netkobietyWszystkie działy
Styl życia i społeczeństwo kobiecym okiem

My, grzeczne dziewczynki...

406 odpowiedzi27 717 wyświetleńzałożony przez BabaOsiadła, 23.11.2014

Napisz odpowiedź
Dołącz do Forum Kobiet Netkobiety.pl! To miejsce zostało stworzone dla pełnoletnich, aktywnych i wyjątkowych kobiet, właśnie takich jak Ty! Otrzymasz tutaj wsparcie oraz porady użytkowniczek forum! Zobacz jak wiele nas łączy ...

Szukasz darmowej porady, wsparcia ? Nie zwlekaj zarejestruj się !!!


Forum Kobiet » STYL ŻYCIA I SPOŁECZEŃSTWO KOBIECYM OKIEM » My, grzeczne dziewczynki...

Strony Poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 Następna

Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

Posty [ 261 do 325 z 407 ]

261

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

Przeca napisałem że wedle utartych schematów. wink

262

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

No a ja, że przez to merdasz w wątku tongue

263

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

Tu i tak już jest namerdane Niunia. wink W każdym razie ... ja wolę te niegrzeczne ale nie prostackie, o! big_smile

264

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

No dobra, to jak już merdasz to słucham jakie to są  niegrzeczne smile

265

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

Wiesz przecież dobrze jakie mi się podobają. smile

266

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

Tu nie chodzi o to co wiem a czego nie wiem, tylko o sprecyzowanie pojęcia "grzeczne" i "niegrzeczne".

267

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

Ło matko ale wiercisz dziurę w brzuchu. tongue

Lubię dziewczyny z jajem, życiowe, otwarte, rozmowne, potrafiące się śmiać z siebie, z innych, że świata, z dystansem do życia, takie które mają nieco większe ambicje niż zaobrączkowanie się i posiadanie męża i dzieci, takie które mają swoje kreatywne zainteresowania, takie które nie boją się pokazać swojej nie-żeńskiej strony ... i tak dalej.

268 Ostatnio edytowany przez kammiś (2015-02-24 18:33:27)

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
Metyl napisał/a:

A ja tu liczyłem na jakiś ciekawy temat i dyskusję kobiet które są grzeczne ( WEDLE UTARTEGO SCHEMATU są miłe, grzeczne, ułożone, nikogo nie wyzywają, nie biją, chodzą do Kościoła i zajmują się mężusiem, dziećmi i rodziną ) vs tymi które są 'niegrzeczne' czyli stanowią przeciwieństwo tych wcześniejszych albo w ogóle na jakąś dyskusję a nie rozmowy o tym co kto powinien robić w domu ze względu na wiek czy płeć, co jest męskie a co jest kobiece itepe. Trochu szkoda. tongue

1. Nie jestem mila. Wczoraj na zajeciach nie powstrzymalam sie zeby po tym jak dziewczyna powiedziala ze radny jest organem nie powiedziec z przekasem ze jak radny jest organem, bo moja reka jest calym organizmem big_smile (jest czlonkiem organu kolegialnego). Ba, zlosliwa jestem nawet wink i to czasem bardzo. Mialam ubaw widzac przerazenie w oczach 80% swojej grupy jak uslyszeli ze kolokwium jest ustne. Hehe big_smile
2. Nie chodze do kosciola, w ogole od kosciola jak najdalej
3. Nie mam mezusia i dzieci i sie nie zajmuje swoim facetem w "grzecznym" rozumieniu tego slowa.

269

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

kammiś no to fantastycznie tylko po co mi to w sumie piszesz?;)

270

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
arcania napisał/a:
Ludmiłaa napisał/a:

Moim zdaniem nie ważne: jak, kiedy i gdzie ważne że jest!
WAŻNE, ŻE DO CELU DOCHODZIMY, OBOJĘTNIE JAK TO ROBIMY!!!!

A no pewnie, umordować dla majątku tez można. A powiedz mi, duży ten Twój majątek jest? jak tak to daj od razu adres to chłopaki podskoczą, no przecież droga do wytyczonego celu się nie liczy:)

Ja bym tylko nie zabiła nikogo dla pieniędzy. I nie zrobiła jakieś poważnej krzywdy,
Ale jeżeli w grę wchodziłoby sprawy w sądzie, kłótnie, walki, intrygi i....duża kasa, to bym nawet na milimetr nie popuściła.
Ale na całe moje szczęście, jestem jedynaczką i nie mam takich dylematów....ufff jak fantastycznie
Bo ja wcale grzeczna nie jestem, gdyby ewentualny brat lub siostra był mojego charakteru te taki niegrzeczny, to...oj by się działo  lol

271

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
Metyl napisał/a:

kammiś no to fantastycznie tylko po co mi to w sumie piszesz?;)

Bo liczyłeś że tu będą takie baby. są ;P

272

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
kammiś napisał/a:

3. Nie mam mezusia i dzieci i sie nie zajmuje swoim facetem w "grzecznym" rozumieniu tego slowa.

Aaa prawda, stosujesz przemoc fizyczną w domu, to niegrzeczne jest.

273 Ostatnio edytowany przez NinaLafairy (2015-02-24 18:54:50)

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

Dla mnie ta cala sprawa z praniem gotowaniem i innymi rzeczami jest bardzo prosta wlasciwie.
Kazdy robi co lubi i co mu sie chce robic i na co moze sobie pozwolic.

Nie piore prawie nigdy , nie zmywam prawie nigdy,malo kiedy sprzatam w domu, gotuje czasami, malo kiedy chodze na zakupy zeby kupic jedzenie, albo rzeczy jak plyn do naczyn czy proszek do prania - nie wiem nawet kiedy sie koncza, nie pilnuje placenia rachunkow
Nie naprawiam nic tez.
Nie musze tego robic i nie chce mi sie tego robic, wiec nie robie.I to nie ma nic wspolnego z tym co mam miedzy nogami.

Nie przypominam sobie by kiedykolwiek w zyciu obchodzilo mnie czy mi jako kobiecie cos wypada czy nie. Moi rodzice nie maja takich pogladow, ze rola kobiety i mezczyzny jest inna.
Ich zdaniem kazdy powinien byc silny , zaradny i niezalezny.

274 Ostatnio edytowany przez kammiś (2015-02-24 19:02:54)

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

Powiem tak:
gdybym była grzeczną dziewczynką, a mój facet grzecznym chłopcem to pewnie bylibyśmy już dawno po wspólnym domowym obiadku, ja szykowałabym kolację, a on by mi te antyramy przywiercał, co to je chciałam w sypialni mieć.
Ale że on nie jest grzecznym chłopcem, to jest jeszcze w pracy, a że ja nie jestem grzeczną dziewczynką, to właśnie szykuję strój na jutrzejszą rozmowę w sprawie praktyk i stare pisane przez siebie pozwy przeglądam, co by sobie przypomnieć co nie co z praktyki.
A te antyramy leżą jak leżały już tydzień, a na kolację to się zobaczy coś na szybko i już.

275 Ostatnio edytowany przez kammiś (2015-02-24 18:58:39)

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
Snake napisał/a:
kammiś napisał/a:

3. Nie mam mezusia i dzieci i sie nie zajmuje swoim facetem w "grzecznym" rozumieniu tego slowa.

Aaa prawda, stosujesz przemoc fizyczną w domu, to niegrzeczne jest.

Oczywiście, że naruszenie nietykalności cielesnej było niedopuszczalne.
Ale ocenę co do zaistniałego stanu faktycznego i decyzję co do przyszłości pozostaw proszę osobie pozostającej ze mną we wspólnym pożyciu. Wszak ów występek jest ścigany z oskarżenia prywatnego
tongue
ktoś mówił, że bulwarowo się wysławiam, to macie niebulwarowo big_smile
chociaż forum, to forum, nie rozprawa i nie urząd.

276

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
kammiś napisał/a:

Oczywiście, że naruszenie nietykalności cielesnej było niedopuszczalne.
Ale ocenę co do zaistniałego stanu faktycznego i decyzję co do przyszłości pozostaw proszę osobie pozostającej ze mną we wspólnym pożyciu. Wszak ów występek jest ścigany z oskarżenia prywatnego
tongue

Nie przejmuj się, witaj w klubie lol

277

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
Metyl napisał/a:

Ło matko ale wiercisz dziurę w brzuchu. tongue

Lubię dziewczyny z jajem, życiowe, otwarte, rozmowne, potrafiące się śmiać z siebie, z innych, że świata, z dystansem do życia, takie które mają nieco większe ambicje niż zaobrączkowanie się i posiadanie męża i dzieci, takie które mają swoje kreatywne zainteresowania, takie które nie boją się pokazać swojej nie-żeńskiej strony ... i tak dalej.

No i chwała Ci za takie postrzeganie świata wink

Co do bicia się w szkole. Mnie od dziecka wpajano, że konfliktów się nie prowokuje, ale jak ktoś skacze do mnie z łapami to się go najpierw wali w mordę żeby przestał a potem wyjaśnia sytuację tongue Nieważne, czy jest się dziewczynką, czy chłopcem. Mój brat był wychowywany tak samo.

Oczywiście, że dzieciakom nie powinno się pozwalać rozwiązywać konfliktów między sobą siłowo, ale dzieci to dzieci, zawsze się kiedyś w końcu o coś poszarpią.

W ogóle umiejętność dania komuś w pysk może człowiekowi się naprawdę przydać jak ktoś chce nas skrzywdzić. Nie chodzi o to kto jest grzeczny, a kto nie. Jak nas ktoś będzie prał bo mu się nasza gęba nie spodobała, to go gówno będzie obchodzić, czy jesteśmy grzeczne, dobrze wychowane i czy nie uznajemy przemocy tongue Świat nie jest sterylny, bezpieczny i kryształowy.

Do znudzenia mi się zdarzało to tłumaczyć kobietom, którym wpojono, że dziewczynka nigdy się nie bije i miały opory żeby uderzyć w wypchaną szmatami tarczę, a co dopiero choćby lekko kopnąć drugiego człowieka.
Właśnie takie podążanie za stereotypami robi z nas życiowe kaleki.

Krwawienie niby każda potrafi zatamować, ale myślę, że 99% wpadłoby w panikę jakby krwawienie dotyczyło na przykład noża wbitego w głowę albo rozerwanej tętnicy tongue I nie dlatego, że tu same kaleki, tylko nie da się być przygotowanym na wszystko i nie wszystko człowiek musi umieć. Ale jak ma okazję ogarnąć na przykład podstawy pierwszej pomocy, to super by było jakby chciał, a nie uznawał, że jemu to niepotrzebne, bo od tego są ratownicy medyczni. Po to mamy rozum żeby się zastanowić co nam da opanowanie danej rzeczy.

278 Ostatnio edytowany przez truskaweczka19 (2015-02-25 06:25:45)

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
NinaLafairy napisał/a:

Dla mnie ta cala sprawa z praniem gotowaniem i innymi rzeczami jest bardzo prosta wlasciwie.
Kazdy robi co lubi i co mu sie chce robic i na co moze sobie pozwolic.

Nie piore prawie nigdy , nie zmywam prawie nigdy,malo kiedy sprzatam w domu, gotuje czasami, malo kiedy chodze na zakupy zeby kupic jedzenie, albo rzeczy jak plyn do naczyn czy proszek do prania - nie wiem nawet kiedy sie koncza, nie pilnuje placenia rachunkow
Nie naprawiam nic tez.
Nie musze tego robic i nie chce mi sie tego robic, wiec nie robie.I to nie ma nic wspolnego z tym co mam miedzy nogami.

Nie przypominam sobie by kiedykolwiek w zyciu obchodzilo mnie czy mi jako kobiecie cos wypada czy nie. Moi rodzice nie maja takich pogladow, ze rola kobiety i mezczyzny jest inna.
Ich zdaniem kazdy powinien byc silny , zaradny i niezalezny.

No to spoko, ale te rzeczy robi facet? No bo wiadomo Nina, ktoś musi robić smile
No, ale oczywiście tu chodzi o to, by się dogadać smile

No właśnie, wiadomo, że niektóre kobiety np będą super dbały o dom, miały dzieci, bo uważają, że tak wypada. To nie jest dobre i nie prowadzi do niczego dobrego, jeśli kobieta zaharowuje się wbrew sobie, nie ma np wsparcia itp. To ponad siły każdego by było raczej. Można się realizować, nie chcieć mieć dzieci, nic dziwnego. Można też chcieć mieć dzieci, ale nie dlatego, że tak wypada, tylko dlatego, że to nasza osobista potrzeba, nie to, że presja, a same chcemy. Tak ja właśnie chcę mieć dziecko czy dwójkę dzieci może i z facetem postaramy się jak rozmawiamy, by było za 2 lata (najpierw wiadomo, ja muszę znaleźć stałą pracę, potem zamieszkać razem no i tak to planujemy), no ale po prostu rozmawiamy o tym, chcemy, bez żadnych przymusów, żeby nie było. Wtedy to co innego i może dać to wiele radości jak ktoś oczywiście sam chce. A jak nie chce, to nie ma co się zmuszać i po prostu warto żyć jak się chce. Ja będę raczej zadowolona mając dziecko czy dzieci, obok dobrego męża, kochającego, oprócz tego oczywiście praca i jakieś hobby też, ale ogólnie wiem, że życie rodzinne będzie dla mnie ważne - nie będę się zaharowywać, podział obowiązków będzie, jasne, ale po prostu chodzi o to, że sfera rodzinna będzie dla mnie ważna, może bez skrajności, bo nie są dobre, więc będę tutaj starała się o równowagę, ale ogólnie ważna będzie. Mi będzie z tym dobrze, komuś innemu być nie musi.

Ja jak byłam wyśmiewana w szkole, to wtedy byłam nieśmiała, nie umiałam nic zrobić, więc byłam cicho. Teraz wiem, że postąpiłabym teraz inaczej i też bym dłużna nie była, skoro ktoś tak traktuje, że pokazałabym, że mnie to nie rusza. No, ale tu trzeba było więcej życiowych doświadczeń, wtedy byłam nieśmiała, ruszało mnie to i byłam cicho, a oni wyśmiewali, teraz po prostu zrobiłabym inaczej. Dziecko wiadomo nie zawsze jeszcze potrafi zareagować. No, ale bywa. Wtedy też ktoś tam też kiedyś mnie w szkole uderzył i chyba nie oddałam. No tak, taka byłam jeszcze, zbyt nieśmiała, potem to sporo zwalczyłam no i teraz oddałabym, nie pozwoliłabym już zrobić mi krzywdy. A jakby ktoś zrobił mi krzywdę, to teraz bym to zgłosiła potem. Teraz to wiem, życie z czasem pewnych rzeczy uczy. Mój tata wtedy jak byłam w szkole, to czasem mówił, żebym oddała, ale właśnie wtedy byłam zbyt nieśmiała i nie umiałam tego wprowadzić w czyn. No ale mówię, z czasem to się zmieniło i byłoby inaczej. A raz jak mnie uderzyła dziewczyna, to nie oddałam, ale chyba zebrałam się na odwagę, powiedziałam mamie, przyszła do szkoły i tamtej dała do wiwatu, ostrzej powiedziała i od tamtej pory akurat tamta dziewczyna chyba dała mi spokój. Oczywiście jakby to był agresywny chłopak, to pewnie nic by go to nie ruszyło, że przyszła mama moja i może jeszcze bardziej rozjuszyło, ale ją widocznie to wystraszyło no i pod tym względem dobrze, skoro dała spokój.

279

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
Metyl napisał/a:

Ło matko ale wiercisz dziurę w brzuchu. tongue

Lubię dziewczyny z jajem, życiowe, otwarte, rozmowne, potrafiące się śmiać z siebie, z innych, że świata, z dystansem do życia, takie które mają nieco większe ambicje niż zaobrączkowanie się i posiadanie męża i dzieci, takie które mają swoje kreatywne zainteresowania, takie które nie boją się pokazać swojej nie-żeńskiej strony ... i tak dalej.

a to ciekawe...
bo problem współczesnych mężczyzn polega na tym, że kobiety są "zbyt silne"
zbyt samodzielne, dominujące
i mężczyźni nijak się nie mogą odnaleźć w nowej roli wink

280 Ostatnio edytowany przez bbasia (2015-02-25 08:25:34)

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

in_ka, a czy opis Metyla  jest opisem zbyt silnej kobiety? Według mnie jest opisem współczesnej kobiety normalnej. Wcale nie zbyt dominującej, tylko takiej bardziej "partnerskiej".

281

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
bbasia napisał/a:

in_ka, a czy opis Metyla  jest opisem zbyt silnej kobiety? Według mnie jest opisem współczesnej kobiety normalnej. Wcale nie zbyt dominującej, tylko takiej bardziej "partnerskiej".

ale ja nie o tym napisałam, chociaż rozumiem, że tak zinterpretowałaś ...
być może, że wg ciebie "partneskiej"
to właśnie z tymi "partnerskimi" też mężczyźni mają problem,
bo wzorce wynoszone z domu są inne
zmienia się, to fakt ale dość wolno
może dlatego taka jest zapaść - rodziny
to, co było się nie sprawdza w nowym trudno się odnaleźć

282

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
in_ka napisał/a:

to właśnie z tymi "partnerskimi" też mężczyźni mają problem,

In_ka, po pierwsze z takim "partnerstwem", jak tu niektore mlode wiekiem i doswiadczeniem panienki opisuja, ja tez mialabym problem. Nie gotuje, nie robie zakupow, mieszkam w chlewiku, nie upiore, nie rusze tylka z kanapy - bo NIE. To nie partnerstwo tylko zwykle niechlujstwo i lenistwo. Zarowno w wydaniu kobiecym jak i meskim.  Jesli tak ma wygladac pozycie ze wspolczesna kobieta, to obawiam sie, ze wiekszosc panow zacznie szukac miejsc w tych misjach wojennych zamiast zon.

Ciekawe czy niegrzeczny chlopczyk, to tez taki, co siedzi i pierdzi w stolek i palcem w bucie nie kiwnie - bo NIE. Bo dlaczego on ma jakies meskie czy niemeskie obowiazki na siebie brac?

Glupota pogania kolejna glupote w tych niektorych wpisach.

Natomiast z partnertstwem opisanym krociutko i przykladowo przez Metyla, zaden normalny i zdrowy na umysle mezczyzna nie bedzie mial najmniejszego problemu. Problem bedzie mial konserwatywny i zakompleksiony szowinista.

Kurcze, zrobilam wczoraj i przedwczoraj kanapki swojemu mezczyznie do pracy..chyba staje sie ulegla kobieta:))

283

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

Na szybko przeczytalam ostatnie 3 strony watku i ciagle "ktos" pisal "Ewika", "Ewika", "Ewika"... No wiec jestem. Nie odniose sie do wczesniejszych postow, bo mi sie zwyczajnie nie chce. Tak sobie mysle, a propos tematu watku, ze z tymi grzecznymi i niegrzecznymi dziewczynkami to wcale nie o umiejetnsci chodzi i nie o to, czy chca cos robic, czy nie. To raczej chodzi o pewne cechy charakteru. Bez watpienia jednak proste czynnosci zyciowe przydaja sie w zyciu. Zastanawia mnie jedno, Kammis- czy Ty faktycznie kreujesz sie na "niegrzeczna" dziewczynke i nie chcesz miec dzieci , bo taka jest Twoja decyzja, czy nie chcesz ich miec, bo Twoj partner nie moze. To jest spora roznica. Nie mam nic przeciwko ludziom, ktorzy nie chcs zakladac rodziny, ale bardziej w takim wypadku wierze kobiecie kolo 30-tki niz mlodej, dopiero wchodzacej w zycie dziewczynie. Dlaczego? Bo w tym wieku jakies 80-90% kobiet tak mowi. Maz jest passe, dzieci tym bardziej, a wykonywanie domowych obowiazkow jest po prostu marnowaniem czasu. I nie twierdze, ze kazdy musi miec cieply, przytulny dom, w ktorym biega gromadka dzieciakow. Po prostu wiem, ze im czlowiek starszy, tym priorytety sie zmieniaja. I smieszne jest mowic, ze mnie sie nie odwidzi. Moja babcia mawia, ze tylko krowa zdania nie zmienia wink. Odniose sie jeszcze do Twych zarzutow, jakoby nic nie robie, by pomoc innym, chociaz bedzie to offtop, za co z gory reszte uzytkownikow przepraszam. Otoz moj maz od dawna (nawet o tym nie wiedzialam) wysyla sms-y na wszelkiego rodzaju fundacje, typu Caritas. Zarazil i mnie tym. Razem od czasu do czasu wysylamy takie sms-y. Wiem, nic wielkiego, ale niektorzy nawet tego nie robia. Poza tym weszlam do bardzo "spolecznej" rodziny. Nie wiem, moze ktos z Was ogladal niedawno reportaz w tv o wsi, ktorej soltys robi drewniane armaty, a mieszkancy czynnie udzielaja sie we wszelikego rodzaju przedsiewzieciach? Otoz ja mieszkam na tej wsi. A Ci mieszkancy to tak naprawde grupka osob, w tym moj maz i jego brat. To oni wlasnymi rekami, z pomoca soltysa zrobili plac zabaw dla dzieci. Moj maz pomogl robic dach na altance, ogrodzenie. Miesiac temu wyremontowali klub, gdzie mieszkancy moga wypic piwo, mlodziec zrobic sobie 18-tki. Poza tym moj maz jakis czas byl strazakiem w OSP. My, kobiety, dbamy o to, by na placu dla dzieci byly kwiaty, by bylo wyplewione, itd. No ale to tak na marginesie.
Co do grzecznych dziewczynek- nie ma nic zlego w byciu grzeczna, pod warunkiem, ze sie potrafi byc rownoczesnie asertywna. Mam wrazenie, ze w tym watku zabraklo tego slowa. Niektore z Was myla sie, jezeli utozsamiaja bycie grzeczna z umiejetnoscia gotowania, czy prasowania. Wiem, ze bycie niegrzeczna jest teraz modne. Natomiast jest to blednie interpretowane przez mlode kobiety, ktore chca wyjsc z utartego schematu kobiety jako dobrej gospodyni i strazniczki ogniska domowego. Mocno popieram stanowisko Mussuki- da sie pogodzic i kariere i zycie rodzinne. Kammis, Ty natomiast, tak jak pisal Snake, popadasz ze skrjnosci w skrajnosc. Albo sie jest calkowicie oddanym pracownikiem korporacji albo dobra, usluzna zona i matka, ktora nie ma innego zycia oprocz tego domowego. Wiele kobiet w dzisiejszych czasach jest dowodem na to, ze i to i to da sie polaczyc... Ale nie tych 20-letnich...Nieco starszych.

284

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

a może zdefiniujmy - jaka to, grzeczna dziewczynka
a jaka niegrzeczna,
bo każdy co innego ma na myśli wink

285

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
Mussuka napisał/a:

Kurcze, zrobiłam wczoraj i przedwczoraj kanapki swojemu mężczyźnie do pracy..chyba staje się uległą kobieta:))

To ja jestem wobec tego kobietą w pełni wyzwoloną - bo wczoraj zapomniałam o kanapkach do pracy dla męża smile

in_ka - dla mnie grzeczna dziewczynka:
- jest zazwyczaj miła i grzeczna (no, chyba, że ja ktoś wkurzy)
- dba o dom, sprząta, gotuje (chyba, że akurat am fazę: "nie chce mi się, mam wszystko w d... weźcie sobie jakieś kanapki albo zamówcie pizzę)
- nie pije, nie pali (chyba że ma okazję podczas okazyjnej imprezy)
- zawsze wraca na noc do domu (no, chyba że impreza, ta okazyjna, się przedłużyła a ona nie musi następnego dnia iść do pracy)
- zawsze wygląda schludnie (chyba, że ma wolny dzień i akurat nastrój "weźcie dajcie mi wszyscy święty spokój!")
- nie ubiera się wyzywająco i zbyt kuso, szczególnie podczas panowania temperatur bliskich zeru
- mówi "dzień dobry",dziękuje, proszę itp
- facetów traktuje jak człowieka - to znaczy nie jak zło konieczne służące do przyjemności i spełniania zachcianek oraz nie rzuca się każdemu napotkanemu mężczyźnie na szyję ( tak fizycznie jak i słownie)
- kocha i dba o swoje dzieci (chociaż czasem wysłałaby je w kosmos bez biletu powrotnego)

286

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
in_ka napisał/a:

a może zdefiniujmy - jaka to, grzeczna dziewczynka
a jaka niegrzeczna,
bo każdy co innego ma na myśli wink

dziewczynka czy kobieta? Bo to spora roznica:)) dziewczynki wychowywane za mlodu na grzeczne wg pewnych stereotypow wcale nie musza byc dzisiaj grzeczne w ten sam sposob, czyli nie powielaja tych stereotypowych nauk i zachowan, ale nadal sa grzeczne jako ludzie.

Maslo maslane mi wyszlo:)

287

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
bbasia napisał/a:
Mussuka napisał/a:

Kurcze, zrobiłam wczoraj i przedwczoraj kanapki swojemu mężczyźnie do pracy..chyba staje się uległą kobieta:))

To ja jestem wobec tego kobietą w pełni wyzwoloną - bo wczoraj zapomniałam o kanapkach do pracy dla męża smile

in_ka - dla mnie grzeczna dziewczynka:
- jest zazwyczaj miła i grzeczna (no, chyba, że ja ktoś wkurzy)
- dba o dom, sprząta, gotuje (chyba, że akurat am fazę: "nie chce mi się, mam wszystko w d... weźcie sobie jakieś kanapki albo zamówcie pizzę)
- nie pije, nie pali (chyba że ma okazję podczas okazyjnej imprezy)
- zawsze wraca na noc do domu (no, chyba że impreza, ta okazyjna, się przedłużyła a ona nie musi następnego dnia iść do pracy)
- zawsze wygląda schludnie (chyba, że ma wolny dzień i akurat nastrój "weźcie dajcie mi wszyscy święty spokój!")
- nie ubiera się wyzywająco i zbyt kuso, szczególnie podczas panowania temperatur bliskich zeru
- mówi "dzień dobry",dziękuje, proszę itp
- facetów traktuje jak człowieka - to znaczy nie jak zło konieczne służące do przyjemności i spełniania zachcianek oraz nie rzuca się każdemu napotkanemu mężczyźnie na szyję ( tak fizycznie jak i słownie)
- kocha i dba o swoje dzieci (chociaż czasem wysłałaby je w kosmos bez biletu powrotnego)

nie kwalifikuje sie:(

Bbasia, ale wiesz jakie to mile jak dostaje rano buziaka i kawke do lozka i podziekowania za kanapki, ktore sam zapomnial zrobic:) Albo kiedy przysle smsa w ciagu dnia - dzieki kochanie za pyszne kanapki:) No i jeszcze jak doda czasem, ze niektorzy koledzy mu zazdroszcza, bo sami kolejny raz na szybkiego hamburgera wyskakuja albo noodle z paczuszki rozpuszczaja - zyc nie umierac dla takich chwil;)

Ale zeby nie bylo, ze taka grzeczna i ulozona jestem, to spiesze poinformowac, ze wczoraj na obiad mielismy pyszna zupe krem z marchewki z bazylia i grzankami, przy ktorej to potrawie palcem nie kiwnelam, ani w fazie zakupow ani obrobki kuchennej (i zadne tam przelanie gotowego do garnka tylko od podstaw gotowane, jak Gesslerowa uczy). Jedynie w degustacji uczestniczylam. I to zadna rewelacja ani rewolucja w naszym domu. Zwykle codzienne zycie.

288

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
bbasia napisał/a:

To ja jestem wobec tego kobietą w pełni wyzwoloną - bo wczoraj zapomniałam o kanapkach do pracy dla męża smile

in_ka - dla mnie grzeczna dziewczynka:
- jest zazwyczaj miła i grzeczna (no, chyba, że ja ktoś wkurzy)
- dba o dom, sprząta, gotuje (chyba, że akurat am fazę: "nie chce mi się, mam wszystko w d... weźcie sobie jakieś kanapki albo zamówcie pizzę)
- nie pije, nie pali (chyba że ma okazję podczas okazyjnej imprezy)
- zawsze wraca na noc do domu (no, chyba że impreza, ta okazyjna, się przedłużyła a ona nie musi następnego dnia iść do pracy)
- zawsze wygląda schludnie (chyba, że ma wolny dzień i akurat nastrój "weźcie dajcie mi wszyscy święty spokój!")
- nie ubiera się wyzywająco i zbyt kuso, szczególnie podczas panowania temperatur bliskich zeru
- mówi "dzień dobry",dziękuje, proszę itp
- facetów traktuje jak człowieka - to znaczy nie jak zło konieczne służące do przyjemności i spełniania zachcianek oraz nie rzuca się każdemu napotkanemu mężczyźnie na szyję ( tak fizycznie jak i słownie)
- kocha i dba o swoje dzieci (chociaż czasem wysłałaby je w kosmos bez biletu powrotnego)

W takim razie jestem grzeczną dziewczynką. No, jedynie z tym ubieraniem się podczas niskich temperatur nie do końca się zgadza, bo ubieram się lekko. Ale nigdy też nie noszę dekoltów do pasa i spódniczek ledwie zakrywających pośladki. Natomiast często zdarza mi się założyć spódnicę trochę przed kolano i cienkie rajstopy mimo, że jest mróz. Nie dbam jednak o opinię ludzi, którzy wtedy chodzą zawinięci we wszystko, co się da. Mnie jest po prostu ciepło. Także w  tym względzie nie jestem zbyt "grzeczna".

289 Ostatnio edytowany przez truskaweczka19 (2015-02-25 13:24:42)

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

No według tej listy jestem grzeczna, większość punktów, bym spełniła. Niektóre to jakbym już była żoną, matką, no ale myślę, że na pewno będę o dzieci dbać, dbanie o dom to myślę, że tu inaczej, bo jednak nie pozwoliłabym, by wszystko było na mojej głowie, więc podział obowiązków musi być dla mnie wink Ogólna dbałość tak, ale bez "wychodzenia" z siebie po prostu. Nie paliłam, nie palę, po prostu mnie nie ciągnie, rodzice owszem woleli, bym nie paliła, ale nie byli i nie są też jacyś konserwatywni, wręcz nawet liberalni. Sami palili wiele lat, mnie nie ciągnęło, tak samo moją siostrę. Nie ma co się zmuszać. Piję rzadko, jak okazja czy coś czy czasem bez okazji też może być, to tak, ale żebym sama szukała okazji do picia to nie, no nie lubię też aż tak alkoholu, tylko drinki, wino mi smakują, piwa np już wcale nie piję, bo żadne mi nie smakowało, ani zwykłe ani smakowe, to też nie ma co się zmuszać. Od razu się krzywię po prostu, jest dla mnie za gorzkie, smakowe to samo. "Dzień dobry", "proszę" itp no mówię, ale myślę, że to właśnie wyraz kultury, a nie tego, że ktoś jest zniewolony, bo jednak patrząc na temat to bardziej mi się kojarzy z takimi zniewolonymi kobietami, które robią wszystko tak jak się od nich oczekuje, a nie jak same chcą. A zasady kultury to dla mnie co innego. Na noc do domu mogłabym nie wrócić, ale to zależy, teraz jeszcze mieszkam z rodzicami, więc jakbym miała nie wrócić, to bym im o tym powiedziała, muszę się tutaj liczyć z nimi, więc nie mogłabym olać i "martwcie się", wiadomo smile No, ale jak poinformuję, to czemu nie, czy tam noc u koleżanki czy coś czy w klubie jak byłam z koleżankami, no pewnie, że to fajnie czasem. Wyzywająco się nie ubieram, źle bym się w takich ubraniach czuła. Schludnie to się ubieram, a z drugiej strony tak jak mi wygodnie, co mi się podoba, więc pewnie często nie są to jakieś rzeczy super dobrane, raczej na luzie w miarę. Faceta traktuję jak człowieka, pewnie, że tak. Jestem miła, no owszem, chyba nie przesadnie miła, tak normalnie, więc jakiejś przesady nie ma chyba. No,, a jak ktoś mnie wkurzy, to mogę być niemiła owszem albo czasem oleję, bo czasem i szkoda energii wink Jak jest zimno, to ubieram się raczej adekwatnie do pogody, tak by było mi ciepło. A przy czym może być ciepło i też ładnie, no nie wyklucza się. Mini nie lubiłam nawet jak byłam szczupła (teraz duża nadwaga, będę zrzucać), ale nawet jakbym lubiła, to nie założyłam jak jest zimno, bardziej cenię po prostu, by było mi ciepło.

290 Ostatnio edytowany przez cslady (2015-02-25 13:31:35)

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

A właśnie, z tym piciem alkoholu to raczej mam odwrotnie. Nie piję na imprezach rodzinnych czy jakichkolwiek innych, ale w domu do obiadu czasami wypiję 1/4 lampki wina. Ale to raczej takie moczenie ust, bo nie lubię smaku alkoholu, gdybym go miała pić jak herbatę. Tylko to wszystko u mnie nie jest wymuszone jakimiś konwenansami i nie mam poczucia, że tak powinnam się zachowywać. Po prostu tak się zachowuję, bo lubię, a jeśli ktoś mnie uzna przez to za grzeczną, to cóż. Tak jak ktoś wyżej napisał, najważniejsze jest, by być asertywną. Nie muszę na nikogo krzyczeć, kląć, strzelać fochów i się mścić, by sprawy się układały po mojemu. Zresztą tego typu "niegrzeczne" zachowania nie budzą u nikogo szacunku, a ja jednak wolę nie być taką osobą.

291 Ostatnio edytowany przez truskaweczka19 (2015-02-25 13:37:08)

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
cslady napisał/a:

A właśnie, z tym piciem alkoholu to raczej mam odwrotnie. Nie piję na imprezach rodzinnych czy jakichkolwiek innych, ale w domu do obiadu czasami wypiję 1/4 lampki wina. Ale to raczej takie moczenie ust, bo nie lubię smaku alkoholu, gdybym go miała pić jak herbatę.

Aha ok, a wtedy czemu nie tykasz? Nie masz ochoty po prostu? No tak jakbym miała pić jak herbatę, to też nie. U mnie właśnie mogą być drinki jak mam chodzi o alkohol, wino, wódka od biedy (parę razy piłam, dużo nie, bo zwykle właśnie wino czy drink, a wódkę tylko parę razy no i może być dla mnie, ale tak od biedy, nie to co drink, przyjemniejszy smak już i prędzej, no ale jak piję to mało, nie mam ciągoty, by dużo napić się, jeden czy dwa drinki i mi starcza), byle ni piwo i tyle smile

Edit: Aha rozumiem smile No pewnie, jak nie ma się ochoty, to moim zdaniem nie ma co się zmuszać i ja tam nigdy nie przejmuję się, że ktoś nie napije się, przecież jak ma być fajna rozmowa czy zabawa, to i tak będzie, nie musi być alkoholu. Raz właśnie na takiej imprezie napiję się, a raz nie napiję się i też odmówię. Raz na zabawie z koleżankami napijemy się, a raz nie, niezależnie czy napijemy się czy nie, to możemy fajnie się bawić zdecydowanie. Uważam, że dojrzały człowiek to rozumie, bo liczy się towarzystwo drugiej osoby, a nie to czy napije się ona alkoholu czy nie. Dlatego u mnie też różnie. No, ale te osoby co znam to rozumieją, ja tak samo jak piszę rozumiem, że np mogę się ja napić, a koleżanka np nie chce tego razu i nie pije. Normalna rzecz i nie rozumiem tego namawiania, tutaj jestem temu przeciwna. A czasem u nas się w Polsce przyjęło, że jak to nie napić się, że trzeba pić  i dla mnie to głupota, akurat ja takiego poglądu absolutnie nie wyznaję jak pisałam.

292 Ostatnio edytowany przez cslady (2015-02-25 13:40:01)

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
truskaweczka19 napisał/a:

Aha ok, a wtedy czemu nie tykasz? Nie masz ochoty po prostu? No tak jakbym miała pić jak herbatę, to też nie.

Z tym piciem jak herbatę, to żartowałam i wyolbrzymiłam. smile Na imprezach nie piję, bo na takich rodzinnych imprezach czy u znajomych nie ma wina. Zwykle pije się piwo, wódkę, likiery, whisky i inne alkohole, a to nie do końca moje smaki. Poza tym za takie imprezy jeździmy samochodem, więc ktoś "musi" wracać. Pewnie, że gdybym chciała pić, to byśmy się wymieniali albo po prostu zamówili taksówkę, jeśli to impreza w tym samym mieście. Ale mi na tym nie zależy i wolę nie wypić, niż potem tłuc się komunikacją miejską albo płacić kosmiczne kwoty za taksówkę. A powrót przeze mnie samochodem najczęściej jest dla mnie idealną wymówką, bo wtedy nie muszę się tłumaczyć dlaczego nie chcę z kimś wypić wódki czy piwa. Namawiania też nie lubię i nie rozumiem. Tym bardziej, że w gronie znajomych dobrze się bawię, ciągle śmieję i nie mam problemów z wygłupianiem i tańczeniem, więc nie potrzebuję alkoholu do tego, by się otworzyć i dobrze bawić.

293 Ostatnio edytowany przez in_ka (2015-02-25 14:07:23)

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
bbasia napisał/a:

in_ka - dla mnie grzeczna dziewczynka:
- jest zazwyczaj miła i grzeczna (no, chyba, że ja ktoś wkurzy)
- dba o dom, sprząta, gotuje (chyba, że akurat am fazę: "nie chce mi się, mam wszystko w d... weźcie sobie jakieś kanapki albo zamówcie pizzę)
- nie pije, nie pali (chyba że ma okazję podczas okazyjnej imprezy)
- zawsze wraca na noc do domu (no, chyba że impreza, ta okazyjna, się przedłużyła a ona nie musi następnego dnia iść do pracy)
- zawsze wygląda schludnie (chyba, że ma wolny dzień i akurat nastrój "weźcie dajcie mi wszyscy święty spokój!")
- nie ubiera się wyzywająco i zbyt kuso, szczególnie podczas panowania temperatur bliskich zeru
- mówi "dzień dobry",dziękuje, proszę itp
- facetów traktuje jak człowieka - to znaczy nie jak zło konieczne służące do przyjemności i spełniania zachcianek oraz nie rzuca się każdemu napotkanemu mężczyźnie na szyję ( tak fizycznie jak i słownie)
- kocha i dba o swoje dzieci (chociaż czasem wysłałaby je w kosmos bez biletu powrotnego)

ja się spotkałam z taką definicją:
łagodna, czuła, troskliwa, zawsze uśmiechnięta, opiekunka domowego ogniska, pocieszycielka i ratowniczka, stawiająca potrzeby innych ponad własnymi,
nie złości się, nie awanturuje, ustąpi dla dobra innych, nie oczekuje na podziękowanie, nie rozpycha się łokciami czeka grzecznie na swoją kolei, nie dąsa się, może sobie popłakać ...

294

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
in_ka napisał/a:

ja się spotkałam z taką definicją:
łagodna, czuła, troskliwa, zawsze uśmiechnięta, opiekunka domowego ogniska, pocieszycielka i ratowniczka, stawiająca potrzeby innych ponad własnymi,
nie złości się, nie awanturuje, ustąpi dla dobra innych, nie oczekuje na podziękowanie, nie rozpycha się łokciami czeka grzecznie na swoją kolei, nie dąsa się, może sobie popłakać ...

rany, to opis Dr Queen?

295 Ostatnio edytowany przez Ludmiłaa (2015-02-25 14:28:15)

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

Ostatnio usłyszałam rozmowy dziewczyn, kobiet, generalnie- STRASZNYCH NUDZIAR!
Takie przynudzanie, cały czas gadały o domu, mężu, dzieciach, pracy (ale bez rewelacji)....co za nudy.
Faceci tez potrafią przynudzać, np. ile można gadać o  sprowadzeniu taniego auta z Niemiec. Zero kreatywności.
także ja bym to rozpatrywała nie tyle w kategorii grzeczna vs niegrzeczna
co szalona vs nudziara
No bo co ciekawego ma do powiedzenia gospodyni domowa? Przecież nic
Co innego kobieta szalona, przebojowa, korzystająca z życia.

296

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
Ludmiłaa napisał/a:

Co innego kobieta szalona, przebojowa, korzystająca z życia.

No to zamieniamy sie w sluch, no moze wzrok w tym wypadku:) Zaszokuj nas czyms niebanalnym.

297

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
Ludmiłaa napisał/a:

Ostatnio usłyszałam rozmowy dziewczyn, kobiet, generalnie- STRASZNYCH NUDZIAR!
Takie przynudzanie, cały czas gadały o domu, mężu, dzieciach, pracy (ale bez rewelacji)....co za nudy.
Faceci tez potrafią przynudzać, np. ile można gadać o  sprowadzeniu taniego auta z Niemiec. Zero kreatywności.
także ja bym to rozpatrywała nie tyle w kategorii grzeczna vs niegrzeczna
co szalona vs nudziara
No bo co ciekawego ma do powiedzenia gospodyni domowa? Przecież nic
Co innego kobieta szalona, przebojowa, korzystająca z życia.

Nikt nie prowadzi porywających intelektualnie rozmów przez 100% czasu. Mam koleżanki, które teraz siedzą w domu na urlopach wychowawczych i czasami rzeczywiście opowiadają mi o domu i dziecku, więc gdyby ktoś nas wtedy podsłuchiwał, to mógłby odnieść wrażenie, że przynudzają. Ale to jakieś 10% naszych rozmów, bo najczęściej nie rozmawiamy o mężach, domach i dzieciach. I to wcale nie zależy od bycia kurą domową. Ja znałam karierowiczów, którym nie w głowie były związki i dzieci i po 5 minutach myślałam, że zasnę, gdy ciągle mówili o swojej pracy. To dopiero byli nudziarze. Ciekawym rozmówcą można być niezależnie od tematu rozmowy. To zależy od umiejętności przedstawienia danego tematu w interesujący sposób. Uważam, że dobry rozmówca jest w stanie poprowadzić ciekawą rozmowę nawet z osobą o zupełnie odmiennych zainteresowaniach (np. dom i dzieci). Dlatego warto zastanowić się bardziej nad sobą, niż siedzieć i czekać aż ktoś zabawi nas rozmową na interesujący nas temat.

298

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

Mussuka, dzięki, ze masz o mnie takie zdanie, traktuję jako komplement.

A szczerze co byś wolała przygotowywać się ze mną na imprezę, latać na zakupy, do kosmetyczki fryzjera, i tylko dopilnowywać czy aby wszystko gotowe. Byśmy sobie leżały w maseczkach i gadały o autach, wakacjach, zainteresowaniach itp..

Czy pomagać jakiejś mamuśce w fartuchu przygotowywać święta? Gdzie byś się ubrudziła, zamordowała praca przy garach i nasłuchała nudów na temat męża, dzieci, teściowej i zepsutego np. starego samochodu.

299

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
Ludmiłaa napisał/a:

Mussuka, dzięki, ze masz o mnie takie zdanie, traktuję jako komplement.

A szczerze co byś wolała przygotowywać się ze mną na imprezę, latać na zakupy, do kosmetyczki fryzjera, i tylko dopilnowywać czy aby wszystko gotowe. Byśmy sobie leżały w maseczkach i gadały o autach, wakacjach, zainteresowaniach itp..

Czy pomagać jakiejś mamuśce w fartuchu przygotowywać święta? Gdzie byś się ubrudziła, zamordowała praca przy garach i nasłuchała nudów na temat męża, dzieci, teściowej i zepsutego np. starego samochodu.

Ludmilaa, osobiscie lubie przygotowania do swiat jesli robi sie to wspolnie, moze byc tez niezla zabawa albo zwyczajnie sympatyczna atmosfera. Mozna sobie stac ramie w ramie, kleic te miliony pierogow (akurat tego nie lubie) czy mielic pasztet i gadac o czym dusza zapragnie.

Latania na zakupy nie cierpie, nigdzie i z nikim - odpada, do kosmetyczki chodze sama i za wiele tam zwykle nie pogadam, bo jak mam twarz cala w algach, to jedynie belkot mi wychodzi. U fryzjera rozmawiam sobie z fryzjerem badz fryzjerka. Impreza moze byc ok, wszystko zalezy od towarzystwa.

Nie rozumiem jedynie tego rozdzialu na albo to albo to. Widzisz, ja jestem i niepoprawna gospodynia w domu, co obiad ugotuje i polska Wigilie urzadzi i jednoczesnie podrozujaca czesto i gesto biznes pania, ba, nawet prezesuje tej mojej malej firemce w PL. Lubie rozne sporty, blizsze i dalekie podroze, ksiazki, filmy, lubie poznawac nowych ludzi i uwielbiam wracac z tych miejsc do swojego cieplego, czystego i pachnacego czyms smacznym domu.

Dzis przykladowo po pracyy wpadne na male zakupy, potem cos ugotuje albo ugotujemy, wczesnym wieczorem idziemy na basen (taka aura niestety) a po basenie spacerek z psem i spokojny relaks z winkiem i filmem. Pozniej juz tylko czynnosci niecenzuralne:) I co, taki ten dom z mezem i dziecmi koszmarny?

300

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
Ludmiłaa napisał/a:

No bo co ciekawego ma do powiedzenia gospodyni domowa? Przecież nic.

Wybacz ale jak dotąd wykreowałaś taki obraz siebie, że ja to bym przy tobie umarł intelektualnie... Nie mówię, że to jest wada. Na krótką metę wielu facetom to nie przeszkadza, a nawet wręcz przeciwnie smile

301

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

cslady - Ja mam taką koleżankę z liceum. Pracuje w jakiejś korporacji zajmującej się dystrybucją sprzętu medycznego. Ona nie ma innego życia. Wszystkie zdjęcia jakie publikuje na fb, wszystkie wydarzenia, na których bywa dotyczą tej firmy i wszystkim próbuje udowadniać jaka ta jej praca jest cudowna i jak wszyscy nie wiedzą, co tracą, że tam nie pracują, ciągle zaprasza mnie na jakieś pierdołowate biznesowe konferencje, w których nie mam ochoty ani zamiaru uczestniczyć, ona po prostu tym wszystkim żyje 24/7. Jak w jakiejś sekcie. Rozumiem, że kariera, samorozwój itd. I super, że dziewczyna robi to, co lubi, ale to jest męczące gdy ktoś jak tylko otwiera usta to mówi w kółko o swojej pracy i na żaden inny temat nie można z nim wejść. Ja jestem człowiekiem, z którym można gadać o wszystkim, od kompletnych pierdół, po astrofizykę, o swojej pracy też można ze mną gadać, tylko nie bez przerwy jak ta katarynka.

302

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

Ludmilo, ale jak na razie to (wybacz, ze to napisze) nie przeczytalam w Twych postach nic ciekawego ani inteligentnego. Na razie to Ty tylko we wszystkich watkach piszesz na przekor, zlosliwie, przedstawiajac siebie jako supernowoczesna kobiete, cwana, wyrachowana i perfidna. No taki obraz sama przedstawilas. Nie wiem, czy sie ktos zgodzi. Ja Cie tak odbieram. Rozmowa z Toba nie polegalaby na niczym inteligentnym, nie opieralaby sie na madrych stwierdzeniach czy tezach, czy w ogole czymkolwiek innym. To by byla najzwyklejsza w swiecie klotnia i proba przeforsowania mojego "Ja" za wszelka cene ;D

303

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
WitchQueen napisał/a:

cslady - Ja mam taką koleżankę z liceum. Pracuje w jakiejś korporacji zajmującej się dystrybucją sprzętu medycznego. Ona nie ma innego życia. Wszystkie zdjęcia jakie publikuje na fb, wszystkie wydarzenia, na których bywa dotyczą tej firmy i wszystkim próbuje udowadniać jaka ta jej praca jest cudowna i jak wszyscy nie wiedzą, co tracą, że tam nie pracują, ciągle zaprasza mnie na jakieś pierdołowate biznesowe konferencje, w których nie mam ochoty ani zamiaru uczestniczyć, ona po prostu tym wszystkim żyje 24/7. Jak w jakiejś sekcie. Rozumiem, że kariera, samorozwój itd. I super, że dziewczyna robi to, co lubi, ale to jest męczące gdy ktoś jak tylko otwiera usta to mówi w kółko o swojej pracy i na żaden inny temat nie można z nim wejść. Ja jestem człowiekiem, z którym można gadać o wszystkim, od kompletnych pierdół, po astrofizykę, o swojej pracy też można ze mną gadać, tylko nie bez przerwy jak ta katarynka.

Skad ja toz znam... Moja mama tak ma. Ciagle tylko praca, praca, praca... Moj maz sie smieje, ze gdy tylko tesciowa dzwoni to on musi poznac grafik jej pracy na co najmniej miesiac do przodu. Najpierw cierpliwie odpowiada, potem slucha, a na koncu juz tylko przewraca oczami wink... Moja mam pracuje, od kiedy tylko pamietam. Ale gdy wyjechala do UK to normalnie pracoholiczka zostala. Tylko ze ojciec zarzuca jej i wszyscy wokol, ze z nia to tylko o pracy mozna gadac. Gdy chce porozmawiac o aktualnej sytuacji politycznej, drugiej wojnie swiatowej, czy ostatnio przeczytanej ksiazce- dzwoni do mnie, zwyklej kury domowej smile. I tak mozemy siedziec i gadac godzinami. Czasem strzelimy partyjke szachow (oczywiscie gdy sie widzimy, nie przez telefon). Wiec bycie dobrym rozmowca nie zalezy od zawodu, a od umiejetnosci prowadzenia rozmowy, zainteresowan.

304

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
bbasia napisał/a:

in_ka - dla mnie grzeczna dziewczynka:
- jest zazwyczaj miła i grzeczna (no, chyba, że ja ktoś wkurzy)
- dba o dom, sprząta, gotuje (chyba, że akurat am fazę: "nie chce mi się, mam wszystko w d... weźcie sobie jakieś kanapki albo zamówcie pizzę)
- nie pije, nie pali (chyba że ma okazję podczas okazyjnej imprezy)
- zawsze wraca na noc do domu (no, chyba że impreza, ta okazyjna, się przedłużyła a ona nie musi następnego dnia iść do pracy)
- zawsze wygląda schludnie (chyba, że ma wolny dzień i akurat nastrój "weźcie dajcie mi wszyscy święty spokój!")
- nie ubiera się wyzywająco i zbyt kuso, szczególnie podczas panowania temperatur bliskich zeru
- mówi "dzień dobry",dziękuje, proszę itp
- facetów traktuje jak człowieka - to znaczy nie jak zło konieczne służące do przyjemności i spełniania zachcianek oraz nie rzuca się każdemu napotkanemu mężczyźnie na szyję ( tak fizycznie jak i słownie)
- kocha i dba o swoje dzieci (chociaż czasem wysłałaby je w kosmos bez biletu powrotnego)

To jestem grzeczna

in_ka napisał/a:

łagodna, czuła, troskliwa, zawsze uśmiechnięta, opiekunka domowego ogniska, pocieszycielka i ratowniczka, stawiająca potrzeby innych ponad własnymi,
nie złości się, nie awanturuje, ustąpi dla dobra innych, nie oczekuje na podziękowanie, nie rozpycha się łokciami czeka grzecznie na swoją kolei, nie dąsa się, może sobie popłakać ...

a jednak nie....

Metyl napisał/a:

Ło matko ale wiercisz dziurę w brzuchu. tongue

Lubię dziewczyny z jajem, życiowe, otwarte, rozmowne, potrafiące się śmiać z siebie, z innych, że świata, z dystansem do życia, takie które mają nieco większe ambicje niż zaobrączkowanie się i posiadanie męża i dzieci, takie które mają swoje kreatywne zainteresowania, takie które nie boją się pokazać swojej nie-żeńskiej strony ... i tak dalej.

No to ja się chyba tu wpasuję, tak po prostu wink

Właśnie po to wierciłam by pokazać, że są normalni faceci na tym świecie smile

305 Ostatnio edytowany przez cslady (2015-02-25 18:18:31)

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

Bo to zależy od konkretnego człowieka, a nie tego, czym ten człowiek zajmuje się na co dzień. Ktoś może uwielbiać podróże i jeździć dookoła świata, a jednocześnie nie mieć niczego ciekawego do powiedzenia. A są też osoby, które dogadają się z każdym i można z nimi rozmawiać godzinami, bo zawsze znajdą wspólny temat i rozmowa będzie ciekawa. Np. moja ciocia jest według każdej definicji kurą domową i skończyła tylko szkołę średnią. A jest jedną z ciekawszych osób jakie poznałam. Jeśli już miałabym jakoś wartościować, to właśnie takich ludzi uznaję za dobrych rozmówców, bo samo bycie "szaloną", wyzwoloną, lubiącą podróże i pracę kompletnie o niczym nie świadczy. Tym bardziej, jeśli podchodzi się bez szacunku do innych ludzi. Żaden to powód do dumy. Wprost przeciwnie.

306

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

Ewika - było odwrotnie. Ja nie lubię dzieci. Po prostu nie lubię.
On się ze mną zaczął "bardziej regularnie" (wcześniej była to dla niego tylko atrakcja, po kilku randkach zmienił zdanie) spotykać, między innymi po tym jak parę razy powiedziała, że nie przepadam za dziećmi.
Nie dziwię się mu. Po tym jak go zdradziła jakaś prorodzinna sucz (nie, nie jest to moja opinia o kobietach prorodzinnych TYLKO O NIEJ JEDNEJ, z tego powodu że go wywłoka zdradziła). A zdradziła go tylko dlatego, że dziecko chciała mieć. Z kierowcą kancelarii w której pracowała. Opowiadała mi o tym narzeczona jego najlepszego przyjaciela - wszystko słyszała, jak o tym gadali. Zdradziła go z facetem bez klasy, bez wykształcenia, bez wyglądu, bez ogłady, bez pieniędzy, bez charakteru, w jego domu, na jego łóżku.
Cudnie, nie?

zapytałam swojego faceta o to jakie kobiety są grzeczne. odpowiedział w sumie trochę żartem:
"grzeczne dziewczynki nie mają ku*ewsko czerwonej sypialni i ku*ewsko czerwonego dywanu"  (to mnie ubawiło)
"grzeczne dziewczynki nie kokietują swojego 55letniego lekarza z żoną i trójką starszych od nich synów"
"grzeczne dziewczynki nie przychodzą na pierwsze w swoim życiu zajęcia w czerwonej sukience z takim dekoldem że się biedny doktorant skupić nie może, mimo że powtarza coś po raz setny" big_smile
nic o gotowaniu nie było wink

307 Ostatnio edytowany przez NinaLafairy (2015-02-26 04:31:52)

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

Ja zarabiam na dom, a moj maz sie tym domem zajmuje i wykonuje kawal niesamowitej roboty - od projektow i wykonania mebli po placenie rachunkow.  Tego zawsze chcialam od malzenstwa i nie widze nic okropnego czy zlego w tym, ze to mam.
Nie widze tez nic zlego w tym, ze ktos mezowi recznie pierze skarpety, bo ja w przeciwienstwie do niektorych w tym temacie nie uwazam, ze moj styl zycia to jedyny sluszny smile

Umiem robic na drutach, szyc, gotowac, robic popisowe ciasta, klasc kafelki i tapety i naprawic cieknacy kran. Ale nie chce grac superwoman , ktora godzi wymagajaca kariere zawodowa z byciem pania domu. Nie chce i nie musze. Wole jak mam czas na kanapie tylkiem siedziec.
Maz tez nie musi na dobra sprawe, moze komus za to zaplacic, bo nie wymagam od niego tych rzeczy. Zbliza sie juz do szescdziesiatki i moze mu sie odechce niedlugo robic wszystko wlasnymi rekami.

308

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
kammiś napisał/a:

Po tym jak go zdradziła jakaś prorodzinna sucz (nie, nie jest to moja opinia o kobietach prorodzinnych TYLKO O NIEJ JEDNEJ, z tego powodu że go wywłoka zdradziła). A zdradziła go tylko dlatego, że dziecko chciała mieć. Z kierowcą kancelarii w której pracowała. Opowiadała mi o tym narzeczona jego najlepszego przyjaciela - wszystko słyszała, jak o tym gadali. Zdradziła go z facetem bez klasy, bez wykształcenia, bez wyglądu, bez ogłady, bez pieniędzy, bez charakteru, w jego domu, na jego łóżku.
Cudnie, nie?

Kamiś, a może Ty byś przyjęła do wiadomości, że gówno wiesz, o tym co było między Twoim aktualnym a jego byłą..?
Jednostronne opowieści w takich kwestiach są do wyrzygu subiektywno-przekłamane.
I jakbyś miała możliwość poznać wersję wydarzeń z drugiej strony, to byś się mocno zdziwiła.

309 Ostatnio edytowany przez Mussuka (2015-02-26 10:20:34)

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
NinaLafairy napisał/a:

Ja zarabiam na dom, a moj maz sie tym domem zajmuje i wykonuje kawal niesamowitej roboty - od projektow i wykonania mebli po placenie rachunkow.  Tego zawsze chcialam od malzenstwa i nie widze nic okropnego czy zlego w tym, ze to mam.
Nie widze tez nic zlego w tym, ze ktos mezowi recznie pierze skarpety, bo ja w przeciwienstwie do niektorych w tym temacie nie uwazam, ze moj styl zycia to jedyny sluszny smile

Umiem robic na drutach, szyc, gotowac, robic popisowe ciasta, klasc kafelki i tapety i naprawic cieknacy kran. Ale nie chce grac superwoman , ktora godzi wymagajaca kariere zawodowa z byciem pania domu. Nie chce i nie musze. Wole jak mam czas na kanapie tylkiem siedziec.
Maz tez nie musi na dobra sprawe, moze komus za to zaplacic, bo nie wymagam od niego tych rzeczy. Zbliza sie juz do szescdziesiatki i moze mu sie odechce niedlugo robic wszystko wlasnymi rekami.

A to ciekawy uklad, pierwszy raz sie z takim spotykam - starszy i zakladam, zdrowy, mezczyzna na utrzymaniu mlodszej sporo zony. Pelniacy przy tym role grzecznego pana, chlopczyka juz raczej nie.
Bo przeciez opisujesz dokladnie taka sama sytuacje, od jakiej odzegnywaly sie tu inne forumowiczki, tyle, ze w wykonaniu meskim. "Nie bede mu prac, nie bede mu gotowac, nie bede na utrzymaniu faceta, nie wyobrazam sobie jak kobieta moze caly dzien w domu byc i sama sie wszystkim zajmowac itd. itp. " - jednym slowem koszmar z ulicy Wiazow. A tu co mamy? To samo, tylko z wymiana rol na pania zarabiajaca i pana gosposie. I co, jemu ta rola odpowiada, nie buntuje sie, nie krzyczy, ze jest ponizany i wykorzystywany, bo obiad nastawi i pranie z pralki wyjmie?

Osobiscie nie wyobrazam sobie jednak utrzymywania na stale doroslego zdrowego mezczyzny. Ani bycia utrzymywana przez mezczyzne.
Dopuszczalne wyjatki to choroba, urlop tacierzynski czy macierzynski, utrata pracy - wszystkie te okolicznosci (poza ciezka choroba) maja jednak charakter tymczasowy.

cyt. "Ale nie chce grac superwoman , ktora godzi wymagajaca kariere zawodowa z byciem pania domu. Nie chce i nie musze. Wole jak mam czas na kanapie tylkiem siedziec."

A wiesz, ze to wcale nie musi byc zadna gra, ze to wielu wielu kobietom przychodzi i latwo i naturalnie. I malo tego, sprawia im przyjemnosc. Tez nie musza ale chca. Natomiast od lezenia tylkiem na kanapie mozna w koncu odlezyn dostac. Nie polecam.

310 Ostatnio edytowany przez truskaweczka19 (2015-02-26 09:58:15)

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
cslady napisał/a:
truskaweczka19 napisał/a:

Aha ok, a wtedy czemu nie tykasz? Nie masz ochoty po prostu? No tak jakbym miała pić jak herbatę, to też nie.

Z tym piciem jak herbatę, to żartowałam i wyolbrzymiłam. smile Na imprezach nie piję, bo na takich rodzinnych imprezach czy u znajomych nie ma wina. Zwykle pije się piwo, wódkę, likiery, whisky i inne alkohole, a to nie do końca moje smaki. Poza tym za takie imprezy jeździmy samochodem, więc ktoś "musi" wracać. Pewnie, że gdybym chciała pić, to byśmy się wymieniali albo po prostu zamówili taksówkę, jeśli to impreza w tym samym mieście. Ale mi na tym nie zależy i wolę nie wypić, niż potem tłuc się komunikacją miejską albo płacić kosmiczne kwoty za taksówkę. A powrót przeze mnie samochodem najczęściej jest dla mnie idealną wymówką, bo wtedy nie muszę się tłumaczyć dlaczego nie chcę z kimś wypić wódki czy piwa. Namawiania też nie lubię i nie rozumiem. Tym bardziej, że w gronie znajomych dobrze się bawię, ciągle śmieję i nie mam problemów z wygłupianiem i tańczeniem, więc nie potrzebuję alkoholu do tego, by się otworzyć i dobrze bawić.

Rozumiem smile To też nie moje smaki smile No właśnie, niektórzy tylko to rozumieją, a inaczej dziwią się, jakby to coś dziwnego, że nie chce się napić, a bez picia też się człowiek dobrze bawi smile A jak jest miłe towarzystwo, to to jest najważniejsze. Właśnie moi bliscy to rozumieją, no może paroma osobami z rodziny co chyba nie zawsze, ale też znałam takie osoby kiedyś, co nie bardzo rozumiały i potrafiły niefajnie się do tego odnosić. Dla mnie to wiele mówi o dojrzałości tej osoby, od razu było mniej miło, że ktoś zamiast rozmawiać dalej ze mną fajnie, to namawia, podczas, gdy wiadomo czasem ma się ochotę napić, czasem nie i tyle. No, ale widocznie stereotyp Polaka dużo pijącego ma się dobrze, wielu takich jest, a jak ktoś nie chce, to już dziwne tongue No ja akurat dużo pijąca to nie jestem. Ostatnio w knajpie jak byłam z koleżanką, ona wzięła piwo, ja herbatę, bo nie miałam ochoty na alkohol wtedy,  dali na koniec wiśniówki mały kieliszek, to ok wypiłam, fajna, ale wcześniej właśnie nie chciałam alkoholu, wolałam tym razem herbatę hehe. No, ale wiśniówka akurat była smaczna wink

Edit: Co do rozmów, to ja jak WitchQueen też myślę, że po prostu lubię rozmawiać o wszystkim po trochu. Nie jest tak, że tylko jeden temat. A niektórzy faktycznie tylko jeden temat i przechwalają się.  No ja wolę pogadać na różne tematy, gadanie o dzieciach sądzę też nie musi być nudne, to wszystko zależy od osób smile Jak się słucha rozmówcy, jest otwartym, a nie "gadam, gadam, jego mam gdzieś", to spokojnie rozmowa będzie raczej przyjemna. Ja sama jestem raczej gadułą, ale potrafię raczej też słuchać, daję dojść do głosu, często nawet się uśmiecham, ie jestem już tak bardzo nieśmiała jak kiedyś. To chyba jest ważne w kontaktach i od razu lepiej jak ludzie są do siebie dobrze nastawieni i słuchają siebie nawzajem smile

Zgadzam się z Tobą cslady, ja nie mam właśnie może jeszcze ciekawego życia, nie pracuję jeszcze na stałe, nie robiłam może wiele szalonych rzeczy, ale chyba można ze mną fajnie pogadać. No, ale podając innych za przykład, to często właśnie ktoś nie musi mieć życia uważanego teoretycznie za jakieś super, że podróże, to tamto, tylko po prostu to zależy jakim jest człowiekiem smile Dlatego ja też nie wartościuję ludzi, zdecydowanie nie. Teoretycznie ktoś mógłby uznać mnie za nudną - jeszcze nie pracuję, szukam pracy, nie robiłam wielu szalonych rzeczy, ale tak naprawdę chyba sporo można ze mną pogadać i miło. Nie przechwalam się chyba, po prostu tak myślę. A często najciekawsze osoby to dla mnie też nie te, co robią tak bardzo wiele, wcale nie muszą prowadzić zawrotnego życia. Bardzo wiele ciekawych rzeczy dowiedziałam się od babci i od wielu starszych osób. Wiele przeżyli, często nie zwiedzili wcale wiele świata, a rozmowa z nimi dla mnie jest często  wspaniała.

311

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
kammiś napisał/a:

zapytałam swojego faceta o to jakie kobiety są grzeczne. odpowiedział w sumie trochę żartem:
"grzeczne dziewczynki nie mają ku*ewsko czerwonej sypialni i ku*ewsko czerwonego dywanu"  (to mnie ubawiło)
"grzeczne dziewczynki nie kokietują swojego 55letniego lekarza z żoną i trójką starszych od nich synów"
"grzeczne dziewczynki nie przychodzą na pierwsze w swoim życiu zajęcia w czerwonej sukience z takim dekoldem że się biedny doktorant skupić nie może, mimo że powtarza coś po raz setny" big_smile
nic o gotowaniu nie było wink

no bo wszystko kojarzy mu się z sexem wink
tylko tak, to postrzega ?

312

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
Mussuka napisał/a:
NinaLafairy napisał/a:

Ja zarabiam na dom, a moj maz sie tym domem zajmuje i wykonuje kawal niesamowitej roboty - od projektow i wykonania mebli po placenie rachunkow.  Tego zawsze chcialam od malzenstwa i nie widze nic okropnego czy zlego w tym, ze to mam.
Nie widze tez nic zlego w tym, ze ktos mezowi recznie pierze skarpety, bo ja w przeciwienstwie do niektorych w tym temacie nie uwazam, ze moj styl zycia to jedyny sluszny smile

Umiem robic na drutach, szyc, gotowac, robic popisowe ciasta, klasc kafelki i tapety i naprawic cieknacy kran. Ale nie chce grac superwoman , ktora godzi wymagajaca kariere zawodowa z byciem pania domu. Nie chce i nie musze. Wole jak mam czas na kanapie tylkiem siedziec.
Maz tez nie musi na dobra sprawe, moze komus za to zaplacic, bo nie wymagam od niego tych rzeczy. Zbliza sie juz do szescdziesiatki i moze mu sie odechce niedlugo robic wszystko wlasnymi rekami.

A to ciekawy uklad, pierwszy raz sie z takim spotykam - starszy i zakladam, zdrowy, mezczyzna na utrzymaniu mlodszej sporo zony. Pelniacy przy tym role grzecznego pana, chlopczyka juz raczej nie.
Bo przeciez opisujesz dokladnie taka sama sytuacje, od jakiej odzegnywaly sie tu inne forumowiczki, tyle, ze w wykonaniu meskim. "Nie bede mu prac, nie bede mu gotowac, nie bede na utrzymaniu faceta, nie wyobrazam sobie jak kobieta moze caly dzien w domu byc i sama sie wszystkim zajmowac itd. itp. " - jednym slowem koszmar z ulicy Wiazow. A tu co mamy? To samo, tylko z wymiana rol na pania zarabiajaca i pana gosposie. I co, jemu ta rola odpowiada, nie buntuje sie, nie krzyczy, ze jest ponizany i wykorzystywany, bo obiad nastawi i pranie z pralki wyjmie?

Osobiscie nie wyobrazam sobie jednak utrzymywania na stale doroslego zdrowego mezczyzny. Ani bycia utrzymywana przez mezczyzne.
Dopuszczalne wyjatki to choroba, urlop tacierzynski czy macierzynski, utrata pracy - wszystkie te okolicznosci (poza ciezka choroba) maja jednak charakter tymczasowy.

cyt. "Ale nie chce grac superwoman , ktora godzi wymagajaca kariere zawodowa z byciem pania domu. Nie chce i nie musze. Wole jak mam czas na kanapie tylkiem siedziec."

A wiesz, ze to wcale nie musi byc zadna gra, ze to wielu wielu kobietom przychodzi i latwo i naturalnie. I malo tego, sprawia im przyjemnosc. Tez nie musza ale chca. Natomiast od lezenia tylkiem na kanapie mozna w koncu odlezyn dostac. Nie polecam.

watpie, ze dostane odlezyn z tak mala iloscia czasu na to lezenie big_smile Niestety.
Maz nie krzyczy, ze jest ponizany bo wcale nie musi nic z tych rzeczy robic - sam wybiera bo jego zdaniem on sam wszystko robi najlepiej.
No maz zarabia cos tam, projektuje rzeczy i sprzedaje. Ale to nie jest cos z czego mozna sie tak naprawde utrzymac.
Mialabym inne podejscie gdyby bylo pieniedzy na styk, albo malo. Bo wtedy no niestety, ale musza dwie osoby pracowac, a nie jedna sie wykrwawia zeby sie utrzymac i moj maz ma takie samo zdanie na ten temat. Ale przy wiekszej ilosci pieniedzy, kiedy zawsze sa pieniadze na zachcianki i na wazne rzeczy to juz traci na znaczeniu. Nawet gdyby moj maz normalnie pracowal bylaby duza roznica miedzy naszymi zarobkami i to ja tak czy inaczej bylabym osoba, ktora glownie placi za nasz styl zycia. A ja nie chce meza zajetego praca tak jak ja jestem bo bedziemy sie mijac bez przerwy.

313

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

Ale pomijajac kwestie finansowe, jak to sie ma do jego samopoczucia, meskiej ambicji? Bo nie znam zadnego mezczyzny, ktory majac zdrowie i sily jeszcze, nie czulby sie w domu jakos taki bezuzyteczny. Dlatego mezczyzni gorzej (podobno) znosza przejscie na emeryture, dlugotrwale leczenie w domu czy bezrobocie.

314 Ostatnio edytowany przez in_ka (2015-02-26 14:10:34)

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

ciekawe jest takie porównywanie stylów życia, tylko...
zdecydowanie inaczej wygląda związek mąż - żona (a do tego np.różnica wieku spora)
inaczej mąż, żona i dzieciaki wink
ja dzisiaj będąc już mamą dorosłego dziecka oraz żoną pana w dojrzałym wieku zdecydowanie inaczej żyję ... dużo bardziej wygodnie, wolniej
mam czas dla siebie, już nigdzie nie pędzę, mój mąż też zwolnił - bardziej celebrujemy czas ...

315

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
in_ka napisał/a:
kammiś napisał/a:

zapytałam swojego faceta o to jakie kobiety są grzeczne. odpowiedział w sumie trochę żartem:
"grzeczne dziewczynki nie mają ku*ewsko czerwonej sypialni i ku*ewsko czerwonego dywanu"  (to mnie ubawiło)
"grzeczne dziewczynki nie kokietują swojego 55letniego lekarza z żoną i trójką starszych od nich synów"
"grzeczne dziewczynki nie przychodzą na pierwsze w swoim życiu zajęcia w czerwonej sukience z takim dekoldem że się biedny doktorant skupić nie może, mimo że powtarza coś po raz setny" big_smile
nic o gotowaniu nie było wink

no bo wszystko kojarzy mu się z sexem wink
tylko tak, to postrzega ?

Nie wiem czy tylko tak to postrzega, bo było to tak o rzucone jak coś pisał.
Bez żadnego głębszego namysłu.
A z lekarzem to żadnego seksualnego podtekstu z mojej strony nie ma, zabawne to jest po prostu big_smile

316 Ostatnio edytowany przez in_ka (2015-02-26 14:15:25)

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
kammiś napisał/a:

"grzeczne dziewczynki nie kokietują swojego 55letniego lekarza z żoną i trójką starszych od nich synów"


A z lekarzem to żadnego seksualnego podtekstu z mojej strony nie ma, zabawne to jest po prostu big_smile

nie, kokietowanie nie ma seksualnego podtekstu - no, no, no
a wiesz, że to co pierwsze przychodzi na myśl, bywa dominujące wink

dlatego nadal uważam, że twój facet dzieli dziewczynki na grzeczne i niegrzeczne tylko w kategorii sexu
ale ...no może jednak, po głębszym zastanowieniu big_smile i big_smile

317 Ostatnio edytowany przez NinaLafairy (2015-02-26 14:15:33)

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
Mussuka napisał/a:

Ale pomijajac kwestie finansowe, jak to sie ma do jego samopoczucia, meskiej ambicji? Bo nie znam zadnego mezczyzny, ktory majac zdrowie i sily jeszcze, nie czulby sie w domu jakos taki bezuzyteczny. Dlatego mezczyzni gorzej (podobno) znosza przejscie na emeryture, dlugotrwale leczenie w domu czy bezrobocie.

Robi mase rzeczy, co do ktorych ma ambicje zeby robic, nie musi byc to praca zarobkowa koniecznie. I nie mowie tutaj o idealnym myciu podlogi big_smile
Sa  pieniadze i sa mozliwosci wiec korzysta zamiast tyrac bez sensu. Presja spoleczna ani normy zadne nigdy go nie interesowaly - moze stad taka postawa.
Mysle, ze czulby sie gorzej gdybysmy mieli inna historie zwiazku i gdyby nigdy nie pracowal w zyciu. No i gdyby byl normalny big_smile Bo przeciez jest antyspolecznym dziwakiem


Zgadzam sie tez, ze zupelnie inaczej jest jak sa dzieci.

318 Ostatnio edytowany przez cslady (2015-02-26 14:19:49)

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
Mussuka napisał/a:

Ale pomijajac kwestie finansowe, jak to sie ma do jego samopoczucia, meskiej ambicji? Bo nie znam zadnego mezczyzny, ktory majac zdrowie i sily jeszcze, nie czulby sie w domu jakos taki bezuzyteczny. Dlatego mezczyzni gorzej (podobno) znosza przejscie na emeryture, dlugotrwale leczenie w domu czy bezrobocie.

Ja znam jednego mężczyznę w wieku 35 lat, który siedzi w domu i zajmuje się dziećmi. Jego żona prawie zaraz po porodzie wróciła do pracy, a on woli siedzenie w domu i zajmowanie się dzieckiem. Nie byłoby w tym niczego dziwnego, gdyby nie fakt, że on spokojnie mógłby zarabiać 6-7 tys. i to pracując 8 h dziennie, więc nie jakoś specjalnie harując. A ona zarabia niecałe 2.5 tys. i nie zostaje im wiele na życie. Do tego mają kawalerkę na kredyt i teraz ona jest w ciąży z drugim dzieckiem. Często rodzina im pomaga i daje pieniądze, bo im nie wystarcza. Każdy niech żyje jak chce, ale ja jednak tego trochę nie rozumiem, że nie myśli się o dobru tych dzieci. On zawsze tłumaczy, że dla dziecka najważniejsza jest miłość, a on ma jej pełno. Gdyby ona dużo zarabiała i nie musieliby się martwić o pieniądze, to jednak zmienia sytuację. A to też nie jest tak, że jak on wróci do pracy za 3-4 lata to będzie dużo zarabiał, bo nikt mu już tyle nie zaoferuje. Męskiej ambicji on raczej nie ma, raczej to typ Piotrusia Pana. W relacjach z dziećmi rzeczywiście jest świetny, bo sam jest takim dużym dzieckiem, więc dobrze się rozumieją.

319

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

A jak ktoś mieszka sam i pracuje to przecież sam musi sobie wszystko ogarnąć, sam sobie uprać, jedzenie zrobić, czasem coś naprawić, przecież logicznie myśląc jak są dwie pary rąk do ogarnięcia jednego mieszkania, to lepiej niż jak jest jedna. Uważam, że jak ktoś się czuje zobowiązany do robienia wszystkiego za swoją drugą połówkę, bo tak wypada, to potem nie powinien się dziwić, że jego życie wygląda jak jakaś prymitywna forma niewolnictwa. Bo ile można ciągnąć na najwyższych obrotach - praca zawodowa + praca w domu, wychowywanie dzieci itd. Można sobie chcieć być superwoman, ale prawda jest taka, że każdy człowiek w którymś momencie chce mieć trochę świętego spokoju żeby nie zwariować. Każdy się kiedyś męczy. Jak jedna osoba nie pracuje, to może się zajmować domem po całości, jak pracują dwie, to trochę bez sensu. Nadal nie widzę żadnego związku z tym, czy ktoś jest "grzeczną dziewczynką". Tyle tylko, że jak ktoś jest grzeczny, to może oznaczać, że jest uległy, spolegliwy i szybciej można go wmanewrować w sytuację, która niekoniecznie musi być dla tej osoby fajna. No ale jak ktoś nie ma własnego zdania do tego stopnia, to nawet współczuć mu ciężko.

320

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
cslady napisał/a:
Mussuka napisał/a:

Ale pomijajac kwestie finansowe, jak to sie ma do jego samopoczucia, meskiej ambicji? Bo nie znam zadnego mezczyzny, ktory majac zdrowie i sily jeszcze, nie czulby sie w domu jakos taki bezuzyteczny. Dlatego mezczyzni gorzej (podobno) znosza przejscie na emeryture, dlugotrwale leczenie w domu czy bezrobocie.

Ja znam jednego mężczyznę w wieku 35 lat, który siedzi w domu i zajmuje się dziećmi. Jego żona prawie zaraz po porodzie wróciła do pracy, a on woli siedzenie w domu i zajmowanie się dzieckiem. Nie byłoby w tym niczego dziwnego, gdyby nie fakt, że on spokojnie mógłby zarabiać 6-7 tys. i to pracując 8 h dziennie, więc nie jakoś specjalnie harując. A ona zarabia niecałe 2.5 tys. i nie zostaje im wiele na życie. Do tego mają kawalerkę na kredyt i teraz ona jest w ciąży z drugim dzieckiem. Często rodzina im pomaga i daje pieniądze, bo im nie wystarcza. Każdy niech żyje jak chce, ale ja jednak tego trochę nie rozumiem, że nie myśli się o dobru tych dzieci. On zawsze tłumaczy, że dla dziecka najważniejsza jest miłość, a on ma jej pełno. Gdyby ona dużo zarabiała i nie musieliby się martwić o pieniądze, to jednak zmienia sytuację. A to też nie jest tak, że jak on wróci do pracy za 3-4 lata to będzie dużo zarabiał, bo nikt mu już tyle nie zaoferuje. Męskiej ambicji on raczej nie ma, raczej to typ Piotrusia Pana. W relacjach z dziećmi rzeczywiście jest świetny, bo sam jest takim dużym dzieckiem, więc dobrze się rozumieją.

Auc. Znam te taka pare, cos okropnego.
Jak ma sie kredyty, i dzieci na utrzymaniu i sie nie zarabia kokosow to jest nie fair , ze jedna osoba w domu siedzi.

321

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

Jeszcze jednego czego nie rozumiem, to, że kobiety są ofiarami przemocy domowej, chyba tylko te największe ciamajdy.
Jakby mnie ktoś uderzył raz to bym oddała kilka razy. Raz biłam się z facetem, (nie z obecnym) to przecież nawet obdukcji by się nie dało zrobić bo był remis lol Ba, tak mu przywaliłam, że do dziś na zmiany pogody odczuwa big_smilebig_smile nie no może aż tak to nie, ale na pewno pamięta, że ze mną nie ma żartów.
Nie mówię, że to powód żeby się chwalić, bo wstyd się bić. Ale ba, nie jestem ciamajdą, największym wstydem byłoby mieć kartę ofiary przemocy, jak się bić, to łeb w łeb!
To samo, z przemocą psychiczną, ja za jedno wyzwisko wyzywam 1000 razy, ba ja jak się rozkręcę, jak się ,,wścieknę'' to jak to inni mówią ,,Ludmiły nie przegadasz''.
Dlatego bardzo dziwią mnie ofiary przemocy, uważam, ze to ludzi niepełnosprawni bo kto normalny by się dał?!
Przemoc za przemoc, oko za oko, ząb za ząb!
Ja bym chora była jakbym się nie odegrała!

322

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
WitchQueen napisał/a:

A jak ktoś mieszka sam i pracuje to przecież sam musi sobie wszystko ogarnąć, sam sobie uprać, jedzenie zrobić, czasem coś naprawić, przecież logicznie myśląc jak są dwie pary rąk do ogarnięcia jednego mieszkania, to lepiej niż jak jest jedna. Uważam, że jak ktoś się czuje zobowiązany do robienia wszystkiego za swoją drugą połówkę, bo tak wypada, to potem nie powinien się dziwić, że jego życie wygląda jak jakaś prymitywna forma niewolnictwa. Bo ile można ciągnąć na najwyższych obrotach - praca zawodowa + praca w domu, wychowywanie dzieci itd. Można sobie chcieć być superwoman, ale prawda jest taka, że każdy człowiek w którymś momencie chce mieć trochę świętego spokoju żeby nie zwariować. Każdy się kiedyś męczy. Jak jedna osoba nie pracuje, to może się zajmować domem po całości, jak pracują dwie, to trochę bez sensu. Nadal nie widzę żadnego związku z tym, czy ktoś jest "grzeczną dziewczynką". Tyle tylko, że jak ktoś jest grzeczny, to może oznaczać, że jest uległy, spolegliwy i szybciej można go wmanewrować w sytuację, która niekoniecznie musi być dla tej osoby fajna. No ale jak ktoś nie ma własnego zdania do tego stopnia, to nawet współczuć mu ciężko.

Hehe no niekoniecznie jest lepiej, gdy są dwie osoby. Zależy czy ta druga osoba jest bałaganiarzem. Ja mogę sprzątać wszystko sama, jeśli mój partner będzie sprzątał po sobie, wytrze po sobie rozlany sok, zetrze własne okruszki z blatu, wytrze lustro, gdy mu pasta do zębów na nie pryśnie, spłucze ze zlewu resztki po goleniu, wytrze kuchenkę, gdy mu coś tam z patelni wypadnie itp. Wtedy sprzątanie mieszkania to naprawdę nie jest dla mnie żaden kłopot. Natomiast gdybym mieszkała z bałaganiarzem i fleją, to nie znosiłabym jakiegokolwiek sprzątania, nawet gdybyśmy sprzątali równo po połowie. Po prostu nie mam ochoty zeskrobywać z kuchenki zaschniętych warzyw, szorować zaschniętych plam po soku, czy sprzątać czyichś kłaków w wannie/zlewie, bo komuś się nie chciało spłukać. Dla mnie to jest obrzydliwe i nawet układ z dzieleniem się po połowie by mnie nie satysfakcjonował. A jak partner po sobie sprząta, to ja nie mam niczego przeciwko, żeby samej wszystko robić, chociaż i tak nie robię sama. Przy takim układzie sprząta się szybko. Ja codziennie sprzątam po ok. 20 minut (każdego dnia coś innego), więc tego sprzątania w ogóle nie odczuwam. Raz na 2 miesiące robię większe sprzątanie z myciem okien i czyszczeniem w szafkach, ale to też nie zajmuje mi wiele, bo jednak robię to regularnie, więc niezbyt się brudzi. Z dziećmi na pewno jest dużo gorzej, ale jak przyjdzie co do tego, to też jakoś sobie poradzimy. W końcu one też kiedyś podrosną i zaczną po sobie sprzątać.

323

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

Ludmilo, ten facet z ktorym sie bilas tez musial Ci niezle przylozyc... ;D

324 Ostatnio edytowany przez Ludmiłaa (2015-02-26 14:43:43)

Odp: My, grzeczne dziewczynki...

Nie uderzył mnie w głowę, jeżeli to aluzja,

P.S: w bójce też są reguły, chodzi o to żeby uderzyć, a nie zabić. Nie wolno bić po głowie.
Ale ja się dziwie kobietą które nie oddają sprawcy, zero kreatywności

325 Ostatnio edytowany przez cslady (2015-02-26 14:52:06)

Odp: My, grzeczne dziewczynki...
Ludmiłaa napisał/a:

Nie uderzył mnie w głowę, jeżeli to aluzja,

P.S: w bójce też są reguły, chodzi o to żeby uderzyć, a nie zabić. Nie wolno bić po głowie.
Ale ja się dziwie kobietą które nie oddają sprawcy, zero kreatywności

Ale jakiemu sprawcy? Jeśli ktoś mnie napada w ciemnej uliczce, to guzik mnie obchodzi jego głowa czy genitalia, tylko waliłabym tak, by jak najlepiej się obronić. Nie jestem bardzo silna, więc zamiast się szarpać, to celowałabym właśnie w oczy i genitalia. A jeśli kobieta bije się, awanturuje i szuka kłopotów, to jest tak samo durna jak ta znosząca biernie przemoc. Poza przypadkami napadów nie umiem sobie wyobrazić sytuacji, która wymagałaby bicia się z mężczyzną. Przecież to nigdy nie jest tak, że facet strzeli kobietę ni z gruszki ni z pietruszki (nie mówię o przemocy domowej), wręcz przeciwnie. Raczej się hamują, nawet gdy baba ewidentnie się o to prosi.

Posty [ 261 do 325 z 407 ]

Strony Poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 Następna

Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

Forum Kobiet » STYL ŻYCIA I SPOŁECZEŃSTWO KOBIECYM OKIEM » My, grzeczne dziewczynki...

Twoja odpowiedź

Masz podobne doświadczenia? Zaloguj się albo załóż darmowe konto, żeby odpowiedzieć. Po drugiej stronie jest prawdziwa osoba.

DołączZaloguj się


Mapa strony - Archiwum | O forum | Poradnik | Prawdziwe historie | Kontakt | Regulamin | Polityka Prywatności



© www.netkobiety.pl 2007-2026