My, grzeczne dziewczynki...

I ja też

No nie rozumiesz, czlowieku, nie rozumiesz.
Tak ciezko Ci pojac ze zupelnie inaczej bylam wychowywana w stosunku do mezczyzn niz do reszty spoleczenstwa?
Tak, bylam grzeczna wobec matki, mialam sie dobrze uczyc, ale juz np przeklinac bylo mi wolno, chociaz tego nie robilam, bo nie czuje takiej potrzeby.
Tak, wlasnie ze to wszystko gra. Bylam wychowywana na osobe ktora nie bedzie uslugiwac, ale bedzie tez unikac ludzi patologicznych.
Nie wiem czemu tak ciezko Ci pojac ze mozna byc grzeczna w jednej sferze nie bedac grzeczna w drugiej sferze. Bo mozna. Wychowana bylam tak, ze owszem, z patologicznymi dziecmi mialam sie nie zadawac. Ale bylam tez wychowywana tak ze chlopcom uslugiwac nie nalezy i ze jesli chce to moge byc od nich we wszystkim lepsza, co zreszta potwierdzalo sie na kolejnych etapach mojego zycia.
Nie pisze jak mi wygodnie tylko jaka jest prawda.
Tak, do dzisiaj w kontaktach z matka jestem grzeczna.
I tak, w kontaktach z mezczyznami a wlasciwie jednym mezczyzna nie jestem grzeczna "pania domu".
Skoro tak ciezko Ci to pojac to juz Twoj problem.

Heh, poczytaj sobie o co dokladnie z ta niedojrzaloscia chodzi zamiast uogolniac - bo bardzo lubisz uogolniac. Nie zaprzeczam. Ale powiedzialas ze mam lekkie podejscie do zycia. I tu sie nie zgodze, a tak moze napisac tylko osoba ktora mnie nie zna, bo ja akurat swoje zycie traktuje bardzo powaznie i bardzo o nie "dbam" na co dziem. Co wcale nie wymaga bycia kura domowa, jak to sie Tobie zdaje.
I mam wielkie watpliwosci czy dziewczyna ktora robi cos tylko dlatego zeby partnerowi to pasowalo jest dojrzala.
Ludzie maja ROZNE PRIORYTETY. a priorytetem mojego partnera nie jest cieply obiad codziennie. To tez warto byloby pojac ze co wazne dla Ciebie nie musi byc wazne dla innych.

I powtorze:
Wyobraz sobie, ze mozna byc "grzeczna" w jednym aspekcie a "niegrzeczna" w drugim.
Tak, jestem bardzo "grzeczna" studentka na przyklad. Ale bylabym bardzo niedobra kobieta dla faceta-tradycjonalisty.  Nie nadaje sie na kure domowa, za to bylam swego czasu swietnym pracownikiem.
Pojmij, ze sa rozne obszary. Rodzice wychowali mnie na grzecznego kujona i niegrzeczna feministke.

I nie probuj prosze wpierac ze Twoj poglad na sprawe obowiazkow domowych jest jedyny wlasciwy. Zobacz ma gojke - ma meza i dzieci i co? Kury z siebie nie zrobila, a jej facet nie naprawia blyskawicznie czegos zepsutego.
Nie kazdy musi dazyc do "domu idealnego" i nie dla kazdego bedzie to cel w zyciu. Zwlaszcza jesli moj facet spedza pol doby na pracy a ja na nauce, a od marca zaczynam tez pracowac.
Dbamy o to zeby w domu bylo czysto i zeby bylo gdzie odpoczac i tyle. Jesc i tak jemy na miescie od zawsze. Jego byla tez nie gotowala, zadnej tragedii z tego nie robil.

A jak do cholery ma się zachowywać baba????????????????????????????????

Ale ja sie nie sile na wyjatkowosc.
Niechec do gotowania jest wyjatkowa?
Moje podejscie do gotowania dla faceta ma 50% kobiet w moim wieku. I uwazam ze jest ono zdrowsze niz zmuszanie sie do czegos wbrew sobie.
Nie sile sie na zadna wyjatkowosc - jedyne czego chce to zyc spokojnie i wygodnie i pracowac jak moj ojciec.
Nie mam durnych pomyslow jak niektore dziewczyny w moim wieku i jako nastolatka tez nie mialam. Nawet jako mala dziewczynka.
Naprawde nie wiem co jest zlego w byciu wychowana na kobiete do pracy, nie do domu. Pasuje mi cos takiego i tyle. I nie ma to nic wspolnego z wyjatkowoscia bo zyje tak coraz wiecej kobiet swiezo po studiach. Korpo, korpo, korpo. Osobiscie nie widze w tym nic zlego.
Tak, sensem mojego zycia sa teraz studia. I nowa praca ktora zaczynam za tydzien. Potem bedzie praca zapewne po 12-14 godzin dziennie. Tak samo zyje moj facet, tak samo zyje moj ojciec. Moja kuzynka - mloda lekarka. Szpital, szpital, wyplata, szpital, szpital, wyplata, zakupy, szpital, szpital, urlop, szpital, szpital, szpital itd.
Jak pracowalam - w kampanii wyborczej nie raz po 16 godzin, to dawalo mi to szczescie i satysfakcje
Nie pojmuje, ze ktos tego pojac nie potrafi, ze dla kogos dom nie jest najwazniejszy i wcale NIE MUSI.
I nie ja jedyna to powiem.
Zapytalam wczoraj swojego faceta o plany na przyszlosc na najblizsze 5 lat. "No, dom musze skonczyc, filie chcemy w ciagu 5 lat zalozyc, nowych klientow pozyskac, utrzymac wspolprace ze spolka X, auto pewnie za 3 lata zmienie, pewnie sie przeprowadzimy, moze zatrudnimy wiecej osob, ty pojdziesz na aplikacje..."
Tak. Tak zyje dzisiejszy prawie 30latek, nie wiem czemu dla was to takie niepojete.
To nie jest wyjatkowosc, ktora chcesz mi wpierac bo ja sie wyjatkowo nie czuje. Jestem po prostu bardziej pracowita i tyle. Jak to mowi ojciec mojego faceta - bylabym idealnym pracownikiem. Ale takie zycie i takie priorytety to dla obecnych mlodych ludzi dzisiaj STANDARD. Przejdz sie po ulicy i zapytaj 20letnie kobiety jakie maja plany na najblizsze 5 lat. Potem podlicz ile z nich powie Ci ze chce skonczyc studia i znalezc prace a ile ze chce zalozyc rodzine i gotowac mezowi pyszne obiady. Wyniki mozna latwo przewidziec.
Moje podejscie w tym aspekcie jest STANDARDEM nie wyjatkiem. Mojego faceta tez. Jego koledzy tez nie umieja naprawiac zlewu. Za to byli na tyle dobrzy ze zdali ten pieprzony egzamin radcowski (postrach aplikantow i studentow) i zalozyli spolke. I szczerze mowiac wole takich facetow niz pana zlota raczka. Chocby i musieli pracowac po 14 godzin dziennie.

Aaa to dla mnie tak samo.
Jak ktos ciagle siedzi w domu a druga strona pracuje to ten kto siedzi w domu niech robi w domu.
Ja niby nie pracuje, ale studiuje i z tego mam stypendia wiec stawiam znak rownosci bo poswiecam temu mniej wiecej tyle samo czasu ile facet pracy. Tylko bardziej nierefularnie - ale to ze przez 4 tygodnie harowalam po 14 godzin uprawnia mnie do lezenia dupa do gory jak jest sesja a ja mam zapracowane wolne
Ale jestem w sumie takiego samego samego zdania jak Ty witch
Wiesz, to nie jest tak ze zawsze 14 godzin sie pracuje. Te wlasne dzialalnosci charakteryzuja sie tym ze pracuje sie nieregularnie. Ale pracuje sie wiecej niz 8 godzin.

Nienormowany. Ale wiesz, wlasny biznes - siedzisz ile mozesz nie raz. Zwlaszcza na poczatku.
Tak samo na studiach. Nieregularnie. Sa momenty spokojne i sa momenty gdzie np mialam 2 kolokwia i egzamin w ciagu 10 dni. I jakby w tym czasie ktos mi powiedzial cos o robieniu czegos w domu to poslalabym go na ksiezyc. Tak samo teraz - koncze dzisiaj 3tygodniowe ferie. Ale nie po to zapieprzalam w ostatni miesiac tak ostro zeby teraz ciagle cos robic w domu tylko zeby wlasnie nie robic nic i obejrzec filmy ktore mialam obejrzec. Ogladanie "Bogow" wlasnie jest o wiele ciekawsze niz np szykowanie rzeczy na obiad na jutro, bo mam zajecia od 8 do 15 i musze isc potem isc zalatwic szczegoly pracy. wyjde pewnie kolo 7, wroce pewnie kolo 18-19. Serio ktos uwaza ze mialabym gotowac obiad bo facet sobie zyczy? Ja zjem na miescie, on zje na miescie. Nie jest dzieckiem

Zaraz niektorzy pomysla ze mam 2 lewe rece. Ja obiad zrobie. Kasza z warzywami, ryz z kurczakiem, ryba z brokulami, fasolka szparagowa, spaghetti z pelnoziarnistym makaronem. Ale do cholery jasnej, nie bede sie uczyc robienia pierogow i nie, nie bede ich robic mimo ze moj facet lubi pierogi bo to pare godzin roboty a ja mam lepsze plany na wolne pare godzin. Zjesc je mozemy na miescie. Pare razy je zamowilam z dostawa do domu zeby mu bylo milo. I tyle z mojej" filozofii".

A wiesz, ja na 2 roku chodzilam na zajecia z jednego przedmiotu z zaocznymi - tak sie dogadalam z prowadzacym bo w kazdym innym przypadku zajecia mi sie nakladaly.
Wiadomo, jak to zaoczni mieli - zajecia od 8 do 20.15. I byla tam babka kolo 40stki ktora miala 17letnia corke i meza ktorzy weekend spedzali w domu ale UWAGA ona wstawala o 5 i przygotowywala im obiad.
Przeciez to CHORE.

Jak wszystko pójdzie w moim życiu zgodnie z planem i zrobię kurs instruktorski za niecały rok to możliwe, że będę siedzieć w salce treningowej od 8 do 22 i w ogóle mi to nie będzie przeszkadzało Ja kiedyś chyba zamieszkam w siłowni po prostu

Miałam też taki czas w życiu, że wychodziłam o 5-6 rano z domu, a wracałam o 20-21. Mimo, że byłam zarąbana do nieprzytomności, to nie był to jakiś bardzo zły czas. Teraz jest gorzej, bo niewiele robię i mnie nosi.

kammiś - ja właśnie znam sporo babek, które same się wpakowały w taki kierat i tak się wszyscy przyzwyczaili, że nimi pole można orać od rana do nocy i one tak potem w tym tkwią całe życie - bo co to będzie, co rodzina powie itd. Moja kuzynka tak się wkopała - w sumie to bardzo fajna, inteligentna kobieta. Po studiach, bardzo ładna, przesympatyczna. Wzięła ślub, dzieci długo nie chciała, ale w końcu się zdecydowała. Ma syna. Mąż jest profesorem na uczelni. Syn ma teraz 15 lat. Jest leniwym egoistą, nic w domu nie pomoże, nie zrobi, jest aroganckim gówniarzem, nieraz mam mu ochotę przyładować w łeb jak na święta do nas przyjeżdżają. Rodzice sobie na to konsekwentnie zapracowali, a zwłaszcza moja kuzynka, która we wszystkim dzieciaka wyręczała od zawsze w zasadzie, a ojciec po prostu dał sobie spokój ze zmianą tego stanu, bo się matce nic nie dało przetłumaczyć. I tak ostatnio się to o mało nie skończyło konkretną depresją u niej, bo po prostu nerwowo nie wytrzymała w końcu z tym wszystkim. Aroganckim dzieciakiem, marudnym mężem i siedzeniem w domu 24/7.

Bo to nie jest nornalne.
Zeby ON mial sniadanie. Co innego jakby to byla jej odwieczna fanaberia - prosze bardzo. Ale robienie z siebie sluzacej to bzdura.
Ja jutro wstaje o 5.40 bo przed zajeciami chce pogadac z promotorem, to bedzie tragedia maluje sie szybko, ale wlosy myje rano (strasznie szybko mi sie przetluszczaja) i dlatego musze miec co najmniej pelna godzine na ogarniecie sie... A spac mi sie cos nie chce...

kammiś - pewnie, że jej wina, ale każdy błędy w życiu jakieś popełnia. Jedni większe, inni mniejsze. Na szczęście poszła po rozum do głowy i ostatnimi czasy opanowuje sytuację. Zwłaszcza, że ona nie jest taką typową, stereotypową kurą domową, przynajmniej nie mentalnie.

Tak jak nie zrozumiem też nigdy podejścia w stylu - trzeba spoważnieć, zająć się życiem, bycie żoną jest ważniejsze od moich pasji itd. To trzeba mieć nierówno pod sufitem żeby tak zrobić.
Nie poświęciłabym treningów dla nikogo. W żadnym wypadku. Musiałabym na chleb nie mieć żeby to ograniczyć albo rzucić. Musiałoby mnie życie mocno skopać. Dlatego jak kiedykolwiek jakiś facet będzie mi marudził, że mnie nie ma w domu, bo ciągle siedzę w salce i się oklepuję po pysku z kolegami i robię formę jak do jednostek specjalnych zamiast spędzić wtedy czas w domu, to nie wiem, czy zdąży zebrać zakręt jak będzie się ewakuował
Ja chyba muszę sobie znaleźć takiego samego szajbusa jak ja, co w tygodniu sztuki walki, a w weekendy strzelnica, konie albo wyjazdy w góry, bo ktoś kto marzy o spokojnej, lubiącej domowe zacisze kobiecie nie wytrzyma tego nerwowo. Adrenalinowe ćpuny to są męczący ludzie dla przeciętnego obywatela i ja wyjątkiem zapewne nie jestem

Szczerze, jakbym miała być kurą domową, prać, gotować, niańczyć dzieci.... to wolałabym lecieć na misje do Afganistanu i tam zginąć niż się tak zhańbić.
Taka ze mnie grzeczna dziewczynka

No ja też ale tylko dla siebie, ewentualnie upiorę coś facetowi, albo on mnie Ale sytuacja w której cała rodzina liczy na kobieta (mąż i dzieci, że zrobi pranie i rozwiesi) to...tu się zgina dziób pingwina
Albo, że pracuje zawodowo i robi wszystko w domu. Np., wraca z pracy z zakupami i bierze się z obiad...idiotka!!! Jak dla mnie, mnie by się nie chciało, a co to ja wielbłąd jestem?

Dobra, ale ja nie mówię o takich co pracują. Tylko o typowych kurach domowych, przecież to jest tak bezsensowne życie że tak żyć to lepiej wcale, a na misji przynajmniej człowiek czuje się potrzebny, e robi coś co ma sens, przynajmniej wie że żyje i po co żyje, ma jakieś cele zadania
Robi coś odpowiedzialnego a nie pierze skarpetki.
Ale całe szczęście, ze jest szeroki wybór, bo ta misja to już ostateczność ja dla mnie poleciałabym tylko wtedy gdyby drugim wyjściem było klepanie biedy lub bycie kurą domową.

Jak bym miała być taką piorącą, sprzątającą, wiecznie zarobioną kwoką, co z domu nie wychodzi i nie ma własnego życia, ani czasu na to co lubi, to też zdecydowanie wolałabym Afganistan Na pewno byłoby ciekawiej.

Gotuję i piorę bo samo się nie zrobi, ale na szczęście nie mam przymusu. Nie chcę, to nie robię. Najwyżej będzie większa sterta prania w koszu, albo na obiad będzie trzeba gdzieś wyjść albo zrobić sobie tosta z serem Nie uważam, że mnie hańbi jakakolwiek praca w domu, poza tym nie przewiduję sytuacji w swoim życiu, że nie pójdę na trening, bo trzeba ugotować/sprzątnąć. Bałagan nie zając, nie ucieka (a szkoda ), a kanapkę robi się w 5 minut.

No i mam to samo
Co prawda nie mam balaganu, bo nie lubie, ale nie ma czegos takiego ze zrezygnuje nawet i z obejrzenia filmu zeby ktos tam mial obiad.

Rozumiem, ze mama z papa podobnie podchodzili do obowiazkow domowych w czasach, kiedy jeszcze w podkolanowkach kicalas? Nie ma obiadku? Trudno, masz tu corus dyche i idz se hot doga kup. I nie brudz tak ubranek, bo ja mam akurat lenia i pranie zrobie za tydzien albo i dwa.

Dorosniesz, to moze i zmadrzejesz. Moze.

Oceniasz wszystkich wlasna miara.
Gosposia byla w domu.
Nie mialam podkolanowek, to ohydne (to zartem, ale serio nie mialam).

Nie planuje dzieci, na pewno nie w ciagu najblizszych 10 lat. O wpadce z pewnych powodow nie ma mowy (nie, to nie moj wymysl, tylko opinia lekarzy).

Nie rozumiem jednego - mierzysz wszystkich swoja miara (Snake rowniez). Wszyscy musza miec dzieci? I moze wszyscy przed 30stka?
Witch nie ma i nie wydaje sie nieszczesliwa.
Ja rowniez nie jestem.
Mozna tez decydowac sie na dzieci dopiero kiedy bedzie stac rodzicow na opiekunke? Mozna? Matka mnie urodzila w wieku 36 lat. Wtedy jest duzo latwiej bo i sytuacja finansowa stabilna.
Ale nie, lepiej narzucic wszystkim jeden schemat - dziecko kolo 25 lat, urlop rodzicielski, potem wychowawczy, pieluchy i brak WLASNEGO zycia.
Gratuluje wyjscia POZA SCHEMAT.

Mussuka - Witch Twoim zdaniem tez jest niedorosla?
I Gojka tez? Bo nie maja parcia na dom?
Oceniamy tylko obowiazki domowe - zostawcie na bok ocenianie mnie po innych postach (zwlaszcza Snake).

Oczywiscie zdaniem niektorych osob powinnam rzucic te praktyki, dwa kierunki i w ogole wszystko co kocham zeby uczyc sie gotowac bo byc moze kiedys bede zona.
Witch, rzucaj treningi, musisz sie wprawic w domowe zycie bo moze kiedys tam zdarzy Ci sie ze mamusia zostaniesz
Mussuka - a teraz powiedz mi co KONKRETNIE zlego jest w moim stylu zycia, skoro mieszkanie jak wychodzilam bylo w calkiem niezlym stanie, pranie jest zrobione no bo ile 2 dorosle osoby moga nabrudzic, naczynia umyte, ogolnie wszystko ok. Ze obiadu mis nie ma? Ja tez nie mam. Ma pieniazki, kupi sobie tak samo jak ja. On nie rezygnuje z nowego klienta i joggingu bo moge byc glodna, ja nie zrezygnuje z praktyk i biezni bo mis moze chciec pierogi.

Mhm... Powiedz mi co ja uznaje za pewnik?
Bo wlasnie ja to raczej obawy mam czesto nawet jak cos jest oczywiste. Ja jestem zapobiegliwa. Ale zapobiegliwosc nie przejawia sie u mnie tym ze biore cos za pewnik tylko ze szykuje sie na mozliwe ewentualnosci.
Heh, ja nie uwazam ze dziecko to koniec swiata tylko po prostu miec go nie chce. Ale niektorzy rysuja tu taki obraz - masz dziecko, rezygnuj ze wszystkiego.
Mhm... Ja zyje calkiem normalnie. Jak normalna 21latka. Powiedz mi co takiego inne 21letnie studentki robia ze ja jestem tak oderwana od rzeczywistosci. Ze nie pracuje (jeszcze)? No to zadziwie niektorych, ale 80% obu moich grup nie pracuje, nawet nie dorabia, nic. Nawet stypendiow nie ma. Nawet na wodke idzie kasa od rodzicow. Moj facet w moim wieku zyo identycznie i prowadzil czysto hedonistyczny tryb zycia - jeden kierunek, praktyki zlewal, impreza, panienki, impreza, panienki, egzamin, impreza, panienki i zyciowe motto: "every lady loves a law student" - debilne, wiem. Akurat porownujac to moje zycie jest bardziej owocne Ja akurat dobrowolnie zawalam sobie zycie praktykami itp.
Nic nie jest gwarancja na szczescie. A pelnia szczescia nie istnieje nigdy

Ja uważam, że człowiek po prostu musi się zdecydować na to czego chce od życia. Mnie też bardziej zależy na karierze sportowej i zawodowej niż na posiadaniu rodziny na obecną chwilę, kto wie, może to się zmieni kiedyś, aczkolwiek wątpię. No to działam tak żeby realizować to, na czym mi zależy. Jak ktoś chce mieć rodzinę, dzieciaki, psy, koty, to niech ma, niech spełnia się w swoim życiu. Tylko wtedy nie ma co stękać, że to pochłania czas, że trzeba czasem z czegoś zrezygnować, że dzieciak dostał sraczki, że pies narzygał na dywan itd.
Jak miałam konia to nie mogłam sobie olać wszystkiego i nie chodzić do stajni przez tydzień, a nieraz mi się konkretnie nie chciało, zwłaszcza jak zima i brzydka pogoda. Bo ten zwierzak w żaden sposób sobie nie zasłużył żeby stać tydzień w boksie jak rower w garażu, pomijając, że to jest na dłuższą metę dla konia szkodliwe. Jak już mi się maksymalnie nie chciało albo gdzieś wyjechać musiałam/chciałam, to musiałam zakombinować opiekę jakąś do tego konia. Z tym nie było problemu, ale jak wróciłam po dłuższym czasie i wsiadłam, to nieraz coś, nad czym ja pracowałam od dłuższego czasu szło się gwizdać, bo ktoś odpuścił, pozwolił się bydlakowi wieszać na wodzach itd. I potem dupa na zawodach.
Chciałabym mieć znowu psa, bo mi mój dog niemiecki zdechł, ale się poważnie zastanawiam, czy teraz jest w ogóle sens, bo jak wyjdę z pracy to albo polecę z miejsca na trening, albo wpadnę na 2h do domu i polecę na trening, wrócę między 20 a 22 zależnie od dnia i jedyne o czym będę myśleć to żeby spłukać z siebie pot i walnąć się spać. A pies poza wyprowadzeniem na spacer wymaga jednak trochę uwagi, zwłaszcza jak się go w domu trzyma. Nie powie mu się że ma nie sikać i nie wyć z tęsknoty lub nudy przez 10-11h, bo pani idzie do roboty, a potem jeszcze musi ćwiczyć, bo egzamin, bo seminarium treningowe, bo coś tam. A w weekend to idzie na strzelnicę i pies też niech sobie wolne wtedy zrobi
Na obecną chwilę wolę trenować niż mieć psa i dopóki nie znajdę się w sytuacji życiowej, gdzie posiadanie psa będzie można pogodzić z pracą i treningami, to mimo, że bardzo chcę nie kupię sobie tego psa.
Tym bardziej poronionym pomysłem by było jakby mi się teraz zachciało nagle mieć dzieci, bo dziecku właśnie tym bardziej nie powiem, że musi zaczekać ze zmianą pieluchy/jedzeniem/odebraniem z przedszkola aż skończę walczyć z kumplem w parterze. Pomijając już fakt, że nie mam w ogóle pragnienia żeby mieć dzieci, nie jest mi to do szczęścia potrzebne.
Skoro kammiś woli pracować/studiować i chodzić na fitness to niech chodzi skoro może i to jej daje szczęście. Nie musi nikomu prać, sprzątać, ani gotować i już. Nikomu się przez to krzywda nie dzieje.

Ewika 99 - trzeci bilet. Ja też jadę, gdzie niby będą lepsze warunki żeby wreszcie się wyszkolić na snajpera Chociaż w sumie na Ukrainę bliżej, taniej będzie.

hehehe
no to powiedz mi gdzie ja napisałam że to dla mnie hańba, gdzie napisałam że ja nigdy nie gotuje nic i nie sprzątam.
DOKŁADNY CYTAT MOJEJ WYPOWIEDZI POPROSZĘ. Piorę. Jak piorę całość to piorę całość. Ale ubrania sortuje każdy za siebie do odpowiedniego kubełka. I mój facet też pierze.
Wiesz jaka jest różnica? nie spędzam na tym każdego dnia bo nie chcę.
I jeszcze raz proszę Cię o cytat, gdzie mówiłam że nie piorę, nie sprzątam i nic nie robię bo to hańba. Akurat hańba padła u Ludmiły, a Ty się mnie uczepiłaś jak rzep psiego ogona.
Ty chyba nie wiesz co mówisz - z dala od obowiązków robić karierę zawodową? To sobie wyobraź ile tam jest obowiązków. Zapewniam Cię, że więcej niż w domu.
Widzisz, ja celuję w tytuł doktora nauk prawnych i radcy prawnego. Zobacz sobie jakie były pytania z egzaminu radcowskiego w poprzednich latach. Przede mną jeszcze 5,5 roku (minimum!) edukacji połączonej z pracą i zdobywaniem doświadczenia zawodowego. Właśnie siedzę i czekam na ojca, bo robotę dla mnie ma.
I nie, to nie jest etap w życiu w którym robisz 8 godzin dziennie bo razem z przygotowaniem do zajęć wyjdzie z 14 niejednokrotnie. Raz więcej, raz mniej. Nie raz zarywa się nocki CAŁE. nawet kilka pod rząd.
I tak, wiem że życie potrafi dać w kość. Dziecka do tego nie trzeba.
Wiesz co?
Powiem co myślę.
Siedzące w domu młode mamuśki myślą że są tak urobione i zmęczone i wszyscy powinni je podziwiać. Sorry, wyjdź parę razy z domu o godzinie 6.30 a wróć o 19-20 i pogadamy. I nie, nie umniejszam Twojej pracy, ale powiedzenie komuś ŻE NIE MA OBOWIĄZKÓW BO MA TYLKO PRACĘ TO GRUBE PRZEGIĘCIE.
I nie, nie użalam się nad sobą BO LUBIĘ SWOJE ŻYCIE.
Tytuł magistra rusza mnie tak jak zdeptany stary śnieg na trawniku obsiusiany przez psy. Dzisiaj magistra może mieć każdy.

I tak, kotem się opiekuję bo się zdecydowałam na kota. Znaczy dostałam go w wieku 10 lat, ale powiedziałam sobie: tak, zabieram go ze sobą kiedy się nim opiekowałam.
Jakbym ZDECYDOWAŁA się na dziecko to też bym się nim opiekowała.
Niektórym ciężko pojąć że NIE MAM DZIECKA  i nie ma sensu siedzieć w domu.
I nie wiem skąd te oburzenia.
Heh, widziałam mieszkania młodych mamuś STALE siedzących w domu. Porządek mam o wiele lepszy, mimo że poświęcam temu 3 godziny tygodniowo. Pranie mam zrobione ZAWSZE. Tak, jak robię sobie to i swojemu facetowi zrobię. Dalej masz się do czego czepiać?

SŁOŃCE, DAJ TEN CYTAT, BO TWOJE PRZYTYKI SĄ IRYTUJĄCE.
CYTAT - GDZIE NAPISAŁAM ŻE TO HAŃBA I ŻE NIC NIE ROBIĘ.
RAZ-DWA.
BO SAMA SIĘ ROBISZ MARNĄ PROWOKATORKĄ.

Czy naprawdę nie widzisz że chodzi o to że wkładasz mi w usta słowa które nie padły albo padły z ust innych osób?
Np. "hańba"?
I o to że napisałaś że życie karierą zawodową jest życiem z dala od obowiązków. Większej bredni nie słyszałam.
Nie trzeba robić na gospodarstwie, żeby mieć obowiązki.
Piszesz w takim tonie jakbym miała 2 lewe ręce. A ja na samym początku zaznaczyłam, że umiem sobie i wyprać, i wyprasować, i posprzątać, i ugotować jak nie jem wyjątkowo na mieście (i nawet mi smakuje, a zdrowe jest na pewno), i durny guzik przyszyć, i z autem zrobić rzeczy pierwszej potrzeby (nie naprawy, ale to co się standardowo robi z autem to umiem), i gwóźdź przybić, i żarówkę wkręcić, i pozmywać. Więc Twoja teoria upada.
To że nie zamierzam dawać wkręcać się w kierat domowy 24 godziny na dobę i że mam inne priorytety nie znaczy że mam 2 lewe ręce. Nie trzeba robić czegoś codziennie, żeby coś umieć.
Dlatego proszę Cię o cytat.

Nie przejmuj sie Kammis, wielu ludzi na forum rowniez nie "slyszalo" wiekszych bredni niz te, ktore Ty wypisujesz.

Powiedz co konkretnie jest brednią.
W TYM wątku.
Chyba że uważasz sama siebie za marną prowokatorkę.
Co więcej - inne dziewczyny mówią bardzo podobnie, może to też o czymś świadczy?
Na przykład o Twoim czepialstwie i nazywaniem bredniami wszystkiego z czym się nie zgadzasz?
Fajnie się rzuca pustymi sloganami, nie?
Z argumentacją u Ciebie słabo.
ARGUMENTUJ.
"nie musze sie bawić w podawanie cytatów".... bo nie umiem poprzeć swoich tez
No, magisterka by się przydała, bo na wielu kierunkach logika jest

Nie, nie trzeba mieć magistra żebym kogoś szanowała.
Najbardziej na świecie szanuję ludzi z Tary, Centaurusa i Pegasusa.
Mam tam zwierza w adopcji wirtualnej - utrzymuję konia -  i jeździłam do nich w odwiedziny.
Niewykształceni, ale kocham tych ludzi. Bo kochają konie i robią w życiu COŚ. coś wielkiego.
Kocham tych ludzi, chociaż nie znam ich zbyt dobrze. Bo wiedzą co to znaczy przeżyć życie z jakąś pasją i robiąc coś dobrego dla innych.
Także Twoja teoria z magistrem również upada.
Tak, najbardziej szanuję ludzi którzy mają pasję i robią w życiu coś nietypowego - zwłaszcza coś dobrego.

No i ostatnie zdanie powinnas wyryc sobie duzymi literami na scianie.

1. Nie myślę że praca na gospodarce nie jest zarobkowa. Napisałaś wcześniej że zajmujesz się wychowywaniem dziecka i nie pracujesz - stąd ten wniosek, wybacz.
Cytuję Ciebie: "A spedzam czas w domu na wychowywaniu dziecka. Czy cos trace? Nie uwazam. Dziecko sie odchowa, ja do pracy. Narobic sie na pewno jeszcze zdaze."
Jednoznaczne wskazanie na brak pracy zarobkowej, miałam prawo więc tak sądzić.
Wyraźnie napisałaś, że idziesz do pracy jak dziecko się odchowa. Wskazujesz na czas przyszły. Co oznaczało że obecnie nie pracujesz.
Podeśle Ci książkę z logiki

2. Nie myślę że jedyny słuszny - Ty zaczęłaś wpierać, że ja myślę tak, jak wcale nie myślę. Parę razy napisałam że każdy sobie żyje jak chce, więc nikomu nic do tego, jak żyję ja i mój facet.

3. Nie napisałam że NIC nie robię dla faceta - ponownie wciskasz kit. Napisałam że nie zamierzam się czegoś celowo uczyć tylko i wyłącznie dla partnera (bo uważam to za zbyteczne) i wyręczać go we wszystkim. Jak ja robię pranie w tym tygodniu, to on w następnym, wymówek nie ma. Jak nie umiem robić tych durnych ruskich, to niech zje je gdzie indziej. Jak potrzebuje sobie przerobić ubranie, to niech się sam nauczy albo idzie do krawcowej.
Zresztą, mhm, koleżanko, zobacz - zlewu mi nie naprawił, przyszedł hydraulik.

4. Brak pracy nie jest dla mnie żadnym problemem, bo jestem studentką centralnie w połowie studiów i wcale pracować nie muszę, bo mi szanowne państwo polskie co miesiąc wypłaca 3 stypendia z kieszeni szanownych podatników (pozdrawiam! ). W związku z tym przez całe następne 2,5 roku mam comiesięczny wpływ na konto zapewniony, choćby się waliło i paliło muszę się tylko uczyć. Jak pójdę na doktoranckie to owe wpływy przedłużę sobie o 4 lata - mój facet tak zrobił i jego portfel miał się całkiem nieźle, rodzice mu kasę dawali, ale i bez ich pomocy radę by sobie dał - tak samo jak ja teraz (po prostu tak mi wygodniej, a ojcu ani trochę to nie przeszkadza, bo żaden problem dla niego utrzymać 10 takich jak ja, a ma jedną).  Owszem, standardowe stypendia są liche ale ministra dla najlepszych studentów/doktorantów już całkiem ładne.

5. W związku z powyższym nie mam beztroskiego życia tylko zapierdziel na uczelni. Nie wiem czy to ze ktoś MUSI myśleć o przyszłości i tym że noga mu się nie może absolutnie powinąć, bo będzie miał rok w plecy (aplikacja, aplikacja - mówi Ci to coś?) to życie beztroskie.

6. Praca w kancelarii RÓWNIEŻ jest pracą nienormowaną czasowo. Jak znasz jakiegoś prawnika, to go zapytaj, ile godzin dziennie haruje. Najlepiej jakiś młody. 14 - taki standard.

7. Nie mam żadnej gosposi w domu, słońce. Więc sama te "przykre obowiązki" wykonuję.

8. Chętnie ugotowałabym obiad a niech ktoś za mnie pójdzie w piątek na zajęcia od 8.00 do 17.30. Naprawdę chętnie się zamienię.
Serio!

Ewika99 - Wiesz, byłabym jedyną osobą w tej trójce, która potrafi obsługiwać broń i ma jakieś użyteczne wyposażenie w tym Afganistanie, więc kłócenie się ze mną byłoby wysoce ryzykowne

Ale akurat kammiś nigdzie nie pisała, że czegoś nie umie zrobić w domu i że robienie prania jej uwłacza w jakiś sposób. Zresztą nawet jeśli ktoś się czuje tym wielce zhańbiony, to jest jego sprawa.
Ja na przykład bym nie mogła pracować jako pielęgniarka, bo mnie brzydzi wynoszenie nocników spod obcych, ciężko chorych ludzi. Rozumiem, że są starzy albo ciężko chorzy i szczerze mi ich żal z tego powodu, ale dopóki nie muszę się czymś takim zajmować to nie będę. Jakby mnie sytuacja zmusiła, to jestem zdolna do bardzo wielu rzeczy, ale nie będę się zachwycać jak ja to umiem i lubię zmienić komuś pieluchę żeby wszyscy na forum widzieli jaka jestem zaradna i zajebista
To jest wolny kraj, każdy ma możliwość postanowienia, że nie będzie czegoś robił, bo mu to nie pasuje.

Ech, Snake, nie przetlumaczysz- Kammis ma swoj swiat. W sumie to dobrze, w takim sie obraca.
Kammis, ja Twojej logiki nie potrzebuje, ani Twojej ksiazki.  A aplikacja? Pewnie, ze slyszalam- to taka nowa wodka na rynku...

Aleś Ty, kobieto, upierdliwa i na dodatek ciężko kumata.
Zobacz na ostatni komentarz Witch, to może Cię oświeci, że mi wkładasz w usta coś co z nich nie padło, do nędzy.

Partner pewnie leży i pasi brzucha
A wracając do tematu grzeczności czyli rzeczy, których uczono kiedyś kobiety. No więc te moje znajome były tego nauczone i z tą wiedzą mogły sobie wybrać czy chcą to robić czy nie chcą. To bystre kobitki, którym umiejętność szycia i gotowania nie zamknęła drogi do kariery ale zapewne wiele im pomogły, gdy zdecydowały się realizować również rodzinnie. Miały ten komfort, że mogły wybierać co im się z tego w danej chwili przyda. A koleżanka tu propaguje pogląd, że nie ma co uczyć dziewczynek takich przestarzałych i wbijających kobietę w zacofaną rutynę umiejętności, bo... No właśnie co? Są głupie jakieś czy co? Nie będą potrafiły określić się w życiu? Nie pierwszy raz na tym forum mam dziwne wrażenie, że ja stary, zacofany samiec mam więcej pokładów wiary w kobiety niż wiele z tzw. feministek.

Dobra ja zaczęłam, z tą hańba, ale chyba nie zrozumieli dokładnie co mam na myśli. Ja piorę swoje rzeczy prawie codziennie, uważam, ze rzecz nałożona raz nadaje się już tylko do prania. Nie wyobrażam sobie dwa dni w tej samej bluzce chodzić.
Ale piorę swoje rzeczy, no czasem faceta, ale tylko w pralce

ALE PRAĆ W RĘKACH SKARPETKI MĘSKIE ALBO PIELUCHY TO JUŻ JEST HAŃBA!!!
Każdy swoje brudy sam sobie powinien prać!!!
Jak raz zobaczyłam jak kobieta pierze skarpetki męża, w wodzie żeby namokły bo się nie dopiorą to straciłam do niej resztki szacunku.
To samo jak ktoś uważa, ze mu się należy, żeby mu uprać i nie podziękuje. Mój facet zawsze mi dziękuje, kochanie dziękuje, że o mnie pomyślałaś i wyprałaś koszule. Ja też mu dziękuje, jak mi coś upierze. Bo nikt nikomu nie musi prac, ani usługiwać.
A zrobienie z siebie jelenia i jeżeli mąż i dzieci nie docenią, i nie podziękują, ze mają coś czystego, i uważają to za oczywiste, że mama upierze to wstyd dla kobiety, że tak się nie szanuje.
Zresztą jak nie ma gosposi to w domu powinien obowiązywać grafik,i każdy powinien dbać o swoje ,,interesy''

Ewika99 - A co jest złego w tym, że ktoś uznaje pomoc tylko zwierzętom? Ja też jestem bardziej skora do pomocy porzuconemu psu niż bezdomnemu chcącemu ode mnie drobne. Choćby z tego względu, że człowiek po to ma tak rozwinięty rozum żeby trochę ogarniać rzeczywistość i o siebie zadbać, a pies nic na to nie poradzi, że go ktoś porzucił. Każdy pomaga komu ma ochotę pomóc. Nie da się ratować całego świata, ale miło, że ktoś myśli żeby czasem jeszcze wspomóc jakieś stworzenie na tym świecie i to wcale nie musi być człowiek. Jak ktoś chce wpłacić na chore dzieci, na dom starców, na sieroty, to nikt nikomu nie broni. Ale już zaczyna mnie z lekka wnerwiać jak ktoś sam gówno robi, a innym wypomina, że tylu ludzi potrzebujących, a tu płaci ktoś na zwierzaki. Jak ma kasę niech płaci nawet na pchły cyrkowe jeśli taka jego wola.

Ludmiła - ale teraz to pieluch się już chyba nie pierze w ogóle. Przecież jednorazowe są i to od dawna. Odplamiacze są też różne, ja piorę w rękach tylko swoje najlepsze koronkowe staniki, bo mi szkoda, że się w pralce zniszczą. Nie pamiętam żebym co innego kiedykolwiek prała w rękach chyba, że na wyjazdach pod namioty, podróżach autostopem i innych tego typu akcjach.

Snake - ja nawet tkać potrafię i jakoś kury to ze mnie nie zrobiło, gotuję naprawdę nieźle, pierze to pralka, a nie ja, prały to kiedyś prababki nad rzeką Ja tylko wieszam i prasuję. Też nie rozumiem dlaczego miałoby się nie uczyć dziewczynek prania i gotowania. Ale chłopców też się powinno tego uczyć. Zwłaszcza w czasach, gdy młodzi ludzie masowo wyjeżdżają na studia do dużych miast i muszą sami się ogarniać z zakresu codziennych obowiązków - dlatego dla mnie też żadną wymówką nie jest, że ktoś nie umie, bo go mama nie nauczyła prać/sprzątać/gotować. Jak ktoś tego nie ogarnął w zakresie podstawowym choćby podczas studiów, praktyk zawodowych, mieszkania w internacie itd. to bym miała poważne obawy odnośnie jego pełnosprawności umysłowej. Można czegoś nie cierpieć, nienawidzić, ograniczać do minimum, ale jeżeli to jest potrzebne do normalnego funkcjonowania, to umieć trzeba i koniec.

Nie wiem, bo nie jestem chłopcem, a dzieci nie posiadam
Mój brat potrafi, więc go rodzice musieli kiedyś nauczyć.
Ale na przykład mojej kuzynki dzieciak kanapki sobie zrobić do niedawna nie potrafił, a ma prawie 15 lat. Więc, czy się ogółem uczy, czy nie uczy to ciężko mi stwierdzić.