Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

No dobrze, w sumie każdy facet wygląda podobnie:)
Thepass nieraz mnie ciągło już na necie i z tego były jakieś relacje, więc nie wiem, może są nam pisane niektóre znajomości a z niektórych nic się nie wyciśnie.
Jak poznałam raz faceta z innego miasta to los nas stykał cały czas a nieraz poznałam kogoś z mojego osiedla i nie widzę go latami nigdzie.

Muszę niestety zaprzeczyć, że kobiety chcą tych niedostępnych bo sam taki jestem

I to jest właśnie przepis na szczęśliwe życie

A co taka kobieta zrobi w sytuacji, gdy się okaże, że mężczyzna ma problemy z płodnością albo w ogóle jest bezpłodny? Przecież od nikogo na pierwszej randce (ani na kolejnych) nie wymaga się wyników badań hormonalnych . A może się wymaga? Bo mnie się jednak wydaje, że takie rozmowy to następują, gdy przychodzi na to odpowiedni dla obojga czas. I właśnie po jakimś czasie okaże się, że partner jednak tego dziecka nie spłodzi. I co wtedy? Porzucić go i szukać nowego? Nawet jeśli jest dobry, cudowny, wspaniały i takie tam?
A w ogóle to wpadła mi do głowy taka myśl - kobieta, która chorobliwie myśli o dziecku może każdemu fajnemu facetowi na pierwszej randce mówić, że jest bezpłodna i antykoncepcja żadna nie jest potrzebna. Wtedy szybko będzie miała, czego chce .

Przyznam, że jest to pocieszające . I dziękuję .

Za późno to napisałeś . Już wymieniłam listę moich wad w porządku chronologicznym i alfabetycznym, a do tego dorzuciłam zdjęcia brudnych garów w zlewie i dopisałam "idealny partner MUSI mnie zaakceptować taką, jaka jestem" .

Ale to właśnie o to chodzi. Nabieram coraz większego przekonania, że już jakiś czas temu osiągnęłam wiek, dzięki któremu powinnam się załapać do kolejnej szufladki, tylko Szarlotka mnie odmładza.

Nie no, poważnie. Ale! Tak, zawsze musi być jakieś ale. To wszystko zależy od wielu czynników - jak dobrze się znacie, co o niej wiesz, jaki to typ dziewczyny. Żeby było łatwiej, to może kilka przykładów. Jakiś czas temu umówiłam się z chłopakiem, którego gdzieś tam w przeszłości znałam i trochę o nim wiedziałam. I właśnie on wprost zapytał mnie, dokąd chciałabym pójść. Wiedziałam, że po prostu jest mniej doświadczony w tej sferze (kawiarniano-pubowej), a ja swojego czasu nieustannie włóczyłam się pomiędzy jedną, drugą a dziesiątą imprezą, więc nawet obudzona nad ranem i zaspana byłabym w stanie na jednym tchu wyrecytować atrakcje na tej części mapy mojego miasta. Zapytał, uznałam, że chce, żebym była zadowolona, więc powiedziałam, poszliśmy i oboje byliśmy zadowoleni.
Inny chłopak nie zapytał i za kluczowy czynnik przy wyborze uznał coś, co dla mnie nie ma żadnego znaczenia. Było tak sobie, więc w trakcie zaproponowałam spacer, a w trakcie niego przemieszczenie się gdzieś indziej. W efekcie też nie było źle.
No i tu dochodzimy do przykładu Oldorado - gdyby zupełnie nieznany człowiek zapytał mnie, dokąd chcę iść, to zapaliłaby mi się czerwona lampka. Ale to wyłącznie ze względu na moje doświadczenia - pomyślałabym, że to człowiek, który będzie chciał, żebym prowadziła go przez życie. Ale i tu jest na to sposób - zapytaj ją przy okazji jakiegoś innego tematu jak i gdzie lubi spędzać czas, dokąd chodzi ze znajomymi, czy ma jakieś swoje ulubione miejsce. Ale to oczywiście nie w postaci takiej serii pytań, tylko mimochodem, przy okazji takiej ogólnej rozmowy. Wtedy będziesz wiedział i będzie to miało dwie pozytywne konsekwencje:
- ona będzie wiedziała, że uważnie słuchasz i pamiętasz o tym, co mówiła. A to znaczy, że jest dla Ciebie ważna
- sam będziesz mógł się tam wybrać przed randką i zobaczyć co to za miejsce, a to Ci zaoszczędzi wielu niekomfortowych sytuacji w trakcie (np. będziesz wiedział gdzie jest toaleta i czy trzeba wziąć do niej klucz z baru albo wpisać jakiś kod, będziesz wiedział czy płaci się przy składaniu zamówienia, czy później), a to Ci zaoszczędzi niepotrzebny stres.

Pytaj - nawet, jeśli w danym momencie będzie Ci przykro, to wiedza ta przyda się w przyszłości.

Dla mnie to raczej carpe noctem .

Ależ to jest złudne! Przejrzałam wczoraj kilka profili (rzeczywiście na tej sympatii ludzie mają mniej mordercze spojrzenia) i w jednym bardzo spodobał mi się opis, pomyślałam nawet, że mogłabym się umówić z takim facetem, jeśli rozmowa byłaby na podobnym poziomie jak ten opis. Ale niestety zamieścił zdjęcie - zupełnie nie mój typ. A gdybym z nim pogadała, a później zobaczyła zdjęcie, to podświadomie szukałabym w wyglądzie pozytywnych cech. I od razu skojarzyło mi się to z kolegą, którego znałam przed laty. Obiektywnie średnio atrakcyjny, ale im lepiej go poznawałam, tym ta jego fizyczna atrakcyjność rosła. W którymś momencie doszłam do wniosku, że jest tak cudowny, że gdyby nie był moim kolegą, to mogłabym się z nim umówić. Ale gdyby nie był moim kolegą, to nie wiedziałabym, że jest tak wspaniały i by mi się nie spodobał. Błędne koło!

Tak, w dużym mieście wiesz, że nie musisz się spieszyć, bo być może za rogiem czyha kolejna okazja. Ale to są tylko pozorne możliwości. Widziałam to po koleżankach, które przyjeżdżały na studia do mojego miasta. Często wcześniej miały jakichś chłopaków ze swoich miejscowości, ale wpadały w wielkomiejski wir i ich rzucały. Nie dlatego że z tymi facetami było coś nie tak, że w związku nie grało. Powodem właśnie był ten pozór nieograniczonych możliwości. Jeszcze trudniej jest ludziom, którzy od urodzenia wiedzieli, że jest tyle możliwości (w tej szkole mi się nie spodoba, to pójdę do innej, nie lubię znajomych z osiedla, to znajdę sobie takich z sąsiedniego i tak dalej).

Spotykałam się kiedyś z chłopakiem, który na jedną z pierwszych randek zabrał mnie na wino na cmentarz. Nooo, muszę Wam powiedzieć, że wszystkie wątpliwości odeszły, a ja byłam tak zauroczona, że mój mózg wyłączył się na wiele jego niedoskonałości. Ale to było parę lat temu, więc nie wiem jak na to zareaguje kobieta o kilka lat starsza ode mnie.

Ale przecież to widać i po samej twarzy.

Och, jak ja Cię rozumiem! Mam tak samo! Zostań moją wirtualną młodszą siostrzyczką

Pewnie, że fajnie zostać na kolacji i po śniadaniu jechać do pracy mniej więcej tyle, ile jechałoby się z domu. Ale spotkania kilka razy w tygodniu . Miewam takie tygodnie, że nie wiem, co musiałabym zrobić, żeby to było możliwe 2 razy.

Zgadzam się. Życie jest tak zmienne, że nigdy się niczego nie wie do końca. Niewiele osób ma gwarancję (rzeczywistą, a nie tylko wymyśloną przez siebie), że na 100% będzie nadal mieszkało tam, gdzie mieszka aktualnie, pracowało tam, gdzie pracuje i że w ogóle jego sytuacja się nie zmieni. Ja też się nie chcę ograniczać. Pochodzę z dość sfeminizowanego miasta, więc liczenie na to, że tylko tu czeka na mnie gdzieś partner doskonały byłoby głupotą. Tak sobie biedaczek siedzi i tylko czeka na moment, w którym go znajdę. Ja dość często podróżuję (prywatnie i nie), więc nie wykluczam, że gdzieś tam przy okazji poznam kogoś wartościowego. Do tego nie wiem, czy za x lat nie będę mieszkała w innym mieście, kraju czy na innym kontynencie. Pewnie, że jakbym miała męża i dziecko/dzieci, to myślałabym innymi kategoriami i możliwe nawet, że bym to wszystko wiedziała, ale dopóki nie mam, to po prostu staram się nie zamykać sobie drogi w żadnej sferze życia.

W kontaktach na żywo też się to zdarza . Nie znoszę ludzi, którzy mówią "ty zawsze".

Przecież już parę stron temu Antykobieta wysunął się na prowadzenie

Mnie też zaskoczyło, że zdjęcie jest taką kopalnią wiedzy. I aż się zastanowiłam jak wyglądam w moim naturalnym środowisku i które z mich środowisk jest najbardziej naturalne dla mnie .

I to jest podstawa - jeśli czujesz się dobrze sam ze sobą (psychicznie i fizycznie), to i otoczenie będzie się dobrze czuło. W drugą stronę też to działa. A plotkami się nie przejmuj - jak ktoś chce, to zawsze znajdzie powód, choćbyś był czysty jak łza.

Jestem tu od tak niedawna, a już tylu nowych rzeczy się nauczyłam

Bardzo Wam dziękuję za porady - jesteście super

Oldorado a Ty nie z Krakowa ?

Ja czasami moich sąsiadów potrafię nie widywać miesiącami.

Obietnico, ja nic nie zauważyłem w związku z antykobietą. A oldo jest z Łodzi.

Thepass, lampa nocna to nie kominek to już lepiej zgasić światło i niech łysy z nieba tylko świeci

Obietnico, jasne, mogę być twoją młodszą siostrą W sumie siostry nie mam, a zawsze chciałam, wsparcie sercowe będzie tylko nie mam jak ci kosmetyków podbierać

A to ktoś, kto ma powodzenie w realu to konta założyć nie może?
Ja zdecydowanie nie narzekam, a i tak się zastanawiam nad założeniem

I like!!

Będziemy siostrami idealnymi i nie będziemy sobie niczego podbierać

Postanowilam nieco " ogarnac", uporzadkowac swoje oczekiwania....
W nafziei na jakas porade od was....( no, i zeby sobie pogadac...)

1 facet musi byc oczytany, inteligentny z charyzma polotem i energiczny... I kulturalny..

2 jego podstawowe zasady nie moga stac w sprzecznosci z moimi

3 musi byc zaiteresowany zwiazkiem ze mna

Klopot w tym, ze kazdy spelnia najwyzej 2 punkty...
Np. Jest inteligentny, chetny, ale jest dewotem( szwankuje pkt. 2)
Albo jest chetny, moralnie poukladany, ale malo rozgarniety( szwankuje pkt1)
Albo jest super- dla mnie bomba- ale szuka kogos z kim zalozy rodzine( szwankuje pkt3)

Jesli beda spelnione te trzy punkty, to reszta to pikus.....a jakos nie moge tego pogodzic...

No i żadna dziewczyna mi nie wysłała foci, nieładnie dziewczyny.

oldo, ciężko o jakieś porady, ja mogę powiedzieć tylko tyle że ... próbuj. Ciągle próbuj. Może nie tyle 'napierająco-szukająco' co po prostu staraj się poznawać tyle osób ile możesz. Jestem od Ciebie młodszy i też nie mam zbytnio w kim wybierać. Masz sensowne wymagania, nie zmieniaj ich. Jedynie możesz nimi nieco manipulować, tak delikatnie.

Rajtuzku a chciałaś?

Nie mowie, ze nie mozna. To tylko luzne przemyslenia w zwiazku z tamtą niedostępnością.
Nadal jednak nie wytworzysz tym pociągu seksualnego w drodze samej kobiety do związku. Nadal liczyć sie bedzie cos innego.
Poza tym chyba tutaj osoby w wiekszosci nie korzystają z mailowych portali. Tez o nich zapomniałem.

Co do opisu przypomniał mi się chyba wlasnie ObietnicyPoranka
"musisz mnie zaakceptowac jaką jestem, patrz ile mam wad!!!!"

I jak tu nie napisać?

A biuro matrymonialne to tak po staroświecku się wydaje. Nie skażone tą nowoczesnością i mnogością ofert w necie. Nie sprobujesz to sie nie dowiesz

Haha! Widzicie, dziewczyny? Oldorando ma problem, bo spotyka inteligentnych i zaradnych facetów, którzy chcą założyć rodzinę! Może więc nie jest problem, że takich facetów nie ma, tylko tacy z jakiegoś powodu nie są wami zainteresowani - hę?

A mi nie wysłałeś

Anty, albo odwrotnie- dziewczyny nie sa zainteresowane nimi- bo to panowie w przedziale 37-45 lat....

anty już cię lubię jak kiedyś będę w Krakowie to wypijemy za to

Thepass no tak portal to ogólnie kiepski pomysł dla mężczyzny, jak ma się szansę tam przebić przez gąszcz oczekiwań? Do tego każdy z miejsca jest uważany za średnio atrakcyjnego jak daje ogłoszenie że kogoś szuka.
Co innego jak ten sam facet się pojawi na jakimś kursie, że jest 15 dziewczyn albo na imprezie gdzie jest 20 dziewczyn i 4 facetów.
Tylko no własnie faceci nie mają czasu na takie rzeczy i plątania się, jakieś jogi itp

Co do wzbudzania zainteresowania ( inna sprawa jak bardzo hm ... poważne, dojrzałe czy tam głębokie jest to zainteresowanie drugą osobą, jaki jest tego cel ) - parę razy przekonałem się że zainteresować można kogoś naprawdę różnymi, mniej lub bardziej dziwnymi rzeczami. Od detalu w wyglądzie, przez styl ubierania się, ulubione powiedzonka a nawet pojedyncze zwroty po podejście do życia, poglądy i jakąś taką wewnętrzną otoczkę.

Ja odkąd wyszłam z  Piotrusiów Panów to spotykam wielu facetów, którzy deklarują, że chcą poznać kogoś na stałe,  tylko no właśnie to są panowie najczęściej którzy piszą typu "zkond klikasz jak tam dzionek minoł"

po pierwsze nie wiemy, czy Ty nas pragniesz, a po drugie, to pewnie niektórym za daleko do Krakowa

Ale niektórzy tutaj mają pragnienie
Przyznam się szczerze nie lubię dużo pić i co teraz począć?

Ciekawi mnie z czym jest to związane. Z obniżeniem wymagań z tytułu tego, że sie już nie jest taką fajną nastką, czy może "zmądrzeniem"

No właśnie nie. Ostatnio tak długo trwało, bo to druga strona ciągle stopowała, wiec postawiłem na cierpliwość. Ale teraz w miarę możliwości działam już szybciej. Plan już jest, miałem go nawet wprowadzić dziś, ale jak to zwykle bywa, został pokrzyżowany. W każdym razie cackał się nie będę

Srebrny, możesz jeść, gotować dla siebie lub innej swej wybranki.

Czyli jak nie będzie w jakiś wieczór Cię antykobieto na forum tzn że masz igraszki już z tą panną:-)

Wytworzę. Tylko problem będzie z przeniesieniem tego w realu, bo jest inaczej. Właśnie forma korespondencji jest niesłychanie pociągająca i tajemnicza, zwłaszcza, że się czeka jakiś czas na odpowiedź.

Czy to nie jest tak, że w końcu do Ciebie dotarło, że sam seks to nie wszystko. Znudziło się już, teraz szukasz frajera, choćby takiego, który całe życie siedział w domu i czytał książki, bo wiesz, że jak się do niego ładniej uśmiechniesz to będzie wkoło skakał?
I żeby nie było to mam równe zęby i sześciopak na brzuchu

A mi się też wydaje że bardzo kluczowe jest też to że zabieramy się za te osoby ( lub poszukujemy takich ) które tylko pozornie nam się podobają choć chyba właściwiej byłoby napisać 'wpasowują się w nasze widełki wymaganiowe'. Tzn same posiadanie kryteriów jest jak najbardziej ok, problem pojawia się wtedy gdy musimy podjąć decyzję czy i co z daną osobą zrobić. Czy działać czy szukać dalej ... Idziemy za jakimś swoimi instynktem, wymaganiami opartymi o nasze chęci, potrzeby, zlepek mondrych myśli które wtłoczyli w nasz inni ludzie, media i nasze chore wyobrażenia ... I chyba zbyt mało jest w nas tego szaleństwa, optymizmu i czegoś takiego nie wiem ... naturalnego? Spontanicznego? Może zbyt bardzo chcemy, tak bardzo że gdy już jesteśmy o krok, o dwa od celu, tak bardzo tego pragniemy by po prostu się 'oślepić' i podjąć złą decyzję, by wybrać złą osobę, by zrobić nie ten krok co trzeba?

A daleko do niej masz? Chyba nie skoro możesz dojść.