Szukasz darmowej porady, wsparcia ? Nie zwlekaj zarejestruj się !!!
Forum Kobiet » STYL ŻYCIA I SPOŁECZEŃSTWO KOBIECYM OKIEM » Kobieta zmarła po urodzeniua dwunastego dziecka
Strony Poprzednia 1 … 4 5 6 7 8 … 11 Następna
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
Socjologowie przeprowadzili
A Polonistki napisały piękne eseje o podróżach na Marsa.Nasa jest w szoku.
O tym co jest, a co nie jest inwestycją może się wypowiedzieć ekonomista.
Pomoc społeczna inwestycją nie jest w JAKIMKOLWIEK kontekście, tak jak pies nie jest kotem.To fakt obiektywny, bezdyskusyjny.
Pseudobadania ignorantów wykonywane na zlecenie polityczne można spisać na kartce i podetrzeć sobie nią dupę.To jedyne zastosowanie.
Podobne tematy
in_ka napisał/a:Socjologowie przeprowadzili
A Polonistki napisały piękne eseje o podróżach na Marsa.Nasa jest w szoku.
O tym co jest, a co nie jest inwestycją może się wypowiedzieć ekonomista.
Pomoc społeczna inwestycją nie jest w JAKIMKOLWIEK kontekście, tak jak pies nie jest kotem.To fakt obiektywny, bezdyskusyjny.Pseudobadania ignorantów wykonywane na zlecenie polityczne można spisać na kartce i podetrzeć sobie nią dupę.To jedyne zastosowanie.
oj pitek dobre ...
i po co, tych socjologów kształcić a na dodatek, za NASZE pieniądze 
pitagoras napisał/a:in_ka napisał/a:Socjologowie przeprowadzili
A Polonistki napisały piękne eseje o podróżach na Marsa.Nasa jest w szoku.
O tym co jest, a co nie jest inwestycją może się wypowiedzieć ekonomista.
Pomoc społeczna inwestycją nie jest w JAKIMKOLWIEK kontekście, tak jak pies nie jest kotem.To fakt obiektywny, bezdyskusyjny.Pseudobadania ignorantów wykonywane na zlecenie polityczne można spisać na kartce i podetrzeć sobie nią dupę.To jedyne zastosowanie.
oj pitek dobre ...
i po co, tych socjologów kształcić a na dodatek, za NASZE pieniądze
Wlasnie... Po co? Mam znajomych na tych studiach i wiem ile pracy w to wkladaja.
Dam przyklad - ze srednia 4,7 jestem w pierwszej dziesiatce i musze na nia ostro zakuwac. Oblewaja nie raz 80% dla zasady.
A na socjologii? Srednia 4,8 przy uczeniu sie dzien przed, warunkow zero. "Studia" 
Kammiś, ci studenci, o których piszesz, to nie jest aby jakiś rodzaj pokolenia Y?
Takie powiedzenie jest: kto nie pracuje, ten nie je. Przykre, ale prawdziwe. Wyłączając oczywiście tych, którzy nie są wydolni. Niemniej myślę, że osoby o których piszesz dostaną w życiu po tyłku i po prostu wezmą się do roboty zamiast kombinować.
Mnie wkurza jedynie, że mając firmę muszę bić się o klienta i harować jak wół, a ktoś po prostu wyciąga łapę i dostaje od MOPSu, z uczelni itp. będąc w pełni sił i zdrowym.
Kammiś, ci studenci, o których piszesz, to nie jest aby jakiś rodzaj pokolenia Y?
Takie powiedzenie jest: kto nie pracuje, ten nie je. Przykre, ale prawdziwe. Wyłączając oczywiście tych, którzy nie są wydolni. Niemniej myślę, że osoby o których piszesz dostaną w życiu po tyłku i po prostu wezmą się do roboty zamiast kombinować.
Mnie wkurza jedynie, że mając firmę muszę bić się o klienta i harować jak wół, a ktoś po prostu wyciąga łapę i dostaje od MOPSu, z uczelni itp. będąc w pełni sił i zdrowym.
Ja na razie dostaje od ojca. No ale to co innego.
No ja o swoje stypendia musze sie bic bo dostaje je za wyniki. I wkurza mnie to ze ktos dostaje bo tak a warunki ma.
oj pitek dobre ...
i po co, tych socjologów kształcić a na dodatek, za NASZE pieniądze
Zapewne po to, by zajmowali się socjologią, a nie ekonomią.
kammiś, mój partner studiował ten sam kierunek, co ty. Dostawał stypendium zarówno socjalne (bez kombinowania, należało mu się, wolę nie pisać na forum dlaczego, bo on sobie nie życzy) i naukowe - bo miał rewelacyjne wyniki, wygrywał konkursy, udzielał społecznie porad. Wszystkie egzaminy zdawał tak szybko jak to możliwe i wyjeżdżał na 3 miesiące do pracy za granicę, co roku w wakacje. Większość się byczyła, a on harował po kilkanaście godzin dziennie, żeby mieć z czego żyć podczas reszty roku. Dziś ma mgr z hiper trudnego kierunku na prestiżowej uczelni, dyplom MBA, firmę i jest dla mnie wzorem, jak można dojść do sukcesu dzięki ciężkiej pracy. Bez wyciągania łapek po kasę, bez narzekania, bez roszczeń.
kammiś gdyby nie stypendia socjalne wiele osób nie studiowało by w ogóle.Szczególnie tych z małych miejscowości.Żeby utrzymać się w większym mieście trzeba mieć ok.800 zł. Czy zdajesz sobie sprawę jaka to ogromna suma dla niektórych rodzin,Uważasz że tylko ty masz prawo się uczyć bo masz bogatego tatusia.A reszta niech skończy gimnazjum i kopie rowy.Jest dużo dzieci zdolnych z biednych rodzin które też chcą się uczyć.
I nie wciskajcie tu że student może dorobić.Może ale nie od razu.Nie jest tak że znajdzie się w obcym mieście i od razu z mety znajdzie pracę za 1000zł żeby się utrzymać.
Mnie też wkurzają nieroby które czekają na zasiłek.A jeszcze gorzej wkurzają mnie ci dla których każdy kto zarabia mało albo nie może znaleźć pracy jest nikim.Najlepiej wszystko sprywatyzować ,zabrać stypendia ,niech uczą się bogaci leczą bogaci.Resztę najlepiej na Madagaskar.
Cóż życzę tobie i Eleein żebyście były zawsze zdrowe piękne i bogate.Powodzonka.
Ja też przez kilka lat brałam z opieki zasiłek na syna bo chorował.I wcale nie mam wyrzutów sumienia z tego powodu że to z czyichś podatków.
kammiś gdyby nie stypendia socjalne wiele osób nie studiowało by w ogóle.Szczególnie tych z małych miejscowości.Żeby utrzymać się w większym mieście trzeba mieć ok.800 zł. Czy zdajesz sobie sprawę jaka to ogromna suma dla niektórych rodzin,Uważasz że tylko ty masz prawo się uczyć bo masz bogatego tatusia.A reszta niech skończy gimnazjum i kopie rowy.Jest dużo dzieci zdolnych z biednych rodzin które też chcą się uczyć.
I nie wciskajcie tu że student może dorobić.Może ale nie od razu.Nie jest tak że znajdzie się w obcym mieście i od razu z mety znajdzie pracę za 1000zł żeby się utrzymać.
Mnie też wkurzają nieroby które czekają na zasiłek.A jeszcze gorzej wkurzają mnie ci dla których każdy kto zarabia mało albo nie może znaleźć pracy jest nikim.Najlepiej wszystko sprywatyzować ,zabrać stypendia ,niech uczą się bogaci leczą bogaci.Resztę najlepiej na Madagaskar.
Cóż życzę tobie i Eleein żebyście były zawsze zdrowe piękne i bogate.Powodzonka.
Ja też przez kilka lat brałam z opieki zasiłek na syna bo chorował.I wcale nie mam wyrzutów sumienia z tego powodu że to z czyichś podatków.
Nie moja droga.
Ja tego nie powiedzialam
WYRAZNIE mowilam o studentach ktorzy studiuja i kombinuja TYLKO po to zeby dostac takie stypendium.
A sa tacy - nawet znam osobiscie. Rodzice sa bez slubu, om sie podpial pod matke bo nie pracuje i dostaje dzieki temu kase. Niewazne ze ojciec ladnie zarabia.
PS. Tez pochodze z mniejszej miejscowosci.
Cóż kammiś takie rzeczy były i będą.W naszym kraju każdy orze jak może .
Jeśli cię to oburza możesz donieść gdzie trzeba i zabiorą stypendium.
Tak to u nas jest.Oszukuje się Mops ukrywając lewe dochody.
Oszukują pracodawcy płacąc za pracownika najniższe składki od najniższej krajowej,podczas kiedy zarabia dużo więcej.Tu u nas w prywatnych firmach to nagminne.
Że już nie wspomnę o aferach na górze.
Jeśli robią takie przekręty ci co mają dużo,bo chcą jeszcze więcej.To co się dziwić gorzej sytułowanym,gdzie każdy grosz się liczy.Taka widać mentalność polaka.
Wiesz mam znajomą która ma czworo dzieci z alkoholikiem.Przez lata doiła z opieki aż miło i całkiem nieźle jej się żyło.
Ale kiedy dowiedziała się że mój syn dostał zasiłek pielęgnacyjny była strasznie oburzona.
Jak to? Mój mąż pracuje więc jakim prawem dostałam jakięś pieniądze z gopsu.
kammiś gdyby nie stypendia socjalne wiele osób nie studiowało by w ogóle..
Zainteresowani studiami po prostu by pracowali.
Zwyczaj nicnierobienia do 25-go roku życia to kolejna chora patologia nasza.
niki71 napisał/a:kammiś gdyby nie stypendia socjalne wiele osób nie studiowało by w ogóle..
Zainteresowani studiami po prostu by pracowali.
Zwyczaj nicnierobienia do 25-go roku życia to kolejna chora patologia nasza.
Dokładnie! Nic dodać, nic ująć.
kammiś gdyby nie stypendia socjalne wiele osób nie studiowało by w ogóle.Szczególnie tych z małych miejscowości.Żeby utrzymać się w większym mieście trzeba mieć ok.800 zł. Czy zdajesz sobie sprawę jaka to ogromna suma dla niektórych rodzin,Uważasz że tylko ty masz prawo się uczyć bo masz bogatego tatusia.A reszta niech skończy gimnazjum i kopie rowy.Jest dużo dzieci zdolnych z biednych rodzin które też chcą się uczyć.
I nie wciskajcie tu że student może dorobić.Może ale nie od razu.Nie jest tak że znajdzie się w obcym mieście i od razu z mety znajdzie pracę za 1000zł żeby się utrzymać.
Mnie też wkurzają nieroby które czekają na zasiłek.A jeszcze gorzej wkurzają mnie ci dla których każdy kto zarabia mało albo nie może znaleźć pracy jest nikim.Najlepiej wszystko sprywatyzować ,zabrać stypendia ,niech uczą się bogaci leczą bogaci.Resztę najlepiej na Madagaskar.
Cóż życzę tobie i Eleein żebyście były zawsze zdrowe piękne i bogate.Powodzonka.
Ja też przez kilka lat brałam z opieki zasiłek na syna bo chorował.I wcale nie mam wyrzutów sumienia z tego powodu że to z czyichś podatków.
Niki, nie zgadzam się. Nie znam osoby, studenta, który by nie znalazł w Warszawie pracy właściwie na pstryknięcie palcem. Call center cały czas prowadzą nabory, można przebierać, żadnych wymagań właściwie, poza jakimś tam wysławianiem się, ale to każdy student powinien umieć. Do tego wszystkie fast foody - też bez problemu. To jest naprawdę kwestia kilku dni nieraz - zależy jak często sprawdzają, co tam doszło. W CC, w którym pracowałam kilka lat temu, były szkolenia co tydzień - czyli 7 dni na znalezienie pracy. Do tego większość CC jest nastawiona na studentów, również dziennych, więc nie ma problemu z grafikiem (nie zawsze, ale w zdecydowanej większości).
I żeby nie było, że to ja taka och i ach, a inni sobie nie poradzą. Mam znajomego - najcichsza, najbardziej nieśmiała i zamknięta w sobie osoba, jaka może istnieć. Ale pracowita. Mieszkał w małej wsi na wschodzie, potem w małym mieście, też na wschodzie Polski. Czasami wspominał, że ciężko o pracę, staż, co było, to brał, ale jak się dowiedziałam, ile tam było za godzinę, to się załamałam, bo tu w pierwszej lepszej pracy dostanie 2-3 razy więcej. I rzuciłam hasło, żeby się do Wawy przeprowadził. Na początku był sceptyczny, jak sobie poradzi itd., ale odłożył przez ten rok tyle, żeby przeżyć pierwszy miesiąc - pracował, gdzie się dało, oszczędzał, wyszło. Teraz zarabia ok. 3000 zł, a jest tu od kilku miesięcy (studiuje zaocznie, uczelni nie zmieniał). Pracę znalazł jakiś tydzień po przeprowadzce. I może być komuś ciężko odłożyć, ale jeśli ktoś tak naprawdę chce studiować, to nie musi wynajmować 3-pokojowego mieszkania w 3 osoby, tylko starać się o akademik albo wynająć pokój z 1-2 współlokatorami. Też można, chociaż na początek. Więc nie mów mi, że niektórym się nie uda, jeśli nie będą mieć pomocy od państwa, bo znam wiele osób, które od samego początku nie dostały ani grosza od rodziców, a studiują, pracują itd. I zazwyczaj te osoby o wiele bardziej się starają, niż pozostali - bo wiedzą, że za wszystko płacą same.
A jak ktoś twierdzi, że nie odłoży, że pracy nie ma, że może być ciężko i studiować, i pracować, to jak dla mnie może nie studiować wcale, nieważne, jaki zdolny. Bo wg tego podejścia ja właśnie pracuję, studiuję i mam tak ciężko, ojejej, więc z jakiej racji mam się dokładać do osób, które mają tę samą sytuację? I tak, mogliby mnie rodzice dalej utrzymywać, ale ja nie chcę - więc tym bardziej mnie to denerwuje, skoro pracuję dlatego, że sama nie chcę być na czyimś utrzymaniu.
niki71 napisał/a:kammiś gdyby nie stypendia socjalne wiele osób nie studiowało by w ogóle.Szczególnie tych z małych miejscowości.Żeby utrzymać się w większym mieście trzeba mieć ok.800 zł. Czy zdajesz sobie sprawę jaka to ogromna suma dla niektórych rodzin,Uważasz że tylko ty masz prawo się uczyć bo masz bogatego tatusia.A reszta niech skończy gimnazjum i kopie rowy.Jest dużo dzieci zdolnych z biednych rodzin które też chcą się uczyć.
I nie wciskajcie tu że student może dorobić.Może ale nie od razu.Nie jest tak że znajdzie się w obcym mieście i od razu z mety znajdzie pracę za 1000zł żeby się utrzymać.
Mnie też wkurzają nieroby które czekają na zasiłek.A jeszcze gorzej wkurzają mnie ci dla których każdy kto zarabia mało albo nie może znaleźć pracy jest nikim.Najlepiej wszystko sprywatyzować ,zabrać stypendia ,niech uczą się bogaci leczą bogaci.Resztę najlepiej na Madagaskar.
Cóż życzę tobie i Eleein żebyście były zawsze zdrowe piękne i bogate.Powodzonka.
Ja też przez kilka lat brałam z opieki zasiłek na syna bo chorował.I wcale nie mam wyrzutów sumienia z tego powodu że to z czyichś podatków.Niki, nie zgadzam się. Nie znam osoby, studenta, który by nie znalazł w Warszawie pracy właściwie na pstryknięcie palcem. Call center cały czas prowadzą nabory, można przebierać, żadnych wymagań właściwie, poza jakimś tam wysławianiem się, ale to każdy student powinien umieć. Do tego wszystkie fast foody - też bez problemu. To jest naprawdę kwestia kilku dni nieraz - zależy jak często sprawdzają, co tam doszło. W CC, w którym pracowałam kilka lat temu, były szkolenia co tydzień - czyli 7 dni na znalezienie pracy. Do tego większość CC jest nastawiona na studentów, również dziennych, więc nie ma problemu z grafikiem (nie zawsze, ale w zdecydowanej większości).
I żeby nie było, że to ja taka och i ach, a inni sobie nie poradzą. Mam znajomego - najcichsza, najbardziej nieśmiała i zamknięta w sobie osoba, jaka może istnieć. Ale pracowita. Mieszkał w małej wsi na wschodzie, potem w małym mieście, też na wschodzie Polski. Czasami wspominał, że ciężko o pracę, staż, co było, to brał, ale jak się dowiedziałam, ile tam było za godzinę, to się załamałam, bo tu w pierwszej lepszej pracy dostanie 2-3 razy więcej. I rzuciłam hasło, żeby się do Wawy przeprowadził. Na początku był sceptyczny, jak sobie poradzi itd., ale odłożył przez ten rok tyle, żeby przeżyć pierwszy miesiąc - pracował, gdzie się dało, oszczędzał, wyszło. Teraz zarabia ok. 3000 zł, a jest tu od kilku miesięcy (studiuje zaocznie, uczelni nie zmieniał). Pracę znalazł jakiś tydzień po przeprowadzce. I może być komuś ciężko odłożyć, ale jeśli ktoś tak naprawdę chce studiować, to nie musi wynajmować 3-pokojowego mieszkania w 3 osoby, tylko starać się o akademik albo wynająć pokój z 1-2 współlokatorami. Też można, chociaż na początek. Więc nie mów mi, że niektórym się nie uda, jeśli nie będą mieć pomocy od państwa, bo znam wiele osób, które od samego początku nie dostały ani grosza od rodziców, a studiują, pracują itd. I zazwyczaj te osoby o wiele bardziej się starają, niż pozostali - bo wiedzą, że za wszystko płacą same.
A jak ktoś twierdzi, że nie odłoży, że pracy nie ma, że może być ciężko i studiować, i pracować, to jak dla mnie może nie studiować wcale, nieważne, jaki zdolny. Bo wg tego podejścia ja właśnie pracuję, studiuję i mam tak ciężko, ojejej, więc z jakiej racji mam się dokładać do osób, które mają tę samą sytuację? I tak, mogliby mnie rodzice dalej utrzymywać, ale ja nie chcę - więc tym bardziej mnie to denerwuje, skoro pracuję dlatego, że sama nie chcę być na czyimś utrzymaniu.
Eileen - jest jeden wyjatek - jeden kierunek studiow gdzie sie nie da. Medycyna. Akurat na pomoc dla nich moge sie sama dolozyc ale srednio chce dawac na ksztalcenie politologa ktory za samo przyjscie na egzamin ma 4 i jest calkowicie bezuzyteczny na rynku.
Moim zdaniem to czy rodzice daja to juz prywatna sprawa kazdego i nic mi do tego - ich portfel. Jestem tez za stypendiami za wyniki. I nie dlatego ze sama biore tylko dlatego ze sa ZA COS i trzeba sie napracowac. A i tak to w sumie duze sumy nie sa. Ale zawsze za cos, a nie ot tak.
to co znalazłam w tym artykule przeraziło mnie jeszcze bardziej
tutaj raczej wszystko jest prawdą
https://www.google.pl/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=4&cad=rja&uact=8&ved=0CCoQFjAD&url=http%3A%2F%2Fwolnemedia.net%2Fspoleczenstwo%2Fudaly-mi-sie-te-dzieci%2F&ei=_wa1VI3pKszkUsHqg-gE&usg=AFQjCNHKHH-MZqy4pedZ-NnbYWYqKrNnqA&sig2=R8Eq_0NPfqsdkiquIJuNgg
Selekcja zaczyna się już w wieku przedszkolnym, nie w przedszkolu, bo dzieci z rodzin zmarginalizowanych do nich nie chodzą, ale w tym czasie (może wcześniej ? nie będę się spierać). Nie chodzą, bo albo rzadko kiedy rodziców stać na opłacenie czesnego, albo często nie mają pomysłu, że pobyt w przedszkolu może być dla ich dziecka korzystnym, albo przedszkola w najbliższej okolicy nie ma. Selekcja odbywa się na podwórkach, placach zabaw, gdy rodzice mówią ?nie baw się z nim?, gdy rodzice mówią ?nie zapraszaj go?. Dzieci po raz pierwszy (pierwszy?) są odrzucone. Idą do szkoły. Ubrane inaczej niż te z ?porządnych? domów, inne mają (jeśli mają) zeszyty, przybory, inaczej mówią, często swymi umiejętnościami odstają od tych z ?porządnych? domów. Kolejna selekcja, kolejne odrzucenie; kolejna selekcja, kolejne odrzucenie. Tutaj na forum w sporej ilości wątków pojawia się strach przed odrzuceniem. A co przeżywają osoby, które odrzucane są codziennie, od lat? Które są odrzucane nie przez jedną, nie dwie czy kilka osób, tylko przez całe grupy? I nie jest to sytuacja hipotetyczna tylko rzeczywistość. Jaki pancerz muszą wykształcić, by nie załamać się pod wpływem tych traumatycznych doświadczeń? A ile z tych osób załamuje się? I dlaczego tak wiele osób ?porządnych? jest tym faktem zdziwionych?
Problemy psychologiczne, społeczne, socjalne, wychowawcze i inne wyrzuciły ich na margines życia. Oprócz niskiego poczucia bezpieczeństwa, poczucia niskiej własnej wartości i sprawczości (a wręcz ich braku), braku perspektyw na przyszłość, będąc izolowani (i sami izolując się, bo przecież znają swe 'miejsce? w szeregu), są nieufni wobec otoczenia (szczególnie wobec jakichkolwiek służb - w tym także pracowników MOPS-u), z czasem apatyczni, z depresją, poczuciem krzywdy, agresywni wobec innych (a zwłaszcza ?tych lepszych?). Pomoc w rozwiązaniu problemów socjalnych (o czym tutaj w wątku trwa tak burzliwa dyskusja) daje minimalne poczucie bezpieczeństwa, ale niezbędna jest im pomoc w rozwiązywaniu problemów psychologicznych. By to mogło mieć miejsce, osoby te muszą uwierzyć (a o to jest bardzo, bardzo, bardzo trudno), że zakończenie problemów jest w ogóle możliwe, muszą też znaleźć energię i umiejętności do działania. I tu właśnie jest pole do działania dla pomagającego. By jednak mógł tę pracę rozpocząć musi (i jest to warunek podstawowy) zdobyć zaufanie i akceptację tego, któremu ma pomagać. Tak, nie pomyliłam się. On, ?pomagacz?, nie ten, któremu ma pomagać. Budowanie zaufania to proces i trwający w czasie, i niełatwy. Dopiero później możliwe są dalsze kroki, czyli odbudowa poczucia sprawczości, odpowiedzialności i własnej wartości, nauka rozwiązywania problemów, it.d.. By przerwać ten zaklęty krąg, pracę socjalną warto rozpocząć bardzo wcześnie i ma ona obejmować całą rodzinę.
Tymczasem częstymi błędami popełnianymi w pracy socjalnej z osobami zmarginalizowanymi (a skutkującymi błyskawicznym zerwaniem jakiegokolwiek kontaktu) popełnianymi przez ?pomagaczy? jest narzucanie swoich rozwiązań, nieliczenie się ze zdaniem osoby, ocenianie, brak szacunku, nieautentyczność, brak czasu.
Nie, nie napisałam tego wszystkiego przeciwko. Podziwiam wszystkich tych, którzy pomagają. Praca z osobami zmotywowanymi jest dość prosta; z osobami, które motywacji do wprowadzania zmian w swoim życiu/zachowaniu nie mają ani prostą, ani łatwą nie jest. Wiem, że wśród m.in. niedocenianych tak często pracowników MOPS-u i podobnych instytucji jest mnóstwo dobrych, życzliwych osób. Wiem też, że to sterty papierów utrudniają, a wręcz wielokrotnie uniemożliwiają im pracę zgodną z ich standardami. Wiem, że brak im wsparcia psychologicznego, stąd wypalenie zawodowe jest zjawiskiem niezwykle częstym. A też wiem, że nie każdy do tej pracy się nadaje. Tak samo jak nie każdy nadaje się, by być lekarzem, szewcem, księgowym, spawaczem, mechanikiem, dziennikarzem. Każdy ma swoje ograniczenia, ale i umiejętności.
Wcześniej napisałam, a teraz powtórzę. Wśród osób zmarginalizowanych są też takie, które nic w swym życiu zmienić nie chcą, są osoby roszczeniowe, szukające okazji, by kogoś naciągnąć, są takie, które pomoc odrzucają. Wśród osób ?porządnych? też są takie.
Można osobami zmarginalizowanymi nie zajmować się wcale, warto jednak zdać wcześniej sobie sprawę z konsekwencji zaniechania. Konsekwencji, które będą ponoszone przez osoby ?porządne?.
Czemu zatem taki podnosi się krzyk, gdy mowa o pomocy osobom zmarginalizowanym? By nie dopuścić do głosu uczuć. By nie dopuścić do siebie współodczuwania. Bo wówczas zmuszeni bylibyśmy działać i przestać innego człowieka traktować jak śmiecia.
Warto też zastanowić się, czemu pomagamy (jeśli pomagamy). Czy pomagamy, bo mamy więcej (choć trochę) i możemy się podzielić, czy dlatego, że uważamy, że jesteśmy lepsi i dzięki temu rośnie nasze ego? I czego od tych, którym pomagamy oczekujemy? I dlaczego wdzięczności?
Taaaak. W drugim człowieku odbijamy się jak w lustrze.
to co znalazłam w tym artykule przeraziło mnie jeszcze bardziej
tutaj raczej wszystko jest prawdą
https://www.google.pl/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=4&cad=rja&uact=8&ved=0CCoQFjAD&url=http%3A%2F%2Fwolnemedia.net%2Fspoleczenstwo%2Fudaly-mi-sie-te-dzieci%2F&ei=_wa1VI3pKszkUsHqg-gE&usg=AFQjCNHKHH-MZqy4pedZ-NnbYWYqKrNnqA&sig2=R8Eq_0NPfqsdkiquIJuNgg
Nie będę polemizować czy to jest prawdą, czy nie. Ani Ty, a ni ja, nie mamy tej wiedzy.
Zwrócę tylko uwagę, że źródło jest to samo, które wcześniej podałaś. Ta sama autorka i ten sam brukowiec.
dziękuję, Wielokropku za ten post ... bardzo z nim się zgadzam
Pomoc w rozwiązaniu problemów socjalnych (o czym tutaj w wątku trwa tak burzliwa dyskusja) daje minimalne poczucie bezpieczeństwa, ale niezbędna jest im pomoc w rozwiązywaniu problemów psychologicznych.
Selekcja zaczyna się już w wieku przedszkolnym, nie w przedszkolu, bo dzieci z rodzin zmarginalizowanych do nich nie chodzą, ale w tym czasie (może wcześniej ? nie będę się spierać). Nie chodzą, bo albo rzadko kiedy rodziców stać na opłacenie czesnego, albo często nie mają pomysłu, że pobyt w przedszkolu może być dla ich dziecka korzystnym, albo przedszkola w najbliższej okolicy nie ma. Selekcja odbywa się na podwórkach, placach zabaw, gdy rodzice mówią ?nie baw się z nim?, gdy rodzice mówią ?nie zapraszaj go?. Dzieci po raz pierwszy (pierwszy?) są odrzucone. Idą do szkoły. Ubrane inaczej niż te z ?porządnych? domów, inne mają (jeśli mają) zeszyty, przybory, inaczej mówią, często swymi umiejętnościami odstają od tych z ?porządnych? domów. Kolejna selekcja, kolejne odrzucenie; kolejna selekcja, kolejne odrzucenie. .
Dzieci z rodzin patologicznych mają free wjazd do przedszkoli.Patologicznym matkom przeważnie nie chce się zajmować dziećmi więc pchają je gdzie się da- przeważnie skutecznie.To te 'normalne' często do przedszkoli nie chodzą, bo matki mogą sobie pozwolić na zajmowanie się dziećmi i często to robią.
Ta selekcja na podwórkach, to też abstrakcja- patologia przeważnie sąsiaduje z patologią; normalni sąsiadują z normalnymi.Nie mają fizycznego kontaktu z sobą.W szkole patologia dostaje wszystko za darmo.Ich pierwszym szkolnym wspomnieniem jest przeważnie awantura jaką wszczyna mamusia rozwścieczona kolorem piórnika jaki dziecko dostało, bo mu się przecież NALEŻY inny, ładniejszy.
To co piszesz Wielokropku, to wydumka która ma się nijak do rzeczywistości.
To znaczy, ze sie nigdy z prawdziwa patologia nie zetknales jeszcze...
Pitagorasie, nie jestem teoretykiem. Rozumiem jednak, że Twoje doświadczenia w kwestii pomocy socjalnej rodzinom zmarginalizowanym są inne od moich.
mnie tez sie podobal:)
I tak sie zaczelam nad pewnymi roznicami w spoleczenstwach zastanawiac...tylko prosze nie oskarzac mnie z miejsca o generalizacje czy wyszydzanie tego co nasze, bo nie w tym rzecz.
Zaczelam myslec nad tym pierwszym akapitem w poscie Wielokropka, o dziecinstwie, selekcji i odrzuceniu. Wiem, widzialam to na wlasne oczy wielokrotnie na placach zabaw, w rodzinie nawet i nigdy nie potrafilam tego zrozumiec. Potem w szkole mamusia lubila powtarzac, ze z ta kolezanka powinnam sie przyjaznic, bo tatus jest adwokatem, a z ta lepiej nie, bo tata pije. Innego argumentu nie bylo, bo obie uczyly sie dobrze i byly grzeczne i mile, tylko jedna miala modne ubranka pod fartuchem a tatus wolge albo cos w tym stylu, a druga donosila rajtuzy po siostrze i a ojciec jedyne co posiadal, to paru kumpli do flaszki.
I tak od dziecka i mnie chowano: lepszy (bogatszy) i gorszy (biedniejszy). Za czasow komuny to sie dzialo!
Skad ta selekcja wynikala juz wtedy..do dzis nie wiem, jakies uwarunkowania historyczne? Podzial na arystokracje, szlachte i plebs z dziada praprapradziada zakorzeniony i z mlekiem matki wyssany? Na szczescie ja sie naukom mamy nigdy nie poddalam i wybieralam swoje towarzystwo tak jak mnie pasowalo, bez wzgledu na ich budzet rodzinny i pozycje spoleczna. Ku jej zgorszeniu, rzecz jasna, do dzis mi wypomina, ze z byle kim sie zadawalam. Byle ktosie sa dzis po studiach albo inaczej sobie zycie poukladaly.
W pracy niestety zauwazylam podobne tendencje: panie w futrach vs. panie w tanich kurteczkach, panowie w Mercedesach i czerwonych szelkach vs. panowie dojezdzajacy tramwajem i w dzinsach. Ta sama niezauwazalna niby maniera i selekcja: ten ma, ten nie ma.
Obecnie moje dzieci szkola sie i zawieraja swoje przyjaznie i chcac nie chcac widze te roznice w podejsciu spolecznym. W klasie (teraz juz gimnazjalnej) mojej corki sa dzieci z bardzo dobrze sytuowanych rodzin i dzieci samotnych rodzicow, zyjacych w tzw. socjalach (blokach). Corka bawi sie i z tymi i z tymi, wszyscy bawia sie po rowno, nikt nikomu nie dokucza. Sa dzieci dostajace od Mikolaja tablety, sa i takie, ktore dostana nowe skarpetki i sweterek wlasnorecznie wydziergany - jeszcze nie slyszalam ani od corki ani od doroslego juz syna (ktory skonczyl tu podstawowke, gimnazjum, liceum i uczy sie dalej), zeby kiedykolwiek ktos sie z jakiegos kolegi nabijal, ze ma kiepskie ciuchy albo tanie gadzety (o ile ma). Szkola zapewnia wszystkim takie same podreczniki (nowe), zeszyty, przybory i wyjazdy szkolne (nikt nie zostaje, bo go nie stac)
No to w szkole, ale w pracy tez mam zroznicowane towarzystwo - od dyrektorow z willami, jachtami, jeepami i wakacjami na Dominikanie po ojcow czy matki gromadki dzieciakow, ktorzy na wakacje moga sobie jedynie nad pobliskie jezioro wyskoczyc z kocykiem. I z kazdym groszem sie licza. Nigdy nie dostrzeglam jakiejkolwiek oznaki selekcjonowania w naszej gromadzie.
Co jeszcze jest charakterystyczne i teraz juz to doceniam, a z poczatku mnie to draznilo: malo uwagi przywiazuje sie do przepychu i tzw. pokazania sie. Widac to w ubiorze nawet tych lepiej sytuowanych, moj szef milioner (naprawde) moglby z powodzeniem za bezrobotnego czasem uchodzic;), widzac kobiete w norkach masz 99% pewnosci, ze to Rosjanka, bo malo ktora miejscowa babka chcialby w takiej szubie paradowac i wystawiac sie na ocene innych. Poza tym to malo praktyczne i wyroby skorzane sa be, bo krzywdza zwierzaczki. To samo architektura - prosto, funkcjonalnie, bez zlocen i podcieni. Troche szkoda, ale ma to i swoje plusy.
Ogolnie zauwazylam, ze ciezko tu sie wyroznic "in plus" czy "in minus". Spoleczenstwo nie odrzuca za biede, za brak pewnych umiejetnosci (dla takich dzieci sa specjalne pomoce nauczycielskie - osoby i specjalne klasy albo zajecia wspomagajace), za niepowodzenia w zyciu. Nie odrzuca sie alkoholikow ani narkomanow, dla nich organizowana jest kompleksowa pomoc, dla ich rodzin tez (wiem, syn mial w klasie kolege z takiej rodziny). Nie wierze, ze sasiadom podobaja sie zachowania tych ludzi, ale nie wierze, ze komus do glowy przyszloby odciac tych ludzi od ich jedynego zrodla jakichkolwiek dochodow.
Mialam tu kolege imigranta, raczej obibok ogolnie, wiecej na kursa uczeszczal niz pracowal, ale smieszny wiec lubiany. Do czasu. Kiedy zona Finka rozwiodla sie z nim i zostal bez kasy i mieszkania, nagle paru znajomych Polakow uznalo go za tredowatego. Oczywiscie zaraz dostal lokal w bloku, zasilek i jakis kurs zawodowy wiec uslyszalam tez opinie, ze na takiego to szkoda pieniedzy. Od kogo? Od naszej Polonii, zbierajacej sie po mszy w salce parafialnej na kawke. Pozostali jego znajomi, roznej narodowosci, pogratulowali mu pomyslnego staniecia na wlasne nogi, choc to i z ich podatkow dostal to mieszkanie, meble, zasilek i darmowe kursy.
Wiec ja sie zapytowywuje: skad w nas tyle zawisci wobec drugich i tego selekcjonowania juz od malego wlasnie? skad ta chec wyroznienia sie ponad innych? Tzw. pokazania sie? Robienia rzeczy na pokaz?
skad w nas tyle zawisci wobec drugich i tego selekcjonowania juz od malego wlasnie? skad ta chec wyroznienia sie ponad innych? Tzw. pokazania sie? Robienia rzeczy na pokaz?
Mussuka czytając forum - dużo znajdziesz odpowiedzi na to pytanie,
selekcjonowanie od małego - wątki w dziale Wychowanie ... cała masa
może zwyczajnie zawsze lepiej myśleć o sobie - jestem lepszy i jak widzi się tych ułomnych, tym bardziej moje JA się dowartościowuję, bo ja jestem NORMALNY, ja taki nie jestem i przecież nie będę...
Mussuka
w danii jest dokladnie tak samo.
Pamietam pierwszy wyjazd, z angielska firma. Nasi menagerzy, Anglik i Hiszpanka, odwaleni jak szczur na otwarcie kanalu. Wyszed facet w swetrze i wypchanych spodniach, zaczal nam krzesla przynosic. Okazalo sie - dyrektor rzezni.
Potem poszlam do zenskiej szatni - kobieta z wiadrem i szmata czysci nam szafki. Lekarz weterynarii, szefowa wszystkich lekarzy na zakladzie.
Mussuka napisał/a:skad w nas tyle zawisci wobec drugich i tego selekcjonowania juz od malego wlasnie? skad ta chec wyroznienia sie ponad innych? Tzw. pokazania sie? Robienia rzeczy na pokaz?
Mussuka czytając forum - dużo znajdziesz odpowiedzi na to pytanie,
selekcjonowanie od małego - wątki w dziale Wychowanie ... cała masa
może zwyczajnie zawsze lepiej myśleć o sobie - jestem lepszy i jak widzi się tych ułomnych, tym bardziej moje JA się dowartościowuję, bo ja jestem NORMALNY, ja taki nie jestem i przecież nie będę...
tak, ja rozumiem to od strony jakby psychologicznej, w kazdym z nas jest troche z egoisty ale chodzilo mi o roznice na szersza skale. Dlaczego Polak POlakowi potrafi od malego skale w stopniach od 0 do 10 ustalic, a taki durny, prosty i nieciekawy Fin ma to gdzies i czy wojt czy zebrak, chetnie sie z nim przyslowiowej wodki napije, jesli tylko znajda wspolny temat:) W prznosni ta wodka, zeby nie wyszlo znow, ze tu pijanstwo i burdy od rana do wieczora.
No i argument: bo jak narod biedny to jak sie dzielic - pudlo. Ten kraj to do lat 70-tych bida z nedza byla. Wiec dlaczego oni potrafia sie dzielic i dawac i nie wypominac, a my kazdemu rachunek wystawiamy za nasze wplacone podatki? Tego za bardzo pojac nie potrafie. Moze rzeczywiscie historia i to uklasowanie spoleczenstwa, bo akurat tu nie bylo zbyt wielu arystokratow, raczej wiekszosc to plebs.
Mussuka - być może przyczyny takie stanu w Finlandii są właśnie takie jak opisujesz.
Niemniej nie zgodzę się, że ten swoisty "podział społeczny" to tylko nasza, polska przypadłość.
Obserwuję takie zjawisko także w innych europejskich krajach (np. Francja, Włochy, Hiszpania).
Poza Europą też.
Widac to w ubiorze nawet tych lepiej sytuowanych, moj szef milioner (naprawde) moglby z powodzeniem za bezrobotnego czasem uchodzic;), widzac kobiete w norkach masz 99% pewnosci, ze to Rosjanka, bo malo ktora miejscowa babka chcialby w takiej szubie paradowac i wystawiac sie na ocene innych. Poza tym to malo praktyczne i wyroby skorzane sa be, bo krzywdza zwierzaczki. To samo architektura - prosto, funkcjonalnie, bez zlocen i podcieni. Troche szkoda, ale ma to i swoje plusy.
Jak dla mnie smutne to co piszesz.Zero polotu zwyczajnie.Ot, ludzie wychowani na grach komputerowych.Nijakość w ubiorze, nijakość w domu, wszystko nijakie, nijakie życie.Model rusko-amerykański jakoś bardziej do mnie przemawia: cieszenia się z sukcesu i nie ukrywania go.
Jest różnica między robieniem czegoś dla siebie, a na pokaz oczywiście.Ale zachodnia Europa kapitalnie zabija w ludziach wszelką oryginalność i jakieś głębsze potrzeby.Nażreć się, pooglądać TV, na wakacje do pudełkowatego hotelu na Majorce pojechać i tyle.
To właśnie wśród Rosjan i innych egzotycznych ludów łatwiej znaleźć ludzi z prawdziwymi pasjami, pozytywnie zakręconych.
Mussuka, Skandynawia jest protestancka. A to religia, w której stawia się na pracę i skromność. Tam to widać na ulicach, tak jak opisałaś nawet w architekturze. Nie tylko w ludziach i podejściu do nich. A u nas katolicyzm - religia umartwiania się, ale też przepychu. Ociekające złotem kościoły. Wywyższanie się, kto ma więcej, ten jest lepszy, a kto ukradnie, ten "kozak". Tu upatrywałabym różnic w mentalności. Protestantyzm jest też religią sukcesu osiągniętego uczciwie, więc każdy kto sukces odnosi jest postrzegany jako ten, kto otrzymał łaskę Boską. U nas kiedy odnosisz sukces, to mówią, że jesteś złodziejem. Czysta, tak bardzo ludzka zawiść i tyle.
Tu upatrywałabym różnic w mentalności.
Ja nie odważyłabym się postawić takiej tezy. Mało tego, uważam ją z gruntu za fałszywą.
Są kraje, w których katolicyzm nie dominuje (dominuje inna religia albo są wielowyznaniowe), a takie zjawiska występują.
Warto też zastanowić się, czemu pomagamy (jeśli pomagamy). Czy pomagamy, bo mamy więcej (choć trochę) i możemy się podzielić, czy dlatego, że uważamy, że jesteśmy lepsi i dzięki temu rośnie nasze ego? I czego od tych, którym pomagamy oczekujemy? I dlaczego wdzięczności?
Automatycznie się zastanowiłam. Pomagam materialnie wyłącznie zwierzętom. Oczywiste, że wdzięczności nie oczekuję. Nie czuję się lepsza w tym wypadku, robię to, bo zwierzęta bez dwóch zdań tego potrzebują i nie są w stanie o siebie zadbać. A zwierzęta kocham, w przeciwieństwie do ludzi.
Co do tej selekcji... u mnie w podstawówce/gimnazjum było kilka osób z rodzin patologicznych. Część była odrzucana, część nie - wyłącznie ze względu na swoje zachowanie, nikt nie patrzył na rodziców. Mama też jakoś nigdy nie mówiła mi, z kim mam się zadawać. Była jedna dziewczyna z bardzo biednej, wielodzietnej rodziny, liczyli każdy grosz, a była bardzo lubiana. Fajna, miła, więc logiczne. Na początku podstawówki chodził też z nami chłopiec, który chyba 2 razy nie zdał, rodzina - też wielodzietna, margines społeczny, wszystkie dziewczyny z tej rodziny szybkie ciąże itd. No i on wszystkich zaczepiał, dokuczał, bił - i chłopców, i dziewczynki. Dziwne, że 7-latkowie go odrzucili, nie chcieli się bawić, a nie zastanawiali nad tym, że to może spowodowane przez coś tam? Poza tym skoro były inne dzieci w podobnych sytuacjach i były "normalne", to widać, że można. Nawet jego siostra chodziła później z nami do klasy (też nie zdała ileś razy, była chyba 2 czy 3 lata starsza) i była dość lubiana, trochę zamknięta w sobie, ale nikt jej nie odrzucał, miała koleżanki itd.
Zresztą u nas była taka świetlica środowiskowa. Dla dzieci był tam zawsze posiłek i różne zajęcia - może nie zajęcia, ale rozrywka. Były stoły do ping ponga, piłkarzyki, TV, jakieś piłki i inne. I dzieci z różnych rodzin się tam zawsze bawiły, bo było pewne, że tam zawsze znajdzie się coś do robienia. Nie zauważyłam odrzucania ze względu na pochodzenie, a i dzieci z zamożnych rodzin wcinały po zabawie kanapki z kakao na przykład, aż im się uszy trzęsły.
Wiec ja sie zapytowywuje: skad w nas tyle zawisci wobec drugich i tego selekcjonowania juz od malego wlasnie? skad ta chec wyroznienia sie ponad innych? Tzw. pokazania sie? Robienia rzeczy na pokaz?
U siebie nie nazwałabym tego zawiścią, tylko poczuciem niesprawiedliwości. Prawdopodobnie mam prokrastynację, chodziłam nawet chwilę na terapię, co prawda terapeutka nie użyła tego słowa, ale właściwie wszystko potwierdziła. Z terapii zrezygnowałam, chciałam w sumie tylko czegoś w rodzaju diagnozy. Więc szlag mnie trafia, jak się pisze o tym, że są osoby, które nie mogą, bo coś tam, bo blokada, bo odrzucenie. Też mam blokadę i co? Powiedziałam rodzicom, że będę utrzymywać się sama, mimo że studiuję dziennie, że absolutnie mają mi nie pomagać i mimo świadomości, że i tak by to zrobili, to radzę sobie sama. A też mi się nie chce - a ten, kto z prokrastynacją nie miał nic wspólnego, nie zrozumie jak bardzo i jednocześnie irracjonalnie. Jasne, jest satysfakcja, ale leniwa jestem dalej. Więc dla mnie to nic dziwnego, że nie chcę pomagać innym ludziom, którzy siedzą na tyłku, bo mi też się nie chce, ale jednocześnie nie wyobrażam sobie być na utrzymaniu innych. To nie jest chęć wyróżnienia się czy szpanowania, tylko tego, że jak mam się dokładać nawet w kwotach groszowych do innych, to wolę pracować chwilę krócej albo mieć te parę groszy więcej, choćby po to, żeby szybciej odłożyć na własne mieszkanie. Choćby to 20-metrowe, jak ci z pierwszego posta. To, że zarabiam teraz dość dużo, to dalej będzie nieporównywalne do ceny najmniejszego mieszkania, więc z jakiej racji?
Emilia napisał/a:Tu upatrywałabym różnic w mentalności.
Ja nie odważyłabym się postawić takiej tezy. Mało tego, uważam ją z gruntu za fałszywą.
Są kraje, w których katolicyzm nie dominuje (dominuje inna religia albo są wielowyznaniowe), a takie zjawiska występują.
Napisałam "upatrywałabym", czyli użyłam trybu przypuszczającego. Przypuszczenie = hipoteza. Nie musi być prawdziwa. W odróżnieniu od niektórych użytkowników mam wysoką świadomość językową, innymi słowy chcąc wyrazić przypuszczenie posiłkuję się odpowiednią formą gramatyczną.
Podaj przykłady takich krajów w takim razie. Oczywiście poparte badaniami, bo cudze zdanie w tym temacie (na zasadzie "tak myślę, bo tak jest i koniec") mnie nie interesuje.
Podaj przykłady takich krajów w takim razie. Oczywiście poparte badaniami , bo cudze zdanie w tym temacie (na zasadzie "tak myślę, bo tak jest i koniec") mnie nie interesuje.
Badaniami czego dotyczącymi?
Przykłady państw gdzie katolicyzm nie jest dominujący?
Niemcy.
USA (chrześcijanie 82%: 25% katolicy, 51% protestanci. Pozostałe procenty - inne odłamy chrześcijaństwa).
Japonia, Indie i parę innych państw azjatyckich (celowo nie wymieniam tych gdzie dominuje islam).
luc, badaniami ukazującymi brak wpływu religii dominującej w danym kraju na mentalność ludzi -skoro upierasz się, że moja hipoteza jest w całości błędna.
luc, badaniami ukazującymi brak wpływu religii dominującej w danym kraju na mentalność ludzi -skoro upierasz się, że moja hipoteza jest w całości błędna.
Tego nie napisałam. Nigdzie nie napisałam, że religia (w ogólności) nie ma wpływu na mentalność. Napisałam jedynie, że ludzie w podobny sposób zachowują się w krajach gdzie katolicyzm nie jest religią dominującą.
Chodzi oczywiście o kwestię, o której rozmawiamy w tym wątku. Rozmawiamy o sytuacjach występowania swoistych podziałów społecznych. Do tego się odniosłam pisząc, że takie zjawiska występują także w tych innych krajach.
Ty zaś upatrujesz (niech będzie - w trybie przypuszczającym) przyczyn tego zjawiska w katolicyzmie.
Wielokropek napisał/a:Selekcja zaczyna się już w wieku przedszkolnym, nie w przedszkolu, bo dzieci z rodzin zmarginalizowanych do nich nie chodzą, ale w tym czasie (może wcześniej ? nie będę się spierać). Nie chodzą, bo albo rzadko kiedy rodziców stać na opłacenie czesnego, albo często nie mają pomysłu, że pobyt w przedszkolu może być dla ich dziecka korzystnym, albo przedszkola w najbliższej okolicy nie ma. Selekcja odbywa się na podwórkach, placach zabaw, gdy rodzice mówią ?nie baw się z nim?, gdy rodzice mówią ?nie zapraszaj go?. Dzieci po raz pierwszy (pierwszy?) są odrzucone. Idą do szkoły. Ubrane inaczej niż te z ?porządnych? domów, inne mają (jeśli mają) zeszyty, przybory, inaczej mówią, często swymi umiejętnościami odstają od tych z ?porządnych? domów. Kolejna selekcja, kolejne odrzucenie; kolejna selekcja, kolejne odrzucenie. .
Dzieci z rodzin patologicznych mają free wjazd do przedszkoli.Patologicznym matkom przeważnie nie chce się zajmować dziećmi więc pchają je gdzie się da- przeważnie skutecznie.To te 'normalne' często do przedszkoli nie chodzą, bo matki mogą sobie pozwolić na zajmowanie się dziećmi i często to robią.
Ta selekcja na podwórkach, to też abstrakcja- patologia przeważnie sąsiaduje z patologią; normalni sąsiadują z normalnymi.Nie mają fizycznego kontaktu z sobą.W szkole patologia dostaje wszystko za darmo.Ich pierwszym szkolnym wspomnieniem jest przeważnie awantura jaką wszczyna mamusia rozwścieczona kolorem piórnika jaki dziecko dostało, bo mu się przecież NALEŻY inny, ładniejszy.
To co piszesz Wielokropku, to wydumka która ma się nijak do rzeczywistości.
Pitagoras , nie wiem z jaka patologia miales do czynienia, ale wg mnie to co piszesz to wydumka niewiele majaca wspolnego z rzeczywistoscia. Sama wyroslam w patologii. Wielodzietna rodzina, mala wies, ciezko pijacy ojciec. Nikt zadnemu z nas nie dal wjazdu do przedszkola za free, wiec patologiczna matka musiala nas pchac gdzie sie da zeby pojsc do pracy. I tak patologia bawila sie z patologia. Najpierw dlatego ze porzadne dzieci nie mogly sie bawic z tymi gorszymi a potem gdy bylismy starsi dlatego, ze nikt nie chcial byc oceniany z gory jako gorszy bo donosi ciuchy po kuzynce a ksiazki ma porysowane przez poprzedniego uzytkownika. Nikt nie dal nam nic za darmo, nikt nie wysylal nas na darmowe wycieczki, a moim pierwszym wspomnieniem szkolnym jest pieknie ubrana kolezanka mowiaca o mnie - z nia sie nie bawimy , ona jest biedna. Generalnie ja znam ta patologie o ktorej pisze Wielokropek z wlasnego doswiadczenia. Twoje opinie przypominaja opine chlopczyka z dobrego domu , ktory o patologii wie tyle co uslyszal.
Zeby nie bylo, mnie zycie w patologii nauczylo ze tyle mi sie nalezy ile sama sobie wypracuje.
Pitagoras , nie wiem z jaka patologia miales do czynienia, ale wg mnie to co piszesz to wydumka niewiele majaca wspolnego z rzeczywistoscia. Sama wyroslam w patologii..
Ale nie piszemy o Austro-Węgrzech, tylko o Polsce współczesnej.Mam całą rodzinę w szkolnictwie, znam realia.Wiem jakie bonusy ma patologia.AKTUALNIE, a nie gdzieś kiedyś.
Żeby było śmieszniej mam głupią słabość zadawać się z nawiedzonymi babami o dobrym sercu.Jak nie wolontariuszka w domu dziecka, to szlachetna paczka, albo jeszcze jakaś obrończyni bezdomnych.
Każdy kto startuje z takiego pułapu moralnego jak Wy tutaj, po kilku latach praktyki w realiach macha ręką i stwierdza że to bez sensu wszystko i tylko się tą pomocą nakręca kolejne pokolenie do replikowania zachowań przodków.
Wielokropek napisał/a:Warto też zastanowić się, czemu pomagamy (jeśli pomagamy). Czy pomagamy, bo mamy więcej (choć trochę) i możemy się podzielić, czy dlatego, że uważamy, że jesteśmy lepsi i dzięki temu rośnie nasze ego? I czego od tych, którym pomagamy oczekujemy? I dlaczego wdzięczności?
Automatycznie się zastanowiłam. Pomagam materialnie wyłącznie zwierzętom. Oczywiste, że wdzięczności nie oczekuję. Nie czuję się lepsza w tym wypadku, robię to, bo zwierzęta bez dwóch zdań tego potrzebują i nie są w stanie o siebie zadbać. A zwierzęta kocham, w przeciwieństwie do ludzi.
Mam identycznie 
tylko o Polsce współczesnej.Mam całą rodzinę w szkolnictwie, znam realia.Wiem jakie bonusy ma patologia.AKTUALNIE, a nie gdzieś kiedyś.
to znaczy konkretnie, jakie?
i czy uważasz, że dla dziecka, jak piszesz z patologii jest, to szczególny bonus, że:
1. zje obiad w szkole - bo, rzeczywiście jest szansa, jeżeli dochód rodziny nie przekroczy pewnego progu, na refundację posiłku
2. ma szanse na podręczniki (próg dochodowy), dofinansowanie zakupu podręczników, konkretne klasy - nie wszystkie poziomy
3. może mieć przyznane stypendium socjalne - znowu próg dochodowy 465 zł netto/os,
pieniądze do ręki po okazaniu rachunków lub faktur, cele edukacyjne
4. kolonie dofinansowane w zależności od ilości takich kart, np. na 450 ucz - 8 kart, dopłacic trzeba ok. 300 zł ( 14 - 10 dni )
o czym nie napisałam a pitagoras, wiesz ?
Każdy kto startuje z takiego pułapu moralnego jak Wy tutaj,
czy mógłbyś wyjaśnić o jaki pułap moralny z, którego My tutaj startujemy, masz na myśli ...
Jozefina napisał/a:Pitagoras , nie wiem z jaka patologia miales do czynienia, ale wg mnie to co piszesz to wydumka niewiele majaca wspolnego z rzeczywistoscia. Sama wyroslam w patologii..
Ale nie piszemy o Austro-Węgrzech, tylko o Polsce współczesnej.Mam całą rodzinę w szkolnictwie, znam realia.Wiem jakie bonusy ma patologia.AKTUALNIE, a nie gdzieś kiedyś.
Żeby było śmieszniej mam głupią słabość zadawać się z nawiedzonymi babami o dobrym sercu.Jak nie wolontariuszka w domu dziecka, to szlachetna paczka, albo jeszcze jakaś obrończyni bezdomnych.
Każdy kto startuje z takiego pułapu moralnego jak Wy tutaj, po kilku latach praktyki w realiach macha ręką i stwierdza że to bez sensu wszystko i tylko się tą pomocą nakręca kolejne pokolenie do replikowania zachowań przodków.
Jedyne co wiesz to to jakie bonusy ma patologia w Legnicko-Glogowskim Okregu Miedziowym czy na innym Dolnym Slasku. O wiejskiej patologii w Austro- Wegrzech wiesz tyle co nic. Za cesarza Franciszka bylo nam swietnie nic dziwnego ze chcielismy przy nim stac.
Wcale nie twierdze, ze nie jest tak jak piszesz. Twierdze, tylko, ze jest tez inaczej a takie twierdzenie ,ze jak ktos jest z patologii to ma wszystko za free jest conajmniej polprawda. I pisze o tym co jest AKTUALNIE a nie w czasach rozbicia dzielnicowego.
A ja wkleję dwa artykuły podejścia rodziców dzisiaj:
PIERWSZY:
Burza w szkołach w Krośnie Odrzańskim. Rodzice nie kryją oburzenia po tym, gdy wyszło na jaw, że te z bogatszych rodzin karmione są lepiej od tych, którym posiłki opłaca pomoc społeczna. Zdaniem dyrekcji niektórych szkół, to "burza w szklance wody".
Przerwa obiadowa w Szkole Podstawowej i Gimnazjum w Wężyskach. Na stołówkę nie wchodzą jednocześnie wszystkie dzieci jedzące obiad w szkole - najpierw wchodzą dzieci z biednych rodzin, którym obiady opłaca Ośrodek Pomocy Społecznej.
Bieda rozdziela. Też przed Wigilią
Nie wszystkie... czytaj dalej ?
Dopiero na kolejnej przerwie do posiłku zasiadają dzieci tych rodziców, którzy sami opłacają posiłki swoim pociechom. Jednak nie jedzą tego samego - posiłki dla bogatych są znacznie lepsze od tych opłacanych przez Pomoc Społeczną.
Co dziesiąty pracujący Polak zagrożony biedą
W Polsce ponad 11... czytaj dalej ?
- Ja nie chodzę na obiad, bo czuję się gorszy. Po prostu wstydzę się iść - mówi jeden z uczniów podstawówki. Dyrektorki miejscowych szkół nie widzą problemu.
Burza w szklance wody?
- Burza w szklance wody - stwierdziła Wanda Śpiewak, dyrektorka Szkoły Podstawowej nr 2 w Krośnie Odrzańskim. - Uważam, że problem jest sztucznie wywołany - wtóruje jej Iwona Skołbuzow, pełniąca tę samą funkcję w szkole podstawowej i gimnazjum w Wężyskach.
Problemu nie widzą też władze gminy. - Do magistratu nie wpłynęła żadna skarga, do dyrekcji szkół nie wpłynęła żadna skarga - mówi Grzegorz Garczyński, zastępca burmistrza Krosna Odrzańskiego.
Problem jednak pozostaje. Segregacją dzieci oburzeni są rodzice. A same pociechy? Stół zamiast łączyć, ciągle je dzieli, a część z nich - z powodu takiego podziału - czuje się gorsza.
DRUGI:
W polickich szkołach od początku września serwowane są dwa rodzaje obiadów, których dostarcza dwóch odrębnych podwykonawców. W efekcie obraz ze stołówki wygląda tak: biedniejsze dzieci jedzą z plastikowych naczyń; te, których rodziców stać, by płacić za posiłki - z ceramicznych. Dzieci stają też w odrębnych kolejkach. - Szukamy rozwiązania - deklaruje Ośrodek Pomocy Społecznej.
Zmiana zasad dożywiania uczniów w Policach, to pokłosie rozstrzygniętego przez Ośrodek Pomocy Społecznej przetargu na dożywianie dzieci z biednych rodzin.
Wygrała go firma cateringowa, która zaproponowała najniższą cenę (według wytycznych ustawy). I to ona serwuje teraz obiady uczniom, którzy są pod opieką OPS-u. Dzieci dostają plastikowe talerze i sztućce. Stoją również w innej kolejce, niż koledzy, których rodzice za obiady płacą.
Przepisy o zamówieniach publicznych są bezduszne. (....) Karmienie dzieci powinno być wyłączone spod przetargu, bo tu się kłócą dwie rzeczy aspekt społeczny z aspektem ekonomicznym.
Gabriela Doba, kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w Policach
Uczniowie, których rodziców stać na opłacanie posiłków w szkolnej stołówce jedzą tak, jak wcześniej. Posiłki przygotowują przedsiębiorcy dzierżawiący szkolne stołówki i są one wydawane na ceramicznej zastawie.
"Patowa sytuacja"
Rodzice korzystający z pomocy OPS są zbulwersowani podziałem. Zaś ich dzieci nie chcą jeść w stołówce, bo się wstydzą. Część rodziców zrezygnowała z dożywiania w szkole.
Dyrekcja OPS i władze gminy twierdzą, że szukają sposobu na wybrnięcie z tej trudnej sytuacji. - Jest dwóch oferentów, którzy żywią dzieci w szkolnej stołówce i to jest najgorsza sprawa. Szukamy rozwiązania, żeby wyjść z tej patowej sytuacji - mówi TVN24 Gabriela Doba, kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w Policach.
Jej zdaniem, winne są przepisy, które obligują do wyboru tańszej oferty. - Przepisy o zamówieniach publicznych są bezduszne. (....) Karmienie dzieci powinno być wyłączone spod przetargu, bo tu się kłócą dwie rzeczy aspekt społeczny z aspektem ekonomicznym - podkreśla Doba.
A ja skomentuję krótko:
1. Czy KTÓRYKOLWIEK z tych rodziców zapoznał się z ustawą - Prawo zamówień publicznych i pojął, że to nie jest wina dyrekcji? Firma wygrała przetarg, zgodnie z zasadą wyboru najkorzystniejszej oferty.
2. Czy głodne dziecko wybrzydza? Ja jak jestem głodna wieczorem bo np. cały dzień nie jadłam bo nie miałam czasu to myślę że zjadłabym cokolwiek. A jak ktoś nie ma wcale na jedzenie to wybrzydza?
3. Uczy się te dzieciaki że im się należy. Dlaczego nikt im nie powie że jedzą tak, bo RODZICÓW NIE STAĆ, a nie że niedobrzy urzędnicy i nauczyciele dają im gorsze jedzenie.
jak myślisz kammiś, jak czują się, te dzieci ...
czytałaś, co napisała Wielokropek w swoim poście ?
Selekcja odbywa się na podwórkach, placach zabaw, gdy rodzice mówią ?nie baw się z nim?, gdy rodzice mówią ?nie zapraszaj go?. Dzieci po raz pierwszy (pierwszy?) są odrzucone. Idą do szkoły. Ubrane inaczej niż te z ?porządnych? domów, inne mają (jeśli mają) zeszyty, przybory, inaczej mówią, często swymi umiejętnościami odstają od tych z ?porządnych? domów. Kolejna selekcja, kolejne odrzucenie; kolejna selekcja, kolejne odrzucenie.
wiem, że zawsze byłaś po stronie tych, jedzących na ceramicznej zastawie, piszesz o tym na forum, masz szczęście - urodziłaś się w takiej rodzinie
Wiesz co kammis, uczy sie te dzieciaki od poczatku ze sa gorsze. Twoi rodzice sa biedni/ niezaradni/ chorzy/ uzaleznieni wiec Ty jestes gorsza czescia spoleczenstwa. A spoleczenstwo musi Cie utrzymywac, wiec ciesz sie z tego co masz.
generalnie te dzieci i tak maja poczucie tego ze sa gorsze, a teraz dostaly kolejne potwierdzenie.
Ja sie akurat bardzo ciesze ze moja patologiczna rodzina nigdy nie korzystala z takich dobrodziejstw. Przynajmniej nie musimy byc wdzieczni spoleczenstwu.
jak myślisz kammiś, jak czują się te dzieci ...
czytałaś, co napisała Wielokropek w swoim poście ?wiem, że zawsze byłaś po stronie tych, jedzących na ceramicznej zastawie
Ja nie jestem po niczyjej stronie bo mnie to nijak nie dotyka i nie obchodzi. Nie jestem stroną w tej "burzy w szklance wody".
A jak myślisz na jakie pokolenie wyrosną dzieciaki których od małego uczy się roszczeniowej postawy?
Mnie nauczono krótko aspektów na dorosłe życie: jak będziesz mieć dobry zawód, jak zarobisz, to będziesz miała dobre jedzenie, mieszkanie, wakacje, dobrą opiekę zdrowotną (TAK, OPIEKĘ ZDROWOTNĄ RÓWNIEŻ - nie chcę czekać, płacę).
Wiesz, dla mnie warunkiem pojechania na wakacje była średnia ocen. Dzieci w podstawówce z ubogich rodzin jeździły na kolonie... za nic. Nawet jak jechały na dwójach. Bo im się "należało". Mnie od początku "wytresowano" że nie ma nic darmo.
Od małego nauczona zostałam że żeby coś mieć to albo muszę zapracować sama, albo przez rodzinę (bo rodzic może swojemu dziecku oddać w użytkowanie co chce). NIGDY że mi się coś należy od państwa.
Te dzieci z patologii raczej nie czują się gorsze, tylko hmmmm....Inne?Nietykalne?Mające immunitet.Jestem biedny to mi dajcie bo to wasz zasrany obowiązek.Raczej tak postrzegają świat.''a co mi kurwa zrobisz- jestem nieletni''.
Od kołyski uczą się, że bycie biednym SIĘ OPŁACA.Że nie warto cokolwiek robić, bo nie robiąc nic i tak dostaną.Że staranie się jest dla frajerów.
Jak jakiś gówniarz w ramach żartu nasra nauczycielce na biurko, to ona musi napisać program naprawczy, plan indywidualnej pracy z takim uczniem i cały stos innych papierów.Jak wybitnie zdolny uczeń potrzebuje uwagi, to nauczycielka nie ma czasu, bo musi się zajmować kretynem, który sra na biurko.
Jak uczeń z nauczania początkowego nazwie nauczycielkę kurwą, to ona musi udać, że to żart.Bo jak potraktuje poważnie, zgłosi do dyrekcji- nie daj Boże do kuratorium- to musi się tłumaczyć.Na wejściu to jej wina- bo coś zrobiła źle, zaniedbała i -oczywiście- jak zamierza pracować i jakie starania podjąć by sytuacja się nie powtórzyła.
To są aktualne realia.
in_ka napisał/a:jak myślisz kammiś, jak czują się te dzieci ...
czytałaś, co napisała Wielokropek w swoim poście ?wiem, że zawsze byłaś po stronie tych, jedzących na ceramicznej zastawie
Ja nie jestem po niczyjej stronie bo mnie to nijak nie dotyka i nie obchodzi. Nie jestem stroną w tej "burzy w szklance wody".
A jak myślisz na jakie pokolenie wyrosną dzieciaki których od małego uczy się roszczeniowej postawy?
Mnie nauczono krótko aspektów na dorosłe życie: jak będziesz mieć dobry zawód, jak zarobisz, to będziesz miała dobre jedzenie, mieszkanie, wakacje, dobrą opiekę zdrowotną (TAK, OPIEKĘ ZDROWOTNĄ RÓWNIEŻ - nie chcę czekać, płacę).Wiesz, dla mnie warunkiem pojechania na wakacje była średnia ocen. Dzieci w podstawówce z ubogich rodzin jeździły na kolonie... za nic. Nawet jak jechały na dwójach. Bo im się "należało". Mnie od początku "wytresowano" że nie ma nic darmo.
Od małego nauczona zostałam że żeby coś mieć to albo muszę zapracować sama, albo przez rodzinę (bo rodzic może swojemu dziecku oddać w użytkowanie co chce). NIGDY że mi się coś należy od państwa.
a wiesz kammiś jakie one miały warunki do nauki a jakie ty miałaś?
możesz, to sobie wyobrazić ?
tak spróbować, jest teraz tyle filmów pokazujących obraz prawdziwego życia w takich domach, może oglądałaś ? spróbuj, to porównać ...
na jakich dorosłych wyrosną te dzieci ? na różnych
tak samo jak na różnych dorosłych wyrosną dzieci z domów z zabezpieczeniem socjalnym
''a co mi kurwa zrobisz- jestem nieletni''.
dokładnie, tak powiedział w piątek Jacek - syn lekarza i urzędniczki ...
to są aktualne realia pitagoras
Te dzieci z patologii raczej nie czują się gorsze, tylko hmmmm....Inne?Nietykalne?Mające immunitet.Jestem biedny to mi dajcie bo to wasz zasrany obowiązek.Raczej tak postrzegają świat.''a co mi kurwa zrobisz- jestem nieletni''.
Od kołyski uczą się, że bycie biednym SIĘ OPŁACA.Że nie warto cokolwiek robić, bo nie robiąc nic i tak dostaną.Że staranie się jest dla frajerów.
Jak jakiś gówniarz w ramach żartu nasra nauczycielce na biurko, to ona musi napisać program naprawczy, plan indywidualnej pracy z takim uczniem i cały stos innych papierów.Jak wybitnie zdolny uczeń potrzebuje uwagi, to nauczycielka nie ma czasu, bo musi się zajmować kretynem, który sra na biurko.
Jak uczeń z nauczania początkowego nazwie nauczycielkę kurwą, to ona musi udać, że to żart.Bo jak potraktuje poważnie, zgłosi do dyrekcji- nie daj Boże do kuratorium- to musi się tłumaczyć.Na wejściu to jej wina- bo coś zrobiła źle, zaniedbała i -oczywiście- jak zamierza pracować i jakie starania podjąć by sytuacja się nie powtórzyła.
To są aktualne realia.
Wiesz co Pitagoras, mysle, Ty jednak znasz zupelnie inna patologie. Patologie, nie biede. Zadziwiajace, te historie ktore Ty wypisujesz tez znam, nomen omen to akurat wyczyniaja dzieci z rodzin tzw dobrze sytuowanych, bo tatus prezes a mamusia szefowa wiec nauczycielka moze im naskoczyc. Aktualnie zeby nie bylo.
A i kiedy ostatnio byles patologicznym dzieckiem, ze tak dobrze wiesz jak one sie czuja?
Te dzieci z patologii raczej nie czują się gorsze, tylko hmmmm....Inne?Nietykalne?Mające immunitet.Jestem biedny to mi dajcie bo to wasz zasrany obowiązek.Raczej tak postrzegają świat.''a co mi kurwa zrobisz- jestem nieletni''.
Od kołyski uczą się, że bycie biednym SIĘ OPŁACA.Że nie warto cokolwiek robić, bo nie robiąc nic i tak dostaną.Że staranie się jest dla frajerów.
Jak jakiś gówniarz w ramach żartu nasra nauczycielce na biurko, to ona musi napisać program naprawczy, plan indywidualnej pracy z takim uczniem i cały stos innych papierów.Jak wybitnie zdolny uczeń potrzebuje uwagi, to nauczycielka nie ma czasu, bo musi się zajmować kretynem, który sra na biurko.
Jak uczeń z nauczania początkowego nazwie nauczycielkę kurwą, to ona musi udać, że to żart.Bo jak potraktuje poważnie, zgłosi do dyrekcji- nie daj Boże do kuratorium- to musi się tłumaczyć.Na wejściu to jej wina- bo coś zrobiła źle, zaniedbała i -oczywiście- jak zamierza pracować i jakie starania podjąć by sytuacja się nie powtórzyła.
To są aktualne realia.
Skąd ja to znam.
Oczywiście że nie miały na nic czasu.
Jak się szykowałam do konkursu z matmy to z kim musiałam się szykować? Sama indywidualnie, w domu.
One musiały zająć się Dawidkiem, który był taaaaaaki biedny i kotom łeb ukręcał w wieku 8 lat.
Tak, był biedny. Jakoś mi go nie żal, bo się go bałam (nie ja jedna), szkodził innym dzieciom, stwarzał problemy dorosłym i mordował zwierzaki. Bieeeeedneee dziecko! Dzieciątko! Tylko pokochać!
Józefina, to chyba żyjemy na innym świecie.
Co prawda ja w podstawówce byłam 15-9 lat wstecz, ale najmniej problemów sprawiały dzieci z dobrych rodzin właśnie. I w nauce i w zachowaniu. Pamiętam, siedziałam w ławce z taką Adą, ojciec prezes banku, co prawda rozwodnik, matka (jego druga żona) zmarła na raka, ALE RODZINA PORZĄDNA I DZIECI ZADBANE, mimo że bez matki. "Ścigałyśmy się" która dostanie lepszą ocenę. Tylko tym żyłyśmy, takie kujonice. A jak traktowałyśmy nauczycielki (mówię o podstawówce)? Cóż, wchodziłyśmy im w dupę, byleby tylko być pupilkami. Skończyłyśmy podstawówkę jako absolwentki roku ex aequo (egzekwo tak się pisze, jakby ktoś łaciny nie ogarniał ).
Problem był z Piotrusiem i Dawidkiem, z patologicznych rodzin właśnie. I z Anetką i Monisią, wielodzietne rodziny, nie wiedziały jak się zachować i że do pani w szkole nie mówi się "co?" tylko "slucham?".
Był cwaniaczek z bogatszej rodziny ale on był dobry tylko w gadce - miał gadane, nie był chamski. Kamil (tak miał na imię) jednak nie przeklinał, nie bił koleżanek, dla nauczycielek chamski nie był. Po prostu je "bajerował". Redaktor naczelny szkolnej gazetki, pamiętam jak pojechaliśmy obydwoje w nagrodę na 3-dniowe warsztaty z Grocholą do Wałbrzycha. I co? ktoś powie że biedne dzieci nie miały na to szans? nie, bo płacić za to nie trzeba było - nagroda. Wystarczyło dobrze pisać do gazetki.
pitagoras napisał/a:Te dzieci z patologii raczej nie czują się gorsze, tylko hmmmm....Inne?Nietykalne?Mające immunitet.Jestem biedny to mi dajcie bo to wasz zasrany obowiązek.Raczej tak postrzegają świat.''a co mi kurwa zrobisz- jestem nieletni''.
Od kołyski uczą się, że bycie biednym SIĘ OPŁACA.Że nie warto cokolwiek robić, bo nie robiąc nic i tak dostaną.Że staranie się jest dla frajerów.
Jak jakiś gówniarz w ramach żartu nasra nauczycielce na biurko, to ona musi napisać program naprawczy, plan indywidualnej pracy z takim uczniem i cały stos innych papierów.Jak wybitnie zdolny uczeń potrzebuje uwagi, to nauczycielka nie ma czasu, bo musi się zajmować kretynem, który sra na biurko.
Jak uczeń z nauczania początkowego nazwie nauczycielkę kurwą, to ona musi udać, że to żart.Bo jak potraktuje poważnie, zgłosi do dyrekcji- nie daj Boże do kuratorium- to musi się tłumaczyć.Na wejściu to jej wina- bo coś zrobiła źle, zaniedbała i -oczywiście- jak zamierza pracować i jakie starania podjąć by sytuacja się nie powtórzyła.
To są aktualne realia.Skąd ja to znam.
Oczywiście że nie miały na nic czasu.
Jak się szykowałam do konkursu z matmy to z kim musiałam się szykować? Sama indywidualnie, w domu.
One musiały zająć się Dawidkiem, który był taaaaaaki biedny i kotom łeb ukręcał w wieku 8 lat.
Kammis widze, ze ty tym dzieciom najnormalniej w swiecie zazdroscisz
kammiś napisał/a:pitagoras napisał/a:Te dzieci z patologii raczej nie czują się gorsze, tylko hmmmm....Inne?Nietykalne?Mające immunitet.Jestem biedny to mi dajcie bo to wasz zasrany obowiązek.Raczej tak postrzegają świat.''a co mi kurwa zrobisz- jestem nieletni''.
Od kołyski uczą się, że bycie biednym SIĘ OPŁACA.Że nie warto cokolwiek robić, bo nie robiąc nic i tak dostaną.Że staranie się jest dla frajerów.
Jak jakiś gówniarz w ramach żartu nasra nauczycielce na biurko, to ona musi napisać program naprawczy, plan indywidualnej pracy z takim uczniem i cały stos innych papierów.Jak wybitnie zdolny uczeń potrzebuje uwagi, to nauczycielka nie ma czasu, bo musi się zajmować kretynem, który sra na biurko.
Jak uczeń z nauczania początkowego nazwie nauczycielkę kurwą, to ona musi udać, że to żart.Bo jak potraktuje poważnie, zgłosi do dyrekcji- nie daj Boże do kuratorium- to musi się tłumaczyć.Na wejściu to jej wina- bo coś zrobiła źle, zaniedbała i -oczywiście- jak zamierza pracować i jakie starania podjąć by sytuacja się nie powtórzyła.
To są aktualne realia.Skąd ja to znam.
Oczywiście że nie miały na nic czasu.
Jak się szykowałam do konkursu z matmy to z kim musiałam się szykować? Sama indywidualnie, w domu.
One musiały zająć się Dawidkiem, który był taaaaaaki biedny i kotom łeb ukręcał w wieku 8 lat.Kammis widze, ze ty tym dzieciom najnormalniej w swiecie zazdroscisz
Ale czego? Bo ja nie widzę, żeby coś o tym świadczyło.
Darmowych wyjazdow na kolonie, chocby.
Wiesz co Pitagoras, mysle, Ty jednak znasz zupelnie inna patologie. Patologie, nie biede.
Polska bieda jednak nie sięga progu głodu.Naprawdę wierzysz, że u nas jest milion głodnych dzieci?
Dożywianie w szkołach działa tyle, że matki które i tak nic nie robiły, już nawet nie kłopoczą się nakarmieniem własnych dzieci- bo po co?
Znam taką jedną wiejską szkołę, gdzie dzieci standardowo przynoszą kanapki ze smalcem.Gdzie większość rodziców nie ma samochodów.Są takie miejsca jeszcze.Tam funkcję przedszkola pełni babcia.
Te dzieci wszystkie co do jednego są wzorowo wychowane.Posługują się archaiczną polszczyzną uwzględniającą słowa ''proszę, dziękuję'' itp. folklor.
W maju dorabiają na truskawkach, w wakacje pomagają przy żniwach.
I nie są klientami MOPS-ów.
Darmowych wyjazdow na kolonie, chocby.
Nie sądzę - przecież jej rodziców było stać na wszystko.
Ja się urodziłam w totalnej patologii, ojciec alkoholik i damski bokser, matka... trudno powiedzieć.
Po rozwodzie rodziców (miałam 5 lat) odleciałam na ostatni plan i zamieszkałam u babci. Tam było o wiele lepiej, ale trochę za późno, bo inne życie poznałam. To był rok bodajże 1995. Dziadkowie byli biedni, nie stać ich było na wiele rzeczy, ale jakoś sobie radzili.
Potem, w szkole podstawowej korzystałam z obiadów na stołówce, ale pamiętam, że dziadkowie i tak musieli zapłacić część, a resztę pokrywała chyba szkoła - nie pamiętam. Ale kolonii darmowych nie miałam, ani obozów. Właściwie jako pomoc, pamiętam tylko te obiady.
Choć nie wykluczam, że byłam za mała i innej pomocy po prostu moja pamięć nie zarejestrowała.
Darmowych wyjazdow na kolonie, chocby.
Na kolonii nigdy nie bylam i jechać nie chciałam, bo na wakacje jeździłam z rodzicami gdzieś gdzie jest ciepło i morze ma ładniejszy kolor niż w Polsce (tak wtedy o tym mówiłam )
Nie, nie zazdrościłam.
Uważałam (wtedy) że to niesprawiedliwe, że ja żeby coś dostać musiałam coś zrobić, wiadomo że nie chodziło o ubrania, kosmetyki, książki, jedzenie czy podstawowe narzędzia pracy (laptopa, telefon - musiałam się móc porozumieć z rodzicami), ale np. wakacje.
Nie zdarzyło mi się nie jechać (oprócz jednych wakacji, gdzie 2 miesiące się leczyłam i jechać nie mogłam przez zdrowie) na wakacje, ale zawsze mówiono mi że mam mieć dobrą średnią. Pewnie i tak bym pojechała, ale miałam to tak czy siak wyryte głęboko w mózgu.
Żeby mamusia mnie lubiła musiałam się wykazać. Oni wykazywać się nie musieli.
Ale pal licho to.
Najbardziej szlag mnie trafiał jak ja i moja koleżanka chciałyśmy coś od pani a ona musiała uspokajać chuliganów zamiast nam coś wytłumaczyć. Albo ciągle musiałyśmy czekać aż te dzieci coś pojmą, chociaż ostatecznie i tak nie pojmowały i miały zagrożenia z góry na dół. Wielki sens pomocy im.
PS. Edytowałam swój poprzedni post i dopisałam jedną rzecz.
Jozefina napisał/a:Wiesz co Pitagoras, mysle, Ty jednak znasz zupelnie inna patologie. Patologie, nie biede.
Polska bieda jednak nie sięga progu głodu.Naprawdę wierzysz, że u nas jest milion głodnych dzieci?
w oparciu o co, takie stwierdzenie?
są głodne dzieci w naszym kraju, są tak biedne, skrzywdzone i nieszczęśliwe, że wręcz trudno może dla niektórych, to zrozumieć ...
Jozefina napisał/a:Darmowych wyjazdow na kolonie, chocby.
Nie sądzę - przecież jej rodziców było stać na wszystko.
Ja się urodziłam w totalnej patologii, ojciec alkoholik i damski bokser, matka... trudno powiedzieć.
Po rozwodzie rodziców (miałam 5 lat) odleciałam na ostatni plan i zamieszkałam u babci. Tam było o wiele lepiej, ale trochę za późno, bo inne życie poznałam. To był rok bodajże 1995. Dziadkowie byli biedni, nie stać ich było na wiele rzeczy, ale jakoś sobie radzili.Potem, w szkole podstawowej korzystałam z obiadów na stołówce, ale pamiętam, że dziadkowie i tak musieli zapłacić część, a resztę pokrywała chyba szkoła - nie pamiętam. Ale kolonii darmowych nie miałam, ani obozów. Właściwie jako pomoc, pamiętam tylko te obiady.
Choć nie wykluczam, że byłam za mała i innej pomocy po prostu moja pamięć nie zarejestrowała.
Wiem, a mimo to o tym wspomina. Bo ona musiala sie wykazywac, choc rodzicow bylo stac a tamte nie. Dalej uwazam ze kammis boli owa niesprawiedliwosc dziejowa.
Żeby mamusia mnie lubiła musiałam się wykazać.
To akurat zdrowe nie jest...
kammiś napisał/a:Żeby mamusia mnie lubiła musiałam się wykazać.
To akurat zdrowe nie jest...
Nie jest, aczkolwiek to w żaden sposób nie jest moja wina.
Ba, ja w ogóle musiałam się ciągle wykazywać. Jak się gorzej czułam na przykład i nie zgłaszałam się na lekcji to nauczycielki się dziwiły z dezaprobatą.
Na tamte chuchali i dmuchali bo takie biedne.
Pamiętam jak byliśmy na kajakach i pani od razu te biedne dzieciaczki do domu odwiozła bo nikt by ich nie zabrał. Byłam TAK SAMO przemoczona i musiałam czekać na ojca bo był w pracy 25 km od szkoły (w szkole czekaliśmy po tych kajakach). Nie ważne, że było mi zimno i byłam słabego zdrowia o czym nauczycielka wiedziała. Nie ważne, że potem dwa tygodnie przeleżałam z zapaleniem oskrzeli i zdaniem sąsiada cud że się na płuca nie przerzuciło. Nie ważne że miałam wtedy zaległości w szkole, a byłam zdolną uczennicą, na rozwoju której szkole powinno zależeć. Mieli to głęboko w d....
Ot sprawiedliwość.
Jozefina napisał/a:Wiesz co Pitagoras, mysle, Ty jednak znasz zupelnie inna patologie. Patologie, nie biede.
Polska bieda jednak nie sięga progu głodu.Naprawdę wierzysz, że u nas jest milion głodnych dzieci?
Dożywianie w szkołach działa tyle, że matki które i tak nic nie robiły, już nawet nie kłopoczą się nakarmieniem własnych dzieci- bo po co?
Znam taką jedną wiejską szkołę, gdzie dzieci standardowo przynoszą kanapki ze smalcem.Gdzie większość rodziców nie ma samochodów.Są takie miejsca jeszcze.Tam funkcję przedszkola pełni babcia.
Te dzieci wszystkie co do jednego są wzorowo wychowane.Posługują się archaiczną polszczyzną uwzględniającą słowa ''proszę, dziękuję'' itp. folklor.
W maju dorabiają na truskawkach, w wakacje pomagają przy żniwach.
I nie są klientami MOPS-ów.
A gdy polska bieda zacznie siegac progu glodu to co wtedy? Pelny brzuch przy pomocy kanapki ze smalcem po raz kolejny z rzedu to jednak inny poziom pelnosci niz cieply obiad. Jedzac na sniadanie zupe mleczna na obiad ziemniaki zkwasnym mlekiem a na kolacje przysmazone ziemniaki nie jestes glodny.
Cynicznahipo napisał/a:kammiś napisał/a:Żeby mamusia mnie lubiła musiałam się wykazać.
To akurat zdrowe nie jest...
Nie jest, aczkolwiek to w żaden sposób nie jest moja wina.
Tak samo jak w zaden sposob nie jest wina tamtych dzieci ze pochodza z biednych tudziez patologicznych rodzin.
Te dzieci z patologii raczej nie czują się gorsze, tylko hmmmm....Inne?Nietykalne?Mające immunitet.Jestem biedny to mi dajcie bo to wasz zasrany obowiązek.Raczej tak postrzegają świat.''a co mi kurwa zrobisz- jestem nieletni''.
Od kołyski uczą się, że bycie biednym SIĘ OPŁACA.Że nie warto cokolwiek robić, bo nie robiąc nic i tak dostaną.Że staranie się jest dla frajerów.
Jak jakiś gówniarz w ramach żartu nasra nauczycielce na biurko, to ona musi napisać program naprawczy, plan indywidualnej pracy z takim uczniem i cały stos innych papierów.Jak wybitnie zdolny uczeń potrzebuje uwagi, to nauczycielka nie ma czasu, bo musi się zajmować kretynem, który sra na biurko.
Jak uczeń z nauczania początkowego nazwie nauczycielkę kurwą, to ona musi udać, że to żart.Bo jak potraktuje poważnie, zgłosi do dyrekcji- nie daj Boże do kuratorium- to musi się tłumaczyć.Na wejściu to jej wina- bo coś zrobiła źle, zaniedbała i -oczywiście- jak zamierza pracować i jakie starania podjąć by sytuacja się nie powtórzyła.
To są aktualne realia.
Po pierwsze mylnie łączysz patologie z ubóstwem. Jest wiele zamożnych rodzin, które nie są nawet posądzone o patologię, bo na zewnątrz i ciuch, i samochód, i ładny dom...
Drugie, dzieci z biednych rodzin (nie wszystkie) zazwyczaj są bardziej ambitne i zdeterminowane na dostatnie życie, bo boją się nędzy, którą już zaznały, od tych, którym niczego nie brakowało.
Zarówno w zamożnych, jak biednych rodzinach są przypadki niewłaściwego wychowania. To czy ktoś uważa, że mu się "należy" zależy od wymagań stawianych przez rodziców, a nie od grubości ich portfela.
Co do wspomnianej sytuacji z przetargami publicznymi i ich skutkach w dwóch rodzajach żywienia, to placówka, do której uczęszcza moje dziecko nie ma takich problemów. Władze i szkoła w porę oddały w dzierżawę stołówkę szkolną i dzięki temu ajent karmi wszystkie dzieciaki jednakowo. Nie orientuję się w przepisach, ale chyba wystarczyła gminna uchwała. W każdym bądź razie można.
Cynicznahipo napisał/a:kammiś napisał/a:Żeby mamusia mnie lubiła musiałam się wykazać.
To akurat zdrowe nie jest...
Nie jest, aczkolwiek to w żaden sposób nie jest moja wina.
Ba, ja w ogóle musiałam się ciągle wykazywać. Jak się gorzej czułam na przykład i nie zgłaszałam się na lekcji to nauczycielki się dziwiły z dezaprobatą.
Ale zdajesz sobie sprawę, że to nie wina tamtych dzieci, tylko Twoich rodziców?
Obwinianie biednych dzieciaków jest odrobinę irracjonalne.
pitagoras napisał/a:Te dzieci z patologii raczej nie czują się gorsze, tylko hmmmm....Inne?Nietykalne?Mające immunitet.Jestem biedny to mi dajcie bo to wasz zasrany obowiązek.Raczej tak postrzegają świat.''a co mi kurwa zrobisz- jestem nieletni''.
Od kołyski uczą się, że bycie biednym SIĘ OPŁACA.Że nie warto cokolwiek robić, bo nie robiąc nic i tak dostaną.Że staranie się jest dla frajerów.
Jak jakiś gówniarz w ramach żartu nasra nauczycielce na biurko, to ona musi napisać program naprawczy, plan indywidualnej pracy z takim uczniem i cały stos innych papierów.Jak wybitnie zdolny uczeń potrzebuje uwagi, to nauczycielka nie ma czasu, bo musi się zajmować kretynem, który sra na biurko.
Jak uczeń z nauczania początkowego nazwie nauczycielkę kurwą, to ona musi udać, że to żart.Bo jak potraktuje poważnie, zgłosi do dyrekcji- nie daj Boże do kuratorium- to musi się tłumaczyć.Na wejściu to jej wina- bo coś zrobiła źle, zaniedbała i -oczywiście- jak zamierza pracować i jakie starania podjąć by sytuacja się nie powtórzyła.
To są aktualne realia.Po pierwsze mylnie łączysz patologie z ubóstwem. Jest wiele zamożnych rodzin, które nie są nawet posądzone o patologię, bo na zewnątrz i ciuch, i samochód, i ładny dom...
Drugie, dzieci z biednych rodzin (nie wszystkie) zazwyczaj są bardziej ambitne i zdeterminowane na dostatnie życie, bo boją się nędzy, którą już zaznały, od tych, którym niczego nie brakowało.Zarówno w zamożnych, jak biednych rodzinach są przypadki niewłaściwego wychowania. To czy ktoś uważa, że mu się "należy" zależy od wymagań stawianych przez rodziców, a nie od grubości ich portfela.
Co do wspomnianej sytuacji z przetargami publicznymi i ich skutkach w dwóch rodzajach żywienia, to placówka, do której uczęszcza moje dziecko nie ma takich problemów. Władze i szkoła w porę oddały w dzierżawę stołówkę szkolną i dzięki temu ajent karmi wszystkie dzieciaki jednakowo. Nie orientuję się w przepisach, ale chyba wystarczyła gminna uchwała. W każdym bądź razie można.
Dziwne. "Ekipa" z mojej byłej podstawówki ma na odwrót.
Wytłumacz mi fakt, że dzieci z dobrych domów są teraz na studiach a z tych gorszych nie mają nawet matury?
PS. Poprzedni post znowu edytowany.
Przykład jak się lekko dyskryminuje dzieci którymi ma się kto zająć i są z normalnych rodzin.
Cyniczna, dałam właśnie przykład jak w szkole było. Jakie podejście miały nauczycielki.
Ja nikogo nie obwiniam. Obwiniam za głupotę (bo przez to musieliśmy czekać z materiałem) to że były niewychowane i krzywdziły inne dzieci. Przykład? Ja czy koleżanka nie mówiłyśmy komuś że jest gruby. Dzieci wychowane przez podwórko i owszem. Wyzywały wszystkich: "kujon", "grubas", "chudy patyk", "okularnik", "masz aparat na zębach, ale śmieszne" (raz zamknął mordę jak powiedziałam, że owszem, mam bo moich rodziców stać na to żeby mi zafundować zdrowe zęby i nie będę mieć takich krzywych i żółtych jak on całe życie).
Ale to NIE JA zaczęłam. Ja się jako dziecko broniłam.
ewka3 napisał/a:pitagoras napisał/a:Te dzieci z patologii raczej nie czują się gorsze, tylko hmmmm....Inne?Nietykalne?Mające immunitet.Jestem biedny to mi dajcie bo to wasz zasrany obowiązek.Raczej tak postrzegają świat.''a co mi kurwa zrobisz- jestem nieletni''.
Od kołyski uczą się, że bycie biednym SIĘ OPŁACA.Że nie warto cokolwiek robić, bo nie robiąc nic i tak dostaną.Że staranie się jest dla frajerów.
Jak jakiś gówniarz w ramach żartu nasra nauczycielce na biurko, to ona musi napisać program naprawczy, plan indywidualnej pracy z takim uczniem i cały stos innych papierów.Jak wybitnie zdolny uczeń potrzebuje uwagi, to nauczycielka nie ma czasu, bo musi się zajmować kretynem, który sra na biurko.
Jak uczeń z nauczania początkowego nazwie nauczycielkę kurwą, to ona musi udać, że to żart.Bo jak potraktuje poważnie, zgłosi do dyrekcji- nie daj Boże do kuratorium- to musi się tłumaczyć.Na wejściu to jej wina- bo coś zrobiła źle, zaniedbała i -oczywiście- jak zamierza pracować i jakie starania podjąć by sytuacja się nie powtórzyła.
To są aktualne realia.Po pierwsze mylnie łączysz patologie z ubóstwem. Jest wiele zamożnych rodzin, które nie są nawet posądzone o patologię, bo na zewnątrz i ciuch, i samochód, i ładny dom...
Drugie, dzieci z biednych rodzin (nie wszystkie) zazwyczaj są bardziej ambitne i zdeterminowane na dostatnie życie, bo boją się nędzy, którą już zaznały, od tych, którym niczego nie brakowało.Zarówno w zamożnych, jak biednych rodzinach są przypadki niewłaściwego wychowania. To czy ktoś uważa, że mu się "należy" zależy od wymagań stawianych przez rodziców, a nie od grubości ich portfela.
Co do wspomnianej sytuacji z przetargami publicznymi i ich skutkach w dwóch rodzajach żywienia, to placówka, do której uczęszcza moje dziecko nie ma takich problemów. Władze i szkoła w porę oddały w dzierżawę stołówkę szkolną i dzięki temu ajent karmi wszystkie dzieciaki jednakowo. Nie orientuję się w przepisach, ale chyba wystarczyła gminna uchwała. W każdym bądź razie można.
Dziwne. "Ekipa" z mojej byłej podstawówki ma na odwrót.
Wytłumacz mi fakt, że dzieci z dobrych domów są teraz na studiach a z tych gorszych nie mają nawet matury?PS. Poprzedni post znowu edytowany.
Przykład jak się lekko dyskryminuje dzieci którymi ma się kto zająć i są z normalnych rodzin.Cyniczna, dałam właśnie przykład jak w szkole było. Jakie podejście miały nauczycielki
Ale co ma piernik do wiatraka?
W każdym bądź razie można.
to są wyjątkowe przypadki, gdzie była taka sytuacja
a sadzę, że teraz już nigdzie takiej nie ma z powodu nagłośnienia w mediach tych kilku historii, wręcz z OPów przyszły nakazy aby nie dzielić dzieci spożywających ciepły posiłek w szkole i posypały się kontrole
A gdy polska bieda zacznie siegac progu glodu to co wtedy?.
W aktualnej sytuacji to abstrakcja.Kto chce pracować- pracuje.Stawki często gęsto nie zadowalają, ale by kogoś nie było stać na wykarmienie dzieci oraz zaspokojenie innych podstawowych potrzeb- to musi być zła wola, albo jej zupełny brak.
Strony Poprzednia 1 … 4 5 6 7 8 … 11 Następna
Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź
Forum Kobiet » STYL ŻYCIA I SPOŁECZEŃSTWO KOBIECYM OKIEM » Kobieta zmarła po urodzeniua dwunastego dziecka
Warto przeczytać w tym dziale
Mapa strony - Archiwum | O forum | Poradnik | Prawdziwe historie | Kontakt | Regulamin | Polityka Prywatności
© www.netkobiety.pl 2007-2026