Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Jak na ruskim targu, albo dobrej imprezie, ale antykobieta trafił z przytulaniem w 10 , spostrzegawczy. Watek o wolnych mężczyznach to tak mało merytorycznie.

P.S Uległość i brak podejmowania decyzji są ta cechy negatywne, jak dla mnie. Można być kompromisowym. Uległość wałkujemy już od czasu jak tutaj trafiłam i w większości przypadków naświetlamy to jak coś negatywnego.
Dobranocka wszystkim

Red, ale Ty nam miałaś opowiadać

Niech zna me dobre serduszko, że w ogóle taki dzień powstał
W sumie z obopólnej potrzeby

Tak, ale nie rozdrabniałem tego na cechy pozytywne, czy negatywne. Po prostu uległość i bierność kojarzy mi się z kobiecością. Może nawet skrajnie. Takie kobiety wiążą się z draniami, czyli mężczyznami najbardziej męskimi, czesto bezkompromisowymi, bardzo stanowczymi, bardzo decyzyjnymi itd Takie ciąganie za rączke słabiutkiej kobietki, która czuje sie bezpieczna (a przynajmniej dopóki imituje szacunek do niej).

To zamiast dopisywać posty może zabierzesz się za lekture ?
I nie musisz pisać posta pod postem. Taka opcja "edytuj" jest obecna.

To juz zupelnie inne cechy. Widziałas kiedyś kobiecego drania? To jakiś oksymoron.
Nie musi mieć to tak negatywnego nacechowania. W obu wersjach uległość i stanowczość mogą być pozytywne dla siebie.

Tj pisałem, jak kobieta jest dominująca, agresywna, niezależna, przedsiębiorcza, stanowcza i mało romantyczna, lubi seks bez uczuć to dla mnie jest bardzo męska. Kobieca wtedy jak na odwrót. I wcale to nie jest jakimiś wadami. Chyba jak powie sie kobiecie, że jest bardzo kobieca to powinien to być komplement?

Dokladnie!
Ludzie sami za nim ida...
On sam wie, czego chce i jest asertywny
Osiaga to co chce, przez argumentacje/wytrwalosc/zaangazowanie- nie przez przemoc/pieniactwo..
Potrafi wyrazac swoje zfanie bez obrazania innych- nawet negatywne...

To sa cechy meskie...

Aaaa.. Kobiecego drania i owszem, widzialam...
To taki mieczak, co wyzywa sie na slabszych, zeby sobie ego podbudowac...

Jak dla mnie, to jest raczej zbyt wysokie mniemanie o sobie. Myślenie typu 'na każdą mnie stać, więc muszę mieć najlepszą'. Tylko, że taki człowiek jest wiecznie nieszczęśliwy, zawsze będzie mu źle, zawsze będzie mu mało. I tak zmienia sobie panienki, jak rękawiczki, a na koniec zostaje sam, jak palec

Nie o sobie, a o warunkach życia. Bo to nie chodzi o to "jestem tak wspaniała, że cały świat powinien rzucać mi się do stóp", tylko o to, że po prostu wiesz, że jak Ci nie wyjdzie jedna sprawa (wszystko jedno z jakiej sfery życia, nie tylko chodzi mi o związek), to masz szansę zacząć wszystko od początku, bo nic w życiu nie jest ostateczne, że zawsze i wszystko może się zmienić. Na lepsze lub na gorsze. To po prostu efekt życia w takich czasach, w jakich żyjemy.

Idź co Ci szkodzi

Hej,to moja teoria!
No szkoda,wielka szkoda, że mieszkasz na jakimś zadupiu

Oj, pewnie, że nic - ja bardzo lubię taką zmienność, a raczej lubię to, że mam taką możliwość. Chodziło mi o to, że pozorne możliwości realnie ograniczają. Bo wiesz, że nie musisz się wiązać z panem A, bo jutro poznasz pana B i C i możesz się związać z którymś z nich. Ale też nie musisz, bo w ciągu roku poznasz tych panów aż do Z, a nawet Ż i Ź. A w przyszłym roku możesz zacząć alfabet od nowa. Ale te możliwości Cię ograniczają, bo żadnemu z nich nie dasz szansy stać się tym właściwym. Bo nie tracisz czasu na odpowiednie poznanie, bo po co, skoro innego można poznasz szybciej i od razu będziesz wiedziała, że to ten albo zastosujesz jakieś inne kryteria. A może i poznasz, ale stwierdzisz, że kolejny może być lepszy. I tak jest ze wszystkim, im masz więcej możliwości, tym bardziej z nich korzystasz. A to nie pozwala Ci zatrzymać się i pomyśleć nad tym co masz, bo ciągle szukasz, zmieniasz, przemieszczasz się. A robisz to, bo wiesz, że możesz. Płynna nowoczesność w czystej postaci.

Phi! Mieszkam w najwspanialszym mieście, jakie ten kraj ma - cudownym, pięknym, uroczym, nieprzewidywalnym i pełnym różnorodności. A do tego tuż obok serca kraju

Ćśśś, bo zdradzisz moją tajemnicę

Jesli chodzi o ograniczajace mozliwosci duzego wyboru- to nie zgodze sie.
Ja poznalam zaledwie kilku na prawde interesujacych panow na portalu, i zadna znajomosc nie wykluczala/eliminowala innej...ale to moze dla tego, ze mam " wymagania z kosmosu", i przywiazuje sie z czasem...dopiero po ktorymstam spotkaniu zaczynam na prawde byc zainteresowana.....

Tak sobie mysle, ze gdyby z ktoryms z nich wyszedl zwiazek, to innych juz bym poznawala inaczej- pod katem kolezenstwa- zupelnie inna relacja/inne oczekiwania...

Gdybym byla z kims " z braku laku", malo zaangazowana, nie zalezaloby mi specjalnie, to pewnie szukalabym kogos, kto mi te braki uzupelni.

Teoretyzuje- ale moze  zle robie? Moze powinnam znalezc kogokolwiek, i szukac kogos na " podmiane"- tylko chyba nie potrafie....

Racja- pora spac.

Kategorycznie stwierdzam, że w ObietnicyPoranka nie ma nic niekobiecego. Bo niby co, to, że jej ulubionym zajęciem nie jest siedzenie przed telewizorem? A życiowym marzeniem nie jest stanąć w białej sukni w obiekcie kultu religijnego? To, że lubi się po kobiecemu stroić, to nie jest kwestia wyglądu, tylko właśnie jej kobiecego charakteru. Wygląd nie kobiecy to by był, jakby kobieta miała szerokie bary, kwadratową szczękę i płaską klatkę piersiową. ObietnicaPoranaka doskonale łączy właśnie kobiecość z aktywnością, nowoczesnością i otwartością.

Nic, jeśli nie są zbyt wygórowane i zwyczajnie do zrealizowania przez kogokolwiek.

Według mnie Thepass wymiar uległość-dominacja nie mają płci. To wymiar związany z samooceną,a nie płcią. To mit, że kobiety są z natury bardziej uległe, wynikający z tego, że kiedyś dominacja kobiet sprowadzała się tylko do rządzenia w domu, a mężczyzny na polu zawodowym. Kobiety miały mniej możliwości by się wykazać, a nie wykazując się miały niższą samoocenę.
Ja nie znam żadnych uległych kobiet. Za to sporo uległych mężczyzn. Kobieta atrakcyjna, która ma samoocenę na miejscu nie będzie uległa.
Ofiara losu jest ulegała, niezależnie od płci. Aczkolwiek uległość męska zwykle jest związana z wygodą i skrajną niechęcią do konfrontacji,a nie z niską samooceną.
Większość znanych mi kobiet jest kompromisowa, gdzieś się lokują po środku skali uległość-dominacja.
Ja też w ogóle nie jestem uległa, ale też dominująca nie za bardzo. Ja jestem przyzwyczajona, do negocjacji i wspólnych ustaleń ze wszystkimi bliskimi mi osobami:rodzicami, kolegami,koleżankami, partnerami.

A w krajach rozwiniętych menadżerek jest tyle samo kobiet co mężczyzn i kobiety są świetnymi kierowniczkami,co tylko potwierdza, że kobiet dominujących jest całkiem sporo,pewnie tyle co mężczyzn.
Choć akurat to zupełnie nie mój profil

@Lejdi:
A propos mojego przekwalifikowania się to nadal jest w trakcie i następne 4 miesiące będę miała hardcore generalnie, a pracę w nowym zawodzie mam nadzieję zacząć w marcu. Dlatego na razie się na tym koncentruję, ale zamierzam już zmienić zwyczaje i zacząć odpoczywać bardziej aktywnie, wychodząc do ludzi, w nielicznych wolnych chwilach, bo kilka miesięcy temu byłam tak zmęczona, że w wolnej chwili to głównie odsypiałam zmęczenie i stres.

@ ObietnicaPoranka
Mając koło 30 masz już ukształtowaną osobowość i innej mieć nie będziesz. I z tego co opowiadasz to ja szczerze wątpię, że tylko jeden facet się zniechęcił twoim sposobem bycia, po zainteresowaniu się twoją powierzchownością.
Jak facet się z Tobą umówił kilka razy, a potem stracił zainteresowanie, to przecież właśnie dlatego, że mu z wyglądu się podobasz, ale niewiele więcej.
Ale przecież nie chodzi o to, żeby coś zmieniać na siłę, szczególnie jak ktoś się dobrze czuje ze sobą, a w twoim przypadku najwyraźniej tak jest, więc po prostu kwestia wpadnięcia na właściwą osobę,która będzie uważać Cię za zaje...ą laskę i tyle.
Według mnie takie rozczarowania się charakterem są częste jak ktoś  wygląda na "coś", czym nie jest.
Mi się zdarzyło parę razy, szczególnie jak byłam młodsza, że mnie podrywał jakiś facet, biorąc mnie za rozrywkową, laskę(bo akurat raz na ruski rok się umalowałam i odpicowałam) a potem był zdegustowany,że nie byłam księżniczką, z którą można wymieniać głupawe teksty, tylko spojoną romantyczną intelektualistką, nie lubiącą tłumów, alkoholu ani klubów.

To teraz rozróżnijmy 3 rzeczy.
1. Jesli ktos nie jest uległy, a jednoczesnie ma niska samoocene to jest wygodnicki. Hm może jest to jakoś związane. Niska samoocena wlasciwie także powoduje brak skłonności do wychylania się i to chyba płec nie ma znaczenia
2. Jeśli przyciągam uległe kobiety, takie bardzo grzeczne itp tzn ze mają niską samoocene. Fakt wiele miało niskie poczucie wlasnej wartosci, ale uwazalem je za bardzo kobiece. Takie urokliwe, inne niż ja. Zawsze byly wlasnie bardzo sympatyczne, rodzinne, lubiły dzieci, ale na ogół pesymistki ,jesli miały sie do czegos/za cos zabrać. Jakos tak wszystko to sobie w kobiece cechy przybierałem.
3. Sytuacja lozkowa. Czemu dominacja mezczyzny, gdy 'bierze' uległą jest dla wielu pociągająca? Czy to nie wlasnie ta natura wychodzi? I jesli ktos w zyciu dominujący to i w lozku bedzie nakręcał kobiete, przynajmniej ona tak sądzi. Ona za to lubi byc taka mała, bezbronna itp więc jak nie uległa jak tak?

No widzisz, ja byłam kiedyś taką dziewczyną, którą opisujesz. Sympatyczną, ale marudą straszną i pesymistką, i bardzo z siebie niezadowoloną. A też byłam atrakcyjna, ale w ogóle się tak nie czułam.

Jeśli chodzi o preferencję łóżkowe to tez chyba jakieś mity, że kobieta chce dominacji. Moje koleżanki to głównie by chciały, żeby facet zajmował się pieszczotami i koncentrował na nich.  To na pewno nie pragną klasycznego macho skupionego na sobie.
A ja tam jestem elastyczna i do faceta się jestem bardzo wstanie dostosować. No ale to znowu,że jestem kompromisowa, w tym aspekcie również.

Ale faktycznie jak byłam młodsza to może miałam tak jak opisujesz,ale to wynikało chyba z lęku przed bliskością i nieumiejętnością brania od kogoś. Jak się wyleczyłam z tego, to też preferencje mi się zmieniły.

Dla mnie jest ewidentne, że twoje dziewczyny to miały niską samoocenę, pewnie większość i stąd różne zachowania, które Ci się wydają "kobiece",a one nie są "kobiece" tylko związane z niedowartościowaniem.

Gdzie Ci faceci hehe, u mnie zwyczaj było tak że ja coś chciałam robić to zarzucali mi że się nie pytam ich o zdanie a jak zaczęłam się pytać to był problem że im się to nie podoba, więc nic nie robiliśmy, what ever, więc po pewnym czasie się wkurzałam i robiłam wszystko sama, po czym związki padały, czyli standard.

zastanowię się nad tym papierkiem lakmusowym a tak na przyszłość pominę etap nie robienia nic i czekania na zgodę i wyraz chęci, skróci to proces weryfikacji.

Szarlotko wiem, ale tutaj jestem od 12 lat i co mi daję, że byłam obtoczona 15 koleżankami singielkami, które też szukały i chodziłysmy co weekend gdzieś, gdzie poznawałyśmy kolejne samotne dziewczyny:)

No faceci zwykle chcą uszczęśliwić kobietę więc raczej to kobiety wybierają gdzie pojadą na wakację i wspólne weekendy:)

O tak,w połowie drogi. Najlepiej na Jasnej Górze

Wyczuwam ironię, a to przecież dobry punkt. Jak każda góra. Przynajmniej łatwo się znajdziecie.

Dla mnie inicjatywa to coś innego. Przeciwieństwem inicjatywy jest bierność. Ale ja myślę, że jak facet ma duże libido, to rzadko która kobieta zdąży wyjść z inicjatywą, bo on wcześniej z nią wyjdzie. W drugą stronę tez to tak działa. Jak kobieta ma większe libido, to ona częściej będzie seks inicjować.

Byłam na operze w ratuszu Odchamiłam się aż miło.
Ja ostatnio właśnie poznaję nowe osoby, ale to jeszcze nic nie zmienia. Konto zawiesiłam, więc jestem niewidoczna, na razie pozwolę sobie na mój smutek, a potem się zobaczy. 3 tygodnie temu skończyłam poważny związek i na razie działam po omacku. To był głupi pomysł z tym kontem, taki impuls.

Nie, absolutnie nie kogokolwiek. To się nie sprawdzi. Właśnie dlatego, że masz możliwości . Ale właśnie, gdybyś np. mieszkała na wsi i miała w okolicy jedynego samotnego pana i nie byłoby internetu, pociągów, samochodów, a kolejna miejscowość za 1500 km, to wiedziałabyś, że albo go bierzesz, albo nie. Koniec. I w efekcie mogłoby się okazać, że to super człowiek, przy którym miałabyś szczęśliwe życie. A tak być może ten super człowiek jest gdzieś obok, ale go nie dostrzegasz, bo gonisz za możliwościami. Np. kiedyś umawiałam się z bardzo fajnym chłopakiem, ogólnie było dobrze. A raczej byłoby, gdybym nie poznała kogoś innego, kto mnie niesamowicie zauroczył. Tamten pierwszy natychmiast stał się wspomnieniem. Dopiero po latach doszłam do wniosku, że właściwie to miałabym z nim całkiem sensowne życie. Ale niewyczerpane możliwości zwyciężyły. I żeby nie było, nie żałuję ówczesnej decyzji, nie chciałabym wrócić do tamtego momentu i decydować jeszcze raz. Po prostu stwierdzam, że jeśli wiemy, że mamy możliwość, to za nią gonimy. Tak już jest, nie zmienimy tego nawet, gdy sobie to uświadomimy.

Nie wolno źle mówić o moim mieście, ono jest częścią mojej osobowości

Czyli odpowiadając na moje pytanie sprzed kilku stron - jest jakaś nadzieja? Czy mam kupić program telewizyjny i wyszukać sobie jakąś polską wersję "Mody na sukces" i zacząć oglądać całymi dniami?

A jaki to poziom kumplostwa? Jeśli taki prawdziwy, bliski i oddany kumpel, to bym jednak nie ryzykowała. Ale jeśli znajomy, to nie widzę przeszkód . No i zależy jak dobrze się znacie i na ile to, co o sobie wiecie nie będzie przeszkadzało w budowaniu czegoś nowego.
Ale powiem Ci, że niedawno miałam podobny dylemat, więc mam świeże przemyślenia na ten temat

Nie uciekaj tak szybko, to wszystkie Cię przytulimy

Oj, Szarlotko, zaczynam mieć wrażenie, że pojawiły się u mnie jakieś niespodziewane problemy z wyrażaniem własnych myśli . No to jeszcze raz. Ja nie mam problemu z tym, że ktoś się zniechęca moją osobowością. Właściwie to prawie nie mam takich doświadczeń, ale to może wynika z tego, że nigdy nie umawiałam się z nikim z żadnego portalu. Umawiałam się zawsze z facetami, których gdzieś na żywo poznałam i czy nawet przez jakiś czas znałam. A to oznacza, jakby na to nie patrzeć, że każdy z nich w pełnej krasie widział, co brał . W związku z tym nie zdarzyło mi się, żeby ktoś się ze mną umówił kilka razy i nagle przestał się odzywać. Właściwie z takich "dziwnych" sytuacji, to jeden chłopak, z którym się spotykałam dopiero przyciśnięty powiedział, że nie zachowuję się tak jak chciałby, żeby zachowywała się jego dziewczyna. Ale cały czas się spotykaliśmy, po prostu zauważyłam, że z jego strony coś nie gra. Gdybym nie zauważyła albo zignorowała, to pewnie ten dziwny twór, który stanowiliśmy trwałby przez parę miesięcy. Druga "dziwna" sytuacja - facet nagle zamilkł i zdawkowo odpowiadał, ale w końcu się odezwał z wyjaśnieniem, ale niestety za późno było. Nie lubię czekać, jeśli nie mam na co. I trzecia "dziwna" sytuacja - to była jedyna "randka w ciemno" w moim życiu . Były chłopak umówił mnie ze swoim znajomym, ale od razu rozmowa się nie kleiła - teraz wiem, że po prostu była pomiędzy nami za duża różnica wieku. I tyle, więcej grzechów nie pamiętam, ale jak sobie przypomnę, to Wam napiszę .

Ja mam odwrotny problem, schemat, z którego usilnie próbuję wyjść. Podobam się facetom, którzy chcą, żebym ich prowadziła przez życie, o wszystkim decydowała, opiekowała się, nigdy nie rozstawała i wszystko robiła razem z nimi. Jakbyśmy nagle stali się bliźniętami syjamskimi. A ja tak nie mogę. Mogę i nawet lubię czekać na faceta. Wiem, że i w moim życiu są momenty, kiedy to on będzie musiał poczekać. I muszę mieć świadomość, że się wtedy nie załamie albo nie będzie to powodem do nieustających konfliktów. Bo ja naprawdę od czasu do czasu lubię się pokłócić, nawet ostro, bo to jest bardzo oczyszczające. Ale niech i powód będzie jakiś sensowny.

Może wstydzą się przyznać . A dominacja nie oznacza żadnego macho skupionego na sobie, ale może być przyjemnością dla obu stron.

Kilku chłopaków pokazałam moim kumplom, ale oni za bardzo się wczuwali w rolę i żaden im się nie podobał . Takie konsultacje nie mają sensu, bo partner ma odpowiadać Tobie a nie rodzinie czy znajomym.

Perfekcyjne miejsce . Pójdziesz ze mną na pielgrzymkę ?

Och, panowie! Zaczynam się zastanawiać o czym Wy rozmawialiście ze swoimi partnerkami . Przecież, jeśli chce się dostać to, czego się chce, to trzeba o tym mówić. Nawet (a może zwłaszcza?), jeśli chodzi o seks.

Zdecydowanie się zgadzam! To jeszcze nie jest czas na nowy związek - teraz rób tabele, płacz i śmiej się ze znajomymi, baw się i po prostu żyj . Ewentualnie zafunduj sobie jakiś szybki i niezobowiązujący romans na pocieszenie.
Tzn. nie zgadzam się z częścią o wszystkich facetach do kitu, ale reszta jak najbardziej

Poznajesz, bo rozstanie dodaje Ci nową energię . Też tak miałam.

No właśnie dlatego nie wychodzi i nie wchodzą. Bo wiedzą, że mogą tego nie robić.

OK, ale tylko pod warunkiem, że ty się przebierzesz za zakonnicę, ja za księdza i w pewnym momencie zaczniemy się całować na oczach wszystkich

O, właśnie!

Ale ja mam na myśli o wypowiedziach na forum. Bo właśnie na żywo to kobiety bardzo często wyrażają takie pragnienia, tylko rzadko publicznie.

Cieszę się, Obietnico, że nie ulegasz numerkowym teoriom Szarlotki i żyjesz po swojemu. Na prawdę, super z Cibie babka:)

No to trudno. Nie wyjdzie za tym razem, nie wyjdzie za następnym, ale za 20-tym wyjdzie. A siedząc w domu i narzekając to na pewno niczego nie zmienisz.
Czy ty w ogóle kiedyś byłaś w związku? Przypomnij sobie, jak poznałaś tę osobę.

Wiem, ale ja nie siedziałam w domu wcześniej i skupiłam się na wielu grupach i portalach. Nawet przez to w odstawkę poszła praca, nauka  itp dlatego mam jakiś żal do siebie i teraz dylematy na czym się skupić.
Poznałam tak, że sam do mnie koleś napisał na komunikatorze jak nie szukałam wtedy i spotkaliśmy się na drugi dzień:)

Toście się rozrandkowali widzę ...

Nie no, z tym to się zgadzam tylko albo wy macie farta albo ja mam pecha bo jakoś tak z 98% moich przypadków prędzej czy później się rozmywa i spotkanie idzie w diabły. Dlatego między innymi mam tego serdecznie dość.