oldorando napisał/a:Chyba zle mnie zrozumieliscie- nie nudze sie, mam co robic...
Tylko chcialabym robic cos dla siebie, a najlepiej z kims...
I tak- jest to egoizm- zdrowo pojety, zawsze robilam cos dla kogos, teraz chce cos dla siebie...
Tak- chce z zycia czerpac przyjemnosc, chce zeby ktos, z kim sie spotykam byl MNA zainteresowany, chce wiedziec, ze cos/ktos jest dla mnie...
Chce byc wartoscia sama w sobie, a nie poprzez to, co daje/ robie..bo przychodzi taki moment w robieniu/zyciu dla innych, kiedy dochodzi sie do wniosku, ze mnie juz niema, ze istnieje tylko potrzeba, ktora realizuje...
Moze to byl ten moment- kiedy uswiadomilam sobie, ze nie mam zadnych swoich zdjec, moze tem, kiedy nie umialam odpowiedziec na pytanie o moje marzenia...a na pewno, ten, kiedy zdalam sobie sprawe, ze jakbym zniknela, to zauwazono by tylko brak obiadu, albo niebecnosc w pracy, nikt by sie nie zastanawial co sie ze mna dzieje- niema nikogo, kto by tesknil....( i wiem co mowie, sprawdzilam w praktyce)
Dlatego potrzebuje ludzi, akceptacji, relacji, poczucia, ze jestem czescia jakiejs calosci- slowem realizacji instynktu stadnego...
Kiedys rodzina byla moim idee fixe- ale mi nie wyszlo, i juz nie wyjdzie, a co mi pozostaje? Moze samotna joga, moze samotne spacery, - nie wiem.