Bycie kochanką nie jest łatwe.

Dobrze, że potrafisz wyciągać wnioski. Następnym razem będziesz rozsądniejsza, nie wpakujesz się w romans. Twoje świadectwo powinna każda jeszcze lub potencjalna kochanka powtarzać sobie jak mantrę.

Dokladnie NeverMind trzeba wiedziec kiedy ze sceny zejśc!

Piekna piosenka

http://www.youtube.com/watch?v=hNqpkigpLgk&feature=related

Czasem mysle, żę gdyby wsrod ludzi panowala zlota zasada i absolutnie kazdy sie do niej stosowal, że malzenstwo rzecz święta- to polowa dzialow tego forum w ogole by nie powstała

Spróbuj powiedzieć to- kobietom, które przeżyły zdradę. One Ci najlepiej powiedzą jaką wartość miałaby ta "nudna sielanka".

Ok, ale ja zostałam zdradzona, pod koniec małżeństwa, wtedy gdy jeszcze miałam siły do ratowania (nie mam pewności czy była to zdrada fizyczna, ale emocjonalna na pewno, on oczywiście nie miał dość klasy żeby się przyznać, a o jej "klasie" wolę się na forum nie rozpisywać). I dzięki bogu, że tak się stało. On nie należał do najnormalniejszych osób, że się tak eufemistycznie wyrażę, nie wiem więc do dzisiaj jakim cudem kochanka - kobieta doświadczona przez los była tak naiwna, że poleciała na takiego pasożyta. Nudna sielanka dla mnie była straconymi dwoma latami, które mogłam w atrakcyjny sposób spożytkować, gdybym tylko wiedziała za jakiego gada wyszłam . Rozumiem, że kobiety zdradzane przeżywają koszmar, ale cóż, takie jest życie, nikt nam nie obiecywał, że będzie lekko, łatwo i przyjemnie, a zresztą jestem zdania, że owa lekkość życia nie byłaby zbyt wartościowa.

Lepiej bym tego nie ujęła. Dokładnie o to chodzi, czy nie można użyć mózgu najpierw, a nie po fakcie? Czy musiała rozwalić czyjeś małżeństwo, żeby stać się "mądrzejsza"? Ta sytuacja przypomina taki schemat półinteligentnego człowieka, który posiada jakiś sprzęt, który nagle przestaje działać. Zamiast w pierwszym odruchu spojrzeć w instrukcję to kombinuje na wszystkie sposoby, metodami typu "uderz", "pacnij", "odkręć, przedmuchaj". W gruncie czego okazuje się, że rozwala urządzenie, a wystarczyło tylko podłączyć je do prądu, bądź wcisnąć "start". I co z tego, że jak kupi nowe to już więcej tak nie zrobi, jak mógłby cieszyć się tym poprzednim zamiast wyrzucać je na śmietnik, gdyby spojrzał do instrukcji.

Ponieważ mam dobre serce, serdecznie współczuję wszystkim kochankom.

Jak one, bidule,   m u s z ą    się męczyć.

Tyle trudności, tyle niewygód, a one, tak bardzo się poświęcają.

Wyrazy podziwu za tak trudne decyzje.

life is brutal nikt nie powiedział, że będzie lekko..

Tak: wyobraz sobie, chcesz byc dobra, dac facetowi szczescie, bo żona nie potrafila, chcesz mu wynagrodzic tyle lat trudnego malzenstwa, jesteś przy nim w chwilach kryzysu gdy jest mu cieżko, zapewniasz mu gniazdko na wypadek gdyby zechcial sie wprowadzic- miliony poświęceń w zamian jedynie oczekujesz miłości a tu psikus facet wraca do żony dowartościowany. Takie to życie jest ciężkie..
I tak nas doświadcza.. no skąd mialaś wiedzieć, że wroci do żony? ohh nie da sie przeciez przewidziec przyszlosci, dlatego jest tak ciężko.. łączmy się w bólu ohh..

Fajnie dziewczyny, że macie ubaw po pachy...

Ubawu nie mam żadnego, po pachy - też nie. Natomiast zadziwiają mnie żale na swój trudny los wszystkich kochanek. Nie rozumiem tego, ułomną kobietą jestem,  u ż a l a n i a    s i ę   n a d    s w o j ą    ś w i a d o m ą    d e c y z j ą   "bycia tą trzecią".
I mam za każdym razem dylemat: śmiać się czy współczuć. Wybieram drogę pośrednią.

Kobiety wypowiadacie sie na temat,,Bycie kochanką nie jest łatwe,,, ale zastanówcie sie czy bycie żoną jest łatwe? Wiele żon zostało zdradzonych,wybaczyły bo zawsze jest jakiś powód do wybaczenia,a to długi, a to dom, a to dzieci,i koło błędne. Nauczyły sie kochac od nowa , ufac, a i tak nigdy nie jest pewne czy facet nie robi nic nadal na boku. Każda kobieta zdradzona ma zawsze żal i nienawiśc do kochanki, ale mało , która ma żal do męża.A moim zdaniem wina jest zawsze po połowie , chociaż wiadomo , że to kochanka ma wybór byc lub nie z takim facetem. Nie można tylko miec żalu do kobiety , która jest kochanka , ale przede wszystkim do naszego partnera. A tak już na sam koniec zastanówmy sie dlaczego nasi partnerzy szukają zabawy na boku?

Wiesz, największym problemem sprzeczek na forach jest to, że każdy próbuje "ugryżć" temat z innej płaszczyzny..To zrozumiałe, każdy ma przemyślenia osobiste odnośnie danego tematu. Każdy może odnależć inny aspekt wypowiedzi. Wiadomo, że w temacie "zdrady małżeńskiej" każdy może akcentować cos innego. Albo zdradzoną żone, albo kochanke i jej sytuacje, albo męża...

Użalanie? raczej zrozumienie i wsparcie. Nie koniecznie chodze i rozczulam się nad osobą oszukaną jak to mi jest jej żal itp. O moim wspólczuciu mówie teraz tylko do Was aby przywołać moje prywatne emocje. Na te "współczucie" składa się: "podstawowe zainteresowanie, którego wymaga osoba "poszkodowana", rozmowa (wysłuchanie) z "poszkodowanym", ewentualne wskazanie alternatywnych rozwiązań". -> oczywiscie mówie tu o przykładzie kobiety, która nie miala pojecia w co sie pakuje a nie o kimś "świadomym"!!!!

Przerażający jest fakt, że na forum co raz więcej pojawia się wątków własnie o byciu ta trzecią. Wynika to ze zmiany w zakresie poluzowania granic w tematach dotychczas uznawanych za tabu? Czy jakieś nowe zmiany w stylu życia "małżeństw" ?

Szkoda, że niejednokrotnie zdrady są wyciszane w przypadku żon, kobiety milkną i chowają ból przed spoleczenstwem-bo on zarabia!! byle by jakos dożyć z nim do ostatniego-do wyplaty bo same nie dają rady.. Zreszta powodow jest milion.
Wiec dlaczego kochanice wyszly poza granice "tematow tabu" i obwieszczają wszem i wobec o swoich rozterkach miłosnych do żonatych?to staje sie modne czy jak?
Boje sie, że to społeczeństwo zaczyna być bardziej pobłażliwe i zbyt altruistyczne do osób łamiących zasady moralne..

po rostu zaczelo sie o tym mowic, a nie ukrywac. swiat idzie do przodu, wieksze mozliwosci zdrady (internet, telefony), ale kiedys tez byly zdrady tylko nikt o tym nie mowil. A zona jak chce byc zdradzana i rola zdradzonej zony jej odpowiada to jej sprawa

Tak faktycznie. Na szczescie nikt nie ślubował nikomu wierności.. w ukladzie malzenskim!!!!!!!

ale to ten maz jest niewierny a nie kochanka .. wiec o co kaman ? kochanka nikogo nie zdradza ...wiernosc slubowal maz i to on powinien sie z niej wywiazywac,

ja nic nie musze konczyc papiery rozwodowe sa w sadzie tym razem Ci sie nie udalo
on jest moj wystarczyla spokojna rozmowa bez zadnych szantazow i klotni i pozew o rozwod oddany

a zona moze oczekiwac wsparcia?
dokladnie tak samo kochanka moze oczekiwac wsparcia, bo jak maz wrocil do zony, to OSZUKAL kochanke, bo pewnie jej obiecywal,ze odejdzie. wiec kochanka zostala tak samo oszukana jak zona i ma takie samo prawo oczekiwac wsparcia jak zona

A kto inny mi zagwarantuje,ze mnie nie zdradzi kiedys? nikt mi tego nie zagwarantuje,ze mnie nie bedzie zdradzal. uwazam,ze takie samo ryzyko, a nawet mniejsze niz z innym wolnym facetem, bo moj K mnie kochal przez lata zanim odwazyl sie odezwac, wiec mam nadzieje,ze juz wie jak to jest beze mnie i jak sie za mna teskni latami, ze sie najpierw 10 razy zastanowi zanim zrobi cos glupiego tym bardziej,ze wie,ze jak ja odryje zdrade to on poleci szybko za drzwi ...

Napiszę wam moją historię i mam nadzieję, że choć ktoś coś poradzi, doradzi, a nie zbeszta.

Poznałam męzczyznę starszego od siebie, oczywiście ma żonę, dorosłego syna...wiadomo spotkania z początku to tylko wiadomo jakiś krótkotrwały romans miał być...no właśnie miałbyć, bo ja zaczęłam się coraz bardziej w niego wdrążać, coraz bardziej mi go brakuje i jest to taki ból...
Z żoną mu się nie układa (podobno) i nawet coś mówił o rozmowie, że jest mu dobrze ze mną, mogłabym być jego żoną itp...tylko, że jego wiek..Ogólnie stwierdził, że się zakochał we mnie...no a ja w nim...co jest teraz największym nieszczęściem, bo póki mi nie zależało i się bawiłam było ok. a teraz chcę go coraz mocniej i mocniej. Z poczatku też niczego sobie nie obiecywaliśmy, spotykaliśmy i tak wyszło

Wiem, pewnie głupia w to wszystko wierzę i marz e, bo pewnie każdy tak mówi...ale może jednak nie każdy??? Pytał mi się czego oczekuję, ale w końcu czego mogę???
Ogólnie stwierdził, że się zakochał we mnie...no a ja w nim...co jest teraz największym nieszczęściem, bo póki mi nie zależało i się bawiłam było ok

NIe wiem co robić...może jest jakiś sposób by go sprawdzić???
Ciągnąć to i poczekać, czy zakończyć to teraz z maskarycznym bólem serca...
ja jeszcze wierzę w ludzi...

Obyś sie kiedyś nie pogubila w tych silnych przekonaniach i oby nie pojawiły się rozterki "moze on juz kreci na boku, przeciez tyle lat kochal mnie a jego zona nie miala tej swiadomosci"

No jasne, że tak. Tylko zaznaczam, że tutaj należy przedyskutować granice zasad panujacych w zwiazku. Czym są obietnice? czym jest zaufanie? czym są zasady uznawane w związku? i jakie one są? a jakie są wartości? Jezeli jeden partner uznaje wiernosc za rzecz swieta-drugi o tym wie zapewnia o wiernosci a mimo to prowadzi podwojne zycie to gdzie tu jest przepraszam zwykla uczciwość?

W tym, że jestes niezalezna-zawsze to bede popierać to kwestia dla mnie niezwykle istotna. Nie pozwolilabym na uzaleznienie od faceta pod wzgledem finansowym. Ale zauwazylam, ze jednak zabezpieczylas sie na ewentualne rozstanie.. Tak.. wytworzylas sobie wlasne terytorium "dam rade bo jak mnie zostawi to.."-nie wiem jak dlugo czlowiek potrafi byc szczesliwy wiedzac ze nie bedzie mogl do konca zaufac osobie ktora kocha

ja ufam zabezpieczylabym sie przed kazdym innym tak samo, bo widzialam na przykladzie jego zony,ze potem jest problem. jak kobieta jest niezalezna nie bedzie musiala sie meczyc ze zdradzaczem, tak zostalam wychowana i tak mam. nigdy nikt nie wie co sie przytrafi i lepiej byc zabezpieczonym na przyszlosc, to nie musi byc zdrada, ale moze byc rowniez smierc ciezka choroba ... zabezpieczenie jest zabezpieczeniem

Jednak do konca nie odpowiadalo jej to że mąż ja zdradza.. jednak nie bylo tak pieknie.. wygoda? gdzie jest honor mezczyzny, ktory odchodzi jak sie uczucie wypala ja sie pytam?

W Twojej sytuacji jednak nie honor zony jest istotny tylko faceta/męża. Sadze jednak, ze przez lata zona byla zapleczem...na wypadek gdybys odeszla...ze ta wygoda kryje sie w pojeciu "zaplecza" idealnie. Nikomu nie jest latwo sie rozwodzic a jeszcze trudniej zapewne jest zyc w dwoch zwiazkach jednoczesnie.

zona nie byla zadnym zapleczem. tak bylo wygodnie, bo obie sie na to godzilysmy i tyle. juz to pisalam.
zreszta w tamtym watku wszyscy mi pisali,ze to ja jestem zabawka, a teraz Ty piszesz,ze to zona byla zapleczem ?
jakos nie interesuje mnie taki jego honor, uwazam,ze mial honor przyznajac sie zonie,ze kogos ma sam z siebie, bo zaden prawie facet sie nie przyznaje, ukrywa kochanke i oszukuje zone

nie sypial z zona bedac ze mna, ona sama mi to potwierdzila i powiedziala w jednej z rozmow...
i to nie slowa zdrajcy tylko jego zony a mysle,ze gdyby chciala to mogla nawet sciemnic,ze z nia sypia,zebym ja miala nauczke wiec wiem na bank,ze to prawda poza tym nie wracal do zony bo ze mna mieszkal

Nie spodziewałam się takiej dyskusji. To forum- każdy ma prawo wyrazić swoje zdanie. Każdy w życiu inaczej spostrzega pewne kwestie i ta dyskusja jest idealnym tego przykładem. Istnieje jedna zasada- nie oceniać. Śmieję się w twarz ludziom, którzy mówią, że nigdy w życiu czegoś nie zrobią. Dopiero pod koniec życia możemy stwierdzić czego nie zrobiliśmy. Życie jest pełne niespodzianek... nigdy nikt z nas nie wie jak się pewnego dnia zachowa. Sądzę, że czasami trzeba postawić się na miejscu pewnych osób.  Co było- minęło i żadne słowo Wasze tego nie zmienią. Każdy w tym układzie ma swoją winę- kochanka, mąż i żona. Nikt nie jest bez winy.

nie napisalam,ze jest normalna tylko,ze kazdy musi sie liczyc,ze moze sie zdarzyc...

licze sie z tym,ze tak moze sie zdarzyc.
poki co mnie nie zdradza, wiem o tym, a co bedzie dalej to nikt nie wie

W związku z tym, że życie kochanki nie jest łatwe - przytoczę mój list otwarty do Premiera sprzed kilku tygodni, który zamieściłam w adekwatnym wątku i jakoś - i tu megazonk - żadna z zagorzałych kochanek nie poparła go i zawartych w nim postulatów.

A oto i on:

"List Otwarty do Pana Premiera w Sprawie Poprawy Sytuacji Kochanek.

               Szanowny Panie Premierze,
w obliczu zbliżających się wyborów parlamentarnych pragnę przedstawić Panu palący problem polskich kochanek.

Jak wiadomo - w naszym purytańskim i zacofanym kraju nie mamy wielowiekowych tradycji - takich jak na przykład we Włoszech, Grecji czy choćby Francji - i posiadanie tak zwanej metresy - nie jest u nas zjawiskiem akceptowalnym społecznie. A powinno.
I już wyłuszczam dlaczego - mało tego, jestem przekonana, iż jako mężczyzna od wielu lat żonaty, przychyli się Pan do moich postulatów i wspólnymi siłami odmienimy nasz kraj.

                       Kochanki powinny doświadczyć ulg podatkowych z racji swojej sytuacji życiowej.

Uzasadnienie:

w obliczu narastającej recesji spowodowanej krachami zarówno na rynku amerykańskim jak i krajów Euro - jesteśmy jako obywatele postawieni przed falą rosnących cen i drożejących kredytów. Statystyczny Kowalski w rodzinnym budżecie posiada coraz mniej środków, nie tylko aby zapewnić rodzinie godziwy byt, ale i na zapewnienie sobie samemu rozrywek adekwatnych do stylu życia, wykształcenia i pochodzenia społecznego. Jak powszechnie wiadomo - lwia część ludzi wykształconych wyemigrowała, prawdziwa polska inteligencja została zdziesiątkowana przez komunistów - w kraju ostali się jeno debile, nieuki i niezaradni życiowo. Idąc tym tropem poziom rozrywek przeciętnego Kowalskiego jest mocno ograniczony. Sprowadza się głównie do alkoholu i dupcenia.

Na alkohol podnosi Pan ciągle akcyzę jednocześnie tępiąc tradycyjny folklor jakim jest pędzenie bimbru. Alkoholizm stał się więc rozrywką drogą. Najtaniej wychodzi dupcenie.

Jak zapewne Panu wiadomo - jest Pan przecież pięknym okazem mężczyzny w sile wieku - dupcenie może dostarczyć wielu uciech zarówno w aspekcie psychicznym jak i fizjologicznym. A także zdrowotnym. Spalane są zbędne kalorie, poprawia się krążenie, a wydzielane endorfiny - powodują znaczną poprawę nastroju.
Niestety Panie Premierze - przemierzając wszerz i wzdłuż nasz piękny kraj odkrywam, iż prostytucja jest również usługą dla przeciętnego Kowalskiego za drogą. Mało tego, ponieważ jesteśmy ciągle krajem zacofanym - żadna z rządzących partii nie pokusiła się o uchwalenie ustawy legalizującej prostytucję. Uważam to za błąd kardynalny - usługi powinny być opodatkowane 23% VATem, a pracownice sektora przymusowo zarejestrowane w ZUSie i objęte programem okresowych badań zdrowotnych. Dzięki temu społeczeństwo nie byłoby narażone na falę trypra - szczególnie sezonowo rozkwitającego w kurortach i przy głównych trasach tranzytowych.

Ale - do rzeczy. Kochankom należy się ulga z racji darowizny na rzecz społeczeństwa. I do tego postuluję ja - wieloletnia żona. Jak wiadomo my - żony - i te byłe i te obecne - z wiekiem zmieniamy się nie do poznania. Nie dość że masowo głupiejemy, to jeszcze brzydniemy, porastamy włosiem na całym ciele a z paszcz ziejemy ogniem i śmierdzimy siarką. Wiele z nas kuleje na jedną nogę - poruszamy się więc zgoła niezgrabnie. Na szczęście rasa naszych mężczyzn przedstawia się ewolucyjnie na przeciwnym biegunie. Młodnieją, przystojnieją, są coraz bardziej oczytani i powalają horyzontami. Dzięki instytucji kochanki - mają darmową rozrywkę, pozwalającą na poprawę zdrowia psychicznego i fizycznego. Dzięki temu w pracy są bardziej wydajni, nie są pacjentami ośrodków zdrowia - słowem PKB rośnie na naszej zielonej ekonomicznej wyspie a państwowe pieniądze nie są marnowane na walkę choćby z miażdżycą czy rakiem prostaty.

Postuluję zatem o utworzenie Stowarzyszenia Kochanek. Stowarzyszenie powinno zrzeszać panie pełnoletnie - ale maksymalnie do 27 roku życia. Jak Pan zapewnie zdaje sobie sprawę - wiek lat 27 sprzyja depresjom (spójrzmy choć na slynny Club 27 zrzeszający artystów), więc w dbałości o zdrowie psychiczne tych pań, ustawa winna je chronić. Poza tym, zostają jeszcze trzy lata na przysłowiowe "złowienie" męża i założenie rodziny - dzięki temu przyrost naturalny nie będzie spadał. Dodatkowo - jak wiadomo - statystyczna Polka, szczególnie mężatka, z wiekiem nie nadaje się do niczego oprócz zamknięcia w komórce pod schodami, a nowe rzesze kochanek trzeba przecież wychowywać i przysposabiać.

Kochanki powinny być objęte darmową opieką zdrowotną oraz co najmniej minimalnym funduszem emerytalnym. Jak wiadomo - nawet dobroczynność - powoduje szereg chorób zawodowych, a przecież nie chcemy społeczeństwa chorego - ale społeczeństwa szczęśliwego.

Kochanki powinny otrzymywać zasilek pielęgnacyjny w wysokości 200PLN miesięcznie - na wizyty u coucha, który będzie motywował je do dalszej charytatywnej pracy.

Kochanki powinny otrzymywać miesięczne wynagrodzenie ze Skarbu Państwa w wysokości połowy pensji minimalnej - na podstawowe potrzeby życiowe. Jak wiadomo - przeciętny Kowalski w obliczu recesji - nie może uszczuplać domowego budżetu, a z czegoś żyć trzeba.

Raz na 3 lata kochanki powinny mieć prawo do bezpłatnej wizyty w Sanatorium na okres 14 dni.

Jako państwo chrześcijańskie (bo przecież nie liberalne, tfu!) powinniśmy stworzyć nurt Duszpasterstwa Kochankowego. Msze w wybranych kościolach parafialnych, najlepiej w niedziele - ponieważ jak wiadomo - panowie korzystający z usług kochanek niedziele spędzają w gronie familii jak na prawdziwych chrześcijan przystało.

Kończąc - jestem przekonana, że dzięki mojemu autorskiemu pomysłowi - wspólnymi siłami położymy kres fali rozwodów, która ostatnio zalała nasz piękny kraj. Społeczeństwo bowiem przestawszy szanować przykaz dozgonnej męki ze współmałżonkiem - zaczęło podejmować idiotyczne próby rozmów i kulturalnych rozstań, łamiąc święte przysięgi zlożone w kościele - i układając sobie życie na nowo z miłości.

Liczę na poparcie nie tylko z Pańskiej strony, ale także ze strony Pana Małżonki. Macie Państwo również uroczą córkę - na pewno - jak każdy przyzwoity rodzić w naszym karaju - kształci ją Pan według zasad: nie oceniaj, wybaczaj, nigdy nie mów nigdy oraz wtłacza jej Pan zasadę iż nad uczuciami nie można panować.

Zresztą - z własnego doświadczenia powiem Panu, iż wirtualnie znam wiele matek reprezentujących identyczne stanowisko - na pewno swoim córkom także wtłaczają do głowy, że jeśli w ich życiu pojawi się mąż i rodzina, to natychmiast należy pozwolić zięciowi na posiadanie kochanki. Mało tego nie należy winić ani zięcia ani kochanki - tylko własne dziecko - za nieumiejętność zatrzymania męża przy sobie.

I tym optymistycznym akcentem zakńczam mój postulat. Liczę na szybką odpowiedź - wybory już w październiku."