Jak poderwać kolegę z pracy?

Nie

No właśnie nie mam, bo przyjaciółka mi namieszała w głowie
Mówi mi, że mogło z tą kartką coś się stać niedobrego.
I kurde sama już nie wiem, mam mętlik w głowie.
Coś w środku mi mówi, żebym pojechała tam do niego ostatni raz i zobaczyła jak wygląda sytuacja.
Nie wiem czy się odważę, zobaczymy.

?
Nie rozumiem

Dziewczyny , wprost mówcie

Nie kartki , nie jakieś inne gierki... Pytasz o imię , dajesz numer lub zapraszasz na herbatę/kawę cokolwiek. Godzi się jest zainteresowany , nie to nie.

Często facet nie odczyta tego co któraś z Was miała na mysli , nawet czasem nie ma to czasu. Mi również zdarzył się taki numer że nie załapałem. Najlepiej wprost , chwila stresu uzyskujecie odpowiedź i wiecie na czym stoicie a nie takie gdybanie.

No ja już sama nie wiem co mam robić, z jednej strony bym chciała pojechać i wyjaśnić sprawę raz na zawsze i się głupio nie łudzić jakimiś wymyślonymi rzeczami, a z drugiej strony nie chcę usłyszeć od niego słów 'przepraszam, że nie odezwałem się, ale mam dziewczynę itd.' Bo nie będę umiała zareagować wtedy na to. Co wtedy powiem? ''W porządku nie ma sprawy'' ? ehhh  to takie głupie. Obcy facet, a wkręciłam się w to na maksa, już 2 miesiące to trwa

Chcę tylko sprawdzić to, czy nie zgubił tej kartki.
Wiem, naiwne, ale cóż

Ja nadal mówie, jedź I raz na zawsze zrób porządek, albo w te, albo wewte Od dwóch miechów sie miotasz, zrobiłaś już kilka kroków i zrób ten ostatni definitywny, albo zapomnij i olej.

a co zrobisz?

no właśnie ale tak za jakiś czas

nie wiem, zobacze

Hehe poczułam się jak jakiś wzór do naśladowania

Jednak się odezwał

Przywitał się, a potem rozmowa się rozkręciła i już trochę o sobie wiemy.
Mam nadzieję, że teraz już będzie tylko lepiej

Dziękuję Jednak nie warto tracić nadziei.

Bo wtedy człowiek boi się zaangażować i woli z ukrycia się w kimś kochać, niż to pokazać i mieć szanse na udany związek
Strach nas wtedy paraliżuje, który trzeba przezwyciężać !

no bo to normalne, że jak nie ma zainteresowania z drugiej strony a nawet jest krok do tyłu to odpuszczamy. ta osoba najzwyczajniej nie chce wchodzić w relacje poza koleżeńskie.

ja w pracy pracuję a że ktoś mi się spodobał to nie wpływa na jakość mojej pracy

a macie pomysł jak nie wpaść w kategorię koleżanki?

no tak jak napisałam relacje się poprawiły, tzn przełamałam się i zaczęłam z nim rozmawiać a nie na siłę olewać hehe i zauważyłam, że jak ja zrobię jakiś krok to on też. początkowo ja starałam się zagadnąć o cokolwiek, bo nasze relacje były takie że w ogóle nie rozmawialiśmy, ale za którymś razem już sam zaczął się odzywać, podchodził, patrzył się.

tylko się zastanawiam czy to nie jest takie z grzeczności i czysto koleżeńskie? tylko jak nie wpaść w to koleżeństwo?

no dokładnie, nie jest to łatwe. ja robię się nieśmiała gdy ktoś mi się podoba i zaczynam tą osobę traktować jak powietrze, nie wiem czemu ale tak mam. gdy chodzi jednak o normalne relacje to zachowuje się normalnie i jakoś bardzo nieśmiała nie jestem.

no ja na pewno nie zaproponuję spotkania pierwsza. z resztą według mnie to jest facet, który jak chce kogoś zaprosić to to robi, a jakieś uganianie się za nim nic nie da.

żadna impreza firmowa się nie szykuje. na przerwy chodzimy większą liczbą osób ale te przerwy są właśnie ok nie wiem czy nie doszukuję się jakiegoś zainteresowania na siłę ale zauważyłam, że często siada koło mnie, najczęściej jest zwrócony całym ciałem w moim kierunku [mam nadzieję, że wiadomo o co chodzi], ostatnio często patrzy mi w oczy ale mnie to trochę onieśmiela...

no właśnie chyba o to narzucanie chodzi, żeby nie wyjść na idiotkę. tym bardziej, że w przypadku tego chłopaka raczej to zadziałałoby odwrotnie.

no w sumie mogę spróbować, bo taka luźna rozmowa niczym nie grozi ale wątpię hehe no a przede wszystkim muszę się jeszcze bardziej przełamać i okazać jakieś zainteresowanie poza koleżeńskie, że najzwyczajniej podoba mi się zobaczymy czy się odważę

jak będzie o czym to dam znać

witam po kilku tygodniach
W tym tygodniu pracujemy na jednym dziale i poczyniłam pewne obserwacje. Na głębszą znajomość już szans nie widzę no ale cóż bywa. Pretensje mogę mieć tylko do siebie, bo za gapowe się płaci. Ale dużo zrozumiała i się nauczyłam. Jeśli ktoś mi się podoba to zainteresowanie okazywać, jeśli ktoś mną się interesuje i jest w moim guście to najzwyczajniej odwzajemnić, kuć żelazo póki gorące
Odpuszczam już, skoro taka ze mnie gapa muszę czekać na kogoś innego
A teraz pytanie moje:
Sytuacja wygląda tak, że ,,mój obiekt westchnień" zachowuje się inaczej do mnie niż do innych dziewczyn w pracy. Z innymi rozmawia, śmieje się, droczy, tak jakoś pół żartem pół serio dokucza im a dla mnie jest miły, sympatyczny, jak o coś zapytam to chętnie odpowie ale to tylko raczej służbowo. Sam z siebie nie zagaduje. Jeśli ja zagadam to własnie miło odpowie ale nie ciągnie tematu. Z drugiej strony ja tez nie chcę cały czas zagadywać, bo to wychodzi sztucznie. Zauważyłam , że gdy ze mną rozmawia nie przeklina, choć ogólnie klnie jak szewc. Może dlatego, że ja tez nie przeklinam...? nie wiem.
Jak byście odnieśli się do jego zachowania? Co mogliby powiedzieć panowie i panie? Pomóżcie mi zinterpretować, bo wnioski na przyszłość są najważniejsze