Kobieta moich marzen, zerwala po prawie 5 latach.

Młodzi jesteście ale to nie ma znaczenia, emocje podobne w każdym wieku tak mi się wydaje. Uwierz takie rzeczy się zdarzają niestety, jedna strona przestaje kochać z doświadczenia wiem, że przyczyną częstą jest ktoś trzeci I choc mówią, że to nie tak, że to wcześniej sie psuło, jajcześciej jest ktoś trzeci...
Nic się nie da poradzić, jedyne co można zrobić to czekać, być może zmieni zdanie...Spotykaj sie z ludźmi, rozmawiaj z przyjacółmi...
Najlepszym rozwiązaniem jest nowa dziewczyna w Twoim przypadku, może nie żona odrazu ale ktoś z kim pójdziesz do kina...to pomaga zapomniec...

Ok to pisząc "myślałem, że jest dobrze' jak doszedłeś do wniosku, że coś spaprałeś?

Ja się z tym nie zgodzę, że NAJCZĘŚCIEJ, bo gdy się kogoś kocha to nie szuka się "trzeciej" osoby. Wniosek, że to nie ta "trzecia" osoba jest bezpośrednio odpowiedzialna za rozpad związku, a co dopiero zanik/ochłodzenie uczuć do aktualnego partnera.
Nie jesteśmy zainteresowani podtrzymywaniem związku --> szukamy nowego partnera.

A plasterka nie polecam, bo jak ex tylko będzie chciała wrócić to od razu do Niej polecisz RANIĄC aktualną dziewczynę - bardzo egoistyczne podejście.
Jeśli nie chcesz już tego związku to wówczas szukaj Sobie dziewczyny jak najbardziej - nie po to żeby zamaskować/zapomnieć uczucia do ex, ale aby zbudować w ogóle nowe na czystym koncie .

Nie ma Twojej winy w tym, ze ona odeszla.
Zostaw to czasowi,nie pisz do niej, nie dzwon.Zgodnie z powiedzeniem - pusc wolno.Jak kocha, to wroci.Jak nie, to nie masz czego zalowac.
Zaluz na twarz usmiech, nie obnos sie z cierpieniem.Nie wspominaj, nie analizuj.Idz do kolegow.

Witam Cie serdecznie.Rozstanie,podobnie jak smierc bliskiej osoby,jest ponoc najbardziej traumatycznym przezyciem w zyciu czlowieka.Zarowno w przypadku smierci osoby bliskiej ,jak i zerwania,mamy do czynienia z tzw "zaloba".  Jest to okres,ktory wlasnie ty masz teraz do przejscia.Na pocieszenie,powiem Ci,ze prawie kazdy z nas przez to [przechodzil lub bedzie przechodzic.niestety,nie mamy wplywu na decyzje drugiej osoby i jedyne,logiczne podejscie to jest jak najszybsze pogodzenie sie z decyzja osoby,ktora od nas odeszla.Jaki masz wplyw na to,ze ona Cie juz nie kocha i nie chce z toba byc?Zaden.Czy jestes w stanie zrobic cos,zeby wrocila?nie jestes.Mysli samobojcze sa czesto spotykane w takim momencie-dzialala chemia,mozg sie przyzwyczail,a teraz tego nie ma.wiec nie da sie zyc bez tego.I to nie ta dzieewczyna jest wyjatkowa i Ty nie potrafisz bez niej zyc-ale stan umyslu ,w ktorym znajdujesz sie teraz(czyli nowa sytuacja)nie pozwala Ci funkcjonowac.Musisz przejsc przez rozne etapy tej zaloby-bedziesz cierpial,tesknil,czul nienawisc,snul iluzje w stylu "co by bylo jakby wrocila?"-i to wszystko jest do przejscia.To trzeba [przecierpiec,przebolec-a pozniej to jak odbicie od dna.Bedac w Twoim wieku tez przezylam wielka milosc i tez zostalam porzucona-dlatego Cie rozumiem.Mam tez dobra rade-idz do psychologa-on Ci pomoze.Bedziesz przezywal ta zalobe z nim-bedzie trwalo krocej,prosciej,lzej-po prostu jest wtedy latwiej.Oprocz tego zajmij sie soba,masz na pewno pasje,zaineresowania-zajmij glowe czyms.Jak w myslach bedzie uporczywie pojawiac sie ona-staraj sie myslec o tych zlych chwilach z nia,a nie o dobrych.Pogodz sie z tym,ze ona nie chce z Toba byc.Nie zadawaj sobie pytania w kolko-czemu to zrobila?Jak mogla?Przeanalizuj to wszystko,co Ci tu napisalam.Zycze Ci spokoju i zeby jak najkrocej trwal okres dojscia do siebie.Trzymaj sie!Pzdr.

Juz przestalem z wszystkimi grami, doroslem dopiero do wszystkiego po fakcie jak kazdy. Tylko mysli sa marne, nie moge sie skupic na czyms to co robie lub uwielbiam, przez wszystko przechodzilem z ta kobieta, dzielilem pasje itp. A teraz pojde owszem gdzies, ale mysli i tak zostaja w glowie i robia totalny bajzel. Chcialbym wszelakie rzeczy zmienic ale nie mam sil, nie potrafie tak poprostu po 5 latach za przeproszeniem powiedziec spadaj, bo bym tego nie przelknal przez gardlo.
Rozumie doradzac kolejnej dziewczyny/kobiety ale to juz nie bedzie to samo, nie chce ranic kobiet za to ze ja bylem zraniony wiec nawet nie proboje nikogo spotykac bo to by mial bezsensowny koniec a zarazem poczatek.

Spokojnie, daj sobie czas.. Ja bynajmniej nie jestem za lekarstwem "klin klinem' za przeproszeniem..do nowej relacji trzeba "dorosnąć" emocjonalnie. O ile się siebie szanuje i innych. Wszystko przed Tobą! Nie jest wykluczone, że ta twoja miłość do Ciebie wróci, albo znajdziesz inną, ale na minę 'zbitego psa" nic nie osiągniesz. Większość kobiet ciągnie do pewnych siebie mężczyzn, na których mogą polegać, mieć wsparcie - tzw silne męskie ramiona. Jak przebolejesz tą sytuację (dodam dla podniesienia na duchu że każdy mniej lub bardziej się załamuje po rozstaniu, nawet twardziele) i zadbasz o siebie, swoją pewność siebie.. to szybko znajdziesz adoratorki, a może i nową albo stara miłość.

Moze faktycznie masz racje z tym kopem, by sie pewnie przydal, chodz juz jednego dostalem i to porzadnego. Czuje sie jak ktos by mi tak porzadnie zapierniczyl, no ale mi to jakos nie robi. Mam nadzieje ze da sie naprawic stara milosc " niby nie rdzewiej" chcialbym wtedy zebysmy sie obaj zmienili tylko na lepsze, nie podejmowali pochopnych decyzji a jak by wpadlo do nie porozumien to usiedli jak w zwiazkach przystalo i powiedzieli co lezy na sercu. Ale czy tak sie da, powrocic, zakochac na nowo to nie mam pojecia.
Znalem ta dziewczyne, myslalem ze mozna jej zaufac a pod koniec z emocji obarczala mnie takimi rzeczmi ze myslalem ze diabel w nia wstapil, ale uwazam ze wina lezy po obu stronach wiec emocje wziely gore.
Nie wiem jak to bedzie, postaram sie jako oswoic z sytuacja ale nieraz " sila wyzsza ".
Narazie dalem po prawie 2 miesiacach blagania na kolanach wrecz sobie spokoj, bo mnie o to prosila a wrecz straszyla policja ( oczywiscie policja sie nie przejelem) no ale stwierdzilem ze jesli chce ŹYC i mam dac jej spokoj. To spakowalem wszystko co zwiazane z nia poszedlem oddalem i napisalem ze jesli nie chce mnie to to zrozumie bo szanuje jej decyzje, przeprosilem za bledy i powiedzialem zebja kocham i pozwolilem odejsc.
Oczywiscie zrobilem to dla niej, chodz jak bym nie musial tego zrobic, zawalczyl bym o nia jak sie tylko da.
Mozecie mowic ze jestem slaby, ale mnie to przerasta wszystko. Fakt faktem nie znam zycia do konca, ale wiem ze nie jestem osoba typu zeby bylo zle i jesli ktos mnie szanuje to ja zrobie dla czlowieka tylko to co mnie prosi.

Powiem otwarcie dlon prawa polamana w lewej wszystkie kostki rozwalone, 10 kg schudlem tak odrazu na zawolanie, chodz mialem problem z waga i tak a teraz to zaledwie 50 kg waze az wstyd sie przyznac. Sztanga to raczej probowalem ale nie mialem sil 30 kg podniesc, na drugi dzien czulem sie jak by ktos mnie skopal. Mam z racji takie cos ze co bylo wczoraj juz nie pamietam, masakryczne to jest jak ktos mi mowi co wczoraj robilem a nie pamietam na zajutrz juz nic. Teraz mam takie dni ze jeden jest w miare okej, oczywiscie glowa wysiada, samopoczucie i zdrowie ale do tego sie przyzwyczailem. No ale przyznam ze nie mam na nic sily, jedzenie wszelakie smakuje tak samo, jem z oporem czyli 2 bulki dzienie i to jest moj szczesliwy koniec dnia a w nocy sie zaczyna do 7/8 nie spie, sluchawki na glowie, bynajmmiej od paru dni siedze na tym forum, czytam watki jakies itp , to mnie uspokaja, jakos zapominam jak wolno leci czas, no i niektore opinie ludzi sa fajne, chcialbym zeby tak bylo, ale nie bedzie. A niektorzy daja szczera prawde z ktorej wnioski trzeba wyciagnac ale sa przykre. Oddalbym wszystko zeby zaczac od nowa, i byc lepszy z doswiadczenia ale z ta sama osoba.

Wybacz, że to powiem, ale chyba żadna dziewczyna nie chciałaby takiego faceta... facet powinien mieć jaja!!!!! No ok, może się znaleźć taka co to na litość... pomyśl o sobie za rok, kilka lat... Mówiłeś o planach, małżeństwie, dzieciach - czy uważasz że z takim rozklejającym się mężczyzną kobieta by chciała wiązać swoją przyszłość?????
Rozumiem rozstanie boli, ale na litość jesteś facetem i to wkraczającym w dorosły wiek!!!!! Zamknąć się w pokoju, płakać i nie jeść - jakie to dziecinne i .. hmm kobiece?

Tak jak ktos wyzej napisal, z wszystkim sobie radzil a stracil ta najwazniesza osobe w ktorej mial miec wsparcie. Widzicie facet niby twardy ale z takim czyms nie daje rady. Mozesz mnie nazywac kobieta, slabym mieczakiem (przyznaje sie do tego sam osobiscie ze z ta sytuacja jestem mieeki"

Tez tak mysle, albo poprostu chce byc wolna i nie zdana na nikogo, nie mam pojecia. Wiem ze tylko mieszaja jej w glowie, a to jest sila wyzsza. Mysle ze jest pewny "kolega" no ale mieszka 500 km od niej, wiec milosci raczej z tego nie bedzie tylko zauroczenie i obiecanie jaki to om piekny itd.

Ja wcale nie chcę mówić, że jesteś nieudacznikiem, tylko abyś się wziął w garść! Uwierz nie Ty pierwszy i nie ostatni przeżywasz zawód miłosny.. Prawdopodobnie będzie jeszcze kilka takich w Twoim życiu.. choć może akurat trafisz..
I dalej jak mantrę powtarzam - najważniejsze by sam dobrze czuł się ze sobą, był pewny siebie!

Bylem pół roku temu w takiej samej sytuacji co Ty. Depresja po rozstaniu, niejedzenie, myśli samobójcze.

Pewnie Ci to nie pomoże ale nie napalaj się na powrót do niej. Po kilku miesiącach zobaczysz, że życie kula się dalej. Zobaczysz, że ona też popełniła błędy, że to nie tak że wszystko było Twoją winą.

Trzymaj się brachu...

Nadal ją kocham. Ale też po takim czasie zrozumiałem, że chcę dla niej dobrze i jeśli ona przez "dobrze" rozumie bycie z kimś innym - cóż, szanuję to. I to nie jest jakaś internetowa drama z mojej strony, po prostu szanuję jej decyzję i życzę jej dobrze. Boli z kolei zerwanie kontaktu przez nią (poczułem się jak wywalony do kosza) i to, że poszła do innego (miesiąc po rozstaniu mieszkała już z nim) a mówiła, że odchodzi ode mnie i chce być sama.

Związek zaczynający się w wieku 14 lat i trwający AŻ 5 lat? Mam pewne podejrzenia - niekoniecznie słuszne dotyczące tego co mogło być przyczyną "rozwodu".
Uwaga - to co piszę to tylko intuicje - "jasnowidzenie" ;-) często mnie zawodzi. Czytasz to na własną odpowiedzialność...

W wieku 14 lat chłopak podoba się dziewczynie jeśli jest "ładny", no i może w miarę bezkonfliktowy. Wątpię, czy potrafi sobie wyobrazić "jakiego chce partnera". Ma się podobać, ładnie wyglądać, nie robić obciachu przy koleżankach.
5 lat w wieku 14-19 to STRASZNIE DŁUGO. To mniej więcej tyle co 20 lat pomiędzy wiekiem 30 a 50 a najprawdopodobniej jeszcze więcej, bo w tym czasie z człowiekiem dzieje się coś szczególnego.

To okres ROZWOJU - każdy rok zmienia w sposobie spostrzegania rzeczywistości więcej niż każde 5  lat później.

Piszesz że podjąłeś jekieś działania mające na celu zostanie "kimś lepszym" - jakieś tam powstrzymywanie się od gier- ale odpowiedz sobie na pytanie czy ona w tym czasie nie zrobiła znacznie więcej?

Jesteście po maturze? Poszedłeś na studia? A ona?

Może zresztą nie chodzi o działania mające w przyszłości ustawić każde z was w życiu - może być to również rozwój OCZEKIWAŃ jakie miała wobec partnera, które w ciągu 5 lat zmieniały się i do których w pewnym momencie nie pasowałeś - bo czuła, że stać ją na kogoś o wiele lepszego.

Z rozpaczliwego tonu w jakim piszesz sugeruję, że ona rozwijała się szybciej stając się coraz bardziej atrakcyjną i kumatą osobą a ty - być może stałeś w miejscu lub szedłeś do przodu wolniej. Ona najprawdopodobniej wie już rzeczy, których ty nie rozumiesz, nie będziesz więc w stanie ocenić jej rzeczywistych motywów - nie będziesz potrafił wyobrazić sobie kim jest. Jeśli mentalnie stoisz w miejscu i jesteś jak przysłowiowy "byk", którego nie sposób ruszyć z posad można się w istocie zniecierpliwić.

Jeśli w przyszłości chciałbyć załapać dziewczynę tej klasy MUSISZ postawić na rozwój - wykształcenie, zainteresowania, samodyscyplinę, wiedzę o ludziach. Tylko wtedy przebijesz klina klinem i nie będziesz musiał wracać pamięcią do "utraconego na zwsze raju" prowadzając się "z braku laku" z dziewczynami, które oceniać będziesz jako gorsze niż ona. Jesteś młody ale jeśli stawiasz sobie za cel zdobycie tak wartościowej dziewczyny musisz zacząć pracować nad sobą już teraz zamiast napie*dalać pięściami w ścianę.

Ona jest twoją przeszłością, a ja mówię o twojej przyszłości.

Doprowadzanie się do stanu wyniszczenia i (jak podejrzewam picie) jest ostatnią rzeczą, która ci pomoże. Moim zdaniem należy całą wsciekłość na siebie i na nią wykorzystać jako IMPULS do pracy nad sobą. Inaczej nadal będziesz stał w miejscu, a skutków tego właśnie doświadczasz. Jednym słowem każdy dzień w którym chęć rozpamiętywania jest silniejsza niż chęć wydobycia z tego stanu jest dniem który tracisz.

Nie chciała cię krzywdzić i miała do siebie pretensje za to że już cię nie kochała - bo może nawet się dla niej jakoś starałeś. Ale starania są warte coś tylko wtedy, gdy pochodzą od osoby atrakcyjnej. Tak więc nie kochała cię, było jej z tego powodu głupio, ale nie wiedziała jeszcze, że ma do tego prawo i wreszcie to zrozumiała.

Dlatego nic nie mówiła.

To jak dojdziesz do siebie przeczytaj co ci piszę (i piszą) jeszcze raz - bo na dziś słabo kojarzysz - bez obrazy. :-)

A w jaki sposób chcesz przywrócić Jej miłość względem Siebie?

Ja Ci odpowiem.

Kobiety lubią takich facetów:

a Ty teraz wyglądasz tak:

Jedyne co możesz zrobić to zniknąć, zająć się własnym życiem, zapomnieć o niej. Tylko wtedy się uwolnisz a to warunek tego, abyś mógł kiedykolwiek dla niej być atrakcyjny. Facet nie może być uzależniony od kobiety. Musi być na tyle niezależny, aby dać jej poczucie bezpieczeństwa. A więc aby dla niej stać się atrakcyjnym, musisz się od niej uwolnić emocjonalnie.

Idź na strzelnicę i poproś o Mosina/Mausera/Garanda. Kilka solidnych kopów w ramię powinno Cię otrzeźwić.

Mam podobnie jak Maciek, minęło już pół roku od rozstania... nadal ją kocham, ale zrozumiałem ze jak ją kocham, to powinienem ją puścić wolno i zając się własnym życiem. Chociaż nic nie wiadomo, życie potrafi być cholernie nieprzewidywalne... Ja nie mam kontaktu z ex, spakowałem jej rzeczy i zaniosłem, wyrzuciłem z domu wszystko co mi ją przypominało... a ostatnio napisała do mnie, ze zmieniła nr. telefonu i podała mi swój nowy numer, mimo ze nie utrzymujemy kontaktu... pewnych spraw nie zrozumiemy, idzie się dalej

Co masz na mysli wejsc jej w skore?.
Kocham ja bardzo mocno, brakuje mi jej. Ale ona mnie otraca jak zwyklego psa po 5 latach, niestety takie sa realia...
Zrobilbym wszystko zeby moc sie przytulic do niej, ale nic nie jestem wstanie zrobic... Niestety taka jest prawda

A gdyby Ci powiedziała, że Twoje przytulenie by Ją po prostu zirytowało to nadal chciałbyś Ją przytulić?

Ale nikt nie twierdził, że z dnia na dzień można wyzbyć się paroletniego związku: to jednak uczucia, wspólne chwile, wspomnienia itp.
Jednak dzwoniąc (kontaktując się) do Niej dodajesz drewna do wygasającego ogniska, przy którym Ona już nie siedzi.

Nie wiem czy cokolwiek czuje, czy juz chce nowego chlopaka do swojego zycia.
Czy ja kiedykolwiek stane na nogi to nie wiem... Jako facet, zachowuje sie jak dziewczynka, ale mowie ze wszystkim bylem twardy, bo mialem u swego boku kogos kto mnie prowadzi przez zycie. A teraz totalnie sie zalamalem...
Nie wiem jak to dalej bedzie, niestety ale chyba raczej sie poddaje bo innego sensu nie widze.

Moze masz racje taka, ale boje sie ze za rok/dwa lata wstane z lozka i dalej bedzie siedziala w mojej glowie. A mysle ze tak bedzie bo 100% pamieci sie nie da wymazac. Nie wiem jak to jest u kobiet ale sa bardziej wytrwalsze, wola zaraz sie wkrecac w nowe zauroczenie, imprezki itd. A facet silne stworzenie, a jednak przy takim czyms jest zagubiona osoba.

Mam nadziej ze dam rade z tym wytrwac.
Co chce wyslac do niej sms, zadzwonic to wiem ze nie moge i to mnie boli... O spotkaniu to jedynie w snie moge porozmyslac. Przytulic, pocalowac choc w polik to raczej kardygonalnie zabroniony czyn. Wiem ze nie moge sie narzucac, bo i tak to nic nie da, musze zapomniec, to siegam po telefon i wchodze na te forum, zeby sobie poczytac co ludzie maja za problemy, albo jak mi radzicie.
Choc oddalbym wszystko zeby moc z nia naprawic kazdy blad, no ale to tylko moje nakrecanie sie. Czas tak chcial zebysmy sie akurat w tym niesczesliwym roku rozstali.

Nie chcialbym tak zyc, nie chcialbym takich sytuacji.
Ale mam cicha nadzieje ze bedzie lepiej, ale nie wytrzymuje z ta nadzieja ( choc mowie sobie STOP! ) ale to nic nie daje.
Zaraz ona przed glowa, mysli co robi? Czy jest bezpieczna. A moze juz ma swojego wybranka.
Wszystko mnie rujnuje, kocham ja nadal nie potrafie zapomniec, kazdy dzien jest coraz bardziej gorszy, coraz bardziej czlowiek teskni bo nie ma jak sie wtulic.
Na prawde nic nie moze, jest doslownie zerem.

Raczej zdrada to byc nie powinna, bo codziennie sie widzielismy, no chyba ze gdzies w szkole sie zauroczyla, ale watpie. Pewien fakt ze osoby "3" mieszaja jej w glowie i to jest widoczne. Typu kolezanki " przeciez jestes wolna, zobacz wyplatalas sie z zwiazku po tylu latach, teraz mozesz wszystko" i jest tez pewien romantyk z daleka ktory na 100% miesza jej w glowie, a raczej nic z tego nie bedzie, mieszkaja od siebie ponad 500 km.
Hm no zdrady bym nie wybaczyl, ale na pewno bym pomogl jej, zeby nie zyla sama jak palec i sie zatrancala w myslach co zrobila. Nie jestem typu ze nigdy nie pomoge, jesli jest potrzebna pomoc to pomoge nawet wrogowi.
A nie ze bym ta osobe otracil i potraktowal tak jak by jej nie bylo w moim zyciu.
A ona mnie tak otracila, moze mialem w tym wine ze bylem swego zdania, blagalem ale mimo to, jesli by byly karty odwrocone to, to samo by bylo, tak samo by chodzila i mowila to i tamto.

Jak bys mi czytal w myslach, a wsumie jej!
No mozna tak stwierdzic ze powiedziala "dla mojego dobra"

Tez dla mnie to samo niestety, zrywa z kims idzie do nastepnego, ale no mowie niedlugo mijaja 2 miesiace i raczej nikogo nie ma.
Przekonamy sie pewnie niedlugo kogos zapozna, a niby tak chce byc wolna, ukonczyc szkole, zdac prawo jazdy... Tak jak ja bym jej w tym przeszkadzal, nie wiem jak kobiety to odbieraja, ale wedlugl mnie to wszystko to jest wymowka i to przykra.

Fakt, faktem nie zrzucam winy na nia, bo nigdy nie lezy wina na jednej osbie tylko dwoch. Nie bylem swiety, nie staralem sie jak kiedys, ale wszystko przeciez w milosci da sie naprawic... Wedlug mnie tak sie da, ja nie bylem typem ze lata za innymi panienkami, choc mialem wiele okazji ale nigdy nie chcialem tego bo wiedzialem ze mam u swego boku kobiete dla ktorej dalbym sie zabic.
Chcialbym to wszystko naprawic, ale jak czytam watki to nie wiem czy nawet jest sens... Bo jak juz raz sie zapusci to pewnie za miesiac by byl kolejny placz, no ale tez jestem zdania ze warto sprobowac, nic nie zrobilem, nie uderzylem, nie wyzwalem od najgorszych, wiadomo male sprzeczki sie zdarzaly, zazdrosc z mojej strony rowniez, ale usiadlem przeprosilem nawet jak ja nie zawinilem...

Jak wyglada wizyta u takiego psychologa? Ile trwa takie cos? Jesli sie orientujesz bym byl wdzieczny.

Wlasnie mowilem jej o przerwie, bylbym wstanie poczekac, bo naprawde kocham ta osobe z calego serca.
Powiedzialem ze tak odrazu nie da rady wszystkiego zbudowac od nowa, ze dajmy sobie czasu.
Ale nic z tego dostalem odpowiedz ze juz na pewno nigdy mnie nie pokocha i ze nie bedziemy razem. Bynajmniej jest szczera, ale tez mysle ze emocje i osoby "3" biora nad tym gore.

Wiem ze przepraszanie, blaganie to blad, a szczegonie nie dac odetchnac jej " przeciez nie jestesmy razem " no ale nie wiedzialem tego, nie zdawalem sobie sprawy ze odsune ja od siebie bardziej.

Wiesz ja to proponowalem po rozstaniu, a nie w trakcie zwiazku. Wiem, ale sprobowac nic nie szkodzi.
Najgorsze jest to ze chyba dorosla z tym wszystkim i niczego jej nie brakuje. Ja chcialem byc dobrym czlowiekiem, chcialem sie zmieniac na lepsze, ale juz widze ze mnie przekreslila gruba KRESKA !

Zmieniać. I ile byś wytrwał udając kogoś kim nie jesteś? Bo jeśli nie przystajesz do jej ideału i ona chce Cię "dociąć" to to się nigdy nie udaje. Można by zmienić jakbyś np. wybierał piwo z kumplami zamiast niej ale z tego co widzę to jej się raczej zwyczajnie znudziło, może bądź bardziej spontaniczny ale to tyle w zasadzie.