Gdzie spotkać wolnego mężczyznę?

nie zostają - łatwo je wyłuskać wśród przekrzykujących się koleżanek. Kto takich szuka ten znajdzie.

****
Zadałem paniom w pracy pytanie która wśród nich jest łagodna - wskazały na jedną (!) . Faktycznie cos te kobiety w ostatnich 20 latach za bardzo zaczęły dominować.

No coś w tym stylu. Tak, niektóre są mocno feministyczne. U czterdziestolatki to mnie by nie zdziwiło, ale u takich młodych to mnie to szokuje.
A dwa lata temu też poznałam takie dziewczyny świeżo wtedy po studiach. Takie w sumie szare myszki, po filologii obcej, co głównie poezją się interesowały, a jak zaczęły się umawiać na występ chipendelsow i strasznie zaczęły chichotać,  to też byłam zaskoczona. W moich rocznikach młode poetki, raczej mocno by gardziły taką rozrywką.
Oczywiście mam też delikatniejsze młodsze koleżanki, ale one już w większości mężatki, od wielu lat w związkach.

A Ty, Tykwer, też masz takie obserwacje czy ja przesadzam?

No chyba nie do końca.
Widzę, że subtelniejsze to też mają problem, żeby poznać kogoś wartościowego, jeśli nie pracują wśród facetów. Jako, że one zwykle też są skromniejsze i mają bardziej niepozorną urodę, a bardzo młodzi faceci(tak do 26-27 lat) to praktycznie wyłącznie urodą przy wyborze dziewczyny się kierują i tych mniej widocznych nie zauważają. A szkoda, gdyż te akurat mają zwykle najbardziej przyjemny charakter, nie puszą się i zwykle nie szukają księcia z bajki.

Ktos prędzej czy później odkryje to przyczajone zło

Moje koleżanki z mojego przedziału wiekowego są trochę na innym poziomie - niektóre imprezują, nie chcą myśleć o ustatkowaniu się, wręcz przeciwnie. Inne robią, co mogą żeby nie zostać "starą panną" w wieku 25-27 lat. Jeszcze inne, chyba najbliższe mnie samej sa raczej w typie ludzi, którzy nie znoszą głośnych imprez i zwracających na siebie uwagę, krzykliwych dziewczyn. To raczej takie poetki-artystki, dziewczyny z pasją i w dużym stopniu duchowo rozwinięte.

Na pewno masz fajne koleżanki, Aenima, nie mam wątpliwości. Te o których wspominam to znajome, nie moje jakieś bliskie koleżanki. Mam   kilka koleżanek w wieku 25-27, które są naprawdę świetne, tylko że one wszystkie zajęte i ciężej z nimi kontakt podtrzymywać. I też raczej mam poczucie, że one są raczej wyjątkiem niż regułą.

kb, jeśli ja mogłam po trzydziestce zmienić zainteresowania zawodowe o 180 stopni, to Ty spokojnie możesz zacząć nabywać doświadczeń związkowych w wieku 26. Naprawdę wszystko przed Tobą. A tak w ogóle, dlaczego ty ze mną nie flirtujesz, co? Ja Cię zaczepiam a Ty nic, poćwiczyłbyś trochę sobie....:D

Tysiące komplementów i spoufalania, a Ty nic Prawdziwy mezczyzna.

Masz, wyciągnąłem Ci.

I pewnie znalazłoby się więcej. Browar za usługe:P

Na to ostatnie z listy nawet odpowiedziałem Przedostatnie zignorowałem "znowu piszą w moim imieniu coś, czego ja nie napisałem, ale przecież adres dostępny - chce to przyjdzie, odpowiadać nie warto"
Ja się ogólnie dobrze czuję w towarzystwie jednej osoby, a źle publicznie, a w społecznościach internetowych jest podobnie.

Ja często słyszę, że "mówię zawsze w ten sposób, że się trzeba wszystkiego domyślić, nie da się zrozumieć od razu". Więc to działa w dwie strony
A jeśli kogoś poznam bliżej, rozmaite gry słowne wychodzą mi o wiele lepiej - wiem, jak rozumieć to, co ktoś mówi, i wiem, że ten ktoś będzie rozumiał to, co ja mówię. No ale przez internet to nie działa

Jak jest  i zielone i czerwone to pewnie osoba  sama nie wie czego chce do końca:)

Ja mam taką jedną koleżankę, nie widziałem się z nią od dwóch tygodni. Zdążyłem już wyłapać jej sposób formułowania wypowiedzi, rozumiem doskonale - ale zgodnie z waszą obserwacją, nie potrafię na nie odpowiednio odpowiedzieć. Z drugiej strony, ona jeszcze nie połapała się w moim sposobie mówienia

Zdecydowanie brakuje mi umiejętności luźnej rozmowy, ale nie mam z kim ćwiczyć - wszyscy się zniechęcają, bo brakuje mi umiejętności luźnej rozmowy. Internet się nie liczy - chyba, że dłu-ugie rozmowy prywatne jako proteza. Ale na nie od dłuższego czasu nikt nie ma ochoty.

Tak swoją drogą. Pisałem tutaj kiedyś, że nie jest możliwe, żeby kobieta przyjechała z odległości większej niż 20km - bo i nigdy mi się to nie zdarzyło.
Za to kilku kolegów nie miało żadnego problemu w tym, żeby odwiedzić mnie, kilkukrotnie, mieszkając 50, 80, 140km ode mnie. Skąd bierze się ta różnica?

kb - ćwiczenie czyni mistrza. Sam nie miałem do tej pory potrzeby rozmawiania o tzw byle czym i bez logicznego sensu ale obecnie mam.  Zauważyłęm że da sie taką rozmowę prowadzić na dowolny temat. Skoro jesteś ścisłowcem ( jak ja) to kombinuj tak że wczesniej wymyslisz min 3 pytania do osoby do której za chwilę uderzysz. Pytania muszą być otwarte żeby rozmowa składała się min z 3 pełnych odpowiedzi na twoje pytania. Potem w trakcie odpowiedzi drugiej strony słuchasz jej i  uporczywie myslisz jakie inne pytanie w związku z tą jej odpowiedzią zadasz jako kolejne. I tak sie męczysz. Tematy najlepiej banalne. Pytasz co kto mysli i co uważa na byle jaki temat któy się nasuwa w tej sytuacji. Zaczepiasz kogokolwiek i ćwiczysz. Po jakichś 20 zaczepkach zdecydowanie łatwiej mi wymyśleć te pierwsze 3 pytania i dłużej rozmowa sie toczy. Dziewczyny mnie wyśmieją za te rady ale dla ścisłowców rozmowa o niczym to prawdziwe wyzwanie. W ten sposób ostatnio "rozmawiałem" z recepcjonistką, z ochroniarzem, z panią w parku, z sąsiadką w hotelu, z gościem przy automacie biletowym. Da się. Oczywiście docelowo zaczepisz obiekt westchnień

Próbowałem, parę miesięcy temu, tutaj na forum pisać do osób zakładających wątki, że "szukają kogoś do pogadania". Wysłałem kilkanaście wiadomości (tyle, że, z tego co pamiętam, nie pisałem na konkretny temat w pierwszej wiadomości, tylko planowałem to na kolejną), i tylko jeden raz doczekałem się odpowiedzi - jedynej Jeszcze jedną krótką znajomość udało się nawiązać, gdy odpowiedziałem prywatnie kontynuując dyskusję z jednego wątku, a dwa razy pojawiła się krótka wymiana mejli w sprawie spotkań we Wrocławiu - jedna z nich zakończyła się rzeczywistym spotkaniem 6 lipca.
W tym wątku próbowałem niektórych zachęcać do prywatnego kontaktu - brak odzewu.

Moja intuicja mi podpowiada, że ona ma niezakończoną historię związkową jeszcze. To typowe zachowanie w tej sytuacji.

kb- na żywo tyko na Żywo!

To do mnie było?

Bo dałaś mi impuls poprzednim postem do przemyśleń. Przypomniałem sobie różne wyrwane z kontekstu jej wypowiedzi i już wszystko wiem.
Ale nie, nie chcę pisać o tym na forum. Jak ktoś bardzo ciekaw, to możemy na priv, może mi to przyniesie dalsze konstruktywne spostrzeżenia.

A ja to widzę tak u siebie - nic z tego nie wynika bo nie jestem interesujący a to dlatego bo nie mam gadki, a jak nie będę próbował i gadki rozwijał to nigdy nie bedę interesujący. Zatem próbuję. Najłatwiej próbować na osobach niezananych spoza kręgu zainteresowania - jesteś wtedy wyluzowany i rozmowa sie lepiej klei.

No to buba.

Co do kobiet, ja przez całe lata dosyć dużo myślałem o "mojej niedoszłej", ale z kobietami nie rozmawiałem wcale - trochę zacząłem w pracy, ale tylko z takimi w wieku 40-60. Zmieniło się, gdy pojawiła się ta, którą opisałem w tym wątku - znajomość się skończyła, ale zacząłem znowu nawiązywać kolejne, bo znowu uwierzyłem, że ktoś jednak może chcieć. Moim największym osiągnięciem jest poznanie koleżanki z pracy, z którą zwykle rozmawiam ze dwa razy na tydzień (ale i tak mówi, że nikt do niej tak często nie przychodzi porozmawiać). Natomiast chyba najbliższą nawiązaną znajomością jest ta z koleżanką z pierwszego spotkania forumowego (pomysłu antykobieta). Mam wrażenie, że tą swoją intensywnością nawiązywania znajomości przez ostatnie miesiące wyczerpałem swój limit na najbliższe kilka lat

No i sami widzicie. Zawsze COŚ!

https://www.youtube.com/watch?v=5ZW5cIaRu18

kurcze...nie często zaglądam i moje przemyślenia zawsze są do tyłu
kb....wiesz, że ja jeździłam do mężczyzny 500 km w jedną stronę, żeby pobyć z nim 3-4 godziny....:))
oczywiście z wzajemnością, i wcale nie miałam wtedy nastu lat....nie byłam w amokowym stanie zauroczenia czy zakochania.

Marzenia, by byc az tak atrakcyjnym
W ogole znowu czytam jakis durny artykuł o płciach (MH) i pada tam stwierdzenie, ze taka jest biologia, ze tylko kobiety zwracaja uwage na zapach mezczyzny i stad wiedzą, czy "pasuje". Nosz cholera, ja tez zwracam na to mocno uwage. Jeden z najmocniej przyciągających składników chemii miedzy ludzmi, jak dla mnie. Do tego spojrzenie, głos. Przy pocałunkach wyczuwam zapach włosów i ciała.

Chociaz... z drugiej strony tylko raz chemie czułem do kobiety Reszta to tylko typowe wizualne przyciaganie seksualne.

Na pewno zasnęła od razu po tych słowach i ma cudne sny.

Tez mowie o tym naturalnym zapachu (choc akurat włosów moze byc jakis taki słodszy). Czasem mysle, ze moze to nie była chemia, a jakis nowy fetysz zapachowy odkryłem. I jedyne moje zajęcie - wąchać ją przytulając i patrząc w oczy. Aj. Chyba sie nie wylecze.

Chociaz z tym słodkim zapachem to tez mam zle skojarzenia. Kiedys na koloniach pomieszkiwalismy w 8 chłopa w jednym pokoju. Wszyscy sie wstydzili kąpać, bo nie było zamknięcia w łazience, a wiec fajne zapachy. No i coz, kontrola przyszła po 2 tygodniach. Co zrobili, by uniknac kompromitacji? Pozyczylismy od kolezanek szampon truskawowy i wysmarowalismy sciany. Też rozwiązanie.

To nie wiadomość, tylko dopisek do dłuższej wiadomości - mojej odpowiedzi.
Ale kiedyś, dawno, dawno temu komuś wysłałem taką wiadomość. Dzień później odczytałem, że "dziękuję za miłą wiadomość, gdybym przeczytała to wieczorem to na pewno by mi się lepiej spało".

Redapples, chodź się ze mną urżnąć.

Czy aby myślałaś aby TYM wysmarować i zebrać tego aż tyle, by wszystkie ściany były pomaziane?

Z kobietami to jest tak: http://xkcd.com/242/ - niby się mówi "żeby już więcej ani razu", ale potem, jak ten naukowiec, "może tym razem się uda?".

thepass, moje fantazje nie sięgają aż tak daleko

Wystarczy, że będziesz miał kilka podstawowych cech postaci:
James Bond- twardy, nieustępliwy i pewny siebie
Indiana Jones- żądny przygód i wrażeń
Woody Allen- poczucie humoru
Han Solo- odważny, nieprzewidujący
Don Juan- urok osobisty itp
Cristiano Ronaldo- pracowity, doskonalący się
Bruce Wayne- odpowiedzialny

To chyba nie tak dużo

nie wiem po co ta emotka " "
to całe bycie sobą jest jakoś nadmiernie fetyszyzowane, chyba że ktoś jest z natury żyjącym konglomeratem ogólnie pożądanych cech, zwanych "zaletami charakteru"

a ja na ten przykład jestem m.in. aspołeczny, skryty, małomówny, wręcz mrukliwy, więc jak mógłbym nie tłumić tych cech w kontaktach społecznych ?
muszę to robić, nie mam wyjścia,
więc sobą nie jestem rozmiawiając z kimkolwiek, na kim mi zależy

Kb jakby były  np przez rok spotkania forumowe w grupie, to pewnie byś tylko Ty miał dziewczynę na koniec. A Thepass pewnie by zbajerował wszystkie na  pierwszym spotkaniu