Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

W temacie dzieci:
Absolutnie nie przeszkadza mi, jesli pan jest dzieciaty, to raczej normalne u ludzi w zblizonym do mnie wieku...
Nie lubie, zdjec panow z bobasami, i kiedy cala rozmowa kreci sie wokol mojego dziecka, jesli pan pyta w kolko tylko o nie....

Polecam przedmowcom( panom ) obejrzec sobie profile meskie facetow30+....prawie polowa z bobasem....wiec problem epatowania dzieckiem nie dotyczy tylko kobiet...

Zgadzam sie, motylki, chemie, iskrzenia, to jest zauroczenie w swoim wyobrazeniu o kims, nie w kims realnym, w kims, kogo sie nie zna...

Fakt, z doswiadczenia nie tylko mojego, ze kobiecie moze sie spodobac mezczyzna, jak go pozna, polubi, jesli nawet pierwsze wrazenie nie bylo najlepsze...( co innego, jesli bylo tragiczne- bo wtedy po prostu nie chce poznawac..)

Pozytywne nastawienie przed spotkaniem tez ma znaczenie....

Z doswiadczen z panami w wieku36-45:
Pan nie chce rozmawiac, albo przeprowadza ankiete, proponuje spotkanie, na spotkaniu przedstawia szczegolowo swoje oczekiwania...i konczy pytaniem, czy iskrzy....:-\

Wspominalam w poprzednim poscie...czesto tak jest..
Swieta prawda, ze najwazniejsze, jak sie kobieta z mezczyzna czuje....i czy go polubi...

Wiekszosc moich kolezanek zaczynala tak, ze po pierwszej randce oceniala pana fizycznie bardzo slabo, ale bylo milo, ciekawie, to szla na druga...
Po pewnym czasie byla nim zachwycona, byla o niego zazdrosna( uwazala, ze to taki, za jakim kazda sie oglada), czesto tak jest...
Sama zaliczylam taki przypadek...zauroczenie panem o bardzo slabych walorach- nie zamienilabym na zadnego przystojniaka nawet na chwile...

I on tak Ci sie podobał od pierwszego wejrzenia (a innym nigdy?). Może i był tylko w Twoim typie, ale jak widać inne kobiety potrafią temu zaprzeczyć (bo przeżyły już zakochanie w kimś kto niekoniecznie był mega pociągający fizycznie).

Sam coś takiego przeżyłem, bo dziewczyna była we mnie bardzo zakochana, ale gdy przychodziło do oceniania mojego wyglądu to mówiła, że mam "to coś", ale przystojnym by mnie nie nazwała. A żeby racjonalniej brzmiało to mówiła o jakiś szczegółach we mnie, ale liczyło sie to jak sie ze mną czuje. I tak sporo razy. Nie jesteś przystojny, ale uwielbiam jak tak na mnie patrzysz.
I różne takie

Czółko kretyna to jakie jest? Nie slyszałem tego.

Dobra to teraz przechodzimy do sedna sedności. Czym różni się podobanie fizyczne od pociągania fizycznego?
Czy kobiety sa rozne w tym aspekcie? Wątpie. Tylko nie kazda to u siebie odkryła.

Imponowanie, właśnie. Zawsze to słówko przy każdym podrywie jest słyszalne. Wartość dodana do kobiety.

Pociaganie...- czuje ze chce sie znalezc z nim w sytuacji intymnej, chce sie fizycznie zblizyc, ( przytulic, itp.)
Podobanie...- obiektywnie ladny, ale tego nie czuje( obiektywnie ladne moze byc dziecko, kobieta, pies, kanarek)

Thepad- mysle, ze Ty szukasz jakiejs recepty uniwersalnej, zeby kobiety Ciebie pragnely...to Ci podalam, jak im zaimponujesz, to Cie zapragna...

Tylko pytanie jakie kobiety, kiedy rozmawiam z kolezankami, ktore korzystaja z tego samego portalu co ja, to widze, ze nigdy nie trafimy na tego samego pana...bo mamy tak rozne oczekiwania...i nie trafiamy( to samo miasto, ten sam przedzial wieku)..

Jedna- np, oczekuje cieplego, wrazliwego, niesmialego misia o cechach rodzinnych..kiedy facet pisze, ze lubi adrenaline, jest spalony...

Innej imponuje jak facet jest przedsiebiorczy, umie zarobic, ma wlasna firme...jak jej napisze, ze jezdzi byle jakim autem, to po nim...

Innej imponuja miesnie, musi lubic sport, i dawac jej ochrone....jak stwierdzi , ze jest jego hobby to informatyka., to koniec....

Ile kobiet, tyle opini, sa takie co lubia dresa kopiacego po pijaku smietnik, kazdej cos tam sie podoba, cos imponuje...

Pytanie jakiej?

(Moj np. Nie, ja szukam jeszcze czegos innego, wiec tez porazka jest mozliwa:-) :-) )
Noo, to klops, bo ja sie z Toba zgadzam....
Jesli chce sie spotkac z facetem, ( z netu, czy nie), ale czuje, ze chce, czyli umial mnie zachecic, to raczej rozczarowana nie bede, nie uciekne i nie bedzie byle jak...

Facet musi byc przede wszystkim zaradny, do tego opiekunczy i bez miesnia piwnego (to mnie obrzydza u mezczyzn)

Na pierwszej randce to raczej niemozliwe.

To chyba tak nie dziala.
Bo chcac wypasc jak najlepiej stajesz sie sztuczny, nie jestes soba.

U mnie jak miło się rozmawia to sam wyczuwam, że jest miło, a to miło jest wrogiem miłości. To co robie? Zaczynam sie droczyć. Tylko to działa akurat na 20stki, nie wiem jak później. Wtedy rozmowa nie jest męcząca, a jednocześnie sie bawimy. I dostaje tekst "zaskoczyles mnie, nie myslalam, ze taki jestes". Tadam!

No nic, miłego dnia wszystkim. Trzeba sie przed meczem Niemcy - Portugalia obudzić:P

W moim wieku....hmmm, randki przez internet...
( samotne spacery itp. tez porazkowe)

Też ostatnio zadaje sobie to pytanie: gdzie spotkac wolnego i fajnego faceta? Jesli istnieja jeszcze tacy wogole to gdzie sie ukrywają?

Ostatnio zaczęłam chodzić na basen, oczywiście sama, głównie po to żeby popływać, ale poznac kogos tez byloby miło. Niestety same pary albo chłopczyki/dziewczynki w wieku licealnym.
Samotne spacery czy też bieganie tez przerabialam.
Ktos powiedzial: trzeba wychodzic do ludzi, no to wychodze.

Szkoda że nie mam koleżanek do wspolnych wyjsc, bo to juz taki wiek, ze mąż, dzieci i własne sprawy, kontakty sie pourywały a ja tez nie bede sie zadnej narzucac skoro nie ma czasu.
No i tak wychodze sama.

Jesli jest tu na forum jakas wolna dziewczyna w podobnym wieku z okolic Sosnowca/Katowic i tez ma podobny problem to mozemy sie zgadac na jakies wspolne wyjscie:)

Hmm moze powinnam jakis seksowny kostium kąpielowy zalozyc, a nie taki do pływania sportowy?;)
Teraz lato to moze warto sie wybrac nad jezioro? Tylko samej tez mi sie nie chce...
Moze jakis kurs jezykowy bylby dobrym pomyslem?

Oldorondo dzięki, tak jest tego trochę no i różne grupy wiekowe, na miejskich spotkaniach pewno młode osoby, ja jeżdziłam na wyjazdy dla singli to było towarzystwo 35-45 głównie:)
co do wyjścia nad jezioro nigdy nie wiadomo co może się zdarzyć, pamiętam, że moja znajoma całe lato tak spędzała  z książką nad jeziorem jednak męża poznała standardowo jak gdzieś pojechała do znajomych na prywatkę:)

Aaa, moze bardziej im zalezy na tym, zeby on zabiegal o kontakt, niz na samym kontakcie???
( zostane zlinczowana, ale to tylko spekulacja, )
No, wiesz...on wydzwania, pisze, ona go zwodzi, on znow nalega, ona zwodzi, on przestaje, pojawia sie nastepny...
Trudno powiedziec, to nie moj przedzial wiekowy...

Thepass, nie zgodzę się z tobą w tym temacie, że wygląd nie jest istotny. Ale nie zamierzam tu prowadzić dyskusji na temat przystojnych i nie-przystojnych facetów. Chodzi o to, że na samym początku musisz się spodobać kobiecie, jeśli jest to randka z internetu. Wszelkie porady są tu w tym temacie zbyteczne, ponieważ miałem w tym roku kilkanaście randek i mam porównanie. Czasem jest tak, że kobieta od razu cię jakoś tam akceptuje pod względem fizycznym, albo od razu cię odrzuca. Jeśli jest to drugie, to choć byś się zes...ł to nie zmienisz tego. Spotykając się, to niezależnie od reakcji kobiety, zawsze prowadzę to spotkanie jakby nigdy nic. Dopiero z perspektywy czasu analizuję. Przy ostatnich spotkaniach na samym początku nie widać było najmniejszych oznak sympatii ze strony dziewczyny, a podczas rozmowy unikała mojego wzroku. Jakiekolwiek droczenie się, rozśmieszanie jej itp. było skazane na porażkę, ponieważ nie byłem w jej typie i już. Miałem inne spotkania z dziewczynami i na koniec te chętnie dawały numer telefonu, co oznaczało ochotę na dalsze spotkanie. Po jej twarzy,tym co i jak mówi od razu widać, że jest zainteresowana tym, co mówię. I to nawet nie chodzi o to, że ją to interesuje, ale stara się to pokazać i to jest w zasadzie najlepszy wyznacznik. Nie podważa i nie deprecjonuje tego, co mówię, tylko przytakuje i dodaje swoje spostrzeżenia. Jeśli widzę, że w rozmowie jest uśmiechnięta i spogląda na mnie, to wtedy też wiem, że sobie mogę pozwolić na droczenie się i będzie to pozytywnie odebrane. Jeśli zaś widzę zaciętą minę, to zamiast droczenia się, obrazi się. Dobrze, że sobie o tym przypomniałem, bo te ostatnie spotkania mnie trochę przygnębiły. No, ja też mam różne fanaberie, np jak się dowiem, że kobieta chodzi do kościoła to już jest skreślona - to znacznie zawęża krąg zainteresowań.
Dziś zatem stwierdzam, że jednak wszystko robię dobrze, tylko na razie nie trafiłem na taką kobietę, żeby dopasowanie nastąpiło z obu stron. Powiem więcej - kiedyś podrywałem dziewczyny bez żadnych porad i jakoś szło, a teraz im więcej porad, tym więcej porażek.

Kwestią osobną jest to, że trudno o pierwszym spotkaniu z internetu mówić "randka". To jest tak w zasadzie spotkanie zapoznawcze, właśnie, czy nam się ktoś podoba, czy umiemy w ogóle rozmawiać i czy z tą osobą w ogóle chcemy umówić się na randkę. Chyba właśnie za bardzo ostatnio te spotkania potraktowałem jako randki, a nie jako spotkania z przypadkową osobą.

A jeszcze co do samoprezentacji - jestem osobą, która jest dość wszechstronna. Mogę iść zarówno na ściankę wspinaczkową, jak i do teatru, rano biegać z wiertarką, a wieczorem iść elegancko ubranym do restauracji, iść na koncert z wieloma tysiącami ludzi, albo spędzić kilka dni samemu w głuszy leśnej. Kwestią zatem ogromnego przypadku jest, jakim mnie kobieta odbierze.

No widzisz, jak się okazuje, to wcale nie jest reklama. Bo wiele kobiet zamiast szukać dobrych stron, wyszukują te złe. I tak kobieta, która lubi aktywny tryb życia, skrzywi się na teatr, zaś ta, co chodzi do teatrów, skrzywi się na wspinaczkę. Najbardziej chciałbym znaleźć właśnie taką wszechstronną kobietę, ale jakoś nie znajduję

Aenima, nie możesz na podstawie jednego przykładu generalizować. Na odstawie pojedynczych spotkań też nie możesz określić czyjegoś charakteru i intencji. Ja zupełnie takie wrażenia nie mam, spotkałem tam różne kobiety - mniej i bardziej dziwne, ale bardzo wiele całkiem sensownych. Gdyby nie moje "kosmiczne" wymagania, to już pewnie dawno bym z którąś miał dawno rozwinięty związek.

Swieta prawda...a ja myslalam, ze mlodszym latwiej sie poznac na portalu...

Dla każdego jest dobre coś innego. Jednemu się poszczęsci na portalu od razu,
ja wychodzę z zalożenia że jak dłuższy czas u mnie coś się nie sprawdza i zwykle beznadziejnie się czuję siedząc z kimś na herbacie z ogloszenia to jednak trzeba coś innego porobic czasem:)

Hmmm...nie wiem, raczej u mnie to wyglada tak:
Mlodsi, miedzy 20 a 30, szukaja kogos do zalozenia rodziny...
Ok. 40, ( ci wolni), maja kolekcje kolezanek do spotkan, i nie chca sie wiazac z jedna...( zazwyczaj sa po zwiazkach, dzieciaci)
Ok 50 szukaja pani, na stale, gospodyni, im sie juz nie chce wyjsc ani do teatru, ani na zabawe, ani do kochanki,....

To tak, srednio, statystycznie, oczywiscie sa wyjatki....

Na moje 26 lat, spotkałam się z ludźmi z takich portali jakieś... 4-5 razy. Z wieloma pisałam, ale do spotkania nie doszło, z różnych powodów.
Nie upieram się absolutnie na taką formę znajomości, bo o wiele lepiej poznać kogoś "face to face", nie "interface to interface". Być może jestem trochę staromodna, ale dla mnie wciąż komunikacja werbalna w połączeniu z gestami stanowi większą wartość niż słowo pisane. Spotkałam się z młodszymi 2-3 lata, którzy nie potrafili powiedzieć, że nie bardzo dziewczyno, nie bardzo, ewentualnie z osobami o totalnym braku własnej wartości.
Tymczasem, jak się okazuje, coraz trudniej poznać kogoś sensownego w knajpie/pubie/imprezie/u znajomych/na koncercie/ w teatrze/ etc.

Uważam, że trudno, nie znaczy niemożliwe.

Z portalami randkowymi, to nie jest to kwestia ludzi, tylko podejścia do tego typu sposobu poznawania się. Narzekanie na portale randkowe jest POWSZECHNE, dosłownie WSZYSCY mówią, jacy tam są beznadziejni ludzie. Idę o zakład, że ci, których tam spotkaliście, dokładnie to samo mówią o was. Przecież ci sami ludzie chodzą po ulicach, kupują makaron w sklepie, spotykają się ze znajomymi. Po prostu oceniacie ludzi przez pryzmat specyficznej formy zawierania znajomości. Weźcie pod uwagę, że ta formuła jest bardzo sztuczna i siłą rzeczy rodzi dziwne sytuacje. Idę o zakład, że często jest tak, że dwie osoby wracają do domu i każda mówi, jaką to zje..ną osobę dziś poznała. Czasem jest tak, że spotkamy się z kimś, komu się nie będziemy podobać i może to być przykre, ale bywa też na odwrót, że spotykamy się z osobą, która nam się kompletnie nie podoba i przeżywamy równie duży dyskomfort. No, takie ryzyko tych portali. Też miałem różne bardziej, lub mniej niemiłe sytuacje, ale nie zauważyłem, żebym trafił na jakąś patologię. Spotkałem bardzo wiele miłych dziewczyn.

Moze zle mnie zrozumiano....ja poznaje, znam fajnych, madrych ludzi z portalu...po  prostu ciezko jest znalezc kogos do zwiazku....( jak chyba wszedzie, bo ludzie ci sami), tylko forma pierwszego kontaktu inna, dlatego trzeba poznac /spotkac wielu zanim trafi sie na kogos kto jest tym za kogo sie podaje, i w dodatku chce sie kontakt podtrzymac....

Myśle, że totalna wszechstronność jest ok, ale nie bardzo chodzi o prezentację siebie tylko o to jak ta nasza wszechstronność będzie działała na kobietę i jak bedzie sie czuła w naszym towarzystwie (nawet niekoniecznie od powiedzianych słów). No bo przeciez nie bedziemy sie chwalic cały czas. Ale jesli przez neta umowiles sie na scianke, a pozniej kawiarnie i odprowadzenie/dom, to czemu nie isc tym planem + wprowadzic troche spontanicznosci? Czemu kobieta ma byc zawiedziona? Wszechstronność to juz w ogole jest dobra, bo moze zainteresowac na dluzej, ma sie więcej pomysłów na spędzanie czasu, rozmowy.
A jak samym nam coś nie podpasuje to też ciężko udawać i utrzymać interakcje na wysokim poziomie.

Miałem też w październiku 2013 taką 'fatalną' randkę, gdzie nie mogliśmy się dogadać za bardzo. Od początku jak to wyglądało?
Witamy się, ja na luzie, z usmiechem, rękawy podwinięte, wyprostowany jak ta lala (no, moze nie lala). Ona jakaś dziwna i czepia się, że przyszedłem 2 minuty za wcześnie (ojeju nie ma zachwytu? Powinienem juz płakać? ). Pytam coś nie tak? A ona, że wszystko (chciała dopiec, coś jej nie wyszło). Mowie by przestała marudzic i idziemy. Juz mamy negatywny wstęp. Idziemy kładką, a ta mi na to, że czemu ją biore na kładke kiedy mowiła mi, że ma lęk wysokości. To mowie jej, że ona mogła sobie przejść dołem, a jesli idzie za mną (ze mną) to znaczy, ze jej to nie przeszkadza i tak to odbieram. Słowa mało znaczą. Niech będzie, że negatyw numer 2. Pozniej poszlismy do sklepu, wychodzę, a ona gdzieś na ławce hen hen. Wołam ją i mowie, ze idziemy bo kupiłem co należy już. Ona nic. Pewnie myślała, że będe za nią łaził. Negatyw numer 3. Poszliśmy w inne strony bo juz byłem tak zdenerwowany. Ale patrze, a ona idzie za mną, więc prosze ją by mi nie "zwiewała". Kolega do mnie dzwoni, a ona sie czepia co ja taki szczęśliwy i mam konczyc rozmowe, bo z nią jestem. To powiedziałem, żeby nie przeszkadzała bo to niekulturalne i jesli ma sie tak zachowywac to najlepiej jakby odeszła na odległość 20 metrów. Poszła. I teraz stoje tam dalej, ona w tamtym miejscu i mnie woła bym przyszedł. To pytam ją czy będzie sie czepiała czy będzie pozytywniejsza. Obiecała, że tak.
Za każdym razem jakiś głupi test kto będzie rządził. I teraz nastał multum pytan z jej strony - ile miałem dziewczyn. To gdzie będe szczerze odpowiadał? Trzeba było sie podroczyc. Mowie, że zero - niech na mnie spojrzy i to będzie odpowiedź, jestem taki biedny, że żadna mnie nie chciała i dlatego umawiam się przez internet. Ona, że nie wierzy. Mowie ok, żartowałem, 101 i Ty jesteś 102. Ona mowi, ze nie wierzy, ale cieszy się, że jest juz moją dziewczyną. Mowie hm niech sie zastanowie, ale ze 4 będą. Ona też nie wierzy. I tak w kierunku "nie wierzenia" zaczelismy zartowac dalej. Zadawała jeszcze inne pytania komunikując, że "radze sobie nieźle". Nagle negatywnej atmosfery nie było, przysiadła się do mnie i zaczęła przytulać. Od przytulenia do pocałowania droga krótka. Masa komplementów z jej strony poszła. Ze jestem taki ciepły, że jestem inny niz wszyscy, bawiła się włosami, patrzyła w oczy, mowiła że jest jej dobrze. Rozstalismy sie negatywnie na numer 1000, bo chciała bym ją odprowadził, a ja nie miałem na to czasu i w ogóle uznałem, że nie była "za fajna". Było jeszcze kilka dziwnych akcji (np zabrała mi piwo, gdzie chciała zobaczyc czy sobie je odbiore tzw ją zdominuje -.-). Co sie stało po powrocie do domu? Pisze mi, że nie chciała tego zepsuc, przeprasza i nie wie czemu sie tak zachowywała (setny raz takie zachowanie przerabiam), że spotkanie nie było za dobre, ale chciałaby sie zobaczyc po raz 2 (i oczywiscie spytała czy gdy odbierałem swoje piwo to czy chciałem ją zgwałcić? więc znowu gadka poszła w strone droczenia). W moim mniemaniu to spotkanie było jednym z najgorszych jakie przechodziłem, a jednak dało to wszystko radę (moze przez ten kontakt fizyczny?). Ta dziewczyna miała 21 lat i po prostu spotkaliśmy się na spacer, nic więcej nie planowałem. I spotykalismy sie jeszcze kilka razy, ale nie chciało mi sie do niej jezdzic, wiec sie nam urwał to i teraz sobie rozmawiamy sporadycznie. Czasem sama pyta o spotkanie. Jak napisała teraz niedawno to odpisałem "wiedziałem, że i tak do mnie napiszesz", a ona oczywiscie zachwyt "jaki Ty pewny siebie jestes ". Odległość to zabiła. Jakie wnioski z tego? Że prędzej dziwna i fatalna randka przejdzie do historii jako dobra, aniżeli super poważna, szarmancka i "drugi raz sie nie zobaczymy".

To zależy co to znaczy obiecujący i dla kogo (moze dla nich nie?).
Czy inne kobiety tak nie myślą? Nie wiem, bo nie z każdą o tym rozmawiam i tylko podałem kolejny (juz tez jeden z mnostwa) przykładów. Luzno gadam i nawet niektore kobiety 20 letnie potrafią powiedzieć takie rzeczy. Ciekawe skąd one to wiedzą? To tani bajer? Może, ale przynajmniej rozmawiamy o tym, co pokazuje, że możemy sobie dać czas, nie napalamy się. Sprawdzamy jak to będzie na spotkaniu, jaka energia, jaki cel spotkania. Już prędzej czytam od nich takie rzeczy, że to one sie boją, że to one mi sie nie spodobają i co wtedy robie? Raczej nie przeczę.

Poza tym co Ci stoi na przeszkodzie
- wziac ja na ostro (cokolwiek to znaczy)
- byc burakiem (nie wiem kto nim jest i które kobiety takich chcą, raczej chodzi o duza energie i duza pewnosc siebie)

Jak jest leniwa? Mniemam ze wiekszosc kobiet jest pasywna i to szczegolnie w rozmowie, czy na randkach. One tylko w nich uczestniczą. Należy je rozkręcić wedle własnego sposobu bycia (coz, facet przewodnik stada to jest TO).

Tez staram sie w ludziach zauwazac zalety, jakies pozytywne plusy, szczegóły. Czesciej rzeczywiscie kobiety zwracaja uwage na wady, potknięcia, często lubią sobie zrobic analize, bilans i jak wyjdzie ze tych wad jest wiecej to nie bedzie kolejnego spotkania. Czarnowidztwo powszechne oraz jakis pesymizm. Sam nie wiem jak to nazwac. Z optymistkami to mam najlepsze randki, bo smiejemy się zawsze i jest to spowodowane przez obie strony. Sam jestem bardzo charakterystyczny, jesli chodzi o poczucie humoru, ale jesli takowa podłapie to jest mega. Tyle, ze wiekszosc jakas taka negatywna jest i to ja musze je zakręcać. Ale problemu nie ma, bo nigdy nie napalam się na "coś" i bardzo chętnie sobie na te randki chodze. Jest fajnie.

Kurcze ile slow naklikanych, teorii, historii i nie wiadomo czego a sprawa jest prosta i aktualna caly czas - za duze oczekiwania a za male atuty, nie chce sie nikomu postarac ani wyjsc gdzies, ocenia sie z gory za cos zle co nie jest bledem tylko wlasnym nawykiem, mnostwo mitow i idealizmu - to ostatnie szczegolnie pokutuje u kobiet no i mamy wielki problem.
Mimo masy forow, ksiazek o zwiazkach ludzie ciagle pytaja o to samo i debatuja w kolko bez zadnych wnioskow bo w stylu "co pierwsze jajo czy kura" a to bzdura kompletna. Glupia siec czy cokolwiek innego daje duze mozliwosci poznawania a jak sie uprzedzic do czegos to nigdzie nie bedzie ok tylko sama 'beznadzieja' mimo ze sa tam normalni ludzie a ci co tak narzekaja sami sa beznadziejni.
Zasada jest prosta probowac jak najczesciej, lamac stereotypy i zmieniac nasza dziwna kulture ktora jest przeciwnikiem zycia towarzyskiego - kojarzonego glownie z pijanstwem i rozpusta
Jak podobasz sie, powiesz cos ciekawego i jestes na luzie uda sie ale jak teraz tylko grzeznac w przeszlosci, regulkach, nieufnosci i calym tym syfie ktory wpychaja nam do glowy ludzie wokolo - nic z tego nie bedzie

Szczególnie młode kobiety nie wiedzą czego chcą i co je dokładnie pociąga, więc nie zawsze należy słuchać jacy faceci sie im marzą. Po prostu traktuj siebie jakbyś to Ty byś był marzeniem tej kobiety.  Może bez przesady, ale w tym kierunku (wysokie poczucie własnej wartości, bez próby myślenia, że kobieta to ma nie wiadomo jakie wymagania i na pewno ich nie spełnisz). Może tez problem jest w tym sztywniactwie? Może w tym, że jeśli uważasz sie za rozsądnego i inteligentnego, to nie umiesz i nie chcesz się zachowac jak ten cały burak ani troche? Fajnie jest byc elastycznym. Wiem, że takim dziewczynom które na to lecą po prostu brakuje "wariata", który z jednej strony będzie rozsądny, odpowiedzialny, opiekunczy, ale tez będą mogli fajnie spędzić czas. W sensie dość zabawnie, pozniej romantycznie i nie przejmowania się "gorszymi chwilami" (np jej marudzeniem, okresem, jakąś próbą zaniżenia wartości). Wszystko jest kwestią wpłynięcia na emocje, nie dostosowania się do ideału danej kobiety, a zostania nim. Nie umiem sobie przypomnieć by u mnie wyszło to jakoś bardzo źle po kilkudziesieciu probach. A jesli nawet to nie przejmuje się tym i sobie po kolezensku wychodzimy. Tylko u mnie jak pisalem problem jest z tym, że nie mam motywacji do spotkań.

Nie jestem już szczególnie młoda
I wiem jaki mężczyzna mnie pociąga...silny i stanowczy ale nie taki, który będzie chciał mieć nad wszystkim kontrolę i  będzie narzucał swoje bezkompromisowe zdanie... jak to się mówi...buuu, już wiem )...nie despota. Mądry, mający własne zdanie, odpowiedzialny wariat:)
Uff....
No to przeczytałam co wyżej
oszalałam chyba ...

thepass jeszcze odnosząc się do tego co napisałeś wcześniej - jak już kiedyś pisałem, osoby które znają mieć z prywatnej strony, bliżej niż reszta w sporej większości twierdzą że jestem normalny, zachowuję się normalnie ( a nie jak desperat, niedorajda życiowy, związkowy etc ), że nie domyśliliby się że nie byłem w związku i tak dalej i tak dalej. Więc sorry - dopasowywać się okej ale nie umiem i chyba nawet bym nie chciał być AŻ takim chamem i prostakiem, poza tym - wydaje mi się że dziewczyny na coś takiego lecące nie są w obiekcie moich zainteresowań i można je zapoznać i zaciekawić sobą w normalniejszy sposób niż jakieś psycho, socjo, cholera wie co gierki w udawanie.

Fakt ale po części, przeżywałem to przez jakiś czas ale mała errata - ona najpierw poznała mnie, potem jego. Widziałem jak rozwija się ten związek, jakie miewali problemy. I w pewnym momencie miałem tego dosyć bo przerastało i wkurzało mnie że byłem potrzebny tylko jej wtedy jak jego nie było albo trzeba było się wygadać i wypłakać w słuchawkę. I skończyłem to stosunkowo krótko, na szczęście. Nie chodzi o przejmowanie się ale po raz kolejny wyszło że dziewczę woli być z kretynem niż być samą. Cóż ...

Co do trzeciego - nie, nie liczyła. Tego jestem pewien. Też mi wielkie tłumaczenie powiedzieć o tym co słyszałem i żeby to olała i miała gdzieś, że to niezłe jaja ( w skrócie rzecz jasna ). A tu tuptanie nóżką i foszek. Nie ma to jak dojrzałe kobiety.

edit: wiesz co, nie lubię takiej retoryki w stylu 'lepiej być z idiotą/idiotką niż być samemu'

Serio, nie widzisz że to się nie trzyma kupy?

Normalnie to jest normalnie. Bez emocji. Aseksualnie. Juz to pisałem w Twoim wątku, ale nie chcesz się z tym zgodzić to co poradzę.

W numerze 2 jakbyś nie miał wymagań, czyli to ona byla stroną dominującą. Sam sie zgodziłeś na to, że jesteś tylko wtedy, gdy ona Ciebie potrzebuje. I to Ty zostałeś "zostawionym". Wybrała - jej decyzja. Będzie żałować i wspomni o Tobie? Ciesz się, bo wspomni, jeśli to rzeczywiście kretyn.

Tej trzeciej sytuacji w ogóle nie rozumiem, jeśli humorystycznie do tego podszedłeś. Ale po co w ogóle się tłumaczyleś? Nie mogłes zostawic sytuacji jak jest?

Paradoksalnie jeśli chodzi o te niedojrzałe kobiety, z problemami psychicznymi, niedowartościowane - to toksyczny związek jest gwarantem nie wyparowania uczuć z ich strony...
A niedowartościowanie przeżywa praktycznie każda kobieta w różnych okresach życia.
Jak nie toksyk, to pocieszyciel. Zawsze jakąś rolę się odegra... ale ważne byś był potrzebny. Chyba lepiej byc potrzebnym seksualno-romantycznie aniżeli przyjacielsko od wypłakiwania? Ja np takiego czegoś nie toleruje i zawsze ucinam takie rozmowy. Albo jest problem i go rozwiązujemy, albo mnie w to się nie miesza. Taka rama.

I znów nadinterpretujesz z tą normalnością. Pisałem do czego się ona odnosi a Ty nadal swoje, dlaczego? Nie wiem ...

Nie wiem dlaczego nadal rozpamiętujesz tę akcję, było minęło. Nie twierdzę że nie zrobiłem błędów ( sytuacja była dosyć skomplikowana ) ale kto ich nie popełnia? Ten kto nic nie robi.

Ja też nie rozumiem ale jej. Zresztą to było dawno temu i nieprawda, lata mi to, po prostu mi się przypomniało. Dlaczego tłumaczyłem? Nie wiem, pewnie uznałem że warto by wiedziała o tym ode mnie. Może to był błąd, może nie. Myślę że zrobiłbym to samo i dziś.

Być może i lepiej tylko co zrobić jak żadna / prawie żadna nie daje sobie / Tobie szans na poznanie Cię bliżej?

Poza tym serio - skoro taki z Ciebie podrywacz, skoro z tyloma dziewczynami się spotykasz, skoro tyle ich fajnych widzisz to ... gdzie niby? Przez neta? Na imprezach? Na mieście? W pracy? Na studiach? Konkret pytanie, konkret odpowiedź.