niekobiece kobiety

Ludmiła - Cieszę się, że zamiast kasy, pracy są ważniejsze dla mnie rzeczy, bo jak kasa by się kiedyś skończyła, albo pracy nie było to mi przynajmniej coś zostanie. Nie widzę sensu ciągłego stawiania na swoim i sprzeciwiania się mężczyźnie dla zasady, bo ja się nie czuję przez mężczyzn ograniczana ani dyskryminowana. Nie wiem po co miałabym jechać z facetem gdziekolwiek, skoro nawet co do określenia gdzie będziemy spać nie umiem się z nim dogadać. Dla mnie ustąpienie to nie jest oznaka słabości charakteru. Ja psychikę mam niezłą, nie muszę udowadniać nikomu swoich racji. Jak jest coś na co się nie chcę zgodzić, to się po prostu nie zgadzam, ale jak mi czasem nie zrobi większej różnicy, to ustąpię, bo i po co mam się kłócić niepotrzebnie. Po to potrafimy mówić żeby się porozumiewać z innymi ludźmi.
Na szczęście to, co ty uważasz za kobiece nie jest prawdą objawioną i jedynym wyznacznikiem kobiecości na świecie, a jedynie Twoją subiektywną opinią.

majka - też jestem zdania, że facet powinien mieć zgrabny tyłek . Szersze biodra i duże pośladki to jest atrybut typowo kobiecy, ewolucja nas tak urządziła i zakodowała nam w mózgu pewne schematy.

Kobieta zazwyczaj jest słabsza fizycznie, ale przecież sztangistki i kulturystki to też kobiety, a siły to im niejeden facet może pozazdrościć.
Mnie to, że jestem słabsza fizycznie niż większość facetów nie przeszkadza specjalnie w trakcie sparringów z kolegami. Po prostu bardziej muszę polegać na technice i szybkości, a to mi wychodzi na dobre. No i z rewolweru mi się ciężko strzela, bo jest ciężki i odrzut ma duży, a ze strzelby muszę w bocznej pozycji, bo mam ręce za krótkie , ale mi to nie przeszkadza w niczym na dobrą sprawę. Tak jak mi nie przeszkadza, że natura mnie nie obdarzyła umiejętnością sikania na stojąco

Co do wylewności, to coś w tym jest - ja bardzo szybko okazuję pozytywne emocje i robię to dość żywiołowo, mimo, że i tak jestem z reguły dość opanowana. Nie mam oporu żeby się bardziej wylewnie witać i żegnać z ludźmi, których lubię.

Ja dzisiaj jestem kompletnie nieumalowana, tarzam się po podłodze, bo trenuję pady do egzaminów, nie uczesałam się nawet i nadal nie czuję się przez to mniej kobieca.

I TU się zgadzam w 200%
Tyle, że... moim zdaniem nie ma tu nic do rzeczy kobiecość
Jakbyś była 21-letnim facetem, którzy pomimo iż łeb mu pęka, postanawia iż jednak prysznic weźmie i SIĘ OGOLI... byłoby to w jego wydaniu kobiece?

Nie. Kobiecosc nie ma nic do tego.
Chodzilo mi tylko o to ze ja sie w sumie nie dziwie ze jak ktos nie potrafi ogarnac siebie (np chodzi z tlustymi wlosami) to nic dziwnego ze nie wyrabia sie w pracy czy na uczelni. To jakies takie powiazane ze soba mi sie wydaje. Jak nie wstane i sie nie ogarne to caly dzien tak orzesiedze. Jak jednak sie ogarne mimo ze jestem chora to i sklece cos produktywnego. Nie mowie oczywiscie o jakis ciezkich chorobach i wysokich goraczkach tylko o standardowych przeziebieniach i wirusach.

tak, ja uważam ...

No mnie tez sie zdarzalo wracac ze schroniska dla pieselow (celowa pisownia ) ubadzgana po uszy bo sie ciesza i wstapic po drodze do sklepu. Wiadomo ze nie mialam na sobie wtedy szpilek i spodnicy tylko jakies legginsy. Zastanawia mnie po prostu ze niektorzy na co dzien wygladaja bardziej niechlujnie niz ja wtedy (a nie bylam czysciutka) i ze im to nie przeszkadza. Oberwane guziki, nierowne paznokcie, nie daj boze brudne. To mnie dziwi zwlaszcza w przypadku kobiet ktore wieksza wage przywiazuja do estetyki niz faceci. Tak samo nieogarniecie dziwi mnie bardziej w przypadku kobiet bo faceci to moim zdaniem rozmenlane stworzenia
Konno kiedys jezdzilam bardzo czesto, teraz rekreacyjnie (zdrowie niestety, tylko jak sie robi cieplej bo zaraz cos lapie) wiec wiem jak jest. Chociaz ja zapach koni kocham. Dobrze mi sie kojarzy

Również uważam, że nie brakuje, ani nie brakowało tej artystce kobiecości.

A ja myślę, że pomimo pracy z mężczyznami i gatunku muzyki, nie "udało" jej się być chłopem. Wzbudzała swego czasu dużo kontrowersji i zwracała na siebie uwagę - prawa show biznesu. Mimo ubioru i pozy, zawsze przebijały przez nią kobiece cechy, przynajmniej w moim odczuciu.

w moim dokładnie też,
młodość jest czasem poszukiwań - u niej świetnie, to było widać
a dojrzałość ?
czystej wody kobiecość, choć z pazurem ...
mnie, to bardzo odpowiada
zdecydowanie wersja super ! niż nijaka panieneczka z pudełeczka, kamisiowe ma usteczka o sorry karminowe

"Śmiej się pajacu!" to słowa które przeszły do historii i do dziś funkcjonują w potocznym języku. To jednocześnie synteza treści opery Ruggiera Leoncavalla Pajace

Masz rację. Ja noszę głównie czerwień, czerń, biel i szarość bo mi pasuje.
ALE ważne jest zestawienie tych kolorów i fason. Jakbym założyła przyszerokie spodnie koloru zgniłej zieleni i szary t-shirt wyglądałabym jak bezkształtna masa.
Zakładam szarą sukienkę i niebieską biżuterię i efekt jest zupełnie inny.
Za to nie wyobrażam sobie siebie w jakiś neonach - tandetnie to wygląda.

Ja się kompletnie nie widzę w żółtym - z moją karnacją wyglądam w tym kolorze jak jajecznica. Podobnie beżowy nie pasuje mi specjalnie, chyba że łączony z jakimś żywszym kolorem. Czerwieni też prawie nie noszę, ale dlatego, że po prostu nie przepadam za tym kolorem.

Ja nic nie mam do neonowych kolorów na odzieży typowo sportowej. Zwłaszcza połączenie tych kolorów z odcieniami szarości wygląda bardzo fajnie. Ja nieraz praktykuję taki ubiór i wygląda to całkiem fajnie.

Z sukienkami to jest nieraz dramat - te niektóre złote wyglądają jak na wiejskie wesele. Może i sama sukienka nie jest czasami taka zła, ale jak sama jest mocnym akcentem, to łączenie tego wszystkiego z brokatem na wytapirowanych kudłach, tonie biżuterii i opaleniźnie z solarium albo bronzerem wygląda jak rodem z taniego burdelu. Co nie zmienia faktu, że to wciąż jest bardzo kobiece - żaden normalny facet przecież tak by się nie ubrał

Długie kwadratowe, bogato zdobione tipsy też są kobiece, co nie zmienia faktu, że dla mnie wyglądają w 90% przypadków wulgarnie, karykaturalnie i tandetnie.

Ja mam jedną bladoróżową sukienkę. Jak się w nią samą ubiorę jest kompletnie nijaka przy mojej bladej skórze - za to z kurtką ramoneską z niebieskiego jeansu i czarnej skóry, czarnymi, lśniącymi szpilkami albo glanami, kryjącymi rajstopami i paskiem w talii wygląda to zjawiskowo. Po prostu jeans i czerń sprawiają, że ta sukienka wygląda na mnie świetnie. Zestawienie robi bardzo dużo.

Tak, czy inaczej dobór koloru ubrań jest ważny dla obu płci. Podobnie jak fasonów. Większość męskich ubrań co prawda ma takie mało wyszukane kolory w spokojnych tonacjach, ale jak ostatnio widziałam pastelowo seledynowe obcisłe męskie sweterki w jakimś sklepie, to pomyślałam, że nawet najbardziej męski i seksowny facet jakiego znam będzie w tym wyglądał beznadziejnie.

Z damskich ubrań kompletnie niekobiece i paskudne dla mnie są buty z kwadratowymi czubkami. Moja mama zawsze mówi, że to są buty do trumny. Jakbym miała do wyboru ubrać do sukienki takie kwadraciaki albo buty taktyczne, to poszłabym w taktycznych. Najbardziej zgrabna i wąska stópka w butach z kwadratowymi noskami wygląda paskudnie.

Nieumiejętność doboru fasonu to jeszcze inna kwestia - ostatnio w kolejce w sklepie stały przede mną dwie ogromnie grube dziewczyny. Obie wciśnięte były w bardzo obcisłe leginsy, spod których cienkiego materiału odznaczały się na dupach szwy i cały krój majtek. Tu i ówdzie coś się wylewało albo robiły się jakieś wałeczki. Oczywiście, że były ubrane kobieco, ale wizualnie to była jakaś katastrofa.

Nadal podtrzymuję, że nie ubranie czyni kobietę kobietą, za to uważam, że tą kobiecość ubranie może podkreślać. Nie musi to jednakże oznaczać, że efekt końcowy będzie miły dla oka

Myślę bardziej właśnie, że w obu wydaniach kobieca, fajna babka po prostu Wtedy inny strój też, bo miała buntowniczą naturę, potem po prostu się zmieniała, więc i strój mógł się zmieniać. Jednak nadal ma w sobie ten pazur, lubię ją

Edit: Co do kolorów, to lubię bardzo niebieski, zielony. No pasują mi podobno, mam jasną cerę bardzo, ciemne brązowe włosy i ludzie mówią, że pasuje mi. Jednak jakby nie pasowało, to kurczę, tak lubię te kolory, że raczej i tak bym nosiła choćby czasem W białym może za to byłoby mi źle, może za bardzo rzucałaby się w oczy moja bladość, którą polubiłam, ale jednak tutaj może byłby to efekt za mocny tego Czarnego za bardzo nie lubię. To, że lubię niebieski, zieleń to tak jakby spojrzeć, to nic dziwnego, bo wybierają podobno te kolory zwykle osoby dosyć wrażliwe itp, a ja taka właśnie jestem. Potrafię tak samo tupnąć nogą, ale niewątpliwie raczej mam dużą empatię, sporo wrażliwości, więc w sumie dla wielu osób nie jest zaskoczeniem, że takie kolory lubię, na forum pewnie też widać, że taka jestem, więc zaskoczenia nie ma. Brązowe, bure kolory lubię tak średnio, bez szału. Czasem czerwienie, ale nie za dużo z umiarem lubię. Róże, ale takie delikatne i nie za dużo, bo tak jakoś mocniejsze czy coś, to średnio. Źle wyglądam chyba i źle się czuję w żółciach, pomarańczach w sumie, nie mam wiele takich rzeczy. Lubię właśnie niebieski, zielony, pastelowe odcienie, ale te chłodne też, błękity z niebieskich, ale te granatowe też, z zieleni to wszystkie chyba zarówno te jaśniejsze jak i wyrazistsze szmaragdowe. To chyba takie ulubione i wiele takich rzeczy mam w szafie. Fiolety też lubię A desenie "romantyczne", w sumie też wychodzi moja romantyczna natura itp (:P) heheheh, czyli np kwiaty, motyle czasem. Nie uważam, że to dziecinne, często są ładne, kobiece, zwiewne. A czasem oczywiście dla odmiany lubię i zwykłe nadruki czy zabawne i takie rzeczy jakieś też chyba miałam i jeszcze kiedyś coś takiego kupię Za wielu odcieni kolorów konkretnych Wam nie podam, bo mimo bycia kobietą nie mam wykształconego zmysłu wielu kolorów, dlatego właśnie najczęściej mówię niebieski, zielony, jakoś tak mówię zwykle ogólnie i sama wielu odcieni bardzo nie znam. Tutaj chyba konkretnie jak facet mam bez rozdrabiania się na odcienie zwykle, choć oczywiście jak pisałam lubię różne odcienie kolorów, ale nie zawsze rozróżniam i nie czuję, by było mi to potrzebne bardzo, więc piszę ogólnie właśnie

Ja lubię jej twórczość i sposób w jaki dążyła do sukcesu. Nawet w liceum, mając za współpracowników dojrzałych mężczyzn, wiedziała, że kieruje swoje utwory do młodzieży.
Nie mam nic do wizerunku wampa. Nawet uważam, że świadome i dojrzałe kobiety znajdą w awangardowym stylu coś dla siebie. Glany nie wykluczają kobiecości, a są na prawdę wygodne. Wystarczy je odpowiednio połączyć i już strój do pracy dla pani artystki fotograf w plenerze gotowy. Kwestia okoliczności i umiejętności dostosowania się do sytuacji.

To jeszcze zależy jaki odcień żółtego. Mnie np. pasuje miodowy albo musztardowy, ale we wszystkich kolorach słońca czy żonkila wypadam blado.

Glany są bardzo fajne i wygodne, ale niestety nie pasują do noszonych przeze mnie spódnic i sukienek, a spodni nie posiadam. Szkoda w sumie, ale coś za coś. Tipsy też do mnie nie pasują, bo podobnie jak WitchQueen mam za małe dłonie i komicznie by to wyglądało, jakby małemu dziecku założyć tipsy. Długość moich paznokci nie wykracza poza opuszki palców, ale paradoksalnie bardzo często słyszę, że mam ładne dłonie. Mnie natomiast bardziej podobają się kobiety z dłuższymi paznokciami, na których można zrobić francuski manicure, ale trawa zawsze jest zieleńsza po drugiej stronie płotu.

No wlasnie ja nosze tipsy wlasciwie tylko dla wygody. Nie trzeba ich malowac co kilka dni. Mozna z nimi robic wszystko. Nic nie odpryskuje. Paznokcie rosna mi wolno wiec nie ma odrostow. I takie frenche pasuja do wszystkiego.
Przyklad - na basenie lakier szybko odchodzi (ja mam w ogogole taka plytke ze mi szybko odchodzi kazdy lakier) ape tipsy wygladaja perfekcyjnie.
Lubie oszczedzac czas - paznokcie raz na 3 tygodnie, depilacja raz na 3 tygodnie - lepsze to niz codzienne golenie i malowanie paznokci co 3 dni
Tipsy nie sa ostre, wiec raczej ciezko nimi komus zrobic krzywde. Duzo mocniej drapie sie naturalnymi paznokciami.

Pewnie dlatego, że nigdy nie nosiłam. Jako dziewczynka byłam zawsze ubierana w sukienki i później tam mi zostało. Bodajże w wieku 16 lat kupiłam swoje pierwsze i jedyne w życiu jeansy. Nie byłam przyzwyczajona do spodni, więc strasznie dziwnie mi się w nich chodziło. Przeleżały swoje na półce, a potem wyrzuciłam. W sumie nie  byłam w sytuacji, kiedy te spodnie były potrzebne, więc nie kupowałam nowych.

Oj w dzinsach rowniez
Nie wyobrazam sobie w nich cwiczyc

A legginsy to moim zdaniem nie spodnie
Cats - spodniczki do tenisa sa swietne, kocham je

Wydaje mi się, że jeśli kobieta uprawia jakiś sport, niekoniecznie taniec, ale np. jogę, fitness, pilates, to nie ma problemu z ładnym poruszaniem się, bo to w jakiś sposób wpływa na świadomość własnego ciała, która z kolei owocuje ładnym poruszaniem się. Nie znam się jednak na tym, więc może się mylę.

Od razu przyszły mi na myśl kobiety, które zakładają szpilki mimo, że kompletnie nie potrafią się w nich poruszać i chodzą sztywno jak na szczudłach, a przy schodzeniu po schodach trzymają się kurczowo poręczy.

Co innego uraz, a co innego celowe zakładanie butów, w których się nie umie chodzić, a jednocześnie zakłada się je, by wyglądać seksownie, mimo chodzenia jak kaczka.

Kammiś, ja się zawsze poruszałam bez wdzięku, jestem bystra ale pozbawiona gracji, no i co zrobić? Ja się właśnie poruszam jak w zbroi.

A neonowych kolorów nie cierpię,ale z bladą skórą są jeszcze ok, z mocną opalenizną to już mi się w ogóle nie podoba. Ale ja noszę się prawie wyłącznie na czarno, czasem jakieś brązy, szarości, biel albo ecru. Tylko szale noszę czasem kolorowe.

Te wyprowadzanie psa w spodnicy-swietne. Chyba yorka na trawniczek przed blok.

Ja tańca nie lubię, kompletnie nie czuję i nie praktykuję. Drewniana jestem w tańcu jak cholera.
Za to praca nóg w walce, wszystkie proste, sierpowe, kopnięcia okrężne i inne czynności nastawione na eksterminację ludzi idą mi bardzo fajnie Podobnie jak fitness. Na łyżwach umiem jeździć tylko do przodu i wątpię, że to się kiedyś zmieni. Lubię oglądać jazdę figurową, ale jakoś nie wyobrażam sobie żebym sama miała tak umieć.
Chód mam raczej dość stabilny i ciężki, ale w butach na obcasach problemów nie mam. Z zakręceniem biodrami kiedy trzeba też nie.

Chetnie bym wstawila zdjecia ze spacerow, nie umiem. Dwa dni temu taki wiatr ze jak wyszlam na otwarta przestrzen to prawie sie przewrocilam. A greyhound pociagnac po ziemi kilkadziesiat metrow tez potrafi.

A na przypomniała mi się jeszcze taka sytuacja, ja mimo wszystko nie mam siły zbyt dużo w rękach, kiedyś spotkałam kobietę która sama odśnieżała, sobie wjazd, i ona ma sprawnego męża!!! No przepraszam bardzo ale gdzie on był, że na to pozwolił i za nią nie odśnieżył? A wjazd był ich wspólny. Ja bym palcem nie kiwnęła odśnieżania to męska robota powinna być. Raz że ja łopatę w ręku miałam może kilka razy w życiu, dwa, ze ja bym może, ze dwa razy przerzuciła śnieg i byłabym już zmęczona.
To samo jak się samochód kobiety  pchają, podczas gdy kierowcą jest facet, ogóle kobieta nie powinna pchać samochodu nawet jak się zakopie w zaspie powinna poprosić mężczyzn o pomoc.
Tak samo jak złapie się kapcia, moim zdaniem kobieta która ma faceta na którego może liczyć pierwsze co powinna po niego zadzwonić i on powinien przyjechać i pomoc. A tak w ogóle kobiety co robicie jak złapiecie kapcia? Umie któraś z Was zmienić koło?

Ty nawet nie zdajesz sobie sprawy, jak potrafisz nastrój innym poprawiać
Kocham Cię coraz bardziej...
Co do odśnieżania - jak się ma posiadłość, a nie ma pod ręką "woła roboczego" i chce się na tych szpilkach latać... to nieodśnieżenie grozi 2 konsekwencjami. Primo - połamaniem nóg, co nie zawsze kończy się noszeniem na rączkach i secundo - mandatem od straży miejskiej
Wymiana koła zaś... pewnie każda wymienić potrafi, bo do tego intelektu ANI niezwykłej SIŁY FIZYCZNEJ nie potrzeba
Natomiast... czy się to zrobi tradycyjną metodą na "BO ja jestem taka mala" z przełomu wieku XIX I XX, czy też całkowicie WPÓLCZESNĄ pt. "KTO nie da rady?! JA, nie dam RADY?!" ... ma się nijak do tematu wątku

A skąd Ty możesz mieć pojęcie jakiego mam psa? Kupiłam go tylko w tym sensie, że w moim schronisku za każdego psa obowiązuje opłata. Miał wtedy co prawda 3 lata, ale miał i nadal ma swoje problemy, jak każdy pies po przejściach. Wymaga codziennej pracy i nauki, ale mnie to nie przeszkadza.

Według Ciebie kobieta nie jest w stanie zarabiać sama na siebie? Ciekawe podejście.

Nikt Cię tu personalnie nie atakował ani nie oceniał, więc po co ta żółć? Nikt też nie napisał, że jeśli kobieta nie porusza się z gracją, to jest od razu niekobieca.

Ludmiła - A ja odśnieżam, drewno noszę, narąbać nawet umiem. Na słabe rączki polecam hantle i sztangę. Albo chociaż pompki. Odśnieżanie spala kalorie, więcej można zjeść jak się człowiek fizycznie narobi. Ja lubię prace fizyczne, lubię się porządnie zmęczyć.
Ja kiedyś z matką ściany w korytarzu zaszpachlowałam, pomalowałyśmy i jest super.
Samochodu nigdy nie pchałam, bo i raczej efekt byłby marny Do odpalania "na popych" to kilka osób raczej trzeba.

femte - w wychowanie każdego psa trzeba włożyć sporo pracy. Nie każdy chce dorosłego psa z problemami i ja to całkowicie rozumiem. Większość osób sobie nie jest po prostu w stanie poradzić z takim psem.

Witch,
Ja rozumiem, kazdy ma psa ktory mu pasuje. Ja swiadomie wzielam zwierze ktore juz wrocilo z adopcji, z opinia trudnego. Choc byl do wziecia np' trzyletni czarno-bialy Captain, az sie oczy rwaly.
Smieesza mnie panienki oceniajace ludzi po butach I tipsach. Byloby to smieszne gdyby nie bylo podle.

Ale tu nikt nikogo nie ocenia po butach i tipsach. Dyskutujemy sobie po prostu. Ja uważam, że kobiecość ma bardzo różne oblicza, bo też wszystkie jesteśmy bardzo różne.

Fajnie w ogóle, że są ludzie, którzy biorą zwierzęta, których nikt inny nie chciał.

nigdzie się dziewczyna nie czepiała, to Ty się czepiasz, a nie doczytałaś.

To że ktoś uważa że jak się tańczy to kręcenie biodrami TO NIC WSTYDLIWEGO to nie znaczy że nie rozumie że ktoś ma problemy zdrowotne i FIZYCZNIE nie może tańczyć.
Ja mówiłam o dziewczynach które stoją jak kłody NIE DLATEGO ŻE NIE MOGĄ tylko dlatego że mają dziwne zahamowania.