Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Nie licz na odpowiedź, kto przyzna się chociażby na forum do frustracji?

Eeee, a to nie jest frustracja????
Ale jesli autor chce tak myslec, dobrze mu z tym, to niech nic nie zmienia....bron boze swojego podejscia!!!
Szanse, ze jakas pani rzuci mu sie w ramiona, proponujac seks...sa marne...
Pozdrawiam:-)

Swieta prawda.....i znajomi tez juz w zwiazkach...
Ja znam panow( z portalu), ktorzy poznaja kobiety na ulicy, i podtrzymuja takie znajomosci..( maja kolezanki, kochanki, przyjaciolki..)
Osobiscie nie znam przypadku zwiazku osob, ktore sie tak poznaly...
Moze presja "poszukiwania tej wlasciwej" blokuje mozliwosci?...i o  tym pisalam uzywajac okreslenia" frustraci"

Dooobra, dobra..przeprosilam.-okreslenie za mocne, i prawda, ze odnosi sie do wiekszosci bywalcow, forow i portali...( niczego im nie ujmujac)
Jesli chodzi o kobiety same, singielki, bez partnera, ....hmmmm...widzisz, kobiety w moim wieku maja za soba zwiazki- nieudane, i po prostu sa ostrozniejsze, bardziej krytyczne w doborze partnera, wiecej obserwuja, mniej sie entuzjazmuja, chca najpierw poznac i wiedziec jak ten zwiazek ma wygladac, czego tez szuka dany pan( sponsorki?, seksu? Gosposi? Ksiezniczki?)
Czasem warto poczekac, poznawac, niz pakowac sie w zobowiazania z byle kim, byle by byl...

Ja poznaje wartosciowych ludzi, ( juz wspminalam- sa tacy i na portalach), jestem przeciwna wojnie plci, to czy ktos jest wartosciowy od plci nie zalezy....

Ooo, ustawilam sobie wiek, bo ciagle ktos pyta....

Po 30 jest trudniej
Studia skończyłam już daaawno temu, na szkoleniach, kursach....jakoś zawsze więcej kobiet:), trudniej jakoś...człowiek...tzn...ja, nie biorę wszystkiego już tak prosto, bezkrytycznie....trudniej mnie zadziwić....a szkoda. I wcale nie jestem negatywnie nastawiona, tylko patrzę na świat mając już jakieś swoje doświadczenia. I pewnie bardziej jestem świadoma tego czego potrzebuję, czego nie chcę, co mogę dać... co w sobie lubię i nie będę zmieniać Prosty przykład....jeśli mężczyzna...na pierwszym spotkaniu, ledwo wysiądę z samochodu...bierze mnie za rękę i chce biec do lasu...bo tak pięknie i życie takie cudowne....to przykro mi bardzo...ale rozbije się o mur.....nie wiem co to musiałby być za mężczyzna, żebym uległa takim porywom... :)a co wcale nie oznacza, że nie lubię chodzić za rękę po lesie:))
i może gdybym miała 15 lat mniej....to pobiegłabym...gdybym jeszcze była zauroczona...
ale na pierwszym spotkaniu...teraz....no nie...
i faktycznie jest tak...że człowiek z biegiem czasu...wyostrza zmysły...na to co mu nie pasuje też
a być może niekoniecznie to dobrze

Nie zgodzę się absolutnie. Przed 30-tką miałem tak, że jak się ulotniła (albo została ulotniona) jedna dziewczyna, to zaraz było mnóstwo okazji do poznania kolejnej. Przez pewien czas byłem niczym puchar przechodni A teraz zwyczajnie tych okazji nie ma.

W takim razie za 10 lat przestaniesz w ogóle spotykać jakichkolwiek ludzi

Czasem też mnie kobiety zadziwiają. Spotkałem się z kilkoma takimi kobietami, które kompletnie nie miały nic ciekawego do powiedzenia, żadnych zainteresowań, no ale starałem się coś z tego ich głębokiego dna wykrzesać i rozwinąć temat, choćby dotyczył jedynej lektury szkolnej, którą w życiu przeczytała. W zasadzie taka kobieta nie miała kompletnie nic do zaoferowania, a ja starałem się wręcz zmusić, żeby coś ciekawego u niej dostrzec. A najciekawsze było to, że te kobiety w ogóle nawet nie chciały kontynuować znajomości. A często poczucie samotności wręcz wyzierało z ich smutnych oczu. No na prawdę ja już nie wiem jak to jest z tą samotnością kobiet...

No i tu jest kolejny pies pogrzebany Z jedną taką się umawiałem przez jakiś czas, w mailach słodka, przez telefon też OK, a potem spotkanie na żywo i jakaś taka wycofana. No i sobie wtedy pomyślałem, że widać nie spodobałem się jej. Żegnamy się, a ona wtedy mówi "no to chyba do zobaczenia". No, skoro "do zobaczenia", to ja jej "no, pewnie do zobaczenia". Pomyślałem sobie wtedy, że może była zwyczajnie zestresowana, albo bardzo nieśmiała, ale chce jednak kontynuować znajomość. Próbowałem ją potem gdzieś znowu zaprosić, ale ciągle odkładała, mówiąc, że teraz jest poza miastem, nawet jeszcze mówiła, że odezwie się w ten a ten dzień, bo nie wie jeszcze jak z sobotą, a nie chce odwoływać w ostatniej chwili. W końcu musiałem z niej prawie wyciągnąć, że nie chce się spotkać.
Ostatnio miałem bardzo podobne spotkanie. Przed spotkaniem super, jakieś e-buziaczki itp. bzdury, a na spotkaniu jakieś kompletne wycofanie. Na koniec spotkania od niej "jesteśmy w kontakcie", w co jednak nie wierzę i bynajmniej nie mam zamiaru robić z siebie idioty i kontakt nawiązywać, zwłaszcza, że niczym mnie nie oczarowała, wręcz paroma zachowaniami zniechęciła. No ale starałem się jednak dostrzec coś pozytywnego. Zastanawiam się jedynie, czy kobiety nie rozumieją słów, których używają? Zwroty "do zobaczenia"  i "jesteśmy w kontakcie" wyrażają chęć ponownego spotkania, jeśli takiego nie ma, to się mówi "cześć", albo "miło było cię poznać" itd. Przynajmniej utwierdza mnie to w przekonaniu, że to jakaś tępota.
No i szczerze mówiąc po tych spotkaniach nie bardzo widzę inny powód niż ten, że się niewiastom nie spodobałem w kontekście fizycznym, choć nie jestem szpetny. Kobiety też były przeciętne z wyglądu, nie brzydkie, ale też bez szału. Trochę to człowieka osłabia.

I tak dobrze, że w ogóle chcą się spotkać Ja zazwyczaj (jeden raz nawet całkiem niedawno) widziałem wielkie chęci, a chwilę potem serię wymówek

Oj chcą sie spotkac to trzeba naprawde po stopach od razu całować...
Hm, moze tez patent jakby tak na srodku ulicy zacząć... moze jakies emocje by były:D

Raczej nie jest to takie suche "do zobaczenia".

Moze po prostu robić po swojemu, a nie słuchać tego ciągnięcia do kawiarni...

Hahaha - co to znaczy "podświadomie czują, że nic z tego nie będzie"? Po pierwszym spojrzeniu? To właśnie chodzi o WYGLĄD, "ten facet mnie nie podnieca". Kiedyś postanowiłem się poniżyć tylko po to, aby od kobiety wyciągnąć właśnie informacje, o co chodzi, kiedy przez kilka spotkań było fajnie, a nagle się dowiaduję, że "nic z tego nie będzie". Otóż "nic z tego nie będzie" oznacza nie mniej nie więcej a tyle, że kobietę nie pociągam fizycznie. A jak wspomniałem nie jestem szpetny, raczej przeciętny, wysoki i wysportowany.

Ja tego nie rozumiem u kobiet, po co takie ceregiele. A potem się dziwicie, że nie reagujemy na makaron z górnej półki. Skoro słowa dziewczyny po randce "do zobaczenia" nic nie znaczą, to co dopiero ma znaczyć prośba o podanie makaronu? Ile razy można robić z siebie idiotę?

Poznałem kiedyś taką dziewczynę na kursie tańca, która ewidentnie zaczęła mnie podrywać. Przysiadła się, w rozmowie zaczęła mnie klepać po udzie, śmiała się głośno z moich żartów. Nawet się nią zainteresowałem, a zaraz się zorientowałem, że ona tak do każdego się przystawia i szuka albo dowartościowania się, albo chce sobie powybierać w facetach.

Po takiej ilości różnych dziwnych zachowań kobiet, to jak mnie w sklepie któraś poprosi o makaron z górnej półki, to jej pokażę na drabinę w drugim końcu alejki.

Nie wiem jak mają inne kobiety....ale dla mnie oczywiste jest to ,że jeśli już na pierwszym spotkaniu....potrafię wyobrazić sobie, że ten mężczyzna mnie dotyka...i sprawia mi to przyjemność...że jest jakiś pociąg....i nie tylko o fizyczność przecież chodzi....to znajomość taka ma sens mieć ciąg dalszy....
Jeśli tego nie ma...
no ale....tutaj chyba chodzi o te podstawowe różnice między kobietą i mężczyzną
Ale może nie mam racji

A może geografii?

Po prostu facet ci się nie podoba FIZYCZNIE i kropka. Potem się faceci zastanawiają, co to za chemia jedna taka, a to prosta rzecz, że FACET CI SIĘ NIE PODOBA. Bo nie musi. Bo nie ma takiej osoby, która by się FIZYCZNIE podobała każdemu i takiej, co by jej się każdy podobał FIZYCZNIE.

Chyba zaczynam mieć alergię na "to cosie" i "chemie". Żeby tylko się nie przyznać, że nie podoba mi się wygląd tego faceta, bo wyjdę na taką, co leci na wygląd. KAŻDY leci na wygląd i jest to pierwsza i elementarna rzecz w poznawaniu człowieka.

No ale ja nie mówię, żeby od razu mówić "wiesz co, to była porażka, żałuję że przyszłam". Wystarczy powiedzieć "cześć", albo "miło było". Ale po co mówić "do zobaczenia"? Przecież to już jest wprowadzanie w błąd, wręcz kłamstwo - wypowiedziane dla własnego komfortu, aby nie dać za bardzo w naszej obecności odczuć facetowi, że się nam nie podoba.

Ta "delikatność" kobiet jest stokroć bardziej dotkliwa od wypowiedzenia tego wprost.

delikatność a brak odwagi to chyba jednak nie to samo ....
a brak chemii to owszem...to samo co nie podoba mi się....
Nie zgodzę się z tym, że jak kogoś widziałam na zdjęciu w internecie...to jak zobaczę go na żywo...to to samo! bo nie....bo owszem wygląd jest bardzo ważny ale na to składa się masa rzeczy, których nie widać w necie....sposób poruszania się, mówienie, zapach...

No cieszę się, że po miesiącu idiotycznych sporów w różnych wątkach tego portalu jakaś kobieta miała odwagę powiedzieć otwarcie oczywistą oczywistość. Na prawdę wielki szacun.

Akurat nie moge sie z tym zgodzić, bo znam wiele przypadków (takze ze swojego zycia), w ktorych kobiety opowiadały, ze na początku ktos tam sie im nie podobał, ale z czasem zaczął gdy sie poznali lepiej/rozluznili.

Chemia tez zalezy od mowy ciała, bo często nasze emocje przerzucamy na drugą osobę. Jak nie są do konca pozytywne, to moze byc "spinka" i zażenowanie. Najlepiej kobiete pożądać i jej to pokazywac w sposob subtelny. Desparacki bedzie zboczeniem, a chłód bedzie brakiem emocji (kolega).

Mowa ciała da sie pokazac męskie cechy po prostu, ktore przyciągną. Ale jesli ktos pokazuje negatywne cechy od początku, to pozniej trudniej to przelamać bo sami siedzimy zażenowani i tak koło sie kręci. Dlatego nawet swietnie wyglądający facet potrafi zepsuc wrazenie gdy w srodku jest nieatrakcyjny. Zawsze jednak będzie miał na otwarcie plusa i kontrolę. A kontrola = dominacja = pewnosc siebie.

Nie trzeba sie podobac, wystarczy nie odpychac.

Powiem jedno kobiety mają bardzo skomplikowaną psychikę i każda może być w gruncie rzeczy inna więc trudno znaleźć receptę na sukces ba to jest wręcz niemożliwe.
Znam to z doświadczenia.

Moze wlasnie dlatego, że nie było z Twojej strony szału? Moze ona to widziała? Kobiety lubią uaktywniać pożądanie, gdy są same pożądane.
Dlatego tez nigdy nie koncze randek bez kontaktu fizycznego. Poza tym działa też tu ustalenie ramy. Jak ona pyta czy sie spotkamy, to mozna powiedziec, ze moze napisać jak bedzie miała ochotę, bo Ty masz. No i przytulacie sie chociaz na pozegnanie, by minimum namiętności wzbudzić. I teraz oburzenie kobiet, ze tak nie mozna, ze to facet powinien zabiegać i proponować - u mnie to sie nie sprawdza

Tu antykobieto (co za głupia ksywa) masz rację ale co z tego skoro nie ma w tym nic złego poza twoją winą. Należy się ciągle dokształcać (jak ja) być towarzyskim wyluzowanym trochę hipsterem a gwarantuję ci mnóstwo wartościowych dziewczyn. Pytam się oglądałeś filmik o gościu co ćwiczył policję i robił różne inne wygłupy w internecie bo ja tego gościa znam i nie może się odpędzić wręcz od dziewczyn. Najgorzej mają ciepłe kluchy nudziarze tradycjonaliści introwertycy oni z gruntu rzeczy są skreśleni u kobiet ponieważ też są sztuczni co kobiety wyczuwają (sam raz udawałem innego niż jestem i uwierzcie mi jakie było zaskoczenie iż z miny kobiety odkryłem iż mnie przejrzała ale byłem wtedy smarkiem ledwo po 18-stce)
To po pierwsze po drugie przestańcie oczekiwać po zwykłych flirtach czegoś poważniejszego bo to trzeba małymi krokami.

Ja mam tak, że  nieraz  na spotkaniu jest też fajnie i sympatycznie i jakieś są plany drugiego spotkania . Ale np. później się rozstajemy do domu a ja w weekend wychodze gdzieś, poznaje  ludzi w realu, gdzie wiadomo są inne emocje niż siedzenie na herbacie z kimś z ogłoszenia no i jakoś  taka netowa znajomość schodzi na dalszy plan aż z czasem zanika.
Jak czuję, że facetowi też się średnio podobam, czy że ktoś szuka raczej innej relacji niż ja to automatycznie się również wycofuję, nie chce mi się gadać o moich zainteresowaniach itp.
Owszem jest coś takiego, że z czasem się ktoś może spodobać i jest chemia ale netowe znajomości raczej wykluczają taką możliwość, jak nie ma tego na 1szym spotkaniu to już raczej ciężko aby doszło do 2giego.

Miałam identyczne sytuacje właśnie w drugą stronę. Kolega był gotowy na drugie spotkanie, jakby nigdy nic. Gdybym nie domyśliła się wcześniej i nie wyciągnęła z niego odpowiedzi wołami... To naprawdę nie jest takie trudne.

Widocznie jestem typem kobiety jednej na milion, które po 1-2 spotkaniu jasno się określają, co do kierunku znajomości. Szkoda, że tak rzadko mam okazję na jasną sytuację z drugiej strony. Ale jestem jeszcze przed 30, there is still hope!

Darkness nie zgodzę się, że wszyscy introwertycy są nieatrakcyjni, nie uogólniaj. Są kobiety, które wolą imprezowiczów-hipsterów, jak to określiłeś, ja chyba wolę introwertyków. To, że ktoś nie ma 600+ znajomych na FB nie świadczy o jego atrakcyjności. Wystarczy, by był interesujący i miał jakieś swoje pasje.

Metyl zadajesz znowu takie pytania, na które odpowiedź zależy od wyobrażeń kim jest ten facet. Czy jest pociągający,ciekawy itd. Przeciez jak kobieta sie zauroczy to nie straszna jej odległość, nic. Gorzej pozniej z tęsknotą. A jak facet bedzie bylejaki, to nawet najwieksza zwolenniczka takich przyjazdów będzie na nie. To takie same pytanie jak niedawno ktos zadał. Czy przeszkadzaja wam odstajace uszy? No nie, bo czemu by tak? Jak facet pociaga czyms innym, to te uszy są słodkim dodatkiem. A jak nie, to po prostu nie i tyle.

thepass, pytałem o zdanie kobiety.

A ja staram Ci sie przetłumaczyc bys nie budował sobie zdania na podstawie tego co powie jedna czy druga kobieta.
Lepiej to logicznie wytłumaczyć.
Tak samo jedna kobieta powie, że marzy się jej rycerz, który by jej codziennie przynosił kwiatki.
Ty przynosisz i Cie olewa. I pytasz czemu? A temu, bo ona chce tych kwiatków od jej wymarzonego, a nie od kogokolwiek. W ogole tu nie chodzi o kwiatki. Tu chodzi o osobę. Tak samo nie chodzi o odległość, o przyjazd, o jakis szczegół, tylko o osobę i stan emocjonalny kobiety wobec niej.

Tak, czy siak, o wszystkim przesądza konkretna osoba i jej charakter, sposób bycia i to, czy przypadnie komuś do gustu.
Wobec takich kryteriów odległość ma najmniejsze znaczenie. Mogłabym powiedzieć, że dla mnie nigdy nie była problemem, ale w którymś momencie może się okazać, że nie życzę sobie, by ktoś do mnie przyjeżdżał, bo nie będę w stanie odpowiedzieć na jego potrzeby.

O ile obie strony są zainteresowane - odległość nie stanowi żadnego problemu (na początku). Bo kiedy taka relacja trwa rok, dwa, trzy, robi się ciężko.

W momencie kiedy 2 osoby przypadna sobie do gustu, nie ma mowy o odleglosci. Zarowno z jednej strony jak i z drugiej. Ja jako facet nie widzialbym przeciwnosci zeby spotykac sie z kobieta, ktora np. mieksza ode mnie 300 km czy tam 400 (nie istotne). Owszem taki zwiazek bylby znacznie trudniejszy do utrzymania, ale wszystko jest do zrobienia, jezeli zalezy na tym osoba, ktore sie na to decyduja. Wszystkim Nam zalezy na znalezieniu osoby, z ktora mozemy stworzyc przyszly, wspolny dom zarowno w strefie emocjonalnej jak i materialnej.

Niestety gdyby byloby to takie proste, wszyscy byliby szczesliwi, a niestety w zyciu nie jest tak latwo. Poznajemy osobe, ktora uwazamy za ta jedyna, niestety Ona tak nie uwaza i wtedy cierpimy bo taki zwiazek nie ma szans na przetrwanie. Poprzez takie doswiadczenie nabieramy dystansu, do sytuacji w jakiej poznalismy ww. osobe np. internet. Moze wydawac sie to prostackie, ale poznawanie (w moim przypadku) kobiety to metoda prob i bledow (troche przedmiotowo), ale taka prawda.

Chodze sobie po markecie, szukam bagietki i kielbasy na grilla, bo akurat w ten dzien ide do znajomych. Nagle ni z gruszki ni z pietruszki zagaduje do mnie kobieta, abym np. podal Jej makaron ;D. Podaje, po czym NORMALNIE z Nia rozmawiam, troche zartobliwie. Nie nastawiam sie na to, ze to moja przyszla zona, podchodze na luzie. Nagle okazuje sie, ze jest singielka i sie umawiamy np. na kawe. Spotykamy sie, poznajemy, jedno drugie, szoste spotkanie i jednak nie ma tej "chemii", wtedy ograniczam takie spotkania, zeby pozostalo jednak na znajomosci "kolega-kolezanka". Co innego w momencie kiedy jednak zaiskrzy to "cos", wtedy brne w to, jednak dalej z lekkim dystansem i bez jakiejkolwiek spiny, jestem poprostu soba. Wtedy okazuje sie z czasem czy wychodzi czy tez nie.

Gdzie poznac wolnego mezczyzne?
Wszedzie mozna, kwestia tylko wlasnego nastawienia. Pomimo np. smutku i samotnosci w sercu, usmiechac sie, sprawiac wrazenie, ze jest sie optymistka. Nawet jezeli na ta chwile, jest to "aktorstwo", to pomaga w poznaniu kogos naprawde wyjatkowego, ktoremu bedziemy mogli opowiedziec o wlasnym zyciu. Wtedy, jezeli wyjdzie, to ta druga osoba, bedzie sprawiac, ze bedziemy sie usmiechac pomimo problemow, z ktorymi jednak rowniez Ona nam pomoze. Podejsc, zagadac, usmiechnac sie nie wazne gdzie, nawet przy makaronie w markecie ;D.

Ja jestem osoba niesmiala podczas "pierwszego kroku" i czesto przechodza mi okazje, aby poznac kobiete, ktora sie do mnie usmiecha. Zajmuje mi to zbyt duzo czasu, aby podejsc i porozmawiac . Chodzi o ten "pierwszy krok", jak juz on mija to moge rozmawiac o wszystkim. Gdy czasem podchodzi kobieta i o cos pyta, to rozmawiam, nawet jezeli wiedzac,ze jest zajeta (np. obraczka na palcu), po to aby sobie i Jej "zabic" czas oczekiwania np. na autobus . Przewaznie zartobliwie, aby nie poczula sie, aby to byl podryw .

Jeszcze taka moja porada do kobiet, ktore maja dzieci. Nie dawajcie zdjec np. na portalach randkowych z dzieckiem, badz nie mowcie na 1 spotkaniu o dziecku. Pozwolcie facetowi na poznaniu najpierw "Was", a pozniej Waszego dziecka. Rozumiem, ze jest ono waszym oczkiem w glowie na ta chwile, ale facet, ktory jest osoba obca, chce poznac CIEBIE. Jezeli spodobasz mu sie z charakteru i jest dojrzalym mezczyzna to rowniez zaakceptuje Twoje dziecko, o ktorym powiesz mu na pozniejszych spotkaniach.

Porady w stylu - jesteś introwertykiem, to zacznij być ekstrawertykiem, a także - uśmiechaj się, choć Ci źle, przy jednoczesnym - bądź sobą i nie udawaj same sobie przeczą. Wielu ludzi pisze tu, że nie ma ochoty wychodzić już nawet z domu - bo właśnie, cały czas muszą się uśmiechać i udawać szczęśliwych, bo jak przestaną, to ich otoczenie odrzuci. Pewnie,tak można raz, drugi, trzeci, ale na dłuższą metę tak się nie da. To są takie emocje na kredyt - przez jakiś czas tak się da, no i powiedzmy poznasz kogoś i radość ci wraca. Ale jeśli nie poznasz, to po pewnym czasie akumulator się wyczerpuje i nie ma energii na uśmiech, a ludziom się wtedy nie chce już wychodzić z domu, bo muszą się sztucznie uśmiechać wbrew sobie, co jest dodatkową katorgą.

No, już się przekonałem, że z tą całą "tajemnicą" to bujda. Tzn jest tak, że na jedną kobietę to zadziała zachęcająco, a na inną zniechęcająco. Różnej maści mistrzowie podrywy zawsze mają teorię, że jak ich sposób nie działa, to znaczy, że ta dziewczyna się nie nadaje. Tym czasem to nie dziewczyna się nie nadaje, tylko ich sposób nadaje się tylko do niektórych dziewczyn.

No i teraz kluczowe pytanie - thepass, skoro jesteś takim mistrzem, to czemu wciąż nie masz dziewczyny, a miliony tych, którzy nigdy nawet nie słyszeli tych teorii, jednak mają?

Słuchaj, ja mam sporą wiedzę w różnych dziedzinach, mam niebanalne pomysły itd. Czemu miałbym z siebie robić jakiegoś hipstera, jak to ktoś radzi, którym nie jestem, skoro są kobiety, którym imponuje moja wiedza i pomysły? No może w pewnym sensie jestem takim hipsterem, ale nie wynika to bynajmniej z jakiejś pozy, tylko prawdziwych poglądów i nie zamierzam tego w żaden dziwaczny sposób demonstrować, bo byłoby to sztuczne.

W ogóle porady w stylu "stań się kim innym" są śmieszne. Ja mogę coś poprawić u siebie, coś nieco zmienić, ale nie stanę się kimś innym, zwłaszcza, że moim celem nie jest laska na jedną noc. Ja chcę raczej wiedzieć, jak w chwili obecnej wykorzystać swój potencjał, a nie jak stać się kim innym.