Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Nie- to pokazuje z jakimi kobietami sie umawiasz....

zwykle jest tak, że negatywne odczucia są silniejsze od pozytywnych, to tak samo jak z antyreklamą, która roznosi się setki razy szybciej niż pozytywne opinie...
Tylko pytanie, po co taka dziewczyna chce się spotkać??? Ciekawość? Niedojrzałość? Wy odpowiedzcie co mówią, co piszą...

Co to znaczy wg Ciebie fajna randka? Fajne miejsce?
Dla mnie fajne spotkanie to takie gdzie czujesz się dobrze i nie chce Ci się wychodzić.

a wywołanie "zależności" jak piszesz, jest już czymś bardzo delikatnym bo tu zaczynają wchodzić w grę uczucia a tym nie wolno się bawić.

No dopiero co któraś z tutejszych pań opowiadała, że na portalu to są sami beznadziejni faceci i zaklasyfikowała ich do różnych przypadków na podstawie jednego tylko spotkania. Z tymi bez wyższego wykształcenia w ogóle się nie umawia, bo z góry zakłada, że nie będzie z nimi o czym rozmawiać - a znam wielu ludzi bez matury, który są bardzo elokwentni, inteligentni i mają dużą wiedzę.

Thepass...ale ja jeszcze dzis sie zastanawialam, co ze mna nie tak, ze trafiam na bezdusznych dupkow...
Podkreslam- co ZE MNA nie tak...bo to nie znaczy, ze istnieja tylko tacy...
Sa ojcowie, ktorzy wychowuja swoje dzieci, sa panowie zakochani, troszczacy sie o swoje kobiety...tylko ja takich nie znam- wiec cos ze mna nie haloo

ale rozumiem, że nie chce Ci się z tą panią rozmawiać (dokonujesz więc wyboru - takie Twoje prawo)

nie oceniajmy   -   pamiętamy?

nie wiemy dlaczego ta osoba nie ma matury więc nie oceniajmy.
To chyba nie jest wyznacznik.
Ja natomiast dużą część z wyższym wykształceniem bym "odstrzeliła" bo to co sobą reprezentują...

no, to nie było miłe!
To, że człowiek czuje się samotny i chce porozmawiać oznacza, że jest gorszy? Czegoś tu nie rozumiem.

To rozmawiamy sobie tutaj po przyjacielsku, więc jaki problem?
Na portalach też są kobiety samotne, które chcą sobie porozmawiać. No, ale najpierw to trzeba je bardzo mocno zachęcić do tego. Wyglądem.

Zdecydowana większość kobiet nie umie rozwiązywac problemów, nie działa logicznie. Rozmawia z tysiącem pięknych facetów w ten sam sposób i jej nie wychodzi - narzeka na portal, na to jakich dupków trafia. A żeby zaangażować się w rozmowę? Żeby może gdzieś nauczyć się pisać o sobie? (a najczęściej jest tak: ciężko o sobie pisać samej, kto mnie zna ten wie! pisz to sie dowiesz... na pewno).

To bylam ja.. Stwierdzilam, ze nie spotykam sie z kims, kto nie umie pisac,bo sie nie dogadam...i szans nie widze...
I nie uzalezniam tego od wyksztalcenia, najbardziej elokwentny czlowiek, jakiego poznalam zdawal mature eksternistycznie w wieku mocno dojrzalym....ale w glowie mial ciekawe mysli, i umial robic z niej uzytek...

mogę coś napisać?

Różnie to bywa. Czasem spotkałem się po tygodniu rozmów, czasem po 4 miesiącach(!). Jeśli było dłużej to powiedzmy, że jakieś uczucia ze strony kobiety były, było trochę lepiej bo rozmawialismy chociażby o 'naszej' przeszłości (ale w koncu wygadaliśmy się bardzo przez tyle czasu i znowu czas zaskoczyć - kobieta nie proponuje, tylko czeka). Jedna za to wielką chemię poczuła po jednym dniu rozmowy, jakbyśmy sie znali cale życie i nigdy nie spotkała kogoś takiego jak ja. Kilka spotkan, ekscytacja. No i dziś znamy też, tylko płytko. Nie zabawiałem jej widocznie za dobrze.

czerwiec pisz. Im bardziej wprost, tym bardziej Cie polubie bo znajdziemy rozwiązanie problemu
together!

Kto mowi o wygladzie- tylko faceci...
I przytoczone przxyklady, to opisy meskichnprofili.- poczytaj sobie...

To jest wręcz plaga. Kiedyś było powszechne "jestem jaka jestem", ale ostatnio się nie trafia. Teraz są bardziej "wyszukane" opisy w stylu "napisz, to się dowiesz", albo "autoreklama nie jest moją mocną stroną". No i teraz co - powinienem do takiej dziewczyny zagadać w myśl idei "nie skreślaj nikogo pochopnie", czy może odpuścić sobie jako kolejną "pustą laskę"?

Prowadź rozmowę tak, by mówila o sobie nie umiejąc mówić o sobie (nie wprost). Te umiejetnosci komunikacyjne trzeba miec bardzo wysokie. Nie pytaj jaka jest, tylko pytaj o zachowania w danych sytuacjach i wtedy wyciągaj wnioski. I teraz wyjscia sa 3
- albo uzna, ze robisz tą psychoanalize i jestes dziwny
- albo że to jakas filozofia, za trudne, a ona chciała na luzaku pogadać
- albo że to nudny wywiad i też sobie odpuści

Coś nie zagrało heheh. Jeszcze jakby to napisała 20 latka, to jeszcze.

Pamiętam jak spytałem jedną o jej marzenia, cele w życiu.
Odpowiedź? Kpisz z tymi pytaniami? Jesteś niepoważny.

Albo w jaki sposób potrafi sie zaangażować w relację, kiedy to następuje. Ona nie wie. Tzn wie, kiedy zacznie jej zależeć i facet sie jej spodoba. Konkret!

Nie mozna pytac, trzeba ją zainteresowac, zabawic, zaciekawic, zafascynowac, zaimponowac jej - i wtedy łaskawie nas wybierze. Oczywiscie jak wygląd też jest ok.

Unikaty...myślałby kto

To są moje ulubione odpowiedzi
Czyli powinno być to coś, sama nie wiem co, ale żeby się fajnie rozmawiało (przypominam, że do rozmowy trzeba zaangażowania dwojga), no i żeby "coś" zagrało...
Mnie to już nie śmieszy nawet.

Ale czemu nie dać szansy? Przecież nie oceniamy nikogo, pamiętasz?

Dobra- spelnie panow zachcvianke, rozxpisze sie na temat..

Zaczynam rozmowe z panem, o czymkolwierk, od dowcipu, od komentowania jakiegos wydarzenia, od rozmowy o gustach( co lubisz, co cie nakreca do zxycia?)
W zasadzie wtedy wiem, czy pan umie pisac- tylko tyle, ewentualnie czy ma wyobraznie, i daje to jakis temat wyjscia do dalszej rozmowy..jesli sie dobrze rozmawia, sama chce sie spotkac, optymalnie byloby, na rower, na film, na wymieniany juz festiwal swiatla...tam zaczynamy od tego o czym pisalismy, ( jesdt punkt wyjscia), dalej, powoli dowiadujemy sie o sobie- jak ten ktos mowi, jaskie ma poglady, co lubi, czy jest wesoly, wrazliwy, itp.
I to jest pierwsza randka, jesli on chce, spotykamy sie na kolejna, gdzie poznajemy sie blizej, powoli zaczynamy sie dowiadywac o sobie roznych faktow z zycia( wiek dzieci, praca, rodzina, mieszkanie), i jesli pan chce, kontynuujemy w te sama strone...
( niestety, tu gdzies pada stwierdzenie, ze moge byc tylko kolezanka, i on na to kolezenstwo bardzo liczy, ktore czasem kontynuuje.., jesli na prawde czlowierk jest tego wart, o tym tez juz bylo)

Teraz scenariusz negatywny:
Pan zasdaje szereg pytan, poczynajac od mojej sytuacji finansowej( dochody, mieszkanie itp), jesli spelnie warunki, pan pisze( w tej samej rozmowie, ze mam go zaprosic do domu, bo on musi sam sprawdzic, i poza tym chce seksu, a w plenerze, kinie itp nie bardzo)
Jesli wciaz dsje rade, to sie spotykam, on stwierdza, ze szuka kolezanki do seksu, i czy jedziemy do mnie, albo on szuka zwiazxku, i nastepuje dluga lista oczekiwan( wlaczxnie z zachowaniem dotychczasowych kolezanek), i znow, jak sie zgodze, to jedziemy do mnie...

To w zasadzie wyczerpuje moje doswiadczenia....
Niestety scenariusze2 sa o wiele czestsze...ale jak widac, probowalam, mimo wszystko...

Oldorando - zrób taki test. Załóż drugi profil, ale nie pisz w nim, że masz dzieci. I realizuj z niego alternatywne spotkania. Na spotkaniach nie mów nic o dzieciach. Porównaj efekty i zdaj relację.

dokładnie, do rozmowy trzeba zaangażowania jednej i drugiej strony ale nie na baczność!

i widzisz, znowu śmiejesz się ze mnie a nie próbujesz zrozumieć, pociągnąć temat.
Powiedz, czy ja oceniłam Cię albo wrzuciłam do jednego worka w którymkolwiek zdaniu?

zadziorny

napiszę inaczej. Ja bym sobie odpuściła na Waszym miejscu.

Dostalam wiadomosc na portalu dzisiaj- pierwsza...
"Krainie chichow , swiatlo daly oczy, ktore widzialy swiatla, ktorych nie widzial nikt,,a gdyby? .. No wlasnie...
Pana niema on line, jest z zachodniopomorskiego( daleko).. A ja jestem nim juz zainteresowana, jestem ciekawa dalszej rozmowy...juz jestem pozytywnie do tej rozmowy nastawiona..

Taki przyklad....

zaraz obudzę dzieci a mam ich całą gromadę

ciekawe, czy stałam się teraz mniej atrakcyjna?

oj, nie pisz tak! Po co psuć marzenia, noc przed Oldorando...

Łapie. Dobrze, że przesiąkłem kobiecy umysł to też sobie troche intryg posnuje, pomanipuluje. Zaintryguje i będe grał niedostępnego. Szok, działa.

Pozniej mnie pozna, bo mi się odechce tego intrygowania na każdym kroku i tej otoczki tajemniczości.
Będzie koniec.

A jak Ty zasczynasz?

I gdzie tu niedostepnosc?, to pierwsza i jedyna wiadomosc...jeszcze nie bylo rozmowy....wiec o manipulacji nie mozna mowic...

Tak na wstępie - uniwersalność tego tekstu jak na mój gust sugeruje, że jest on wysyłany do wielu kobiet na raz. Ale każdemu trzeba dać szansę

Jak ja zagaduję do kobiet przesz neta, to 2/3 odpisuje. No i co z tego? Możemy sobie tak gadać i się nakręcać. W trakcie tych rozmów obie strony się nakręcają i następuje wyidealizowane wyobrażenie drugiej osoby. A potem jest spotkanie. Jak uderzenie rozpędzonego pociągu. No, może raczej tramwaju, bo pociągu brak. Tramwaju tez chyba nie, bo ten jest zwany pożądaniem, to może raczej zderzenie tira z tirówką. Nie, to też nie, bo i tu jest kontekst seksualny. Brak mi już porównań. W  każdym razie po tym całym nakręcaniu następuje zderzenie z fizycznością. I tu się pojawia największy problem. Z obu stron. Bo prawdopodobieństwo, że się sobie nawzajem spodobacie na poziomie fizycznym jest niskie. Do tego rozmowa przez maila to nie to samo, co na żywo. Ostatnio napisałem do dziewczyny, z której oczekiwaniami względem partnera bardzo się utożsamiłem. No to chyba dobrze, że napisałem. No i zaproponowałem spotkanie. Ona na to, że lepiej najpierw popisać. No i tak pisze któryś dzień. Zaczyna się to robić nudne, Być może się tym znudzę, zanim ją w ogóle poznam. Albo w końcu się spotkamy i mi się nie spodoba, albo ja jej, albo oboje nawzajem. No i po co mitrężyć ten czas na jakieś głupie "pisanie" z wyimaginowaną osobą?

Na razie niedostępności nie ma, ale to dobrze działa jak już się zaintryguje.
Jak zaczynam? To zależy od kobiety. Jak ma opis to staram się do niego odnieść (jeśli jest jej twórczością).
Za to zazwyczaj kobiety zaczynają rozmowy tak
- co tam
-
- fajny opis
- porozmawiamy?
- cześć

Napiszesz w ten sam sposób to rozmowa nigdy nie pójdzie dalej. Czemu one mogą, my nie?

Oldorando - ile ja już takich "flirtów" przerabiałem. Po flircie pojawiały się czasem rozmowy o marzeniach, zainteresowaniach. Wiele wspólnych rzeczy się pojawiało. A potem spotkanie. I koniec. Z mojej strony prosta piłka - dziewczyna mi się nie spodobała fizycznie. Z drugiej strony - może ktoś jest w stanie podać inną przyczynę?

Przecież podawana jest od dawna. Dziewczyna nie czuła sie z Tobą dobrze, z rozmową

dobrej nocy
ja również uciekam spać

No ona się nie czuła już dobrze, gdy do mnie podchodziła. Nie było uśmiechu przy powitaniu, raczej jakieś dziwne podenerwowanie, wręcz irytacja. Właściwie, to od momentu, gdy mnie ujrzała, nie interesowało ją już jaki mam charakter itd. Jej jedynym celem było przetrwać ten czas i jak najszybciej znaleźć pretekst do oddalenia się. Ale rozumiem to, bo ja też tak miewam Najlepsze jest to, że obie te sytuacje są dla mnie równie bolesne. Każda boli z innej strony, ale równie dotkliwie.
No i sytuacja jest w zasadzie prosta. Nie byłem w jej typie. I wszystko byłoby proste, gdyby nie to,że potem słyszę, że nie, że tu nie chodzi o wygląd, że to był brak "chemii", że nie było "tego czegoś"... No to jak to - przez te kilka tygodni korespondencji i telefonów chemia była, a nagle wyparowała? Haha.

miałam dzisiaj spać do oporu, a wyszło jak zwykle więc zrobiłam sobie kawę do łóżka i przyniosłam gazety, ale jeszcze napiszę co mi do głowy przyszło.
Już gdzieś w tym wątku napisałam, że dla mnie ważny jest wygląd, i owszem ta chemia, to coś....jakkolwiek nazwane może być w mailach, nawet rozmowach telefonicznych...to poczucie, że świetnie nam się rozmawia, że mamy podobne poglądy na kluczowe sprawy,że jesteśmy sobą zaciekawieni... to wszystko może być...ale chyba dlatego, że w głowie mamy wymyślony obraz tej drugiej osoby, wcale nie idealny...ale taki, który nam odpowiada. I później...zonk bo spotykamy się i to co widzimy, nie bardzo pasuje do tego obrazu naszego, bo normalnie w realnym świecie, gdzieś na imprezie nie zwrócilibyśmy na tego ktosia uwagi...nie, nie dlatego ,że jest paskudny...bo obiektywnie może być przystojny, bo jest czarujący i inteligentny...ale na poziomie fizyczności nas nie pociąga. Od wieków ludzie przecież ulegają fizyczności, temu co nazywa się pociąganiem.
Chociaż nie wiem jaki byłby to rozmówca, ile przegadalibyśmy godzin....gdyby mężczyzna nie spodobał mi się fizycznie, nie pociągał mnie...nie weszłabym z nim w związek. Co innego gdy ludzie są ze sobą dłuuuugo, gdy patrzę na starsze małżeństwa...ale to zupełnie inny temat rzeka.