Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

I wracamy do punktu wyjścia, czyli że facetowi na kobiecie nie powinno zależeć. No bo wtedy ma w nosie jej fochy, właściwie to go irytują, więc nawet chętnie się odizoluje. A nawet, jak kobieta odbierze to jako olewanie jej i odejdzie, to jego to i tak nie ruszy, bo przecież mu nie zależy.
Jeśli zaś facetowi zależy... to ma przerąbane.

Ostatnio waham się nad obraniem dalszej drogi postępowania. Stoję na rozdrożu. Z jednej strony ucha w białej szacie i ze złotą harfą szepcze Szarlotka, z drugiej na czarno z widłami skrzeczy Lejdi.

Coś mi się zdaje, że słuchanie tych wszystkich porad to tylko człowieka ogłupia. Kiedyś tego gówna nie znałem i jakoś te kobiety były. A teraz też są, tylko rzadziej i krócej

Chyba - jak zwykle z resztą - pójdę swoją drogą.

Mędrkowie domorośli...

A co mówi szarlotka?
Wiesz- ja dopóki się nie spotykam i nie randkuję- to też jestem taka wyważona i dyplomatyczna, i że wszystko w swoim czasie i oczywiście, że porządny itp.

Facetowi powinno zależeć i są dojrzałe kobiety itp, gdzie nie trzeba gierek  tylko obu partnerom zależy od początku tak samo, ale omawiamy przypadki Thepass więc tu nie możliwości aby był sobą a i tak gierki tu nie pomogą pewnie bo obie strony nie są dojrzałe na związek i tyle

Milosc od pierwszego wejrzenia i to z dwoch stron, jasne! Bajki dla dzieci.

:D:D:D :D:D:D :D:D:D :D:D:D :D:D
Spadałam z kanapy i poturlałam się ze śmiechu w stronę balkonu na ten post...
I love You Antykobieto

What shoud I say...
Will you marry me?

Każde dziecko kiedyś dziadem zostanie. Realistą. Cuda na kiju to juz nie dla mnie. Kij się złamał tak gdzieś po osiągnięciu 16 roku życia i teraz tylko ostrze końcówki. Romantyzm pozostawiam tym, którym wychodzi w zyciu wszystko tak jakby chcieli.

Jadę się przejechać. Dobranoc.

No w końcu Oldo jesteś:) Myśleliśmy że kogoś poznałas i nas opuściłaś:)

Witaj, lejdi:-) :-) :-) widze ze drazysz, meczysz tu panow...:-) :-)

a co za Pan;-) z netu?

A propos Ciebie....
Wiedziałam!!! :lol:

W przeciwieństwie do Antykobiety, jakbyś mnie poznał w realu, to nie tyle by Cię piorun trafił, tylko naprawdę trzasnął...
    Na 100%
I nagle by się okazało, że największą przyjemnością tygodnia, byłoby dl Ciebie to że, mogłeś się wykazać naprawiając mi kran.:D

Tak jak Antykobieta jest potencjalnie z targetu Lejidilejdis, ja jestem z twojego, więc warto czasem posłuchać rad "cioteczki Dobra Rada".

Inaczej mówiąc: jak to dobrze że nikogo nie poznałaś i jesteś tutaj z nami.

Spoooko...ja jestem wieczny singiel- nie rokuje:-)

To nadal ja, tylko obecnie pociągają mnie tylko zrównoważenie, spokojni i odpowiedzialni. 
Ale miałam na myśli też, to, że 100 % byłabym z wyglądu bardzo w twoim typie. Jedyne co, to byłabym obecnie dla Ciebie, z tych , które Ci się tak podobają, ale w ogóle nie są zainteresowane.

Musiałaś

to miej z nim romans:) ale nie bo znikniesz z forum:))))
a co z nim nie tak, co on chce i po co pisze smsy

Moze co nieco opowiem...

Poznalismy sie na portalu, bylismy siebie ciekawi, i sie spotkalismy...
Na pierwszym spotkaniu, pan oznajmil, ze :
- nie chce zwiazku
- nie szuka gosposi
- nie szuka przygod

A jesli bede chciala czasem dotrzymac mu towarzystwa, to bylby bardzo wdzieczny...
Ale nigdy nie zadzwoni,
Nigdy mnie nie odwiedzi,
Nigdy ze mna nigdzie nie bedzie chodzil
Nigdy nie zadzwoni, nie odbierze..

No i sie tak spotykamy....jest ciekawie, on zawsze ma cos dla mnie dobrego, dobry film, dobra kolacje, dobre wino, dobra muzyke, dobra opowiesc...
Zawsze prosi o spotkanie, i zawsze dziekuje, ze mu poswiecilam czas/uwage..
NIGDY nie pozwala robic nic dla siebie...( pomoc w przygotowaniu kolacji np.)

Duzo opowiada o sobie...o nic mnie nie pyta- jak chce sie posmiac- jest ok, jak chce poplakac, to nie pociesza, nie przytula, i nie pyta co sie stalo...po prostu, mowi, ze jest ok,

Odzywa sie ok, raz na miesiac, i prosi o spotkanie,
Ma takie kolezanki jak ja, pokazywal mi je- zna je od 1-6 lat...

No, i co ja mam z tym zrobic??????

Widzisz- daja mi radosc- trudno, zeby nie dawaly...pan spelnia wszelkie moje oczekiwania, tylko ja sie przywiazuje, po kazdym spotkaniu musze ciezko nad soba pracowac, zeby nie tesknic, nie myslec, nie oczekiwac...

A im dluzej sie znamy - tym jest mi trudniej...i nie pomaga to na samotnosc- nadal partnerstwa w tym niema...

Dlatego sie zastanawiam, czy nie zakonczyc tej znajomosci( to juz kolejna taka)... Czy jest sens spotykac sie z kims, tesknic, i nic nigdy z tego nie wyniknie?

No tak, to zmienia postać rzeczy. Jeśli macie różne oczekiwania, to ta znajomość rzeczywiście nie ma sensu.

Tylko, alternatywy brak.....

Przed tym panem byl niejaki Emil( to samo)
Przed nim byl Artur( to samo)
Przed nim byl Jacek( to samo)...

Moze nie powinnam w ogole wchodzic w takie relacje( juz sobie obiecywalam) , ale one sa takie przyjemne....trudno sobie tej przyjemnosci odmowic...

Noo, i sama widzisz!!

Moge nie odpisac na tego smsa, i to bedzie ostatni- koniec bajki..
I co mi pozostanie? Nuudne kawusie z nuudnymi panami? Czy kompletnie nic?

Z drugiej strony- ja nie moge sie z nim umowic wtedy kiedy ja chce- tylko kiedy on zaprosi, moge uzgodnic termin spotkania, jak mi pasuje, ale tylko on wychodzi z zaproszeniem- ja nie.

Czyli, jak jestem wymeczona, zdolowana- nie mam do kogo zadzwonic....

Tych o ktorych pisze, poznalam dobrze- znacznie pepiej, niz oni mnie.
Spotykam ich przyjaciol, znam ich rozmowy z przyjaciolmi, wiem, jak zyja, gdzie pracuja, co lubia, sporo wiem o ich przeszlosci...sa bardzo otwarci- duzo o sobie mowia..

To co ich wyroznia, to inteligencja, polot, komunikatywnosc,
Nawet z urody sa baaaardzo rozni.- laczy ich tylko ten intelekt, ktory dziala na mnie jak goowno na muche...

Ci, ktorych odrzucam, sa nudni intelektualnie
Ciagle powtarzaja- " ja nie rozumie..."
Trzeba im wyjasniac dowcip, albo oni wyjasniaja, jak im sie zdarzy zazartowac,
W dodatku uwazaja , ze wiedza lepiej ode mnie, czego chce/co lubie, a moje zdanie ich nie obchodzi...
Noo, meczarnia- po prostu...( buractwo- krotko mowiac)

Jestem zdziwiony dyskusją, która pojawiła się zaraz po tym, kiedy poszedłem spać
Od siebie dodam, że specjalnie musiałem znaleźc, czy rzeczywiście wypowiada się osoba która pojawiła się wtedy na spotkaniu. Wynik sprawdzenia pozytywny (sprawdziłem w wątku, w którym trafiliśmy na siebie pierwszy raz link - bo dzień rozmów to za mało żeby zapamiętać nicka ). Ja dodam od siebie, że wszystkie moje relacje i przemyślenia są zgodne z prawdą, relacje drugiej strony też, nie było czego prostować A pisanie o tym moim zdaniem nie jest błędem, w dodatku zaspokaja ciekawość Maj32
Teraz zastanawiam się, kiedy odezwie się tutaj też moja koleżanka z pracy, o której piszę w tym wątku dokładnie w ten sam sposób Swoją drogą, jej też dzisiaj zapytam, jakim jestem rozmówcą.
A o spotkaniu z niedzieli nie piszę tu wlaściwie nic - bo też nie działo się nic bardzo szczególnego: z drobnymi trudnościami znaleźliśmy się (moja rada: przed takim spotkaniem zawsze wymieńcie się aktualnymi zdjęciami!), usiedliśmy, porozmawialiśmy o wielu różnych rzeczach, o kolejnym spotkaniu, i musiałem uciekać bo w poniedziałek trzeba wstawać do pracy

A co, jeśli trafisz na kogoś takiego jak ja, który nie potrafi pokazać swojej dostępności? W twoim przedziale wiekowym to moim zdaniem mniej prawdopodobne, ale nadal możliwe...

Za godzinę pora jechać do pracy, pogoda taka że trudno spać, więc napiszę teraz trochę więcej faktów historycznych z mojego życia
Oficjalnie dziewczynę miałem w swoim życiu raz, w 6 klasie podstawówki - ale moja wiedza wtedy była słaba, na przykład nigdy nie wpadłbym na to, że ze swoją dziewczyną się rozmawia
Wiem doskonale, że nie podobam się z wyglądu przeciętnej kobiecie (ale nie było tak zawsze - przestałem jakieś 6 czy 7 lat temu, nie wiem, dlaczego). Ale wiem też, że dla niektórych wygląd nie ma znaczenia (czemu uparcie starają się zaprzeczyć niektórzy w tym temacie ).
Wiem, jak to jest mieć wieloletnią przyjaciółkę (od początku podstawówki do wczesnych studiów - jak by nie liczyć, około 12 lat). Ale tutaj stereotypy też okazały się słuszne - kiedy zaczęła mieć dla mnie nieco mniej czasu, oczywiście się w niej zakochałem. Na szczęście szybko minęło
Wiem, jak to jest być odrzuconym przez dziewczynę, w relację z którą jestem mocno zaangażowany (zdarzyło się to kilka razy, z tą samą osobą - mój błąd, dawno powinienem sobie odpuścić). To około 10 lat temu.
Kilka albo kilkanaście razy zdarzyło mi się spotkać z kimś poznanym w autobusie czy na dworcu autobusowym (i nie były to tylko kobiety). Chyba żadna z tych znajomości nie trwała więcej niż 2 spotkania, ani też więcej niż 2 tygodnie.
Wiem, jak rozmawia się z kobietą, która naprawdę jest mną zainteresowana (zresztą pisałem o tej znajomości kilkadziesiąt lub kilkaset stron temu ). Znajomość ta skończyła się z winy mojego braku doświadczenia (tak, naprawdę trudno wejść w pierwszy związek w wieku ponad 20 lat), i była ostatecznym bodźcem do tego, abym przestał całkowicie rozmawiać z kobietami - na jakieś 3 lata - a rozmawiać znowu zacząłem w firmie, w której pracuję.
Względnie niedawno poznałem "desperatkę", która właściwie od początku (zdalnej) znajomości starała się dać mi do zrozumienia, że chce się ze mną związać. I, o dziwo, moim zdaniem była to najzdrowsza znajomość tego typu w moim życiu. Pierwszy raz widziałem, że kobieta naprawdę wie czego chce, a ja byłem nawet gotowy się zaangażować - ale w międzyczasie znalazła sobie kogoś innego - może i lepiej? Ale przynajmniej ta znajomośc pokazała mi stronę życia, której tak naprawdę nie dostrzegałem nigdy wcześniej. Może właśnie dlatego w ogóle piszę w tym temacie?
Z kobietami względnie często (czyli tak często, jak kilka lat temu - częściej nie potrafię, bo nie potrafię znaleźć wystarczająco chętnych do tego) rozmawiam od jakichś 3-4 miesięcy, głównie (ale nie tylko) w pracy. Większość z nich jest dużo starsza ode mnie - między 40 a 50, a tylko kilka jest 30+ lub 30- Przez ten czas tylko raz trafiłem na taką, z którą nie potrafiłem w ogóle rozmawiać, i raz na mocno niechętną do rozmowy (ale natykamy się na siebie względnie często, i czasem zdarzy się powiedzieć coś więcej niż "cześć").
Moje znajomości z pracy (i oczywiście nie dotyczy to tylko kobiet) mają taką charakterystyczną cechę, że przestają istnieć kiedy wychodzę z budynku firmy. Ale, z tego co słyszę, inni mają tak samo.
Pozdrawiam wszystkich cierpliwych, którzy doczytali do tego miejsca Chyba właśnie wyczerpałem miesięczny limit ilości słów zawartych w postach

Jedno pytanie- co bym zrobila, gdyby tak mnie traktowala kolezanka?
Dzwoni, kiedy mnie potrzebuje, a kiedy nie, nie odbiera tel...jak by wygladala taka znajomosc???
KROTKO!
A czemu pozwalam na to panu zgrywajacemu niedostepnego?
Bo podobno trzeba dawac szanse, nie zniechecac sie za szybko....i znow mi przykro, ze musze znajomosc zakonczyc, ze przywiazuje sie do kogos, kto ma mnie gdzies...

Oooo, jest jeszcze taka alternatywa: ( opis z profilu)
"Mily czuly wrazliwy namietny odpowiedzialny  uwielbiam podroze spacery muzyke filmy spacery gotowanie, zakupy, sprzatanie, leniuchowanie, taniec wypady za miasto jezeli chcesz mnie blizej poznac napisz"

Pan sie chyba nie doczekal reakcji, bo sam napisal do mnie- swoj nr, tel i gg....

Nie- nie pragne go blizej poznac...

Eksperci wywaxyli drzwi otwarte- nie warto poswiecac czasu/uwagi komus, kto ma nas w dupie:-)

Niestety- pan alternatywny robi kiepskie wrazenie opisem, gorsze jak sie odezwie, a tragiczne w rozmowie...

Wiec pozostaje samotnosc z wyboru...
Albo wymagania z kosmosu...na prawde nie wiem , co moglabym zmienic w sobie, zeby zapragnac kontaktow z " milym wrazliwym namietnym, ktory uwielbia.........?."

Lejdi- sama o tym piszesz, im dluzsza znajomosc z takim, tym gorsza, nie pociaga, nudzi, nie teskni sie za takim...

Mam jeszcze:" mily wrazliwy"- warszawa- ( bez zdjecia- to wszystko o nim, no i chce, zebym go kochala...odpowiada pol slowkami)

Jest jeszcze 31 latek( ryzykownie) i chyba sie obraxil, ze mam dziecko:-\ , ( czas nauczyc sie czytac profil)

Jest sporo idiotow- ( mieszkam w toronto- jakich lubisz facetow?), takich co zdrabniaja, albo czekaja, az desperacja popchnie mnie w ich ramiona..

No i jest 3 interesujacych- na te chwile- torun, kutno i lodz...
I chyba wole pisac na forum, niz pracowac nad budowaniem kolejnej " przyjazni"...

kb przypominasz mi mojego kumpla. Chłopak radzi sobie w życiu, jest niesamowicie wyluzowany (w sensie nie spiętości, nie przejmuje się i w środku czuć jakby był ostoją największego spokoju na świecie - głazem), ale jak przychodzi co do czego z kobietami, to nawet nie potrafi sie uśmiechnąć w ten dobry sposób - w oczy, z spojrzeniem takim... ciężko to opisać, ale mają to tylko ci co mają to coś, ja mam No troche tej energii, zadziorności, uszczypnięcia, złapania za plecy, zrobienia obrotu i podniesienia. Kumpel bardzo dobrze spisuje sie w sprawach zyciowych, biznesowych.  Jest pierwszy do naprawienia kranu i to nie jednego. Jak będzie trzeba to dziś wsiada w samochód i jedzie do Ameryki, choćby przez góry i oceany. Kompletnie za to nie wie czym jest flirt i jak okazac zainteresowanie seksualne i jak je też odebrać. Na polu seksualności jest za murzynami, aczkolwiek bardzo mu zazdroszcze tego co ma w zyciu, bo nie zważał na nikogo, był spokojny i doszedł do fajnych rzeczy. A że jest samotny... może któraś go rozkręci kiedyś. Tego mu zawsze życzę, bo moich rad nie słucha, bo taki trochę starej daty jest w zapoznawaniu. A gdy poszedł ze mną na impreze to że wrócił z dziewczyną nie miało znaczenia. Mowil, ze przypadek. A ja mowie? Nie sądze. Po prostu wyrwał się z własnego schematu traktowania kobiet, szedł za mną, robił podobne rzeczy co ja. Małpował, a ja się tylko śmiałem pamiętam przytulając sie w tancu z dziewczyną. Nawet gdy widział, że łapię dziewczyne w takie i takie miejsca, przytulam w takie i takie, patrze za chwile w oczy odgarniając włosy - robił to samo. I pisała pozniej do niego, a on nie wiedział co odpisywać, bo naciskała go z uczuciami i go to dusiło, więc mur pozostał murem i zwalił winę na to, że to nie dziewczyna dla niego... ot historia z czapy, czasy początku 20stki.

A czy taki jestes, nie wiem. Sprawiasz wrazenie wlasnie bardzo dojrzałego, stabilnego ,zrownowazonego, pomocnego. Cos czego chce szarlotka
Chce, ale nie chce.

Mylisz Thepass pojęcia. Zrównoważony to nie znaczy to samo co "dupa wołowa".
Sorry kb, ale dla mnie sprawiasz wrażenie, takiego gapowatego faceta, któremu w podstawówce największy kawalarz klasowy przyklejał niepostrzeżenie  na plecak kartkę z napisem "Kopnij mnie".
Wśród starszych kobiet wzbudzasz matczyne uczucia, bo taki właśnie z Ciebie gapcio. Miły i uprzejmy, ale gapa do sześcianu.
Żeby zainteresować sobą dziewczynę, to trzeba ją czymś ująć, zaimponować. Myślę, że powinieneś nad sobą popracować i zbudować  w sobie jakieś zasoby, coś co potencjalnie mogłoby zainteresować dziewczynę. Inaczej słabo to widzę...

No widzisz Szarlotko musi " porządny ale nie dupa wołowa". To jest tak samo jak antykobieta chce spokojnej ale w łóżku wampa.
Może takie są osoby ale po 30stce to raczej w związkach.
Ja też liczę na wypośrodkowany typ ale jak zaczynam chodzić na randki to widzę, kto pozostał na rynku.