Jak go odzyskać gdy mnie zostawił??

Szkoda słów, tak mi ciężko teraz, jeszcze bardziej niż wczoraj.
Dzisiaj napisał mi smsa, że jedzie gdzieś tam z kimś tam. Pozwoliłam sobie zrobić małą scenkę aby sprawdzić czy ten ktoś pojechał z nim czy jest na miejscu czy faktycznie pojechał z moim ex. Okazało się, że jest na miejscu. Nigdzie nie pojechał.

Czemu on mnie tak traktuje?? Okłamuje?? Pewnie zdradza?? Mam poczucie, że wszystko moja wina... Może jakbym była inna, lepsza to by do czekoś takiego nie doszło.

Napisałam mu smsa, że na kłamstwie nic nie zbudujemy i że to ostatnia iadomość jaką do niego piszę, to odpisał: na braku zaufania też nie.

Tak bardzo bym chciała się z nim spotkać, napisać, przytulić.....

Wykańcza mnie to, schudłam bardzo, tylko pale i pale.. ( Chciałabym zeby przyszedł z kwiatkiem, przeprosił i żeby było wszystko dobrze. W ogóle nie mam do niego żalu, ani za dyskotekę ani za nic.

Jestem chora chyba

Chciałabym aby ktoś mi dał gotowca, co zrobić żeby do mnie wrócił. Wszyscy mi mówią, że to jest niedorzały chłopiec i żeby odpuścić, ale ja go kocham. I im bardziej on mnie krzywdzi tym kocham go mocniej. Tak jakbym chciała tą swoją miłością spowodować żeby przestał mnie krzywdzić.

I czy ze mną jest coś nie tak? Jutro wyjeżdzam na wakacje i w ogóle się z tego nie ciesze.

Odpowiedź jest prosta... bo sobie na to POZWALAŁAŚ i wciąż pokazujesz, że pozwalasz nadal. Inaczej odcięłabyś się od niego, udowadniając że masz do siebie szacunek i chcesz być traktowana przez innych z szacunkiem.

Tak, to Twoja wina że on Cię tak traktuje ale nie dlatego że jesteś zła. Dlatego, że jesteś dla niego Z DOBRA, za NAIWNA, za ŁATWOWIERNA. Wierzysz w każde kłamstwo, byle było one przypieczętowane kwiatkiem i przytuleniem. Niestety kłamstwo z kwiatkiem czy bez, zawsze będzie tylko kłamstwem.

Pierdoły pisze, wzbudza w Tobie poczucie winy. Wyćwiczył Cię jak pieska. Gdy sam przegnie, wystarczy że zwali winę na Ciebie a Ty sama go przeprosisz za jego błędy. Tylko że tak, to do niczego nie dojdziesz. Wciąż zapominając o sobie, nie zbudujesz szczęśliwego związku. Sama nie jesteś w stanie zrobić nic, żeby "było dobrze". Natomiast on nie zrobi nic, bo wie że nie musi. Ty nigdy niczego nie wymagałaś od niego, nigdy nie musiał się starać, nie musiał być uczciwy wobec Ciebie, nie musiał Cię szanować. Ty zawsze przyjmowałaś go z otwartymi ramionami. Po co ma się zmieniać, skoro nadal tak jest?

Nie wiem czy Ty ale sytuacja jest na pewno chora. Bardzo. Chłopak jawnie Cię okłamuje, prowadza po dyskotekach z panienkami, nie szanuje Ciebie ani Twoich uczuć, ma Cię brzydko mówiąc za nic.... a Ty piszesz, że nie masz do niego o to żalu.
Na prawdę chciałabyś wyjść za mąż za faceta, który i po ślubie będzie Cię zdradzał? Gdy będziesz siedzieć w domu z małym dzieckiem, on będzie biegał z panienkami po klubach. Nadal nie będzie Ci to przeszkadzać? Wtedy też wystarczy kwiatek i przytulenie?
Bo powiem Ci jedno... jak przed ślubem jest źle, to po ślubie najczęściej jest tylko gorzej. Nie ma co się łudzić, że "jakoś to będzie". To najprostszy sposób na zmarnowanie sobie życia. No ale to Twoja życie, możesz je sobie nawet zmarnować. Wybór należy do Ciebie.

Dziękuję Wam wszystkim i każdemu z osobna za rady. Pierwszy raz jestem tu na forum i na prawdę jest to świetna sprawa.
Jest mi ciężko ale postaram się z tego wyjść.

Marku nic nie napisałam do niego. Skoro powiedziałam, że to ostatni sms to ostatni. Boję się tylko czy on się nie odezwie, bo wtedy polecę do niego jak na skrzydłach. Zapewne.

Ciężko mi. Cały czas o nim myślę. Brakuje mi wspólnych chwil, jego głosu. Ale z drugiej strony może i dobrze, że tak to się skończyło

A czy myślicie, że jeśli facet kiedyś zdradzał swoje kobiety bawił się nimi, to potrafi się zmienić?

Jak się uwolnić od poczucia winy, że to wszystko przeze mnie? Że może jakbym była inna. On mi cały czas do ostatnich dni wmawiał, że to moja wina, że powinnam się zmienic

Dlaczego miał się zmienić? Przecież piszesz, że to Twoja wina wszystko.
Mam wrażenie, że Ty nie potrafisz nic przemyśleć i wyciągnąć wniosków. Raz mu mówisz, że ma się zmienić bo to jego wina a na drugi dzień, że to Twoja wina.

Ehh szkoda już czasu na to...

Hehe nie rozśmieszaj nas koniec na godzinę? Dwie? Czy do jutra. Wyłącz forum, zablokuj numer i zacznij się normalnie zachowywać.

Bez sensu rozciąganie tego tematu na tyle stron.

Ale skoro ludzie Ci już piszą od kilku stron, że masz sobie dać spokój z nim i się nie obwiniać, to tak zrób i tyle.
Jak będziesz dalej tak do tego podchodziła, to wylądujesz u psychiatry.

Dodatkowo jego rodzina była przeciw Tobie. I Ty widziałaś z nim przyszłość? Przecież to by była męka dla Ciebie. Myslisz, ze nie bezpodstawnie robiłaś 'afery'? Miałaś prawo. Rozumiem, że logika szwankuje, ale to jest akcja na reakcje. Co innego gdybyś sie czepiała bez realnych podstaw bo masz lęki w środku, niezależne od danych osób. Tak jak zazdrość bo sie uważa siebie za kogoś gorszego - to jest złe, ale kiedy druga strona obmacuje inne osoby, flirtuje itp to jest to podstawa i to nawet nie powinno byc zazdrosci tylko juz nazwałbym tego brakiem szacunku, a na pewno prawdziwych uczuć. Chociaz jedna dziewczyna próbowała też tłumaczyć takiego gagatka, że mężczyźni kochają w inny sposób, więc mogą takie rzeczy robić, zdradzać. Chciała być winna to była.
Poza tym
- nie ma co liczyć na zmiany, NIGDY - albo bierzemy kogoś jaki jest (z uwzględnieniem, że może zachorowac, może świat sie zawalić)
- nie ma co za szybko brać ślubów, bo to dodatkowy problem na głowie jak magicznie okaże się, że książe lub księżniczka okaże się cwaną bajerantką

Ciesz ze nie jestescie po slubie..
Znajdz pozytywy.
Jak myslisz o nim dobrze, zacznij przypominac sobie jego wady, bledy. Przez ktore postepowalas w taki a nie inny sposob.
Nikt nie jest tak naprawde zly (przynajmniej ja tak uwazam) zachowywalas sie tak bo on dawal Ci ku temu powodu..

Jeszcze nie do końca do mnie dociera, że to wszystko to była zabawa z jego strony, bo niestety muszę stwiedzić, że była...
Napisałam mu, że rozpoczynam nowe życie, że pracuję nad sobą, napisałam mu jakie błędy popełniałam w naszym związku.
Odpisał, że się zgadamy bo oby dwoje akurat byliśmy na wyjeździe.

Boje się, że nikogo już nie spotkam. Co prawda mam dopiero, a może az?? 26 lat, ale myśl, że koleżanki w moim wieku mają już mężów, dzieci a ja nawet chłopaka nie mam mnie przeraża.

Ale jedno jest pewne, już na pewno nie będę jęczała i marudziła, że on nie chce ze mną być... Szkoda na to czasu i nerwów. Sam tak wybrał

Chcę po prostu mieć świadmość, że zrobiłam wszystko co mogłam aby go odzyskać. Przeprosiłam w smsie, bo dużo jest w tym rozstaniu mojej winy, napisałam jakie błędy popełniłam itd. Bez zbędnego żalenia się mu i proszenia o powrót. Jak on tego nie uszanuje, nie docenu tzn, że faktycznie miłości już nie ma.

Odzyskać bo mimo wszystko go kocham...

Thepass taka niestety jest prawda. On jest teraz dla mnie nieosiągalny dlatego w moich oczach jest tak atrakcyjny, ale i tak czas jaki minął spowodował, że trochę bardziej racjonalnie patrzę na sytuację...

Ja już odpuszczam tego chłopca, jeszcze dzisiaj napisałam mu czy nie chciałby się spotkać pogadać, on na to, że myslal, że wszystko jest jasne między nami ale spoko możey się spotkać.
Odpisałam, że w takim razie spotkanie jest bezsensu, że myslalam, że przemyslał a w takim razie nie mamy o czym gadać. Nie odpisał nic.
Wydaje mi się, że dobrze zrobiłam, bo jeśli to spotkanie miałoby być tylko po to żeby mi powiedział po raz setny, że to nie ma sensu to po co rozdrapywać rany spotkaniem?

Mam nadzieję, że nigdy wiećej w coś takiego nie zabrnę i nikomu tego nie życzę...

Skoro on mi powiedział, że przecież wszystko jest jasne, ale spoko, spotkajmy się, to po kiego grzyba mam się z nim spotkać?? Skoro to spotkanie nic nie wniesie? Nic nowego?

Już sama nie wiem czy dobrze zrobiłam odwołując to spotkanie? Czy jakoś to odkręcić i jednak się spotkać?

On mi przez telefon powiedział, że to koniec i, że myslał ze zrozumiałam ale jeśli nie to możemy się spotkać....
i co udzieli mi audiencji? łaskawie? Nie zabiega o spotkanie ze mną, nie zależy mu na tym. Jak zapytałam o godzinę to powiedział, że jakos po pracy. Bez sensu. Wydaje mi się, że dobrze zrobiłam...
Jeśli faktycznie by chciał się spotkać to by napisał, że chciałby, że przemyślał i pogadajmy a teraz jest CISZA

Bulbulatorka doskonale o tym wiem, niestety. Ale mam, miałam takie przeczucie, że jak nic nie zrobię to powrotu na pewno nie będzie. A tak zrobiłam wszystko co mogłam.
Czas się otrząsnąć i wykasować wszystko z nim związane. Jeszcze miałam nadzieję, do dzisiaj.... Skoro wszystko jest dla niego jasne to po co drążyć temat?

Bardzo dziękuję Wam za cenne rady, zakochany człowiek to głupi człowiek, niby słucha a i tak robi po swojemu.
Bardzo chciałam żeby on do mnie wrócił, zrozumiał, że jesteśmy dla siebie, przeprosił... Tak się nie stało.

Odwołałam to żałośnie zapowiadające się spotkanie, on nic nie odpisał.

Chyba należę do kobie kochających za nardzo

Chyba nie jest mi dane zakończyć tego wątku i związku, znajomości i jak to inaczej nazwać. Może któraś kobietka też będzie w podobnej sytuacji jak ja, więc będzie miała odpowiedzi podane na tacy:)

Do rzeczy. Wczoraj sam zaproponował spotkanie, uległam Widzieliśmy się dwie godziny, gadaliśmy, smialiśmy się, zero tematu GIVE ME SZANSE, pytał co u mnie czy kogoś mam... W miedzy czasie zadzwoniła jakas laska, gadał z nią 20 minut. Na koniec spotkania powiedział, że zaprasza następnym razem na kawę, że jak coś bede potrzebowała to mi zawsze pomoże. Podziękował za spotkanie.

Tylko teraz co dalej?? Nie pytałam go jakie ma zamiary i plany, czy tylko kumpelstwo czy o co chodzi.

Chciałabym z nim być ale nie chcę nic zepsuć swoją postawą. Jak się zachować?

Czekałaś na tę propozycje z utęsknieniem, więc nie musiał długo Cię namawiać.

Ogarnij się i siedź cicho. Tylko nie odliczaj ile dni minęło "O matko już drugi dzień, a mieliśmy iść na kawę" - bo pojutrze to napiszesz, że nie wytrzymałaś. I uwierz mi, że wtedy on się wkurzy. Jak widać jeśli ma ochotę to potrafi się odezwać.

Jeśli spotka się z Tobą jeszcze 2-3 razy w najbliższym czasie to dopiero wtedy zapytaj jakie ma plany. Myślę, że po drugim spotkaniu trzecie już ty możesz zaproponować, ale nie od razu tylko po kilku dniach.

Co do ślubu. Trudno. Ja miałem iść na dwa wesela ze swoją Ex i nie idę na żadne. Samo życie. Tylko mu tego nie wypominaj!

Widzę, że trochę się uspokoiłaś i nie piszesz co chwilę postów Mam nadzieję, że wszystko ok?
Jak sytuacja? Samopoczucie?

Ej no czekaj chwileczkę. Wymyśliliśmy tutaj wspólnie plan, a Ty znowu się go nie trzymałaś. Słuchaj to bez sensu. Nie możesz być w gorącej wodzie kompana bo to na pewno nic nie da. Spróbuj może raz robić tak jak tutaj wspólnie Ci doradzamy.

Jak Ci napisze to nic nie odpowiadaj. Lepiej powiedz co napisał to Ci doradzimy

I najważniejsze. Sama już się nie odzywaj.

Dziewczyno jestes moim mistrzem. Od dobrych 4-5 stron postow wszyscy widza, ze juz nic z tego nie bedzie, a Ty dslej swoje...

Wszystkie znaki na niebie i Ziemii wskazuja ze nie bedzie. Im szybciej sie z tym pogodzisz i calkiem odetniesz od niego i tej toksycznej milosci, tym szybciej zaczniesz zyc normalnie.

Wiesz co? Blado to widzę.

Ty się od niego nigdy nie uwolnisz. W takich sytuacjach pomaga tylko separacja. Totalna, zero jakichkolwiek kontaktów. To boli jak diabli, wiem, bo też kiedyś coś podobnego przeżyłem.
Niestety nie ma na to innej recepty.

No chyba że zawalczysz o jego powrót.
Na pewno Ci się to uda! Leć do niego, błagaj, proś, pozwalaj się pomiatać. Uklęknij i zrób mu dobrze, machnij sobie z nim dziecko. To nie jest tak, że nie można się bardziej pogrążyć. Zaproponuj mu coś wspaniałego. Weź na siebie jakiś wielki kredyt, i oddaj mu kasę, przychodź na spotkania bez bielizny i na każde jego życzenie wskakuj pod stół, żeby mu dogodzić.

Jest tyle różnych możliwości, by się upodlić, czemu nie chcesz ich spróbować?

No dobra, napisałem to bo się zezłościłem. Wybacz. Szkoda mi Ciebie. Sama sobie z tym tematem nie poradzisz...

Psycholog w trybie natychmiastowym jest Ci potrzebny, bo zdecydowanie kochasz za bardzo i nie jestes w stanie sama sobie poradzic z tym.

O taaaa, przeczytałam połowe twojego wątku i powiem Ci ten facet na Cię głeboko w dupie. Jestem troche przerażona, że ak za nim skamlesz.
Nie pisz do niego!!!!   zrób jak ja zaraz po roztsaniu wykasuj jego numer ze wszystkiego!!  po blokuj go na portalach, albo chociaż wyrzuć. Zapomnij o nim!!! Po co się męczysz? jesteś jakąś masochistką?
Odpowiedz sobie na pytanie czy chciałabyś kolesia, którego ty nie chcesz, a on jęczy i lata za tobą jak to on Cię kocha? na pewno nie.
Powiem Ci moje grono znajomych po rozstaniu też spadło bo  przez cały związek pozbywałam sie swoich znajomych ,a zbliżałam do jego i po co? teraz staram się żyć swoim życiem (chodź to czasem nie łatwe).
Nic nie przychdzi łatwo po rozstaniu. Moze to śmieszne ale jak mam doła ide do przyjaciółki, a ona mi wymienia sto wad mojego ex (np. duża dupa ) itp. i co i działa?
Zacznij patrzeć w przyszłość bez niego. Jedyne co Ci teraz może chyba pomóc to obrzydzenie go sobie. Znienawidzenie.. Wymienianie codziennie jego wad z czasem Ci się to znudzi i zapomnisz
Nie pisz do niego, bo to go tylko oddala od Ciebie. Jak by chciał to by sam zagadywał ,a widocznie nie chce.

Z tego co widze to nie jest miłość z twojej strony tylko jakaś obsesja.

Nie ma nikogo. Tym bardziej, że on nie chce abyś jechała.

Miałaś się uspokoić, więc nie kombinuj.