Bycie nieświadomie kochanką. Złamane życie.

Nie wiń siebie, w końcu to nie Ty kłamałaś. Ważne że wiesz już z kim miałaś do czynienia. Z pewnością kłamstwo boli a to było jak zdrada i o podwójna.
Dobrze że sprawy nie zaszły dalej i że tak to się skończyło.
A miłość jest ślepa...

Bo po prostu mu zawierzyłaś, oczarował cię, przestałaś patrzeć na lampki. Choć dziwię się, że sie zakochałaś od ręki w facecie, który mieszkał gdzieś z dala. Nie pojechałaś do jego domu, do rodziców. Czasem warto zapytać o tych starych. Choćby mieli po 80 lat.
Pomyśl  w inny sposób, może trzeba powiadomić żonkę o jego wybrykach. To przejży na oczka.

prawie jak historia kochanki mojego męża tylko z innym zakończeniem.

Dlatego lepiej nie poznawac nikogo przez internet. Sa talkie glupie slog any
Mowiace wlasnue o tym ze nigdy nie wiesz kto jest po drugiej stronie. Gdy poznajemy logos na zywo zwykle poznajemy tez otoczenie tej osoby. Dlatego tez sie tak czesto nice rozczarowujeny. Ja poznalam 2 facetow swych bylych przez neta nigdy wiecej. Both to nie ma sensu po swym przykladzie widze jak ludzie potrafia grac name wiele frontow zreszta poznajac kogos przrz neta ta osoba jest w jakis sposob latwiejsza bo m iej wysilku poswiecilo sie na rozbudowe tej znajomosci I skoro Jedna kobieta z neta taka fajna to czemu nastepna ma byc gorsza I w ten sposob powstaja zdrady

Dlatego tez warto mieć zasady postepowania, tak samo jak się np. kupuje nieruchomość i sprawdza się zapisy w KW (a nie wierzy na slowo) tak samo po 1-2 mies. znajomości jeśli jest powazna poznaje się rodzine wybranego. Nie chce mowic ze jesteś sama sobie winna, po prostu stracilas czujność. Co do oszustwa to ma ono to do siebie ze nie da się go wytlumaczyc. Oszust jest osoba zapatrzona w siebie, egoista, który nie liczy się z innymi. Dowodem jest to co Ciebie spotkalo. Nie mialas wyboru czy chcesz być z zonatym czy nie. Nie ma wiec tutaj zadnej Twojej winy. Sparzylas się bo nie sprawdzilas, bo jesteś naiwna. Co więcej to co Cie spotkalo nie ma przelozenia na innych ludzi. Jedynym sposobem jest postawienie na zasady i nie bycie naiwna na drugi raz. Pomysl, czy oszukany na duże pieniądze "wielbi" oszusta? Uczucia sa tez w pewnej części naszym wyborem.

Nieprawda. Miałam praktycznie identyczną sytuację i nie było oznak. Facet mieszkał w tym samym mieście, bywałam w jego domu, jego pracy, był u mnie co wieczór. I również okazało się, że ma żonę.
Tylko, że ja gdy się dowiedziałam (spotkałam ich na zakupach) pojechałam do jego żony i sobie z nią wszystko wyjaśniłam

Pisałam do niej kilkakrotnie na portalu bez odzewu. Dopiero po Nowym Roku zamierzałam się z nią skonfrontować w jej pracy. Niestety nie mam na nią namiaru telefonicznego.

"Śmiał udawać, że jest z żoną w separacji i nie rozwiódł się tylko przez chorobę żony (nowotwór)."

Podam Ci, jak zwykle brutalnie przyczyny Twojego położenia. Byłaś kochanką ŚWIADOMIE, nie zaś nieświadomie jak próbujesz nam wmówić, a wszelkie znaki na niebie i ziemi Ci to pokazywały.

W SEPARACJI I NIE ROZWIÓDŁ SIĘ !....Te lampki ostrzegawcze nic Ci nie zasygnalizowały ?
Zasada jest jedna, nie tyka się cudzych mężów/ chłopaków bez względu na to jakie bajeczki sprzedaje biedny miś. Skoro sprawa nie jest zakończona- to znaczy że związek nadal istnieje ! Smutne, że kobiety - kobietom świadomie robią taką krzywdę.

Faceci, jak to faceci, są w wielu sprawach ułomni, ale kobieta powinna mieć godność i być rzeczniczką innych kobiet. W sytuacji kiedy wokół mnie kręcił się Pan z przyległością w krótkich, żołnierskich słowach podawałam mu sole trzeźwiące : "Przypominam, że masz żonę" okraszone spojrzeniem ze szczyptą politowania i pogardy. Skutkowało. Następnie zrywałam kontakt z delikwentem, bo osoby tego pokroju nie zasługują nawet na znajomość. Mimo to, a może właśnie dlatego nigdy nie narzekałam na powodzenie...

Kolejna sprawa. "Tylko choroba (nowotwór)" ? Nie pomyślałaś, że jeśli ta kobieta jest faktycznie umierająca to wskakiwanie w tym momencie do łózka z jej mężem świadczy o wybitnym emocjonalnym ku***wie ?

Proponowałabym przeprosić żonę za nękanie ( i dać już tej kobiecie spokój, na litość boską !), delikwenta kopnąć w dupę i rozpocząć ciężką i wyboistą pracę nad sobą, żeby już nigdy więcej nie skrzywdzić żadnej innej kobiety.

Nie rozumiem pojazdów w moim kierunku. To, że ma zonę dowiedziałam się tydzień temu. Więc nikomu nie wskakiwałam do łóżka! Od tygodnia nie widziałam się z nim! On tylko próbował mi wyjaśnić chorą sytuację, a ja powiedziałam, że nie wierzę w te bajki. W separacji są podobno od kwietnia, o chorobie dowiedziała się miesiąc po,a od roku ma innego faceta. Oczywiście w to nie wierzę.

"Były" mojej koleżanki w krótkim czasie po zawarciu znajomości, zaprosił ją do siebie w celu przestawienia matki oraz sióstr na potwierdzenie, że ma wobec niej "poważne" zamiary. Pan "zapomniał" tylko wspomnieć, że w tym czasie równie poważne zamiary zadeklarował czterem innym paniom i każdą z nich także zapoznał z najbliższą rodziną Ostatecznie facet okazał się być ostatnim gnojem i logistycznym geniuszem jednocześnie. Ciekawa jestem, czy rodzina miała świadomość  w czym uczestniczy. Mam nadzieje, że nie... choć moim zdaniem trzeba było dobrze się postarać, żeby "oślepnąć' na tę okoliczność...

"Nie rozumiem pojazdów w moim kierunku."

Brak autorefleksji może być sporym problemem w życiu.

" To, że ma zonę dowiedziałam się tydzień temu"

Więc sprawa od tygodnia powinna być definitywnie zakończona, a kontakt z lovelasem zerwany.

Jeśli wdajesz się w bliższą znajomość, wypadałoby najpierw dokonać rozeznania wokół absztyfikanta. Tym bardziej, że jak sama piszesz jesteś po kilku ! nieudanych związkach. Intuicja to potęga, warto się na nią zdać. Rozumiem, że desperacja po 2 latach samotności zrobiła swoje i przysłoniła rzeczywistość, kiedy pojawił się miś adorator. Nie rozumiem tylko po co teraz dręczysz jego żonę wiadomościami na FB. Czego od niej oczekujesz? Że go rzuci i będziesz miała misia dla siebie ?

Od tygodnia mało co jem i nie śpię. Nie rozumiem czemu się nie przyznał, że działa na 2 fronty. Wysunęłam autorefleksję w postaci tego, że zawiodłam w czujności. Nikogo nie zdradziłam i nie oszukałam. Byłam szczera. Nie jestem komputerem w trybie off/on. Nie myślę racjonalnie. wiem tylko, że cierpię. Nie wiem czemu pisze, że liczę się tylko ja i jeszcze teraz aluzję, że mnie żegna i wspomina coś o tabletkach... Lupuliną, życzę Ci samych dobrych decyzji i mam nadzieję, że nikt nie zawiedzie Cię.

A co tu jest do rozumienia? Faceci również posiadają mózg i nawet czasem go używają. Jeśli dajesz się poznać jako szczera, uczciwa osoba - oczywistą oczywistością jest, że na układ kochanki nie pójdziesz i swój stan cywilny trzeba zataić, żeby z Ciebie kochankę zrobić. To wszystko.

Zaufanie do ludzi to, wbrew pozorom, bardzo dobra cecha. Nie pozbywaj się jej. Warto tylko pamiętać, że nie każdy na tym świecie jest szczery i uczciwy. Odkryłaś nieuczciwość, zakończyłaś relację - to wszystko co możesz (i powinnaś) zrobić. W tej znajomości nie było Twojej winy, trafiłaś źle - trudno. Trzeba przeboleć i iść dalej. Poczucie winy w tej sytuacji jest naprawdę zupełnie niepotrzebne. Tylko...daj spokój jego żonie.

Nowotwór żony to jakas bardzo popularna wymówka u lovelasów. Mojej kolżance z pracy koleś mydli w ten sposób oczy od 25 lat!!!(autentcznie). Żona ma "raka" od 20 lat. Koleżanka z pracy to kupuje i jest jego kochanka. Zdążyła die w ten sposób zestarzeć i niestety, ale jest pośmiewiskiem całej firmy.

Nie czaję. To z góry każdego i każdą mamy prześwietlać detektywem po dwóch miesiącach znajomości widząc jak bardzo w kimś się zauroczyliśmy? Żeby przypadkiem nie trafić na zamężną/żonatego? Brak zaufania od samego początku? To co chcecie potem na tym zbudować?
Nawet jeżeli to by był zdrowy, szczęśliwy związek bez żon i dzieci. To jeżeli dom rodzinny jest daleko to za wiele okazji w ciągu roku nie ma aby do niego zawitać. A to trwało ledwie pół roku.
Bynajmniej do mnie zasada ograniczonego zaufania nie przemawia. Mam myśleć codziennie czy wszystko jest na swoim miejscu? Chyba wolę wierzyć w to że jest jak być powinno i dostać obuchem w łeb niż być podejrzliwym. Tak jak powyżej zostało napisane. Cztery jednocześnie... W każdym przypadku, w każdym momencie związku tak się może stać.

Brzoskwinko! Żona ma prawo wiedzieć, ale kto dał Tobie prawo być w tej sytuacji dobrym duszkiem?! Ty chcesz zemsty, nie sprawiedliwości.
Byłaś kiedyś zdradzona? Bo ja tak. Dawno temu. O pierwszej zdradzie byłego dowiedziałam się od dobrotliwej znajomej. Po co mi to mówiła?! Nie chciałabyś czuć tego upokorzenia co ja wtedy... Jak ostatni smieć. Pośmiewisko. Nawet jeśli miałaby to być tajemnica Poliszynela, nie miej wkładu w "ratowanie" zycia tej kobiecie. Ona w swoim czasie będzie wiedziała co robic.

Nie zaczniesz żyć prawdziwie, dopóki będziesz rozmyślała o przeszłości i o tym facecie. Dopóki będzie Cię interesowało jak wygląda jego małżeństwo - nie będziesz żyła swoim życiem, tym upragnionym.
Odcinając się od niego i od spraw jego małżeństwa nie udajesz, że nic się nie stało. Stało się. Wplątałaś się w relację z oszustem. On jest kłamcą. To jest fakt. I naprawdę nie ma znaczenia czy jego żona ma raka czy nie, czy im się układa czy nie, czy ona wie, czy nie wie o jego romansie. Jeśli nie będziesz w tych sprawach grzebać to nie będzie znaczyło, że jesteś "biedną ofiarą". To będzie jedynie znaczyło, że zajęłaś się porządkowaniem własnego życia i jesteś na dobrej drodze. Chęć wyjaśniania i odwetu są naturalne na tym etapie, zwykle jednak nie prowadzą do poprawienia czegokolwiek.

"Także daruj, bo żal mi się robi, gdy czytam Twoje przepełnione jadem odpowiedzi w tym wątku."

Kasiu droga, dla Ciebie to jad, dla mnie nazywanie rzeczy po imieniu. To ciekawe,  że tak wzięłaś do siebie moje wypowiedzi kierowane do kogoś innego, że musiałaś się odezwać. Być może w tym wszystkim najbardziej żal Ci samej siebie...

Najgorzej, jak ktoś jest debilem i próbuje z drugiej osoby zrobić debila. Nie wiem na co pisanie o "chęci" próby samobójstwa. Przecież to jest szantaż emocjonalny. Prawda czy nieprawda mam prawo być zaniepokojona.
Ja czuję się zdradzona tylko i wyłącznie dlatego, że myślałam, że jestem tą jedyną. Zdrady na papierku nie ma, ale w umyśle jest.

Szantażuje Cię tym, że coś sobie zrobi, bo jest emocjonalnie niedojrzały i nie ma lepszego pomysłu. Widocznie wcześniej podobne podjazdy i gra na biednego misia z mokrym noskiem, na Ciebie działały.

Kicur, a może Ty jesteś sojopatą, podającym się za rycerskiego obrońcę kobiet, tylko po to, aby wyłapać co słabsze egzemplarze dla swoich celów jak np. Kasia czy brzoskwinka. Właściwe wcale by mnie to nie zdziwiło bo spotkałam się z takimi typami, nie tylko na forum.

Nie dziękuj. Żart za Żart.

Sądzę, że może boi się konsekwencji i udaje przysłowiowego misia. A czy dawałam się nabierać na akcje typu słodka minka? Jak widać po tym co wniknęło -  widocznie tak.
Spokojnie, wszystko wyjdzie w praniu.

A Ty lupulina na siłę nie musisz pokazywać mi, że jestem sama sobie winna, bo po części jestem. Czyli teraz, ta osoba, która została oszukana, jest ta gorszą... Ok.

No fakt kobiety zgwałcone tez prowokują gwałcicieli. Jak śmią!!!

Brzoskwinko, bardzo wybiórczo traktujesz moje słowa. Próbowałam Ci tylko pokazać inny punkt widzenia, chociażby w kwestii pisania do żony, czy innego spojrzenia na biednego misia. Być może nie tak jak oczekiwałaś, ale próbowałam też kilkoma słowami Cię wesprzeć mimo wszystko. Jestem konkretną babką i często wywalam kawę na ławę. Mnie kilka takich właśnie stawiających do pionu zdań od innych kobiet, kiedyś bardzo pomogło. Wiem, dla Ciebie to jeszcze nie ten etap. Masz chaos w głowie, jesteś rozżalona, szukasz pocieszenia, to zrozumiałe. W tej chwili jesteś skupiona na swoim rozczarowaniu, zranieniu, chcesz żeby innych bolało tak jak Ciebie. Nic personalnie do Ciebie nie mam i nie chcę dalej wikłać się w tę emocjonalną wymianę zdań.

Potrzebujesz czasu, na wyciszenie, na refleksję, na przepracowanie własnych emocji. Powodzenia.

Ja miałam to samo kilka lat temu. Owszem, pewnie autorka dostawała sygnały,ale nie myślała o tym. Musisz wyciągnąć wnioski na przyszłość i być bardziej uważna. Na mnie do tej pory się to odbija, ale czas leczy rany. Nikt nie mówił,że życie będzie łatwe.

A ja myślę, że gdyby więcej ludzi wymierzało sprawiedliwość takim draniom, może mniej czuliby się bezkarni. Oni przecież właśnie na tym bazują i na to liczą, że urażona kochanka usunie się w cień i będzie w samotności lizać rany. Oni za to mogą w tym czasie tulić się do swojej niczego niepodejrzewającej żonki, a na boku znów się rozglądać za nowym obiektem urozmaicającym szarą codzienność.

Nie widzę powodu, by Brzoskwinia miała chronić żonę. To nie ona ją skrzywdziła. Ona jedynie nazwała rzeczy po imieniu.
Ma moralne prawo mówić o swojej krzywdzie, której przyczyną jest ten facet.
Zwłaszcza że sama była nieświadoma tego że jest wykorzystywana.

A żonie zrobi przysługę. Fakt, z pewnością jej nie podziękuje. Może nawet i wolałaby nie wiedzieć (są ludzie, którzy lubią się oszukiwać), ale to do Brzoskwini należy decyzja, co z tym zrobić. Chroniąc żonę, chroni tak naprawdę tego faceta, daje mu poczucie bezkarności, a tym samych zachęca do podobnych działań w przyszłości.

Nie widzę powodu, by przedkładać święty spokój innych nad własne poczucie krzywdy.

Kasiu, tyle w Tobie złośliwości, a zarzucasz ją innym. To się chyba nazywa projekcja. Zrozum to nie ja jestem obiektem Twojej frustracji i cierpienia. Rozwiąż własne problemy z przemocowym partnerem i popracuj nad empatią....dla samej siebie. Pozdrawiam

To, co napisałas, naprawdę jest żałosne, totalnie odpadłam po tym, co przeczytałam Zwracam Ci, jak człowie, uwagę dot. bezcelowości Twoich postow wynikających z braku empatii, a Ty mi wyjeżdżasz o jakichś przemocowych partnerach Tak się składa, że jestem w bardzo szczęsliwym związku,a przemoc została w pełni wyeliminowana i jesteśmy obrzydliwie szczęśliwi . Boli, co?

Teraz już nie jest mi Cię żal. Teraz zaczynam Ci zwyczajnie współczuć, bo  nie rozumiesz treści, które do Ciebie kieruję

I zwróć uwagę, że nie jestem jedyną osobą, która uważa, że nie jesteś do końca... empatyczna.

brzoskwinia
zastanów się nad tą konfrontacją z żoną. Ja tego nie zrobiłam i nie żałuję. Jest takie powiedzenie, że jak zaczniesz w gównie grzebać to samemu zacznie się nim śmierdzieć. Wierz mi, prawda i tak wyjdzie na jaw, zawsze wychodzi, tym bardziej, ze ten facet to zwykły chujopląt.

Ale ona już żonie powiedziała! Nie dostała odpowiedzi, więc zaczyna, już zdecydowanie nadgorliwie, szukać innych sposobów poinformowania. Że niby mąż usunął te wiadomości? Bardziej prawdopodobne jest to, że ta kobieta je przeczytała, ale nie odpisze, bo i co ma odpisać? "Ach, dziękuję ci, dobra kobieto, że otworzyłaś mi moje niedowidzące oczęta"?

Autorka by chciała, żeby jego żona demonstracyjnie wyrzuciła drania na zbyty pysk. I jeszcze ją o tym poinformowała. Żeby sobie po przyjacielsku porozmawiały, żeby tamta odpowiedziała jej na wszystkie dręczące pytania (jak im się w małżeństwie układało ( ) ). Bardzo małe są na to szanse. Jeśli nawet kobieta była nieświadoma poczynań męża to i tak do Brzoskwinki będzie czuła wrogość. A Brzoskwinka ma konkretne oczekiwania co do swojej misji informacyjnej i sama świadomość, że tamta wie i tak jej nie zadowoli.

"Ale ona już żonie powiedziała! Nie dostała odpowiedzi, więc zaczyna, już zdecydowanie nadgorliwie, szukać innych sposobów poinformowania"

A jaki jest dowod ze zona przeczytala? Żaden. Niestety, przykre jest to ze niektórzy wola chowac glowe w piasek. Taka wlasnie tolerancja rodzi kolejne gorsze skutki. Sam jestem tego przykładem. Dlatego jestem za jawnoscia i mowieniem prawdy nawet jeśli prawda kogos zrani. Bo w rzeczywistości to nie prawda rani ale postepowania kogos. Potencjalne narazanie kolejnej osoby na oszustwo jest rowniez zle.

Przeczytaj raz jeszcze to co napisała vinnga, nic dodać nic ująć..