Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

Dobra dziewczyny, koniec tej orgii. Trzeba iść spać.

A wiesz, że są zawody, w których przez całe życie siedzi się długo w pracy, a tam im kariera bardziej ustabilizowana, tym dłużej? Dopisz sobie ich przedstawicieli do czarnej listy .

Poza tym to wszystko jest płynne, ludzie zmieniają pracę, pojawiają się nowe możliwości, więc z nich korzystają. Albo przeciwnie - taki człowiek o ustabilizowanej karierze nagle traci pracę i musi zaczynać wszystko od nowa. W pracy jak w miłości - nie ma żadnych pewników .

Jak oficjalnie ten koniec ogłosiłeś

Szarlotko a tak w ogóle, bo pisałaś coś tam o wieku, chociaż mam wrażenie, że niektóre z nas nieco odmłodziłaś (ale to miłe ), to mam pytanie, co byś zrobiła inaczej, gdybyś była o te parę lat młodsza?

Ja już nawet nie myślę jaki ma być i co mieć, bo jak los takich mi postawił na drodze to serce  i tak nic nie poczuło:(

Wiesz moja sytuacja jest specyficzna.  Bo wiele lat temu przeżyłam rozczarowanie miłosne i potem się "obraziłam" ogólnie na facetów i straciłam zainteresowanie. Aczkolwiek moim głównym problemem było niespełnienie zawodowe, które pochłonęło moją energię. Teraz odnalazłam swoją drogę zawodową i poukładałam się sama ze sobą, więc pojawia się przestrzeń na kogoś.

Dlatego ja nie mam żadnych negatywnych doświadczeń w oszukiwaniu partnera, bo od lat mnie ten temat osobiście nie zajmował. Aczkolwiek poznawałam też różnych facetów, nawet się jednym zauroczyłam mocno jakieś dwa lata temu, choć to okazał się okropny gość i do niczego nie doszło między nami.

Na pewno uważam, że jak się jest już blisko trzydziestki, to trzeba pomóc losowi i nie należy liczyć na klasyczne"poznasz kogoś jak nie będziesz szukać". Na to mogą sobie pozwolić osoby w wieku studenckim. Im bliżej trzydziestki tym mniej osób wolnych. Ja myślę,że warto wiedzieć czego się oczekuje od partnera i co samemu można zaoferować. I trzeba mieć świadomość, że po 30 naprawdę jest już dużo ciężej kogoś poznać, więc nie należy tego tematu odkładać. I trzeba udzielać się jak najwięcej towarzysko.
I też nie warto brnąć w związki, które od początku źle się układają. To strasznie spala, a człowiek i tak zostaje z niczym.

Hahahaha! Każdy ma specyficzną sytuację, nie ma dwóch identycznych osób. No ale tak, wszyscy samotni to na pewno się do związku nie nadają, za wyjątkiem Szarlotki. Bo jej sytuacja jest specyficzna
Ja to w ostatnim czasie spotykałem same kobiety, których sytuacje były specyficzne Jestem szczerze zmęczony kobietami ze specyficznymi sytuacjami. I takimi, które z góry wiedzą, że jak ktoś ma to i to, to na pewno tamto i tamto
Bardzo egocentryczne podejście. Ja jestem specyficzna, ja jestem wspaniała, bo mi się w życiu przydarzyło tak, bo to nie moja wina, ale wszyscy inni to są jednakowe lemingi i są sami, bo to z NIMI jest coś nie tak. I ja też jestem sama, bo to z INNYMI jest coś nie tak, bo nie potrafią stworzyć ze mną związku i w ogóle się nie nadają. No sorry, ale tak to wygląda

Problem mam taki, że w myśl tych teorii, to wolne kobiety po 30-ce, które nie są rozwódkami, to się do niczego nie nadają
Poza tym wpędzasz tutejszych chłopaków w przekonanie, że się do niczego nie nadają, bo nie mają kobiety.A to przecież bzdura, bo to bardzo fajne i wartościowe chłopaki.

Moja koleżanka po rozstaniu z wieloletnim partnerem stwierdziła, że nie wie, gdzie teraz szukać nowego chłopaka. Nie będzie się rejestrowała na żadnym portalu, bo ma złe zdanie o mężczyznach, którzy w ten sposób szukają dziewczyny. Doszła do wniosku, że wtedy takie samo musiałaby mieć o sobie, a nie chce zmieniać własnej opinii na swój temat. I to, moim zdaniem, było uczciwe.

Czyli wszystkimi jesteś zmęczony ? Bo to prawda, że każdy człowiek jest specyficzny i każdy ma specyficzną sytuację. Jeden był w trudnym związku, drugi w związku z trudnym człowiekiem, a trzeci miał trudne dzieciństwo, czwarty trudną młodość, piąty dorosłość - i tak by można w nieskończoność wymieniać.

To za mało - macie żony, jednocześnie jesteście po rozwodzie, w separacji i macie kochankę (albo najlepiej dwie - jedną z pracy, druga to sąsiadka, a i jeszcze jakaś trzecia gdzieś się czai). Wtedy to kolejki się będą ustawiać. Poważnie! Bo skoro tyle naraz Was chce, to coś w Was musi być .

Ale obraziłaś w sensie, że ich nie lubiłaś (i to pokazywałaś) czy po prostu nie szukałaś związku (ale bez negatywnych emocji wysyłanych w ich stronę)?

Zabiłaś moją nadzieję - już liczyłam na to, że po prostu przyjdzie, stanie na progu i powie jestem, bierz mnie .
A czy to udzielanie się towarzysko nie łączy się w jakiś sposób z tym, że jednak może się znaleźć, gdy nie będzie się szukać? Czym się różni szukanie od nieszukania? Wydaje mi się, że tylko nastawieniem. O, idę i jednocześnie szukam albo idę i nie szukam. To tylko może być w mojej głowie. Czy nie?

Chociaż trochę racji muszę Ci przyznać. Bo jak gdzieś wychodzę z nastawieniem, że jestem gotowa i otwarta na nowy związek, to zazwyczaj kogoś wtedy poznaję. A jak idę z nastawieniem, że nie chcę związku, to nie poznaję. Ale zastanawiam się, co takiego na zewnątrz mnie się wtedy zmienia, bo przecież nikt nie przejrzy stanu mojego umysłu.

Jeszcze kilka lat temu moi też tak myśleli. Ale jak ostatnio koleżanka, jedna z największych przeciwniczek, mówiła mi, że warto i żebym spróbowała, to miałam mniej więcej taką minę ->

No ja to doskonale rozumiem, ale widzisz, to działa tak, że jak nie widzisz kogoś, to w głowie robisz sobie jego wyobrażenia. Im ciekawsza jest ta osoba, tym w głowie robi się piękniejsza. I kiedy następuje zderzenie z rzeczywistością, to często jest rozczarowanie.

Często jest rozczarowanie-to wychodzi tak, jakby w necie same zaniedbane kobiety były.
A po drugie pomyśl, że może też być to miłe zaskoczenie i wtedy dopiero byłaby zabawa. Poza tym na atrakcyjność składa się też właśnie osobowość, i jesli ktoś podoba się 'poglądowo' to dodaje mu/jej to też atutów w wyglądzie, tak to sie przekłada.
Ale skoro mówicie, że osoba, która zdjęć nie daje od razu, nie jest atrakcyjna, to jakoś znowu się upewniam, że tylko na walory zewnętrzne się patrzy, a ja już nie chce faceta, co tylko na wygląd patrzy i dlatego chce się zapoznać.

Przecież masz sporo wyjść.
- poznawać sie z kimś po kumpelsku aż nie poznacie na max swoich osobowości (i wyjdzie że nie ma chemii/tego czegoś - zawsze kiedy przedłużałem relacje z dziewczyną to napięcie spadało i czulismy sie ze sobą tak swobodnie, że liczył się juz tylko wygląd do tego by mozna było coś więcej z tego ugrać)
- poznać ślepego
- zrobić sie na brzydką/zaniedbaną i sprawdzać który będzie chciał w to brnąć (w koncu NIESTETY jesteś ładna, a trzeba to wykluczyć, daj mi Panie Boże takie problemy. jestem atrakcyjny, kobiety chcą mnie zaliczac, co robić!?)
- poznawać się przez fora tj te nie rozdając zdjęcia (pamiętając, ze urosną wyobrażenia i można się rozczarować)

Tak czy siak. Wg mnie nie ma takiej możliwości, by ktokolwiek, a juz szczegolnie kobiety - mogłyby być poznawane bez uwzględniania wyglądu.
Oczu nie wyłączysz, zmysłów którymi kierują także.
Nawet ślepy - a będzie dotykał ciała to sobie prawdopodobnie wyobrazi jak wyglądasz i jeśli mu się spodoba (seksownie) to przypisze piękne cechy.
Ciekaw jestem czy Ty aby tak nie patrzysz na wygląd, jeśli sama byś chciała by na Ciebie tak nie patrzono? Przytaczając stare posty - nie jedna powie Ci, że koleżankom jak wygląd nie pasował to 'czepiały' się cech charakteru, mimo że nie o to chodziło (jak juz wspomniałem wczesniej np to że ktoś nie opuszcza deski - jest to do zmiany, prawda? a jakoś nie chciały w to brnąć). Na siłę zawsze sie jakąś wymówke znajdzie, byle nie potrąbić o powierzchowności. Jak juz ktos wczesniej wspomniał (perła lub obietnica?), że porozumienia psychicznego w związku byc nie musi. Oczywiscie sie z tym nie zgadzam, bo mialem juz taki zwiazek gdzie porozumienie było na każdym szczeblu i uważam, że długo coś takiego sie juz nie pojawi - trafiajac na osoby jakie trafiam na ten moment i przed nią. To jest zupełnie inny poziom, kiedy potraficie w jak najwięcej wielu rzeczach sie dogadać, zrozumieć i wnosicie swoje różne (otwarte, elastyczne, zdystansowane) osobowości do relacji. Miłość budowana na samej seksualności czy zapewnieniu potrzeb 'życiowych' (rozsądek) jest niedorzeczna i dość krucha, bo priorytety sie zmieniają, bo ludzie sie zmieniają, bo seksualność zawsze* "wyparowuje". *ok może nie zawsze, ale nie spotkałem się z czymś takim by to nie minęło. Jak ktoś lubi seks to będzie go uprawiał, nawet jak chemia osłabnie, a jak nie, to będzie potrzebował bodźców jak w początkowym etapie zakochania gdzie emocje szaleją - a tak sie żyć nie da. Ciągła tęsknota i kierowanie prawie 100% myśli na drugiej osobie. Bardzo łatwo mozna tak wybadać juz toksyczne zakochanie.
Dla mnie to wlasnie cała mentalnosc, podejscie, inteligencja - to jest coś co jest najważniejsze do budowania związku. Dla mnie w ogóle chemia to ma być przede wszystkim psychiczna. Jak kobieta jest odrażająca z charakteru, to ok, można kazać jej się nie odzywać i seks dalej będzie ok, dalej będzie podniecała, ale zakochać się w takiej nie da rady. Do seksu całkiem cos innego jest potrzebne, ale o tym tu nie mowimy - o połączeniu tych sfer owszem. To wy macie skomplikowaną seksualność, a nie my. Duzo wiecej musimy mieć 'podniecających' cech dla was, byście chciały tworzyć więź i zawsze one są dość hm... magiczne i nawet trudno wam określić co to dokładnie jest. Stąd popadamy w frustracje obustronnie. Wy bo możecie mieć seksu w brud, ale przecież nie z byle kim, a my bo musimy spełniać jakieś nieokreślone i duże wymagania (jak nie spełniamy są duże, jak spełniamy automatycznie są niskie). Ile to kobiet sie słyszy, że wystarcza im byle po prostu ktoś je pokochał, wspierał, pomagał przejść przez życie i wlasnie - nie patrzył na nie jak na obiekt seksualny. I tacy faceci sie znajdują, ale lądują jako koledzy.

PS nabazgraliście tutaj trochę postów. Szkoda, że w większości o orgiach, które sie nie odbędą no ale

I jeszcze wracając do portali. Jeśli są powiedzmy (istnieją) kobiety nie patrzące na wygląd, bo wiedzą że to kompletnie nie ma dla nich znaczenia w kierunku zakochania/pociągu seksualnego. Ok, teraz więc pytanie na portalu po czym mają patrzeć takowe kobiety, jeśli nie po wyglądzie? Nie ma zdjęć - zainteresowanie 0 (pies z kulawą nogą), są zdjęcia - zainteresowanie minimalne dajmy na to (brak wyboru).
Ok więc po czym? Opis, zainteresowania, trele morele. Kiedyś w ramach ekperymentów oczywiscie stworzyłem profil ktory był bardzo ciekawy, aczkolwiek fikcyjny. Zainteresowania nie było bo mezczyzna przeciętny. Modelowi za to wpisałem opis typu "kobiety mnie wciąż zdradzają, a jestem spokojnym domatorem. Czy musze trafiać na same szalone imprezowiczki, czy żadna z was nie szuka stabilizacji"?. I odzew był duży, ale w większości jako ZDZIWIENIE. Bo one by się chciały zmienić dla niego, w koncu tak swietnie wygląda. Nic wiecej na profilu nie miał, zero zainteresowan, nic. Jesli ja przykladowo miałbym tak duzo zainteresowan, pasji i miał super ustawione zycie, to niby czego ja bym na portalu szukał? Bym miał sporo okazji/znajomości na żywo. Całkiem sprzeczne, ale kto w to sie chce wgłębiać? Tylko te które własnie narzekają w ten sposób. Na portalach te same osoby - bezwartościowe. A że ja sama też tam jestem, ja to wyjątkowa...

Błagam. Portale randkowe nie są od szukania znajomych. Wiekszosc jest nastawiona na relacje bliższą, bo po co mają marnowac czas na coś co nie rokuje, lub bedzie rokowało za rok? A juz szczegolnie jak jest odległość. Czy aby na pewno ludzie szukają znajomych na odległość, internetowych? Ludzie szukaja milosci, albo seksu, albo jedno i drugie. Bliskości. To sa potrzeby najwyższe. Tyle ze wlasnie kobiety tez maja taka seksualnosc, że umieją 'wyłączyć' chęć uprawiania seksu dopóki nie ma uczuć. Libido sie wyłącza lub jest bardzo niskie. Mezczyzni nie. To fizjologicznie niemożliwe. I stad te dysproporcje i niezrozumienie.

Jak nie rozdawać zdjęcia, jak widzisz co sobie facet(i kobiety w sumie wychodzi, że też) myśli o osobie która nie chce od razu zdjęcia dać, że albo zaniedbana, albo zakompleksiona, albo uwagi nie warta. W każdym razie na bank z nią coś nie tak. Takie myślenie przedstawili.

Wybieram...dobre sobie
co z tego wybierania, jak tylko jeden facet na milion nie wyskoczy z tekstem 'dawaj zdjęcie!', tylko będzie mnie poznawał najpierw, na luzie

To musiałabym spławiać, prawie każdego
Nie ma mnie chcieć, bo tak się zwę, bo to niemozliwe jest (ależ upraszczaszzzzz ), tylko wiadomo dlaczego dla MNIE

Są chyba na tych portalach jakies rzeczy, które można o sobie napisać, jakoś zachęcić, przedstwiając swoj zdanie, upodobania, lub inne czy nie?
Już ty mi tu z księżniczką nie wyskakuj, bo najpierw to sam się korony pozbądź
I dlatego te forum mi się tak podoba, bo jak do mnie ktoś pisze, to chociaż wiem, że reaguje na mnie, tylko zazwyczaj niszczy moje zainteresowanie wyciąganiem zdjęć na siłę, jak by pociąg miał mu uciec
Uwziąść się na jednego... to ryzykowne, bo człowiek da z siebie 100%, a tu klops, bo on się np. uwziął na kilka
A co do wypisywanie do obcych facetów, to pierwsza nie umiem zagadać jakoś. Dziwnie bym się czuła, że napisałabym coś głupiego, albo w ogole niepotrzebnie.

Stereotypy, że zawsze i w każdej sytuacji to wy jestescie bardziej emocjonalne/uczuciowe/przeżywacie.
Mężczyznie nie przystoi takim być, bo to wyraz slabosci(albo kobiecości, bo jest określany jako niemęski/dziecinny wtedy:)).
Jakby wszyscy mezczyzni byli tylko chłodni, to by nie mieli kompleksów i byliby ludzmi sukcesu, a nie porażek (a każda kolejna porażka na danym polu przecież buduje samoocene - lub coraz mocniejsze zaślepienie ego - i tak źle i tak niedobrze). Nie mogliby byc też nieszczęśliwi, bo nie mieliby uczuć w sobie. To sie wyklucza. Nigdzie tez nie napisałem, że kobiety tylko leżą i pachną, nie było tam stwierdzenia. No ale każdy interpretuje zdania jak potrafi. Wczujesz sie w kogoś role, jakąś aktywność, pomysl co przeżywa. Spoleczenstwo wymusza inicjatywe u mezczyzny, więc nie że sie nie boi, tylko nauczył się, przyzwyczaił. Taki być "musi", bo jakby miał czekać... to by czekał jak kobieta, która własnie leży i pachnie, czeka na księcia/cud/gwiazke z nieba/przeznaczenie/przypadek. Nie przecze, ze ogolnie genetycznie mamy ciut inne predyspozycje oraz inaczej odbieramy pewne rzeczy, ale jak mowie, tylko wtedy gdy ktoś rodzi się z mózgiem takiej samej płci jaką winien reprezentować. Teraz mamy dużo mieszańców. W taki neurotyzm wpadają dużo częściej kobiety, ale tez mezczyzni chociazby nie mający nigdy męskiego przykładu ojca, czy z niskim poziomem testosteronu, słabsi fizycznie itp itd więc jest bardzo różnie z tym kto jaki jest, a jednak normy społeczne są bezlitosne. Tak samo jak obraz ideału tworzy w serialach, mediach. Zawsze jest to jeden czy drugi typ, do którego najczęściej mało kto może sie przywrównać.
Inni oceniają? Świetnie. Jak przez 100 osób będe odebrany inaczej i miałbym każdego słuchać, to nigdy bym nie wiedział kim jestem i dopiero byloby to niemęskie gdybym chciał sie podobać każdemu. W koncu straciłbym osobowość na rzecz neutralności (a i neutralne osoby mogą być źle odbierane bo ktoś nie lubi neutralności). Każdy ma własną opinie, widzi co chce widzieć najczęściej. Najłatwiej ocenić kwestie atrakcyjności, bo każdy widzi czy ma powodzenie czy nie i u kogo. Reszta opinii/krytyki jak jest konstruktywna to można wziąć pod uwagę, by móc coś poprawić w sobie i byc moze ktos wtedy moze podsunąć rozwiązanie jak to osiągnąć. kb już pytał co mógłby poprawić i odzew był nikły, więc zniknął będąc ocenionym raczej niezbyt przychylnie. Dlatego jaki sens.

Heh, co za porównanie wkładu w aktywność. Kobieta daje znak, uśmiechnie się, a reszte musi wykonać facet. Ja nie mowie, ze to jest nic, ale... to jest tak samo jak z tym ,ze praca czy kasa leżą na ziemi, wystarczy je podnieść. Jaki wkład tej pracy czy pieniędzy jest? Ano taki, że fajnie je mieć, zachęcają by je podnieść, ale to jednak człowiek musi sie mocno postarać o to, by to zdobyć. Równie fajnie jest w seksie w ten sposób. Kobieta tylko czeka na bycie zaspokojoną, daje znak, a to facet ma dzialac. Niezłe myślenie i wielkie zmęczenie, bo oczko puści, że chce być poderwana. Żaden to znak równości. Oczywiscie nie mowie, ze tak jest, ale ze jednak wiele kobiet ma taka mentalnosc.

Księżniczka siedzi w wiezy i rozwiesiła flagi, ze prosze ustawiac sie w kolejce, prosze mnie zdobywać, a ja ocenie który z was sie nadaje. To by wychodziło, że to kobieta reprezentuje sobą nie wiadomo co i jest zawsze jakąś nagrodą. Nie dziwota, ze młodzi mezczyzni stawiaja kobiety na piedestale. Tak nas uczą, a wlasnie w ten sposob zazwyczaj będą spławieni. Duzo wiecej mezczyzn rozkochuje kobiety traktując z góry i mowiac wprost, że są gorsze niz mezczyzni, ze maja o wiele mniej do zaoferowania i ogolnie bez mezczyzny zginą (uzależnienie), szczegolnie gdy mamy relacje wlasnie chłodnego ustawionego zaradnego z emocjonalną i nieporadną. I one sie takich trzymają. Cóż, duzo wiecej takich historii jest anizeli odwrotnych, gdzie ubóstwia sie kobiete wlasnie jak taką ksiezniczke, kogos najwazniejszego w zyciu. Dlatego kazdy widzi co chce widziec:)

I na zakonczenie

A tak to by chciał każdy Niestety tak prosto to nie ma. Nie byłoby tylu nieodwzajemnionych miłości, a nawet czystego zainteresowania, gdyby ludzie przywiązywali się tylko wtedy, gdy razem myślą o sobie poważnie.

Nie lubiłam i nie byłam zainteresowana żadnymi znajomościami z płcią przeciwną, nawet koleżeńskimi.

Jak jesteś towarzyska i masz wielu znajomych, to wychodzi to naturalnie. Ja jestem mało towarzyska z natury i 90% aktywności wykonuję w pojedynkę.
I tak, jak chcesz kogoś poznać to jesteś bardziej otwarta i bezwiednie wysyłasz sygnały o tej otwartości. I jak wpadniesz komuś w oko, to on wyczuje, że warto zrobić jakiś krok w twoim kierunku. W wieku kiedy większość osób jest już sparowana jest to ważne, bo też faceci się boją podejść do atrakcyjnej dziewczyny, zakładając z góry, że jak ładna to pewnie zajęta(bo faktycznie 90 % ładnych w wieku 25-30 jest zajętych).

A jeśli chodzi o portale to uważam, że do 30 to jest to bardzo mierna opcja na poznawanie facetów. Jak facet jest atrakcyjny i ma dwadzieścia kilka lat to nie ma żadnego powodu, dla którego miałby się logować na takim portalu, bo ma mnóstwo okazji do poznawania dziewczyn w realu. Szczególnie, iż facet do 30 łapie się jeszcze na studentki, więc nie ma problemu, że zajęte wszystkie.
Poza tym portale randkowe dają złudne poczucie, że sobie można przebierać i że się kogoś szuka, choć to nieprawda. To bardzo bierne działanie.
Żaden z moich fajnych znajomych facetów do 30 nie musiał korzystać z portalu randkowego, bo wszyscy poznali dziewczyny w naturalny sposób.
Z kolei jak dziewczyna ma 26 lat i jest atrakcyjna, to ma duże wymagania, a małą presję jeszcze na związek, więc też zwykle jej nikt nie pasuje. W realu ktoś po prostu wyda ci się fajny, a poza tym ma do Ciebie indywidualne podejście. I nie ma czegoś takiego, że się dzisiaj umówi z tobą, jutro z panią X, a pojutrze z Z i będzie się namyślał, z którą ciągnąć dalej znajomość, jednocześnie wyszukując sobie nowe kontakty.

Po 30 osób wolnych jest już po prostu mało, więc często dla dziewczyn jest to jedyna opcja, żeby w ogóle spotkać kogoś wolnego.

No to jest przerażające, co napisałaś, bo facet, który ciągnie kilka srok za ogon, to najgorszy typ faceta, na jakiego można trafić
Nawet nie pomyślałam w takich kategoriach o internetowych znajomościach, ale trafne spostrzeżenie, chociaż w realu też na takiego faceta można trafić, ktory będzie latał na randki z każdą. Ciężko jednak takiego wyczuć, bo zazwyczaj jest czarujący i milutki i przekujesz się dopiero, gdy go przyłapujesz na gorącym uczynku, a z tym cięzko.

Nie jesteśmy aż tak różni, szczególnie jak nie mamy totalnie męskich i żeńskich genów. Czyli jesli nie jestesmy najatrakcyjniejszymi jednostkami danej płci (skrajnie). Robimy bardzo podobne rzeczy, wszyscy. Kolejne sprawy - "męski mozg" nie oznacza pociągu do mężczyzn, bo na to sie składa dużo więcej niż PEWNE zachowania, które akuratnie uważam za korzystne. Ja uważam, mi się podobają, rozumiesz. Mi. Takie mam prawo. Przecież nie narzucam nikomu by się tak zachowywał, ale tylko uważam, że mogłoby to pomóc w komunikacji, w zdobywaniu tego czego chcemy. Pociągu do kobiecego wyglądu nie da sie też wyłączyć, więc to co w głowie, a to co na zewnątrz to też duża różnica. Mózg steruje tylko naszymi odczuciami, celami czy potrzebami. Jeśli mamy ten sam mózg, a jesteśmy innej płci to będziemy odczuwać bardzo podobnie różne stany, ale tylko tyle. Nie widzisz sensu w tym, byśmy robili podobne rzeczy? Szkoda, ze lubujesz się w facetach uczuciowych/romantykach, czyli w czymś gdzie wiodą prym kobiety i co do kobiet jest podobne. Ja mam takie zdanie, Ty inne, ok, ale jeśli na ten moment chcemy równouprawnienia, to róbmy te same rzeczy. Kiedyś kobiety zostały zdobywane siłą, później przywiązywały się musowo do mężczyzn bo nie miały żadnych praw. Dziś mogą spokojnie żyć same, rozwijać się, dlatego także mogą wychodzić z inicjatywą. Nie wiesz kompletnie co bym zrobił w opisywanej sytuacji. Prosze Cie więc, nie baw sie we wróżke, albo wypróbuj to na mnie i wtedy się okaże. Kompletnie nie wiesz do jakich kobiet mnie ciągnie i na pewno nie do księżniczek, kiedy te zachowania mnie odpychają. Tak jak do takich które mi coś wmawiają i dorabiają do tego własną ideologie, historyjke. Zaniżanie wartości to schemat drania. Toksyczny związek/uzaleznienie od wahan nastrojow/schemat rodzinny gdzie ojciec był niedostępny itp setki razy powtarzane + biologia, czyli upozorowane cechy samców alfa którzy mają "to coś". To jest obecne do dziś, wcale nie kamien łupany. W praktycznie każdym temacie o trudnej miłości jest to widoczne. Czytasz w słowach znaczeń, których w ogóle nie ma i zakładasz takie rzeczy, że trudno się ustosunkować, kiedy większość to nieprawda.
I nie normalne co normalne, tylko co kto uważa za takie. To jest bardzo ogólne pojęcie, w którym może sie zawierać wiele różnych zachowań i wartości bardzo różnych dla każdego człowieka z osobna.
Dla Ciebie może te różnice są niezbędne, a dla innych nie. Są kobiety z męskim mózgiem, które nie są emocjonalne i np seks traktują wybitnie przedmiotowo. Dopuszczasz taką możliwość? Tak jak mężczyzna uczuciowy, który uprawia seks tylko z uczuciami i płacze na filmach. Na pewno są to jakieś odchyły i takim osobom może być ciężej kogoś znaleźć, ale jak widać i "normalne" jednostki także są same, więc każdy coś ma za uszami.
Osoby doświadczone w związkach twierdzą, że prędzej zbudują związek na podobieństwach, bo różnice chocby w wyrażaniu uczuć mogą spowodować różne negatywne odczucia od niezadowolenia po rozpacz.
Cała zabawa nie miałaby sensu. No właśnie. Zabawa.

Przynajmniej jeden wniosek z tego wyciągnąłem - że zachowujesz sie bardzo kobieco. Dokładnie takie samo zachowanie jak ta koleżanka z którą nie mogłem się ugadać co do terminu spotkania z kilku stron wcześniej. I to jest główny powód braku związku. Takie wmawianie, że plują i udawajmy, że deszcz pada.

Potraktuj to jako komplement

No, dałyście mi obie teraz do myślenia. Bo poznaję teraz sporo osób i w realu, i w necie i w sumie póki co nie przywiązuję do nich większej wagi, a plan był taki, że jeśli z kimś mi się będzie dobrze rozmawiało, to na tę kawę umówić się mogę. Jak z kimś będę chciała kontynuować znajomość, to temu poświęcę czas, a reszta pójdzie w odstawkę. Teraz jednak widzę, że mój plan był słaby i dobrze, że jeszcze go w życie nie wprowadziłam. Już sama nie wiem... Póki co, na razie jeszcze nikt nie przeszedł selekcji przedspotkaniowej

W drugą stronę też to działa - widzę mój wizualny ideał i przypisuję mu pozytywne cechy. Mój mózg wyłącza się na odbiór niektórych wad i charakterologicznych niedoskonałości. Po prostu widzę i w myślach dopisuję mu też idealne cechy charakteru, przypisuję wymarzone intencje niektórych działań. A skończy się tak, że 20 lat on osiwieje/wyłysieje, przygarbi się, skurczy, pomarszczy, a ja się któregoś dnia obudzę obok zupełnie obcego człowieka i stwierdzę, że nic nas nie łączy. Stwierdzę, że nienawidzę jego charakteru. I na tym skończy się mój romans z ideałem .

Ja pisałam, że do seksu nie musi być porozumienia psychicznego. Ale związku bez tego sobie nie wyobrażam.

Nie do końca - seks jest barometrem związku. Kiedy się kłócimy, ale te emocje są jeszcze silne, to i seks jest dziki i emocjonalny. Kiedy emocje słabną, to i seks przestaje być tym, czym był kiedyś.

Aż sobie zapiszę to zdanie

Naprawdę uważasz, że taki cichy seks będzie ok?

Jest nam trudno określić, to prawda, ale Wy też jesteście skomplikowani. Relacje nie są proste. "Po prostu kochał" - nigdy nie wierz kobiecie, która Ci tak mówi. To nigdy nie wystarczy.

Nie miał zainteresowań . A one chciały się dla niego zmienić . Takim, które Ci mówią, że się dla Ciebie zmienią też nigdy nie wierz. Nie można się zmienić dla kogoś. A właściwie to takim możesz wierzyć, tylko uciekaj przed nimi. Okażą się niebezpieczne! Zmieniasz się, jeśli sam dla siebie chcesz, jeśli czujesz taką potrzebę, jeśli coś Ci w Tobie nie pasuje. Nigdy dla kogoś. Ktoś, kto tak robi, bardzo szybko całą odpowiedzialność za własne życie przerzuci na Ciebie.

Zawsze może się okazać, że poznasz koleżankę na portalu randkowym, a zakochasz się w jej siostrze, kuzynce czy przyjaciółce . Pamiętaj, że Twoje koleżanki też mają koleżanki .

Odległość? Dla mnie byłaby problemem, gdyby mój partner mieszkał w Nowym Jorku czy Tokio. Ale gdyby to była Praga czy Berlin, to dla mnie luz. Nie potrzebuję czasowej wyłączności czy nieustannej obecności. Potrzebuję jedynie pewności, że jest dobrze, że możemy sobie ufać i jesteśmy dla siebie zawsze wtedy, kiedy się potrzebujemy (no i jeszcze parę innych rzeczy). Byłam dwa razy w związkach na odległość i bardzo dobrze je wspominam. Nie wyszło z zupełnie innych powodów.

Wyłączamy potrzebę seksualności, gdy nie ma uczuć? Pokaż mi taką, która to potrafi, a chętnie się zapiszę do niej na korepetycje.
Chyba, że tej potrzeby w ogóle nie mają. Moja koleżanka po roku związku dziwiła się, że jej chłopak chce uprawiać seks, a ona w ogóle tego nie potrzebuje. Ale to już zupełnie inna sprawa niż wyłączenie potrzeby.

To jest reakcja na wybór drugiej strony, a nie wybór. Wybierasz, gdy idziesz do sklepu i mówisz "poproszę zielone spodnie". Ale kiedy ktoś Ci przynosi brązowe, to możesz wziąć albo nie - to nie wybór, ale reakcja na nie niego.

No i to jest moje pytanie sprzed kilku stron - na podstawie czego mam wybierać w takim portalu? Zdjęcia? To chyba jakiś żart! Nie chcę się obudzić za 20 lat obok człowieka, którego nienawidzę i stwierdzić, że zmarnowałam sobie życie, ale pocieszać się, że wtedy szalenie mi się spodobał jego wygląd.

Efekt wielopokoleniowej indoktrynacji: nasze prababcie uczyły tego nasze babcie, babcie - mamy, a mamy nas. Nie da się tego zmienić ot tak. Was też ojcowie uczyli, że to Wy otwieracie drzwi, przynosicie kwiaty i takie tam. Nie zburzymy tak szybko dobrze uformowanego ładu.
Jej, jeśli będę miała kiedyś córkę, to będę jej mówiła "dziecko drogie, bierz co chcesz i nie patrz na konsekwencje". Ale przez to może być niedostosowana do świata. Nie ma więc recepty.

Ale tak jest, mamy takie ograniczenie. Jestem się w stanie bez żadnych oporów odezwać do faceta:
- którego chcę wyłącznie jako kumpla
- o którym wiem, że mu się podobam przynajmniej tak samo (a najlepiej bardziej) jak on mnie
- o którym wiem, że mu się podobam, a ja sama nie wiem, czego od niego chcę.

Jeśli on mi się podoba, a ja nie wiem, co myśli o mnie, to nigdy się nie odezwę. Czuję wtedy wewnętrzną barierę: że powiem coś, co mnie zdradzi i on będzie wiedział, ale nie odwzajemniał; że mi wprost powie, że nie, a wtedy wszystkie nadzieje prysną, a mnie będzie głupio. A jeśli jest to człowiek, z którym i tak będę miała później kontakt (choćby tylko sporadyczny), to już w ogóle nie ma szans. Tak już jest, tego nie pokonam.

Nie ma.

Mam tak samo - z mojej strony na początku to nigdy nie jest przywiązanie. Ale mężczyźni też w tej początkowej fazie często stosują różne dziwne gierki. A ja lubię zagadki i lubię jak mi się wszystko logicznie zgadza, więc siedzę i bezsensownie myślę - nie odezwał się, więc pewnie nie jest jednak zainteresowany, a może ja coś złego powiedziałam/zrobiłam (i w myślach odtwarzam, co to może być) albo poznał ładniejszą/fajniejszą, a może jeszcze coś innego. Ale się nie odzywam. I jak się odezwę po x czasie, to to będzie znaczyło, że teraz to możemy się zakolegować. Albo nie odezwę się wcale, bo stracę zainteresowanie. A później zdziwienie z jego strony, że przecież on nadal chce, a ja nie i jak mogę być taka zmienna .

Trudno jest sobie uświadomić własny schemat, a jeszcze trudniej z niego wyjść. Ale warto.

Nie. Ty to przede wszystkim dla samego siebie musisz określić, kim jesteś, jaki jesteś, czy chcesz coś zmienić, czy wszystko w Tobie Ci pasuje. Nie dla innych, dla siebie. A jeśli komuś nie będzie się to podobało, to jego strata.

Zawsze możesz poznać kelnera w kawiarni .
A gdzie się gromadzi wielu mężczyzn? Mam zacząć chodzić na mecze ?

Jestem i mam. Ale powiem Ci, że to się zmienia na przestrzeni lat. Kiedyś to szłam z koleżanką do pubu, po drodze spotykałyśmy jakiegoś jej kolegę i w efekcie lądowałyśmy na jakiejś domówce u jego znajomego. Albo szłam z paczką do pubu, ktoś prosił kogoś z sąsiedniego stolika o ogień (w sensie zapalniczkę, żeby nie było ) albo potrącał ten sąsiedni stolik i rozlewał piwo albo jeszcze coś innego - w każdym razie dzięki temu dwie paczki się łączyły i następnego dnia już wszyscy razem gdzieś wychodziliśmy. Bywały czasy, że w ciągu tygodnia poznawałam kilka/kilkanaście nowych osób. Teraz ludzie się starzeją i jest dużo spokojniej pod tym względem. Mam nawet jedną taką grupę znajomych (raczej nie jest to moja paczka, raczej taka okazjonalna grupa), gdzie ludzie spędzają czas głównie na domówkach i są dość zamknięci na nowych ludzi. Moi koledzy stamtąd ciągle narzekają, że nie mają dziewczyny, a jak już jakieś mają, to te dziewczyny są kompletnie pozbawione osobowości. A wtedy oni narzekają, że z taką dziewczyną, to nawet nie mają o czym pogadać, ale chociaż mają stały dostęp do seksu. Te związki szybko się rozpadają, a oni nie wiedzą co robić, gdzie znaleźć kogoś nowego i sensownego.

Ale ja mogę mieć partnera i po 40, byle nam było dobrze razem.

I piękne.

Bo to jest przerażające, ale powoli dochodzę do wniosku, że to najlepszy sposób. Nie ma co się ograniczać

Obietnico podobają mi się Twoje odpowiedzi. Na to jedno humorystyczne zagadnienie, które przytoczyłaś. Kobieta może używać odgłosów instynktu pierwotnego Tak całkiem cicha to nie. Chodzi o nieodzywanie się w kontekście użycia bardziej rozwiniętych zwojów w mózgu. Odgłosy godowe, a odzywanie się to jednak subtelna różnica

I z tym wyłączeniem seksualności to do końca nie rozumiem. Jeśli koleżanka nie chciała seksu rok będąc w związku, tzn że nie wyłączyła?
Tak jak kobiety, które są same chcą miłości itp ale nie szukają jej pod względem seksu (jak mężczyzni?), wiele sie nawet nie masturbuje, nie odczuwa potrzeb itp więc tak jakby totalnie zerowe libido, ale jeśli juz wypatrzą sobie samca to sie załączają mechanizmy tzw "chcica"

Czyli jak zawsze to jest problem z moim artykułowaniem.
Tak, nie chodziło mi o wyłączanie tak jak przyciskiem "a dziś to sobie wyłącze, bo mam taki kaprys", tylko że po prostu mechanizm mówiący - brak uczuć = brak chęci. Wtedy na pewnym polu taka kobieta jest wolna, nie musi, nie ma tej desperacji. Może wybierać partnerów pod innym kątem i trzymać się związków, w których ma inne korzyści niż emocje/pożądanie bez jakiegoś uszczerbku. Mezczyzna za to ciagle z rana chociażby masztuje:P no i chyba jednak wciąż odczuwa potrzeby niezaleznie od tego czy kogoś ma.
A że w wieczne zakochania nie wierze (i nie znam przykładów, że ten seks powiedzmy dziesiątki lat jest dobry, bo ludzie wciąż zakochani), to jednak ten barometr chciałbym by sie nie sprawdzał. Juz lepiej miec dziewczyne lubiącą seks niezaleznie od uczuć, wtedy przynajmniej nie będzie to wyznacznik czegokolwiek.

Co do dźwięków... mysle, ze jeśli wizualnie nie jest odrażająca to i głos ma całkiem sexy, to i odgłosy nie będą odrażające. Sam charakterek zostanie na czas godów wyizolowany

PS cytujesz ręcznie? Kopiuj, wklej, kombinacje z kodowaniem?

Szarlotko a jak można spytać ile czasu ci zajęło przebranżowienie się i czy już pracujesz w nowej branży, czy rzeczywiście to kolidowało z poznawaniem facetów w tym czasie?

Ale to ja Ci właśnie mówię, że kobiety też tak mają. To nie jest tak, że dopiero jak się zakochamy po uszy, to pragniemy romantycznego seksu z wybrankiem. Tworzymy związki oparte nie tylko na pożądaniu, ale ono też ważne. No chyba, że - właśnie - ktoś takich potrzeb po prostu nie ma. Ale one się nie pojawią automatycznie w związku. Wtedy taka kobieta (choć i pewnie jacyś tacy mężczyźni też by się znaleźli) idzie do łóżka z partnerem, bo chce mu sprawić przyjemność. Ale dla niej to nie jest jakaś fascynująca przygoda, nie czuje potrzeby poszukiwania nowego na tym polu (nie chodzi o nowego partnera , tylko o nowe doznania). A inne te potrzeby mają i już. To raczej kwestia fizjologii, a nie płci.

Yyyyy?

Nie rozumiem na podstawie czego wysnułaś takie wnioski. Czy poważny związek nie może być jednocześnie przyjemną relacją? Dlaczego ma mi być w związku nieprzyjemnie? A na luzie też nie może być? Musimy się spinać i wyliczać, ile pieniędzy potrzebujemy na ślub i kogo na niego zaprosimy? Albo wyliczać dni płodne, żeby jak najszybciej pojawiło się dziecko?
Mnie po prostu ślub nie jest potrzebny, nie jestem katoliczką, więc duchowa otoczka nie ma znaczenia, dla mnie ślub to czysta formalność. Może być, nie wykluczam tego, ale nie jest to podstawowy cel mojej egzystencji.

Piotruś Pan by do mnie nie pasował, ale rzeczywiście chciałabym z partnerem podróżować, uprawiać seks, jeździć w góry i miło spędzać czas. Ale chciałabym też, żeby było coś więcej, bo to wszystko (no może poza seksem) to ja mogę z kumplem robić. Czyli co, jeśli powiedziałabym, że chcę od razu, jak najszybciej wziąć ślub, tuż po nim (albo przed czy w trakcie) zajść w ciążę, a późnej siedzieć całymi dniami w domu i pielęgnować rodzinne zacisze, to by dopiero znaczyło, że chcę poważnego związku? Zupełnie się nie zgadzam! Różne są wizje związków, właściwie to jest ich tyle, ile par (czy nawet jeszcze więcej). A ja chcę, żeby było i przyjemnie, i poważnie. A z takim Piotrusiem Panem to pobujam się przez kilka miesięcy i będzie koniec. A w trakcie nawet nie będę mogła na niego liczyć, bo gdybym mogła, to nie byłby PP.

A ja ciągle mam wrażenie, że jednak znacznie mnie odmładzasz.

Ok, wyjaśnij, czym dla Ciebie jest "rodzinny klimat".

Teraz to już jest tyle tematów, że nikt nie wie . Ale do wieczora nadrobisz

Wieczora? Ale chyba jutrzejszego bo dopiero wtedy będę w pełni wasz, forumowy. Na razie jestem w ciągu tygodnia pracy. Ale że do weekendu już bardzo bliziutko ...

Tak w ogóle to wczoraj czy tam przedwczoraj coś mi tam mignęło odnośnie wysyłania sobie zdjęć, chyba nawet Ty ten temat zaczęłaś Obietnico, coś mnie ominęło? :> No i co z tą imprezą?

edit: Lovelko, no z pracy wróciłem więc trochę czasu mam. Ale siedzieć z wami do rana czy nawet północy to niezbyt bo jednak wolałbym przespać chociaż te 5-6h na dobę. Także korzystajcie póki możecie.

Ale domówka czy jakieś umca party?

Zawsze wiedziałem że kobiety to przynajmniej w połowie diabelskie stworzenia.