Sportowa sylwetka = Strach kobiet

Ja się zgadzam z Iceni. Kobietom, które same są zadbane, zgrabne i wysportowane na pewno nie przeszkadza sama umięśniona sylwetka.
Jak facet ćwiczy na siłowni, ale biega półmaraton zacznie poniżej 2 h to na pewny nie ma jakiś strasznych przerostów masy.

Mi facet mocno umięśniony by nie przeszkadzał, pod warunkiem, że by posiadał bardziej istotne cechy związane z wykształceniem, inteligencją i pozycją zawodową. I jestem pewna, że ma tak zdecydowana większość kobiet.
Najbardziej prawdopodobne jest,że autorem na krótką metę są zainteresowane kobiety, które gdyby nie ta sylwetka to nawet by na niego nie spojrzały, bo brakuje mu innych istotniejszych przymiotów. Ale że fajnie wygląda to na przygodę się nadaje.

Jak kobieta ma ochotę na przelotną znajomość z facetem,ale nie na coś więcej, to nie wygląd jest problemem.
Akurat to znaczy,że wygląd jest spoko, tylko facet nie spełnia jakiś kryteriów związkowych.

Ależ rob to dalej! Skoro robisz to dla swojej przyjemności to nie powinno cię obchodzić zdanie innych.

Ale na koniec wrócę do sprawy, o której napomknęłam wyzej - rozumiem, że kobiety mające jakieś tam problemy z własnym wyglądem mogą czuć się niepewnie i pasują na samym początku. Jednak zastanawiam się co z kobietami podobnymi do ciebie - kobiety, które uprawiają sport, spędzają na siłowni długie godziny by wyglądać dobrze nie powinny czuć "strachu" przed tobą, bo dlaczego? Wyglądają równie dobrze jak ty. Nie mogą cię uważać jako "koksa" bo też trenują i znają ten świat.

Jeżeli zaczynasz rozmowę z kobietą to jest to szara myszka przy tuszy, której chcesz zaimponować swoim ciałem, czy zgrabna i wysportowana dziewczyna, która mówi "twoim językiem"? I opinią której będziesz bardziej się przejmował?
Czy dziewczyny z siłowni też mają cię za faceta na jedną noc? Bo one się NA PEWNO  ciebie nie boją i nie mają wobec ciebie kompleksów.

Edit: O, Szarlotka wyłuskała w międzyczasie nawet mój cytat na ten temat

Iceni - niekoniecznie chude kobiety nie maja kompleksow. Kilka lat wstecz wazyla 44 kilo (wzrost 163), cwiczylam codziennie po 3 godziny i uwazalam siebie za...grubasa. Wiec niekoniecznie musza byc pewne siebie.
Nie dyskryminuje osob otylych aczkolwiek ich nie rozumiem (o ile nie jest to spowodowane choroba). Tak samo jak nie rozumiem osob ktore z wlasnej woli maja bajzel i zachwycaja sie jak pieknie ktos ma w domu. Naprawde nie jest cudem ogarniecie sie. Jedyne co trzeba to silna wola.

Ja NIE znam autora i ciezko mi powiedziec co jest nie tak. Ja wiem tylko co mnie w mezczyznach "nie przekonuje". Swoja droga ja raczej z malo kim wyobrazalam sobie sie zwiazac a nawet zaczac spotykac wiec ciezko mi mowic (i nie jest to spowodowane moim rzekomym wysokim mniemaniem tylko zwyczajnym tchorzostwem w sumie albo tym ze wiem ze niektore osoby by ze mna nie wytrzymaly ).
Ciezko mi mowic co z autorem moze byc nie tak skoro go nie znam - ale skupilabym sie na charakterze.

Jak słyszę teksty o tym, że pustak z siłki ćwiczy całe dnie to mnie krew zalewa.

Trenuje się średnio 3 dni w tygodniu.
Każdy trening trwa max. 1.5g, gdzie:
- ćwiczy się naprawdę maksymalnie 30 x 0.5 minuty,
- pozostały czas rozmawia się z kolesiami i odpoczywa.

Teraz najlepsze:

3 (dni tygodniowo) x 30 x 0.5 minut = 45.

Tak - 45minut w tygodniu wysiłku. Tyle trwa połowa meczu, który ogląda przeciętny facet parę razy w tygodniu.

Sorry, może faktycznie jestem dziwny, nie jestem jakimś hardcorowym nonkonformistą przecież, po prostu robię swoje, ale naprawdę te ataki na ćwiczących są przejawem niskiej samooceny i kompleksów. Co złego, że mi się chce, że mam cel, że mam pasję, że mi wychodzi?
Nic. Problem w tym, że komuś się nie chce i mu nie wychodzi. Brak mi słów na fakt, że muszę się tłumaczyć, fakt jestem agresywny, co można przeczytać na poprzedniej stronie, ale to wynika z bezsilności.

Żeby nie było: interesuję się fotografią, muzyką (odkrywanie nowych lądów), sztuką ogólnie, staram się być nonkonformistą i tego uczę mojego synka, by żył w zgodzie ze sobą i jeśli nikomu nie robi tym krzywdy a jednak mimo wszystko to komuś przeszkadza - trzeba temu komuś pokazać środkowy palec.

Pokazuję ten palec wszystkim, którzy mają problem z tym, że ćwiczę tygodniowo te banalne 45 minut. To nie mój problem tylko Wasz. Obawiam się poza tym, że rzadziej zaglądam w lustro niż większość zarzucających mi pustostan czachy. Żałosne są niektóre sposoby w jaki człowiek próbuje spompować sobie samoocenę. To jak wyglądamy nie ma znaczenia.

Tak po prawdzie to największym problemem u ludzi jest ciągłe porównywanie. Życie moim zdaniem to nie wyścigi z innymi, to sztuka walczenie ze sobą samym, swoimi słabościami i ograniczeniami, gdzie największym ograniczeniem tak naprawdę jest brak chęci. Nie mam zamiaru przepraszać za to, że te chęci mam. Nie odmawiam nikomu potencjału, każdy może osiągnąć wiele, różnica między tymi , którzy osiągnęli sukces a tymi, którzy nic nie osiągnęli polega na tym, że tym pierwszym się po prostu chciało.

Teraz oczywiście wychodzi na to, że mam na myśli siłownię. Nie, sport to codzienność, owszem, ale mam głębsze pasje i pole do realizacji. To, że mam płaski brzuch nie oznacza, że ten brzuch to cały mój świat. Równie krzywdzące byłoby myślenie, że każdy grubas całe życie pielęgnuje swój badzioch i świata poza tym nie widzi. I tak na koniec muszę przyznać, że jeśli ktoś kto widział mnie bez koszulki pomyślał, że muszę wkładać w swój wygląd bardzo wiele, to ja sam, kiedy widzę zdrowego faceta, czy kobietę (nie mówię, że po porodzie czy przebytej chorobie) ważących po 100kg to zastanawiam się jak wiele wysiłku i konsekwencji w to włożyli. Nikt mi nie udowodni, że zajęło im to mniej czasu niż mi osiągnięcie tego co osiągnąłem w związku z siłownią. Oczywiście, ani brzuch ani jego brak to nie jest osiągnięcie, stąd tym bardziej nie wiem po co te całe zamieszanie.

Czy ja gdziekolwiek zaznaczyłem, że chcę być doceniony za to jak wyglądam?
To, że ćwiczę nie oznacza, że muszę niećwiczącym cokolwiek udowadniać. To działa w dwie strony.
To nie ja uważam, że niećwiczący jest głupi, jest raczej odwrotnie. A czemu? Spytaj dobrego psychologa.

To, że poświęcam czemuś 4 godziny w tygodniu, nie oznacza, że jest to ważniejsze od mojej kobiety, ponieważ Jej poświęcam (nie lubię tego słowa, ponieważ to nie jest poświęcenie) dużo więcej czasu.

Poza tym też już nie ogarniam czemu ma służyć ten wątek. Chyba nie ma o czym pisać.

Pozdrawiam wszystkim z którymi się nie zrozumiałem.

Oczywiście warto dodać, że są kolesie, którzy ze swoich 45 cm w bicu robią główny atrybut, ale są też kobiety, które w tym bicku dostrzegają wszystko. To wszystko jest ok, ponieważ swój do swego ciągnie, natomiast ja nigdy nie pomyślałem o kobiecie w taki sposób, że mogę mieć lepszą (cokolwiek to znaczy, lepsza - większy cyc, szersza w biodrach?) ponieważ na to zasługuję. Nigdy też nie spoglądałem na pary w sposób - o taka ładna a z takim brzydalem, albo wow, taki przystojny z taką raszplą. To dziecinada. W kobiecie i mężczyźnie istnieje coś więcej niż uroda i niezmiennie w fizyczności stawiam na uśmiech, który jest piękny jeśli jest szczery i ciepły oraz na oczy, które są piękne, kiedy widać w nich 'to coś' (nie jest to najnowszej generacji tusz do rzęs).

A siłownia i mięśnie to: walka ze sobą, dyscyplina, zdrowy tryb życia, mniej imprez, ale też główna rzecz, testosteron - hormon młodości a młodość to popęd i wcale nie mam na myśli libido. Testosteron to to co nas pcha do przodu, to jest pewność, nie wiara, to pewność, że się uda. Tylko raz w życiu spotkałem się z takim komentarzem od kulturysty, który tłumaczył to w taki sam sposób. Tu chodzi o tę młodzieńczą energię, kopniak, pewność, że góry da się przenosić, i o chęci. Naturalnie testosteron służył temu by facet wyszedł z jaskini by walczyć o żywność i walczyć ze wszystkimi czynnikami, które odbierały bezpieczeństwo stadzie w jaskini tj, zwierzyna itd. Ale teraz jest inaczej, działa to jednak tak samo, testosteron pozwala walczyć ze swoimi słabościami i pcha nas do walki w każdej dziedzinie. Wielu wykorzystuje ten popęd w prymitywny sposób i to też jest ok - skaczą na bungie, biją się w klatkach. Ale fakt, że czujesz się samcem, założyłeś firmę i pchasz to do przodu z każdym rokiem to też ten sam mechanizm kiedy byliśmy jaskiniowcami.

Niestety tak się składa, że np. po ślubie czy narodzinach dzieci (udowodnione naukowo, podparte badaniami) poziom testosteronu spada by jaskiniowiec zamiast latać po okolicy pomógł trochę w domu.
Stąd taki typ faceta (samiec nafaszerowany testosteronem, naturalnie czy też nie) odpycha kobiety, które myślą o długotrwałej relacji.

Co dla mnie jednak najważniejsze to: sportowy tryb życia = więcej testosteronu = więcej dopaminy. Dopamina to to co młodzi chłopcy lubią najbardziej, to poczucie, że możesz przenosić góry i chcesz je przenosić. I ja chcę mieć w sobie tego nastolatka z marzeniami do których realizacji dąży. Chciałbym mieć to w sobie do końca. Ok, nie siedzicie w środowisku kolesi z siłki, ale na pewno każdy z Was zna jakiegoś biegacza, czy ktoś zna biegacza, który ciągle narzeka i który mówi że mu się nie chce? Nie macie wrażenia, że oni są młodsi od rówieśników, którzy wolą oglądacz telenowele w TV?

Naprawdę tu nie chodzi o mięśnie ani czas w jaki maratończyk pokonał ostatni maraton. Chodzi o zachowanie młodzieńczej energii.

To oczywiste,że płaski brzuch nie jest najistotniejszy. Może autor prócz tego brzucha nie ma nic interesującego i stąd ta porażka u płci pięknej?

Co znaczy,że interesujesz się muzyką (odkrywanie nowych lądów)? Czy chodzi o jakąś muzykę etno?

A co znaczy,że sztuką interesujesz się ogólnie?

Interesuje mnie odkrywanie samego siebie, i ekspresja, wyrażanie tego 'siebie' poprzez sztukę.
W muzyce szukam indywidualności, nie chcę o tym za bardzo rozmawiać, bo nie czuję się kompetentny by oceniać innych, a rozmowa o moim podejściu do mojej muzyki to już może interesująca sprawa, ale za bardzo intymna, by prowadzić ją na forum. Kiedyś zrozumiałem, że nie żyję tak jak chciałbym, że świat konformistów zabiera nam samym nas samych i zabiera nam też innych. Bo prawie nikt z otoczenia i my sami nie jesteśmy sobą. W społeczeństwie się nie da, bo tu panują sztywne zasady, tu nakładamy maski. Dokładnie opisuje to psychologia i chyba wiadomo o co chodzi. Staram się żyć w zgodzie ze sobą, ale nie da się tego do końca realizować ponieważ mamy regulaminy, zakazy, nakazy, trzeba to i tamto.

Być może z tego powodu ucieka się w sztukę by nie zwariować. Kiedy zacząłem zgłębiać temat pod tym kątem okazało się, że w sztuce działa ten sam mechanizm. Tam też są mody, są kryteria, tam też 'dziwacy' są  z boku. W muzyce wygląda to tak, że jeśli Twoja muzyka jest za bardzo oryginalna, jesteś odrzucony, bo nie tego się oczekuje. Idealnym światem tak w sztuce jak i życiu byłby świat, gdzie ludzi karciłoby się za to, że są tacy sami a nie różni od siebie. Jest to gruby temat i generalnie i tak kończy się przeważnie na kłótni, zwłaszcza na forach, stąd nie lubię o tym pisać.

W skrócie moja filozofia życiowa i artystyczna opiera się na poglądzie, że cały talent jako wartość sama w sobie - w ogóle nie istnieje. Największą wartością jest pewność swojej odrębności, świadomość siebie jako jednostki, nie gorszej od innych, ale też nie lepszej, ponieważ to nie o to chodzi. Chodzi o to, by chcieć być sobą i umieć być sobą. To jest cały ten pieprzony sukces.

Chcę po prostu robić swoje i tego samego oczekuję od innych. Poznać prawdziwe 'ja' drugiego człowieka. I swoje...

To działanie endorfin, wyzwalają się jako znieczulenie na ból jaki zawsze towarzyszy wysiłkowi. Gdyby nie to, to po dłuższym wysiłku kwiczelibyśmy z bólu mięśni i stawów itd. Wyobraź sobie co czują maratończycy na mecie, jest to strzał jak po heroinie, ten sam mechanizm działania, tylko mniejsza moc hehe.

A grubych nie oceniają? Tak, ale ja nie oceniam. Sama mam teraz dużą nadwagę, owszem to z lenistwa, braku kontroli co jadłam i ile jadłam, ale zmienię to. Nie zmienia to jednak faktu, że jestem raczej fajną osobą, tak samo osoba trenująca dużo też może być super osobą, nie pustakiem. Ja tak nie oceniam. Jeżeli ktoś widzi tylko to i mówi patrz i podziwiaj to wtedy prędzej pustak, a tak to nie i nie ma co się temu dziwić.

Może się boją, że facet stosuje sterydy? Większość bywalców stosuje. Mniej lub więcej ale jednak. Nie oszukujmy się.

A ja lubię jak mężczyzna dba o swój wygląd .

Mój ex nie przepadał za sportem i siedząc w domu ćwiczył przełączanie kanałów telewizyjnych. Jak już postanowił że będzie się odchudzał to poszedł na łatwiznę i kupił sobie pas wibrujacy. I twierdził że wystarczy raz dziennie po 15 minut a efekty będą po 3 miesiacach.

Twoja poprzednia kobieta może bała się że będzie musiała ciebie pilnować przed innymi kobietami.

W moim przypadku pobyty na siłowni uleczyły mnie...Od trzech lat cierpiałem na depresje, nerwice i lekką fobie społeczną, a taki prosty wysiłek fizyczny po 3 razy w tygodniu dodał mi niesamowitej pewności siebie, to była najlepsza terapia dla mnie Wzrost samooceny, lepsze samopoczucie no i sylwetka na którą się patrzy z uśmiechem w lustrze Do tego dzięki siłowni zacząłem zwracać uwagę na to co jem, po prostu odżywiam się dużo zdrowiej niż kiedyś.