Jozefina napisał/a:Wiesz co kammis, uczy sie te dzieciaki od poczatku ze sa gorsze. Twoi rodzice sa biedni/ niezaradni/ chorzy/ uzaleznieni wiec Ty jestes gorsza czescia spoleczenstwa. A spoleczenstwo musi Cie utrzymywac, wiec ciesz sie z tego co masz.
To lepiej od początku pokazywać dzieciom, że nawet jak się nie zapracuje, to się ma to samo co ci, co pracują?
Dla mnie to faktycznie burza w szklance wody - bo tak samo dziecko, które ma 2 złote, nie kupi w sklepie tego, co dzieciak przed nim w kolejce z dychą w kieszeni. Tak samo jeden w McDonald's kupi cheesburgera, a drugi jakiś wypasiony zestaw. Nawet dzieci wiedzą, że rzeczy mają różne ceny. A to, że nie jedzą obiadów, bo się wstydzą? Widocznie nie są głodne. Swoją drogą, u mnie w szkole na przerwach rozdawano kanapki dla biedniejszych - jakoś nikt się nie wstydził, czasami nawet dzieci, które zapomniały śniadania, szły i pytały, czy mogą, jak zostanie.
Jozefina napisał/a:kammiś napisał/a:Skąd ja to znam.
Oczywiście że nie miały na nic czasu.
Jak się szykowałam do konkursu z matmy to z kim musiałam się szykować? Sama indywidualnie, w domu.
One musiały zająć się Dawidkiem, który był taaaaaaki biedny i kotom łeb ukręcał w wieku 8 lat.
Kammis widze, ze ty tym dzieciom najnormalniej w swiecie zazdroscisz
A ja tu kammiś doskonale rozumiem i nie sądzę, żeby to była zazdrość. Bo miałam to samo i to była zwyczajna złość i poczucie niesprawiedliwości - swoją drogą, drugi raz już w tym temacie. Bo jeśli całe lata byłam najlepszą uczennicą i chciałam zdawać na 6, to np. nie mogłam, bo koniec roku i trzeba było odpytać tych, co byli zagrożeni. No pewnie, bo trzeba ich przepchnąć, a co tam, że ktoś się cały rok starał i dla odmiany mu na tym zależy. Albo konkurs - jasne, przygotować się można. Nie mówię już nawet o dzieleniu czasu przez nauczycielkę między konkursowiczów a osoby zaliczające po raz enty to samo; szczytem było, jak w ramach przygotowań miałam tłumaczyć innym zadania. No, tak się przygotuję, że lepiej samemu w domu pracować. I co, to pokazywało, że oni są gorsi? A nie przypadkiem, że co nie zrobią, to i tak nauczyciel stanie dla nich na głowie, a ci, co się systematycznie starali, mają sobie radzić sami albo czekać w kolejce?
kammiś napisał/a:Najbardziej szlag mnie trafiał jak ja i moja koleżanka chciałyśmy coś od pani a ona musiała uspokajać chuliganów zamiast nam coś wytłumaczyć. Albo ciągle musiałyśmy czekać aż te dzieci coś pojmą, chociaż ostatecznie i tak nie pojmowały i miały zagrożenia z góry na dół. Wielki sens pomocy im.
Dokładnie. Powtarzanie materiału dla garstki uczniów, a to, że się nie wyrobi z materiałem, to co tam. U nas namiętnie pchali tych zdolniejszych na konkursy, ale przygotować - no kiedy, przecież cały tydzień zawalony zajęciami wyrównawczymi. Były jeszcze kółka przedmiotowe, ale i tak tam najczęściej tył klasy zawalony poprawiającymi, więc trzeba być cicho, robić zadania, najlepiej nic nie tłumaczyć głośno, żeby nie przeszkadzać piszącym. No jak ich nie kochać.
in_ka napisał/a:a na czym ta przesada z pomocą polega wg ciebie?
czego dzieci z rodzin patologicznych czy ubogich mają może za dużo?
Co mi pierwsze przyszło do głowy - wyjazdy wakacyjne. Kolonie czy co tam im się (do)finansuje. Nie jest to w żadnym wypadku rzecz pierwszej potrzeby, a wiele dzieci nawet z "normalnych" (nie wiem jak to napisać, bo nie chodzi mi o zamożne) rodzin, które są w stanie zapewnić młodym żywność, ubrania itd., nie będzie stać na wyjazd gdziekolwiek. Zresztą byłam na obozach, gdzie były dzieci z rodzin patologicznych i normalne, fajne, lubiane było tylko kilka dziewczyn ok. 15 lat i może 1 mały chłopiec. Cała reszta rzucała przekleństwami, załatwiała się do śpiworów (SPECJALNIE, nie mówię o maluchach nietrzymających moczu), uciekała, miała w głębokim poważaniu opiekunów itd., czego kompletnie nie było wśród pozostałych dzieci. I tak, były inaczej traktowane, ale same na to zapracowały - kto pojedzie na wycieczkę z grupą chłopców, która na zwykłym wyjściu do miasta rozbiega się wszędzie? No ale przecież im się należało... i na obozy jeździły te same osoby co roku, wiedząc, że co nie zrobią, za rok i tak dostaną, bo "im się należy". Rozumiem, że tym dzieciom, które płaciły, nie należał się spokojny wypoczynek, bez dokuczania, wyzywania, bicia itd.