Aborcja

Nie rób tego, bo będziesz żałować do końca życia. Owszem może być ciężko, ale dasz radę. Uwierz mi, w takich sytuacjach zawsze znajdzie się ktoś, kto Ci pomoże. Masz rodziców, przyjaciół. Nie bój się mówić o tym, co spotkało Cię ze strony partnera. Do upadłego broń siebie i dziecka w urzędach, wyrzucą Cię drzwiami, wchodź oknem, nie poddawaj się! Zobaczysz, że sobie poradzisz. Wiem, że Ci ciężko, że boisz się, że nie zapewnisz dziecku podstaw, wiem, że Cię to przeraża. Ale powiem Ci jedno: jeśli zabijesz dziecko, zabijesz też siebie. To, że aborcja się nie powiodła, to znak, żeby dziecko urodzić.

Kiedyś będziesz ocierać łzy szczęścia uśmiechając się do bobasa Tylko musisz sobie i jemu dać szansę.

I dobrze ! moja sprawa moja opinia i nie Twoj interes chcesz po pisać to nie w czyims temacie. Inna tez napisała co sądzi na ten temat i widać nie przeczytala wszystkiego ale to nie chyba powód by na nią najezdzac. Co wy macie w głowie dziewczyny .

.

Masz prawo wyrazić swoją opinie jak Ja i kazda inna to publiczne forum każdy może pisac co chce w odpowiednim temacie (sa pewne granice) tylko to nie jest temat o mnie. Jedna napisala zwróciła uwagę wystarczy, po co poprawiac po kims .

Dobrze wy tu tak pięknie namawialyscie autorkę do zachowania ciąży i tak naprawdę tylko dwie osoby podeszły do tematu rozsądnie. Jakie szanse sa na to że płód nie jest uszkodzony przez leki? Jakie możliwości ma dziewczyna na zajęcie się chorym dzieckiem i czy jest w stanie udźwignąć świadomość że dziecko jest chore przez nią? Ona nie zastanawia się nad aborcją ona już jej dokonała, to że się nie udała to inna sprawa ale czy ma pewność że płód nie został uszkodzony?
To łatwo pisać nie usuwaj, dasz radę i wszystkie inne rady ktore nijak mogą się mieć do rzeczywistości. czy którąkolwiek z was wyobraża sobie życie tego dziecka ?

ale to, że dziecko może być chore to czyja wina? przecież nie nas tylko samej autorki.. i to ona zadecydowała o tym jak to życie ma wyglądac.

Nic już do Ciebie nie piszę, więc po co dalej kontynuujesz temat? Sama zrobiłaś sensację z niczego.

kokoss, to lepiej Twoim zdaniem, żeby urodziła chore (bo może tak być) dziecko i codziennie się zadręczała, patrząc na nie?
Fajnie.

Nie ma znaczenia, co my myślimy.
To nie nasze życie, nie nasza ciąża.

Nie my podejmiemy decyzję.

Kokoss- jesteś może jakimś forumowym czy telefonicznym terapeutą skoro operujesz takimi terminami jak "zaawansowana depresja"? W google można sobie poczytać czym jest zdiagnozowana przez Ciebie dystymia ale lepiej nie kusić  się na takie lekkomyślne stawianie diagnozy gdy się nie ma o tym pojęcia lub ma się je z wikipedii. Bo to co napisałaś świadczy o tym,że jednak nie masz.
Jeśli trzymasz się swojej diagnozy to powinnaś wiedzieć,że osoby z depresją mówią różne rzeczy,niekoniecznie prawdziwe-więc co tu ma do rzeczy to co ona mówi o tym co czuje do swego dziecka?

oto wypowiedzi autorki:

"I niech umrze w męczarniach tak jak moje dziecko i moja psychika."

"Wiem, mam depresję, nie chce mi się żyć, kolejny dzień nie jem, jak śpię to budzę się z lękami..
Ja już podjęłam decyzję, raz to zrobiłam, teraz nie mogę się wycofać już.
Kocham te maleństwo, ale niestety ono i tak nie urodziłoby się zdrowe. Skoro kolejny dzień z rzędu nie jem i w ogóle, kupa stresów, nerwów i cholera wie czego jeszcze."

"Trudno, najwyżej sama siebie też do grobu wkopie, już mi nie zależy na niczym, dosłownie.
Psycholog za dwa miesiące, do tego czasu na pewno już nie pociągnę."

"Mam zasiłek, ale tylko do października. Widzę, że faktycznie są pomoce dla kobiet samotnie wychowujących dzieci.. A kiedy szukałam, pisało tylko o rodzinnym.
Nie usunę, nie warto marnować życia sobie i własnemu dziecku, jakoś się potoczy. Po roku stanę na nogi, pójdę znowu do pracy i jakoś sobie poradzę.

A co do tej aborcji farmakologicznej- dostałam krwotoku i owodnia się odkleiła, ale po tym się oszczędzałam, bo zdałam sobie sprawę, co zrobiłam. A potem znowu przyszedł moment załamania, jak dam radę."

Czy to mało?

Tak, mało.
Ja też mogę sobie napisać na forum, że mam depresję, tylko, że to nie ma żadnego oparcia.

Ciesze sie autorko ze zmieniłaś zdanie. Mam nadzieje ze teraz to juz tylko lepiej będzie u Ciebie.

Pozdrawiam.

chcialam ci pogratulowac decyzji i trzymam za ciebie kciuki i duzo zdrowka dla malensta

co z ciebie za matka? powiem tak : jestes juz wspaniala matka bo wybralas malenstwo i chcesz mu dac co najlepsze, martwisz sie o niego, kochasz go wiec jak dla mnie juz zaslugujesz na tytul super mamy nie mam watpliwosci ze dzidzia bedzie przy tobie szczesliwa

powodzenia i daj czasem znac jak tam sie czujecie, buzka i pozdrawiam

Wiecie co... ja nie jestem za aborcją na życzenie, ALE. W opisanej sytuacji, kiedy już ostra farmakologia była stosowana, to usunęłabym ciążę. Autorka pisze, że lekarz uspokaja, że wszystko ok i mam nadzieję, że tak jest, ale mogło/może nie być.

Wszystkie tutaj wypowiadające się przeciw aborcji są, tak naprawdę, za donoszeniem ciąży, a nie za życiem, jak to ładnie określacie. Żadna z Was nie weźmie odpowiedzialności za to dziecko, żadna nie będzie łożyć na jego utrzymanie. Urodzenie to dopiero początek. Oddanie dziecka do adopcji?? A była któraś w domu dziecka? Jak ja bym miała tam trafić, to wolałabym być zabita za płodu. Rodziny czekające na dziecko z utęsknieniem? To czemu domy dziecka są przepełnione?
Walić puste frazesy na prawo i lewo jest łatwo, gorzej skonfrontować to z rzeczywistością.

Autorko, mam nadzieję, że wszystko będzie dobrze i z Tobą i z dzieckiem. Trzymaj się dzielnie i nie poddawaj.

Nie widzi natomiast co jest w mózgu, połączeniach nerwowych i DNA.

Za 3tygodnie mam kolejne prenatalne, więc będę wiedziała wszystko.. Wątpię, aby tabletki na skurcze macicy były dla dziecka szkodliwe, bo porody wywołują cytotekiem, także jestem troszkę uspokojona..

Ale prędzej czy później będzie wiadomo. Ja tam bym pozwolił żyć- może będzie dobrze. Zabić zawsze można. Co za różnica czy teraz, czy potem?

LeBee- jeśli chodzi o karę to wiadomo. Właśnie chcę zobaczyć, jakiego kierunku nabierze dyskusja;). Ty mi już dałaś pewną odpowiedź.

Celowo wytłuściłam zdanie z twojej wypowiedzi. Naprawdę uważasz, że można usunąć ciążę, kiedy zachodzi ryzyko, że dziecko będzie pośmiewiskiem jakichś nietolerancyjnych matołków? To, czy będzie podatne na opinie innych ludzi będzie zależało od jego poczucia własnej wartości. A ono zależy z kolei od tego, w jaki sposób będziesz wychowywać dziecko, czy otoczysz je naprawdę bezwarunkową miłością i dasz mu prawo do bycia sobą, popełniania błędów, będziesz unikać krytykowania go itp. itd. I nie ma to nic wspólnego z wadami wrodzonymi i niepełnosprawnością. Znałam kiedyś chłopaka, który urodził się bez nóg, jeździł na wózku. Nie był przystojny specjalnie, ale wszystkie laski na niego leciały, a w podstawówce każdy dzieciak liczył się z jego zdaniem. Miał fantastycznych rodziców. Gdyby jego matka myślała tak jak ty... gdyby go zabiła... No ale to była kobieta na poziomie, z klasą, o szerokich horyzontach myślowych, widząca coś więcej niż czubeczek swojego noska podczas ronienia sobie selfie...

Emilio ja nasunelam tutaj swoj problem jaki mam nie namawiam autorki do aborcji broń Boze! Wejdz i poczytaj troche o przepuklinach oponowo rdzeniowych poogladaj fotki poczytaj ile takie dziecko moze zyc , dopiero kogos potepiaj. Nie znasz mnie i nie wiesz co moze czuc kobieta ktora dowiaduje sie ze jego dziecko ma sie urodzic i byc ciagle skazane na cierpienie. Autorka pisala ze poddala sie aborcji farmakologicznej chce tylko jej uswiadomic ze rozne moga byc tego konsekwencje i tyle.

Autorko! Trzymam za Ciebie i Twoje maleństwo kciuki! Wszystko będzie dobrze, zobaczysz

To jest poczatek ciazy bo 12 tydzien. Zglosilam sie do ginekologa nie dawno bo mialam normalne miesiaczki tylko krotsze i wyszlo na usg ze jest dzidzius. Ale co ty mozesz wiedziec o wygodnictwie co? Czy masz w domu kogos z jakas wrodzona wada genetyczna ze wedlug ciebie to jest takie proste zeby temu podolac? Bo wydaje mi sie ze nie. Wiec tak jak pisze kolezanka wyzej co wedlug ciebie musi sie stac zebys usprawiedliwila aborcje???

Widzisz, a u mnie, po farmakologii nie ma żadnych wad, ma dwie rączki, nóżki, idealny kształt główki, szybko się rozwija i prawidłowo.
Na drugich prenatalnych, które odbędę niedługo, lekarz sprawdzi czy z mózgiem wszystko ok, z nerwami i będę wiedziała.
Ja brałam "zaledwie" roztwór, który powodował skurcze macicy, tymi samymi "lekami wywołuje się porody kobietom. Owy lekarz powiedział, że ryzyko jest bardzo niskie, do tego w internecie też o tym czytałam.
Owszem, gdybym brała coś doustnie, co uszkadza płód, na pewno teraz nie byłabym w stanie błogosławionym, albo dzieciątko byłoby chore, na sto procent. Najlepiej napierw wgłębić się w temat, na czym to polega i jak się to stosuje. Lekarz mnie uspokoił, badania potwierdzą czy z maleństwem jest ok, także nie martwię się na zapas. Przyjmuję kwas foliowy od samego początku, luteinę, witaminy, dbam o siebie.
Z drugiej strony gdyby płód uszkodziło, to na pewno bym ciąży nie utrzymała, tylko organizm by sam wydalił słaby płód, a moje małe zaraz po tym jak trafiłam do szpitala ruszało się żwawo, serduszko bije tak jak powinno, więc uważam, że jest ok, modlę się o to z całych sił.
To, co zrobiłam było decyzją nieprzemyślaną, podjętą emocjami i patowej sytuacji, oraz moją pogłębiającą się depresją, z której wychodzę z pomocą bliskich.
Gdybym mogła cofnąć czas, nigdy, przenigdy nie podjęłabym tej decyzji.

I najlepiej człowieka nastraszyć, że będzie źle, skoro nawet nie zna się tematu, ani środków do tego przeznaczonych, ich działania i ewentualnych powikłań. A co do uświadamiania mnie- nie trzeba, dokładnie wgłębiłam się w temat i nie trzeba, uwierz.

Dziecko z przepukliną oponową-rdzeniową nigdy nie będzie w pełni sprawne. Wszelkie zabiegi będą mogły tylko łagodzić objawy. Takie dziecko wymaga rehabilitacji do końca życia. Na nfz nie można liczyć w całości. Ja chodzę z dzieckiem na rehabilitacje prywatnie ( ale z bardziej błahego problemu). Miałam okazję się nasłuchać różnych historii. Jak słucha się jednej czy drugiej historii to się nóż w kieszeni otwiera jak ośrodek rehabilitacyjny na nfz przy umawianiu w sierpniu mówi, że w tym roku już nie ma miejsc. Jedna rehabilitacja kosztuje 60zł. Chore dziecko często musi chodzić na rehabilitacje codziennie. To są ogromne koszty.

Niestety społecznie akceptowalne nie są nawet usunięcia ciąży zgodnie z prawem.

Ogromnie współczuję kobietom, które stają przed taką decyzją. To musi być straszne, zwłaszcza kiedy się dziecka chciało. TO musi być ogromny, wewnętrzny dramat.

osamotniona jeżeli lekarz mówi Ci że będzie dobrze to trzeba w to wierzyć. Podjęłaś decyzję że urodzisz, więc trzeba być dobrej myśli.

martulcia mam nadzieję, że dokładne badania wykażą, że wcale nie jest tak źle jak się mogło na początku wydawać i nie będziesz musiała nawet rozważać aborcji.

Witam mam problem zaszlam w nieplanowana ciaze i chcvialam zasiegnac rady czy ktos przeszedl aborcje farmakologiczna i czy ktos moze zamawial tabletki poronne z internetu ?

Lepiej już jedź na Słowację. Możesz też do Niemiec.

Tabletki poronne z internetu często są niewiadomego pochodzenia. Może Cię naprawdę bardzo boleć, krwawienie może spowodować omdlęcie i wiele innych przykrych sytuacji. A wiadomo, że z dzwonieniem po karetkę czeka się w takich wypadkach do ostatniej chwili. Nie ryzykuj zdrowia i życia dla tabletek z neta. Lepiej się już zapożyczyć i wykonać to wszystko pod kontrolą lekarza zagranicą.

Nie oceniam Cię. Mam nadzieję, że robisz to świadomie i nie jesteś do tego zmuszana.

Trzeba było się porządnie zabezpieczyć, a teraz trzeba ponieść konsekwencje niestety