie próbuję porównywać utraty ukochanej osoby do próby odchudzania, ale chodzi o bardzo podobny mechanizm walki) niejednokrotnie trzeba znaleźć odpowiadającą nam dietę + ćwiczenia. Niektórzy sami na "własną rękę" zrobią to szybko podtrzymując się doświadczeniami lub szybko do tego dojdą, a niektórzy będą potrzebowali pomocy dietetyka, a nawet psychologa np. emocjonalni podjadacze. O tym czy ktoś z "drugiej puli" znajdzie rozwiązanie będzie zależało od jego determinacji - czy nie widząc rezultatów nie podda się.
Trzeba dążyć do celu i w razie potrzeby zmienić ścieżkę na inną.
A ja widzę jeden ogromny minus - nie powiedział Ci co Jego męczyło i nie chciał dać Wam szansy. Niestety prawdą jest, że odszedł z JAKIEGOŚ POWODU, ale wolał schować głowę w piasek, aby uniknąć pracy nad związkiem. W pewnym momencie mojego związku z mężem zauroczenie nie przeistoczyło się w miłość. Zamiast uciec RAZEM przeprowadziliśmy rozmowę i zaczęłam chodzić na indywidualną terapię + niektóre spotkania były wspólne. Poradziliśmy Sobie, rozwiązałam mój problem, który HAMOWAŁ rozwój moich uczuć względem męża (długo by pisać o co chodziło - osobiście bez pomocy nie wpadłabym, że problem jest tak skomplikowany). Po zakończeniu terapii i pewnym czasie (uczucia potrzebowały czasu na rozwój) pokochałam całym sercem i kocham do dziś jak nikogo innego. Było strasznie ciężko. Ale z Jego pomocą dałam radę, bo tego chciałam. Rozumiem, że nie ma związku bez miłości, ale czy najpierw nie należy zawalczyć, aby się przekonać czy PROBLEM NIE SIEDZI W NAS SAMYCH i czy nie można coś na to poradzić?
Jak dla mnie obecnie ludzie żyją szybko - wyniki mają być szybko, dobra praca po studiach szybko, przygotowywanie jedzenia musi być szybko, więc i związki muszą rozwijać się szybko i nie można przecież TRACIĆ czasu na ich odbudowę już lepiej wymienić na "inny model" jak to się robi ze wszystkim.

Bardzo się staram podnieść i jakoś sobie z tym radzić. Zgadzam się z Tobą co do słowa, że po prostu uciekł i schował głowę w piasek zamiast pracować nad tym co tak długo budowaliśmy. Nie rozumiem jego decyzji ale widocznie nie muszę.
Sama zauważyłam, że teraz jak coś się psuje kupujemy nowe i tak jest też w związkach... coś nie wychodzi czas na nowy model... nie popieram takiego zachowania dla mnie miłość jest na dobre i na złe i polega na pracy, ciężkiej pracy.
Terapia to super sprawa może wiele zdziałać pod warunkiem, że wykazuje się jakieś chęci dlatego jeśli nie będę dawała sobie rady na pewno się na nią zdecyduje!

Jeszcze raz dzięki za te słowa!

Przestaniesz, i bedziesz myslec o czym innym... Niestety tak zawsze jest... Z jednego dajesz rade wyjsc, drugie Cie boli, o drugim zapomniesz a zarazem zrobisz trzy kroki w tyl.

Ty rowniez! Badz silna.
Milej nocy.

Swiatelko w tunelu

Spokojnej nocy