Języki obce - jakich się uczycie? Jakie znacie?

Włoski- chyba dobrze Mieszkałam tam 12 lat
Francuski troszkę, więcej nie znam, ale wiem i jestem pewna że jak bym się przyłożyła to bym nauczyła się każdego innego. Mam głowę do języków, tylko lenistwo jakoś mi nie pozwala. Jak jestem w danym kraju to tak jakoś łatwo wsztstko przychodzi, a jak nie mam możłiwości posługiwania się danym językiem to nie chce mi się uczyć

Francuski bardzo dobrze, angielski i łacinę dobrze, znam troszkę flamandzki i waloński, a ostatnio uczę się koreańskiego.

Franuski- j'aime, j'adore! Francuski to moja językowa miłość
Angielski- lubię, teraz uczę się zawodowego z mechatroniki i kosmetyki.
Niemiecki- dość dobrze szprecham, zdawałam z niego rozszerzoną... płakałam po maturze, ze zawaliłam na całej linii a tyle się uczyłam... ale ostatecznie wynik był na 86%.. ale wtedy byłam przekonana, ze jestem tępy muł, który nie potrafi przyswoić podstaw,a za rozszerzenie się wziął.. ile ja się przez ten język upłakałam

No i teraz uczę się niderlandzkiego dla siebie- jest fantastyczny!

A do podtrzymania wiedzy czytam książki w tychże językach i nawiązuję znajomości zza granicy   No i mam świetny program do nauki obcych języków, więc idzie jak z płatka zwyczajne "oswojenie się".
Aczkolwiek moją motywacją są dzieci- chcę, by od maleńkości przyswajały języki naturalnie, z życia. Później im będzie łatwiej. Zdało to egzamin z pierwszym dzieckiem, więc liczę, że z drugim też zda.

Ogólnie języki obce są fajne. Moim zdaniem cudownie brzmi rosyjski, ale niestety nie wiem, jak mogłabym się go uczyć nie znając nawet podstaw.. tyle co znam, to jeden wierszyk o alfabecie

witam kolezanki
Wloski - zaawansowany (mieszkam we Wloszech)
Angielski - zaawansowany (potrzebny mi tu w pracy)
Francuski - dobra znajomosc
Rosyjski - dobra znajomosc

I juz latem mam zamiar rozpoczac nauke hiszpanskiego

Znam angielski na dość dobrym poziomie dzięki korepetycjom, które zostały zaczerpnięte od brata (tłumacz przysięgły), natomiast marzę o nauce języka holenderskiego i właśnie mam zamiar ubiegać się o przyjęcie na niderlandystykę po zdaniu tegorocznej matury. Jeżeli się nie uda to zależy mi jeszcze na rosyjskim i hiszpańskim, ale to priorytety mniejszego kalibru. Bardzo zależało mi na nauce norweskiego, ale nie ma skandynawistyki na uczelniach, na których mi zależy, w związku z czym wybór padł na podobny kierunek.

Chorwacki znam tyle o ile. Dogadam się w sklepie na poczcie, ale książki czy poezji nie przeczytam. Łacina  klasy  I-III w liceum plus lektorat z łaciny na studiach.

Uwielbiam i dobrze posługuję się niemieckim -> staram się go regularnie odświeżać Mam ogromny problem z angielskim, do którego było już tyle podejść, kursów, nauk, książek i ćwiczeń, że? brak mi słów. Bariera językowa niestety robi swoje i stres nią wywołany blokuje nawet zdroworozsądkowe myślenie

Dodatkowo marzę o włoskim lub hiszpańskim!

Znacie jakieś metody na walkę z barierą językową?

uwielbiam brzmienie języka portugalskiego i mam zamiar się go nauczyc hiszpanski na poziomie komunikatywnym, angielski raczej na lepszym poziomie (po 15 latach nauki jednak siłą rzeczy się cos umie ) + szkolny niemiecki

Znam angielski na tyle ze moge pisac i bez problemu dogadac sie w tym jezyku, czytac ksiazki czy ogladac filmy, nauczylam sie go sama, nie mialam w szkole angielskiego. 9 lat uczylam sie niemieckiego, podstawy znam, nie umiem go jednak wybitnie, bo po pierwsze nie uzywam go od kilku lat po drugie nie podoba mi sie ten jezyk wcale. Umiem tez dogadac sie po franckusku ale tylko slownie, obejrze tez film, nie umiem jednak pisac w tym jezyku, a czytac jedynie jako tako. Znam tez lacine ale biologiczna, nie uzytkowa, chociaz co nieco zaczelam sie uczyc na wlasna reke bo podoba mi sie ten jezyk. Bardzo chcialabym umiec rosyjski i japonski, ale watpie zebym sie za to wziela to jezyki ktorych trudno nauczyc sie samemu.

Zdajesz sobie sprawe ze Twoj nick znaczy tluszcz, smarowidlo lub brylantyna? Po angielsku. A fonetycznie po dunsku ( z ktorego angielski wiele przejal) swinia lub prosie?
Ja nie pisze tego zlosliwie - odnajdywanie pochodzenia slow jest moim konikiem. A duzo angielskich ma zrodloslow skandynawski. W tym wypadku slowem poczatkowym byla swinia.

Tak, najpierw sie smalcem wlosy smarowalo.

Angielskiego - 9 lat w szkole, dużo rozumiem, ale bym się nie dogadała w tym języku, może jeszcze kiedyś go pod szlifuję.
Niemieckiego - 6 lat w szkole, na początku podobał mi się ten język, ale z czasem entuzjazm osłabł, mało z niego już pamiętam nawet.
Hiszpańskiego - uczę się w domu od nie pamiętam kiedy sporo rozumiem, oglądam seriale i słucham muzyki hiszpańskojęzyczne, dogadać się też umiem z obcokrajowcami, ale pisemnie, bo ustnie jeszcze nie miałam okazji.
Portugalski - niedawno zaczęłam się uczyć, na razie tylko jakieś tam podstawowe słówka umiem, staram się tez osłuchiwać z tym językiem.

angielski płynnie - z racji internetu i koleżanki emigrantki, która języka polskiego nie znała a mi zalezalo na kontakcie. Potem studia filologiczne.
niemiecki średniozaawansowany - po kilku miesiecznym pobycie w Niemczech, nie mam problemu zeby sie dogadac czy zrozumiec die Muttersprachler aczkolwiek robie błedy w rekcji i składni..
rosyjski - po 6 latach edukacji publicznej, umiem czytac i to tyle. Ale to moja wina, bo mam awersje do tego jezyka. Według kuzynki-rosjanki moja cyrulica wyglada bardzo smiesznie
czeski - rozumiem wszystko w pismie i mowie, troche gorzej z pisaniem i mowieniem. Sama nauka tego jezyka jest miła i przyjemna, aczkolwiek to bardziej dla hobby niz uzytecznosci.

Kiedys chcialabym pojechac do Chin, ale moja dyslekcja robi swoje przy uczeniu sie kanji i wszystko mi sie miesza przed oczami. Zreszta jako dziecko wiecznie myliła b i p, wiec dla mnie jedna kreseczka tu czy tam to żadna roznica ;p

Przez całe życie uczyłam się angielskiego a i tak mam wrażenie, że nic nie umiem. Dużo więcej satysfakcji dawała mi nauka francuskiego. Dziś staram się używać obu, wedle możliwości. W międzyczasie miałam półroczną przygodę z rosyjskim.

No dokładnie :d angielskiego uczę się od niepamiętnych czasów, a i tak mam problem z dogadaniem się. Tzn, owszem dogadam się, ale gdy jestem z kimś kto nie zna języka, jeśli jest ze mną ktoś kto biegle posługuje się tym językiem, od razu mam barierę i nic nie umiem. Francuski uwielbiałam od zawsze, ale przez wspaniały system edukacji co chwilę zaczynałam się go uczyć od podstaw, potem uczyłam się sama, a przez wakacje zapisałam się na kurs intensywny. Myślałam o poziomie A2/B1 tymczasem zakwalifikowali mnie na B2 Miałam okazję rozmawiać z kilkoma Francuzami i mówili, że dobrze znam francuski, więc chyba nie jest tak źle. W ogóle moim marzeniem jest wyjechać na jakiś czas do Francji, a potem wrócić do Polski i pracować z francuskim.

angielski od podstawówki, prywatne lekcje niemieckiego (nie znosiłam), próbowałam rosyjski (jakoś się nie udało, ale rozumiem i coś przeczytać też potrafię) i arabski (z tego już nie pamiętam nic), studiowałam hebrajski i od czterech lat na serio polski (jestem Czeszką). Myślę jeszcze albo o greckim, albo o węgierskim, albo o ukraińskim - im bardziej szalony, tym lepiej :-D

Niezwykle polubiłem melodię języka czeskiego. Zapewne z tego powodu, że w pewnym stopniu przypomina mi chorwacki

Hmm, ja bym powiedziała, że dziś nie znać angielskiego to wstyd Jakoś ludzie boją się tych języków obcych, a ja nie potrafię zrozumieć dlaczego. Może z powodu kiepskich nauczycieli w szkole?
Sama wiem jak ciężko mi było znieść zajęcia z angielskiego w podstawówce i gimnazjum. Trochę lepszą nauczycielkę miałam w liceum, albo po prostu lepsze podręczniki. Na studiach też nie było urozmaicenia, uczyło się z podręczników i odrabiało zadania z ćwiczeniówki. Bez sensu. Nauka języka powinna być żywa, kolorowa, powinna rozwijać. A co można wyciągnąć ze schematycznie przeprowadzanych zajęć?
Ja angielski oswoiłam serialami amerykańskimi. Bones, Castle, Grey's Anatomy, CSI: New York, NCIS... Dziś oglądam te seriale bez napisów i spokojnie rozumiem 95% tego o czym mówią
Nie potrafię się jednak zmotywować do przeczytania książki po angielsku. Zaczynałam już kilka pozycji - Grę o tron, Dumę i uprzedzenie, Annę Kareninę... Może powinnam spróbować z opowiadaniam?
W czerwcu zdawałam egzamin B2 z angielskiego - na ocenę 4,5 z palcem w uchu Myślę o zrobieniu kolejnego certyfikatu, ale wtedy już musiałabym gramatykę mieć opanowaną perfekcyjnie.
Ah! Jeszcze piszę z ludźmi. Dużo piszę. O głupotach, książkach, muzyce, o tym co się dzieje w życiu, o różnych takich

Moim drugim językiem jest francuski. Uwielbiam ten język. Uczyłam się go przez trzy lata w liceum. Była to jednak intensywna nauka. Całkiem dobrze mi szło. Na tyle dobrze, że myślałam nawet o zdawaniu tego języka na maturze, powstrzymałam się jednak. Dziś... nie praktykuję tego języka. Aż żal mi siebie samej. Obiecuję sobie i obiecuję, że się znów wezmę za francuski, ale moje zeszyty jak leżały, tak leżą...

Niemiecki? Zgroza mojej podstawówki i gimnazjum. Nienawidzę brzmienia tego języka. Za każdym razem gdy myślę o tym języku przypomina mi się tępa nauczycielka i jej pijany małżonek, który raz leżał w rowie przed moim domem....

Zastanawiam się nad nauką kolejnego języka, w jakieś szkole językowej. Myślę o hiszpańskim, albo włoskim. Tylko, że na szkołę językową potrzebuję kasy, heh.

Bez studiów można żyć. Ale bez znajomości języków nie wyobrażam sobie funkcjonowania na rynku pracy, jeśli ktoś ma wyższe ambicje niż posada w Biedronce czy etat na budowie...

Angielski dobrze, rosyjski nieźle - wiele lat nauki, ale bez praktyki i się zapomina, pojedyncze słówka z włoskiego po kilku wyjazdach. Ostatnio musiałam napisać dłuższą rzecz po szwedzku (nie pytajcie) i tu już ratowałam się materiałami z pledu.

mi właśnie języki wschodnie łatwiej wchodzą, umiem rosyjski. No ale uczę się też tych twardych. Znam angielski i niemiecki. W przyszłym roku wybieram się na studia za granicę i mam nadzieję, że tam wyszlifuję język na perfekt, bo uważam że nie znać angielskiego to lekki obciach Też zapisałam się do programu Adamed SmartUp i mam nadzieję, że uda mi się zdobyć stypendium i wyjechać za granicę!