Zniszczylam swoje zycie

Autorka tego wątku wg. mnie sprawia wręcz odwrotne wrażenie

To też do mnie ?

Teraz nie jest już ważne, czym się kierował dążąc ze swojej strony do przeniesienia Waszych relacji z poziomu przyjacielskich pogaduszek, na poziom klasycznego romansu z mężatką.
Nieważne również, że marzysz o codziennym życiu z nim, jak o niczym wcześniej.
Ważne jest natomiast, to, co Ty z tym wszystkim zrobisz.

Na razie widzę pobożne życzenie na użytek "nakarmienia" wyrzutów sumienia, ale natychmiast cały zestaw walorów kochanka, które wciąż Cię uskrzydlają i nie dopuszczają do głosu świadomości wielkiego prawdopodobieństwa tego, że - tak naprawdę - nie jesteś wcale wyjątkowa.
Że podzielisz los innych kochanek, gotowych poświęcić wszystko z przekonania, że "nie, on taki nie jest".
Dlatego zaproponowałem, byś poczytała wątek Gabrychy.
Ale poczytać możesz też Pinezkę i jeszcze inne.

Pozdrawiam.

Jak chcesz uzdrowić relacje z mężem, skoro w Twoich oczach na tle kochanka wypada tak żałośnie i blado?
Zero namiętności, zero fascynacji..nuda i przyzwyczajenie- tak widzisz tego człowieka. Przykre.

No więc JAK chcesz tego dokonać?

Hehe jezeli faktycznie maz to niewypal to tym bardziej powinna go zostawic i zwiazac sie z kochasiem...a i niech mezusiowi zostawi dzieci bo pewnie kochankowi beda przeszkadzac...bo Kroteczka nie bedzie mogla mu sie oddawac tak jak do tej pory

A więc jesteś uzaleźniona  -  pierwszy raz był Twoim błędem ,za drugim moźe mówiłaś sobie "dziś seksu nie będzie ale za kaźdym razem to coś było silniejsze.

Oglądałam dziś film dokumentalny o księdzu któryvpo 27 latach bycia księdzem zakochał się w swoiej parafiance.Miał odwagę aby dokonać wyboru - wybrał miłość do kobiety.Oczywiście poniósł konsekwencje- nie jest juź księdzem.

Miałam to samo pisać
autorka tez pominęła moje niewygodne pytania. Strata czasu ludziska. Ona prędzej książkę o kochanku wyda niż cokolwiek z tym realnie zrobi.

Kro , czy ty potrafisz czasem o sobie myśleć>? Jeszcze raz i ostatni raz ...powtarzam On nie określa twego istnienia. Ty to robisz, nie szukaj głaskania tylko włącz myślenie, kto ci tu robi dobrze Mówię ci byś wyłączyła emocje z nim związane... jeśli nadal po przerwie o nim myślisz to biegnij do niego, jeśli udało się włączyć też myślenie o mężu to ratuj siebie i swoją rodzinę.
Sex to cudowna sprawa , ale nie da się bzykać 24h/d no oczywiście mówię z perspektywy mężczyzny

Nie, wytrwam na pewno, obiecalam to sobie juz prawie tydzień za mna. Od poniedziałku jestem w tyg delegacji zagranica wiec kontaktu nie będzie.  Muszę wytrwac potem jak pisala Anastacja będzie juz latwiej. A on się zajmie synem i żoną.

Kro powodzenia, ja wierzę w ciebie. Jesteś Wielka, bo już nie uciekasz :"D Już zrobiłaś krok do przodu/ Wreszcie jesteś Ty.

spanowany, nie wiem skąd taka naiwność, że rzygając na swój związek (męża) przez tak długi okres czasu, żyjąc w niesamowitej obłudzie i kłamstwach, wystarczy teraz "rzucić" kochanka - w sensie fizycznym i wszystko wróci do normy.
Szczyt naiwności.

Kobieta nie ogarniała siebie w momencie kiedy pojawił się w małżeństwie pierwszy kryzys i poleciała do kochanka, a teraz -z tymi samymi zerowymi umiejętnościami zarządzania kryzysem- w sposób cudowny wszystko się samo naprawi..doprawdy sądziłam, że w tym wieku w bajki nie wierzysz

No bez przesady nie polecialam do niego przy pierwszym kryzysie. Nie pisalam za duzo o swoim małżeństwie ale kryzysow to my mielismy bardzo duzo. Nie chciałam o tym pisac ale moj maz zdecydowanie ma mnostwo wad i święty nie byl.
Ale masz rację Elle glupia szmata ze mnie i tak juz zostanie do śmierci.

kro, elle miedzy wierszami tylko mówi, żebyś w co innego nie uciekała, tylko zastanowiła się czy ty sama nie powinnaś czegoś w sobie zmienić. Ona ma taki styl, ale uwierz ona bardziej w ciebie wierzy niż ja.

O, przepraszam. Moja kochanka nie była naiwna, wiedziała, w czym rzecz.
Kobiecy umysł potrafi jednakl robić figle, stąd te uniesienia emocjonalne, które wchodzą w szkodę "zdrowemu" romansowi.:)

Ps. A tak na marginesie, ów romans miałem niemal 20 lat temu.
Od 15 mam partnerkę i wyznaję zasadę, że będąc w związku - nie zdradzam.

Pozdrawiam

I wiem, że bezpowrotnie stracilliśmy przyjacielską nić
Nigdy w swoim towarzystwie nie będziemy się czuli swobodnie

Beben69 warto bylo to wszystko stracic (mowie o przyjazni) dla tych kilku chwil bzykania...? Dumna jestes z siebie ze mialas romans?... Tylko co ci po tym skoro teraz sie tak meczysz...

Sama zdradziłam,męźa - rozmawiałam z nim o moich potrzebach :np potrzebie czułości,delikatności.Powiedział mi :
-Czułości to,Ty szukaj sobie gdzie indziej...
Zabolało,bardzo.Tymbardziej źe mąź był moim pierwszym męźczyzną.

Gdy pierewszy raz zobaczyłam  pana X - ( na spotkaniu  Anonimowych Alkoholików ,poszłm na takie spotkanie  bo chciałam dowiedzieć się co zrobić aby  mój mąź  ptzestał  pić)pomyślałam źe jest podobny do mojego męźa.Z natiury jestem nieśmiała,nie zaczepiam facetów ale podeszłam do niego i palnełam:
- Chciałabym z tobą porozmawiać.
O alkoholiźmie oczywiście!!!W mojej głupiej głowie była myśl - skoro przychodzi na AA to wie jak się nie dać.
Gdy mnie pierwszy raz pocałował ,pomyślałam źe całuje tak samo jak mój mąź...
Chyba wtedy jeszcze mąź był dla mnie waźny...

I totalnie mi odbiło.  Seks oczywiście odlotowy Do tego  nawet  wydawać by się mogło księźyc nam sprzyjał bo ciemno na zewnątrz a w aucie jasno jak za dnia  hi.hi... bo seks na tylnim siedzeniu był,w wysokej trawie ....Nie miał źony - źył w jakimś związku z kobietą która podobno go zdradzała.

Ale gdy zostawałam sama ze sobą zaczynał się koszmar.
- Mało masz problemów...

- Co z synem...

Walczyłam sama ze sobą .Wiem,to było głupie - ale kiedyś zadzwonił .Czułam źe sama nie dam rady mu odmówić  i wymyśliłam chyba najgorszą moźliwość.Pomyślałam:
-  Byłam przy  męzu kiedy grunt palił mu się pod nogami.
Nie wiem na co liczyłam ale przyznałam się do zdrady.Bałam się ,liczyłam się z tym źe kaźe spakować mi walizki.
Powiedział tylko :
Dziękuje źe mi powiedziałaś.
Ale po pijaku krzyczł źe jestem szmatą i źe nigdy mi tego nie wybaczy.

Zresztą szmatą i beznadziejną dupą byłam od zawsze.Natomiast od kochanka usłyszałam najpiękniejszy komplement
"Jesteś niespodzianką dla męźczyzny"

Dziś jestem po rozwodzie- sama wniosłam.pozew.Rozwód otrzymałam w pół godziny.
Nie mam kochanka chociaź zabiegał o spotkania.
Zrozumiałam źe chyba na czole mam wyryte "
Poszukuję faceta z problemem,bardzo chętnie się pogrąźe" - więc dałm sobie "siana"
Nie ma facetów to jakoś bardziej zbliźyłm się do mojego wewnęyrznego "JA".
Zaczełam się lubić, mając 40 lat słyszę więcej komplementów niź wtedy kiedy miałam 20 i jest to wspaniałe.Czasem dokucza mi samotność czy brak seksu ale chyba juź do końca źycia będę prostować.swoje źycie po małźeństwie z  człowiekiem który traktował mnie jak wycieraczkę do butów.
Czy sobie na to zasłuźułam,- tak bo nie miałam dość siły aby w porę odejść.
A zdrada  była powodem mojego ogromnego poczucia winy - poszłam do braciszka  zakonnego z prośbą o spowiedz.Chyba mnie nie mógł wtedy rozgrzeszyć   - ale mówie.Wam jak się smiał z mojej głupoty - od jednego alkoholika do drugiego.- nie mógł się nadziwić.

Ale przyjełam to z pokorą ,naleźało mi się.

Beben69 - atakowałaś wszystkich którzy twierdzili ze zdrada, romanse są złe - widzę ze pomalutku sama do tego dojrzewasz....   niektórzy uczą sie na błędach innych , inni muszą sami popełnić ten błąd aby to zrozumieć .

Życze wytrwałości 

Oczywiscie brakuje mi tego mojego Pana Zet, sprzed pierwszego razu.....

Super kolegi, prawie przyjaciela

Zecie, czemu nie udalo mi się skutecznie Ciebie wygonic wtedy...........
Teraz już jest na wszytsko za późno

A i Kroteczka też do tego dąży

Hehe dziwnym trafem zdradzacz zdradzacza zawsze rozumie i dziwi sie dlaczego inni tego nie robia...

Nie zgodzę się z Tobą Beben ... wcale nie trzeba być zdradzonym, albo zdradzającym, żeby móc stanowić o sobie i o swoim postępowaniu.
Czasem ludzie są na tyle wyważeni, że hołdują swoim wewnętrznym zasadom, swojemu kodeksowi moralnemu.
Nie chcą zdradzać, i wiem, że istnieją romantyczne okoliczności, albo kryzysy życiowe, zakręty - tak jak to opisałaś - życiowy zakręt, jeden błąd, zbyt późna reakcja - ale jeśli tego nie chcą, to nie zrobią tego. Nie zdradzą.
Nie dlatego, że chcą się później wymądrzać w dyskusjach, wywyższać itp. Nie dlatego, żeby kogoś później pouczać.
Z szacunku do samych siebie i do swoich zasad.
Z tego to wynika.

Beben69, w tym co napisała IsaBella tkwi sedno.
Kwestia perspektywy. Na pierwszy rzut oka zdrada uderza głównie w zdradzonego, a na drugi i kolejne wychodzi prawda: zdrada uderza w zdradzającego ostatecznie, bo godzi w zasady, które sam ustalił
To tak jakby 2 razy sobie przetrącić kolano: raz, bo wyrządza świadomie krzywdę komuś (a w praktyce - sobie, jeśli ktoś potrafi wyobrazić sobie niedualność natury świata) i drugi - z półobrotem w swoje wartości, zasady, zaufanie do siebie itd.

I teraz o co się rozchodzi przy dylematach typu "Zdradzić , nie zdradzić oto jest pytanie".. To nigdy nie jest kwestia okoliczności - w postaci drugiej osoby, która jest czymś w rodzaju "testu" podstawionego przez życie. To jest zawsze kwestia tego, na ile widzimy sens i wartość w priorytetach, które deklarujemy (sami przed sobą).
Jeśli moje priorytety są cały czas dla mnie ważne- nie zdradzę, nie ma takiej opcji. Sprawdziłam.

Bęben w innym watku opisałam Ci sytuacje z ktorej mogłabym byc na pozycji kochanki ale wiedziałam ze w tym momencie Moja granica bedzie przekroczona i powiedziałam STOP. Tez byłam w kryzysie emocjonalnym po rozstaniu w 5letnim związku. Czy to jest usprawiedliwienie ??
Wysmialas moj wpis tekstem ze moj tylko rok sie starał bo Twoj xlat .
Zlekceważyłeś pozostała cześć wpisu

Moje poglady pisze jako kobieta a nie zdradzona. Nie pisze jako zdradzona bo cóż mam tłumaczyć kochankom jak sie czyje zdradzona Zona czy maz ?? Przeciez kochanków nie bardzo to interesuje.Obys nie przekonała sie na własnym mężu . 
Romans jest związkiem podwyższonego ryzyka wiec zawsze ktos bedzie cierpiał , wiec po co ?

Oczywiście, że są.
Co nie zmienia niczego w kwestii sedna, tylko być może należy doprecyzować poprzedni wpis o jedno określenie: Ilekroć pojawia się dylemat (złamać zasady czy nie), wybór sprowadza się do tego na ile dalej cenię sobie wartości, wg których żyłam do tej pory.

A to, czy pójdę w tango pod wpływem hormonów, czy czegokolwiek innego (poza pistoletem przystawionym do skroni) w żaden sposób się z powyższego nie wyłamuje.
Oznacza ni mniej ni więcej: na TAMTEN moment moje zasady/wartości wydały mi się mniej atrakcyjne/sensowne/istotne/etc. niz to, co oferował mi dany moment, okoliczności, ...

Można jeszcze wziąć pod uwagę kwestię na ile wybór był świadomy a na ile nie (tzn. osoba kompletnie poszła na "spontan"), ale i to nie zmienia niczego w zasadniczej kwestii - jeśli coś jest dla nas naprawdę ważne i ma dla nas sens (mam tu na myśli nieco szerszą perspektywę jak doraźna przyjemność w postaci orgazmu z kimś, kto wywołuje motyle) to wszystko inne z tym priorytetem zwyczajnie przegra. Nie ma innej opcji.

A rozmowa o "kolorach" poza czernią i bielą dotyczy bardziej alternatyw życiowych niż samego motywu. A zdaje się, że niektórzy to mylą.

Ale tu nie mówimy o zależnościach o charakterze "zastanym", jak np. dziecko, które urodziło się w patologicznej i głęboko dysfunkcyjnej rodzinie, które zanim uzyska pełnoletność albo pomoc z zewnątrz 'musi' tam żyć.

A kochankiem/-ka zostaje się trochę inaczej.. A to, że się człowiek nie chce z tego odwikłać to się tylko wikła dalej i popada w kolejne zależności, z których faktycznie z czasem o wiele trudniej wyjść niż było nie wchodzić lub przerwać to w którymś momencie.
To nigdy nie jest tak, że jesteśmy pozbawieni wyboru, to jest kwestia WIARY w to, że jesteśmy tego pozbawieni, bo czasem wygodniej po prostu nie myśleć i czekać "co los" przyniesie niż podjąć decyzję.

Są takie zasady w życiu, które powinny być mniej więcej stałe. Może ich być naprawdę niewiele, ale łatwiej się żyje jeśli jakieś są..jakiekolwiek

W przypadku związku-powiedzmy- licealistów, temat zdrady, romansu, zakochania na boku wygląda banalnie: jak znajdujesz kogoś ''fajniejszego'', to poprzednikowi mówisz bajbaj.I po sprawie.Następuje wymiana modelu i tyle, może lekko okraszona łzami i mniejszą lub większą scysją.
Ale tu mówimy o ludziach z całkiem innej bajki.Są śluby, są dzieci, są dziesiątki zależności towarzyskich, finansowych etc.Jest też znacznie szerszy wachlarz uczuć, bo dochodzi przywiązanie, przyzwyczajenie i pochodne.
Już się nie da zabrać swoich rzeczy ot tak i po sprawie.Łatwo powiedzieć rozwiedź się z mężem, z żoną.Ale taki krok rozpoczyna domino nieprzewidywalnych w życiu zmian i ludzie się tego najzwyczajniej w świecie boją.
Co do zasad...
Jakie zasady stosować w takich przypadkach, by było dobrze...?
Szczerość?
''Kochanie, poznałam faceta, nie sięgasz mu do pięt, zakochałam się jak cholera i robię się wilgotna na samą myśl o nim''.
Super.Szczerość to niby podstawa związku.
   Oczywiści złota rada ludzi, którzy nie znają takich sytuacji z autopsji- zapomnij o nim.Nie da się ot tak zapomnieć.Nie ot tak, też się nie da.Człowiek ma naturalne parcie na szczęście i widząc je na wyciągnięcie ręki, będzie dążyć ku niemu.Będzie i koniec.Nie mogąc go mieć wcałości, spróbuje uszczknąć choćby kawałek, starając się narobić jak najmniej szkód.
W mniemaniu wielu osób, niestety słusznym, takie jak-najmniejsze-szkodzeniem, to załatwianie tematu w tajemnicy.
Oczywiści to też jest rodzaj krzywdzenia drugiej połówki.Ale to krzywdzenie ma wymiar wirtualny.Czego oczy nie widzą, tego sercu nie żal.
A powiedzenie wprost o rozwodzie, zdradzie, o kimś nowym w ogóle- jest już krzywdzeniem realnym, z przykrymi konsekwencjami.
To się naprawę fajnie wszystko ocenia stojąc z boku.

Ale są różne kalibry pokus, zdrad i romansów. Forumowiczka kilka postów wyżej się szczyci, że ją od czasu do czasu ktoś podrywa, ale się ani razu nie puściła.Chwalebne.
Ale są też sytuacje, gdy nagle pojawi się ktoś, kto naprawdę fascynuje a w obiektywnym porównaniu z mężem/żoną wypada przerażająco lepiej.
To już nie jest ogień w majtkach, tylko coś bardziej całościowego.I jeśli równolegle zadziała na wszystkie organy od krocza do głowy, poprzez serce, to najfajniejsze zasady tego nie zrównoważą.
Gdzieś wyżej też motyw egoizmu się pojawił.
No jasne, że ludzie są egoistami.To też jest fajnie doradzać stojąc z boku: poświęć swoje szczęście, żeby zrobić dobrze komuś.

Nie rozumiemy się.

Egoizm jest wpisany w ludzką naturę i tego nie kwestionuję. Problem nie w egoizmie w rozumieniu -szukania swojego szczęścia w różnych miejscach, tylko ślepa wiarę w to, że szczęście "spada na nas znienacka" przybrawszy formę kasy (wygrana w lotto), sławy (kiedy spada za nic i nieoczekiwanie), osoby 3 (gdy jesteśmy już zobowiązani).
Wtłacza się nam do głowy, że o swoje szczęście trzeba walczyć, tylko zapomina się dodać, że ta "walka" powinna polegać na poukładaniu siebie 'od środka', od wewnątrz w taki sposób, żeby nie musieć za tym szczęściem całe życie wyglądać za siebie, na zewnątrz i przeglądać się w cudzych oczach, a wiadomo że w oczach kochanków przeglądamy się najlepiej (i najbardziej obiektywnie ).

Wiem o co Ci chodzi pisząc, że to nie tylko seks, tylko coś więcej..coś niemal z pogranicza mistyki, itd.
Tylko jeśli poruszamy już te tematy, skoro jesteś nimi zainteresowany pośrednio, to miej na uwadze, że ten rodzaj Miłości między ludźmi owszem zdarza się, ale ma szansę na spełnienie tylko wtedy kiedy obie te osoby są całkowicie "wyleczone" z wszelkich traum i braków - to są tzw. Twin Flames (Bliźniacze dusze) i ich siła przyciągania jest tak silna, że niemal odczuwają siebie telepatycznie non-stop.
ALE: nie jest w stanie wznieść się na taki poziom czystych wibracji osoba, która chce "dorwać" szczęście kosztem bliskich, to są zupełnie inne częstotliwości, które ona ma "zapaskudzone" swoimi intencjami.

Bardzo bardzo często lubi się dorabiać ideologię do spotkań z kimś z poza związku, kto fascynuje, bo potrzeba racjonalizacji jest jedną z najlepiej przećwiczonych przez mózg metodą (i zarazem jednym z mechanizmów wyparcia) na zrównoważenie dysonansu jaki powstaje gdy kogoś bliskiego świadomie krzywdzimy.

Widzisz tylko, że miłość/zauroczenie nie rodzi się pitagoras z niczego (wyczytałam, że Ci chodzi o zdradę z wątkiem miłości, a nie tylko skok w bok z nudów). To nie tak, że idziemy patrzymy na kogoś, a tu wielka miłość. Charakter, zachowania, zainteresowania, sex, czułość itp. tego wszystkiego nie wiemy od początku. Odkrywamy drugiego człowieka po czasie. Czyli sami dobrowolnie wchodzimy w tą znajomość, w momencie kiedy tej miłości jeszcze nie ma. A od nas i naszej silnej woli, zależy czy zakończymy to w momencie, gdy to "coś" zaczyna się pojawiać, ale nie jest silne. Gdy czujemy, że z tego może być coś więcej. A takie osoby strasznie szanuję i znam nawet jedną co tego dokonała. Ale jest to bardzo trudne, zgadzam się. A Swój stosunek do zdrady bazuje na tym, że najbliższa mi osoba tego doświadczyła. Życie nie jest kolorowe, a nie zamierzam zmieniać swojego podejścia do zdrady, tylko dlatego, że osobom które zdradziły jest źle. Moje życie po studiach usłane różami nie było (słowo ciężkiej pracy by tego nie odzwierciedliło), a do tego różnych mężczyzn spotykałam na swojej drodze i z tego powodu mogę sobie pozwolić na więcej? 
A egoizm ludzka rzecz, zgodzę się . Tylko, że moim zdaniem może wystąpić zdrowy egoizm (nie dajemy sobie wejść na głowę, gdy ktoś nas próbuje wykorzystać lub oszukać), zwykły egoizm (ja muszę wyjść na swoje) i skrajny egoizm (jak ja będę szczęśliwy to wszyscy będą).

Pięknie Elle88 to podsumowała. Miłość tworzy, nie niszczy. Nie można stworzyć czystej miłości na cudzym nieszczęściu.

O to zobacz, dowiedziałam się czegoś nowego . No to jak widać u jednych eksplodują, a u innych mają charakter wykładniczy. Jednak nie umiem sobie wyobrazić, że jednego dnia ta druga osoba może być obca, a drugiego mogę wszystko dla niej poświęcić.

Problem w tym, że ja mówię o MIŁOŚCI. Jeśli stawiasz miłość=zauroczeniem. Co wielu Panów robi, to co ja bym nie powiedziała to i tak zwroty będą przeszkadzać. Zauroczyć można się od pierwszego wejrzenia np. w aktorze. Ale to nie jest miłość!!! A o tym chyba mówimy ? Miłość to nie wykres napięcia (zasilającego zgrubnie) dla silnika krokowego. A tak wyobrażam sobie wybuch (nagły i silny wzrost).