My, grzeczne dziewczynki...

Ubrania sie nie przerabia, ubranie sie kupuje takie zeby go nie przerabiac.
I wyobraz sobie snake ze potrafie sobie przyszyc guzik. A jak ubrania maja dziury to je wywalam, bo nie wyobrazam sobie np w spodniach z latami chodzic.
Mhm, ciekawe czemu to chlopcow sie uczy wymienienia uszczelki a dziewczynek szycia a nie odwrotnie. stereotypy?
Wiesz, popytam kolegow w MOIM wieku. MLODYCH, nie podstarzalych grzybow. Z ROZNYCH rodzin. raczej nie umieja naprawiac kranu. Po prostu nawet i w gorzej sytuowanych rodzinach juz sie tego nie uczy, przykro mi.

ŁAŁ ależ prawda objawiona! No i jak się do tego ma, że ja nigdy nie znalazłem spodni, które na mnie pasują bez przeróbek? Wszystkie trzeba było skracać czy podkładać. Mnie stać, to dawałem do krawcowej, a mój brat, który ma podobny problem siadał sobie przy maszynie do szycia i sam przerabiał. Szkoda mu było za to płacić. Znów nie popisała się twoja inteligencja i brak ci możliwości wyobrażenia sobie, że wciąż są ludzie niewymiarowi wg reguł przyjętych przez producentów odzieży. To jest okropne niedopatrzenie i najlepiej byłoby jakimś ukazem zmusić ludzi aby się dopasowali. Najlepiej pod jedno kammisiowe kopyto...

I nie głupio ci z tego powodu? To takie passe...

Och ty sobie nie wyobrażasz. To jest oczywiste, że twoja wyobraźnia jest mocno ograniczona i nie ogarnia możliwości, że ktoś nie ma na nowe spodnie więc łata stare. Ja na szczęście zostałem tak wychowany, że nawet mając pieniądze na nowe, zawsze łatałem stare spodnie aż nie zdarły się zupełnie.

A pewnie, że stereotypy ale to ty powinnaś wiedzieć lepiej z racji, że szkołę opuściłaś niedawno. Za moich czasów na lekcjach ZPT chłopcy uczyli się różnych prac technicznych, robili karmniki, breloczki i inne takie pierdoły. Nie po to żeby umieć w wieku dorosłym robić taśmowo karmniki ale żeby oswoić z kulturą techniczną i posługiwaniem się podręcznymi narzędziami. Te lekcje plus konieczność pomocy ojcu w wielu drobnych pracach domowych dała mi jako taką umiejętność radzenia sobie bez konieczności wzywania SPECJALISTY do każdej pierdoły. A propos stereotypów, to te 25 lat temu na ZPT uczyłem się też podstaw gotowania. To oraz wiedza przekazana przez mamę pozwoliło mi na studiach gotować coś więcej niż ryż z woreczka. Idąc dalej tropem stereotypów ja nie załamuję rąk jak zona wyjeżdża na parę dni, bo staję przy garach i bez problemu ugotuje dzieciom prawie dowolny obiad albo upiekę im ciasto. Moja żona zaś taką uszczelkę w kranie czy kolanku pod zlewem też sama wymieni.

Ojej, to ty się obracasz w takich gorzej sytuowanych środowiskach?

Nie no, oczywiscie, ze nie potrzebne. I to dlatego ja naprawialam sukienki mojej kumpeli, bo ona wlasnie z tych takich co raczki lewe, tylko pieniazki liczyc potrafia. I byla rozpacz jak nagle sie kilka godzin przed impreza za glupia niteczke pociagnie i nagle pol d*** na wierzchu widac, bo zamiast sie urwac, to sie rozprulo.  I nie byloby problemu gdyby to byla tania sukienka z sieciowki, ale wyrzucisz do kosza kiecke, ktora kosztowala pare setek funtow, bo ci sie szew rozprul? A ona wlasnie byla z takich, co byle czego na siebie nie wlozy, a takiej naprawy nie zrobia w pierwszym lepszym zakladzie krawieckim, bo nikt sie nie bedzie pieprzyl z recznym szyciem. A jezeli sie zgodzi, to zawola taka sume za naprawe, jak za szycie nowej - bo to czas sie liczy, a nie to, co szyje.

A ciuchow z sieciowek typu Zara to juz nie zlicze ile przez moje rece przeszlo. Poodpruwane listwy po jednym praniu, porozchodzone szwy, krzywe, odpruwajace sie aplikacje, koraliki, cekiny i tym podobne pierdoly po kilku dniach noszenia.

Oczywiscie umiejetnosc szycia jest zbedna jezeli zyjesz zgodnie z filozofia "idz do sklepu i kup nowe".

Aha, i zeby nie bylo - moj brat potrafi szyc na maszynie, ja -nie. Nauczyl sie, bo mu to bylo potrzebne do naprawiania sprzetu wedkarskiego (znaczy tych typu namioty, torby itp.)  On sam natomiast nauczyl mnie podstaw malowania, tapetowania itp.

Wiesz po co sa podstawy umiejetnosci ? Bo w innym wypadku kazdy fachowiec moze cie robic w balona i bedziesz placic za robote podwojnie. Naiwnych zawsze sie tak tnie

To my z mezem mamy w domu przeciwieństwo ,skrajne przeciwieństwo aż do bólu . Żadna skrajność w żadną stronę nie jest dobra , ani bycie całkowicie stłumionym i zdominowanym, ani tez nonkonformistycznym dyktatorem , który uznaje tylko i wyłącznie swoje zdanie

Hmmm... a mnie się "grzeczność" kojarzy się ze zwyczajnym kulturalnym zachowaniem, adekwatnym do sytuacji. Krzykliwość w rachubę nie wchodzi, bo to prostackie
Nikomu nie szkodzi gdy ktoś jest cichy a STANOWCZY

Kammiś, ale ja nie twierdzę, że każda kobieta koniecznie musi to umieć. Po prostu to są przydatne czynności na co dzień, gdy się ma w domu mało wymiarowego faceta. A jeśli podejść do tego egoistycznie, to wolę poświęcić 20 minut na podłożenie mu spodni, żeby potem miał czas na seks ze mną, zamiast latać i szukać krawcowej. Jesteśmy już trochę czasu razem i to się nie da tak rozdzielać "mój problem vs twój problem". On mnie też w wielu rzeczach wyręcza, chociaż nie musi. Jedyne na co reaguję alergicznie, to roszczeniowe podejście u faceta. Jeśli on uważa, że jako kobieta podłożę lepiej spodnie, lepiej ugotuję i lepiej posprzątam (czyli sugeruje, że ja mam to robić), to do widzenia. A na szczęście mój partner taki nie jest. Nie chodzi o to, żeby sobie dziękować za każdym razem, kiedy się coś zrobi, ale chodzi o docenianie i nie traktowanie tego jako pewnika.

A co do jego włosów to też czysto egoistyczna sprawa, bo fryzjerzy zawsze ścinają je za bardzo, a męskie włosy to mój fetysz, więc zależy mi na konkretnej długości, żeby było za co złapać, np. podczas seksu. Nie podoba mi się strzyżenie przez fryzjerów, więc robię to sama.

Naprawdę,dajcie spokój z tym wymienianiem uszczelki,szyciem,strzyżeniem się i tapetowaniem.
Nie potrafię żadnej z tych rzeczy bo NIE MUSZĘ.
Nie jest to jakaś filozofia (może prócz samodzielnego strzyżenia się jeśli ktoś ma bardziej skomplikowaną fryzurę niż na "amerykańca") więc jak będę musiała to z pewnością się nauczę.
Na razie nie uczę się bo nie mam potrzeby i zwyczajnie tego nie lubię.
Nie zszywam dziur,nie podszywam listew ani puszczonych szwów.Mam niedrogą krawcową,która chętnie na tym zarobi.
I nie uważam się za upośledzoną z tego powodu.

I ten MEZCZYZNA, ktory ma problem ma Ci gotowac obiadki? Bo Ty nie musisz umiec. Albo przygotujesz kurczaka z surowka albo Ci MEZCZYZNA ugotuje, gdybys w razie miala ochote na cos lepszego?  Sorry, Kammis, przeczysz sama sobie. Wiesz, nie jestem duzo starsza od Ciebie, ale i ugotowa potrafie (podobno niezle mi to wychodzi) i uszyc. Gdy moj maz prosi, zrobie mu kawe bez mrugniecia okiem. On mi tez. Dla mnie jestes zwykla smarkula jeszcze. Duzo takich "cwaniar" teraz. To, ze potrafie gotowac (a i szyc mi sie zdarza) traktuje jako zalete, a nie atak na moja wolnosc czy prawo wyboru. Nie wiesz, moja droga, na czym zycie polega, tak naprawde. Piszesz: "robimy w domu wszystkiego PO ROWNO", a chwile wczesniej rozpisywalas sie o tym, jak to Ci facet ugotuje... Wspolne zycie to nie przepychanki i licytacje, kto zrobil wiecej, kto zrobil to albo tamto... Wspolne zycie to nie obruszanie sie na sama mysl o podaniu partnerowi cieplego obiadu czy herbaty. Wspolne zycie to nie stwierdzanie: "...to MESKI problem to niech sie facet uczy bo ja go wyreczac NIE ZAMIERZAM"... Nie potrafilabys zrobic czegos dla faceta bezinteresownie? Tak, zeby nie ucierpiala Twoja duma? Nawet zainteresowac sie JEGO spodniami? Juz mu wspolczuje...

Może mi ugotować, jeśli chce.
Jak nie chce, to sobie pójdę na miasto zjeść... żaden problem.
Albo wystarczy mi ten kurczak z surówką albo kasza z warzywami - bardzo lubię zdrową kuchnię.
Wyobraź sobie, przez dłuższy czas mieszkałam SAMA i dawałam sobie radę świetnie ze WSZYSTKIM. I ze zrobieniem zakupów, i z umeblowaniem mieszkania, i z pralką która się zepsuła

Mogę mu BEZINTERESOWNIE wypełnić PIT. Wrzucić notkę na stronę jego kancelarii. Mogę mu powymieniać żarówki i poprzybijać gwoździe. Iść zatankować auto i zrobić przegląd. Jechać na myjnię.
Mam AWERSJĘ do "babskich" czynności i nie zamierzam tego zmieniać, żeby komuś było wygodniej. Wiedział dokładnie z jaką kobietą się wiąże i to był jego ŚWIADOMY wybór.

Owszem, moja droga. Robimy po równo. Bo ja ogarniam sprzątanie,  bo sprzątać lubię. Mam jeszcze mu gotować? Może codziennie? Może wracając z zajęć zamiast iść na fitness albo odpocząć w saunie mam lecieć do garów, a on sobie pójdzie pobiegać z kumplem? To miałaby być sprawiedliwość?

Ja nie buntuję się przeciwko temu że coś tam zrobię.
Ja buntuję się przeciwko schematowi BARDZO POPULARNEMU NIESTETY  gdzie kobieta od rana do wieczora haruje a facet haruje tylko w pracy. Kobieta wstaje o 5, robi śniadanie, przygotowuje obiad, idzie do pracy, kończy pracę, robi zakupy, zajmuje się dziećmi, odgrzewa obiad, sprząta.
A to nie ze mną takie numery.

Ja mam jedną zasadę: nie rezygnuję z NICZEGO tylko dlatego, że mam faceta.
Ostatnio czytałam artykuł o tym, że to kobiety głównie rezygnują, a nie mężczyźni.
Bo facet ma zasadę, że dwa razy w tygodniu idzie na siłownię i koniec. A kobiety rezygnują z siebie.
Ja nie.
Ja jak chodziłam na ten durny fitness, tak chodzę.
I zarówno ja, jak i on możemy zjeść na mieście.
Tryb życia ŻADNEGO z nas się zasadniczo nie zmienił. Wcześniej też jadł na mieście, to i teraz je. Dziewczyna to nie jest ułatwienie życia i pomoc domowa.

Mylisz sie Kammis, ze mam WPOJONE pewne zasady. Nie chodzi tu o to, ze kobieta powinna to a mezczyzna tamto i koniec. Nie chodzi o tradycyjny podzial rol, bo ja bardzo lubie "meskie" prace. Moj maz pomoze mi w domu. Ogolnie nawzajem sobie pomagamy. Chodzi raczej o to, ze mlodzi ludzie w imie jakichs dziwnych zasad rezygnuja z wykonywania pewnych rzeczy czy obowiazkow, zwal jak zwal. Nikt nie musi potrafic wszystkiego, ale coraz czesciej slyszy sie o kobietach, ktore nie gotuja, bo NIE. Bo nie beda uslugiwac. Tak samo z mezczyznami. Nie naprawi kranu, bo od tego jest fachowiec, on nie musi. Raczej to przykre, ze ludzie swiadomie rezygnuja z rzeczy, ktore w zaden sposob nikomu niczego nie ujmuja. Wedlug mnie wrecz przeciwnie. Nie mialabym nic przeciwko, zeby moj maz gotowal, czy robil na drutach. Mimo to bardziej bym cenila w nim umiejetnosc radzenia sobie ze sprawami czysto "meskimi", jak naprawa auta, czy zrobienie dziecku hustawki. Mam takie przekonanie- im wiecej potrafimy sami, tym mniej pieniedzy wydajemy na wszelkiej masci specjalistow. I na pewno nie jest to zadne zniewolenie. Mnie nikt nie wychowywal w duchu "jestes dziewczynka i ci nie wypada". Raczej bylam chlopczyca. Obracalam sie w towarzystwie samych chlopakow- jak na zlosc nie bylo zadnej kuzynki w moim wieku. Zreszta z dziewczynkami sie tak nie dogadywalam jak z chlopcami. Ale tez nie robilam problemu, gdy uczono mnie gotowac czy prasowac. Swoja droga- ciekawe dlaczego mezczyzni nie maja takich problemow- a przeciez to ich z racji warunkow fizycznych przygotowuje sie do roli tych silnych, zaradnych i wykonujacych ciezsze prace... Oni rowniez mogliby zaczac protestowac i krzyczec, ze rownouprawnienie, wiec kochane kobietki od jutra Wy budujecie domy i jezdzicie tirami (tak wiem, sa wyjatki, ale to w dalszym ciagu TYLKO wyjatki). Po prostu jestem realistka i wiem, ze pewnych rzeczy sie nie przeskoczy. Nie mam zalu do swiata, ze Bozia stworzyla nas slabsza fizycznie plcia, a jednoczesnie bardziej powabna i delikatna. Zreszta- zalezy w jakiej sytuacji.

Mhm, cslady ja ogólnie nie uważam że ktoś coś potrafi jest złe - to dobrze.
Tak samo nawet samo mówienie dziewczynce małej że coś powinna potrafić nie jest złe.
nawet jeśli to gotowanie.
ALE MÓWIENIE DZIEWCZYNIE ŻE MA GOTOWAĆ/SPRZĄTAĆ/PRAĆ/SZYĆ, BO BĘDZIE TO ROBIĆ MĘŻCZYŹNIE JEST CHORE.
Zauważcie jedno: chłopcom nie mówi się: nie umiesz naprawiać zlewu? gdzie ty żonę znajdziesz?
a dziewczynom (o gotowaniu - i owszem).
Sama kiedyś słyszałam od jakiejś ciotki że gdzie ja faceta znajdę, skoro "NIC" nie umiem, a jej córka to taka robotna, to i "chłopa" sobie znalazła.
to jej powiedziałam, że znajdę lepszego, bo nie muszę mężczyzny "przekupować" usługiwaniem
Poza tym - facet "złota rączka" nigdy nie był na liście moich marzeń. Już od "podlotka" przyglądałam się mężczyznom-młodym politykom, młodym prawnikom (pracowali u ojca), studentom medycyny (sąsiedzi). Prawda jest taka, że faceci już od nastoletniego wieku nie byli uczeni "męskich" rzeczy, bo zajmowali się czym innym - głównie nauką.
Ja też zajmowałam się nauką, więc nie gotowałam, nie prałam, nie szyłam, kiedy mieszkałam w domu rodzinnym to nawet nie sprzątałam. Dziwnym trafem dzisiaj sprzątam bardzo sprawnie. Nie, ja nie sprzątam. Ja utrzymuję porządek

Podsumowując - same umiejętności nie są złe. Co innego mówić córce: naucz się bo może się przydać TOBIE, a co innego mówić: naucz się bo będziesz to robić facetowi.
Ja byłam uczona wg tej pierwszej opcji. Większym priorytetem dla rodziców było to żebym się dobrze wykształciła i, uwaga, zrobiłam prawo jazdy - to był mój obowiązek, a nie żebym umiała gotować pyszne rzeczy. Umiem ugotować na swoje potrzeby, wszystko co mi jest niezbędne i więcej nie potrzebuję. Bez sensu żebym umiała uczyć się szyć kiedy spodnie kupię w każdej cenie w każdym sklepie i będą pasować bo mam szczęście że mam figurę na którą łatwo wszystko znaleźć i jest tego w sklepach naprawdę od cholery.

ALE
jeszcze większym absurdem jest dla mnie wpajanie dziewczynkom że dziewczynka nie powinna wychodzić przed szereg i bić się o swoje z facetami. to dla mnie w ogóle bluznierstwo a rodzic uczący czegoś takiego to jedno wielkie kuriozum.
Ja byłam uczona na zasadzie: facet nie chce przepuścić cie w drzwiach? cham! wepchaj sie, niech widzi że ci sie należy.
A poziom chamstwa młodych facetów jest dla mnie ostatnio zatrważający. I mój facet mówi to samo.
Naprawdę, coraz częściej sama do siebie mówię że niecierpię młodych facetów - takich w moim wieku.
W wakacje jechaliśmy na wycieczkę z przewodnikiem, autokarem. Były dwie młodziutkie dziewczyny - na oko 15 lat. I, co mi się bardzo spodobało, mój facet je przepuścił w drzwiach do autokaru. Czekaj aż zrobi to 20latek, prędzej umrzesz niż się doczekasz.
I dla takich mam być miła i grzeczna? Niedoczekanie.

No pewnie, zmuszać się co nie ma. Dla zasady "nie, bo nie" też nie. Sama nie przepadam za gotowaniem, nie lubię spędzać godzin w kuchni, eksperymentować pod tym kątem. Mieszkam jeszcze z rodzicami. No, ale tak czy siak czasem coś ugotuję, zrobię, no wiadomo, pod kątem samodzielności pewnej warto. Jak zamieszkam oddzielnie dam sobie radę pewnie. Nie będę głodna, bo zrobię, choćby z przepisu, bo bez niego to ja słabo, ale co z tego. A kiedyś i spamiętam i bez przepisu. Oczywiście nie wszystko robię z przepisu, ale sporo tak. Wybieram w miarę szybkie, ale zdrowe rzeczy, ale jasne, że czasem ugotuję coś co zajmuje więcej czasu, jak będę mieć męża, dziecko, to tym bardziej jasne, że czasem postoję dłużej w kuchni, by ugotować coś innego. No, ale też nie będzie na pewno, że tylko ja, bo tu też uważam panowie muszą czasem coś zrobić Na szczęście mój facet nie uważa, że to kobieta jest od tego, więc też kiedyś coś zrobi. Też nie przepada za tym, ale jak trzeba to trzeba.

Warto, by obie strony coś umiały zrobić, ugotować, nie trzeba lubić, ale warto coś umieć, wiadomo. No bo nie zawsze muszą też być pieniądze by pójść do restauracji. Co oczywiście nie znaczę, że krytykuję Kammiś, bo nie. Na pewno też nie zgadzam się z postawą, że jak kobieta średnio gotuje czy nie lubi, to nie znajdzie sobie męża. Ja właśnie nie przepadam, ale też nie uważam, bym miała być przez to gorszą żoną. Ok, może nie będę tak uwielbiać gotować jak niektóre kobiety, ale co z tego? Moja mama średnio lubi gotować, babcia np od strony taty bardzo lubi gotować. Różnie bywa. Jednak najważniejsze są relacje między ludźmi, a nie to czy żona ugotuje, upierze. Pewne rzeczy warto, by obie płcie umiały, ale jeśli szuka żony się pod kątem tylko, by dobrze gotowała, no to jednak jest to płytkie dla mnie. To podkładanie kompleksów kobietom, które nie za bardzo lubią gotować, tak jakby myśleli, że kobieta musi lubić gotować. A guzik prawda, kwestia preferencji i płeć nie ma nic do tego. Jasne, kobiety częściej gotują, ale to nie znaczy, że każda kobieta lubi, bo tak nie jest. Nie widzę w tym nic złego.

ZNAJOMI chlopcy, owszem. Znajomi sasiedzi tez. Koledzy ze studiow nosza mi tez torebke jak jest ciezka
Mowie o sytuacji obcy facet i obca kobieta. Nieznajomi.
Tu czesto widze chamstwo.
I jeszcze jedno - maja problem z odsuwaniem krzesla i pomaganiem w sciaganiu/zakladaniu plaszcza i otwieraniem drzwi w samochodzie. Znajomi tez.
Ale tu nie chodzi o to ze nie potrafie czy ze to ciezkie - przeciez robie to codziennie. Tu chodzi o kulture a nie o obowiazki. Tak samo jak ja - dla przykladu - nie siadam z rozlaczonymi nogami przy facecie albo nie jem rekoma (nawet pizzy, a przy przyjaciolce juz moge), tak samo oczekuje tego typu kultury. I powiem szczerze ze to ze moj facet robil takie rzeczy bylo jednym z czynnikow ze zdecydowalam sie ze tak, chce sie z nim zwiazac. Duzo to dla mnie wazniejsze niz umiejetnosc naprawy zlewu czy auta.

Cslady - moze ja sie zle wyrazilam. To co mowilam to chodzilo tylko o ZWIAZEK. nie o relacje z obcymi ludzmi. Sama tez otworze drzwi starszej pani czy wyprowadze psa samotnej sasiadce jak jest chora. Bo chce.
Mi chodzilo o zwiazek i wmawianie kobietom - np. przez spoleczenstwo czy rodzine - ze powinny cos umiec i robic dla faceta bo sa kobietami.

Ja nie gotuje w stylu "nie bo nie" tylko dlatego ze robie to zlle i nie mam talentu i nie mam cierpliwosci. Ja nie uwazam ze danie facetowi mi uwlacza nie raz jadl ze mna ten ryz z warzywami czy kurczaka

Tak, chodzilo o znajomych z tym krzeslem i w ogole
Wiesz, ja jako nastolatka zaczelam sie angazowac politycznie (juz sie nie angazuje). Tam byli faceci ktorzy: odsuwali mi krzeslo, otwierali drzwi do auta, odwozili prosto pod dom jak ojciec nie mogl, nosili walizke jak byly wyjazdy, pomagali sciagac plaszcz itd.
W tym klimacie dorastalam, bo tam spedzalam wiekszosc czasu. Moimi kolegami byli 40letni panowie - w takich organizacjach wszyscy sa na ty i na wiek sie nie patrzy. Potem tam pracowalam to juz w ogole.

Ja sie rewanzuje rowniez w ramach konwenansow chodze z nim na sluzbowe imprezy. I staram sie jak najlepiej prezentowac zeby mu wstydu nie narobic
to cos w stylu tego otwierania drzwi

1. Nie dygam i nie zabawiam rozmowa
Predzej juz jestem zabawiana rozmowa.
2. Lubie takie imprezy. Kiedys nawet sama na takich bywalam - zapraszalam kolege albo towarzysko z kolezankami. Po prostu lubie imprezy w stylu bankietow i ten caly rytual - kupowanie sukienki tydzien przed, dzien przed pielegnacja twarzy i ciala, w dniu imprezy fryzjer, makijaz, sukienka, bizuteria, perfumy. Potem taniec w parze a nie jak w dyskotece. I muzyka bardziej znosna.
Chocbym nie miala faceta, to bym chodzila. Nawet i z ojcem. Albo sama - moj byly pracodawca takie organizowal i bardzo je lubilam, a nie mialam wtedy faceta i nikogo nie zabawialam.
3. Jak nie mam czasu to nie ide.
4. Czy ja do rozmowy jestem dobra? Na temat prawa, ekonomii, polityki i gospodarki owszem, bo tym sie interesuje i troche sie na tym znam. Jak to moja kolezanka mowi bardziej jej przypominam biznesowa suke niz dame do towarzystwa. Jak bedzie ktos chcial rozmawiac o literaturze, historii i malarstwie to ma pecha, bo nie pogada ze mna. Akurat w kwestii zainteresowan jestem jak facet. I mam jasno sprecyzowane poglady polityczne, gospodarcze i spoleczne. I rozmawiam o tym jak facet. Na rowni z facetami. Nie przytakuje. Nawet swojemu facetowi nawet w towarzystwie. Poglady polityczne mamy akurat bardzo podobne ale jak palnap glupote moim zdaniem (bo wiele osob uwaza podobnie) - ze czlowiek jest gatunkiem przystosowanym do jedzenia miesa - to mu powiedzialam, co na ten temat sadze. Przy wszystkich.

No właśnie, to bardzo dobre podejście. U mnie to chyba kwestia tego wychowania. W mojej rodzinie kobiety bardzo dobrze gotują, ciągle eksperymentują z nowymi rzeczami i po prostu lubią to robić. Tzn. mówię o mojej mamie i ciotkach. Moje kuzynki już nie gotują, chociaż mają rodziny i dzieci i jakoś nikt o nich nie mówi, że są złymi żonami. Ugotują jakąś kaszę i kurczaka, ale to tyle i moim zdaniem to wystarczy.

To jak już ktoś poruszył ten temat. To ja czasami nie rozumiem jednej rzeczy. Sytuacja - praca. Pojawia się nowy facet to wiadomo, podaje się mu rękę, cześć cześć i tak dalej. Ale jak pojawia się kobieta to jest całe spektrum możliwości. I chodzi mi tu o tę drugą stronę, tę dziewczynę. Jedna normalnie zareaguje na cześć część czy tam podanie ręki, inna się oburzy o to że się ją traktuje po 'męsku' (?) i wyciąga dłoń. To ja już nie wiem czego te dziewczyny same chcą, tego żeby traktować je jak powietrze czy padać przed nimi na kolana?

Ja znam trzy reakcje od facetow z pracy:
-podaja reke
-caluja w reke
i ostatnie, co zdarza sie najczesciej
-uscisk i pocalunek w policzek

Wydaje mi sie, ze uscisk to troche dziwne przywitanie, nawet w moim zawodzie.

Podanie ręki wydaje mi się normalne, całowanie w rękę osoby którą się widzi pierwszy raz na oczy i do tego w pracy? Że jak...? Tak samo uścisk ( dłoni znaczy się? ) i pocałunek w policzek to jak dla mnie lekka przesada w miejscu w pracy zwłaszcza w stosunku do nowej osoby.

A podawanie ręki to męska rzecz? Ja jakoś nie zwróciłam na to uwagi, bo mężczyźni normalnie podają mi rękę, ja im również. A z takich przesadnie kulturalnych rzeczy to nie lubię całowania ręki. Tzn. ja wiem, że to miłe ze strony danego mężczyzny i nie wyrywam się, ale nie jest to moje ulubione męskie zachowanie. Tym bardziej, że zwykle źle się do tego zabierają, bo zamiast się pochylić, to ciągną rękę w górę do ust.

Dla mnie trochę dziwny jest podział na tradycjonalistki i nowoczesne kobiety. Większość kobiet chyba jest gdzieś pośrodku. Ja lubię niektóre tradycyjne zachowania, które wyniosłam z domu, np. wspomniane gotowanie. Sprzątanie może średnio lubię, ale czysto musi być i koniec. Pilnuję tego, żeby domownicy sprzątali po sobie, to wtedy nie trzeba szorować soku zaschniętego na stole albo plamy na podłodze. U mnie w domu moja mama nie "goniła" nikogo, by po sobie sprzątał i uważam, że to błąd. Natomiast typową kurą domową nigdy nie będę, bo nie umiałabym skakać wokół faceta czy dzieci. Zależna finansowo też nigdy od niego nie będę. Mama go dobrze wychowała, bo musiał umieć sobie ugotować, uprasować, wyprać i posprzątać. Nie latała wokół niego, więc nie miałam tutaj problemu, by go "wychowywać". Podzieliliśmy się pod względem sprzątania, co bardzo sprytnie załatwił, bo wybrał sobie np. mycie i odkurzanie podłóg, a potem kupił robota, który robi to za niego. Ale fakt jest taki, że codziennie go włącza i pilnuje, żeby było czysto. Przy psach w domu to w sumie bardzo potrzebne, bo takie rzeczy trzeba robić codziennie. Natomiast nie piorę mu ubrań. Czasami coś dorzucę do moich, kiedy mam do wyprania np. tylko 2 białe bluzki, ale to tyle.

Zgadzam się z WitchQueen. Nie uważam, że każdy musi umieć robić domowe rzeczy, ale też nie chciałabym być z facetem kaleką, który nie umie wywiercić dziury w ścianie albo skręcić szafy. Mój partner kiedyś nie umiał np. wymienić rury, bo nie potrzebował tego robić. A kiedy u nas trzeba było ją wymienić, to po prostu włączył internet, poczytał coś i sam ogarnął sprawę. Latanie z każdą pierdołą do specjalisty jest delikatnie mówiąc upierdliwe i mało męskie według mnie. Wiadomo, że nie rzuciłabym faceta, gdyby miał 2 lewe ręce, ale to niestety bardzo odejmuje męskości. Ja po prostu lubię bardzo inteligentnych mężczyzn, z którymi mogę porozmawiać o nauce i książkach, ale którzy są też na tyle inteligentni, że potrafią się nauczyć zmienić rurę. A tłumaczenie, że woli się pobiegać w tym czasie jest dość dziecinne, bo realnie więcej czasu zajmuje zadzwonienie do specjalisty, poczekanie aż przyjedzie i poczekanie aż naprawi rurę. Do tego zapłacić mu trzeba. Facet nie musi umieć naprawić samochodu, ale jeśli złapałby gumę i stał jak mamałyga czekając na pomoc drogową, to chyba bym go wyśmiała. Nawet ja umiem obsłużyć wiertarkę i zmienić koło, więc facet który tego nie ogarnia jest dla mnie po prostu niemęski. Ale to tylko mój gust.

Dla mnie tez to jest dziwne troche. Nigdy nie przyszlo mi do glowy zeby przytulac obcych ludzi, chociaz w sumie rozumiem w pewnym sensie z czego sie to moze brac.

Cslady, z tym bieganiem to chyba do Kammis pilas? Ona ma bardzo...hmm...lekkie podejscie do zycia- a niech tam, kran niech przecieka, moj facet musi isc pobiegac! Co sobie, chlopina, bedzie zawracal glowe takim malo rozwijajacym zajeciem? Od tego sa inni.

Koleżanka Kammiś przytaczała jeszcze Niemcy, że tam też nic nie umieją. No i dzięki Bogu! Rozmawiałem kiedyś z facetem, który przyjechał na urlop na stare śmieci. Pracuje w Niemczech jako taka złota rączka. Nie wyrabia na zakrętach, zarabia bardzo dobrze. Niemcy nie mogą się nadziwić, że on "wszystko umie". A on zwykły chłop ze wsi nauczony umieć zrobić w domu i koło domu. Tam jest mega uzdolnionym fachowcem i zdziera z tych Niemców pieniądze aż miło. Kiedyś słuchałem takiego rolnika z polskiej, zwyczajnej wsi. U siebie miał krucho, znalazł pracę na farmie w Kanadzie. Miało być na jeden sezon ale kanadyjski farmer, który go zatrudnił stanowczo zaprotestował na jego plany powrotu do Polski Powiedział, że niech żąda czego chce, ściąga rodzinę do Kanady ale on go nie wypuści! Bo gdzie on znajdzie drugiego takiego fachowca? Cały myk polegał na tym, że polski wieśniak jak to w Polsce zwyczajnie, umiał obsługiwać i naprawić każdy sprzęt jaki farmer posiadał, jak trzeba było zrobić jakieś drobne remonty przy budynkach, to też potrafił. W Polsce był zwykłym wieśniakiem, a za oceanem stał się SKARBEM...

No trochę ma wspólnego, bo zaczęło się od tego, że wychowywanie na grzeczną dziewczynkę i bycie nią wiąże się z posiadaniem przez nią typowo kobiecych umiejętności, bo inaczej "będzie złą żoną". Może na początku chodziło o nieco inny aspekt bycia grzeczną, ale jednak np. gotowanie i sprzątanie się z tym wiąże, więc to nie jest zupełnie nie na temat.

Mam to samo co Ty.

Hahahaha. się uśmiałam. tyle o mnie wiecie, zwłaszcza Ty, Ewika, że naprawdę lepiej nie mówić niż gadać bzdury na temat osoby której nie znacie.

A więc:

1. Kammiś mieszka ze swoim facetem. I to już parę miesięcy, bo bardzo szybko ze sobą zamieszkaliśmy.
2. Facet kammiś ma prawie 30 lat i jak sam mówi (z czym kammiś się nie zgadza) - młody już nie jest Tak dokładniej to jest ode mnie (w zaokrągleniu) 7 lat starszy, ja rocznikowo mam 22, więc łatwo obliczyć.
3. Kammiś jest pedantką i nie wyobraża sobie mieć długo w domu czegoś rozwalonego/krzywo/etc. Nie, nie wyobrażam sobie mieć w domu przeciekającego kranu przez tydzień albo rozwalonych ciuchów. Co NIE OZNACZA że musi umieć to zrobić mój facet. Mieszkałam przez dłuższy czas zupełnie sama i co? Jakoś żyję a mieszkanie jest w stanie idealnym. Radziłam sobie? Radziłam. Więc i mój facet nie musi tego robić teraz.
4. Facet kammiś ceni sobie porządek, ład i wszystko na swoim miejscu - prawie tak bardzo jak ja.
5. Ewika - jeżeli uważasz, że mam lekkie podejście do życia, to szczerze mówiąc wiesz o mnie jedno wielkie nic, żeby nie mówić wulgarnie. Jestem OSTATNIĄ osobą która w moim wieku ma lekkie podejście do życia i kiedykolwiek miała. Wiesz jak żyją 22latki?Imprezują, chleją, mieszkają kątem u znajomych, mają bajzel i wszystko gdzieś. Jak Cię bardzo tak interesuje co robię i jaka jestem (bo wypowiadasz się na mój temat pierwsza, i to niezgodnie z prawdą) to sobie poczytaj moje inne wypowiedzi. Tylko swoje ambicje spełniam gdzie indziej niż na płaszczyźnie domowej. Mój mężczyzna tak samo. I o wiele bardziej mi się podoba że mój mężczyzna jest spełniony zawodowo i że przepraszam bardzo, umie głupią sprawę w urzędzie załatwić a nie miota się tam jak chłop pańszczyźniany - ostatnio widziałam jak jakiś chłop - pewnie złota rączka, wyglądał na takiego - nie umiał nawet powiedzieć babce w urzędzie o co mu chodzi. I nie uważam że jest mało męski dlatego, że do tego zlewu co się popsuł zamówiłam fachowca i zapłaciłam za niego.

Witch - ja nie mówię o sytuacji kiedy któraś gotować lubi. Ja mówię tylko o WMAWIANIU, że musi.
Jak ktoś lubi - proszę bardzo. Ja na ten przykład lubię robić sałatki. Ale to jest akurat moje upodobanie które się narodziło SAMO a nie zostało nakazane, bo muszę. I jedynie o to, "naucz się, bo jak będziesz miała męża..." mi chodzi. Jak ktoś lubi gotować sam dla siebie, bo lubi, to nic w tym złego nie widzę.

No, Snake, ja tam wolę być osobą, która sobie może za takiego fachowca właśnie zapłacić, jak Niemiec czy ten Kanadyjczyk o którym mówiłeś. I nie uważam że zapłacenie za naprawę kranu mi w czymkolwiek uwłaczało. albo mojemu facetowi za wniesienie półek.

Cslady - jesteś ode mnie właściwie 3-4 lata starsza (bo rocznikowo mam 22), od mojego faceta jesteś młodsza 4 lata, więc to nie wiek tutaj ma znaczenie

Edit:
I NIE, FACET DLA MNIE NIE MOŻE MIEĆ 2 LEWYCH RĄK.
Ale.
Powiedzcie mi - co się robi w domu częściej? naprawia coś czy:
myje naczynia? używa zmywarki?
pierze?
prasuje?
sprząta?
NO WŁAŚNIE.
Dla mnie facet musi umieć sobie: wyprać, posprzątać po sobie, UTRZYMYWAĆ PORZĄDEK (to podstawa),
mój facet zlewu nie umie naprawic, ale jak wraca do domu to: płaszcz odwiesza na wieszak, szalik składa równiutko i kładzie na półce,  jak się przebiera to spodnie OD RAZU odwiesza do garderoby, podobnie z marynarką, koszulą, krawatem. Koszule osobno, spodnie, osobno, krawaty osobno - wszystko idealnie pozawieszane. analogicznie do mojej garderoby (mamy 2 osobne) - odwieszam osobno sukienki, osobno spódnice, osobno bluzki, osobna półka na spodnie, wszystko posegregowane KOLORAMI i porami roku. On ma tak samo i BAAAARDZO mi się to podoba.
Nie wyobrażam sobie mieć faceta który jak przyjdzie tak rzuca swoje rzeczy na krzesło czy kanapę - po prostu NIE WYTRZYMAŁABYM PSYCHICZNIE. I to byłoby dzień w dzień. Zlew się psuje raz na 5 lat? O ile nie jest zardzewiałym rupieciem, który trzeba wymienić.
A mój facet potrafi wszystko:
posprzątać, wyprać, wyprasować, podlać kwiatki, nakarmić kota, użyć zmywarki, umyć coś itd.
Ja się nie boję go zostawić samego, że potem syf zastanę, bo mieszkanie LŚNI.
DLA MNIE O WIELE WAŻNIEJSZA JEST CODZIENNOŚĆ - NIE ZAMIERZAM ZA TAKIM "MĘSKIM" PANEM ZŁOTĄ RĄCZKĄ BIEGAĆ BO ON "BABSKICH" ZAJĘĆ SIĘ BOI, ale raz na miesiąc zmieni za to żarówkę.
Wolę sobie sama gwóźdź przybić/żarówkę wkręcić/zadzwonić do fachowca od zlewu czy auta ale nie biegać i nie sprzątać (a jestem pedantką i każdy detal mi przeszkadza!) bo facet nie umie po sobie porządku utrzymać

Edytowałam poprzedni post i napisałam co dla mnie znaczą "2 lewe ręce".
Ja po prostu wolę żeby facet po sobie OD RAZU (nie zostawiał tego) sprzątał, zmywał, odwieszał ciuchy niż żeby umiał zlew naprawić, który się raz na 5 lat popsuje.
I bardzo wygodnie mi się z nim żyje, bo robię tyle samo ile robiłam kiedy mieszkałam zupełnie sama. Jak byłam sama też wzywałabym fachowca
A wiem że większość dziewczyn mieszkających z facetami narzeka że mają więcej sprzątania BO SYFIĄ JAK PROSIACZKI. Nie składają ciuchów, nie układają rzeczy w lodówce tylko położy gdzie popadnie, nie składają pościeli po sobie jak wstaną tylko zostawią nawet do wieczora, zostawiają talerze zamiast włożyć do zmywarki albo umyć samemu jak jest jeden itd.
I ja sobie życia z taką osobą nie wyobrażam.

Oczywiście,że nie napisałaś,że każdy musi mieć tak jak Ty.Ale napisałaś,że myślenie w pewnym wieku się zmienia,kiedy chodzi kwestię rodzicielstwa (o tempora!) i bycia z partnerem:

Zasugerowałaś zatem,że w starszym wieku takie myślenie jest NIENORMALNE bo Ty miałaś inaczej

No tak,rzeczywiście dawno.
Jakieś pół godziny temu

Co nie zmienia faktu, że przed Twoją wiadomością, więc wystarczyło przeczytać.

Kammiś, może bezpośrednio nie one psują, ale czasami podczas zabawy zdarza nam się coś popsuć albo one coś zrzucą, bo są spore. Ostatnio zrzuciły mi laptopa z tak wysokiej półki (specjalnie tam położyłam, żeby nie dosięgnęły), że nie mam pojęcia jak to zrobiły. Dobrze, że im się nic nie stało, bo na nie mógł spaść. Laptopa trzeba było naprawić, bo nie chciał się włączyć (delikatna bestia niestety). Rzadko coś się psuje, ale takie przypadki bywają od czasu do czasu, nie twierdzę, że ciągle. Zapchanie odpływu sierścią psów to też norma mimo stosowania zabezpieczeń. A do przepychania fachowca nie będę wzywać. A sprzątanie po sobie to podstawa, też tak twierdzę.

Laptopa to ja sama zrzuciłam kiedyś ze schodów - nie tak dawno, znaczy ja spadłam i on też
ale tu już złota rączka nie pomoże, nawet informatyk rozkłada ręce - bo upadek ze sporej wysokości to dla laptopa śmierć - dysk twardy pęka.

U mnie na szczęście nie skończyło się śmiercią, ale ekran był do wymiany. Mnie to bardziej przeraża, że zwierzę sobie krzywdę mogło zrobić, bo laptop to tylko rzecz. Gniazdka też zabezpieczamy przed psami i wszelkie kable, a niedawno pies naderwał gniazdko, bo pociągnął za jakiś kabel. Koty chyba są mniej problemowe. Zastanawiam się też nad kotem, ale to nie temat o tym.