Widzisz, Lejdi, tu nie chodzi tylko o pisanie.
Im mniej jesteś szczęśliwa ze sobą samą, im bardziej masz parcie na szkło, tym bardziej masz wypisane na czole: "szukam męża" i przyciągasz niewłaściwe osoby.
Nie wiem co będzie w okolicach mojej 30, nie wiem co będę myślała za rok, ale widzę po samej sobie, że odkąd odpuściłam, żyje mi się łatwiej i prościej. Jestem zorientowana przede wszystkim na siebie, swoje potrzeby i swój rozwój.
Koncentrując się na tym, że jestem sama najdłużej, jak do tej pory, że trafiałam na ludzi, których niekoniecznie widziałabym w roli partnera/męża, na braku możliwości zmian - wpadłam w błędne koło. Od kiedy zmieniłam priorytety, zeszłam z wymagań (artyści naprawdę nie nadają się do życia, to samo się tyczy pisarzy, intelektualistów z głową w chmurach, aktorów i celebrytów), przewartościowałam swoje potrzeby - możliwości pojawiły się same. 
Oczywiście to nie tak, że schodząc z wyidealizowanych wymagań wpuszczę do swojego życia byle kogo, pewne standardy są i zawsze będą i tego będę się trzymać .
Także sądzę, zarówno w przypadku Lejdi jak i Oldo, że powinnyście przewartościować swoje poglądy, dotychczasowe oczekiwania, poukładać sobie wszystko od początku, dowartościować się i dopiero później zastanawiać się nad sferą damsko-męską. Bez urazy, ale sądzę, że na tym etapie mimo, że bardzo tego chcecie, obie nie jesteście gotowe na trwały związek. Przerośnie Was budowanie takiej relacji i przerosną ją Wasze niespełnione oczekiwania i rozczarowania z nią związane.
