Bycie nieświadomie kochanką. Złamane życie.

Umiesz czytać rekija Ona nie spotyka się już z nim od kiedy dowiedziała się że jest żonaty.

pan sie zjawil, czyli spotkala sie z nim .Czyz nie ?

Tak spotkałam się z Nim,a by porozmawiać. Nie wpadłam Mu w ramiona... Mam nadal mętlik głowie i czuję się skołowana. Też bym chciała być taka stanowcza i podejmować decyzje bez mrugnięcia oka, jak niektórzy "potrafią".

Znam takiego faceta o jakim mowa w tym watku. Ba kiedyś pozwolilismy sobie z moją kobietą na małą prowokację w jego kierunku.Powiem tak....to są chorzy ludzie.Cynizm,spryt i całkowity brak empatii u takich ludzi poraża.Potrafią prowadzic całe lata podwójne zycie i zdradzać swoje partnerki z którymi są w związku...nawet z byłymi partnerkami. bez kompletnie zadnych skrupułów,o jakichkolwiek zasadch nie ma nawet tu mowy.
Na podstawie tego mojego doswiadczenia zobaczyłem na czym polega fenomen kobiet które...łapią się na coś takiego. Jak sie na to popatzry z boku to człowiek nie moze wyjsc ze zdumienia jak pewne słowa,zwroty,gest działają na uczucia,jak taki delikwent potrafi w 3 smsach bez problemu przekonać kobiete do tego ze ta sama rzuca mu sie w ramiona,to po prostu im imponuje,taka adoracja.Takiego czegos nei potrafią robic ludzie z zasady empatyczni i uczciwi..po prostu nie umieją tak mówić,pisać....to jest wielki szwindel na psychice ofiar...i sądzę ze nie ma przed tym obrony.To mysle dlatego związki sie tez rozpadają że jest jakaś zdrada...ot tak nie wiadomo czemu,nic sie nie dzieje a nagle dzieje sie wszystko.
Rozbite rodziny,cierpiący ludzie nie mają dla kogos takiego żadnego znaczenia..sam czytałem wywody takiego kogoś,on nie rozumiał w ogóle co on robi..liczył sie cel.

Skoro tak według Ciebie wygląda zwracanie komuś uwagi "jak człowiek" nie chcę wiedzieć co robisz jak tracisz nad sobą kontrolę.

Kasiu, dziewczę drogie z całego serca Ci tego życzę.
Poziom rozchwiania emocjonalnego i agresji jaki tutaj prezentujesz wobec obcej Ci osoby która ośmieliła się mieć odmienne zdanie,  sugerują jednak coś zgoła przeciwnego.
Dużo zdrówka
Na tym kończę tę jałową dyskusję.

Brzoskwinio, chyba nie odczytałam właściwie Twojego pierwszego postu.  Zrozumiałam, ze on od chwili poznania zasłaniał się chorobą żony i rychłym rozwodem. Fakt, że odkryłaś tę sprawę później rzuca zupełnie inne światło. Wybacz.

Nie wiem czy mogę powtórzyć to co napisałam w innym wątku, ale polecam ku przestrodze blog/ książkę "Moje dwie głowy" oraz blogi "wbrew 4 przykazaniu" i "Terapia przez pisanie". Włos się na głowie jeży jakich psychopatów i manipulatorów los czasem stawia na naszej drodze- kobiet spragnionych ciepła, troski i miłości.

robert247: Dokładnie wiem o czym piszesz z autopsji. Miałam takiego "partnera". Wiem, że do tej pory zdradza każdą kobietę, z którą się spotyka lub będzie zdradzał.
Zdradzał nawet tą, przez którą rzekomo kiedyś kiedyś (kiedy jeszcze mu we wszystko wierzyłam) był sam zdradzany w dość perfidny sposób.
Dziś wiem, że on jej robił to samo, pomimo tego, że zarzekał się, że "kiedyś taki nie był", że to przez nią taki się stał etc.
Bullshit. Na potrzeby wzbudzenia współczucia i zaufania.

To jest trwałe zaburzenie osobowości, polegające głównie na tym, że takie osoby nie potrafią współodczuwać - tak jakby nie posiadały tego 'narzędzia' w swoim systemie nerwowym, 'klapki' odpowiadającej za empatię w mózgu. Po prostu tego nie posiadają- jest to częściowo cecha genetyczna, ale w dużej mierze też środowisko, w jakim się wychowali.

Tak czy inaczej, każdy kto łudzi się, że jest w stanie pomóc lub zmienić psychopatę w człowieka potrafiącego odczuwać Miłość i niekrzywdzącego - jest w ciemnej d... współuzależnienia.

Dlatego każdemu radze przeczytać "Moje dwie głowy" - to powinna być lektura obowiązkowa każdej osoby, która padła w sidła psychola.
Tam nawet są podane typowe "gładkie" teksty na oszołomienie i ogłupienie ofiary, która przestaje wierzyć swoim instynktom i Intuicji, a jedynym kompasem dla tego co prawdziwe stają się słowa psychopaty, który ma z miotania się ofiary ubaw i satysfakcję.

Widzisz robert.. Właśnie dlatego ja nie udzielam się w Twoim temacie po ostatnich 'rewelacjach', które dla mnie niczego nie zmieniają: słowa, słowa, słowa.. Nie sądzę abyś po nich poczuł się lepiej? A może się mylę.

Tak czy inaczej, to co napisałeś teraz o swojej kobiecie jest niepokojące (delikatnie mówiąc), ale to jest Twój wybór dzielenie życia z kobietą, z którą żyjecie obok siebie - a z tego co napisałeś najlepiej odnajdowała się z kimś kto ją zdradza i poniża..To już maks. W tym momencie nawet ja odpadam..

bo co innego jest mieć za partnera kogoś,kto przeżył piekło życia z psychopatą i stara się wszystkimi siłami z tego wyjść, prosi o pomoc, itd.
A zupełnie czym innym życie z osoba, która za psychopatycznymi zachowaniami tęskni lub której one kompletnie nie przeszkadzały (!)

Elle ja wiem o tym doskonale,wprost czuję intuicyjnie ze masz racje w ocenie mojego tematu.Ale ja łapię sie wszystkiego by ocalić rodzinę i te relacje...skoro nie wyczerpałem swoich sił do końca to znaczy ze nie zaryłem jeszcze nosem w ziemię.Jednak to co napisałem o ostatnim okresie to juz z jej strony czyny nie słowa...a potologią jest to ze ja je łykam i chłonę jak narkotyk,powinno to byc wywazone i normalne na codzień a nie w takiej zabójczej jednorazowej dawce,stąd mam obowy...ale nie ruszam tego na razie.Pewnie odwrót jest kwestią czasu.

Tak,moja kobieta powiedziała mi ze była szcesliwa bo:
-nie krytykował jej w ogóle
-nie zwracał jej uwagi
-nie kłócili sie w ogóle
-wspierał ją w jej decyzjach

Natomiast stwierdziła ze rozstała się znim bo:
-nie mogła zniesc ciagłego czekania i niepewnosci gdzie on jest,dlaczego sie spóznia,zostawia ją na imprezach na 2 godziny

Ale nigdy nie walczyła by to zmienić tylko po prostu odeszła...potem wróciła i za chwile juz odeszła na dobre.

Natomiast z nami jest odwrotnie,ona mi powiedziała ze te wszystkie cechy z którymi była z nim szczesliwa(wymienione w myslnikach) ze ze mną tego nie ma,nie daję jej tego
aczkolwiek daję jej dużo wiecej w innych cechach.....A mimo to stwierdziła ze z nim była szczesliwsza bo te chechy były dla niej wazniuejsze,i rezcywiscie tak jakby te jego wyskoki zdrady jej nie ruszały.

Dlaczego z rozsądku? Jak to odczytujesz?

Przeczytałem..oj przyznam ze tego w ogóle nie brałem nigdy pod uwagę...

"Kop emocjonalny", który dają skrajności - wystarczy rozkochać w sobie kobietę na tyle, by widziała w Tobie "ideał" (a raczej -posiadać takie cechy, które dla niej są subiektywnie ideałem męskości), potem możesz robic co chcesz.
Przyłapany na gang bang w kuchni możesz wytłumaczyć niespodziewanymi odwiedzinami znajomych np. itp. i jeszcze dostaniesz przeprosiny za to, że weszła do kuchni bez pukania

I analogiczna sytuacja, gdy jesteś dla kogoś "wyborem z rozsądku": Lekko podniesiesz głos w nerwach - ciche dni i obraza majestatu gwarantowane min. tydzień.
Brzmi znajomo?

Przestać chcieć żyć w iluzji.

Pokochać siebie przede wszystkim.
Gdybyś się kochał nigdy nie pozwoliłbyś sobie na kontynuacje "Związku", gdzie partnerka mówi otwarcie, że gdyby tamten ją nie zdradzał z taka częstotliwością by musiała spędzać sama wieczory itp. - byłaby z nim, ba! z ni była szczęśliwsza niż z Tobą, pomimo tego co jej dajesz.
Ponadto swoje "wielkie uczucie" do Ciebie okazuje..w 90% słowami, reszta to wymówki dlaczego nie może kochać Cię tak jak CHCESZ być kochany.

Czyli podsumowując - dajemy nabrać się na kłamstwa, wierząc, że jesteśmy kochani, a tak na serio jesteśmy wykorzystywani przez ludzi, którzy poprzez łgarstwa dążą do celu. Nie ważne, że przy tym krzywdzą jednostki, ważne, że są usatysfakcjonowani.

W dzisiejszych czasach nie można szczerze kochać i ufać. To nie w modzie. W mojej głowie toczy się dziwna wojna. Mam tak zszargane nerwy, że zaczynam popadać w obłęd poprzez sprawdzanie oszusta. To nie ma sensu i jest chore. Nie rozumiem czemu ciągle dodaje kłamstw. Nie wierzę w czyste intencje oraz to, że ludzie rozumiejąc swoje błędy, chcą się zmienić. Może potrzebuję czasu, aby to wszystko poukładać sobie w tej naiwnej głowie...

Można, należy a nawet warto, ale nie w przypadku źle rokujących znajomości - a taką jest znajomość z panem, który kręci, kłamie, i opowiada farmazony o CHOREJ NA RAKA ŻONIE Z KTÓRĄ JEST W SEPARACJI (!!).

Odetnij się od niego emocjonalnie, daj spokój jego żonie-nieżonie i nie dziel włosa na sześćdziesięcioro, nie rozkminiaj.

Facet kłamie = znajomość niewarta zachodu. Chyba nie powierzyłabyś oszczędności życia złodziejowi?

Brzoskwna, ja również spotkałam na swojej drodze podobny typ mężczyzny, tyle że dałam mu (nam) szansę, bo go kocham, Czy się przejadę, czas pokaże, jednak wierzę, że ludzie się zminiają pod wpływem pewnych doświadczeń, ludzi. Wiele razy słyszałam od swego mężczyzny, że nikogo nigdy tak nie kochał i okazuje mi to niemal na każym kroku.
Nie było jednak od początku tak 'różowo', bo też był żonaty i też podobnie jak Ty miałam ogromne rozterki, dylematy... próbował mną manipulować, nie wiem czy okłamywał, ale zatajał pewne informacje (co chyba jest niemal równoznaczne z kłamstwem) i dowiadywałam się o jakichś rzeczach wprawdzie od niego ale w tzw. swoim czasie - na zasadzie niespodzianki. Kiedy próbowałam z nim zerwać też robił sceny, wprawdzie nie były to próby samobójstwa, ale upijania się, czy wzbudzania we mnie zazdrości. I też usłyszałam od niego, że nie chce, nie wyobraża sobie życia beze mnie, ale nie w kontekscie szantażu, ale decyzji o rozwodzie.
Sądząc po swoim przykładzie i czytając inne wątki dochodzę do wnioski, że tacy faceci, to są bardzo trudne jednostki do "współżycia". Często mające jakieś nizbyt miłe doświadczenia z przeszłości, które miały wpływ na ich charakter. Z drugiej strony to bardzo inteligentni filozofowie.
Dlaczego się z taką osobą tak dobrze dogadałam? Sama nie wiem. Może dlatego, że sama miałam traumatyczne przeżycia w przeszłości i rozumiałam jego a on mnie jak nikt inny. Na początku był bardzo skryty, potem zaczął się coraz bardziej otwierać, mówić o rzeczach które leżały mu na sercu, o trudnym dzieciństwie itd., o historiach o którch nikomu wcześniej nie mówił (podobnie jak ja). Wiele razy się sprzeczaliśmy w poglądach - ja mu mówiłam, że ma skrzywiony obraz wartości, starałam mu pokazać, On robił to samo. Czasem się obruszał, mówił nawet że go obraziłam, ale w końcu przyznawał mi rację, twierdząc, że coraz bardziej jest świadomy pewnych rzeczy z których nie zdawał sobie sprawy, albo miał na nie inny pogląd. Wierzę, że mówi to szczerze, ale pewności nie mam.
Ogólnie nie polecam, bo bycie z taką osobą to ciężki kawałek chleba. Ja dałam szansę na własne ryzyko. Trzeba jednak naprawdę się kochać, chcieć być razem i sukcesywnie budować wzajemne zaufanie. Inaczej to nie ma najmniejszego sensu.
Pozdrawiam

Tak, rozumiem Cie i to bardzo dobrze a jednocześnie współczuję bo wiem jaka to trudna sytuacja, tym bardziej że o jego małżeństwie nie wiedzialas wczesniej. Ja wiedzialam prawie od początku, tzn od 2 spotkania. Na początku sie tylko przyjaznilismy. Rozwiódł się niedawno po 2 latach naszej znajomosci. Teraz jesteśmy razem. Jest też jego dziecko. Nie jest łatwo...ale się kochamy.
Poczytaj sobie moj wątek (też trafiam na to forum w chwili kryzysu). Tylko uprzedze, ze niektóre osoby znalazły w nim miejsce do wyzycia się na 'kochance'...

JA też nie chcę być dupą na boku. Nie zasługuję na to, aby się mną bawić.

A czy On się rozwiedzie, póki co to nie przekonał mnie do dalszej gry...

Właśnie dlatego nazwałam to grą, a nie miłością. Miłość to nie zabawa uczuciami drugiej osoby...

brzozkwinka napojzniej do czwartku moze zlozyc pozew rozwodowy .Dla chcacego nic trudnego .Wytrzymasz tyle ,zeby nie widziec sie z nim ? Nie kocha zony ok .kocha Ciebie tez ok .
W czwartek sklada pozew rozwodowy ,odpis przynoszac Tobie .Poniewaz nie ma dzieci ,sprawa rozwodowa to 15 minut .Jak to aleksandra napisala w miesicu mozna sie ogarnac .
Tu nie ma nic skomplikowanego .Oprocz choroby zony .Bedzie placil jej alimenty .
Podolasz temu ?

Trzymaj sie tego Brzoskwinko...

Trzeba mierzyć do kogoś sercem... Niczym innym.

To zrozumiałe. Niech jednak rozum ukradkiem wyjdzie przed serce i zabawi sie w odkrywanie przyszłości... Wariantów wiele...

Nie uwzam sie za wygrana...ani za kochankę...Nie wygrałam losu na literii ani nie szukam atrakcji...zakochalam sie w zonatym...
Sama bylam bliska stwierdzeniu ze on tylko szukal 'dupy' na boku i przez te 1,5 roku przyjazni tylko chcial mnie urobic..
Warto jednak dla 'weryfikacji' postawić na swoim mieć dużo nawet wiecej niz on do powiedzenia..taka 'bron'..on nie ma widzieć w nas ofiary a silną kobiete autorytet...to go zmusi do zmian..o ile do nich jest sklonny